Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

- Ελισάβετ: Φίλες μου, έζησα κλεισμένη σε ένα σπίτι στη Ζάκυνθο. Η κοινωνία μού επέβαλε τη σιωπή. Εγώ, όμως, ήθελα μόνο να σπουδάσω και να γράψω.

​- Ελένη: Σε νιώθω Ελισάβετ. Εγώ αναγκάστηκα να μεταμφιεστώ σε άντρα. Έκοψα τα μαλλιά μου, για να σπουδάσω ζωγραφική στην Ιταλία. Έγινα ένας «Kανένας», για να γίνω αποδεκτή στην τέχνη μου. Έπρεπε να ξεχάσω τη μορφή μου, για να πετύχω τον στόχο μου.

​- Μπουμπουλίνα: Κι εγώ φόρεσα αντρίκεια ρούχα, για να πολεμήσω. Στο Ανάπλι, πάνω στο πλοίο, δεν ήμουν γυναίκα, ήμουν οπλαρχηγός. Έμαθα περισσότερα έτσι, παρά αν έμενα στο σπίτι με τις φούστες μου. Η λευτεριά δεν μοιράζεται στα δύο, είναι δικαίωμα όλων μας.

​- Ελισάβετ: Όλες μας παλέψαμε με τον τρόπο μας. Εγώ με την πένα, η Ελένη με το πινέλο και η Καπετάνισσα με τα κανόνια. Δεν φοβηθήκαμε το τίμημα της επιλογής μας.

​- Ελένη: Η ανατροπή που φέραμε ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση. Ξαναφτιάξαμε τον κόσμο από την αρχή, χωρίς να ζητήσουμε την άδεια κανενός.

​- Μπουμπουλίνα: Ακούστε μας, γυναίκες του σήμερα! Μην αφήνετε κανέναν να σας πει τι μπορείτε να κάνετε! Η δύναμη της ψυχής δεν έχει φύλο.

​- Ελισάβετ: Διεκδικήστε τη φωνή και την εκπαίδευσή σας! Πραγματοποιήστε τα όνειρά σας χωρίς φόβο και δισταγμό!

​- Ελένη: Μείνετε πιστές στον εαυτό σας!  Αυτή είναι η δική μας κληρονομιά για εσάς.

Δήμητρα Μ. – Μαθήτρια της Γ΄τάξης

Ελισάβετ:  Γεια σας, κορίτσια! Χαίρομαι που σας γνωρίζω!

Ελένη:   Και εμείς! Εγώ είμαι η Ελένη και αυτή είναι η Μπουμπουλίνα.

Ελισάβετ:   Εγώ είμαι η Ελισάβετ. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε όμως πολύ. Με περιμένει ο πατέρας μου. Βγήκα έξω για λίγο, για να πάρω λίγο καθαρό αέρα μιας που έχει καλή μέρα.

Μπουμπουλίνα: Τι εννοείς σε περιμένει; Δεν είσαι ελεύθερη να βγεις μόνη σου;

Ελισάβετ:  Όχι, δυστυχώς. Είμαι εγκλωβισμένη μέσα στο σπίτι και δεν μπορώ να βγω μόνη μου, παρά μόνο με τον πατέρα μου.

Μπουμπουλίνα:   Δεν έκανες κάτι για να το αποτρέψεις;

Ελισάβετ:    Έκανα πολλές προσπάθειες. Όμως ο πατέρας μου δεν με υποστήριξε ποτέ σε τίποτα, ούτε στην επιθυμία μου να γίνω συγγραφέας. Με έχει αναγκάσει να παντρευτώ, πράγμα που δεν το θέλω. Όμως, γράφω τα έργα μου στο σπίτι και ελπίζω, όταν πια δεν θα ζω, να τα εκτιμήσει κάποιος.

Ελένη:   Λυπάμαι πολύ, Ελισάβετ. Σε αντίθεση με εσένα, η ζωή μου ήταν πολύ διαφορετική από όλων των καταπιεσμένων γυναικών του 19^ου αιώνα.

