Στήλη: Με έμπνευση και φαντασία

Ιλιάδα από τον μαθητή μας Ιωάννη Χολέβα

Mε αφορμή το μάθημα της Ιστορίας της Γ΄ Δημοτικού που εισάγει τα παιδιά στο μαγικό κόσμο της
ελληνικής μυθολογίας , ο μαθητής του Γ2 τμήματος Ιωάννης Χολέβας διασκεύασε, δραματοποίησε
και εικονογράφησε την Ιλιάδα του Ομήρου! Έγινε διανομή ρόλων και μαζί με τη δασκάλα τους, τα
παιδιά ‘περιόδευσαν’ στο σχολείο για να αποδώσουν κάποιες από τις ατάκες του έργου, αλλά και
να για να ενημερώσουν τους συμμαθητές άλλων τμημάτων για το έργο του Ιωάννη, που θα
μπορούν να το αναζητήσουν και να το βρουν όπως κι εσείς στην ηλεκτρονική εφημερίδα του
σχολείου μας! Παράλληλα, στο μάθημα της θεατρικής αγωγής οι μαθητές και οι μαθήτριες της
τάξης φωτογραφήθηκαν σε ρόλους Αχαιών, Τρώων, Θεών για να αποτελέσουν μέρος μιας
παρουσίασης (powerpoint) του συγκεκριμένου έργου, που πολύ σύντομα θα αναρτηθεί στο blog του σχολείου


Ύμνος στην ΑΓΑΠΗ

ζωγραφική Α1

ζωγραφική Α1

Στα πλαίσια του μαθήματος της θεατρικής αγωγής και με αφορμή το πρόγραμμα αγωγής υγείας και πολιτισμού «Σέβομαι, αγαπώ, μαθαίνω να ευτυχώ. Μαθήματα ευτυχίας», στις τάξεις Γ1 και Γ2, προέκυψαν και κάποια ποιητικά κείμενα, κάποιοι ύμνοι στην αγάπη!

 

από τη Γ1 τάξη

«Η φιλία μου»

Ήταν κάποτε μια μέρα που ήμουν στο πάρκο

εκεί συνάντησα μια φίλη τη Ζωή

είχα χαρά, φροντίδα και εμπιστοσύνη και

εκεί συνάντησα μια αληθινή φίλη.

Τζοσέλ

 

«Η Αγάπη που νιώθουμε»

Ένα πουλί που νιώθει αγάπη

και δεν πετάει και μένει στη φωλιά

όμως η μεγάλη του αδελφή έφυγε και χάθηκε μακριά.

Πετάω για πρώτη φορά και νιώθω εμπιστοσύνη για την αδερφή μου και την ψάχνω. Ξάφνου τη βλέπω, νιώθω χαρά.

Ευτυχία μεγάλη.

Έλλη

 

 Μια αγκαλιά 

Μια αγκαλιά θά” ταν καλή για την χαρά.

Η ευτυχία θέλει φροντίδα και χαρά.

Μια αγκαλιά θά’ταν καλή για τα παιδιά.

Η στοργή και η χαρά είναι μαζί με τα παιδιά.

Γαβριέλλα, Στέλλα

 

«Η φίλη μου»

Ήταν κάποτε εδώ στην Αθήνα.

Η αγάπη, η εμπιστοσύνη, η κατανόηση και η ευτυχία μόνιαζε κοντά μας.

Αλλά έφυγε, πήγε στη Ρόδο.

Έκλαιγα  και εγώ και αυτή.

Κλεαρχία

 

«Το πουλί και ο άνθρωπος»

Η φροντίδα, η χαρά, η στοργή,

η ασφάλεια χωράνε μέσα σε μια αγκαλιά,

που αυτή η αγκαλιά είναι μέσα σε μια άλλη

που φωλιάζει στην καρδιά του ανθρώπου.

Η ευτυχία άμα θες είναι μεγάλη ή μικρή,

την κουβαλάει ένα πουλί κι ας είναι μικρό

κι η ευτυχία μεγαλώνει

χωράει στα χέρια ενός πουλιού.

