Η συντριπτική πλειοψηφία της παιδικής εργασίας, εμφανίζεται συνήθως στις αγροτικές και φτωχότερες χώρες,  όπου το 1 στα 4 παιδιά εργάζονται. Η έλλειψη σχολείων και η φτώχεια είναι ένας από τους σημαντικότερους γενεσιουργούς παράγοντες του ζητήματος αυτού. Αλλά και στις αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες  πολλές είναι οι εκδηλώσεις καταπάτησης των δικαιωμάτων.  Στη χώρα μας , χάρη στην ευαισθησία της πολιτείας και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας  παρατηρούνται λιγοστές εκδηλώσεις του συγκεκριμένου φαινομένου, διότι τα παιδιά τα οποία έχουν μείνει δίχως οικογένεια τα αναλαμβάνουν διάφορα ιδρύματα, όπως το « Χαμόγελο του παιδιού» στα οποία  τα παιδιά μένουν  μέχρι την ενηλικίωση τους.

Στην Ημαθία έχουμε ένα αντίστοιχο ξενώνα που ονομάζεται «Το σπίτι της Βεργίνας» . Το «Σπίτι της Βεργίνας» στεγάζεται σε κτίριο 600 τετραγωνικών μέτρων που παραχώρησε ο δήμος Βέροιας και έχει τη δυνατότητα φιλοξενίας 20 κακοποιημένων, εγκαταλειμμένων ή ορφανών παιδιών,  καθώς και παιδιών που προέρχονται από δυσλειτουργικές οικογένειες.

Πρόκειται για μία πολύ σημαντική ενέργεια του Συλλόγου  ”Πρωτοβουλία για το Παιδί” που δίνει  τη δυνατότητα σε παιδιά που βιώνουν καταστάσεις βίας και αποκλεισμού να ενταχθούν σε ένα νέο ”ζεστό” και «οικογενειακό»  περιβάλλον..

Τα παιδιά που βιώνουν την ψυχολογική και σωματική βία, την περιθωριοποίηση και την απόρριψη, τόσο μέσα στο οικογενειακό όσο και στο σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον,  έχουν πλέον στη Βεργίνα το δικό τους «σπίτι», τον δικό τους ξενώνα, που μπορεί να τα οδηγήσει στο αυτονόητο για όλους εμάς …

Ν. Ε. (Μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου)

Πηγή: socialpolicy.gr

Σας έχει τύχει ποτέ να θέλετε να εκφράσετε τις σκέψεις σας και τα συναισθήματα σας και να μη βρίσκετε τα κατάλληλα λόγια; Σας έχει τύχει ποτέ να πλήττετε αφόρητα στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού σας και να μη βρίσκετε κάτι να κάνετε; Ίσως τη λύση θα μπορούσε να αποτελέσει η ενασχόληση με τη ζωγραφική.

Η ζωγραφική υπήρξε ένας από τους πρώτους τρόπους έκφρασης του ανθρώπου, ο οποίος προσπάθησε να αποτυπώσει το περιβάλλον του σχεδιάζοντας. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι πρώτοι άνθρωποι πριν ακόμη αρχίσουν να χρησιμοποιούν τη γραφή, ζωγράφιζαν σε τοίχους σπηλαίων!

Η αλήθεια είναι ότι από τη στιγμή που πιάνω στα χέρια μου το πινέλο μου, χάνομαι στον κόσμο της  φαντασίας  μου. Αναμειγνύοντας τα χρώματα μεταξύ τους και δημιουργώντας καινούριους συνδυασμούς,  ταξιδεύω και εγώ μαζί με το έργο μου.

Πολλές φορές το έργο το οποίο ζωγραφίζουμε αντικατοπτρίζει τον ψυχικό μας κόσμο. Για αυτό η ζωγραφική πολλές φορές είναι μία από τις πιο «έντονες» τέχνες, αφού τα σχέδια και τα χρώματα όχι μόνο καθρεφτίζουν τα ψυχολογικά κομμάτια του ατόμου, αλλά και στοιχεία του ίδιου του πεδίου. Ψυχολόγοι και ζωγράφοι ανακάλυψαν ότι η εικαστική έκφραση επιδρά θετικά στην ψυχολογική κατάσταση του ανθρώπου, και έτσι δημιούργησαν την εικαστική ψυχοθεραπεία.

Γενικά οι τέχνες είναι ένας τρόπος έκφρασης όλων  των φασμάτων της ανθρώπινης ύπαρξης. Στη ζωγραφική, τα χρώματα, η ένταση των γραμμών, ο τρόπος που το κάθε τι εκφράζεται δημιουργούν μία δυναμική, που μπορεί να μια δημιουργήσει γέφυρα ανάμεσα στην ψυχή, το νου, την καρδιά και την αύρα του ανθρώπου.

Στη μαγική εκείνη στιγμή που το χέρι μου χαράζει ένα σχέδιο βγαλμένο μέσα από τα ίδια του τα βάθη, τότε όλη μου η ύπαρξη δημιουργεί και μιλά. Το κάθε κομμάτι με τον δικό του τρόπο. Άλλωστε παραφράζοντας τον  Ν. Καζαντζάκης ακούω τη φωνή  μέσα μου : «Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα». Αυτά τα λόγια τριγυρίζουν στο κεφάλι μου, την ώρα που δημιουργώ τον δικό μου παράδεισο.

Ε.Ν. (Μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου)

Πηγή: https://artantoniadis.gr