Όλα αυτά τα κείμενα που με έμπνευση και κόπο γράφτηκαν, παρουσιάζουν την ποικιλία των ιδεών και οπτικών που χαρακτηρίζει το σχολείο μας. Στόχος είναι το περιοδικό να γίνει χώρος ελεύθερης έκφρασης! Χώρος έκφρασης συναισθημάτων, προβληματισμών αλλά και παρουσίασης εμπειριών και έρευνας για θέματα που απασχολούν τους μαθητές και τις μαθήτριές μας.

Ευελπιστούμε να συνεχιστεί η προσπάθεια αυτή με ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή ώστε το περιοδικό να αποτελέσει μια κατάθεση ψυχής, της ψυχής του 2ου Γυμνασίου Ηρακλείου!

Αρχισυνταξία – επιμέλεια από τους καθηγητές/τριες

Καρυωτάκη Κατερίνα
Τζαγκαράκη Θεοδοσία
Σπυριδάκης Κωνσταντίνος

γράφει ο Βλαχάκης Αντώνης, Α3

Ο ΟΦΗ δηλαδή ο Όμιλος Φιλάθλων Ηρακλείου είναι ένας από τους σημαντικότερους και πιο ιστορικούς ποδοσφαιρικούς συλλόγους της Ελλάδας και αναμφίβολα η πιο επιτυχημένη ομάδα της Κρήτης. Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1925 στο Ηράκλειο και από τότε αποτελεί σύμβολο του κρητικού ποδοσφαίρου, έχοντας συνδέσει το όνομά του με μεγάλες στιγμές, δυνατές συγκινήσεις και σημαντικές επιτυχίες.

Στα πρώτα χρόνια της ιστορίας του, ο ΟΦΗ αγωνιζόταν κυρίως απέναντι σε ομάδες της Κρήτης, καθώς εκείνη την εποχή οι μετακινήσεις προς την υπόλοιπη Ελλάδα ήταν ιδιαίτερα δύσκολες. Παρ” όλα αυτά, κατάφερε να ξεχωρίσει γρήγορα και να γίνει η κυρίαρχη δύναμη του νησιού. Η πρώτη μεγάλη στιγμή ήρθε το 1968, όταν εξασφάλισε την άνοδο στην Α΄ Εθνική, εκπροσωπώντας για πρώτη φορά την Κρήτη στο υψηλότερο επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Η πιο χρυσή περίοδος στην ιστορία του συλλόγου συνδέεται με την παρουσία του Ολλανδού προπονητή ΕυγένιουΓκέραρντ. Υπό την καθοδήγησή του, ο ΟΦΗ εξελίχθηκε σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές ομάδες της χώρας. Το 1987 κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο Ελλάδας, ενώ λίγα χρόνια αργότερα πανηγύρισε και το Βαλκανικό Κύπελλο. Παράλληλα, πραγματοποίησε σπουδαίες πορείες στην Ευρώπη, με κορυφαία στιγμή τον αποκλεισμό της Ατλέτικο Μαδρίτης στο Κύπελλο UEFA τη δεκαετία του 1990.

ΟΦΗ έγινε επίσης γνωστός για την ανάδειξη σημαντικών ποδοσφαιριστών, όπως ο Νίκος Μαχλάς, ο Νίκος Νιόπλιας και ο Γιάννης Αναστασίου, οι οποίοι άφησαν το δικό τους αποτύπωμα τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Ωστόσο, μετά τα τέλη της δεκαετίας του 1990, η ομάδα αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και πέρασε δύσκολες στιγμές, φτάνοντας ακόμη και μέχρι τη Γ΄ Εθνική. Παρά τις δυσκολίες, ο σύλλογος κατάφερε να επιστρέψει δυναμικά στη μεγάλη κατηγορία, διατηρώντας ζωντανή τη σχέση του με τον κόσμο της Κρήτης.

Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά την ανάληψη της διοίκησης από τον Μιχάλη Μπούση, ο ΟΦΗ παρουσιάζει σταθερή αγωνιστική πρόοδο. Η περίοδος 2024-2026 θεωρείται από τις σημαντικότερες της σύγχρονης ιστορίας του συλλόγου, καθώς η ομάδα επέστρεψε σε συνεχόμενους τελικούς ΚυπέλλουΕλλάδας και κατέκτησε ξανά το τρόπαιο το 2026 απέναντι στον ΠΑΟΚ.