Μυρτώ

 

ζωγραφική Α1

ζωγραφική Α1

 

 

Σαν το χάδι

Η αγάπη είναι σαν το χάδι

Συνηθίζω τη στοργή

Η αγκαλιά μου φέρνει χαρά

Ασφάλεια, εμπιστοσύνη

Γιώργος

 

Η αγκαλιά

Η δέσμευση, η ασφάλεια, η κατανόηση

είναι εύκολα να βρεθούν σε μια οικογένεια.

Η ενσυναίσθηση, η εμπιστοσύνη, η συμπαράσταση

βρίσκονται σε μια φιλία

και όλα μαζί είναι μια ζεστή, σφικτή αγκαλιά.

Λυδία, Αθηνά

 

«Η αγάπη μεταξύ μας»

Αγάπη, αγάπη το σύμπαν με καλεί

Μιχάλης, Χάρης

 

«Η ΑΓΑΠΗ!»

Πρέπει να έχουν όλοι οι άνθρωποι χαρά, υγεία και φροντίδα.

Επίσης χρειάζονται πολύ ευτυχία και κατανόηση.

Κάποιοι άνθρωποι χρειάζονται πολύ εμπιστοσύνη.

Δημήτρης, Αλεξία

 

Στοργή και φροντίδα και αγκαλιά σου δίνει μια μητέρα που σ” αγαπά

ευτυχία και χαρά και εμπιστοσύνη σου δίνει ένας πατέρας που σ” αγαπάει

κι εγώ κατανόηση θα κάνω κι ότι κι αν κάνουν θα τους αγαπώ.

Βασιλική

 

ζωγραφική Α1

ζωγραφική Α1

Από τη Γ2 τάξη

 

Με αγαπάει η μαμά

με αγαπάει κι ο μπαμπάς.

Με εμπιστεύεται η γιαγιά,

με φροντίδα και χαρά

ενθουσιάζεται η καρδιά!

Βασίλεια

 

Η χαρά είναι κρυμμένη στις καρδιές των παιδιών

η μαμά κι ο μπαμπάς φροντίδα θα μας πουν!

Συναίσθημα, φιλία νιώθουν τα παιδιά,

όταν παίζουνε μαζί πάνε όλα καλά!

Αντωνέλα-Νταφίνα

 

Τι χαρά που μας δίνει η αγκαλιά. Είμαστε χαρούμενα παιδιά!

Παίζουμε, γελάμε, κάθε μέρα τραγουδάμε!

Στον ουρανό μια μέρα θα βρεθούμε και στα αστέρια ίσως ποιήματα να πούμε!

Στέλλα, Δημήτρης, Κωνσταντίνα, Φανή

 

ζωγραφική Α1

ζωγραφική Α1

Οι γονείς μου με φροντίζουν πριν πάω στο σχολειό

και σαν καλό παιδάκι έχω ενθουσιασμό

φροντίδα και θαυμασμό νιώθω μέσα μου εγώ.

Νεφέλη, Ρέα

 

Κολυμπάω εγώ στη θάλασσα στα κύματα του Νοοοοότου

Με τον Μάρκο εγώ τον κολλητό στη θάλασσα αγάπης.

Δημήτρης Χαρίτος

 

Πετάω στον ουρανό ακόμα πολύ πιο πάνω με χαρά και θαυμασμό!

Να πετάμε ψηλά απ” τον ωκεανό της αγάπης!!!

Αλεξάνδρα, Ιωάννης

 

«Η αγάπη»

Οι γονείς μου, μου δίνουν φροντίδα.

Ευχαρίστηση μου δίνουν τρελά.

Νιώθω ζαλάδα όταν πίνω λεμονάδα και οι γονείς μου με φροντίζουν.

Νιώθω αγάπη και συντροφιά όταν κάνω με τη Ρέα αγκαλιά!

Μάρκος

 

Η αγάπη είναι το παν Dab Dab

μπαίνω στο κλαμπ Dab and Dab

η αγάπη είναι το Dab.