Ελισάβετ:   Δηλαδή, εσένα σε υποστήριξε η οικογένειά σου;

Ελένη:      Ακριβώς. Εγώ ήθελα να γίνω ζωγράφος και έτσι πήγα στην Ιταλία με τη βοήθεια του πατέρα μου, που με βοήθησε στα πάντα. Εκεί στην Νάπολη, στη σχολή των Ναζαρηνών ζωγράφων, επειδή δεν επιτρέπονταν γυναίκες, αποφάσισα με τόλμη και γενναιότητα να μεταμφιεστώ σε άνδρας. Έτσι σπούδασα και πήρα το πτυχίο μου.

Ελισάβετ:    Μακάρι να είχα και εγώ έναν υποστηρικτικό και προοδευτικό πατέρα. Όλα θα ήταν διαφορετικά τώρα… Εσύ, Μπουμπουλίνα;

Μπουμπουλίνα:   Εμένα, κορίτσια, η ζωή μου ήταν πολύ δύσκολη. ‘Εχασα τους δυο μου άνδρες  και φόρεσα χωρίς δεύτερη σκέψη ανδρικά ρούχα πάνω στο καράβι μου, για να διατάζω τους στρατιώτες, γιατί είχα ένα όνειρο: την ελευθερία της πατρίδας μου. Και τα κατάφερα. Τώρα πλέον είμαστε όλοι ελεύθεροι και ευτυχισμένοι.

Ελισάβετ:    Κορίτσια, είμαι ευγνώμων που μοιραστήκατε μαζί μου τις ζωές σας. Δεν θα σας ξεχάσω ποτέ. Πρέπει να φύγω όμως τώρα.

Ελένη:    Περίμενε, Ελισάβετ! Αν είχες να δώσεις ένα μήνυμα στις σύγχρονες γυναίκες, ποιο θα ήταν αυτό;

Ελισάβετ:    Να κάνουν τα πάντα για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Ελένη:     Εσύ, Μπουμπουλίνα, τι θα έλεγες;

Μπουμπουλίνα:   Όλες οι γυναίκες να είναι δυναμικές και τολμηρές και να μην αφήνουν κανέναν να τους εκμεταλλευτεί.

Ελένη:  Εγώ πιστεύω ότι οι σύγχρονες γυναίκες πρέπει να εκφράζουν την γνώμη τους χωρίς φόβο. Ας είναι όλες οι γυναίκες του κόσμου ευτυχισμένες και ελεύθερες!

Ειρήνη Μ. – μαθήτρια της Γ τάξης

Ελισάβετ: Επιτέλους, καταφέρνουμε να βρεθούμε όλες μαζί! Έχω ακούσει τόσα πολλά για εσάς και ήθελα τόσο πολύ να σας συναντήσω, για να συζητήσουμε. Έχουμε τόσα κοινά…

Ελένη, Μπουμπουλίνα: Ναι! Και εμείς το ίδιο.

Ελισάβετ: Λοιπόν, εγώ από μικρή ηλικία είχα ως όνειρο να γίνω συγγραφέας. Μου άρεσε πολύ να γράφω αλλά όταν το είπα στον πατέρα μου, αρνήθηκε. Αργότερα, του ζήτησα να πάω σε μοναστήρι, για να μπορέσω εκεί να αφοσιωθώ στη συγγραφή, αλλά αυτός από τα νεύρα του με κλείδωσε μέσα στο σπίτι. Όταν άκουσα ότι η Ελλάδα επαναστατεί, ήθελα πολύ να βοηθήσω. Αλλά δυστυχώς  ως γυναίκα δεν μπορούσα να συνεισφέρω.

Ελένη: Τι κρίμα…

Μπουμπουλίνα: Ναι, είναι τραγικό να μην μπορείς να πραγματοποιήσεις τα όνειρα και  τις επιθυμίες σου, επειδή γεννήθηκες γυναίκα…

Ελένη: Σε αντίθεση με εσένα, Ελισάβετ,  ο πατέρας μου εμένα με βοήθησε να εκπληρώσω το όνειρο μου. Σπούδασα στην σχολή που ήθελα στην Ιταλία. Το επιθυμούσα τόσο πολύ, που αναγκάστηκα να μεταμφιεστώ σε άνδρα, γιατί οι γυναίκες τότε απαγορευόταν να σπουδάσουν και δεν γίνονταν και δεκτές στη σχολή. Μπορούσαν μόνο να κάνουν τις δουλειές του σπιτιού. Δεν είχαν δικαιώματα και ελευθερίες.

