Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν μαζική και δυναμική εκδήλωση της λαϊκής αντίθεσης στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών που έλαβε χώρα στην ελληνική επικράτεια τον Νοέμβριο του 1973. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου με κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών από φοιτητές και σπουδαστές. Αυτή κλιμακώθηκε σε αντιχουντική εξέγερση, καταλήγοντας σε αιματοχυσία το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, ύστερα από μια σειρά γεγονότων. Η αρχή έγινε με την είσοδο άρματος μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου και την επαναφορά σε ισχύ του σχετικού στρατιωτικού νόμου που απαγόρευε τις συγκεντρώσεις και την κυκλοφορία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

Η Ελλάδα βρισκόταν από τις 21 Απριλίου 1967 υπό τη διακυβέρνηση του στρατού, καθεστώς που είχε καταργήσει τις ατομικές ελευθερίες, είχε διαλύσει τα πολιτικά κόμματα και είχε εξορίσει, φυλακίσει και βασανίσει πολιτικούς και πολίτες με κριτήριο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.

Το 1973 βρίσκει τον πραξικοπηματία πρωθυπουργό της χώρας, Γεώργιο Παπαδόπουλο, να έχει ξεκινήσει διαδικασία φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος, η οποία συμπεριλάμβανε την αποφυλάκιση των πολιτικών κρατουμένων και μερική άρση της λογοκρισίας. Επίσης, εκλογές στις 10 Φεβρουαρίου 1974, για επιστροφή σε πολιτική διακυβέρνηση υπό το αναθεωρημένο σύνταγμα του 1968. Το σύνταγμα αυτό, όμως, διατηρούσε τη θέση του Στρατού στο σύστημα εξουσίας και τη δυνατότητά του να επεμβαίνει στην πολιτική ζωή της χώρας, όποτε το έκρινε απαραίτητο.

 Η χούντα, στην προσπάθειά της να ελέγξει κάθε πλευρά της πολιτικής, είχε αναμιχθεί στον φοιτητικό συνδικαλισμό από το 1967, απαγορεύοντας τις φοιτητικές εκλογές στα πανεπιστήμια, στρατολογώντας υποχρεωτικά τους φοιτητές, και επιβάλλοντας μη εκλεγμένους ηγέτες των φοιτητικών συλλόγων στην Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας (ΕΦΕΕ). Αυτές οι ενέργειες δημιούργησαν έντονα αντιδικτατορικά αισθήματα στους φοιτητές. Με αυτή την εξαίρεση, η πρώτη μαζική δημόσια εκδήλωση διαμαρτυρίας κατά του καθεστώτος ήρθε από τους φοιτητές, στις 21 Φεβρουαρίου 1973.

ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Στρατιώτες και αστυνομικοί έβαλαν με πραγματικά πυρά κατά πολιτών μέχρι και την επόμενη μέρα, με συνέπεια αρκετούς θανάτους στον χώρο γύρω από το Πολυτεχνείο, αλλά και στην υπόλοιπη Αθήνα. Η πρώτη επίσημη καταγραφή, τον Οκτώβριο του 1974, από τον εισαγγελέα Δημήτρη Τσεβά. Οι πρώτες δημοσιογραφικές προσπάθειες για την καταγραφή των γεγονότων μιλούσαν για 59 νεκρούς ή και 79 θύματα, με βάση τον κατάλογο Γεωργούλα. Σύμφωνα με έρευνα του Διευθυντή Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, το 2003, ο αριθμός των επωνύμων νεκρών ανερχόταν σε 24, ενώ αυτός των νεκρών αγνώστων στοιχείων σε 16.  Το 2009 δημοσίευσε κατάλογο με τους 24 επώνυμους νεκρούς. 

Κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου, η χώρα μας θυμάται και γιορτάζει την αιματηρή αυτή εξέγερση των φοιτητών.

Γιώργος, Όλγα ΣΤ’2

Καλό μου συννεφάκι,

σταμάτα και λιγάκι,

μας έκανες παπιά,

μη βρέχεις άλλο πια!

Πίσω απ’τη ράχη γύρε,

κι’αλλου αν θέλεις σύρε,

σε χώρες και χωριά,

που’ναι καλοκαιριά!

Ψηλά να  δούμε πάλι,

τον ήλιο να προβάλει,

να βγούμε στην αυλή,

να παίξουμε μαζί!