Ιστορική έδρα του συλλόγου είναι το Γήπεδο Θεόδωρος Βαρδινογιάννης, γνωστό και ως «Γεντί Κουλέ», ένα γήπεδο που έχει ταυτιστεί με τις μεγαλύτερες στιγμές της ομάδας. Από τη σεζόν 2025-2026, ο ΟΦΗ χρησιμοποιεί και το Παγκρήτιο Στάδιο, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για τον σύλλογο.

Ο ΟΦΗ δεν είναι απλώς μια ποδοσφαιρική ομάδα. Για τους φιλάθλους του αποτελεί κομμάτι της ιστορίας και της ταυτότητας της Κρήτης, σύμβολο περηφάνειας και αγωνιστικότητας, με μια πορεία γεμάτη επιτυχίες, δυσκολίες και δυνατές στιγμές που συνεχίζουν να γράφονται μέχρι σήμερα!

Επιμέλεια Ερωτήσεων : ΚαλλινίκηΠαπουτσάκη, τμήμα Γ3 .

Υπεύθυνος καθηγητής: Σάκης Ζέρβας

Τι υπάρχει εκεί έξω από τη γήινη ατμόσφαιρα, στο Σύμπαν;  Τι θα θέλαμε να μάθουμε για αυτό; Ποιες είναι οι τελευταίες ανακαλύψεις των επιστημόνων και τι μας επιφυλάσσει το μέλλον;

Στείλαμε τις ερωτήσεις μας σε έναν ειδικό, τον Μάνο Σαριδάκη, Διευθυντή Ερευνών του Ινστιτούτου Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεσκόπισης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και μας απάντησε!

.

Ερώτηση:  Τι είναι η σκοτεινή ενέργεια και η σκοτεινή ύλη;

Απάντηση: Η σκοτεινή ύλη και η σκοτεινή ενέργεια αποτελούν δύο από τα μεγαλύτερα και πιο ενδιαφέροντα μυστήρια της σύγχρονης κοσμολογίας. Η σκοτεινή ύλη είναι μια μορφή ύλης που δεν εκπέμπει φως και δεν μπορεί να ανιχνευθεί άμεσα με τηλεσκόπια, γι’ αυτό και ονομάζεται «σκοτεινή». Παρ’ όλα αυτά, γνωρίζουμε ότι υπάρχει επειδή η βαρύτητά της επηρεάζει την κίνηση των άστρων μέσα στους γαλαξίες και τη μεταξύ τους κίνηση. Χωρίς τη σκοτεινή ύλη, οι γαλαξίες δεν θα μπορούσαν να παραμείνουν ενωμένοι, αλλά θα διαλύονταν στο διάστημα. Η σκοτεινή ενέργεια, από την άλλη πλευρά, δεν σχετίζεται με τη βαρύτητα που τραβά, αλλά με μια «απωθητική» δράση που προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος. Σήμερα πιστεύουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος του Σύμπαντος αποτελείται από σκοτεινή ενέργεια και σκοτεινή ύλη, ενώ η συνηθισμένη ύλη, αυτή από την οποία αποτελούνται τα άστρα, οι πλανήτες και εμείς, είναι μόνο ένα μικρό ποσοστό. Αν το Σύμπαν ήταν μια ταινία, η σκοτεινή ύλη θα ήταν το αόρατο σκηνικό που κρατά την ιστορία στη θέση της, και η σκοτεινή ενέργεια το κουμπί fast-forward που κάνει την πλοκή να εξελίσσεται όλο και πιο γρήγορα.

Ερώτηση: Υπάρχουν πιθανότητες να υπάρχει το multiverse;

Απάντηση:Το multiverse, ή Πολυσύμπαν στα ελληνικά, είναι η ιδέα ότι το δικό μας Σύμπαν ίσως δεν είναι το μοναδικό, αλλά ένα από τα πάρα πολλά σύμπαντα που υπάρχουν ταυτόχρονα. Ορισμένες σύγχρονες θεωρίες φυσικής, όπως αυτές που σχετίζονται με τη εξέλιξη του Σύμπαντος ή την κβαντική μηχανική, αφήνουν ανοιχτό αυτό το ενδεχόμενο. Αν και μέχρι σήμερα δεν έχουμε καμία παρατηρησιακή απόδειξη ότι άλλα σύμπαντα υπάρχουν πραγματικά, έχουμε πολλούς καλούςλόγους να πιστεύουμε ότι αυτά πράγματι υπάρχουν, γιατί αν δεν υπήρχαν το δικό μας Σύμπαν δεν θα ήταν έτσι όπως είναι. Βέβαια μην νομίζετε ότι στα άλλα αυτά “σύμπαντα” υπάρχουμε και εμείς αλλά κάνουμε διαφορετικά πράγματα. Είναι απλά άλλα “σύμπαντα”, με τους δικούς τους νόμους και εξέλιξη. Με λίγα λόγια, το multiverse δεν είναι σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας, αλλά ούτε και κάτι που μπορούμε να αποδείξουμε (ακόμα).

