Ένας κόσμος γεμάτος με ανθρώπους αλλά άδειος από ανθρωπιά

Kosmos choris anthropia

Γράφει η Μιχαέλα Βασιλειάδου…

Ζούμε σε μια κοινωνία γεμάτη από κόσμο, οι ανθρώπινες σχέσεις μοιάζουν όμως τόσο άδειες και μοναχικές. Πόσες φορές δεν έχουμε νιώσει μοναξιά ή έλλειψη στήριξης, παρόλο που γύρω μας υπάρχουν πολλοί άνθρωποι; Δυστυχώς, συχνά προσπερνάμε κάποιον που μπορεί να χρειάζεται τη βοήθειά μας, αδιαφορούμε για τις δυσκολίες του και ξεχνάμε πόσο σημαντικό είναι να νοιαζόμαστε για τον συνάνθρωπό μας. Άραγε, μήπως έχουμε αρχίσει να χάνουμε την ανθρωπιά μας μέσα σε μια κοινωνία τόσο γεμάτη από ανθρώπους;

Ευθύνεται, νομίζω, κυρίως ο γρήγορος ρυθμός της ζωής, ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις, όπου οι άνθρωποι τρέχουν καθημερινά για να καλύψουν τις ανάγκες και τις υποχρεώσεις τους. Ο καθένας κοιτάζει αποκλειστικά το δικό του πρόγραμμα και τα δικά του προβλήματα. Η αλήθεια είναι πως έχουμε γίνει λίγο πιο ατομιστές, αγνοώντας το πόσο σημαντικό είναι να στεκόμαστε δίπλα σε έναν άνθρωπο που μας χρειάζεται, να του προσφέρουμε τη βοήθειά μας και να μπούμε στη θέση του. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι άνθρωποι πλέον νιώθουν εντελώς μόνοι τους, ακόμη κι όταν βρίσκονται ανάμεσα σε πλήθος.

Gemini Generated Image ppuulzppuulzppuuΠαρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως μπορούμε να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση και μάλιστα πιο γρήγορα απ’ όσο πιστεύουμε, αρκεί να προσπαθήσουμε όλοι λίγο παραπάνω. Δεν χρειάζεται να κάνουμε μεγάλες πράξεις για να δείξουμε ότι είμαστε δίπλα σε κάποιον. Μια μικρή βοήθεια σε όποιον την έχει ανάγκη μπορεί αμέσως να κάνει τη διαφορά. Συγκεκριμένα, μια καλή πράξη καλοσύνης μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα για τον συνάνθρωπό μας και να τον παρακινήσει να βοηθήσει με τη σειρά του κάποιον άλλον. Έτσι, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία πιο αγαπημένη, πιο στοργική, πιο τρυφερή, με περισσότερη ανθρωπιά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, χθες το απόγευμα, όταν βοήθησα έναν ηλικιωμένο στον δρόμο να σηκώσει τα κλειδιά και τα γυαλιά του που του είχαν πέσει. Μόλις έκανα αυτή την πράξη, ο άνθρωπος συγκινήθηκε τόσο πολύ, που συγκίνησε κι εμένα· δεν περίμενα ότι μια τόσο μικρή κίνηση θα μπορούσε να προσφέρει τόση χαρά.

Ας ξεκινήσει λοιπόν ο καθένας και η καθεμιά μας από σήμερα, γιατί δεν υπάρχει πιο όμορφο συναίσθημα από το να νιώθει ένας άνθρωπος αγαπητός και να ξέρει ότι κάποιος νοιάζεται γι’ αυτόν. Μέσα σε μια κοινωνία τόσο απρόσωπη και ψυχρή, είναι ζωτικής σημασίας να έχουμε μια στήριξη. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν, ο καθένας και η καθεμιά μας ξεχωριστά, να γίνουμε τέτοιοι άνθρωποι.

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*