Φέτος η σχολική χρονιά ήταν διαφορετική από τις προηγούμενες. εξαιτίας της πανδημίας. Καταρχάς, ήταν πολύ δύσκολο για τους μαθητές αλλά και για τους καθηγητές να φορούν μάσκα και να διατηρούν τις αποστάσεις μεταξύ τους.

Ήταν ακόμη πιο δύσκολο για εμάς, τα παιδιά της πρώτης γυμνασίου, που δεν γνωρίζονταν κι έπρεπε να κάνουν νέες φιλίες. Επιπλέον, στο δικό μας σχολείο υπήρξαν πολλές καταλήψεις και χάθηκαν πολλά μαθήματα. Όμως, το πιο σημαντικό ήταν ότι υπήρξε ένα μεγάλο διάστημα τηλεκπαίδευσης.

Βεβαίως ήταν πολύ καλό ότι δεν ξυπνούσαμε από τις 07.00 π.μ. κι έτσι είχαμε πολύ ελεύθερο χρόνο. Ούτε εξάλλου υπήρχε το άγχος μήπως αργήσουμε να φτάσουμε στο σχολείο.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν όμως και πολλά αρνητικά στην τηλεκπαίδευση.

Γι” αυτό, είμαι χαρούμενη που ξαναγύρισα στο σχολείο. Σίγουρα καταλαβαίνω καλύτερα το μάθημα, χωρίς κόπο και μπορώ να λύνω τις απορίες μου άμεσα. Το συμπέρασμα, λοιπόν, που προκύπτει, είναι ότι η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης διδασκαλία, γιατί δεν υπάρχει αλληλεπίδραση των παιδιών και των καθηγητών.

Παρόλα αυτά, ελπίζω του χρόνου  η σχολική χρονιά να είναι καλύτερη, εύχομαι να έχει τελειώσει η πανδημία, ώστε να μπορούμε να χαιρόμαστε το κλίμα χαράς, ζωντάνιας και πολλών άλλων έντονων συναισθημάτων, που νιώθουμε με μοναδικό τρόπο μόνο στο σχολείο

και που μας έχει λείψει πολύ στη διάρκεια του τελευταίου χρόνου.

Σήμερα γίνεται λόγος για την υγεία καθημερινά. Για το πώς θα κρατηθούμε υγιείς. Ενώ άλλοι δεν νοιάζονται καθόλου. Αλλά από τι εξαρτάται η υγεία στην πραγματικότητα;

Για μένα η σωματική υγεία είναι σημαντική όσο και η ψυχική. Για να έχουμε μια καλή υγεία, πρώτ’ απ’ όλα πρέπει να τρεφόμαστε υγιεινά.

Να προτιμάμε τροφές πλούσιες σε θρεπτικές ουσίες, φτιαγμένες από αγνά υλικά, χωρίς συντηρητικά.

Επίσης, καλό θα ήταν να επιλέγουμε τροφές από όλες τις ομάδες τροφίμων. Επειδή όμως η ισορροπημένη διατροφή, δεν είναι το μόνο που μπορεί να βοηθήσει για να έχουμε μια καλή υγεία, ας δούμε τι άλλο χρειάζεται. Η άθληση είναι αυτή που κάνει τη διαφορά. Με το να αθλούμαστε το σώμα μας γίνεται ανθεκτικό και δεν αρρωσταίνουμε τόσο εύκολα.

Αλλά το πιο σημαντικό είναι να κάνουμε εξετάσεις και εμβόλια. Άμα δεν κάνουμε τους προληπτικούς ελέγχους, τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να βοηθήσει.

Εννοείται ότι για να είναι όλα εντάξει θα πρέπει να αποφεύγουμε το τσιγάρο, το αλκοόλ, μιας και είναι πολύ βλαβερά για τον οργανισμό.

 Αλλά, ακόμη κι αν εφαρμόζουμε όλα τα παραπάνω, δεν εξασφαλίζουμε την καλή λειτουργία του οργανισμού, αν δεν αποφεύγουμε το άγχος.

