Α,α,α αρχίζει η παγωνιά!
Πάει ο ήλιος έχει φύγει
και το κρύο μας τυλίγει.
Α,α,α αρχίζει η παγωνιά!

Ε,ε,ε, χειμώνα παγερέ!
Ξύλα ανάβουν μες τα τζάκια
και ζεσταίνουν τα σπιτάκια.
Ε,ε,ε, χειμώνα παγερέ!

Ι,ι,ι, βοριάδες τσουχτεροί!
Πόρτες παραθύρια κλείστε
τους ανέμους έξω αφήστε.
Ι,ι,ι, βοριάδες τσουχτεροί!

Ο,ο,ο, ζεστά που θα ντυθώ!
Έξω στην αυλή θα τρέξω
και χιονόμπαλες θα παίξω
Ο,ο,ο, ζεστά που θα ντυθώ!

Ου, ου, ου, το κρύο πάει παντού!
Τα χεράκια ξυλιασμένα
και τα πόδια παγωμένα
Ου, ου , ου, το κρύο πάει παντού!

">Α α α. ΑΡΧΙΖΕΙ ΠΑΓΩΝΙΑ ( ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ)

Μα δεν το ‘δε ούτε κι ο σκύλος του που είχε το μυαλό του στις δεκάδες

μυρωδιές του χιονιού. Αυτοί συνέχισαν ανέμελοι τον περίπατό τους στο
δάσος και το γάντι έμεινε πίσω, πεσμένο κατάχαμα στο αφράτο χιόνι.

Ένα ποντικάκι, τόσο δα ήταν, πέρασε από εκεί κι είδε το γάντι μπροστά του. Το
τριγύρισε από εδώ, το κοίταξε από εκεί. “Άδειο πρέπει να είναι”, σκέφτηκε και
τσουπ….τρύπωσε στο όμορφο και ζεστό γάντι που πράγματι ήταν αδειανό. Το
κρύο ήταν τσουχτερό έξω, δε γινόταν να αντέξεις δίχως μια φωλίτσα να
κρυφτείς.

“Τι γλυκιά ζεστασιά έχει εδώ μέσα”, σκέφτηκε το ποντικάκι. “Εδώ θα
ζήσω! Θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο.
Ύστερα…βλέπουμε”, είπε και ζάρωσε σε μια γωνιά να ξεκουραστεί.

Λίγο αργότερα χοροπηδώντας κατέφτασε εκεί γύρω ένας βάτραχος, πράσινος
πράσινος που αν δεν έβρισκε γρήγορα κάπου να ζεσταθεί θα γινότανε μπλε
μπλε! Κοντοστάθηκε έξω από το γάντι
-
«Ποιος είναι μέσα στο γάντι»;ρώτησε
-
Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα. Εσύ ποιος είσαι;
-
Είμαι Βάτραχος ο Χίπιχοπης ο Χοροπηδηχτός. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα;
Κάνει πολύ κρύο έξω.
-
Εντάξει , έλα !, του είπε δίχως να το σκεφτεί το ποντίκι και μέσα στο γάντι
έγιναν δύο τα ζώα.

Η
έγνοια κάνει τη δουλειά κι η ξεγνοιασιά τον ύπνο και το χειμώνα το βαρύ
κανέναν μην αφήνει ξύπνιο! Στριμώχτηκαν όπως όπως και προσπάθησαν να
χαλαρώσουν. “Τι γλυκιά ζεστασιά έχει εδώ μέσα”, σκέφτηκε ο βάτραχος.
“Εδώ θα ζήσω! Θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο.
Ύστερα…βλέπουμε”, είπε και πήδηξε σε μια γωνιά να ξεκουραστεί.
Λίγο αργότερα χοροπηδώντας κατέφτασε εκεί γύρω ένας βάτραχος, πράσινος
πράσινος που αν δεν έβρισκε γρήγορα κάπου να ζεσταθεί θα γινότανε μπλε
μπλε! Κοντοστάθηκε έξω από το γάντι
-
«Ποιος είναι μέσα στο γάντι»;ρώτησε
-
Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα. Εσύ ποιος είσαι;
-
Είμαι Βάτραχος ο Χίπιχοπης ο Χοροπηδηχτός. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα;
Κάνει πολύ κρύο έξω.
-
Εντάξει , έλα !, του είπε δίχως να το σκεφτεί το ποντίκι και μέσα στο γάντι
έγιναν δύο τα ζώα.

Λίγο μετά, χραπ χρουπ πάνω στο χιόνι, να σου κι ο λαγός με
γρήγορες κινήσεις και αυτιά μεγαλύτερα από το σώμα του.
-
Ποιος είναι μέσα στο γάντι; , ρώτησε.
-
Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα κι ο Βάτραχος ο Χιπιχόπης
Χοροπηδηχτός. Εσύ ποιος είσαι;
-
Είμαι ο λαγός ο Βιαστικός Τρεχαλητός. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα;
Κάνει πολύ κρύο έξω.
-
Εντάξει , έλα!, του είπαν με μια φωνή η ποντικίνα κι ο β