Ελισάβετ,Μπουμπουλίνα: Μπράβο, Ελένη! Είμαστε περήφανες για εσένα!

Μπουμπουλίνα: Εγώ, κορίτσια, ήμουν από τις λίγες γυναίκες που πήραν μέρος στην επανάσταση του ’21. Έδωσα όλα μου τα χρήματα για την πατρίδα. Επίσης, φόρεσα και εγώ ανδρικά ρούχα, όταν έδινα εντολές από το καράβι. Τα καταφέραμε εν τέλει χάρη στη βοήθεια όλων.

Ελένη: Συγχαρητήρια, Μπουμπουλίνα, ήσουν πάντα το πρότυπό μου! Ελπίζω όλες οι γυναίκες στο μέλλον να πάρουν παράδειγμα από εμάς.

Μπουμπουλίνα: Ναι, να είναι ελεύθερες και ισότιμες με τους άνδρες.

Ελισάβετ: Θα τα καταφέρουν! Είμαι σίγουρη.

Χάρης Λ. – μαθητής της Γ”  τάξης

Μπουμπουλίνα: Γεια σας, φίλες μου!Σήμερα ένιωσα πολύ περήφανη, χάρηκα που πολέμησα σαν άντρας. Χρόνια τώρα μας υποτιμούσαν, αλλά απέδειξα ότι είμαστε το ίδιο δυναμικές.

Ελισάβετ: Πράγματι, τι σημασία έχει που είμαστε γυναίκες; Κι εγώ ήθελα πολύ να πολεμήσω όταν άκουσα την επανάσταση, αλλά βλέπεις, απαγορεύεται, γιατί είμαστε γυναίκες. Είμαστε όντως αξιοζήλευτες. Χαίρομαι που ξεχωρίζουμε!

Ελένη:
Κι εγώ χάρηκα πάρα πολύ που έγινα ζωγράφος. Όμως το ήθελα με όλη μου την ψυχή. Γενικά πάντως, φίλες μου, ένα μήνυμα θέλουμε να δώσουμε σε όλες τις γυναίκες: Όσο δύσκολα και να είναι τα πράγματα, μην δειλιάσετε, πολεμάτε να κυνηγήσετε τα όνειρά σας.

Μπουμπουλίνα:
Δεν υπάρχουν άντρες και γυναίκες, υπάρχουν μόνο άνθρωποι.

Παναγιώτης Κ. – Μαθητής της Γ΄τάξης

Μπουμπουλίνα: Προσωπικά , θεωρώ ότι είναι απαραίτητο κάθε γυναίκα να μπορεί να πάει κόντρα στα στερεότυπα που κυριαρχούν στην εποχή της και να μην στηρίζεται στην βοήθεια κάποιου πετυχαίνοντας μόνη της τα όνειρα της.

Ελισάβετ:  Συμφωνώ πως κάθε γυναίκα πρέπει να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να πραγματοποιήσει το όνειρο της. Άλλα κάποιες γυναίκες , όπως εγώ, πολλές φορές έχουν όνειρα τα οποία προσπαθούν να πετύχουν, όμως έχουν στην ζωή τους ορισμένους ανθρώπους, οι οποίοι δεν νοιάζονται για την ευτυχία μας και δημιουργούν εμπόδια.

Ελένη:  Εγώ πιστεύω ότι κάθε γυναίκα πρέπει να είναι ανεξάρτητη και να πετυχαίνει τους στόχους της μόνη. Όμως, δεν είναι άσχημο να δέχεται και κάθε δυνατή βοήθεια, για να καταφέρει να πετύχει τον σκοπό της.