Ο άνθρωπος, για να είναι καλά ψυχικά, πρέπει να είναι χαρούμενος και να μην υπάρχει πολλή πίεση γύρω του. Ας μην ξεχνάμε, τέλος, μαζί με όλα τα άλλα, πως για να κρατήσουμε τη σωματική, αλλά και την ψυχική μας κατάσταση σε ένα καλό επίπεδο, αυτό που  χρειαζόμαστε απαραιτήτως είναι ο ύπνος. Μην παραμελείτε, λοιπόν, τίποτα από τα παραπάνω! Είναι μια καλή αρχή, ώστε να μην  αρρωστήσετε ή, τέλος πάντων, να κάνετε ό,τι μπορείτε για να το αποφύγετε.

Όσο περνάνε τα χρόνια η κακία απέναντι σε άτομα με διαφορετικά χαρακτηριστικά μεγαλώνει. Eίναι, θα λέγαμε, μια νέα πανδημία, ο ρατσισμός που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας αλλά και σε όλο τον κόσμο. Είναι πολλά τα άτομα που έχουν μυαλό που ταιριάζει σε παλιότερες εποχές, εκατοντάδες χρόνια πριν. Ενώ ο κόσμος πρέπει να εξελίσσεται προς το καλύτερο, αυτό το φαινόμενο μας κρατάει πίσω ως κοινωνία.

 Πολλές φορές οι άνθρωποι δε σκέφτονται πώς νιώθει ο άλλος όταν τον κρίνουν για τα διαφορετικά του χαρακτηριστικά. Σε ποιους δείχνουν, όμως, αυτό το μίσος; Σε έγχρωμους, ξένους, φτωχούς,

άτομα με ειδικές ανάγκες,

γυναίκες,

ομοφυλόφιλους,

σε άτομα άλλων θρησκειών και σε άλλες ομάδες που έχουν κάποια ιδιαιτερότητα.

Και αυτό γίνεται  για απίθανους λόγους, που συνήθως τους ορίζει ένα κομμάτι της κοινωνίας. Αυτοί οι άνθρωποι είναι αμόρφωτοι, δεν έχουν λογική κρίση και γι” αυτό το λόγο πιστεύουν και μεταδίδουν την νοοτροπία αυτή.  Όποιος μιλά προσβλητικά στα άτομα αυτά  δείχνει ότι δεν έχει μάθει να σέβεται το συνάνθρωπό του.

Και το δείχνουν είτε αποφεύγοντας απλά τους ανθρώπους αυτούς είτε εκφράζοντας την απέχθειά τους,

λεκτικά είτε, τέλος, φτάνοντας σε υπερβολές και εκδηλώνοντάς το και σωματικά, με βία. Υπάρχουν και κάποιες ιστοσελίδες που διαβάζοντάς τες συμπεριφέρεσαι όλο και περισσότερο με οργή και μίσος για τα άτομα αυτά. Στην ουσία μας επηρεάζουν. Φυσικά είναι και η οικογένεια που σε κάνει να κρίνεις  έτσι κοροϊδεύοντας άτομα που δεν σου έφταιξαν σε τίποτα. Πότε θα καταλάβουμε ότι υπάρχουν και διαφορετικοί άνθρωποι;

Άνθρωποι που είναι καλοί σε άλλα θέματα και ας υστερούν σε κάποια. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα τους κρίνουν. Όλοι είμαστε άνθρωποι. Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε. Πρέπει να χωνέψουμε το γεγονός ότι ό,τι χρώμα και θρησκεία κι αν είναι ο συνάνθρωπός μας, είναι ίσος μ” εμάς.

Να σταματήσει να υπάρχει τόση κακία γύρω μας. Ελπίζω σε έναν νέο τρόπο σκέψης. Όλοι αν προσπαθήσουμε, τότε πραγματικά ο κόσμος θα αλλάξει προς το καλύτερο. Για παράδειγμα, όταν βλέπουμε στον δρόμο κάποιον να δέχεται bullying πολλές φορές δεν αντιδρούμε και συνεχίζουμε σαν να μη συμβαίνει τίποτα, κάτι που είναι λάθος.

  Όλα θα ήταν καλύτερα αν αντιδρούσαμε.  Και οι άνθρωποι αυτοί θα ζούσαν μια καλύτερη ζωή. Ας λειτουργήσουμε ως μια ενωμένη κοινωνία. 

