Ονομάζεται Μεγάλη, όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα, όπου τελούνται και βιώνονται στους ναούς, είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο.

Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μάς προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται <Ακολουθίες του Νυμφίου>.

Τη Μεγάλη Δευτέρα, κυριαρχούν δύο γεγονότα: 1)Η ζωή του Ιωσήφ (γιου του Ιακώβ) του Παγκάλου, δηλαδή του πολύ ωραίου στο σώμα και την ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει τον ίδιο τον Χριστό και τα πάθη του

Η Μεγάλη Τρίτη είναι αφιερωμένη στην παραβολή των δέκα παρθένων, συμβολίζει την πίστη και την προνοητικότητα.Ψάλλεται το τροπάριο που έγραψε η μοναχή Κασσιανή.

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα που άλειψε με μύρο τα πόδια του Ιησού.

Η Μεγάλη Πέμπτη είναι αφιερωμέμη στον ιερόν Νιπτήρα (ο Ιησούς ένιψε τα πόδια των μαθητών του), το Μυστικό Δείπνο, στην προσευχή στην Γεσθημανή, στην προδοσία του Ιούδα, στην σύλληψη του Ιησού και στην καταδίκη του.

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι αφιερωμένη στα Άγια Πάθη και στη Σταύρωση. 

Κορυφώνεται το Θείο Δράμα με την Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και την Αποκαθήλωση, ενώ αργά το βράδυ ακολουθεί η περιφορά του Επιταφίου και ψάλλονται τα Εγκώμια.

Το Μεγάλο Σάββατο είναι αφιερωμένο στην Ταφή και την Κάθοδο του Ιησού στον Άδη. Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου εορτάζεται η Ανάσταση και ψάλλεται το Χριστός Ανέστη και τελείται Θεία Λειτουργία. Είναι το μόνο Σάββατο του χρόνου, όπου νηστεύεται το λάδι!

Ο παραδοσιακός χαιρετισμός <Χριστός Ανέστη> και η απάντηση <Αληθώς Ανέστη>, συμβολίζει τη νίκη της ζωής επί του θανάτου με το μήνυμα να αντικαθιστά κάθε άλλο χαιρετισμό για 40 μέρες από την Ανάσταση έως την  παραμονή της Αναλήψεως.

]]> https://schoolpress.sch.gr/1gelhetakleion/archives/583/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/1gelhetakleion/archives/656 https://schoolpress.sch.gr/1gelhetakleion/archives/656#comments Wed, 22 Apr 2026 11:27:59 +0000 ΚΑΙΜΑΚΑ ΝΕΦΕΛΗ http://schoolpress.sch.gr/1gelhetakleion/?p=656 [...]]]> Το Πάσχα είναι από τις πιο αγαπημένες γιορτές μικρών και μεγάλων. Όχι μόνο για τα όμορφα έθιμα και τις οικογενειακές στιγμές, αλλά και –ας είμαστε ειλικρινείς– για τις πολυπόθητες διακοπές από το σχολείο!

Καθώς πλησιάζουν οι γιορτές, η ατμόσφαιρα στο σχολείο αλλάζει. Οι τάξεις γεμίζουν με συζητήσεις για το πού θα πάει ο καθένας, πόσα κουλούρια θα φάει και φυσικά… ποιος θα κερδίσει στη μάχη με τα κόκκινα αυγά. Γιατί, όσο κι αν μιλάμε για παράδοση, όλοι ξέρουμε ότι το «τσούγκρισμα» είναι σοβαρή υπόθεση!

Στην Ελλάδα, τα πασχαλινά έθιμα έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας. Από τη Μεγάλη Εβδομάδα μέχρι την Ανάσταση, κάθε μέρα έχει τη δική της σημασία. Το βάψιμο των αυγών τη Μεγάλη Πέμπτη, η περιφορά του Επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή και φυσικά το «Χριστός Ανέστη» το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου είναι στιγμές που φέρνουν όλους πιο κοντά.

Και μετά… έρχεται το τραπέζι! Εκεί όπου η νηστεία δίνει τη θέση της σε γιορτινά φαγητά και οικογενειακές μαζώξεις. Αν και κάποιοι περιμένουν το αρνί, άλλοι απλώς περιμένουν το γλυκό στο τέλος (γιατί προτεραιότητες!).

