ορισμος

Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying), όπως και ο όρος «θυματοποίηση» (victimization) χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.

Συχνά το «ισχυρότερο» παιδί αντλεί από την πράξη του κάποιο όφελος, όπως ευχαρίστηση, κύρος, υλικά αποκτήματα, ενώ το «αδύναμο» παιδί δεν μπορεί να προστατέψει με ουσιαστικό και ριζικό τρόπο τον εαυτό του.

Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο είναι και ομαδικό φαινόμενο, καθώς δεν αφορά μόνο το μαθητή που εκφοβίζει και εκείνον που εκφοβίζεται, αλλά και όσους είναι παρόντες ή γνωρίζουν την ύπαρξή του, δηλαδή τους παρατηρητές, οι οποίοι μπορεί να είναι είτε μαθητές είτε ενήλικες.

Μορφές

• Σωματικός εκφοβισμός. Φυσικός τραυματισμός ή απειλή τραυματισμού προς κάποιον. Εκδηλώνεται με σπρωξίματα, σκουντήματα, αγκωνιές, γροθιές και κλοτσιές, τρικλοποδιές, χτυπήματα με αντικείμενα, τσιμπήματα και δαγκωνιές. 

• Λεκτικός εκφοβισμός. Συστηματική χρησιμοποίηση υβριστικών εκφράσεων, φραστικών επιθέσεων, προσβολών και απειλών ,αγενών σχολίων και ειρωνείας. .

• Έμμεσος ή κοινωνικός εκφοβισμός. Προσπάθεια για κοινωνική απομόνωση ή αγνόηση ατόμου, για άσκηση επιρροής στην ομάδα των συνομηλίκων ώστε να αισθανθούν αντιπάθεια για κάποιο συγκεκριμένο συμμαθητή τους, διάδοση κακόβουλωνφημών

• Ηλεκτρονικός εκφοβισμός. Αποστολή απειλητικού ή υβριστικού υλικού μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, των υπηρεσιών MMS και SMS που παρέχουν τα κινητά τηλέφωνα και των διαδικτυακών τόπων κοινωνικής δικτύωσης, χρήση ή παραποίηση των προσωπικών δεδομένων κάποιου ατόμου, αποκλεισμός του από μια δικτυακή ομάδα, κλήσεις στο κινητό του από άγνωστο νούμερο.

• Ρατσιστικός εκφοβισμός. Διάδοση αρνητικών σχολίων εξαιτίας της καταγωγής, της κοινωνικήςτάξης.

• Σεξουαλικός εκφοβισμός. Υβριστικά σχόλια, σκίτσα και γκράφιτι με σεξουαλικό περιεχόμενο, ανήθικες χειρονομίες, ανεπιθύμητο άγγιγμα. 

Αντιμετώπιση

Κάθε μέλος της σχολικής κοινότητας έχει ρόλο και ευθύνη για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Ο βαθμός εμπλοκής κάθε μέλους, σχετίζεται τόσο με την ιδιότητά του, όσο και με τη σοβαρότητα, τη συχνότητα και την ένταση του περιστατικού εκφοβισμού. Άλλος είναι ο ρόλος και η ευθύνη του διευθυντή του σχολείου, άλλος του δασκάλου, άλλος των συμμαθητών, άλλος των γονιών.
Ωστόσο, θα πρέπει όλοι να συνεργαστούν σε ένα πλαίσιο παράλληλων δράσεων, διότι, αφού η αιτιολογία του εκφοβισμού είναι πολυπαραγοντική και η αντιμετώπισή του θα πρέπει να είναι πολυεπίπεδη.

Συμμαθητές μέσα στην τάξη:

Προσδιορίστε ποιοι συμμαθητές σας ήταν παρόντες στο περιστατικό εκφοβισμού.
Ξεκαθαρίστε αν συμμετείχαν ως ουδέτεροι παρατηρητές ή αν ενθάρρυναν το παιδί που εκφοβίζει.
Συζητήστε μαζί τους για το ποια θα ήταν η κατάλληλη συμπεριφορά σε μια τέτοια περίπτωση (π.χ. να μιλήσουν σε κάποιον ενήλικα για να βοηθήσει) και για το ποιες ευθύνες έχουν, όταν παρατηρούν να συμβαίνει περιστατικό εκφοβισμού.
Συζητήστε σχετικά με το τι θα μπορούσαν να είχαν κάνει για να αποφευχθεί ο εκφοβισμός και να εξασφαλίσουν ένα ασφαλές περιβάλλον τόσο για τους ίδιους όσο και για τους συμμαθητές τους.