Ερώτηση: Γιατί «πεθαίνουν» τα άστρα;

Απάντηση:Τα άστρα λάμπουν επειδή στον πυρήνα τους πραγματοποιούνται πυρηνικές αντιδράσεις που μετατρέπουν υδρογόνο σε ενέργεια. Όσο υπάρχει καύσιμο, το άστρο παραμένει σταθερό. Όταν όμως το υδρογόνο αρχίσει να τελειώνει, το άστρο χάνει αυτή την ισορροπία και «πεθαίνει», δηλαδή αλλάζει μορφή. Τα μικρά άστρα καταλήγουν σε λευκούς νάνους, ενώ τα πιο μεγάλα μπορεί να εκραγούν σε υπερκαινοφανείς αστέρες (οι γνωστοί supernova) και να αφήσουν πίσω τους αστέρια νετρονίων ή ακόμα και τις μυστηριώδεις μαύρες τρύπες. Στην διαστημική μας γειτονιά, πριν τον Ήλιο μας, υπήρχε ένα προηγούμενο αστέρι, που στο εσωτερικό του παρήγαγε όλα τα χημικά στοιχεία, και που όταν τελείωσε τη “ζωή” του και εξερράγη, έφτιαξε το νεφέλωμα από όπου προέκυψε ο Ήλιος, οι πλανήτες, και εμείς οι ίδιοι. Κάθε άτομο του σώματός μας, έχει φτιαχτεί στο εσωτερικό αυτού του παλιού αστεριού. Είμαστε κυριολεκτικά φτιαγμένοι από αστερόσκονη.

Ερώτηση: Τι υπάρχει μέσα σε μια μαύρη τρύπα;

Απάντηση: Οι μαύρες τρύπες είναι από τα πιο μυστηριώδη αντικείμενα του Σύμπαντος. Ξέρουμε ότι δημιουργούνται όταν ένα πολύ μεγάλο άστρο καταρρεύσει κάτω από τη δική του βαρύτητα. Στο εσωτερικό τους υπάρχει μια περιοχή όπου η ύλη συμπιέζεται υπερβολικά και ο χώρος και ο χρόνος παραμορφώνονται. Στο κέντρο της θεωρούμε ότι υπάρχει μια “ανωμαλία”, όπου οι νόμοι της φυσικής που γνωρίζουμε δεν μπορούν να περιγράψουν τι συμβαίνει. Επειδή τίποτα δεν μπορεί να βγει από μια μαύρη τρύπα, ή όπως λέμε πιο σωστά, “τίποτα δεν μπορεί να βγει από τον ορίζοντά της”, δεν μπορούμε να δούμε άμεσα το εσωτερικό της, κι έτσι παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της επιστήμης. Αν και δεν υπάρχουν μαύρες τρύπες κοντά στο ηλιακό σύστημα, καλό είναι να μην πάτε ποτέ κοντά σε μια μαύρη τρύπα. Θα σας καταπιεί ταχύτατα!

Ερώτηση: Είναι δυνατή η αποίκηση της Σελήνης ή κάποιου πλανήτη;

Απάντηση: Η ιδέα της αποίκησης της Σελήνης ή του Άρη δεν ανήκει πια στη φαντασία. Η Σελήνη βρίσκεται κοντά στη Γη και θα μπορούσε να φιλοξενήσει επιστημονικές βάσεις στο μέλλον. Ήδη και οι Ευρωπαίοι με τους Αμερικάνους, μαζί τους και η χώρα μας, ετοιμάζει την αποστολή “Artemis” για να ξαναπάμε στη Σελήνη με σκοπό να φτιάξουμε μόνιμη αποικία, αλλά και οι Κινέζοι με τους Ρώσους θα κάνουν το ίδιο. Οι αποικίες στη Σελήνη θα είναι γεγονός μέσα στην επόμενη δεκαετία. Τώρα, ο Άρης θεωρείται ο πιο κατάλληλος πλανήτης για ανθρώπινη παρουσία, επειδή έχει παρόμοια διάρκεια ημέρας με τη Γη και ίχνη νερού. Παρ’ όλα αυτά, τα προβλήματα είναι πολλά:έλλειψη ατμόσφαιρας, ισχυρή ακτινοβολία, χαμηλές θερμοκρασίες και δυσκολία στην παραγωγή τροφής. Άρα, η αποίκηση του Άρη είναι μεν δυνατή, αλλά απαιτεί ακόμα πολλά χρόνια έρευνας, τεχνολογίας και υπομονής. Αν όλα πάνε καλά, θα έχουμε την πρώτη αποικία στον Άρη μετά το 2070.

