Στον παρακάτω σύνδεσμο παρατίθενται μερικές από τις εργασίες των μαθητών της Α΄τάξης που εκπονήθηκαν στο μάθημα της Οδύσσειας  .

http://https://padlet.com/chartampilam/padlet-i6lf6bzilp8t58a1

Η υπεύθυνη της δράσης εκπαιδευτικός

Μαγδαλινή Χαρταμπίλα

]]> https://schoolpress.sch.gr/1ogymnasiochalastras/archives/610/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/1ogymnasiochalastras/archives/420 https://schoolpress.sch.gr/1ogymnasiochalastras/archives/420#comments Sat, 23 May 2026 20:07:36 +0000 ΧΑΡΤΑΜΠΙΛΑ ΜΑΓΔΑΛΙΝΗ http://schoolpress.sch.gr/1ogymnasiochalastras/?p=420 Στο πλαίσιο του μαθήματος της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας  οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄τάξης  πραγματοποίησαν συγκριτική ανάγνωση της Ελένης του Ευριπίδη και της Ιφιγένειας εν Ταύροις του ιδίου συγγραφέα.

Οι μαθητές  με διάθεση αρχαιογνωσίας  και φιλαναγνωσίας  και κυρίως με διεισδυτική κριτική ματιά εκπόνησαν ενδιαφέρουσες εργασίες .

Υπεύθυνη της δράσης εκπαιδευτικός 

Αιμιλία Χριστοδούλου

Φιλόλογος 

Ελένη και Ιφιγένεια εν Ταύροις του Ευριπίδη: οι ομοιότητές τους συνιστούν πρόκληση για σύγκριση

Η Ιφιγένεια εν Ταύροις διδάχθηκε το 413 ή το 412 π.Χ. σε μικρή χρονική απόσταση από την Ελένη (412π.Χ.) και μόλις είχε συντελεστεί η καταστροφή των Αθηναίων κατά τη διάρκεια της σικελικής εκστρατείας. Πραγματεύονται το ίδιο θέμα: την επανένωση δύο συγγενικών προσώπων μετά από πολλές δοκιμασίες και την προσπάθειά τους να αποδράσουν από μία ξένη χώρα και να επιστρέψουν στην πατρίδα. Η περιπέτειά τους έχει αίσιο τέλος.

Εκτός από τις ομοιότητες και τις διαφορές που καταγράφουν οι εργασίες των μαθητών, δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στον πειρασμό να μην γράψουμε και για τη φιλία πρότυπο του Ορέστη και του Πυλάδη,  στην οποία υποκλίνεται ο θεατής ή ο αναγνώστης.

Α. Η σκηνή της αναγνώρισης

Στη σκηνή της αναγνώρισης στην Ιφιγένεια εν Ταύροις τα πρόσωπα που συμμετέχουν είναι η Ιφιγένεια, ο Ορέστης και ο Πυλάδης, καθώς η Ιφιγένεια έχει φροντίσει να απομακρύνει τους φρουρούς.

Ο Ορέστης με τον ξάδελφό του Πυλάδη φτάνει στην Ταυρίδα της Σκυθίας ύστερα από χρησμό του Απόλλωνα, με σκοπό να πάρει από τον ναό της θεάς Άρτεμης το αχειροποίητο άγαλμά της, για να το μεταφέρει στην Αττική. Η Ιφιγένεια, την οποία η θεά Άρτεμη έσωσε από τη θυσία της στην Αυλίδα και τη μετέφερε στη χώρα των Ταύρων, όπου υπηρετεί στον ναό της ως ιέρεια, έχει καθήκον να θυσιάζει στη θεά τους ξένους που έρχονται στη χώρα. Μολονότι δικό της έργο είναι μόνον ο ραντισμός του ξένου, μισεί αυτήν την ιερή υποχρέωση. Όταν συλλαμβάνονται ως ξένοι οι δύο Έλληνες και παραδίδονται στην Ιφιγένεια να τους προετοιμάσει για τη θυσία, αγνοεί την ταυτότητά τους. Κατορθώνει να μάθει από το στόμα του Ορέστη ποια είναι η πατρίδα τους, τι απέγινε η οικογένειά της και το όνομα του Πυλάδη, όχι όμως το δικό του.

Παρουσιάζει ένα γράμμα το οποίο θέλει να στείλει στην οικογένειά της και σε αντάλλαγμα υπόσχεται να χαρίσει τη ζωή στον ένα από τους δύο. Ο Ορέστης αρνείται να σωθεί ο ίδιος σε βάρος του επιστήθιου φίλου του, ενώ ο ίδιος «είναι κυβερνήτης στο καράβι των συμφορών του». Ο Πυλάδης τη βεβαιώνει πως ο ίδιος θα δώσει το γράμμα στους δικούς της. Η συμφωνία τους επισφραγίζεται με όρκο. Η Ιφιγένεια ορκίζεται στην Άρτεμη πως αν πατήσει τον όρκο της, δεν θα γυρίσει στην πατρίδα της και ο Πυλάδης ορκίζεται στον Δία να μη φτάσει στο Άργος, αν καταπατήσει τον δικό όρκο του να παραδώσει το γράμμα.

Έπειτα ο Πυλάδης εκφράζει τον φόβο του μήπως χαθεί το γράμμα κι αυτό ακριβώς το γεγονός γίνεται η αιτία της αναγνώρισης, καθώς η Ιφιγένεια αποφασίζει να του αποκαλύψει τον παραλήπτη του γράμματος – που είναι ο αδερφός της ο Ορέστης – και κατά συνέπεια και την ταυτότητά της, αφού η ίδια είναι ο αποστολέας. Ο Πυλάδης παίρνει το γράμμα και το παραδίδει την ίδια στιγμή στον Ορέστη!

Ο Ορέστης μετά την αποκάλυψη αυτή, αναγνωρίζει την αδερφή του, ενώ αυτή του ζητάει αποδείξεις. Ο Ορέστης περιγράφει υφαντά της Ιφιγένειας που στολίζουν το παλάτι του Άργους και ένα οικογενειακό κειμήλιο που ήταν κρυμμένο στο δωμάτιο της αδελφής του. Αμέσως εκείνη τον αναγνωρίζει, καθώς μόνο ο πατέρας και ο αδερφός δικαιούνταν να μπουν στα δωμάτια των κοριτσιών της οικογένειας. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι πως η αναγνώριση γίνεται γρήγορα και αυθόρμητα, μοιάζει τυχαία, αφού έρχεται ως φυσικό επακόλουθο της πλοκής (της επίδοσης του γράμματος).

 Έλενα , Σταματία , Μαρία Τ., Γ4 

1. Η κατάσταση των προσώπων πριν την αναγνώριση

• Ελένη: στην αρχή της τραγωδίας, στον μονόλογό της της, η ηρωίδα είναι απελπισμένη. Δεν πιστεύει πια πως θα ρθει ο Μενέλαος και θα γυρίσουν μαζί στη Σπάρτη, αφού έχουν περάσει ήδη 17 χρόνια από την αρχή του πολέμου. Όταν, στη συνέχεια ο Τεύκρος την πληροφορεί πως ο Μενέλαος στην Ελλάδα θεωρείται νεκρός, η ελπίδα της να σμίξει ξανά με τον άνδρα της σβήνει.

Ιφιγένεια εν Ταύροις: Η ηρωίδα παρομοίως στον Πρόλογό της, ερμηνεύοντας το όνειρο που είδε τη νύχτα που πέρασε, πιστεύει πως ο Ορέστης πέθανε και θρηνεί.

• Η αναμονή του σωτήρα

Και στις δύο τραγωδίες, οι ηρωίδες περιμένουν ότι η σωτηρία από την «εξορία» στην οποία βρίσκονται θα ρθει από τον στενότερο άνδρα συγγενή τους, η μεν Ελένη έχει εναποθέσει όλες της τις ελπίδες στον Μενέλαο, ενώ η Ιφιγένεια στον Ορέστη.

Διαφορές

1. Ο αριθμός των προσώπων που είναι στη σκηνή

• Ελένη: Παρόντες κατά τη σκηνή της αναγνώρισης  είναι δύο πρόσωπα, η Ελένη και ο Μενέλαος.

Ιφιγένεια εν Ταύροις: Παρόντες είναι τρία πρόσωπα, η Ιφιγένεια και ο Ορέστης και ο ξάδελφος τους, ο Πυλάδης.

2. Αναγνώριση εξ όψεως

• Ελένη: Η Ελένη αναγνωρίζει τον Μενέλαο, αυτός όμως δεν αναγνωρίζει την Ελένη εξ όψεως, γιατί ξέρει ότι ο ίδιος την έφερε από την Τροία σε μια σπηλιά στην Αίγυπτο. Έχει αμφιβολίες και πιστεύει πως πρόκειται για ομοιότητα.

Ιφιγένεια εν Ταύροις: Η Ιφιγένεια και ο Ορέστης δεν είναι δυνατόν να αναγνωριστούν εξ όψεως, διότι η Ιφιγένεια όταν είδε για τελευταία φορά τον αδελφό της, ο Ορέστης ήταν μωρό, ενώ ο εκείνος την είχε για νεκρή, όπως και όλη η Ελλάδα. Οι δύο τους συνομιλούν χωρίς να καταλαβαίνουν ότι είναι αδέρφια. Η αναγνώριση έρχεται σταδιακά.

