Γονείς και έφηβοι: Βοηθώντας στις επιλογές και στη λήψη απόφασης

ΑΠΟ: ΜΠΙΛΑΝΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ - Φεβ• 10•15

(Μπιλανάκη Ελευθερία, Υπεύθυνη ΚΕΣΥΠ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ)

Επιλογή: πόσες πράξεις χρειάζεται;

Η σύγχρονη ψυχολογία δίνει μεγάλο βάρος τόσο στον πατέρα, όσο και στη μητέρα και τους θεωρεί πρωταγωνιστές  που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της προσωπικότητας του παιδιού. Η καλλιέργεια ισχυρού δεσμού συνεργασίας μεταξύ των γονέων χαλυβδώνει την προσωπικότητα του παιδιού που είναι έτοιμο να βγει στην αρένα της ζωής.

Ωστόσο αυτό που έχει πραγματικά σημασία για την ανατροφή του παιδιού είναι το καλό ψυχολογικό κλίμα που επικρατεί στο σπίτι, οι σκέψεις και τα συναισθήματα με τα οποία αισθάνονται οι γονείς και τα παιδιά άνετα . Άλλωστε, ο άνθρωπος όπως έδειξε και ο Maslow έχει ανάγκη από την ικανοποίηση εκτός  των φυσιολογικών αναγκών και από την ικανοποίηση των ψυχολογικών αναγκών, με άλλα λόγια, θέλει να αισθάνεται σιγουριά, ασφάλεια, εμπιστοσύνη για να μπορεί να μεγαλώσει και να δημιουργήσει.

Aπό την άλλη μεριά η ήβη είναι ένα αναπόφευκτο βιολογικό φαινόμενο , ενώ η εφηβεία ταυτίζεται με ψυχολογικές διεργασίες που επιτρέπουν στο νέο άτομο να αναλάβει τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες του ενηλίκου. Ταυτίζεται με την ηλικία των 12- 25 περίπου, αλλά τα όρια είναι σχετικά καθώς πολλά άτομα εξακολουθούν και στην ενήλικη ζωή να παρουσιάζουν ανάλογη συμπεριφορά, ενώ υπάρχουν άτομα που ποτέ δεν έχουν παρουσιάσει ανάλογα δείγματα.

Η γρήγορη φυσιολογική ανάπτυξη και η περίσσεια ορμονών στο ανθρώπινο σώμα βάζουν τον έφηβο σε μια ανησυχία για αυτό που του συμβαίνει και μάλιστα καθώς και η συναισθηματική και πνευματική του ανάπτυξη χαρακτηρίζεται από μεταβλητότητα και αστάθεια. Από την υπερβολή στην έλλειψη, έτσι όπως εύστοχα έγραψε ο Αριστοτέλης.

Ο πιο σημαντικός στόχος της εφηβείας είναι η διαμόρφωση της ταυτότητας του εγώ.

Στην εφηβεία παρατηρούμε τη διαμόρφωση :

-          της πρόωρης ή δοτής ταυτότητας (ασπάζεται εύκολα τις ιδέες των άλλων ή υιοθετεί αρνητική στάση προς τη ζωή)  και είναι επικίνδυνες οι συναναστροφές και οι παρέες),

-          τη σύγχυση ρόλων (ροπή προς την κατάθλιψη, την αυτοκτονία, τα ναρκωτικά, η αδιαφορία για όλους), και

- την υγιή, φυσιολογική ανάπτυξη όπου το άτομο έχει άποψη, διαθέτει αυτοεκτίμηση και ενδιαφέρον για τους άλλους και ταυτόχρονα αυτονομία

Η  βάση της ταυτότητας   του εγώ είναι η αναπαράσταση του σώματος και η καλή εικόνα που έχει το νεαρό άτομο για τον εαυτό του. Στη βάση αυτή ερμηνεύονται και ποικίλες διαταραχές που τυχόν παρουσιάζονται στο νεαρό άτομο.

Ο ίδιος ο έφηβος βρίσκεται στη φάση επανεενεργοποίησης του οιδιπόδειου, σε μια περίοδο θύελλας και ορμής και μπορεί να ταυτίζεται ή και να συγκρούεται με τους γονείς του υπέρμετρα . Οι  διαταραγμένες σχέσεις του με τους γονείς του μπορεί να σχετίζονται με τις διαταραγμένες γονεϊκές σχέσεις  στις οποίες βρίσκεται ανάμεσα  εκδραματίζοντάς τις.

Επίσης  η συμπεριφορά του εφήβου συνδέεται με το βαθμό ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων που έχουν καλλιεργηθεί στο παρελθόν και τη συναισθηματική ωριμότητα που έχει κατακτήσει ο έφηβος.

Επομένως οι γονείς στηρίζουν και ενδυναμώνουν τον νέο στην σταδιακή και βαθμιαία προσπάθεια ανεξαρτητοποίησής του νέου, απευθυνόμενοι στον εν δυνάμει ενήλικο, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων του με τη βοήθεια της επικοινωνίας, της ανάληψης ρόλων και της διαπραγμάτευσης.

Περισσότερες πληροφορίες: είμαι γονιός

Σχολιάστε

Top