Σας ευχαριστούμε κ.Σαριδάκη και ευχόμαστε πολλές νέες ανακαλύψεις.

RUR′F′RUR′U′R′FR2U′R′
Σας ακούγονται Κινέζικα; Κι όμως είναι ένας αλγόριθμος που χρησιμοποιείται για την επίλυση του κύβου του Ρούμπικ. Ονομάζεται “J Perm” και είναι ίσως ο αγαπημένος αλγόριθμος όλων των speed-cuber (ελληνιστί ταχυκυβιστής) ανάμεσα στους 77 που χρησιμοποιούνται.

Το 1974 ο Ούγγρος καθηγητής αρχιτεκτονικής Έρνο Ρούμπικ, κατασκευάζοντας για πρώτη φορά τον κύβο του, ποτέ δεν θα περίμενε ότι σε μερικά χρόνια από τότε θα είχε εξελιχθεί σε ένα σπορ παγκοσμίου ενδιαφέροντος. Αντιθέτως στόχευε να διδάξει τους φοιτητές του, στο μάθημα της αρχιτεκτονικής, να σκέφτονται δημιουργικά για τις γεωμετρικές φόρμες και τις σχέσεις των όγκων στον χώρο. Ο ίδιος χρειάστηκε περίπου ένα μήνα για να τον λύσει. Συγκρίνοντας αυτόν τον χρόνο με το σημερινό παγκόσμιο ρεκόρ, που καταγράφηκε από τον 7χρονο Κινέζο Xuanyi Geng, στα 3,05 δευτερόλεπτα, την άνοιξη του 2025, καταλαβαίνουμε το ενδιαφέρον και την αφοσίωση που έχει προκαλέσει σε κάποιους ανθρώπους αυτός ο γρίφος.
Μοιάζει απίθανο και υπεράνθρωπο που κάποιοι άνθρωποι μπορούν να λύσουν τον κύβο με μέσο όρο κάτω από 5 δευτερόλεπτα, αλλά στην πραγματικότητα το δύσκολο αυτού του επιτεύγματος είναι το να μην τα παρατήσεις στη αρχή. Όταν δηλαδή, έχοντας ήδη μάθει την αρχική μέθοδο επίλυσης του κύβου, αποφασίσεις να προχωρήσεις ένα βήμα παραπέρα και να μάθεις μια πιο γρήγορη μέθοδο. Εκεί θα βρεθείς αντιμέτωπος με αμέτρητες τεχνικές και αλγορίθμους που θα σου φανούν βουνό να τις μάθεις και έτσι, όπως και ο περισσότερος κόσμος, θα τα παρατήσεις. Το μυστικό είναι να τα μάθεις βήμα βήμα με χρονικά κενά αναμεταξύ τους. Είναι μια χρονοβόρα διαδικασία αλλά αξίζει. Στο ξεκίνημα ο χρόνος που θα χρειάζεσαι να τον λύσεις θα είναι περίπου 60 δευτερόλεπτα, θα συνεχίσεις σε χρόνο κάτω από 30′′, ύστερα θα μειώσεις στα 20′′, 15′′, κ.ο.κ. Μετά είναι μόνο θέμα εξάσκησης για τα παγκόσμια ρεκόρ.
Το speedcubing είναι ένα ιδιαίτερο χόμπυ. Θέλει υπομονή και επιμονή για να το ξεκινήσεις αλλά μόλις το κάνεις θα βρεθείς σε έναν κόσμο που δεν περίμενες ότι υπήρχε. Πηγαίνοντας στον πρώτο σου αγώνα θα νιώσεις ένα συναίσθημα που θα σε κάνει να θέλεις να γίνεις καλύτερος/-η και να εξασκηθείς περισσότερο. Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, με την πρωτοβουλία του Cube Store έχουν γίνει μεγάλα άλματα στην ανάπτυξη αυτού του «σπορ» με την διοργάνωση όλο και περισσότερων διαγωνισμών, όπου συμμετέχουν όλο και περισσότεροι αγωνιζόμενοι. Τον Μάιο θα έχουμε την τύχη να φιλοξενήσουμε τον πρώτο κρητικό διαγωνισμό speed-cubing στο Ηράκλειο. Θα είναι μια μοναδική ευκαιρία για όσους μπορούν να λύσουν τον κύβο να έρθουν και να διαγωνιστούν. Σας περιμένουμε όλους!