Μπουμπουλίνα: Νιώθω περήφανη για τον εαυτό μου, διότι σε αντίθεση με τις περισσότερες γυναίκες που ζούσαν την εποχή του 1821, δεν έμεινα με σταυρωμένα τα χέρια στη ζωή μου. Έπεισα τον εαυτό μου ότι όφειλα να κάνω αυτό που θέλω, δηλαδή να πάρω μέρος στην επανάσταση. Μάλιστα, δεν συμμετείχα απλώς, αλλά είχα ενεργό ρόλο, καθώς βοήθησα παραπάνω από όσο πίστευα ότι μπορούσα στο ναυτιλιακό τομέα. Διέθεσα όλη μου την περιουσία και τα καράβια που είχα, για να προμηθεύσω το ελληνικό κράτος με πλοία για τον Αγώνα. Αυτό πιστεύω ότι αναδεικνύει τον χαρακτήρα μου.

Ελισάβετ:  Πίστεψε με Μπουμπουλίνα ,μετά από την συμμετοχή σου στην Επανάσταση φαίνεται πόσο δυναμική γυναίκα είσαι. Σε θαυμάζω και αποτελείς για μένα πρότυπο. Όμως, εμείς οι δύο διαφέρουμε, γιατί εσύ είχες και τα μέσα και την θέληση, για να πετύχεις τον στόχο σου. Αντίθετα, εγώ διαθέτω μόνο την θέληση , γιατί θέλω με όλη μου την καρδιά να βοηθήσω με οποιονδήποτε τρόπο, αλλά η οικογένεια μου είναι πάρα πολύ αυστηρή και δεν μου επιτρέπεται να βγαίνω από το σπίτι, πόσω μάλλον αν διανοηθώ και τους αναφέρω πως θέλω να συμμετάσχω στην επανάσταση.

Ελένη: Μπουμπουλίνα, αποτελείς και για εμένα ένα ισχυρό πρότυπο. Με έπεισες να προσπαθήσω να αγωνιστώ να πετύχω τον στόχο μου, να σπουδάσω έστω και παριστάνοντας κάποιον άλλο. Πιο συγκεκριμένα , να ντυθώ με ανδρικά ρούχα, για να κερδίσω μία θέση στην σχολή Καλών Τεχνών, όπως και  εσύ ντυνόσουν με ανδρικά ρούχα κάθε φορά που ερχόταν το πλήρωμα σου σε σύγκρουση με ένα εχθρικό πλοίο.

Μπουμπουλίνα: Κορίτσια, πιστεύω πως όλες συμφωνούμε πως κάθε γυναίκα θα πρέπει να μένει πιστή στους στόχους της και να μην εγκαταλείπει με την πρώτη δυσκολία.

Ελισάβετ και Ελένη: Συμφωνούμε απόλυτα!

Ανδρομάχη Κ. – Μαθήτρια της Γ΄τάξης

  Όσα βλέπει ένα φανάρι

Σήμερα είδα ξανά το καημένο το αγοράκι να κυκλοφορεί στους δρόμους. Θα ήθελα πολύ να το βοηθήσω, αλλά τι να πω; Ένα φανάρι είμαι που κανείς δεν ακούει.

Το δύσμοιρο το παιδί…πού να είναι οι γονείς του; Ορφανό θα είναι. Ρώτησα και τα άλλα τα φανάρια και μου είπαν πως έρχεται κάθε μέρα ολομόναχο και προσπαθεί να εισπράξει κάποια ψιλά από τους οδηγούς. Αλλά και αυτοί… αυτοί είναι κακούργοι. Συνεχώς είναι εξοργισμένοι μαζί του λες και έκανε κάποιο έγκλημα. Πριν λίγο καιρό, μάλιστα, είδα έναν οδηγό τόσο εκνευρισμένο, που φοβήθηκα μήπως χτυπήσει το παιδί.

Πόσο ανεπιθύμητο θα νιώθει το αγοράκι άραγε; Συνεχώς είναι στους δρόμους και κανένας δεν έχει να του προσφέρει λίγη στοργή και αγάπη, λίγη ζεστασιά. Αν δεν με είχε κάνει ο Θεός φανάρι, θα το βοηθούσα και με το παραπάνω. Αυτό το παιδί έχει δουλέψει σκληρότερα από τον οποιονδήποτε άνθρωπο που έχω δει σε τούτο το δρόμο. Σήμερα το κακόμοιρο έκλαιγε σε μια γωνία, γιατί δεν είχε βγάλει όσα χρειαζόταν, για να εξασφαλίσει το φαγητό του.

Αυτό ήταν. Όσο περνάει ο καιρός, τόσο  ο άνθρωπος θα χάνει την ανθρωπιά του.