3. Το εύρημα  του γράμματος

• Ελένη: Δεν υπάρχει γράμμα. Η αναγνώριση μέσω του διαλόγου της Ελένης και του Μενέλαου οδηγείται σε αδιέξοδο. Η αναγνώριση επιτυγχάνεται χάρη στον αγγελιαφόρο, ο οποίος φέρνει στον Μενέλαο την είδηση της ανάληψης του ειδώλου που συντελέστηκε σε μια σπηλιά της Αιγύπτου.
• Ιφιγένεια εν Ταύροις: Υπάρχει  το γράμμα, που λειτουργεί ως τεχνικό εύρημα: η Ιφιγένεια όταν δίνει ένα γράμμα στον Πυλάδη, για να το μεταφέρει στους δικούς της στην πατρίδα, ο Ορέστης αποκαλύπτει ότι είναι ο αδερφός της.

4.Ο ρόλος του τρίτου προσώπου

• Ελένη :ο τρίτος ήρωας είναι ο αγγελιαφόρος, για τον ρόλο του οποίου μιλήσαμε παραπάνω.

Ιφιγένεια: Το τρίτο πρόσωπο εδώ είναι ο Πυλάδης, ο ξάδελφος και επιστήθιος φίλος του Ορέστη. Βοηθά στην αναγνώριση και  παίζει υποστηρικτικό ρόλο, ενεργώντας έξυπνα και ενισχύοντας τη διαδικασία της αναγνώρισης.

                         Μαριάνθη Τ., Γ4

Ομοιότητες στο σχέδιο σωτηρίας

στην

ΕΛΕΝΗ και στην ΙΦΙΓΕΝΙΑ ΕΝ ΤΑΥΡΟΙΣ

Στα  δύο έργα, Ελένη και Ιφιγένεια εν Tαύροις, ο Ευριπίδης χρησιμοποιεί πολλές ομοιότητες για να αναδείξει το θέμα της σωτηρίας. Αρχικά και στα δύο  έργα, ο κύριος παράγοντας για τη διαφυγή των ηρώων είναι η πρωτοβουλία αλλά και η εξυπνάδα  της γυναίκας. Η Ελένη καταστρώνει σχέδιο εξαπάτησης όσο βρίσκεται με τον Μενέλαο στην αυλή του βασιλιά Θεοκλύμενου στην Αίγυπτο και αξιοποιεί τα ελληνικά ταφικά έθιμα. Παρομοίως, η Ιφιγένεια οργανώνει το σχέδιο σωτηρίας από την χώρα των Ταύρων με το πρόσχημα του καθαρμού των ξένων και τη μεταφορά του ιερού αγάλματος της θεάς Άρτεμης. Επομένως, και στις δύο περιπτώσεις ο Ευριπίδης χρησιμοποιεί θρησκευτικά επιχειρήματα για να στηρίξει το σχέδιο σωτηρίας, ίσως διότι αυτό απαιτεί η διαφυγή, η οποία  και στα δύο έργα είναι εφικτή μόνο μέσω θαλάσσης, με πλοίο. Επιπλέον, στο τέλος και των δύο έργων υπάρχει θεϊκή παρέμβαση. Στην Ελένη οι Διόσκουροι εμφανίζονται ως από μηχανής θεοί, με σκοπό να εγγυηθούν την επιστροφή, ενώ στην Ιφιγένεια η Αθηνά εμφανίζεται  ως από μηχανής θεός, για να ηρεμήσει τον Θόαντα και να εγγυηθεί την επιστροφή στην Ελλάδα. Τέλος και στα δύο έργα εξαπατώνται οι βασιλείς. Στην Ελένη ο Θεοκλύμενος και στην Ιφιγένεια ο Θόαντας.

                                                                   Η μαθήτρια του Γ’1

Μάρα Β.

Το Σχέδιο Διαφυγής  στα δύο έργα  του Ευριπίδη

Σε αυτήν την εργασία, θα εξερευνήσουμε δύο σημαντικά αρχαία ελληνικά έργα του Ευριπίδη: την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» και την «Ελένη». Και στα δύο αυτά δράματα, οι βασικοί ήρωες βρίσκονται σε πολύ δύσκολες καταστάσεις και αναγκάζονται να φτιάξουν ένα έξυπνο σχέδιο για να σωθούν.

Θα εξετάσουμε τι κοινό έχουν αυτά τα σχέδια διαφυγής, αλλά και ποιες είναι οι διαφορές τους. Έτσι, θα καταλάβουμε καλύτερα πώς ο Ευριπίδης χρησιμοποιούσε την πλοκή  και πώς οι χαρακτήρες του κατάφερναν να ξεπεράσουν τα εμπόδια με την εξυπνάδα τους.

 Ομοιότητες

Και στα δύο έργα, οι ήρωες βρίσκονται σε δύσκολη θέση και σκαρφίζονται έξυπνα κόλπα για να ξεφύγουν. Να τι έχουν κοινό:

 Θεϊκή επέμβαση: Ακόμα κι αν οι άνθρωποι κάνουν το σχέδιο, οι θεοί συχνά παίζουν κάποιο ρόλο. Ή έχουν δημιουργήσει την κατάσταση από την οποία προσπαθούν να ξεφύγουν, ή τους δίνουν μια «από μηχανής» βοήθεια για να πετύχει το σχέδιο. Στην «Ιφιγένεια», η Άρτεμη έσωσε την Ιφιγένεια και την μετέφερε χωρίς τη θέλησή της στην Ταυρίδα, γι” αυτό και ήθελε να φύγει. Στην «Ελένη», οι θεοί έφτιαξαν ένα «φάντασμα», ομοίωμα της Ελένης, που ήταν η αρχή όλης της φασαρίας του Τρωικού πολέμου και ενοχοποίησε άθελά της την ηρωίδα, ενώ βρέθηκε εξόριστη στην Αίγυπτο.

 «Το Ψέμα είναι το Κλειδί» (Εξαπάτηση): Και στις δύο ιστορίες, το ψέμα και η πονηριά είναι βασικά εργαλεία. Οι ήρωες λένε ψέματα και ξεγελούν αυτούς που τους κρατούν και έχουν εξουσία πάνω τους, δηλ. τους βασιλείς, τον Θόαντα και τον Θεοκλύμενο.

Χρήση Τελετών: Και οι δύο ιστορίες χρησιμοποιούν έξυπνα τις θρησκευτικές συνήθειες ή τις πεποιθήσεις για να πετύχουν το σκοπό τους. Είναι σαν να χρησιμοποιούν το σύστημα που τους περιορίζει, για να ξεφύγουν!

Απόδραση από Αιχμαλωσία: Ο τελικός στόχος και στα δύο έργα είναι να ξεφύγουν από μία χώρα όπου δεν θέλουν να βρίσκονται και να γυρίσουν στην πατρίδα τους.

Τι Γίνεται στο Τέλος:

Ιφιγένεια η εν Ταύροις: Η απόδραση πετυχαίνει, και η Ιφιγένεια επιστρέφει στην Ελλάδα με τον Ορέστη και το άγαλμα της Άρτεμης.

Ελένη: Η απόδραση επίσης πετυχαίνει, και η Ελένη με τον Μενέλαο ξανασμίγουν και γυρίζουν στη Σπάρτη. Το τέλος αποκαθιστά την καλή φήμη της Ελένης.

 Διαφορές

Αν και μοιάζουν, ο τρόπος που οι ηρωίδες και οι ήρωες είναι φυλακισμένοι, τα συγκεκριμένα τεχνάσματα που χρησιμοποιούν και τα συναισθήματα είναι αρκετά διαφορετικά.

 Πώς είναι Φυλακισμένοι:

Ιφιγένεια η εν Ταύροις: Η Ιφιγένεια είναι ιέρεια και αναγκάζεται να κάνει ανθρώπινες θυσίες. Η ζωή της δεν κινδυνεύει άμεσα από τους Ταύρους, αλλά νιώθει άσχημα που κάνει αυτές τις φρικτές πράξεις. Είναι σαν να είναι «φυλακισμένη» και στην ψυχή.

Ελένη: Η Ελένη είναι σαν φυλακισμένη στην Αίγυπτο, γιατί ο βασιλιάς Θεοκλύμενος θέλει να την παντρευτεί. Η ζωή της κινδυνεύει αν αποκαλυφθεί ποια είναι πραγματικά ή αν ο βασιλιάς μάθει ότι ο Μενέλαος (ο άντρας της) είναι εκεί. Η δική της «φυλακή» είναι να προσποιείται ότι είναι κάποια άλλη και να αποφύγει έναν γάμο που δεν θέλει.

Τα τεχνάσματα για να Ξεγελάσουν:

Ιφιγένεια η εν Ταύροις: Η Ιφιγένεια λέει ότι ο Ορέστης και ο Πυλάδης (και το άγαλμα της Άρτεμης) είναι «μιασμένα» και πρέπει να καθαριστούν στη θάλασσα. Αυτό τους δίνει την ευκαιρία να φτάσουν στο πλοίο.

 Ελένη: Η Ελένη και ο Μενέλαος προσποιούνται ότι ο Μενέλαος πέθανε και πρέπει να κάνουν μια συμβολική κηδεία στη θάλασσα.