Πηγές
1.https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CE%B2%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A1%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%BA
2. https://www.worldcubeassociation.org/

ΣΚΕΨΕΙΣ: Ο ΜΙΤΟΣ

από την Αληφέρη Πένυ, Α3

Ο Μίτος της Αριάδνης είναι από τους πιο γνωστούς μύθους της Ελληνικής Μυθολογίας. Η Αριάδνη λόγω της αγάπης της για τον Θησέα, τον βοήθησε να μπει στο Λαβύρινθο για να σκοτώσει τον Μινώταυρο. Το μοναδικό όπλο της ήταν ο Μίτος δηλαδή ένα νήμα για να μπορεί να ξαναβρεί το δρόμο της επιστροφής.

Όλοι έχουμε στη ζωή μας ένα «Μίτο» που μας βοηθάει να διαχειριζόμαστε καταστάσεις στις οποίες δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Η μεθοδικότητα της Αριάδνης στηρίζεται στην εξυπνάδα της, στη συνεργασία και όχι στη δύναμη. …..

Μίτος μπορεί να είναι η οικογένεια μας, ένας δάσκαλος, ένας καθηγητής που μας εμπνέει, ένα χόμπι ή ένα βιβλίο που μας ηρεμεί και βάζει τα πράγματα σε μία τάξη.

Έτσι λοιπόν και η Αριάδνη βρήκε κάτι μικρό και έξυπνο….μήπως και εμείς;

Ένα γράμμα …………..

από την Αληφέρη Πένυ, Α3

Αγαπημένα μας παιδιά των Τεμπών,

 Ο χρόνος δεν κατάφερε να απαλύνει τη σιωπή που αφήσατε πίσω σας. Το τρένοξεκίνησε,αν και ο καιρός ήταν πολύ άστατος.Από την πρώτη στιγμή άρχισα να φοβάμαι ότι κάτι κακό θα συμβεί.Το ταξίδι πήγαινε ομαλά και εγώ πήρα τηλέφωνο τη μαμά μου ότι φτάνω…Λίγο πριν φτάσουμε τα φώτα έσβησαν! Ένιωθαμόνη,φοβισμένη….εκείνη τη στιγμή ήθελα να ήμουν σπίτι μου.

   Μετά από λίγο ακούστηκε ένα μπαμ! Όλα σκοτείνιασαν μέσα μου και από φόβοέχασα τις αισθήσεις μου.Ξύπνησα από τις φωνές. Το τρένο καιγόταν,οι τρομαγμένοι φοιτητές προσπαθούσαν να ξεφύγουν και να προστατέψουν τα μικρά παιδιά. Ήταν 2023,την άλλη ημερομηνία δε τη θυμάμαι προσπαθούσα να τη ξεχάσω. Το συμβάν όμως όχι …Θυμάμαι που μιλούσα με τη μαμά μου και αφότου ακούστηκε το μπαμ δε θυμάμαι τίποτα. Φωτιά παντού.  Μόλις συνήλθα,φώναξα με όση φωνή μου είχε μείνει¨ ΜΑΜΑ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ’»!!!

   Οι νεκροί ήταν 200 και οι τραυματίες 170, εγώ έκανα ράμματα στο κεφάλι, έπαθα αμνησία όμως δε ξέχασα αυτό το γεγονός. Γι αυτό το λόγο δε θέλω ούτε εγώ ούτε κάποιος άλλος να ξαναβιώσει τέτοια εμπειρία.

 Α!Ξέχασα να σας αναφέρω πως όλα αυτά προέκυψαν επειδή δυο τρένασυγκρούστηκαν. Έγινε ένα λάθος και τα τρένα……………………θα είστε η φωνή που μας θυμίζει ότι η αμέλεια σκοτώνει και ότι η αγάπη για τη ζωή είναι πάνω από όλα.