Το Πάσχα, όμως, δεν είναι μόνο φαγητό και διακοπές. Είναι μια ευκαιρία να χαλαρώσουμε, να περάσουμε χρόνο με τους ανθρώπους που αγαπάμε και να επιστρέψουμε στο σχολείο με περισσότερη ενέργεια (και ίσως… λίγα παραπάνω κιλά, αλλά δεν πειράζει).

Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα σε όλους!

Μεγάλο Σάββατο, λίγο πριν τις έντεκα το πρωί. Η Παλιά Πόλη της Κέρκυρας πάλλεται από ζωή. Τα καντούνια είναι γεμάτα κόσμο, τα μπαλκόνια στολισμένα με κόκκινα υφάσματα, και ο ήλιος πέφτει πάνω στις ώχρες και τις παστέλ προσόψεις των ενετικών κτιρίων. Η ατμόσφαιρα έχει κάτι από γιορτή και κάτι από αναμονή. Οι φιλαρμονικές περνούν με βηματισμό τελετουργικό, τα χάλκινα αντηχούν στα στενά, και ο κόσμος κοιτά ψηλά. Στα παράθυρα, πίσω από τα παντζούρια, διακρίνονται μεγάλα πήλινα κανάτια γεμάτα νερό. Για λίγα δευτερόλεπτα επικρατεί μια παράξενη ησυχία, σαν να κρατά η πόλη την ανάσα της. Και ξαφνικά, με το σύνθημα, ο αέρας γεμίζει από τον ήχο της πτώσης. Οι μπότηδες εκτοξεύονται από τα μπαλκόνια και σπάνε με εκκωφαντικό θόρυβο στα λιθόστρωτα. Το νερό πιτσιλά, τα κομμάτια σκορπίζουν, και το πλήθος ξεσπά σε χειροκροτήματα. Δεν είναι καταστροφή· είναι κάθαρση. Είναι η στιγμή που η Κέρκυρα καλωσορίζει την Ανάσταση με έναν τρόπο θεαματικό και βαθιά συμβολικό.

Τι είναι οι Μπότηδες

Οι Μπότηδες είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πασχαλινά έθιμα της Κέρκυρας και πραγματοποιούνται κάθε Μεγάλο Σάββατο, αμέσως μετά την Πρώτη Ανάσταση, στις 11 το πρωί. Οι κάτοικοι της Παλιάς Πόλης ρίχνουν από τα μπαλκόνια τους μεγάλα πήλινα δοχεία γεμάτα νερό, τα οποία σπάνε με δύναμη στους δρόμους, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό σκηνικό ήχου και κίνησης. Τα κανάτια αυτά, γνωστά ως «Μπότηδες», είναι ειδικά κατασκευασμένα για την περίσταση. Συχνά είναι στολισμένα με κόκκινες κορδέλες, χρώμα που συμβολίζει τη χαρά και την Ανάσταση. Το έθιμο συνδέεται με την Πρώτη Ανάσταση, τη στιγμή που στην εκκλησία ακούγεται το «Ανάστα ο Θεός», σηματοδοτώντας τη νίκη της ζωής επί του θανάτου. Η πράξη του σπασίματος δεν είναι τυχαία. Ο δυνατός κρότος θεωρείται ότι διώχνει το κακό και προαναγγέλλει το χαρμόσυνο γεγονός της Ανάστασης. Παράλληλα, το πλήθος συχνά μαζεύει κομμάτια από τους σπασμένους Μπότηδες, κρατώντας τα ως γούρι. Το έθιμο έχει έντονα θεατρικό χαρακτήρα, όμως παραμένει βαθιά ριζωμένο στη θρησκευτική και πολιτιστική ταυτότητα του νησιού.

ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣ…

Η προέλευση των Μπότηδων συνδέεται με την περίοδο της Ενετοκρατίας στην Κέρκυρα. Σύμφωνα με μια εκδοχή, οι Ενετοί συνήθιζαν την Πρωτοχρονιά να πετούν παλιά αντικείμενα από τα παράθυρα, συμβολίζοντας την απομάκρυνση του παλιού και την έλευση του νέου. Οι Κερκυραίοι φαίνεται πως υιοθέτησαν και προσάρμοσαν το έθιμο αυτό, εντάσσοντάς το στο πασχαλινό τους τελετουργικό. Μια άλλη ερμηνεία συνδέει το σπάσιμο των δοχείων με αρχαιότερες πρακτικές, όπου ο θόρυβος λειτουργούσε αποτρεπτικά για τα κακά πνεύματα. Σε κάθε περίπτωση, το έθιμο ρίζωσε βαθιά στο τοπικό εορταστικό πλαίσιο και απέκτησε ξεχωριστή ταυτότητα. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, η Κέρκυρα διατήρησε έντονα τα πολιτισμικά της χαρακτηριστικά, επηρεασμένα από τη Δύση αλλά και από την ορθόδοξη παράδοση. Οι Μπότηδες έγιναν σύμβολο αυτής της μοναδικής σύνθεσης. Δεν είναι απλώς ένα φολκλορικό δρώμενο· είναι μια πράξη συλλογικής μνήμης, που ενώνει το παρελθόν με το παρόν.

…ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

Σήμερα, οι Μπότηδες αποτελούν διεθνές σημείο αναφοράς για το Πάσχα στην Ελλάδα. Χιλιάδες επισκέπτες κατακλύζουν την Κέρκυρα για να ζήσουν από κοντά το έθιμο. Η αυξημένη προσέλευση έχει οδηγήσει στη λήψη αυστηρότερων μέτρων ασφαλείας. Οι περιοχές όπου πέφτουν οι Μπότηδες οριοθετούνται και η αστυνομία ρυθμίζει την κυκλοφορία. Οι θεατές καλούνται να κρατούν ασφαλή απόσταση, ενώ ο καθαρισμός των δρόμων ξεκινά άμεσα μετά το πέρας της τελετής. Οι κάτοικοι ενημερώνονται για τον τρόπο ρίψης, ώστε να αποφεύγονται ατυχήματα. Παρά την οργάνωση, το αυθεντικό στοιχείο του εθίμου παραμένει αναλλοίωτο. Ο θόρυβος, η ένταση και η χαρά συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν τη στιγμή. Η πρόκληση είναι να διατηρηθεί ο χαρακτήρας του δρώμενου, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια.

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Η προετοιμασία για τους Μπότηδες ξεκινά αρκετές ημέρες πριν από το Πάσχα. Τα πήλινα δοχεία κατασκευάζονται ειδικά για την περίσταση και διατίθενται σε διαφορετικά μεγέθη. Οι κάτοικοι τα προμηθεύονται, τα γεμίζουν με νερό και τα τοποθετούν προσεκτικά στα μπαλκόνια τους, συχνά στολισμένα με κόκκινες κορδέλες. Τα μπαλκόνια της Παλιάς Πόλης ντύνονται με κόκκινα υφάσματα, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό σκηνικό. Παράλληλα, οι φιλαρμονικές ετοιμάζονται για τη μεγάλη στιγμή, καθώς η μουσική αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της τελετουργίας. Η συμμετοχή δεν περιορίζεται σε λίγους· ολόκληρη η πόλη κινείται σε ρυθμούς Πάσχα. Η προετοιμασία περιλαμβάνει και πρακτικά μέτρα: οριοθέτηση χώρων, ενημέρωση των επισκεπτών και μέριμνα για τον καθαρισμό των δρόμων μετά το σπάσιμο. Το έθιμο είναι εντυπωσιακό, αλλά βασίζεται σε οργάνωση και συντονισμό.

Οι Μπότηδες δεν είναι απλώς ένα εντυπωσιακό σπάσιμο κεραμικών. Είναι μια συμβολική πράξη ανανέωσης. Είναι η στιγμή που η Κέρκυρα αποχαιρετά το παλιό και καλωσορίζει το νέο με θόρυβο, φως και συλλογική χαρά. Στην Παλιά Πόλη, ανάμεσα σε ενετικά κτίρια και ήχους φιλαρμονικών, το Πάσχα αποκτά μια ξεχωριστή, σχεδόν θεατρική διάσταση. Κι όμως, πίσω από το θέαμα, κρύβεται μια βαθιά ανάγκη: να συμμετέχεις, να ανήκεις, να μοιράζεσαι τη στιγμή. Όταν ο τελευταίος μπότης σπάσει και το πλήθος σκορπίσει, αυτό που μένει δεν είναι μόνο τα θραύσματα στα λιθόστρωτα, αλλά η αίσθηση ότι ήσουν μέρος μιας ζωντανής παράδοσης που συνεχίζει να αντηχεί στον χρόνο.