Βρέθηκα ένα απόγευμα να περπατώ στην πόλη μόνη. Όλοι οι άνθρωποι ήταν μέσα στα σπίτια τους, λόγω του φονικού ιού των ημερών μας. Επικρατούσε ησυχία, μόνο το κελάηδημα των πουλιών μπορούσα να ακούσω.

Ούτε αυτοκίνητα ούτε τους ανθρώπους να φωνάζουν άκουγα, τίποτα απολύτως. Ήταν περίεργο, καθώς  ακουγόταν ακόμη και οι χαρούμενες φωνές των παιδιών μέσα από τα σπίτια. Να, που υπάρχει ομορφιά στην πόλη, σκέφτηκα.

Χάρηκα διότι, επιτέλους θα έβγαινα μια βόλτα χωρίς να με πιάσει πονοκέφαλος από τους ήχους της πόλης

και χωρίς να εισπνεύσω όλο το καυσαέριο των αυτοκινήτων που περνάνε από δίπλα μου. Ακόμα ένα θετικό είναι ότι η φύση επιτέλους ξεκουράστηκε

από όλα αυτά που της έκαναν οι άνθρωποι όπως: σκουπίδια και καυσαέριο.

Τα πάρκα ήταν πια γεμάτα, καθώς όλος ο κόσμος πηγαίνει εκεί, για να χαλαρώσει και να αθληθεί.

Γενικά, μπορώ να πω πως όλη η περίοδος της καραντίνας έχει ωφελήσει το περιβάλλον. Άμα κάποιος, θέλει να βγει μια βόλτα αυτή την περίοδο, θα το πρότεινα. Μπορεί να πάψει να είναι διστακτικός.

Παρατήρησα τις αλλαγές που έχουν γίνει και το ευχαριστήθηκα πολύ. Όλα επιτέλους είναι ήσυχα, όμορφα και γαλήνια. Τώρα μπορώ να απολαύσω τη βόλτα μου.  Μακάρι να ήταν κάθε μέρα έτσι.

Σήμερα το απόγευμα πήγα μια βόλτα. Όλα στην πόλη ήταν αλλαγμένα.

Τίποτα δε θύμιζε την παλιά πόλη, που έσφυζε από ζωή.

Δεν έβλεπες κανέναν να περπατάει ή να πηγαίνει κάπου με το αυτοκίνητό του. Αυτό με φόβισε λιγάκι, ένιωθα μόνη στην άδεια πόλη. Κάποια στιγμή ένας κύριος πέρασε από δίπλα μου, ενώ πήγαινε βόλτα το κατοικίδιό του.

Ανακουφίστηκα και χάρηκα μόλις τον είδα. Μπορεί να μην μου άρεσε η εικόνα της πόλης, αλλά σίγουρα την προτιμώ έτσι,

σε μια εποχή σαν κι αυτή που διανύουμε τώρα, εποχή μιας πολύ επικίνδυνης πανδημίας.

Όσο πλησίαζα το κέντρο της πόλης, έβλεπα όλο και περισσότερους ανθρώπους, όλοι με τη μάσκα τους. Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα πόσο άλλαξε τις ζωές μας, αλλά και εμάς τους ίδιους η πανδημία.

Με έπιασαν τα κλάματα. Αναπόλησα τις παλιές μου συνήθειες και τον παλιό τρόπο ζωής.

Επίσης,  πρόσεξα ότι η ατμόσφαιρα ήταν πιο καθαρή, καθώς έχουν μειωθεί οι μετακινήσεις με μέσα που μολύνουν το περιβάλλον.

Γυρνώντας, πέρασα και από το σχολείο που μου φαινόταν σαν άγνωστο μετά από τόσο καιρό απουσίας.

Επίσης, είδα και κάποια περιπολικά που έκαναν ελέγχους

Τέλος,  γύρισα σπίτι, γεμάτη λύπη και συγκίνηση. Αυτή η βόλτα μπορεί να μου έριξε λίγο την ψυχολογία,

αλλά ήταν και απαραίτητη, γιατί με είδε και λίγο ο ήλιος και ξέφυγα από το αποπνικτικό περιβάλλον του σπιτιού όπου είμαστε κλεισμένοι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Περνάμε πάρα πολλές ώρες στο σπίτι και πολλοί από μας μάλιστα, τις περνάμε  καθιστοί είτε μπροστά στην τηλεόραση είτε σε κάποια άλλη οθόνη, του κινητού ή του ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Έβγαλα τη μάσκα και έπεσα στο κρεβάτι σκεφτόμενη την τεράστια αλλαγή στη ζωή μας.