Τα Συναισθήματα και οι Αιτίες:

Ιφιγένεια η εν Ταύροις: Ο βασικός λόγος είναι η αδελφική αγάπη και η επιθυμία να ξεφύγουν από κάτι που είναι ηθικά λανθασμένο. Η επανένωση της Ιφιγένειας και του Ορέστη και η επιστροφή τους στην πατρίδα είναι αυτό που ποθούν και οι δύο.

Ελένη: Ο βασικός λόγος είναι η αγάπη και η πίστη στον άντρα της, τον Μενέλαο, και η επιθυμία να ξαναβρεί την τιμή της, που χάθηκε λόγω του Τρωικού Πολέμου (αν και αυτή δεν ήταν ποτέ στην Τροία!). Εδώ, το συναίσθημα επικεντρώνεται στην επανένωση του ζευγαριού και στο να αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Ο Ρόλος του Αγάλματος:

Ιφιγένεια η εν Ταύροις: Το άγαλμα της Άρτεμης που μολύνθηκε είναι πολύ σημαντικό για την εξαπάτηση του βασιλιά, γιατί ο «καθαρισμός» του είναι η δικαιολογία για την απόδραση. Είναι ένα αντικείμενο που βοηθάει πολύ στο σχέδιο.

Ελένη: Δεν υπάρχει κάποιο τέτοιο ιερό αντικείμενο που να χρειάζεται «διάσωση» ή να χρησιμοποιείται για την απόδραση. Εδώ, το επίκεντρο είναι μόνο οι άνθρωποι και η εξυπνάδα τους.

Χρήστος Κ., Θάνος Ζ., Γ1

ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΤΑΥΡΟΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία η φιλία του Ορέστη και του Πυλάδη αποτελεί πρότυπο αληθινής αφοσίωσης, αλληλεγγύης και φιλίας. Συγκεκριμένα στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη η σχέση τους χαρακτηρίζεται από την πίστη, τη θυσία και την αγάπη.

Ο μύθος

  Ο Ορέστης ήταν γιος του Αγαμέμνονα, ο οποίος ήταν βασιλιάς των Μυκηνών και του Άργους και της Κλυταιμνήστρας και είχε αδέρφια την Ηλέκτρα και την Ιφιγένεια. Ο Πυλάδης ήταν γιος του Στρόφιου, βασιλιά της Φωκίδας και πρώτος ξάδερφος του Ορέστη (η μητέρα του Αναξιβία ή γνωστή ως Αντυόχη, ήταν αδελφή του Αγαμέμνονα και του Μενέλαου).

Στη χώρα των Ταύρων, ο Ορέστης και ο Πυλάδης κινδύνευσαν να θυσιαστούν στο βωμό της θεάς Άρτεμης από την ίδια την Ιφιγένεια. Αφού τα αδέρφια αναγνωρίστηκαν με ένα τέχνασμα που σκαρφίστηκε η Ιφιγένεια, κατάφεραν να ξεφύγουν από τον βασιλιά της χώρας, Θόαντα και να γυρίσουν πίσω σώοι στην Αθήνα.

Ας δούμε όμως τα στοιχεία που καταδεικνύουν τη φιλία τους:

α) Η αυτοθυσία του Πυλάδη

Ο Πυλάδης πηγαίνει στην Ταυρίδα, σ΄ ένα μέρος εχθρικό μαζί με τον Ορέστη μετά τον χρησμό του θεού Απόλλωνα, χωρίς να έχει κανένα προσωπικό συμφέρον, για να φέρουν το ξόανο (το αχειροποίητο άγαλμα) της θεάς Άρτεμης, ώστε να λυτρωθεί ο Ορέστης από τις Ερινύες μετά τη μητροκτονία που διέπραξε. Συνελήφθη όμως από τον βασιλιά της Ταυρίδας, τον Θόαντα και προσφέρθηκε μόνος του να θυσιαστεί στην θεά Άρτεμη αντί του Ορέστη.

β) Η συμπαράσταση του Πυλάδη στον ψυχικό πόνο του Ορέστη

Μετά τη μητροκτονία, όταν ο Ορέστης υπέφερε από τις Ερινύες (τις θεές της εκδίκησης ή αλλιώς τις τύψεις) ο Πυλάδης και πάλι ήταν το στήριγμά του και τον βοήθησε, ώστε να μην τραπεί σε φυγή αλλά να συνεχίσει την αποστολή του.

γ) Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον

Ο Πυλάδης είναι λογικός και συνετός, αντίθετα ο Ορέστης είναι συναισθηματικός και νιώθει πολλές ενοχές. Η συντροφικότητά τους και η φιλία τους όμως είναι γνήσιες.

δ) Η σκηνή της απόφασης για το ποιος θα θανατωθεί

Οι δυο ήρωες συνελήφθησαν από τους βαρβάρους ως ιερόσυλοι και επειδή ο βασιλιάς Θόας μισούσε τους ξένους και τους Έλληνες, έπρεπε αυτοί να θυσιαστούν. Πριν λοιπόν θανατωθούν ως θυσία προς τη θεά Άρτεμη, οδηγήθηκαν για εξαγνισμό στο ναό της θεάς από την ιέρεια του ναού, την Ιφιγένεια, με την οποία αναγνωρίστηκαν. Μόλις τους ανακοινώθηκε ότι ένας από τους δύο θα θυσιαστεί, ξεκίνησε μια ευγενική μάχη αυταπάρνησης, με τον καθένα να επιθυμεί να πεθάνει για χάρη του άλλου!

Γ. Αθανάσιος – Ζ. Κωνσταντίνος, τμήμα Γ1.

Το Ιδανικό Σχολείο
( Μαίρη & Μυρσίνη)

Στα πλαίσια του προγράμματος “17 Δράσεις του Ενεργού Πολίτη”του μαθήματος Κοινωνικής & Πολιτικής Αγωγής της Γ” Γυμνασίου οι μαθητές διερεύνησαν το βαθύτερο νόημα της “ποιοτικής εκπαίδευσης”, που αποτελεί έναν από τους 17 πυλώνες του.

Τα παιδιά παίρνοντας ιδέες από διάφορα εκπαιδευτικά συστήματα ανά τον κόσμο, οραματίστηκαν και αποτύπωσαν στο χαρτί ένα ιδεατό σύστημα παιδείας. Αν και πολλά παραδέχτηκαν ότι θα ήταν δύσκολο να υλοποιηθούν τα όνειρά τους σχετικά με αυτό το πρωτοποριακό εκπαιδευτικό σύστημα, αξίζει να σημειωθεί ότι οι ιδέες τους δεν στερούνται φαντασίας, αλλά και αυθορμητισμού.

Επιπλέον κάποιες εργασίες ασχολήθηκαν με καινοτόμα μαθήματα που οι μαθητές έκριναν ότι λείπουν από τα σχολεία και θα ήταν πολύ καλό να συμπεριληφθούν. Μέσω αυτών των μαθημάτων θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν οι ευαισθησίες των παιδιών, καθώς και οι δεξιότητές τους σε διάφορα πεδία- επιστημονικά και μη.

Αξίζει να δούμε μέσα από τα μάτια των παιδιών μας ένα μέλλον που όχι μόνο δεν τους φοβίζει, αλλά τους ωθεί στην αυτοβελτίωση.

                                                                                                                        Χριστίνα Μανιουδάκη

                                                                                                                                  Φιλόλογος

 Ενσωμάτωση πρώτων βοηθειών στα σχολεια-Σοφία Γ., Κωνσταντίνα Γκ.

ΚΠΑ-Ορσαλία, Ελένη, Ελισάβετ

Το ιδανικό σχολείο-Ευδοκία Τ

Τα Δικαιώματα των Ζώων-Παναγιώτης Τ.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΖΩΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ- Ζωή Τ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ-Μάρα, Ιωάννα, Έφη, Χαρά

Αδέσποτα – Γιάννης Ρ., Μάριος Σ. , Σταμάτης Σ.

Ιδανικό Σχολείο-Έλενα, Μαρία, Σταματία Τ.

Το θέμα που κλήθηκαν να αναπτύξουν δημιουργικά ήταν το εξής:

Είστε η Ελένη ή ο Μενέλαος. Έχετε επιστρέψει στη Σπάρτη μετά από τη φυγή σας από την Αίγυπτο. Γράψτε μία σελίδα από το προσωπικό σας ημερολόγιο περιγράφοντας όσα ζήσατε στην Αίγυπτο, τα συναισθήματά σας και τις σκέψεις σας.

Στον παρακάτω υπερσύνδεσμο παρατίθενται οι μαθητικές εργασίες .

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ «ΕΛΕΝΗ »

Η διδάσκουσα

Παρασκευή Ελευθερίου

Φιλόλογος

Ελένη και Ιφιγένεια εν Ταύροις του Ευριπίδη: οι ομοιότητές τους συνιστούν πρόκληση για σύγκριση

Η Ιφιγένεια εν Ταύροις διδάχθηκε το 413 ή το 412 π.Χ. σε μικρή χρονική απόσταση από την Ελένη (412π.Χ.) και μόλις είχε συντελεστεί η καταστροφή των Αθηναίων κατά τη διάρκεια της σικελικής εκστρατείας. Πραγματεύονται το ίδιο θέμα: την επανένωση δύο συγγενικών προσώπων μετά από πολλές δοκιμασίες και την προσπάθειά τους να αποδράσουν από μία ξένη χώρα και να επιστρέψουν στην πατρίδα. Η περιπέτειά τους έχει αίσιο τέλος.