Γιώργος Παυλόπουλος

 

 

 

Ο «ΕΦΙΑΛΤΙΚΟΣ» ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ!!!!

Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ-ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ-ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Με αφορμή το ποίημα του ΤΖΙΑΝΙ ΡΟΝΤΑΡΙ «Ο ΜΑΥΡΟΣ ΗΛΙΟΣ», αποτυπώσαμε τις σκέψεις μας γύρω από το ερώτημα:

Βλέπουν οι μεγάλοι τον κόσμο  με τον ίδιο τρόπο όπως τα παιδιά;

ΟΧΙ! γιατί έχουν λιγότερη φαντασία, επειδή:

εργάζονται ,
δεν έχουν ελεύθερο χρόνο για βόλτες,
δε βλέπουν παιδικά έργα,
δεν πιστεύουν σε πράγματα που δεν υπάρχουν,
έχουν πολλές υποχρεώσεις,
δεν διαβάζουν πολλά βιβλία,
έχουν περισσότερες γνώσεις και εμπειρίες σε σχέση με εμάς,
δεν πάνε σχολείο,
δεν κάνουν δραστηριότητες που κάνουν εμάς χαρούμενους αλλά κάνουν τον «ταξιτζή» πηγαίνοντας μας σε αυτές,
δεν παίζουν,
έχουν άγχος πώς θα πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ,
φροντίζουν για εμάς αλλά δεν ασχολούνται πολύ μαζί μας,
δεν ζητάνε από κανέναν παιχνίδια,
εμείς δεν κάνουμε χάρες στους μεγάλους ενώ εκείνοι κάνουν σε εμάς.

Τέλος ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΧΑΡΕΣ και ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΙ για αυτούς!!!!

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΛΥ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΗ-ΝΙΚΟΛΑΣ ΜΠΕΚΑΣ, Αφιερωμένο εξαιρετικά στους γονείς μας

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΛΥ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΗ-ΝΙΚΟΛΑΣ ΜΠΕΚΑΣ, Αφιερωμένο εξαιρετικά στους γονείς μας

ΤΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ Δ1

Ιστορία χωρίς όνομα

του Ιάκωβου Θεοχάρη -Παπαδόπουλου

00 Τίτλος

 

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα βασίλειο τραγικό βασίλευε ένας τύραννος πιο κακός και από τον Χίτλερ αλλά και πιο πλούσιος από τον Σκρουτζ Μακ Ντακ. Είχε τόσο  στρατό όσο όλο  το στρατό του κόσμου και 10 άτομα ακόμα.

Μια μέρα κατέβηκε στις φυλακές για να δει τον χειρότερο αλλά και τον εξυπνότερο κρατούμενό του. Όπως περπάταγε είδε στο βάθος του διαδρόμου μια πύλη που δεν την είχε ξαναδεί ως τότε.

02 Η φυλακή

 

Πλησίασε με  αρκετή προσοχή και περιέργεια και ακούμπησε το χέρι του πάνω της. Τότε η πύλη έγινε ένας άλλος διάδρομος σ” ένα γκριζόμαυρο χώρο  με δύο ανθρώπους να περπατάνε προς ένα άσπρο φως στο τέλος του διαδρόμου.

01 O βασιλιας πηγαίνει στη φυλακή

Ο βασιλιάς προχώρησε αργά και προσεκτικά προς το φως αλλά όταν έφτασε μπροστά από το φως είδε τον εαυτό του (με χρώμα) να παίζει χιονοπόλεμο με τους φίλους του σε ένα βουνό με λίγο, αλλά αρκετό για χιονοπόλεμο, χιόνι.

03 Το όνειρο του βασιλειάς

Ο βασιλιάς συγκινήθηκε λίγο, αλλά δεν τον ένοιαξε και γύρισε για να πάει στον κρατούμενό του.