  Ραφαηλία-Λενα, ΣΤ’2

Βοηθάει ο Άη – Γιάννης και ο Σταυρός , γιομίζει το αμπάρι κι ο ληνός .

Θέρος , τρύγος , πόλεμος .

Μάρτη και Σεπτέμβρη ίσια τα μεσάνυχτα . [:ισημερία]

Στον Τρυγητή σιτάρι σπείρε και στο πανηγύρι σύρε.

Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια , τον Οκτώβρη τα κουδούνια .

Τον Τρυγητή τ’αμπελουργού πάνε χαλάλι οι κόποι.

Του Σεπτέμβρη οι βροχές , πολλά καλά μας φέρνουν .

Του Σταυρού αρμένιζε και του Σταυρού δένε .

Του Σταυρού κοίτα και τ” Αη Γιωργιού ξεκινά .

Του Σταυρού σταύρωνε και δένε .

Του Σταυρού σταύρωνε και σπέρνε .

Αλεξάνδρα , Διονύσης,  ΣΤ’2

«Ρόδον, άνθος των ερώτων

αναμιξώμεν τω Βάκχω

ρόδον, ω και ωραίον άνθος

ενθέντες τοις κροτάφοις

ευθυμήσωμεν εν τούτοις»

Ζωή, Λένα, Ε2

Η 25η Μαρτίου έχει διπλή σημασία για τους  Έλληνες. Είναι θρησκευτική και εθνική γιορτή. Είναι θρησκευτική, γιατί γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, και εθνική, γιατί η ημέρα αυτή σηματοδοτεί την έναρξη της ελληνικής επανάστασης ενάντια της οθωμανική κυριαρχία το 1821.

Δήμητρα, Ε2

Καθώς η γη περιφέρεται γύρω από τον ήλιο και επειδή ο άξονας περιστροφής της δεν είναι κάθετος στο επίπεδο περιφοράς, η διάρκεια της ημέρας αλλάζει. Η 21η Μαρτίου είναι η 80η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Ημερολόγιο (81η σε δίσεκτα έτη).

Ζωή, Ε2

Έπαιρναν μια κόλα χαρτί και σχεδίαζαν μια γυναίκα. Δεν της έκαναν στόμα, γιατί συνέχεια νήστευε και τα χέρια της ήταν σταυρωμένα, γιατί όλο προσευχόταν. Είχε εφτά πόδια, τις εφτά εβδομάδες της Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν και ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Στη Χίο το έβαζαν μέσα σε ένα ξερό καρύδι και όποιος το έβρισκε πίστευαν πως θα ήταν καλότυχος. Αλλού την έκαναν πάνινη την Κυρά Σαρακοστή τους και τη γέμιζαν με πούπουλα. 

Λένα, Ε2

έχει ακόμα δύο βροχές και μία να χιονίσει.

Ένα δεντράκι τ’άκουσε και πήγε να λυγίσει

του είπα να” χει υπομονή, το φόβο να νικήσει.

Ό,τι αργεί κι ό,τι στη Γη είναι βαθιά κρυμμένο,

πάλι στο φως θα βαφτιστεί και θα” ρθει ευλογημένο…

Ο Μάρτης χείλη έσκασε, στον ήλιο να γελάσει

είπε θ” αργήσει, μα θα” ρθει ο κόσμος να χαλάσει.

Θα βάλει τ’Ανοιξιάτικα να ομορφύνει η πλάση,

στα μπλε και στα κατάλευκα θα βγει να παρελάσει.

Ό,τι αργεί κι ό,τι στη Γη είναι βαθιά κρυμμένο,

πάλι στο φως θα βαφτιστεί και θα” ρθει ευλογημένο…

Μια Κυριακή του Μάρτη

και μια Σαρακοστή

εσύ “σουν στο κατάρτι

κι εγώ στη κουπαστή.

Κρατούσαμε το δάκρυ

στα ματοτσίνορα,

για μας δεν είχαν άκρη

της γης τα σύνορα.

Δε σου “στειλα το μήλο

και σ” έχασα από φίλο

μα ν” ένα πορτοκάλι

θα σε κερδίσω πάλι.

Φίλα με της καρδιάς μου καραβοκύρη,

να ξαναπιώ τον ήλιο

σ” ένα ποτήρι.

Φίλα με Αυγερινέ μου

να γίνω Πούλια,

τραγούδι να μου λένε

τα θαλασσοπούλια.

Ραφαηλία, Ε2