Εκτός από τις ομοιότητες και τις διαφορές που καταγράφουν οι εργασίες των μαθητών, δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στον πειρασμό να μην γράψουμε και για τη φιλία πρότυπο του Ορέστη και του Πυλάδη,  στην οποία υποκλίνεται ο θεατής ή ο αναγνώστης.

Η υπεύθυνη της δράσης εκπαιδευτικός 

Αιμιλία Χριστοδούλου

Φιλόλογος 

Α. Η σκηνή της αναγνώρισης

Στη σκηνή της αναγνώρισης στην Ιφιγένεια εν Ταύροις τα πρόσωπα που συμμετέχουν είναι η Ιφιγένεια, ο Ορέστης και ο Πυλάδης, καθώς η Ιφιγένεια έχει φροντίσει να απομακρύνει τους φρουρούς.

Ο Ορέστης με τον ξάδελφό του Πυλάδη φτάνει στην Ταυρίδα της Σκυθίας ύστερα από χρησμό του Απόλλωνα, με σκοπό να πάρει από τον ναό της θεάς Άρτεμης το αχειροποίητο άγαλμά της, για να το μεταφέρει στην Αττική. Η Ιφιγένεια, την οποία η θεά Άρτεμη έσωσε από τη θυσία της στην Αυλίδα και τη μετέφερε στη χώρα των Ταύρων, όπου υπηρετεί στον ναό της ως ιέρεια, έχει καθήκον να θυσιάζει στη θεά τους ξένους που έρχονται στη χώρα. Μολονότι δικό της έργο είναι μόνον ο ραντισμός του ξένου, μισεί αυτήν την ιερή υποχρέωση. Όταν συλλαμβάνονται ως ξένοι οι δύο Έλληνες και παραδίδονται στην Ιφιγένεια να τους προετοιμάσει για τη θυσία, αγνοεί την ταυτότητά τους. Κατορθώνει να μάθει από το στόμα του Ορέστη ποια είναι η πατρίδα τους, τι απέγινε η οικογένειά της και το όνομα του Πυλάδη, όχι όμως το δικό του.

Παρουσιάζει ένα γράμμα το οποίο θέλει να στείλει στην οικογένειά της και σε αντάλλαγμα υπόσχεται να χαρίσει τη ζωή στον ένα από τους δύο. Ο Ορέστης αρνείται να σωθεί ο ίδιος σε βάρος του επιστήθιου φίλου του, ενώ ο ίδιος «είναι κυβερνήτης στο καράβι των συμφορών του». Ο Πυλάδης τη βεβαιώνει πως ο ίδιος θα δώσει το γράμμα στους δικούς της. Η συμφωνία τους επισφραγίζεται με όρκο. Η Ιφιγένεια ορκίζεται στην Άρτεμη πως αν πατήσει τον όρκο της, δεν θα γυρίσει στην πατρίδα της και ο Πυλάδης ορκίζεται στον Δία να μη φτάσει στο Άργος, αν καταπατήσει τον δικό όρκο του να παραδώσει το γράμμα.

Έπειτα ο Πυλάδης εκφράζει τον φόβο του μήπως χαθεί το γράμμα κι αυτό ακριβώς το γεγονός γίνεται η αιτία της αναγνώρισης, καθώς η Ιφιγένεια αποφασίζει να του αποκαλύψει τον παραλήπτη του γράμματος – που είναι ο αδερφός της ο Ορέστης – και κατά συνέπεια και την ταυτότητά της, αφού η ίδια είναι ο αποστολέας. Ο Πυλάδης παίρνει το γράμμα και το παραδίδει την ίδια στιγμή στον Ορέστη!

Ο Ορέστης μετά την αποκάλυψη αυτή, αναγνωρίζει την αδερφή του, ενώ αυτή του ζητάει αποδείξεις. Ο Ορέστης περιγράφει υφαντά της Ιφιγένειας που στολίζουν το παλάτι του Άργους και ένα οικογενειακό κειμήλιο που ήταν κρυμμένο στο δωμάτιο της αδελφής του. Αμέσως εκείνη τον αναγνωρίζει, καθώς μόνο ο πατέρας και ο αδερφός δικαιούνταν να μπουν στα δωμάτια των κοριτσιών της οικογένειας. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι πως η αναγνώριση γίνεται γρήγορα και αυθόρμητα, μοιάζει τυχαία, αφού έρχεται ως φυσικό επακόλουθο της πλοκής (της επίδοσης του γράμματος).

 Έλενα , Σταματία , Μαρία Τ., Γ4 

1. Η κατάσταση των προσώπων πριν την αναγνώριση

• Ελένη: στην αρχή της τραγωδίας, στον μονόλογό της της, η ηρωίδα είναι απελπισμένη. Δεν πιστεύει πια πως θα ρθει ο Μενέλαος και θα γυρίσουν μαζί στη Σπάρτη, αφού έχουν περάσει ήδη 17 χρόνια από την αρχή του πολέμου. Όταν, στη συνέχεια ο Τεύκρος την πληροφορεί πως ο Μενέλαος στην Ελλάδα θεωρείται νεκρός, η ελπίδα της να σμίξει ξανά με τον άνδρα της σβήνει.

Ιφιγένεια εν Ταύροις: Η ηρωίδα παρομοίως στον Πρόλογό της, ερμηνεύοντας το όνειρο που είδε τη νύχτα που πέρασε, πιστεύει πως ο Ορέστης πέθανε και θρηνεί.

• Η αναμονή του σωτήρα

Και στις δύο τραγωδίες, οι ηρωίδες περιμένουν ότι η σωτηρία από την «εξορία» στην οποία βρίσκονται θα ρθει από τον στενότερο άνδρα συγγενή τους, η μεν Ελένη έχει εναποθέσει όλες της τις ελπίδες στον Μενέλαο, ενώ η Ιφιγένεια στον Ορέστη.

Διαφορές

1. Ο αριθμός των προσώπων που είναι στη σκηνή

• Ελένη: Παρόντες κατά τη σκηνή της αναγνώρισης  είναι δύο πρόσωπα, η Ελένη και ο Μενέλαος.

Ιφιγένεια εν Ταύροις: Παρόντες είναι τρία πρόσωπα, η Ιφιγένεια και ο Ορέστης και ο ξάδελφος τους, ο Πυλάδης.

2. Αναγνώριση εξ όψεως

• Ελένη: Η Ελένη αναγνωρίζει τον Μενέλαο, αυτός όμως δεν αναγνωρίζει την Ελένη εξ όψεως, γιατί ξέρει ότι ο ίδιος την έφερε από την Τροία σε μια σπηλιά στην Αίγυπτο. Έχει αμφιβολίες και πιστεύει πως πρόκειται για ομοιότητα.

Ιφιγένεια εν Ταύροις: Η Ιφιγένεια και ο Ορέστης δεν είναι δυνατόν να αναγνωριστούν εξ όψεως, διότι η Ιφιγένεια όταν είδε για τελευταία φορά τον αδελφό της, ο Ορέστης ήταν μωρό, ενώ ο εκείνος την είχε για νεκρή, όπως και όλη η Ελλάδα. Οι δύο τους συνομιλούν χωρίς να καταλαβαίνουν ότι είναι αδέρφια. Η αναγνώριση έρχεται σταδιακά.

3. Το εύρημα  του γράμματος

• Ελένη: Δεν υπάρχει γράμμα. Η αναγνώριση μέσω του διαλόγου της Ελένης και του Μενέλαου οδηγείται σε αδιέξοδο. Η αναγνώριση επιτυγχάνεται χάρη στον αγγελιαφόρο, ο οποίος φέρνει στον Μενέλαο την είδηση της ανάληψης του ειδώλου που συντελέστηκε σε μια σπηλιά της Αιγύπτου.
• Ιφιγένεια εν Ταύροις: Υπάρχει  το γράμμα, που λειτουργεί ως τεχνικό εύρημα: η Ιφιγένεια όταν δίνει ένα γράμμα στον Πυλάδη, για να το μεταφέρει στους δικούς της στην πατρίδα, ο Ορέστης αποκαλύπτει ότι είναι ο αδερφός της.

4.Ο ρόλος του τρίτου προσώπου

• Ελένη :ο τρίτος ήρωας είναι ο αγγελιαφόρος, για τον ρόλο του οποίου μιλήσαμε παραπάνω.

Ιφιγένεια: Το τρίτο πρόσωπο εδώ είναι ο Πυλάδης, ο ξάδελφος και επιστήθιος φίλος του Ορέστη. Βοηθά στην αναγνώριση και  παίζει υποστηρικτικό ρόλο, ενεργώντας έξυπνα και ενισχύοντας τη διαδικασία της αναγνώρισης.