Σε εξέλιξη βρίσκεται το πανελλήνιο πρωτάθλημα άρσης βαρών για τις κατηγορίες εφήβων-νεανίδων και παίδων-κορασίδων, στο ΔΑΚ Πανοράματος. Ο Γιώργος-Μάριος Δήμας ήταν ένα από τα κεντρικά πρόσωπα στη 2η ημέρα του πρωταθλήματος το Σάββατο (4/4). Ο ανιψιός του Πύρρου Δήμα, υπό τις οδηγίες του ολυμπιονίκη θείου του, πέτυχε τέσσερα πανελλήνια ρεκόρ, κυριαρχώντας στην κατηγορία των 88κ.

Συγκεκριμένα ο αθλητής του Α.Ο. Πύρρος Γλυφάδας σήκωσε 130 κιλά στο αρασέ, 153 κιλά στο επολέ ζετέ, φθάνοντας στο σύνολο στα 283κ. Με αυτά τα κιλά κατέρριψε όλα τα ρεκόρ παίδων, ενώ πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ στο σύνολο και στην κατηγορία των εφήβων.

Πηγή: www.gazzetta.gr

Το Τμήμα Ένταξης δεν είναι μια «ξεχωριστή τάξη» με την έννοια της απομόνωσης. Αντίθετα, είναι ένας σημαντικός θεσμός που λειτουργεί μέσα στο σχολείο και έχει ως στόχο να βοηθήσει μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες να συμμετέχουν ενεργά στη μαθησιακή διαδικασία και στην καθημερινή σχολική ζωή, μέσα στην τάξη τους και μαζί με τους συμμαθητές τους. Δεν πρόκειται για έναν «ξεχωριστό κόσμο», αλλά για μια γέφυρα που συνδέει όλους τους μαθητές με ίσες ευκαιρίες μάθησης και συμμετοχής.

Η βασική φιλοσοφία του Τμήματος Ένταξης είναι απλή αλλά ουσιαστική: όλοι οι μαθητές μπορούν να μάθουν και να εξελιχθούν, αρκεί να τους δοθούν τα κατάλληλα μέσα και η σωστή υποστήριξη. Για τον λόγο αυτό, η εκπαίδευση των μαθητών δεν είναι ευθύνη μόνο ενός εκπαιδευτικού, αλλά ολόκληρης της σχολικής κοινότητας. Εκπαιδευτικοί γενικής και ειδικής αγωγής συνεργάζονται, ανταλλάσσουν ιδέες και σχεδιάζουν από κοινού τη διδασκαλία.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, το Τμήμα Ένταξης λειτουργεί υποστηρικτικά και ενισχυτικά για τους μαθητές, με σκοπό την ανάπτυξη τόσο των μαθησιακών όσο και των κοινωνικών τους δεξιοτήτων. Αυτό σημαίνει ότι δεν εστιάζει μόνο στα μαθήματα, αλλά και στο πώς ένας μαθητής μπορεί να συνεργάζεται, να επικοινωνεί και να αισθάνεται αυτοπεποίθηση μέσα στο σχολείο.

Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της λειτουργίας του Τμήματος Ένταξης είναι το Εξατομικευμένο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης (ΕΠΕ). Πρόκειται για ένα οργανωμένο σχέδιο που δημιουργείται ειδικά για κάθε μαθητή, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες, τις δυνατότητες και τους στόχους του. Το πρόγραμμα αυτό δεν περιορίζεται μόνο στα μαθήματα, αλλά περιλαμβάνει και στόχους που σχετίζονται με την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του μαθητή. Επιπλέον, δεν είναι κάτι σταθερό – εξελίσσεται συνεχώς μέσα από τη συνεργασία των εκπαιδευτικών και την πρόοδο του μαθητή.

Ποιοι όμως συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία; Η απάντηση είναι: πολλοί! Οι εκπαιδευτικοί του Τμήματος Ένταξης συνεργάζονται στενά με τους καθηγητές της τάξης και όλους τους εκπαιδευτικούς του σχολείου, αλλά και με άλλους ειδικούς, όπως τα ΚΕΔΑΣΥ, και φυσικά με την οικογένεια του μαθητή. Αυτή η συνεργασία βασίζεται στην εμπιστοσύνη, τον σεβασμό και την κοινή προσπάθεια για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Με απλά λόγια, είναι μια ομαδική προσπάθεια για το καλό του μαθητή.