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών) εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε έτους.
Έχει τις ρίζες της στις διαμαρτυρίες των γυναικών στις αρχές του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που ζητούσαν ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου. 
Η γέννηση του φεμινιστικού κινήματος θεωρείται το 1848, στη Νέα Υόρκη.
Το 1857 εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, διαμαρτυρήθηκαν για τις συνθήκες εργασίας με μια τεράστια εκδήλωση. Λευκοντυμένες, διοργάνωσαν μεγάλη πορεία και πικετοφορία, απαιτώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, ωράριο 10 ωρών (από τις 16), φωτεινές και υγιεινές αίθουσες εργασίας, κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων, άρση της ανισοτιμίας ανδρών και γυναικών, μεροκάματα ίσα με των κλωστοϋφαντουργών και των ραφτών. Η διαδήλωση αυτή χτυπήθηκε άγρια και βάφτηκε στο αίμα..

.
Το Φεβρουάριο του 1909 στην Ν. Υόρκη, έγινε η 2η μεγάλη μακροχρόνια απεργιακή κινητοποίηση με σύνθημα «Ψωμί και Τριαντάφυλλα», που κράτησε 13 βδομάδες και συμμετείχαν σ΄αυτήν περισσότερες από 20.000 εργάτριες. Γυναίκες ξυλοκοπήθηκαν, σύρθηκαν στα δικαστήρια αλλά η απεργία διαλύθηκε όταν έγιναν συμβιβασμοί στις περισσότερες επιχειρήσεις. Ήταν απίστευτος ο ενθουσιασμός και το πείσμα αυτών των γυναικών.

Το 1910 στη 2η Συνδιάσκεψη των Εργαζομένων Γυναικών στο Σοσιαλιστικό Συνέδριο της Κοπεγχάγης, μία σπουδαία Γερμανίδα επαναστάτρια η Κλάρα Τσέτκιν (1857-1933), εμπνευσμένη από τους αγώνες των Αμερικανίδων εργατριών, ως φόρο τιμής στις 2 ιστορικές διαδηλώσεις του 1857 και του 1909, πρότεινε και αποφασίστηκε να ορισθεί η 8η Μαρτίου σαν Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών. Επίσημα υιοθετήθηκε το 1911 από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.
Θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών.
Είναι μια μέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο για την υποστήριξη της ισότητας, και την αξιολόγηση της θέσης των γυναικών στην κοινωνία. Παραδοσιακά, ενώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών και ακτιβιστές διαδηλώνουν σε όλο τον κόσμο για να κάνουν γνωστά τα αιτήματά τους για βελτίωση της θέσης των γυναικών, καθώς και να εορτάσουν τις νίκες και τα επιτεύγματα του κινήματος.

Τις μέρες αυτές γίνεται το έθιμο του γλεντιού, της ψυχαγωγίας και του «μασκαρέματος», της μεταμφίεσης, που έχει παραμείνει από παλιές γιορτές της ρωμαϊκής εποχής και από τις αρχαιότερες «Διονυσιακές γιορτές» των Ελλήνων, όπου οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν, χόρευαν, τραγουδούσαν πίνοντας κρασί και το κέφι έφτανε στο κατακόρυφο προς τιμή του Διόνυσου.Παλιότερα το καρναβάλι γινόταν παντού στην Ελλάδα με μασκαράτες ομαδικές, χορούς, γλέντια, σάτιρα και διάφορα ιδιαίτερα έθιμα σε κάθε μέρος. Ήταν ευκαιρία για ξεφάντωμα, κρασί και χίλια δυο πειράγματα. Μεγαλύτερα κέντρα τέτοιου ξεφαντώματος ήταν, όπως και σήμερα, η Πάτρα με το περιβόητο Πατρινό καρναβάλι, που έχει τις ρίζες του στις αρχές του 19ου αιώνα, η Ξάνθη με το ξακουστό πλέον Ξανθιώτικο Καρναβάλι, που γίνεται πόλος έλξης αφού έχει το μεγαλύτερο καρναβάλι των Βαλκανίων με πολλά λαογραφικά στοιχεία, η Πλάκα των Αθηνών, και η Θήβα με τον περίφημο «βλάχικο γάμο» της.

