Φώκια Monachus monachus

Φώκια Monachus monachus

Η μεσογειακή φώκια μοναχός (Monachus monachus), είναι το ένα από τα δύο εναπομείναντα είδη φώκιας μοναχού της οικογένειας των φωκιδών. Κάποτε ήταν εξαπλωμένη σε όλες τις ακτές της Μεσογείου, της ΜαύρηςΘάλασσας και του ανατολικού Ατλαντικού. Σήμερα, με αριθμό μικρότερο από 600 ζώα, συγκαταλέγεται στα σπανιότερα και πλέον απειλούμενα ζωικά είδη του πλανήτη.

Η Monachus monachus είναι από τα μεγαλύτερα είδη φώκιας στον κόσμο. Έχει μήκος γύρω στα 2,5 μέτρα και ζυγίζει περίπου 300 κιλά. Μπορεί να φτάσει σε ηλικία τα 45 χρόνια. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της φιλοξενείται στα ελληνικά νερά και υπολογίζεται περίπου σε 250 με 300 ζώα. Η μεσογειακή φώκια προτιμά βραχώδεις και δυσπρόσιτες ακτές νησιών ή παράκτιων περιοχών, γι` αυτό οι περισσότερες βρίσκονται στις Σποράδες, τις Νοτιοδυτικές Κυκλάδες, το Ιόνιο και τα Δωδεκάνησα. Ζουν μόνο σε καθαρό και μη μολυσμένο νερό.

monachus_1

Η μεσογειακή φώκια Monachus monachus πήρε το όνομά της είτε εξαιτίας του σχήματος του πάνω μέρους του κεφαλιού της που μοιάζει σαν να φοράει σκούφο ρωμαιοκαθολικού καλόγερου είτε επειδή δε ζει σε μεγάλες ομάδες προτιμώντας την απομόνωση από την ανθρώπινη παρουσία.

Το σώμα της έχει σχήμα ατρακτοειδές που διευκολύνει την κίνησή της μέσα στο νερό, ενώ τα άκρα της έχουν σχήμα πτερυγίων. Στο κεφάλι της έχει μικρές ακουστικές οπές αντί για εξωτερικά αυτιά και μακριά μουστάκια που χρησιμεύουν ως αισθητήρια όργανα. Το δέρμα της καλύπτεται από κοντό, στιλπνό τρίχωμα με πιο συνηθισμένα χρώματα το γκρίζο ή καφέ στη ράχη με πιο ανοιχτόχρωμη κοιλιά.

 

monachus_2  

Τρέφεται με σαργούς, συναγρίδες, γόπες, μπαρμπούνια, σουπιές, καλαμάρια και καβούρια. Το κυριότερο όμως θήραμα της Monachus monachus αποτελούν τα χταπόδια.

monachus_3

Παρότι περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στη θάλασσα, χρησιμοποιεί και την ξηρά, κυρίως απομακρυσμένες και δυσπρόσιτες θαλασσινές σπηλιές, για να γεννήσει και να γαλουχήσει τα μικρά της αλλά και να αναπαυτεί.

 monachus_4

monachus_5Οι κυριότερες απειλές για τη μεσογειακή φώκια είναι η μείωση τροφής, η τυχαία παγίδευση κατά τις αλιευτικές δραστηριότητες και η ηθελημένη θανάτωση. Τέλος, μια απτή απειλή για τις Μεσογειακές φώκιες σε ό, τι αφορά την κλιματική αλλαγή είναι η περίπτωση ανόδου της στάθμης της θάλασσας, οπότε και θα χαθούν ενδεχομένως χιλιάδες θαλάσσιες σπηλιές.

 

Το 1992, η ελληνική πολιτεία ανακήρυξε την περιοχή της Αλοννήσου μαζί με έναν αριθμό από ερημονήσια και βραχονησίδες ως monachus_6προστατευόμενη, ιδρύοντας έτσι το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο, το πρώτο της Ελλάδας και ένα από τα μεγαλύτερα σε μεσογειακό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Η ίδρυση του  αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα σε διεθνές επίπεδο για την προστασία της Monachus monachus.

 

 

Σπύρος Δ.

Top