Θα σας κουβαλάμε πάντα μέσα μας!!!!!!!!!!!!

 ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ!!!!!!!!!!!!!!

Α Υ Τ Ι Σ Μ Ο Σ

από την Χατζηδάκη Ειρήλια Β8

Ο Αυτισμός, είναι μια νευροαναπτυξιακή κατάσταση, η οποία επηρεάζει αρνητικά τον τρόπο όπου ένας άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο, και αλληλεπιδρά με τους γύρω του. Στην εποχή μας, πριν την γέννηση ενός τέτοιου ανθρώπου, να καταλάβουμε αν είναι στο φάσμα του Αυτισμού. Για κάθε παιδί που γεννιέται στο φάσμα, δημιουργείται και ένα νέο είδος φάσματος. Σε άλλους ανθρώπους εμφανίζεται πιο

έντονα και σε άλλους πιο ήπια. Φυσικά, υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά συμπτώματα, τα οποία μας βοηθούν να καταλάβουμε, πότε ή αν κάποιος είναι στο φάσμα, όπως στην δυσκολία στην κατανόηση των συναισθημάτων των άλλων, και στη δημιουργία φίλων. Ακόμα, η επανάληψη λέξεων, η καθυστέρηση στην ομιλία, οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις, η έντονη ευαισθησία στους δυνατούς ήχους, και η δυσκολία στην αλλαγή συνηθειών και ρουτίνας, είναι χαρακτηριστικές ενδείξεις του φάσματος.

Δυστυχώς, δεν έχει εφευρεθεί κάποια θεραπεία, όμως υπάρχουν τρόποι για την διευκόλυνση της κατάστασης πηγαίνοντας τα παιδιά, σε εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές και σε προγράμματα κοινωνικών δεξιοτήτων. Πλέον, το κράτος σε όλες τι χώρες έχει ευνοήσει για αυτούς τους ανθρώπους, και έχουν δημιουργηθεί ειδικά σχολεία και άλλα πολλά για την βελτίωση των πραγμάτων.

Οι άνθρωποι αυτοί, πρέπει να αντιμετωπίζονται με αγάπη, και από τους γονείς και συγγενείς τους, άλλα και από τους γύρω ανθρώπους. Είναι απαραίτητο να αγκαλιάζουμε και όχι να απομονώνουμε τους ανθρώπους με Αυτισμό. Δεν αξίζουν την απόρριψη!

Η γνωριμία μου με τον αυτισμό

από την Χατζηδάκη Ειρήλια Β8

Η γνωριμία μου με τον αυτισμό ξεκίνησε στην πρώτη Δημοτικού. Σαν χθες τη θυμάμαι εκείνη την ημέρα1 Ήμουν στο προαύλιο, όταν είδα για πρώτη φορά τον συμμαθητή μου, τον Γιώργο, ο οποίος ήταν στο φάσμα. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να τον προσβάλω. Η δασκάλα μου όμως που το είδε αυτό, μου εξήγησε ότι έκανα τεράστιο λάθος, καθώς τα παιδιά σαν τον Γιώργο ζουν μέσα σε έναν δικό τους κόσμο, από τον οποίο δυσκολεύονται να βγουν και να ενταχθούν στον κοινωνικό τους περίγυρο. Αφού κατάλαβα το λάθος μου, άρχισα να κλαίω από ντροπή.

Μέχρι και την Τρίτη Δημοτικού, οι σχέσεις μας ήταν τυπικές. Τότε όμως ήταν που επειδή ένιωθε τόσο μόνος, αποφάσισε να κερδίσει προσοχή και φίλους χτυπώντας και ενοχλώντας τα άλλα παιδιά. Σε εμένα και τους συμμαθητές μου πετούσε κασετίνες με μαρκαδόρους, αντισηπτικά και μπουκάλια με νερό. Στα διαλείμματα πείραζε και τα παιδιά των υπόλοιπων τάξεων.

Παρόλαυτα, στο τέλος κατάφερε να αποκτήσει δύο φίλες, οι οποίες του συμπαραστάθηκαν μέχρι και την έκτη τάξη. Ήμουν εγώ και η φίλη μου η Φωτεινή. Όλη αυτή η ιστορία με έκανε να δω αλλιώς τον κόσμο. Να αποκτήσω πιο πολλή υπομονή και κατανόηση. Να μάθω να μην κρίνω τους ανθρώπους από την πρώτη εμφάνιση και να συνειδητοποιήσω πως όλοι οι άνθρωποι αξίζουν μια ευκαιρία!