Μόνο οι Καθολικοί και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί γνωρίζουν τις απόκριες, ενώ στην προτεσταντική βόρεια Ευρώπη δεν υπάρχουν. Στην Κολωνία και άλλες πόλεις του Ρήνου και στην Γερμανία, το Καρναβάλι είναι σημαντικό κομμάτι της τοπικής παράδοσης και της κριτικής εναντίον της πολιτικής. Σύλλογοι και οργανώσεις προετοιμάζονται όλο το χρόνο για αυτές τις ημέρες. Επίσης σημαντικό Καρναβάλι παρουσιάζουν η Βενετία και η Νίκαια στη Γαλλία. To Καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο θεωρείται το μεγαλύτερο του κόσμου και πολυπληθέστερο σε μια φαντασμαγορική κάθε φορά παρουσίαση όπου συνδυάζεται με παραδοσιακούς ξέφρενους χορούς όπως η Σάμπα.

ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ

Οι τρεις εβδομάδες των Αποκριών ονομάζονται κατά χρονική σειρά Προφωνή, Κρεατινή και της Τυροφάγου.

Στο μέσο της Κρεατινής εβδομάδας βρίσκεται η Τσικνοπέμπτη, κατά την οποία παραδοσιακά καταναλώνεται μεγάλη ποσότητα κρέατος, ενόψει της επερχόμενης νηστείας της Σαρακοστής. Για την ορθόδοξη παράδοση, οι νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής είναι σημαντικές, οπότε η Πέμπτη θεωρούνταν η καταλληλότερη μέρα για κραιπάλες.

Escamoles are the larvae of ants of the genus Liometopum, harvested from the roots of the agave (tequila) or maguey (mezcal) plant in Mexico. In some forms of Mexican cuisine escamoles are considered a delicacy and are sometimes referred to as “insect caviar”. They have a cottage cheese like consistency and taste buttery, yet slightly nutty. To procure the escamoles, men must dig as far as 2 feet down to reach a nest of larvae. One larvae collector said: “Some of the hunters have a man with a broom who sweeps the ants off their bodies while they’re digging. I have heard that others spread their bodies with pork fat so the ants can’t bite.” It should be noted that ant’s bite is extremely painful, so gathering the eggs is something of an “extreme” job.
   Spicy grasshoppers (chapulines) may not be on everyone’s list of foods to try, but they are a popular snack in Oaxaca. After collecting them in a net, they are cleaned and then either fried or toasted on a comal with chili, lime, and garlic added for flavor. Then you can eat them, either by crunching them one by one, or putting them on a tostada or in a taco with some guacamole. A popular legend says that if you eat chapulines, you’ll return to Oaxaca some day.
Chapulines are a good source of protein and have been consumed in Oaxaca since prehispanic times, but they aren’t the only insect that are eaten in Oaxaca. At the beginning of the rainy season, some bugs appear that are called chicatanas. They look like large ants with wings. These are toasted, ground up and prepared in a salsa.
Maguey worms, a Mexican specialty, are popular in the state of Hidalgo, where maguey grows abundantly. The worms have been enjoyed as a tasty and nutritious fried or roasted snack for centuries and were sold in cocoons on the street until a few years ago. Today, this dish is considered to be a delicacy.

Ευαγγελία Γκέσιου , Παβλίνα Μπάφα

Indian cuisine encompasses a wide variety of regional cuisines native to India. Given the range of diversity in soil type, climate and occupations, these cuisines vary significantly from each other and use locally available spices, herbs,vegetables and fruits. Indian food is also heavily influenced by religious and cultural choices and traditions.

