Φέτος είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω στο πρόγραμμα Erasmus+ Σχολικής Εκπαίδευσης που υλοποιήθηκε στο σχολείο μου, το 2ο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης. Το να ταξιδέψω στην Κύπρο ήταν ένα όνειρο που είχα από μικρή ηλικία αφού συχνά άκουγα ιστορίες για το όμορφο και ταυτόχρονα ταλαιπωρημένο από την τούρκικη εισβολή νησί. Μαθαίνοντας πως με επέλεξαν η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Η πρώτη συνειδητοποίηση πως όντως θα πάω ήρθε την ημέρα του ταξιδιού όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Λάρνακας. Ήταν η 1η μου εμπειρία με το αεροπλάνο όμως η σκέψη ότι σύντομα θα βρισκόμουν στην Κύπρο μηδένιζε ένα μεγάλο κομμάτι άγχους που με είχε καταβάλει. Φτάνοντας εκεί και από τις πρώτες κιόλας βόλτες στην πόλη της Λάρνακας, όπου διαμέναμε, οι εντυπώσεις ήταν πραγματικά υπέροχες. Οι δρόμοι, ο τρόπος οδήγησης, το κλίμα, οι άνθρωποι, η ζωντάνια, η καθαριότητα, η φιλοξενία και το φαγητό ήταν αυτά που μου τράβηξαν ιδιαίτερα το ενδιαφέρον. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος, πέρα από τις δραστηριότητες στο σχολείο, επισκεφτήκαμε διαφορετικούς τόπους, πολιτιστικού και περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος. Επισκεφτήκαμε κάστρα, μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους, περιηγηθήκαμε στις όμορφες και γραφικές γειτονιές των πόλεων και δοκιμάσαμε διάφορα κυπριακά φαγητά. Κάθε πόλη είχε να μας προσφέρει κάτι διαφορετικό. Κάθε πόλη έκρυβε την δική της ιστορία.
Η Αγία Νάπα, αν και θεωρείται τουριστική περιοχή, ήταν αυτή που μου άρεσε ιδιαίτερα. Εκεί υπήρχε το πάρκο γλυπτικής, το οποίο βρισκόταν σε εξωτερικό χώρο με άγριο πέτρωμα. Τα γλυπτά ήταν αμέτρητα και το κάθε ένα είχε την δική του μοναδική και ξεχωριστή ομορφιά. Μάλιστα, το πάρκο αυτό συνεχιζόταν με μια επέκταση όπου βρισκόταν τοποθετημένο το πάρκο κάκτων και διαφόρων άλλων παχύφυτων. Η ποικιλία ήταν τεράστια.
Κατά την επιστροφή μας προς την Λάρνακα κάναμε μια στάση στο ξωκλήσι της Αγίας Θέκλας. Εξωτερικά είχε ένα κάτασπρο χρώμα που παρέπεμπε πολύ έντονα σε ελληνικό νησί. Από πίσω το γαλάζιο της θάλασσας δημιουργούσε ένα μαγευτικό και ήρεμο τοπίο. Αξιοσημείωτο είναι πως κατεβαίνοντας προς την θάλασσα συναντάς μια μικρή σπηλιά, μέσα στην οποία υπάρχει η εικόνα της Αγίας Θέκλας και παντού τριγύρω σου αντικρίζεις τάματα.
Το ταξίδι αυτό μου χάρισε πάρα πολλά, μου έμαθε, μου διεύρυνε τους ορίζοντες και μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω μια διαφορετική χώρα, κουλτούρα, τρόπο ζωής αλλά και νέους ανθρώπους. Απέκτησα εμπειρίες που θα με ακολουθούν για όλη την διάρκεια της ζωής μου και θα τις χρησιμοποιήσω σαν βάση για επόμενες. Οι αναμνήσεις που κρατάω είναι μόνο θετικές και ευχάριστες. Μετά από ένα ταξίδι πάντα μένει μια γλυκιά μελαγχολία και νοσταλγία αφού έρχεται η στιγμή που καταλαβαίνεις πως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. ‘’Ποτέ ξανά δεν θα είσαι σε ένα πρόγραμμα Erasmus στην Κύπρο απολαμβάνοντας την κάθε στιγμή στο έπακρο με την παρέα που δημιούργησες’’. Αυτό που έχω καταλάβει είναι πως πρέπει να δημιουργούμε εμπειρίες και αναμνήσεις έτσι ώστε να τις θυμόμαστε όσα χρόνια και αν περάσουν.
Τα προγράμματα κινητικότητας που προωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνουν σε όλους εμάς τους μαθητές δυνατότητες να αναπτύξουμε κάποιες αξίες μας, να γνωρίσουμε τον κόσμο, να προβληματιστούμε με άλλες συνθήκες, να αναγνωρίζουμε και να διαχειριζόμαστε καταστάσεις. Μας καλλιεργεί το πνεύμα ομαδικότητας και συνεργασίας και μας χαρίζει εμπειρίες ανεκτίμητης αξίας. Τέλος, εύχομαι το σχολείο μας να συνεχίσει μέσω των ευρωπαϊκών προγραμμάτων να προσφέρει αξέχαστες αναμνήσεις σε ακόμα περισσότερους μαθητές. Εγώ ως μαθήτρια του σχολείου είμαι ευγνώμων για την ευκαιρία που μου δόθηκε και έζησα.
Κωτάνογλου Ιωάννα