Όταν έφτασε είδε τον κρατούμενο  που ήτανε κάπως ήρεμος και καλός μαζί του. Είδε πως οι αλυσίδες ήταν εντάξει και όλα πως είναι πρέπει να είναι.  Διέταξε με ένα νεύμα το φρουρό να βγει έξω και είπε στον κρατούμενο: «θέλω να μου πεις πού είναι τα σχέδια για   το όπλο που ετοίμαζες». Ο κρατούμενος δεν απάντησε. Τότε ο βασιλιάς φώναξε:»Λέγε  πού είναι «.

Τότε μπήκε ο φρουρός αγχωμένος. Ο βασιλιάς έγινε  έξαλλος και φώναξε:  «Η διαταγή είναι διαταγή! Έξω!». Ο φρουρός τότε είπε: «Δεχόμαστε επίθεση!». Ο βασιλιάς πήρε ένα πράσινο κίτρινο χρώμα και έμεινε άφωνος.

Μετά από λίγο ο βασιλιάς βρήκε ξανά τη μιλιά του αλλά μίλησε πολύ πιο σιγανά: «Κάντε αντεπίθεση». Και έτσι ο βασιλιάς έμεινε ξανά ευχαριστημένος από τον εαυτό του. Ο κρατούμενος δεν του είπε τίποτα μετά από πολλές προσπάθειες του βασιλιά.

Το βράδυ ο βασιλιάς δεν μπορούσε να κοιμηθεί, γιατί άκουγε τα μπαμ-μπουμ από τον πόλεμο. Πήγε λοιπόν να κάνει μία βόλτα. Πέρασε από μία γειτονιά που δεν είχε ξανά περάσει και του φάνηκε πολύ θλιβερό, γιατί αυτό που έβλεπε ήταν η φτωχογειτονιά της πόλης. Έβλεπε ανθρώπους να πεθαίνoυν της πείνας και άλλους να μην μπορούν να περπατήσουν, ούτε να δουν  και σκέφτηκε πόσο καλά ζούσε αυτός σε σχέση με αυτούς τους δύστυχους ανθρώπους.

 

04 Ο βασιλιας πάνω από το βασίλειο

Εκείνη την ημέρα ο βασιλιάς άλλαξε και έγινε πολύ (όταν λέμε πολύ εννοούμε πολύ) καλώς και έδινε  χρήματα για να φτιαχτούν  καλύτερες γειτονιές και καλύτερες δουλειές για όλους.

Ο πόλεμος τελείωσε μετά από πέντε βδομάδες. (Μαντέψτε ποιος νίκησε). Ο νικητής ήταν ο βασιλιάς!

Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Τέλος

ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΛΕΔΟ

της Φαίδρας Στρατουδάκη

faidra

Ξέρω τι θα πείτε για αυτή τη φωτογραφία οι πιο πολλοί, κάποιοι θα πείτε πως είναι όμορφη, πως είναι σκοτεινή, εγώ πάντως λέω ότι μπορεί να με τρομάζει και λιγάκι. Γιατί από την μια πλευρά έχει σπίτια και από την άλλη δεν έχει τίποτα και τις χωρίζει το ποτάμι. Καταρχάς τόση ώρα μιλάω για την δική μου άποψη και δεν ανέφερα που είναι. Λοιπόν, αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στο Τολέδο. Το Τολέδο είναι μια μικρή πόλη στην Ισπανία. Είναι όμορφα εκεί κατά την γνώμη μου. Είναι λίγο ψυχρή πόλη, αλλά ωραία και λέω να γράψω για μια ιστορία που έγινε εκεί.

Λοιπόν, μια φορά κι καιρό (για να ξεκινήσουμε, όπως ξεκινάνε όλες οι ιστορίες) ήταν ένα αγόρι που το λέγανε Τομ και ζούσε σ’ αυτή τη πόλη. Ο Τομ ήταν 10 ετών. Ζούσε σ’ ένα μοναστήρι, γιατί ήταν ορφανός. Είχε μόνο ένα φίλο, αλλά πολύ καλό, τον Ρομπέρτ. Του άρεσε πολύ να διαβάζει βιβλία, ειδικά αυτά με περιπέτειες και ήθελε να ζήσει και αυτός κάποια στιγμή μια, το ίδιο και ο Ρομπέρτ. Αποφάσισαν λοιπόν να φύγουν από το μοναστήρι και απ’την πόλη και το έκαναν.