Σταύρος Κ.- μαθητής της Β΄ τάξης

Ένας αληθινός φίλος είναι εκεί όχι μόνο στις εύκολες και φωτεινές στιγμές σου, αλλά κυρίως στις σιωπηλές, δύσκολες και μπερδεμένες φάσεις της ζωής σου, όταν όλα μοιάζουν βαριά και οι απαντήσεις δεν έρχονται εύκολα. Σε ακούει πάντα με προσοχή, χωρίς να σε διακόψει ή να σε κρίνει για τίποτα, προσπαθώντας πάντα να σε καταλάβει και να νιώσει πώς νιώθεις. Δεν σε μειώνει, δεν σε συγκρίνει και δεν σε κάνει να αμφιβάλλεις για την αξία σου- αντίθετα, σου θυμίζει ποιος είσαι, όταν εσύ το ξεχνάς. Χαίρεται ειλικρινά με την πρόοδό σου και τις επιτυχίες σου, χωρίς φθόνο ή ανταγωνισμό, και δεν απομακρύνεται, όταν τα πράγματα δυσκολεύουν ή όταν κάνεις λάθη. Μένει πάντα μαζί σου ακόμα και όταν έχει δει όλες τις «πλευρές» σου, είτε είσαι στεναχωρημένος, χαρούμενος, εξοργισμένος… Δεν σε εγκαταλείπει ποτέ μόνο σου. Έχει το θάρρος να σου πει την αλήθεια με αγάπη και σεβασμό, ακόμα κι όταν ξέρει πως μπορεί να σε πληγώσει, γιατί νοιάζεται πραγματικά για το καλό σου. Σέβεται τα όρια σου, κρατά την εμπιστοσύνη σου σαν κάτι πολύτιμο και δεν σε εκθέτει ποτέ. Είναι ο άνθρωπος με τον οποίο μπορείς να είσαι ο εαυτός σου χωρίς μάσκες, που σε αποδέχεται με τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία σου, και που με την παρουσία του σου δίνει ασφάλεια, δύναμη και την αίσθηση ότι δεν είσαι μόνος ό,τι κι αν συμβεί!

Β.Σ.  – μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου

Σήμερα η πένα μου είναι βαριά σαν τη ψυχή μου. Η μέρα αυτή θα με στοιχειώνει όσο θα ζω. Το γεφύρι, το έργο που μου ανατέθηκε, στέκεται περήφανο πάνω από τον ποταμό, αλλά εγώ δεν μπορώ να το αντικρίσω χωρίς να τρέμω. Για να σταθεί, θυσιάστηκε η γυναίκα μου, η καημένη Λυγερή…

Όταν οι πέτρες γκρεμίζονταν ξανά και ξανά, ενώ προσπαθούσαμε να χτίσουμε το γεφύρι, νόμιζα ότι ο θεός με δοκιμάζει. Αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η λύση θα ήταν τόσο σκληρή και επώδυνη.

Το αίμα της έγινε το θεμέλιο του γεφυριού. Την είδα να μπαίνει μέσα στα θεμέλια με θάρρος, χωρίς να γνωρίζει ότι έπρεπε να σωπάσω και να μη πω τίποτα. Για να σταθεροποιηθεί το γεφύρι, έπρεπε να χαθεί εκείνη.

Την ακούω ακόμα τα βράδια να με φωνάζει μέσα απ’ το γεφύρι. Κάθε πέτρα, κάθε ήχος του νερού μου θυμίζουν τη κραυγή της. Το γεφύρι στέκεται, μα η ψυχή μου έπεσε μαζί της.

Αν ήτανε να διαλέξω ξανά, θα προτιμούσα να γκρεμιστεί χίλιες φορές, παρά να χαθεί εκείνη.

Ν.Χ. – μαθήτρια της Γ΄ τάξης

Στο άρθρο παρουσιάζονται ενδεικτικά μερικές εργασίες των μαθητών.