Επιπλέον, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η υποστήριξη δεν γίνεται σε ξεχωριστό χώρο. Οι εκπαιδευτικοί του Τμήματος Ένταξης του σχολείου μας βρίσκονται μέσα στην τάξη και συνεργάζονται με τον/την καθηγητή/τρια, βοηθώντας όλους τους μαθητές με διαφορετικούς τρόπους. Αυτό ονομάζεται «συνδιδασκαλία» και κάνει το μάθημα πιο ενδιαφέρον και προσαρμοσμένο στις ανάγκες των μαθητών. Είναι επίσης ουσιαστικό να τονίσουμε ότι το Τμήμα Ένταξης δεν αφορά μόνο τους μαθητές που υποστηρίζονται άμεσα. Επηρεάζει θετικά ολόκληρη την τάξη! Μέσα από τη συνδιδασκαλία και τις διαφοροποιημένες δραστηριότητες, το μάθημα γίνεται πιο ευέλικτο και πιο κατανοητό για όλους τους μαθητές.

Το πιο σπουδαίο μήνυμα, όμως, είναι άλλο: το Τμήμα Ένταξης δεν αφορά μόνο λίγους μαθητές – αφορά όλη τη σχολική κοινότητα. Μας μαθαίνει να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα και να βοηθάμε ο ένας τον άλλο, γιατί η διαφορετικότητα δεν είναι εμπόδιο, αλλά δύναμη. Όταν συνεργαζόμαστε, όταν σεβόμαστε ο ένας τον άλλον και όταν δίνουμε χώρο σε όλους να εκφραστούν, τότε το σχολείο γίνεται ένας χώρος όπου όλοι μπορούν να πετύχουν.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ακούσεις για το Τμήμα Ένταξης, σκέψου το σαν μια «γέφυρα»: μια γέφυρα που ενώνει τους μαθητές, τις ανάγκες τους και τις δυνατότητές τους, σε ένα σχολείο πιο ανοιχτό, πιο δίκαιο και –γιατί όχι– πιο χαρούμενο! Και ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό μάθημα από όλα!

Παρλίτση Νικολέτα,

Φιλόλογος και Ειδική Παιδαγωγός (ΠΕ02 ΕΑΕ, MEd),

Τμήμα Ένταξης 1^ου Γενικού Λυκείου Ηρακλείου Αττικής

]]> https://schoolpress.sch.gr/1gelhetakleion/archives/556/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/1gelhetakleion/archives/558 https://schoolpress.sch.gr/1gelhetakleion/archives/558#comments Wed, 22 Apr 2026 11:27:53 +0000 ΚΑΙΜΑΚΑ ΝΕΦΕΛΗ http://schoolpress.sch.gr/1gelhetakleion/?p=558

Τι έχει προηγηθεί

Το ταξίδι του ανθρώπου στη Σελήνη ξεκίνησε με το πρόγραμμα Apollo το οποίο κορυφώθηκε  το 1969. Τότε, ο Νιλ Αρμστρονγκ έγινε ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε στο φεγγάρι, δηλώνοντας τη φράση που έμεινε στην ιστορία.΄΄Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα μεγάλο για την ανθρωπότητα΄΄.

Σήμερα

Ερχόμαστε στο σήμερα, όπου το Άρτεμις 2 καλείται να γράψει ιστορία επιστρέφοντας στη Σελήνη, όχι για να προσσεληνωθεί, αλλά για να εξερευνήσει την άλλη μεριά του φεγγαριού, την σκοτεινή πλευρά, την αθέατη την οποία κανένας δεν έχει δει ποτέ. Η αποστολή ξεκίνησε την Τετάρτη 1^η Απριλίου με προορισμό τη Σελήνη. Μια νέα γενιά επιστημόνων, μηχανικών και οραματιστών συμβάλλει σε ένα εγχείρημα που θα καθορίσει το μέλλον της διαστημικής εξερεύνησης.