Δεν ήξεραν που ήθελαν να πάνε. Το μόνο που ήξεραν είναι ότι ήθελαν να ζήσουν μια περιπέτεια. Περπατούσαν για δύο μέρες και μετά κάποιον ρώτησαν και τους είπε ότι βρίσκονται στη Μαδρίτη. Ήταν πολύ ενθουσιασμένοι, είχαν ακούσει πολλά, αλλά δεν φαντάζονταν ποτέ ότι θα βρίσκονταν εκεί. ΄Ήθελαν να την εξερευνήσουν και το έκαναν και με το παραπάνω! ΄Όλη μέρα εξερευνούσαν. Πήγαν στο Πράδο, στο Ρετίρο, στη Σολ.

Στο δρόμο για να βρούνε σπίτι συνάντησαν μια καλή κυρία, που όταν της είπαν ότι ψάχνουν σπίτι προσφέρθηκε να τους φιλοξενήσει.

Τα χρόνια περνούσαν, ενώ έμεναν εκεί. Είχαν βρει δουλειά, δούλευαν και οι δύο σε ένα σχολείο ως δάσκαλοι, αν και αυτοί δεν πήγαν σχολείο. Πήραν κατ’οίκον μαθήματα από την κυρία που τους υιοθέτησε. Τους άρεσε πολύ και έκατσαν εκεί για πολύ καιρό, 30 χρόνια περίπου. Αλλά μια μέρα θέλησαν να πάνε πίσω στο μοναστήρι για να δούνε τον μοναχό που τους μεγάλωσε. Χάρηκαν που τον είδαν, αλλά μάθανε ότι, ενώ ήταν εκεί, η κυρία που τους υιοθέτησε ήταν βαριά άρρωστη και έτσι έπρεπε να γυρίσουν πίσω. Έτρεξαν, γύρισαν πίσω και όταν τους είδε, έγινε πολύ καλύτερα. Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα (για να τελειώνουμε όπως όλες οι ιστορίες).

Το Β2 φτιάχνει τα δικά του παραμύθια!

20170127_115220

20170127_115305

 

20170127_115245

 

20170127_115326

 

20170127_115344

 

Προσευχή!!!!

Ομαδική εργασία του Στ1

Ομαδική εργασία του Στ1

 

Ομαδική εργασία του Στ2

Ομαδική εργασία του Στ2

 Τι είναι η προσευχή για μας; 

Οι παραπάνω εικόνες δείχνουν τις ιδέες των μαθητών για το θέμα αυτό.

Στη συνέχεια παραθέτουμε προσευχές που είτε βρήκαν τα παιδιά είτε έγραψαν τα ίδια.

 

Θεέ μου συγχώρεσε ότι έκανα χθες και δώσε μας την ευλογία σου.
Δώσε κάθε μέρα φαγητό σε αυτούς που το χρειάζονται.
Κάθε μέρα να μας δίνεις δύναμη και ευλογία
σε όλο τούτο το κόσμο που έκανες εδώ με αγάπη.
Να μην ζητάμε περιττά
και να συμπεριφερόμαστε καλά
σε αυτούς που μας κρατάνε μαζί τους.
Και για αυτό,
κράτα αγάπη και δύναμη από εμάς
και δώσε σε αυτούς !
Αμήν!

images4

Πέφτω κάνω τον σταυρό μου
και άγγελο να έχω στο πλευρό μου ,
δούλα- δούλος του θεού μου να είμαι
και κανέναν να μην φοβούμαι.

symbolo2

Έλα Χριστέ και  Παναγιά
και κάθισε κοντά μας
κι ευλόγησε το τραπέζι μας
και όλα τα φαγητά μας!
Καλέ Χριστέ,  καλέ  Χριστούλη,
εσύ που δίνεις τ’ αγαθά
δώσε νεράκι  και φαγάκι
σ’όλου του κόσμου τα παιδιά.

images3

Κάθε πρωί όταν ξυπνώ,
προσευχούλα κάνω στον Θεό,
να’χει εμένα , τη μαμά και τον μπαμπά,
όλους  μας πάντα καλά.