Μακάρι αυτή η περιπέτεια να τελειώσει γρήγορα με την προσπάθεια, την ευθύνη και την προσοχή όλων μας.

Στην αρχή ήταν δύσκολα για εμάς, που ήρθαμε στο γυμνάσιο για πρώτη φορά.

Ύστερα, όμως, από τις πρώτες μέρες, το κλίμα άλλαξε. Τα περισσότερα παιδιά της πρώτης τάξης βρήκαν τις παρέες τους και ανέπτυξαν φιλίες με τους καινούριους συμμαθητές τους.

Πλέον επικοινωνούν περισσότερο. Τώρα που τελειώνει  κι αυτό το ταξίδι γνώσεων, νιώθω ανυπομονησία, αλλά και άγχος για την επόμενη χρονιά. Με αργούς ρυθμούς κλείνει κι αυτός ο κύκλος που διανύουμε στην πρώτη τάξη,

που είχε στιγμές χαράς αλλά και στεναχώριας.

Στα παιδιά που θα έρθουν του χρόνου στο σχολείο μας, θα ήθελα να πω πως δεν πρέπει να πανικοβάλλονται.

Σίγουρα, υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο γυμνάσιο και στο δημοτικό σχολείο. Στις έξι αυτές τάξεις όλα ήταν πιο παιδικά και ξένοιαστα. Μετά, όμως, τα πράγματα αλλάζουν.

Οι καθηγητές είναι περισσότεροι, οι ώρες το ίδιο και τα μαθήματα για το σπίτι αυξάνονται. Η ώρα που πρέπει να διαβάζει κάποιος, για να είναι έτοιμος για την επόμενη μέρα δεν είναι τόσο λίγη.

Παρόλα αυτά, το γυμνάσιο είναι γεμάτο εμπειρίες και καινούρια ζητήματα. Σε καμία περίπτωση δεν θα έλεγα να χάσουν την παιδικότητά τους ,

αλλά ένα κομμάτι τους θα αρχίσει να ωριμάζει. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια παραπάνω προσπάθεια. Τέλος, θα συμβούλευα του μελλοντικούς συμμαθητές μου να είναι ο εαυτός τους και να μην προσπαθούν να αλλάξουν προσωπικότητα, μόνο και μόνο για να τους αποδεχτούν οι υπόλοιποι.

Να μην αλλάξουν τα πιστεύω τους , αλλά ούτε και να αφήσουν τις επιθυμίες τους. Δεν πρέπει να φοβούνται να εκφράσουν τη γνώμη τους.

Καλό θα ήταν να συμμετέχουν ενεργά σ’ όλα τα θέματα της μαθητικής κοινότητας, χωρίς να διστάζουν

και να είναι σίγουροι πως θα πάρουν ό,τι καλύτερο μπορούν στον τομέα της μόρφωσης, που κι αυτός είναι ένας ωραίος στόχος στη ζωή μας.

Eίμαστε αισιόδοξοι ότι όλη αυτή η περιπέτεια με την πανδημία  που περνάμε τον τελευταίο χρόνο θα τελειώσει γρήγορα. Ευχόμαστε να είμαστε υγιείς και να μπορέσουμε να ταξιδέψουμε ελεύθερα σύντομα. Εμείς που είμαστε από τη φύση μας «ταξιδιάρικα πουλιά» θέλουμε να δούμε και να γνωρίσουμε νέους τόπους.

Έτσι, καταλαβαίνουμε και τους 30.000.000 ξένους που καταφθάνουν κάθε χρόνο στη χώρα μας. Τουλάχιστον μέχρι πριν ενάμιση χρόνο, που δεν είχε πληγεί όλος ο πλανήτης από την πανδημία.

Κάθε χρόνο ένα πλήθος από ξένους επισκέπτονται την πατρίδα μας. Πολλοί απ΄ αυτούς ξεκινούν απ’ τα πιο μακρινά μέρη του κόσμου, χωρίς η απόσταση που χωρίζει τη χώρα τους από τη δική μας

να γίνεται το εμπόδιο στην επιθυμία τους να δουν τον τόπο μας. Όλοι θέλουν να γνωρίσουν τους ανθρώπους της χώρας μας καθώς και τις φυσικές μαγευτικές καλλονές της.

Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά ξεχωριστά μέρη και πολλά πράγματα, για να κάνει κάποιος επισκέπτης.

Η Ελλάδα φημίζεται κυρίως για τον πολιτισμό της. Όλοι θέλουν να δουν τα μνημεία, που μας άφησαν ως κληρονομιά οι πρόγονοί μας. Αυτά δείχνουν το πλούσιο ιστορικό παρελθόν μας.

Αν επισκεφθείς την Ελλάδα, φυσικά θα πρέπει να δοκιμάσεις την παραδοσιακή κουζίνα, η οποία έχει τα καλύτερα σπιτικά φαγητά, όπως παστίτσιο, μουσακά,

σουβλάκι καθώς και την πιο δροσερή σαλάτα της, τη ντοματοσαλάτα. Επίσης, τα φρέσκα ψάρια και το νόστιμο χταποδάκι και τα καλοψημένα καλαμαράκια,

με συνοδεία από λίγο κρασάκι ή ουζάκι. Και φυσικά τα επιδόρπια, όπως καρυδόπιτα και γλυκά του κουταλιού.

Εκτός από το φαγητό και τους αρχαιολογικούς χώρους, η Ελλάδα φημίζεται, φυσικά και για τα νησιά της. Δεν υπάρχει τίποτε ομορφότερο από τα νησιά της Ελλάδας. Έχουν τα πάντα. Όμορφα σπιτάκια,

πανέμορφη θέα

και το σημαντικότερο, οι παραλίες τους.

Ένα κολύμπι σε μια από τις θάλασσες της Ελλάδας θα σε κάνει να ξεχάσεις τα πάντα και να απολαύσεις τα καταγάλανα νερά της.

Επίσης, κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι οι Έλληνες είναι πολύ φιλόξενοι.

Όλοι γνωρίζουν ότι στην Ελλάδα οι ντόπιοι φέρονται πολύ φιλικά προς τους τουρίστες.

Μα η Ελλάδα φημίζεται και για τη νυχτερινή διασκέδαση. Μια βόλτα τη νύχτα σε νησάκι θα σε κάνει να ευχαριστηθείς όσο δεν ευχαριστήθηκες ποτέ.

Η Ελλάδα είναι μια πολύ όμορφη χώρα, με τα τοπία της και τα φαγητά της. Γι΄αυτό κι όλο και πιο πολλοί ξένοι έρχονται κάθε χρόνο ή και περισσότερες φορές το χρόνο εδώ,

καθώς δεν μπορούν να χορτάσουν όλα αυτά που προσφέρει αυτός ο τόπος.

Τώρα πια που η πανδημία άλλαξε πολλά στη ζωή μας ίσως δούμε κιόλας πολλούς ξένους να έρχονται για μόνιμη διαμονή στη χώρα μας, εφόσον γίνει κανόνας σε πολλούς τομείς η τηλεργασία. Και ας φτάσει πάλι η οικονομία τουλάχιστον στο επίπεδο που ήταν.

Η ελληνική γλώσσα είναι μια γλώσσα με πολύ μεγάλη ιστορία και με πολύ ενδιαφέρον. Ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα είναι ότι ο λόγος γενικότερα έχει πολλές ξένες λέξεις,

κατά βάση, αγγλικές. Οι νέοι είναι υπεύθυνοι, γιατί, όπως λένε οι μεγαλύτεροι,

αλλοιώνουν την γλώσσα. Είναι σίγουρο ότι δεν την αξιοποιούν όσο θα έπρεπε.

Ο νέοι χρησιμοποιούν τα μίντια όπως για παράδειγμα το ίνσταγκραμ και άλλες τέτοιες εφαρμογές με μεγάλη επιρροή.  Γράφουν συντομογραφικά,  επειδή δεν έχουν τη διάθεση να γράφουν ολόκληρες τις λέξεις και χρησιμοποιούν πιο πολύ grekklish,

το θεωρούν πιο εύκολο και έχουν συνηθίσει το αγγλικό αλφάβητο στο ίντερνετ. Τα αγγλικά χρησιμοποιούνται κυρίως σε δημόσια διαδικτυακά μέρη όπου είναι η κυρία γλώσσα και πρέπει να συνεννοούμαστε.