The development of these cuisines have been shaped by Dharmic beliefs, and in particular by vegetarianism, which is a growing dietary trend in Indian society.^[1] There has also been Central Asian influence on North Indian cuisine from the years of Mughal rule.^[2] Indian cuisine has been and is still evolving, as a result of the nation’s cultural interactions with other societies.^[3][4]

Historical incidents such as foreign invasions, trade relations and colonialism have also played a role in introducing certain foods to the country. For instance, the potato, a staple of the Indian diet was brought to India by the Portuguese, who also introduced chillies and breadfruit.^[5] Indian cuisine has also shaped the history of international relations; the spice trade between India and Europe is often cited by historians as the primary catalyst for Europe’s Age of Discovery.^[6] Spices were bought from India and traded around Europe and Asia. It has also influenced other cuisines across the world, especially those from Southeast Asia, the British Isles, and the Caribbean.

Γιάννης Ασλανίδης Β’1, Παντελής Γραμματικόπουλος

Νίκος Καμκαμίτζε Β’2, Παναγιώτης Δρίλλιας

• List of cuisines
• This is a list of cuisines. A cuisine is a specific set of cooking traditions and practices, often associated with a specific culture or region. Each cuisine involves food preparation in a particular style, of food and drink of particular types, to produce individually consumed items or distinct meals. A cuisine is frequently named after the region or place where it originated. A cuisine is primarily influenced by the ingredients that are available locally or through trade. Religious food laws can also exercise a strong influence on such culinary practices.
• Global cuisine – a cuisine that is practiced around the world. A cuisine is a characteristic style of cooking practices and traditions, often associated with a specific region, countryor culture. To become a global cuisine, a local, regional or national cuisine must spread around the world; it’s food served world-wide.
• Regional cuisine is based upon national, state or local regions. Regional cuisines may vary based upon food availability and trade, varying climates, cooking traditions and practices, and cultural differences. One noteworthy definition is based upon traditional cuisine: «A traditional cuisine is a coherent tradition of food preparation that rises from the daily lives and kitchens of a people over an extended period in a specific region of a country, or a specific country, and which, when localized, has notable distinctions from the cuisine of the country as a whole.
• African cuisine – the various cuisines of Africa use a combination of locally available fruits, cereal grains and vegetables, as well as milkand meat products. In some parts of the continent, the traditional diet features a preponderance of milk, curd and whey products. In much of tropical Africa, however, cow’s milk is rare and cannot be produced locally (owing to various diseases that affect livestock). The continent’s diverse demographic makeup is reflected in the many different eating and drinking habits, dishes, and preparation techniques of its manifold populations.
• Asian cuisine - Ingredients common to many cultures in the east and Southeast regions of the continent include rice, ginger, garlic, sesame seeds, chilies, dried onions, soy, and tofu. Stir frying, steaming, and deep frying are common cooking methods. While rice is common to most Asian cuisines, different varieties are popular in the various regions; Basmati rice is popular in the subcontinent, Jasmine is often found across the southeast, while long-grain rice is popular in China and short-grain in Japan and Korea. Curry is also a common dish found in southern and eastern Asia, however they are not as popular in eastern cuisines. Those curry dishes with origins in India and other South Asian countries usually have a yogurt base while Southeastern and Eastern curries generally use coconut milk as their foundation. European cuisine (alternatively, «Western cuisine») – cuisines of Europe and other Western countries. European cuisine includes that ofEurope and to some extent Russia, as well as non-indigenous cuisines of North America, Australasia, Oceania, and Latin America. The term is used by East Asians to contrast with Asian styles of cooking. This is analogous to Westerners referring collectively to the cuisines of Asian countries as Asian cuisine. When used by Westerners, the term may refer more specifically to cuisine in Europe; in this context, a synonym is Continental cuisine, especially in British English.
• Oceanian cuisine – The cuisines of Oceania include Australian cuisine, New Zealand cuisine, Tasmanian cuisine, and the cuisines from many other islands or island groups throughout Oceania.
• Cuisine of the Americas – the cuisines found across North and South America are based on the cuisines of the countries from which the immigrantpeoples came, primarily Europe. However, the traditional European cuisine has been adapted by the addition of many local ingredients, and many techniques have been added to the tradition as well. The main regional cuisines are Canadian cuisine, American cuisine, Mexican cuisine, Central American cuisine, South American cuisine, and Caribbean cuisine.

Ιωάννα Δησερή Β’1