Αυτά τα ιδιαίτερα παιδιά χρειάζονται φροντίδα και αγάπη. Όχι απομόνωση και χλευασμό. Αν σας δοθεί ποτέ η ευκαιρία να συναναστραφείτε τέτοια παιδιά, θα διαπιστώσετε ότι είναι οι πιο ευγενικοί, καλόψυχοι, τρυφεροί και αγνοί άνθρωποι! Αισθάνομαι πολύ τυχερή που κατάφερα να γνωρίσω ένα τέτοιο παιδί!

Ο Ρ α τ σ ι σ μ ό ς

από τον Συσκάκη Νίκο, Β7

Δυστυχώς ο ρατσισμός δεν είναι ένα καινούργιο φαινόμενο που εμφανίστηκε τα τελευταία 200 με 300 χρόνια λόγω της Βιομηχανικής Επανάστασης αλλά υπήρχε και στα αρχαία χρόνια. « Πας μη Έλλην βάρβαρος (όποιος δεν είναι Έλληνας είναι βάρβαρος)» έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.

Ο ρατσισμός αντιπροσωπεύει την τάση των ανθρώπων να διαχωρίζονται σε ανώτερους και κατώτερους, χρησιμοποιώντας πολλές φορές χυδαίες εκφράσεις. Ειδικά στη σημερινή κοινωνία ο ρατσισμός έχει καταλήξει να είναι ένα κομμάτι της καθημερινής ζωής επειδή πολλοί άνθρωποι συμβιώνουν μαζί σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες.

Όμως ο ρατσισμός δεν εντοπίζεται τόσο στους ενήλικες όσο στους εφήβους και στα παιδιά ειδικά στο σχολικό περιβάλλον. Αυτό συμβαίνει διότι το σχολείο είναι ουσιαστικά μια μικρογραφία της κοινωνίας και έτσι τα παιδιά γίνονται θύματα και θύτες ρατσιστικών επιθέσεων. Όλοι μας έχουμε γίνει ασυναίσθητα θύτες ή μάρτυρες ρατσιστικών επιθέσεων. Σε όλα τα δημόσια σχολεία της Ελλάδας υπάρχουν παιδιά διαφορετικών εθνοτήτων, θρησκειών, ηθών και εθίμων, πεποιθήσεων. Οι επιπτώσεις είναι καταστροφικές (χαμηλή αυτοεκτίμηση, πτώση της απόδοσης στο σχολείο, ακόμα και αυτοκτονικές τάσεις). Για τον θύτη υπάρχουν επιπτώσεις όπως η σταδιακή απώλεια της ηθικής και της συνείδησης και η υπονόμευση της μόρφωσης που ο ίδιος έχει.

Τι μπορεί να γίνει για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα τους ρατσισμού; Καταρχάς οι γονείς πρέπει να αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά τους γιατί οι σωστές συμπεριφορές καλλιεργούνται στα σπίτια κι όχι στα σχολεία. Τα παιδιά χρειάζεται να εκπαιδεύονται από την προσχολική ηλικία να καλλιεργούν την ενσυναίσθηση. Για παράδειγμα τα παιδιά να διαβάζουν βιβλία που έχουν να κάνουν με τη διαφορετικότητα. Μια καλή πρόταση είναι να διοργανώνονται σχολικές εκδηλώσεις και δράσεις για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του ρατσισμού. Τέλος τα παιδιά και οι έφηβοι να αποκτούν γνώσεις ιστορίας και να ενημερώνονται για τα δεινά που ο ρατσισμός προκαλεί όπως το ολοκαύτωμα, οι εμφύλιοι πόλεμοι, το δουλεμπόριο και όχι μόνο.

Εν κατακλείδι πολλά μπορούν να γίνουν για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του ρατσισμού που δυστυχώς υπάρχει στην κοινωνία και κατ΄επέκταση στα σχολεία. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι μειώνεται σταδιακά. Η παγκόσμια ευχή είναι σε λιγότερο από μια δεκαετία να εξαλειφθεί τελείως.

Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

από τους Σαρτίνα Στέργιο, Παπαστεργίου Χρήστο,

τις Συγλέτου Χαρά, Πυτικάκη Νίκη, Πρέτσι Αλμπιόνα,

Πυτικάκη Μαίρη, Παπαηλιού Εστέλλα.