Αυτοκίνητο

ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΣ

ΑΕΡΟΣΤΑΤΟ

Ανεμογεννήτρια

ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟ

Η Γέφυρα Cau Cau στην Χιλή

Γέφυρα

ΤΡΕΝΟ

ΠΟΔΗΛΑΤΟ

ΑΡΜΑ ΜΑΧΗΣ

Στο άρθρο παρουσιάζονται ενδεικτικά μερικές εργασίες των μαθητών.

ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ MARKETING

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Το μάθημα είναι ιδιαίτερα πρακτικό και «διαθεματικό», καθώς συνδέεται με άλλες επιστήμες (Φυσική, Χημεία, Μαθηματικά, Πληροφορική) και με την καθημερινή ζωή των μαθητών.

Στόχοι του μαθήματος είναι οι μαθητές να εξηγούν τη χρησιμότητα της έρευνας στη σύγχρονη κοινωνία, να μπορούν να διατυπώνουν κατάλληλα ερευνητικά θέματα και να είναι σε θέση να οργανώνουν σωστά τα στάδια της έρευνας.

Στο άρθρο παρουσιάζονται ενδεικτικά μερικές εργασίες των μαθητών.

Ασφαλής Πλοήγηση στο Διαδίκτυο

Διατροφή και Αθλητισμός

ΣΧΕΣΗ ΥΠΝΟΥ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗΣ ΚΙΝΗΤΟΥ ΣΕ ΕΦΗΒΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ

Έφηβοι και μόδα

Το άγχος των μαθητών

Εφηβεία Αθλητισμός και Διατροφή

ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΤΜΙΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΕΦΗΒΟΥΣ

Το Ιδανικό Σχολείο
( Μαίρη & Μυρσίνη)

Στα πλαίσια του προγράμματος “17 Δράσεις του Ενεργού Πολίτη”του μαθήματος Κοινωνικής & Πολιτικής Αγωγής της Γ” Γυμνασίου οι μαθητές διερεύνησαν το βαθύτερο νόημα της “ποιοτικής εκπαίδευσης”, που αποτελεί έναν από τους 17 πυλώνες του.

Τα παιδιά παίρνοντας ιδέες από διάφορα εκπαιδευτικά συστήματα ανά τον κόσμο, οραματίστηκαν και αποτύπωσαν στο χαρτί ένα ιδεατό σύστημα παιδείας. Αν και πολλά παραδέχτηκαν ότι θα ήταν δύσκολο να υλοποιηθούν τα όνειρά τους σχετικά με αυτό το πρωτοποριακό εκπαιδευτικό σύστημα, αξίζει να σημειωθεί ότι οι ιδέες τους δεν στερούνται φαντασίας, αλλά και αυθορμητισμού.

Επιπλέον κάποιες εργασίες ασχολήθηκαν με καινοτόμα μαθήματα που οι μαθητές έκριναν ότι λείπουν από τα σχολεία και θα ήταν πολύ καλό να συμπεριληφθούν. Μέσω αυτών των μαθημάτων θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν οι ευαισθησίες των παιδιών, καθώς και οι δεξιότητές τους σε διάφορα πεδία- επιστημονικά και μη.

Αξίζει να δούμε μέσα από τα μάτια των παιδιών μας ένα μέλλον που όχι μόνο δεν τους φοβίζει, αλλά τους ωθεί στην αυτοβελτίωση.

                                                                                                                        Χριστίνα Μανιουδάκη

                                                                                                                                  Φιλόλογος

 Ενσωμάτωση πρώτων βοηθειών στα σχολεια-Σοφία Γ., Κωνσταντίνα Γκ.

ΚΠΑ-Ορσαλία, Ελένη, Ελισάβετ

Το ιδανικό σχολείο-Ευδοκία Τ

Τα Δικαιώματα των Ζώων-Παναγιώτης Τ.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΖΩΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ- Ζωή Τ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ-Μάρα, Ιωάννα, Έφη, Χαρά

Αδέσποτα – Γιάννης Ρ., Μάριος Σ. , Σταμάτης Σ.

Ιδανικό Σχολείο-Έλενα, Μαρία, Σταματία Τ.

https://drive.google.com/drive/folders/1WW5iu6HXkbDX5G20IS7n1b6qBipMHrSl?usp=sharing

https://drive.google.com/file/d/11MDpO06bwG8umYH3Ib22iWqx_0yHidYL/view?usp=drivesdk