Τη  γλώσσα αυτή τη χρησιμοποιούμε, επειδή νομίζουμε πως αυτό το λεξιλόγιο το «καινούργιο» είναι πιο trendy και άμα το χρησιμοποιείς νιώθεις πιο cool.

Αυτό είναι κάτι που γίνεται ασυναίσθητα, επειδή τα ακούμε συνέχεια, είναι τόσο οικείοι ήχοι στα αφτιά μας και αυθόρμητα βγαίνουν από στόμα μας.

Αυτό συμβαίνει από επιρροές που παίρνουμε μέσω όχι μόνο της επικοινωνίας με ξενόφωνους ομιλητές,

αλλά και από την καθημερινότητά μας,  τις συζητήσεις με τους φίλους μας, μέσω του διαδικτύου αλλά και από την μουσική που ακούμε.

Πολλοί ακόμη έχουν καθημερινή επαφή με εφαρμογές γνωριμίας, που υπάρχουν παντού στο διαδίκτυο και στο playstore,  παράδειγμα, snapchat,

instagram, facebook, pinterest,

discord.

Πιστεύω πως έχουμε την απαιτούμενη λεξιλογική παιδεία. Αυτό όμως δεν ισχύει και για όλους.

Έτσι, ένας καλός τρόπος για εμπλουτίζεται να το λεξιλόγιό μας, αφού, όπως λένε οι μεγαλύτεροι αυτό είναι απαραίτητο και συμφωνούμε κι εμείς, φυσικά, είναι να διαβάζουμε βιβλία και  περιοδικά

 και όλα αυτά που προσφέρονται στο σχολείο από τα θεωρητικά κυρίως μαθήματα, έτσι ώστε να εμπλουτίζουμε το λεξιλόγιό μας και να έχουμε περισσότερες λέξεις για να εκφράσουμε το νόημα που θέλουμε.

Είναι ένα πρόβλημα, αν και σίγουρα δεν υπάρχει ειδικότερα στους νέους ανθρώπους, αφού ακούμε και μεγαλύτερους να μιλάνε ή να γράφουν το ίδιο.

Εξάλλου, μην ξεχνάμε, αυτό μπορεί να προκαλέσει χάσματα στην μητρική μας γλώσσα, το οποίο δεν είναι καλό για εμάς τους Έλληνες. Είναι πολύ κρίμα να χαθεί μια τόσο πλούσια γλώσσα.

Ο καθένας θα μπορούσε να μειώσει κάπως τις ξένες λέξεις που χρησιμοποιεί συνειδητά και αν το κάνει ίσως επηρεάσει και τους φίλους του.

Τέλος, μια λύση στο πρόβλημα αυτό είναι και το σχολείο να μας πείσει πως δεν είναι καλό αυτό  για το μέλλον του τόπου μας και να προσπαθήσουμε να το περιορίσουμε γράφοντας περισσότερο τις απόψεις μας σε θέματα που μας ενδιαφέρουν.

Τέλος, το σχολείο θα μπορούσε να συμβάλει σε όλο αυτό εξηγώντας με πιο προσιτό τρόπο στα παιδιά πόσο σημαντική είναι η ελληνική γλώσσα και τη ρίζα της, τα αρχαία ελληνικά.

Δυστυχώς αυτό το διάστημα της πανδημίας υπάρχουν πολλά προβλήματα. Ένα από τα θέματα που με απασχολούν  αυτόν τον καιρό είναι οι μάσκες, που πρέπει να φοράμε, για να προστατεύσουμε την υγεία μας. Είναι, πραγματικά ανυπόφορο το αίσθημα, διότι δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε καλά, και τώρα, μάλιστα, που πρέπει να το φοράμε και στα διαλείμματα, τρέχουμε, παίζουμε, μας φέρνει πολύ έντονη δυσφορία.Σκέφτομαι, όμως, ότι υπάρχουν και άνθρωποι που έχουν αναπνευστικά προβλήματα, υπάρχουν οι άνθρωποι οι κουφοί, που τώρα με τη μάσκα δεν θα μπορούν να δουν τα χείλη μας και δεν θα μπορούν να καταλάβουν τι λέμε.