                         Μαριάνθη Τ., Γ4

Ομοιότητες στο σχέδιο σωτηρίας

στην

ΕΛΕΝΗ και στην ΙΦΙΓΕΝΙΑ ΕΝ ΤΑΥΡΟΙΣ

Στα  δύο έργα, Ελένη και Ιφιγένεια εν Tαύροις, ο Ευριπίδης χρησιμοποιεί πολλές ομοιότητες για να αναδείξει το θέμα της σωτηρίας. Αρχικά και στα δύο  έργα, ο κύριος παράγοντας για τη διαφυγή των ηρώων είναι η πρωτοβουλία αλλά και η εξυπνάδα  της γυναίκας. Η Ελένη καταστρώνει σχέδιο εξαπάτησης όσο βρίσκεται με τον Μενέλαο στην αυλή του βασιλιά Θεοκλύμενου στην Αίγυπτο και αξιοποιεί τα ελληνικά ταφικά έθιμα. Παρομοίως, η Ιφιγένεια οργανώνει το σχέδιο σωτηρίας από την χώρα των Ταύρων με το πρόσχημα του καθαρμού των ξένων και τη μεταφορά του ιερού αγάλματος της θεάς Άρτεμης. Επομένως, και στις δύο περιπτώσεις ο Ευριπίδης χρησιμοποιεί θρησκευτικά επιχειρήματα για να στηρίξει το σχέδιο σωτηρίας, ίσως διότι αυτό απαιτεί η διαφυγή, η οποία  και στα δύο έργα είναι εφικτή μόνο μέσω θαλάσσης, με πλοίο. Επιπλέον, στο τέλος και των δύο έργων υπάρχει θεϊκή παρέμβαση. Στην Ελένη οι Διόσκουροι εμφανίζονται ως από μηχανής θεοί, με σκοπό να εγγυηθούν την επιστροφή, ενώ στην Ιφιγένεια η Αθηνά εμφανίζεται  ως από μηχανής θεός, για να ηρεμήσει τον Θόαντα και να εγγυηθεί την επιστροφή στην Ελλάδα. Τέλος και στα δύο έργα εξαπατώνται οι βασιλείς. Στην Ελένη ο Θεοκλύμενος και στην Ιφιγένεια ο Θόαντας.

                                                                   Η μαθήτρια του Γ’1

Μάρα Β.

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ «ΕΛΕΝΗ» ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Θέμα σωτηρίας με σχέδιο

• Και στις δύο τραγωδίες οι πρωταγωνιστές καταστρώνουν ένα επινοημένο σχέδιο σωτηρίας για να διαφύγουν από έναν εχθρικό χώρο (Αίγυπτος στην «Ελένη», Ταυρίδα στην «Ιφιγένεια»).

Η σύλληψη του σχεδίου

• Η σύλληψη του σχεδίου και στις δύο περιπτώσεις ανήκει στις δύο ηρωίδες την Ελένη και την Ιφιγένεια.

Το σχέδιο και η εξασφάλιση του καραβιού

• Στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις» προσποιούνται ότι ο Ορέστης και ο Πυλάδης έχουν μολυνθεί από την μητροκτονία και πρέπει να εξαγνιστούν στην θάλασσα, μακριά από την στεριά, οπότε απαραίτητο είναι ένα καράβι.

• Στην «Ελένη» ισχυρίζονται ότι ο Μενέλαος είναι νεκρός για να αποκτήσουν πλοίο για τη δήθεν τελετή που θα κάνουν προς τιμήν του ανοιχτά στη θάλασσα σκορπώντας δώρα.

Αντίπαλος βασιλιάς/εμπόδιο

• Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει ένας βάρβαρος βασιλιάς που εμποδίζει τη διαφυγή (Θόας στην Ταυρίδα, Θεοκλύμενος στην Αίγυπτο), καθώς και στις δύο τραγωδίες απειλείται η ζωή των ανδρών ηρώων στην ξένη χώρα. Ο βασιλιάς της Αιγύπτου Θεοκλύμενος έχει διατάξει τον θάνατο όποιου Έλληνα φθάσει στην Αίγυπτο, ενώ στην χώρα των Ταύρων ο βασιλιάς Θόας  διέταξε οι Έλληνες που θα έρχονται στη χώρα να προσφέρονται θυσία στην θεά Άρτεμη.

Θεϊκή παρέμβαση στο τέλος

• Και τα δύο έργα κλείνουν με την παρέμβαση  θεού, της Αθηνάς στην Ιφιγένεια, των Διόσκουρων στην Ελένη που αποκαθιστά την τάξη και προσφέρει τη λύση.

Οι μαθητές του Γ4 : Ευαγγελία-Ειρήνη Τ., Γιάννης Τ.

OI ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Ο ρόλος των γυναικών:

• Η Ιφιγένεια παίζει πολύ ενεργό ρόλο στο σχέδιο. Είναι αυτή που σκέφτεται το τέχνασμα.
• Αντίθετα, στην Ελένη, το σχέδιο μπορεί να το συλλαμβάνει η Ελένη αλλά έχει και τη μορφή συνεργασίας ανάμεσα στην Ελένη και τον Μενέλαο, με τον Μενέλαο να έχει πιο ενεργό ρόλο στην εκτέλεση.

• Η Ιφιγένεια κινδυνεύει άμεσα, γιατί είναι ιέρεια σε έναν τόπο όπου θυσιάζουν Έλληνες, όταν φτάνουν ως ξένοι.
• Η Ελένη είναι περισσότερο σε αιχμαλωσία αλλά δεν αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο θανάτου.

• Η Ιφιγένεια είναι πιο τραγική μορφή, γεμάτη θλίψη, νοσταλγία και πόνο για την πατρίδα και τη μοίρα της οικογένειας της. Τρέφει μια αόρατη ελπίδα ότι ο Ορέστης που άφησε μωρό στην πατρίδα, θα έρθει κάποια ημέρα να την επαναπατρίσει.
• Η Ελένη είναι πιο αισιόδοξη καθώς ο Ερμής της είχε υποσχεθεί πως ο Μενέλαος θα ερχόταν κάποτε στην Αίγυπτο και θα επέστρεφαν μαζί στην πατρίδα.

Διαφορετικός στόχος:

• Στην Ιφιγένεια το σχέδιο σωτηρίας έχει ως σκοπό όχι μόνο τη διαφυγή αλλά και την εκπλήρωση ενός χρησμού του Απόλλωνα (ο Ορέστης πρέπει να φέρει το ξόανο της Άρτεμης στην Ελλάδα). Δηλαδή έχει και θρησκευτικό σκοπό.
• Στην Ελένη ο στόχος είναι καθαρά προσωπικός: να ξεφύγουν η Ελένη και ο Μενέλαος και να συνεχίσουν τη ζωή τους στην αγαπημένη τους Σπάρτη χωρίς να υπάρχει κάποιος θεϊκός χρησμός που να καθοδηγεί τις πράξεις τους.

                   Αμαλία Χ. και Ευαγγελία Χ., Γ4

Το Σχέδιο Διαφυγής  στα δύο έργα  του Ευριπίδη

Σε αυτήν την εργασία, θα εξερευνήσουμε δύο σημαντικά αρχαία ελληνικά έργα του Ευριπίδη: την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» και την «Ελένη». Και στα δύο αυτά δράματα, οι βασικοί ήρωες βρίσκονται σε πολύ δύσκολες καταστάσεις και αναγκάζονται να φτιάξουν ένα έξυπνο σχέδιο για να σωθούν.

Θα εξετάσουμε τι κοινό έχουν αυτά τα σχέδια διαφυγής, αλλά και ποιες είναι οι διαφορές τους. Έτσι, θα καταλάβουμε καλύτερα πώς ο Ευριπίδης χρησιμοποιούσε την πλοκή  και πώς οι χαρακτήρες του κατάφερναν να ξεπεράσουν τα εμπόδια με την εξυπνάδα τους.

 Ομοιότητες

Και στα δύο έργα, οι ήρωες βρίσκονται σε δύσκολη θέση και σκαρφίζονται έξυπνα κόλπα για να ξεφύγουν. Να τι έχουν κοινό:

 Θεϊκή επέμβαση: Ακόμα κι αν οι άνθρωποι κάνουν το σχέδιο, οι θεοί συχνά παίζουν κάποιο ρόλο. Ή έχουν δημιουργήσει την κατάσταση από την οποία προσπαθούν να ξεφύγουν, ή τους δίνουν μια «από μηχανής» βοήθεια για να πετύχει το σχέδιο. Στην «Ιφιγένεια», η Άρτεμη έσωσε την Ιφιγένεια και την μετέφερε χωρίς τη θέλησή της στην Ταυρίδα, γι” αυτό και ήθελε να φύγει. Στην «Ελένη», οι θεοί έφτιαξαν ένα «φάντασμα», ομοίωμα της Ελένης, που ήταν η αρχή όλης της φασαρίας του Τρωικού πολέμου και ενοχοποίησε άθελά της την ηρωίδα, ενώ βρέθηκε εξόριστη στην Αίγυπτο.

 «Το Ψέμα είναι το Κλειδί» (Εξαπάτηση): Και στις δύο ιστορίες, το ψέμα και η πονηριά είναι βασικά εργαλεία. Οι ήρωες λένε ψέματα και ξεγελούν αυτούς που τους κρατούν και έχουν εξουσία πάνω τους, δηλ. τους βασιλείς, τον Θόαντα και τον Θεοκλύμενο.

Χρήση Τελετών: Και οι δύο ιστορίες χρησιμοποιούν έξυπνα τις θρησκευτικές συνήθειες ή τις πεποιθήσεις για να πετύχουν το σκοπό τους. Είναι σαν να χρησιμοποιούν το σύστημα που τους περιορίζει, για να ξεφύγουν!

Απόδραση από Αιχμαλωσία: Ο τελικός στόχος και στα δύο έργα είναι να ξεφύγουν από μία χώρα όπου δεν θέλουν να βρίσκονται και να γυρίσουν στην πατρίδα τους.