4 αστροναύτες, ο Ριντ Ουάιζμαν, ο Βίκτορ Γκλόβερ, η Κριστίνα Κουκ και ο Τζέρεμι Χάνσεν έγραψαν τα ονόματά τους με χρυσά γράμματα στα βιβλία της ιστορίας, καθώς στις 6 Απρίλη και συγκεκριμένα στις 9:45 μ.μ (ώρα Ελλάδος) σημείωσαν ρεκόρ για τη μεγαλύτερη απόσταση από τη Γη που έχουν φτάσει ποτέ οι άνθρωποι: στα 406.765 χιλιόμετρα, ξεπέρασαν το ρεκόρ που είχε θέσει η αποστολή Apollo 13 το 1970 κατά περίπου 6.600 χιλιόμετρα. Διένησαν την μεγάλυτερη απόσταση από τη Γη που έχει διανήσει ποτέ άνθρωπος.

Άλλο ένα πάρα πολύ σημαντικό κατόρθωμα της αποστολής Άρτεμις 2, που αξίζει μέγιστα να αναφερθεί, είναι πως για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας ταξίδεψε γυναίκα και έγχρωμος αφροαμερικανός στο διάστημα. Βήμα πάρα πολύ σημαντικό για την ανθρωπότητα και η Κριστίνα Κουκ έγραψε τη δική της ιστορία, αφού έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της ανθρωπότητας που ταξιδεύει στο διάστημα, αλλά και ο Βίκτωρ Γκλόβερ που έγινε ο πρώτος έγχρωμος που τα καταφέρνει.  

Η επικοινωνία με το πλήρωμα του Άρτεμις 2 διακόπηκε στις 7 Απρίλη τα ξημερώματα 01:45 (ώρα Ελλάδος), καθώς οι αστροναύτες είχαν τη δυνατότητα να θεαθούν την σκοτεινή και αθέατη μεριά του. Έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που είδαν ολόκληρη την αθέατη πλευρά της Σελήνης, η οποία δεν είναι ορατή από τη Γη, καθώς αυτό το τμήμα της είναι μόνιμα στραμμένο μακριά από τον πλανήτη μας με την ΝΑΣΑ να δημοσιεύει συγκλονιστικές φωτογραφίες.

Η αποστολή της δημοσιογράφου Λαμπρινής Θωμά ήταν να ερευνήσει τα αίτια που οδήγησαν τις Η.Π.Α να επιθυμούν να αποσπάσουν το γιγαντιαίο αυτό νησί από την Δανία. Η δημοσιογράφος μίλησε, επίσης, με μια ιθαγενή η οποία έχει υποστεί όλα τα αίσχη της αποικιοκρατίας. Σε αυτά περιλαμβάνονται: έλεγχος εμπορίου και γεννήσεων, αλλαγή της πολιτισμικής ταυτότητας και του παραδοσιακού τρόπου ζωής.

Από τη δεκαετία του 60’ έως το 1992 Δανοί γιατροί τοποθετούσαν σπιράλ στις μήτρες των ιθαγενών γυναικών της Γροιλανδίας, με σκοπό τη μείωση των γεννήσεων της φυλής τους. Επιπλέον, η αποικιοκρατική Δανία σφαγίασε τα σκυλιά εργασίας τους, τους επέβαλε έναν μη παραδοσιακό τρόπο ζωής, στον οποίο είναι παγιδευμένοι, καθώς περιόρισαν το εμπόριο και απαγόρεψαν τη λατρεία της θρησκείας τους. Συνεπώς, τους κατέστρεψαν και συνεχίζουν ακόμη και σήμερα με μέσα, όπως η δανέζικη οικογενειακή πρόνοια να προσπαθεί να αποσπάσει από αυτούς τα λιγοστά παιδιά που τους έχουν μείνει.

Αφορμή για το δράμα αυτού του λαού στάθηκε η δίψα των ισχυρών για περισσότερες πλουτοπαραγωγικές πηγές, τις οποίες θα αποσπούσαν από την Γροιλανδία. Οι Γροιλανδοί ιθαγενείς βρίσκονται σε ένα τεράστιο δίλημμα, διότι πρέπει να διαλέξουν μεταξύ της ιμπεριαλιστικής ΗΠΑ και της αποικιοκρατικής Δανίας που τους έχει βασανίσει τόσο πολύ, αποχαιρετώντας, βέβαια, και εγκαταλείποντας οριστικά και βίαια οτιδήποτε αυθεντικό παραδοσιακό  συγκροτούσε το γηγενές στοιχείο της υπόστασής τους