Όλο τον κόσμο
και τα πλάσματα στην γη,
να ζουν καλά,
με αγάπη και στοργή.

Κάθε  πρωί όταν ξυπνώ,
ευχούλα κάνω στον Θεό,
θεέ μου, κάνε με παιδί καλό,
με υγεία και πολύ μυαλό.
Όλο τον κόσμο να αγαπώ
και τον καλό,και τον κακό.

Να’χω την μαμά και τον μπαμπά μου,
πάντα μέσα στην καρδιά μου,
αλλά και εσένα Θεέ μου που πιστεύω,
να σε αγαπώ, να σε λατρεύω.

 

Η υποδειγματική προσευχή, η Κυριακή προσευχή γνωστή ως Πάτερ Ημών είναι η προσευχή που παραδόθηκε από τον Ιησού στους μαθητές του για να τους διδάξει τον τρόπο με τον οποίο θα προσεύχονται.
Πατέρα μας που είσαι στους ουρανούς, ας αγιαστεί το όνομά σου,
ας γίνει το θέλημά σου, όπως στον ουρανό και πάνω στη γη.
Σ΄ευχαριστώ για όλα τα αγαθά που μας προσφέρεις, για την υγεία μας στο μέτρο το δυνατό.
Συγχώρεσέ με για τα λάθη μου.
Δώσε μου δύναμη να ξεπερνώ τις δοκιμασίες.
Κατεύθυνέ με, ώστε να πράττω το σωστό και να παίρνω σωστές αποφάσεις. Όπως προσεύχομαι για εμένα, προσεύχομαι για όλους τους ανθρώπους.
Σε παρακαλώ, δέξου αυτή την ταπεινή προσευχή!
Αμήν!

 

 

 

 

Νηστικό αρκούδι, δεν χορεύει!!!

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΝΑΝΤΙΑ ΣΑΜΠΑΤΑΚΟΥ, Ε2

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΝΑΝΤΙΑ ΣΑΜΠΑΤΑΚΟΥ, Ε2



Ταξίδι στη Σχηματοχώρα!



Ο Βάτραχος, η λίμνη και το νερόφιδο! Μικρές φανταστικές ιστορίες

 

P1040707Μια φορά και έναν καιρό ήταν μία λίμνη που μέσα της υπήρχαν πολλά νερόφιδα. Τα νερόφιδα είδαν ένα βάτραχο και έτρεξαν να τον φάνε! Ο βάτραχος τότε φώναξε «μη, μη, μη!»και τα νερόφιδα δεν τον έφαγαν!

Νικόλας Κλεάνθης Β1

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βάτραχος που είχε για φίλο ένα νερόφιδο. Κάθε μέρα πήγαιναν σε μια λίμνη για να παίξουν. Μια μέρα ο βάτραχος περίμενε το νερόφιδο για να παίξουν , άλλα αυτό δε φάνηκε. Τότε ο βάτραχος πήγε να δει τι είχε συμβεί! Είδε το νερόφιδο εγκλωβισμένο! Ο βάτραχος το έσωσε! Έτσι έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

‘Ιλια Φαλούτσου

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας βάτραχος που δεν είχε φίλους. Ζούσε μόνος του. Μια μέρα πήγε σε μία λίμνη να κολυμπήσει και είδε ένα νερόφιδο και το ρώτησε ένα θέλει να γίνουν φίλοι. Το νερόφιδο είπε αμέσως «ΝΑΙ» και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

Ελεάννα Σιδέρη Β1

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας βάτραχος λυπημένος. Πέρασαν 66 χρόνια και μια μέρα πετάχτηκε ένα νερόφιδο και του έκανε μια αγκαλιά!

Πασχάλης Ζυματίκας Β1

Top