Τα μικρά παιδάκια είναι άλλη μια περίπτωση, των οποίων τη ζωή δυσκολεύει πάρα πολύ. Δηλαδή, δε βλέπουν τα πρόσωπα των συνανθρώπων μας, δεν έχουν εικόνα πώς είναι οι γύρω τους

αν χαμογελάνε, αν κλαίνε  ….   Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να βλέπουν ανθρώπους με μια μάσκα που καλύπτει το μισό πρόσωπο και να μην βλέπουν εκφράσεις.

Αυτό σημαίνει πως κανείς δεν βλέπει πώς είναι ο διπλανός μας, έχουμε μια ανέκφραστη εικόνα για τους γύρω μας.

Ελπίζω να λυθεί το πρόβλημα αυτό και να ξεπεραστεί γενικότερα το πρόβλημα της εξάπλωσης του ιού αυτού.  Και φυσικά να εξελιχθεί καλά η υπόλοιπη σχολική χρονιά.

Είναι καλό να ειπωθούν κάποια πράγματα για το φετινό ξεκίνημα του σχολείου. Όλοι γνωρίζουμε ότι το σχολείο είναι ένας χώρος που μας προσφέρει πολλές γνώσεις και περνάμε σ’ αυτό πολλές ωραίες στιγμές.

Όμως, φέτος, λόγω του κορωνοϊού, πρέπει να φοράμε τη μάσκα στην τάξη αλλά και έξω στο διάλειμμα, γεγονός που μας δυσκολεύει να μιλήσουμε. Εγώ παρόλα αυτά, πιστεύω ότι πρέπει να τις φοράμε, για να προστατεύσουμε τους γύρω μας αλλά και τους εαυτούς μας.

Επιπλέον, πρέπει να απολυμαίνουμε τα χέρια μας σε κάθε διάλειμμα με το αντισηπτικό ή να τα πλένουμε στη βρύση. Ήδη έχουμε γίνει πιο υπεύθυνοι στο θέμα της υγείας μας, αφού  το αντιμετωπίζουμε πολύ καιρό ήδη.

Κάποιοι, βέβαια, χρειάζεται να τους το υπενθυμίζουν. Αυτό με ανησυχεί, αλλά έστω κι έτσι, καλό είναι να συμμορφώνονται. Πρέπει να σεβόμαστε τους άλλους συμμαθητές μας που θέλουν να προστατευτούν.

Ελπίζω να καταφέρουμε να ξεπεράσουμε αυτές τις δυσκολίες.

Επίσης φέτος στο σχολείο μας γίνονται πολλές καταλήψεις φτάνοντας τις δέκα ημέρες, οπότε έχουμε χάσει πολλές διδακτικές ώρες και έχουμε μείνει πίσω στην ύλη, που έχει ήδη επιβαρυνθεί και από τις ελλείψεις της προηγούμενης σχολικής χρονιάς (λόγω lock down).

Είναι σωστό να διαμαρτυρόμαστε για τα προβλήματά μας, αλλά αυτό μπορεί να γίνει με άλλους τρόπους. Θα πρότεινα να συζητάμε γι’ αυτά με το διευθυντή και τους καθηγητές αλλά και με τους γονείς. Δηλαδή, να μη χάνονται τα μαθήματα, να λειτουργεί κανονικά το σχολείο, ενώ παράλληλα θα προσπαθούμε να βρούμε μια λύση για τα προβλήματά μας.

Ελπίζω να λυθούν όλα σύντομα με την καλή διάθεση που θα δείξουν όλοι και να χαρούμε και φέτος το σχολικό περιβάλλον, έστω και σε πιο δύσκολες συνθήκες. Να δημιουργήσουμε μια ζεστή σχέση με τους μεγαλύτερους συμμαθητές μας, αφού είμαστε και πρωτάκια,

να μάθουμε τους πολλούς καθηγητές με τις ιδιαιτερότητές τους, ώστε να περνάμε ευχάριστα, χωρίς υπερβολές και τιμωρίες. Θα βελτιώσουμε τα άσχημα δεδομένα κι ας μην είχαμε το καλύτερο ξεκίνημα στο καινούριο μας σχολείο.