Τι Γίνεται στο Τέλος:

Ιφιγένεια η εν Ταύροις: Η απόδραση πετυχαίνει, και η Ιφιγένεια επιστρέφει στην Ελλάδα με τον Ορέστη και το άγαλμα της Άρτεμης.

Ελένη: Η απόδραση επίσης πετυχαίνει, και η Ελένη με τον Μενέλαο ξανασμίγουν και γυρίζουν στη Σπάρτη. Το τέλος αποκαθιστά την καλή φήμη της Ελένης.

 Διαφορές

Αν και μοιάζουν, ο τρόπος που οι ηρωίδες και οι ήρωες είναι φυλακισμένοι, τα συγκεκριμένα τεχνάσματα που χρησιμοποιούν και τα συναισθήματα είναι αρκετά διαφορετικά.

 Πώς είναι Φυλακισμένοι:

Ιφιγένεια η εν Ταύροις: Η Ιφιγένεια είναι ιέρεια και αναγκάζεται να κάνει ανθρώπινες θυσίες. Η ζωή της δεν κινδυνεύει άμεσα από τους Ταύρους, αλλά νιώθει άσχημα που κάνει αυτές τις φρικτές πράξεις. Είναι σαν να είναι «φυλακισμένη» και στην ψυχή.

Ελένη: Η Ελένη είναι σαν φυλακισμένη στην Αίγυπτο, γιατί ο βασιλιάς Θεοκλύμενος θέλει να την παντρευτεί. Η ζωή της κινδυνεύει αν αποκαλυφθεί ποια είναι πραγματικά ή αν ο βασιλιάς μάθει ότι ο Μενέλαος (ο άντρας της) είναι εκεί. Η δική της «φυλακή» είναι να προσποιείται ότι είναι κάποια άλλη και να αποφύγει έναν γάμο που δεν θέλει.

Τα τεχνάσματα για να Ξεγελάσουν:

Ιφιγένεια η εν Ταύροις: Η Ιφιγένεια λέει ότι ο Ορέστης και ο Πυλάδης (και το άγαλμα της Άρτεμης) είναι «μιασμένα» και πρέπει να καθαριστούν στη θάλασσα. Αυτό τους δίνει την ευκαιρία να φτάσουν στο πλοίο.

 Ελένη: Η Ελένη και ο Μενέλαος προσποιούνται ότι ο Μενέλαος πέθανε και πρέπει να κάνουν μια συμβολική κηδεία στη θάλασσα.

Τα Συναισθήματα και οι Αιτίες:

Ιφιγένεια η εν Ταύροις: Ο βασικός λόγος είναι η αδελφική αγάπη και η επιθυμία να ξεφύγουν από κάτι που είναι ηθικά λανθασμένο. Η επανένωση της Ιφιγένειας και του Ορέστη και η επιστροφή τους στην πατρίδα είναι αυτό που ποθούν και οι δύο.

Ελένη: Ο βασικός λόγος είναι η αγάπη και η πίστη στον άντρα της, τον Μενέλαο, και η επιθυμία να ξαναβρεί την τιμή της, που χάθηκε λόγω του Τρωικού Πολέμου (αν και αυτή δεν ήταν ποτέ στην Τροία!). Εδώ, το συναίσθημα επικεντρώνεται στην επανένωση του ζευγαριού και στο να αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Ο Ρόλος του Αγάλματος:

Ιφιγένεια η εν Ταύροις: Το άγαλμα της Άρτεμης που μολύνθηκε είναι πολύ σημαντικό για την εξαπάτηση του βασιλιά, γιατί ο «καθαρισμός» του είναι η δικαιολογία για την απόδραση. Είναι ένα αντικείμενο που βοηθάει πολύ στο σχέδιο.

Ελένη: Δεν υπάρχει κάποιο τέτοιο ιερό αντικείμενο που να χρειάζεται «διάσωση» ή να χρησιμοποιείται για την απόδραση. Εδώ, το επίκεντρο είναι μόνο οι άνθρωποι και η εξυπνάδα τους.

Χρήστος Κ., Θάνος Ζ., Γ1

ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΤΑΥΡΟΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ

Θέμα: Ορέστης – Πυλάδης: πρότυπο φιλίας

---

Τζόρτζο Ντε Κύρικο, Ορέστης και Πυλάδης, Εθνική Πινακοθήκη,

Πηγή : https://www.nationalgallery.gr/artwork/orestis-kai-pyladis/

 

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία η φιλία του Ορέστη και του Πυλάδη αποτελεί πρότυπο αληθινής αφοσίωσης, αλληλεγγύης και φιλίας. Συγκεκριμένα στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη η σχέση τους χαρακτηρίζεται από την πίστη, τη θυσία και την αγάπη.

Ο μύθος

  Ο Ορέστης ήταν γιος του Αγαμέμνονα, ο οποίος ήταν βασιλιάς των Μυκηνών και του Άργους και της Κλυταιμνήστρας και είχε αδέρφια την Ηλέκτρα και την Ιφιγένεια. Ο Πυλάδης ήταν γιος του Στρόφιου, βασιλιά της Φωκίδας και πρώτος ξάδερφος του Ορέστη (η μητέρα του Αναξιβία ή γνωστή ως Αντυόχη, ήταν αδελφή του Αγαμέμνονα και του Μενέλαου).

Στη χώρα των Ταύρων, ο Ορέστης και ο Πυλάδης κινδύνευσαν να θυσιαστούν στο βωμό της θεάς Άρτεμης από την ίδια την Ιφιγένεια. Αφού τα αδέρφια αναγνωρίστηκαν με ένα τέχνασμα που σκαρφίστηκε η Ιφιγένεια, κατάφεραν να ξεφύγουν από τον βασιλιά της χώρας, Θόαντα και να γυρίσουν πίσω σώοι στην Αθήνα.

Ας δούμε όμως τα στοιχεία που καταδεικνύουν τη φιλία τους:

α) Η αυτοθυσία του Πυλάδη

Ο Πυλάδης πηγαίνει στην Ταυρίδα, σ΄ ένα μέρος εχθρικό μαζί με τον Ορέστη μετά τον χρησμό του θεού Απόλλωνα, χωρίς να έχει κανένα προσωπικό συμφέρον, για να φέρουν το ξόανο (το αχειροποίητο άγαλμα) της θεάς Άρτεμης, ώστε να λυτρωθεί ο Ορέστης από τις Ερινύες μετά τη μητροκτονία που διέπραξε. Συνελήφθη όμως από τον βασιλιά της Ταυρίδας, τον Θόαντα και προσφέρθηκε μόνος του να θυσιαστεί στην θεά Άρτεμη αντί του Ορέστη.

β) Η συμπαράσταση του Πυλάδη στον ψυχικό πόνο του Ορέστη

Μετά τη μητροκτονία, όταν ο Ορέστης υπέφερε από τις Ερινύες (τις θεές της εκδίκησης ή αλλιώς τις τύψεις) ο Πυλάδης και πάλι ήταν το στήριγμά του και τον βοήθησε, ώστε να μην τραπεί σε φυγή αλλά να συνεχίσει την αποστολή του.

γ) Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον

Ο Πυλάδης είναι λογικός και συνετός, αντίθετα ο Ορέστης είναι συναισθηματικός και νιώθει πολλές ενοχές. Η συντροφικότητά τους και η φιλία τους όμως είναι γνήσιες.

δ) Η σκηνή της απόφασης για το ποιος θα θανατωθεί

Οι δυο ήρωες συνελήφθησαν από τους βαρβάρους ως ιερόσυλοι και επειδή ο βασιλιάς Θόας μισούσε τους ξένους και τους Έλληνες, έπρεπε αυτοί να θυσιαστούν. Πριν λοιπόν θανατωθούν ως θυσία προς τη θεά Άρτεμη, οδηγήθηκαν για εξαγνισμό στο ναό της θεάς από την ιέρεια του ναού, την Ιφιγένεια, με την οποία αναγνωρίστηκαν. Μόλις τους ανακοινώθηκε ότι ένας από τους δύο θα θυσιαστεί, ξεκίνησε μια ευγενική μάχη αυταπάρνησης, με τον καθένα να επιθυμεί να πεθάνει για χάρη του άλλου!

Γ. Αθανάσιος – Ζ. Κωνσταντίνος, τμήμα Γ1.

]]> https://schoolpress.sch.gr/1ogymnasiochalastras/archives/423/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/1ogymnasiochalastras/archives/411 https://schoolpress.sch.gr/1ogymnasiochalastras/archives/411#comments Sat, 24 May 2025 13:30:46 +0000 ΧΑΡΤΑΜΠΙΛΑ ΜΑΓΔΑΛΙΝΗ http://schoolpress.sch.gr/1ogymnasiochalastras/?p=411 Στο πλαίσιο διδασκαλίας των φιλολογικών μαθημάτων εν είδει μικτής μάθησης  οι μαθητές και οι μαθήτριες μας , όπως κάθε χρόνο , έτσι και φέτος  εκπόνησαν δραστηριότητες με τη χρήση του εργαλείου mentimeter .

Στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας  στη Γ΄γυμνασίου οι μαθητές αποτύπωσαν τις ιδέες τους και δημιούργησαν συννεφόλεξα με έννοιες που συνειρμικά τους γεννά σχετική εικόνα του σχολικού βιβλίου με θέμα την Ελλάδα .

https://www.mentimeter.com/app/presentation/al2apongyezooockmwdueq8bsqoe8jaz/edit?source=share-invite-modal

Συννεφόλεξα επίσης δημιούργησαν και στο μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας , όπου και κλήθηκαν να αποδώσουν χαρακτηρισμούς στην ηρωίδα του κειμένου ¨Η μεταμφίεση ¨της Ρέας Γαλανάκη .

https://www.mentimeter.com/app/presentation/al8v79gd2341aiiv76yqfezt7mqbbkxk/edit?source=share-invite-modal

Ακόμη , εξέφρασαν τις απόψεις τους και ερμήνευσαν τη λατρεία που  έτρεφε για το πρόσωπο της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας η πρώτη Ελληνίδα ζωγράφος , Ελένη Μπούκουρα – Αλταμούρα .

https://www.mentimeter.com/app/presentation/al9dmoc4ocdy1ssswfbs7iikpa48sftu/edit?source=share-invite-modal

Υπεύθυνη εκπαιδευτικός

Μαγδαλινή Χαρταμπίλα

Κατά τη διάρκεια του Β΄  τετραμήνου ( σχολ.έτος 2024-2025) οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ Γυμνασίου  στο πλαίσιο  διδασκαλίας της Αγγλικής γλώσσας μελέτησαν το έργο   Pride and Prejudice ( Περηφάνια και προκατάληψη)  της Jane Austen . Σκοπός αυτής της δραστηριότητας ήταν να έρθουν οι μαθητές σε επαφή με ένα από τα κλασικά μυθιστορήματα της Αγγλικής λογοτεχνίας που μεταφέρει άψογα το κλίμα της εποχής και ταυτόχρονα κριτικάρει τις αντιλήψεις  και τα στερεότυπα των ανθρώπων εκείνης της περιόδου.

Η υπεύθυνη της δράσης εκπαιδευτικός

Ζωή Μπόσμου

Καθηγήτρια Αγγλικής Γλώσσας

Pride and Prejudice

A few words about the characters.

Elizabeth Bennet: She is smart and speaks from her mind. She does not care what others think and wants to marry only for love, not for money.

Mr. Darcy: At first, he seems rude, but later we see that he is actually kind, a bit shy but really cares about Elizabeth.

Jane Bennet: She is sweet and always thinks the best of people. She is calm and kind to everyone.

Charles Bingley: He is friendly and funny too. He really likes Jane despite the of opinion others.

Charlotte Lucas: She is not very romantic. She marries for her own safety and finance, not for love.

What is the woman’s position and the purpose of marriage in Jane Austen’s time?

A woman’s position in Jane Austen’s time was very limited. Women had no right to inherit nothing from their families and were financially dependent on marriage. Societies judged them based on beauty, behavior and their ability to find a good husband.

Marriage was mainly a social and economic arrangement, not necessarily based on love. Women were expected to marry for stability, not romance. Elizabeth though chooses love over convenience and stands out as a progressive figure of her time.

ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

Οι μαθητές της Α΄ τάξης, όσοι το επιθυμούσαν, ανέλαβαν να παρουσιάσουν ένα βιβλίο στο τμήμα τους. Εφόσον τους άρεσε, τους ζητήθηκε να το προτείνουν και στους συμμαθητές τους. Συγκεκριμένα τους τέθηκε το ερώτημα:

Θα πρότεινες το βιβλίο που διάβασες; Γιατί; Τι θα έλεγες προτείνοντάς το…

Η υπεύθυνη της δράσης εκπαιδευτικός

Αιμιλία Χριστοδούλου

Βικτώρια Χίσλοπ, Το νησί 

Θα προτείναμε το βιβλίο αυτό στους συμμαθητές μας να το διαβάσουν, γιατί είναι ένα ωραίο βιβλίο με πολλά μηνύματα και ωραίες εικόνες. Η Βρετανίδα συγγραφέας αντλώντας έμπνευση από μια επίσκεψη στη Σπιναλόγκα, ένα μικρό νησάκι στα ανοιχτά της Κρήτης, την εγκαταλελειμμένη πλέον αποικία των λεπρών, έγραψε Το Νησί το 2005. Το βιβλίο έχει πουλήσει πάνω από 5 εκατομμύρια αντίτυπα και έχει μεταφραστεί σε 35 γλώσσες, ενώ έγινε σειρά στην ελληνική τηλεόραση το 2010. Η Βικτώρια Χίσλοπ διασκεύασε Το νησί για τα παιδιά με τον τίτλο Το νησί της Μαρίας το 2022. Το βιβλίο μάς μιλάει για τη ζωή μιας οικογένειας σε ένα χωριό της Κρήτης.  Η ήρεμη ζωή τους δοκιμάστηκε από αρρώστιες. Έχασαν δικούς τους ανθρώπους, τους αγαπημένους τους. Είναι μια συγκινητική ιστορία που μιλάει για την αγάπη και τον αποχωρισμό, αλλά και ένας ύμνος στη φιλία και την οικογένεια. Οι ήρωες, όμως, στάθηκαν δυνατοί και μπόρεσαν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες, να πολεμήσουν την αρρώστια που μάστιζε τη Σπιναλόγκα και να μπορέσουν να ξαναγυρίσουν πίσω στα σπίτια τους από την εξορία που είχανε βρεθεί.

Δίνει ελπίδα σε πολλούς που αντιμετωπίζουν παρόμοιες καταστάσεις. Έχει ευαισθησία, τρυφερότητα και στο τέλος το «Νησί της Απομόνωσης», έγινε το «Νησί της Ελπίδας».

  ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ρ., ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Π., τμήμα Α3

Ζωρζ Σαρή , Το ψέμα

Ναι, θα πρότεινα το βιβλίο Το Ψέμα της Ζωρζ Σαρή σε άλλους, γιατί είναι μια απλή, αληθινή και συγκινητική ιστορία, η οποία μιλάει για πράγματα που μπορεί να συμβούν σε κάθε παιδί. Μέσα από την περιπέτεια της Χριστίνας , το βιβλίο δείχνει πόσο εύκολο είναι να παρασυρθείς και να πεις ένα ψέμα, αλλά και πόσο σημαντικό είναι να βρεις το θάρρος να πεις την αλήθεια και να διορθώσεις το λάθος σου. αγαπάμε. Όταν έχουμε το θάρρος να παραδεχτούμε το λάθος μας και να πούμε την αλήθεια, τότε νιώθουμε ελεύθεροι, γαλήνιοι και οι άνθρωποι γύρω μας μάς καταλαβαίνουν και μας συγχωρούν.

Θα έλεγα σε όσους το διαβάσουν ότι θα αγαπήσουν τους χαρακτήρες, θα νιώσουν σαν να ζουν την ιστορία μαζί με την Χριστίνα και στο τέλος θα σκεφτούν κι εκείνοι πόσο σημαντικό είναι να είσαι ειλικρινής. Είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα και περνάει όμορφα και χρήσιμα μηνύματα για τη φιλία, την οικογένεια και τη σημασία της αλήθειας.

Ευαγγελία  Κ. , Όλγα Κ.,τμήμα : Α2

ΦΑΡΕΝΑΪΤ 451

Το βιβλίο Φαρενάιτ 451 του Ρέι Μπράντμπερι με εντυπωσίασε και σίγουρα θα το πρότεινα ως ένα διαμάντι για κάθε βιβλιοθήκη. Καταρχάς, η υπόθεση και η πλοκή μοιάζουν προφητικά και μπορούν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του σύγχρονου αναγνώστη, αν και το βιβλίο γράφτηκε πριν από πολλά χρόνια. Το κεντρικό θέμα του, το οποίο είναι η απαγόρευση των βιβλίων και η επιβολή μιας συνεχόμενης διασκέδασης μέσω των οθονών, έχει πολλά κοινά με την νέα πραγματικότητα του σήμερα, όπου οι οθόνες αντικαθιστούν ακόμη και τον άνθρωπο. Η αντίσταση και η αφύπνιση του πρωταγωνιστή Γκάι Μόνταγκ δίνει ένα αισιόδοξο μήνυμα και υπενθυμίζει πως η θέληση, το πνεύμα, η παιδεία και η γνώση του ανθρώπου είναι η λύση σε πολλά προβλήματα και οι προϋποθέσεις για την ευτυχία του. Επίσης, η ένταση και η ευχάριστη ανάγνωση που προσφέρει η εικονογράφηση και η διασκευή σε κόμικ από τον Τιμ Χάμιλτον, ζωντανεύει την πλοκή κι εντυπωσιάζει. Πολλά και ποικίλα τα μηνύματα του βιβλίου που μας κάνουν να αναρωτιόμαστε αν άραγε είμαστε ευτυχισμένοι, ελεύθεροι, αλλά και να αμφιβάλλουμε για το μέλλον του ανθρώπου. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα, θα μπορούσα να αναφερθώ σε λεπτομέρειες της υπόθεσης που εντυπωσιάζουν, όμως έτσι θα στερούσα την απόλαυση της ανάγνωσης. Καλή ανάγνωση! Κι εγώ σίγουρα θα το ξαναδιαβάσω σύντομα!

Θανάσης Μ., Γιάννης Π., Κυριάκος Κ.

Θάνος Κονδύλης , Τα μυστήρια της Σμύρνης

Αν πρότεινα το βιβλίο αυτό στους συμμαθητές μου , θα έλεγα πως είναι ένα πολύ καλό ιστορικό βιβλίο  για εφήβους με αστυνομική πλοκή και διπλωματικό παρασκήνιο. Η υπόθεση εκτυλίσσεται στη Σμύρνη και οι δύο κεντρικοί ήρωες, ο Παναγιώτης και ο Νικόλας,  εμπλέκονται  σε περιπέτειες λίγο  πριν την καταστροφή της. Η ιστορία είναι συναρπαστική , αν και κάποιες στιγμές τα γεγονότα είναι σκληρά , όπως όταν οι πρωταγωνιστές ανακαλύπτουν  δύο πτώματα  και τρέχουν  να γλιτώσουν από τον άνθρωπο του Υπάρχου που προσπαθούσε τους αποτελειώσει , διότι ήταν μάρτυρες του εγκλήματος. Ο Παναγιώτης και ο Νικόλας είναι δυο παιδιά που συνδέονται με αληθινή φιλία, χωρίς να σημαίνει τίποτα για αυτούς  το γεγονός ότι ανήκουν σε διαφορετική κοινωνική τάξη. Όταν, μάλιστα,  ο Παναγιώτης δεν μπορεί  να φύγει με το πλοίο  από  Σμύρνη, γιατί δεν του επιτρέπουν οι ναύτες , ο Βρετανός πατέρας του Νικόλα  με ισχυρή θέση σε τράπεζα της Σμύρνης, τους δωροδοκεί   για να επιτρέψουν στην οικογένεια του φίλου του  να επιβιβαστεί και να αναχωρήσει για την Ελλάδα.

Το βιβλίο  μπορεί να μας συγκινήσει και να μας καταπλήξει , γιατί ταυτιζόμαστε  με τους ανθρώπους που ξεσπιτώθηκαν  για να γλιτώσουν και άφησαν πίσω τους μια ολόκληρη ζωή  που έχτισαν στη Σμύρνη  καθώς και δικούς τους ανθρώπους , που δεν κατάφεραν να σωθούν από το τρομερό σφαγείο που επικρατούσε. Άρα, είναι ένα βιβλίο , που θα άρεσε σε όσους ενδιαφέρονται για ιστορικά θέματα και έχουν πάθος για αστυνομικά έργα. Για αυτό , θα το πρότεινα στους συμμαθητές μου , ώστε να νιώσουν κι αυτοί το συναίσθημα που ένιωσα κι εγώ όταν το διάβασα. Ελπίζω να συμφωνήσετε μαζί μου , όταν θα το διαβάσετε κι εσείς.

Σταύρος Ρ. Κ

.

Μενέλαος Λουντέμης, Ένα παιδί μετράει τ΄  άστρα

Προτείνω το βιβλίο «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα» στους φίλους μου, γιατί είναι μια τρυφερή και συγκινητική ιστορία που μας διδάσκει την αξία της προσπάθειας, της θέλησης και της γνώσης. Ο ήρωας, ο Μέλιος, μεγαλώνει μέσα σε δύσκολες συνθήκες, όμως δεν σταματά να ονειρεύεται και να προσπαθεί να μορφωθεί, παρόλο που η ζωή του είναι γεμάτη εμπόδια. Το βιβλίο μάς κάνει να εκτιμήσουμε περισσότερο το σχολείο και τις ευκαιρίες που έχουμε, αλλά και να πιστέψουμε πως, με επιμονή και αγάπη για αυτό που κάνουμε, μπορούμε να φτάσουμε ψηλά. Είναι ένα βιβλίο που εμπνέει και αγγίζει την καρδιά, γι’ αυτό πιστεύω ότι θα άρεσε πολύ στους φίλους μου και θα τους έκανε να σκεφτούν διαφορετικά.

Ελπίδα Μ., Μικαέλα Ν., Μαριέττα Τ.

Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, Το ταξίδι του Φερεϋντούν

Το συγκεκριμένο βιβλίο θα το πρότεινα στους συμμαθητές μου για τους εξής λόγους. Αρχικά, αυτό το βιβλίο μάς περνάει το μήνυμα ότι εάν χάσουμε τους συγγενείς μας σε κάποιο ατύχημα ή από πόλεμο, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση του ήρωα μας, δεν πρέπει να παρατήσουμε τους στόχους μας,  γιατί έτσι και αλλιώς δεν μπορούμε να αλλάξουμε κάτι σε αυτήν την κατάσταση.

Επίσης, το βιβλίο αυτό κρατάει το ενδιαφέρον μας και μας κάνει να θέλουμε να μάθουμε τη συνέχεια, όπως το τι θα κάνει τελικά ο Φερεϋντούν, ο οποίος βρίσκεται σε μια κατάσταση στην οποία θα μπορούσε να βρίσκεται ο οποιοσδήποτε από εμάς.

Εξάλλου, το βιβλίο είναι εμπνευσμένο από τη ζωή του μεγάλου Πέρση ποιητή Φερεϋντούν Φαριάντ, ο οποίος έζησε στη χώρα μας, συναναστράφηκε με Έλληνες ποιητές και μετέφρασε ποιήματά τους στην περσική γλώσσα.

  Δημήτρης Μ., Αριστοτέλης Λ. , Έρσι Α.

Μόχεντ Αλτράντ, Μπανταουί – Ένα παιδί από την έρημο 

Θα σας προτείναμε το βιβλίο για πολλούς λόγους. Αρχικά, θα σας συστήναμε το βιβλίο, επειδή περνάει το μήνυμα ότι τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην πίστη και  τη θέληση ενός ανθρώπου να πετύχει τις προσδοκίες του, ακόμη κι αν ξεκινάει να αγωνίζεται από μικρό παιδί, ζώντας μέσα στην έρημο, χωρίς την ασφάλεια της οικογένειας. Επίσης, όταν διαβάζεις το βιβλίο, σε αφήνει σε αγωνία και δεν μπορείς να σταματήσεις να διαβάζεις. Επιπροσθέτως, μέσα από το βιβλίο βλέπεις πώς ζουν οι  λαοί μακριά από την Ελλάδα. Ακόμη, επειδή δείχνει ότι η ζωή δεν έχει μόνο ευνοϊκές συνθήκες και χαρές αλλά και πολλές δυσκολίες. Τέλος, το γεγονός ότι πρόκειται για μια αληθινή ιστορία σε ελκύει ακόμη περισσότερο να το διαβάσεις.

                      Νικόλαος Λ. και Ζήσης Ζ.

                    Άλκη Ζέη, Ο ψεύτης παππούς

Το βιβλίο μας παρουσιάζει ο Κωνσταντίνος Κ.

Αγγελική Δαρλάση,  Όταν έφυγαν τα αγάλματα 

Θα σας πρότεινα να διαβάσετε το βιβλίο αυτό, γιατί μας δείχνει πώς οι άνθρωποι εκείνη την εποχή, όταν δηλαδή ο Μουσολίνι κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα, δούλευαν ομαδικά και με αυτοθυσία για να κρύψουν τα αγάλματα από τους Ιταλούς και στη συνέχεια από τους συμμάχους τους,  τους  Γερμανούς .

Ακόμη,  μας διδάσκει ότι πρέπει να φυλάμε και να προστατεύουμε τα αρχαιολογικά ευρήματα της πατρίδας μας , διότι είναι ένα κομμάτι του πολιτισμού μας, ένα μέρος της κληρονομιάς μας. Έτσι λοιπόν, αναδεικνύεται ένα ιστορικό γεγονός της πατρίδας μας που αφορά τους θησαυρούς του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

 Όμως, το γεγονός ότι η πρωταγωνίστρια είναι ένα μικρό κορίτσι, η Αγγελίνα, της οποίας οι γονείς εργάζονται στο μουσείο και που για τους δικούς της  λόγους θεωρεί τα αγάλματα αγαπημένους φίλους της, κάνει το βιβλίο μοναδικό. Σημαντική, τέλος, είναι και η παρουσία του φίλου της του Τίκου, ο οποίος αγωνίζεται με τον δικό τρόπο να προστατεύσει τα κεραμικά αγαλματάκια που στολίζουν την πόλη.

                                                                                                                                                                                                                                                                               Δημήτρης Π.

Ας αφουγκραστούμε το μήνυμα της δημιουργίας τους

Α. 

Σήκω,  βγες έξω

άσε το κινητό σου,

βουλιάζει ο κόσμος.

(Κατερίνα Π. )

Β.

Κοίτα  πιο μπροστά,

οι πληγές είναι βαθιές,

μην τα παρατάς .

( Γ3)

Γ.

Στο φως του πρωινού

τα πουλάκια ξυπνάνε

όνειρα πολλά

( Ερίσα Μ. )

Δ.

Φως και δύναμη

είν”   η άδολη αγάπη,

διώξε τη μοναξιά

( Γ3)

Ε.

Μια ηλιαχτίδα

ταξιδεύει στη Δήλο

φέρνει ελπίδα

( Σταμάτης Σ.  )

Στ.

Θέλω τη ζωή

πιο γλυκά και ξένοιαστα

να περνάει με φως.

( Αλέξανδρος Π.)

Ζ.

Ο κόσμος όλος

είσαι συ για την ψυχή,

μητέρα γλυκιά.

( Άννα Κ. )

Επιμέλεια : Μ. Χαρταμπίλα

η μαθήτρια της Γ τάξης,

Μαίρη Κ.

μας συστήνει τον ποιητή μέσα από τη δημιουργία μιας αφίσας.