Πολλοί μαθητές και μαθήτριες της Γ ΄ τάξης δημιούργησαν τα παρακάτω πολυτροπικά κείμενα στα πλαίσια των δράσεων του Ενεργού πολίτη κατά των έμφυλων στερεοτύπων για τι οποίες είναι υπεύθυνοι η κα. Αντιγόνη Βελιδάκη και ο κ. Πάρης Κρυωνάς ,

ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ

από τη Θεοχαράκη Μαρίνα Ελένη Γ1

Σε πέτυχα σ’ ένα πεζοδρόμιο. Να γελάς ιδρωμένη με ένα μπουκάλι κρασί

στο ένα χέρι και με το άλλο να στηρίζεις το πικρό αδύναμο κορμί σου σε έναν

τοίχο. Τη συντριβή και τον φόβο τα κάλυβε η μυρωδιά του αλκοόλ στη φωνή

που προσπαθούσες να κρατήσεις σταθερή ώστε να μην ξεσπάσεις σε

δάκρυα. Δάκρυα που θα ανακατεύονταν με τον ιδρώτα. Ιδρώτας που τσούζει

τα μάτια και πικραίνει τη γλώσσα.

Ρούχα προχειροφορεμένα απλά και μόνο για να καλύψουν την

τσαλακωμένη σου ψυχή από κάτω. Κάθε ζάρα, ένα δάκρυ. Κάθε σκίσιμο, μία

κραυγή.

Κορμί λουσμένο με αστροφεγγιά. Κορμί σημαδεμένο. Στιγματισμένο απ΄ την

τροπή της βραδιάς. Μιας βραδιάς που, άθελά σου, μετατράπηκε σε εφιάλτη.

Κορμί που από εφηβικό, παιδικό, μετατράπηκε σε γυναικείο. Κορμί που

πνίγηκε στην ουτοπία του ποτού κι ύστερα ξεσκίστηκε από χέρια ξένα.

Καθώς γέρνεις σε μια γλάστρα παρατηρώ ένα σημάδι στον λαιμό σου.

Σημάδι από αχόρταγα, άπληστα χείλη. Σημάδι που θα κοιτάς αύριο στον

καθρέπτη σου αναρωτώμενη πώς θα το κρύψεις. Σημάδι που θα ντρέπεσαι γι’

αυτό.

Τα μαλλιά βουτηγμένα στον εμετό. Καρδιά που δε χτυπά, αλλά τρέμει. Μάτια

θολά απ’ τα δάκρυα.

Τα μαλλιά θα καθαρίσεις με νερό. Τα δάκρυα με βρόμικο μαντίλι. Τα σημάδια

θα σβηστούν και θα φύγουν από τα μάτια των άλλων.

Μα, εσύ δε θα πάψεις ποτέ να τα βλέπεις. Να τα αισθάνεσαι να σου

χαράζουν την επιδερμίδα. Να τα πονάς κάθε μέρα.

Αλλά δεν πρέπει ποτέ να ντραπείς για εκείνα. Να φοβηθείς να τα δείξεις. Τα

απέκτησες μια μέρα που θα θυμάσαι και θα σε στοιχειώνει για πάντα. Καλώς

ή κακώς σε έκαναν δυνατή.

Σκούπισε τα μάτια σου. Στράγγιξε τα μαλλιά σου. Ίσιωσε τα ρούχα σου. Το

κεφάλι ψηλά. Μίλα.

Απορρόφησε τα δάκρυα και καν’ τα φωνή. Γράμματα από σπρέι σε πανό.

Εμπόδιο στην κακοποίηση άλλης αδελφής σου.

Κάνε τον φόβο δύναμη. Τους μώλωπες σημάδια απόδειξης αυτού που

υπέστης.

Προχώρα. Κοίτα μπροστά και αντιστάσου. Μίλα.

Συνηθισμένο….

της Γκιαουράκη Αργυρώς, Γ1

Ξύπνησα. Ήμουν χαρούμενη σήμερα.
Γιατί να μην είμαι;
Ντύθηκα όμορφα για το σχολείο και βάφτηκα ελάχιστα.
Μπήκα στο λεωφορείο. Ένιωθα έντονα βλέμματα πάνω μου. Και όχι ευχάριστα.
Συνηθισμένο..
Ψίθυροι ή και αθόρυβα σχόλια για τη μπλούζα «που δείχνει πολλα» και τα νύχια «που είναι υπερβολικά μακρυά» πλημμύριζαν τα αυτιά μου. Συνηθισμένο..
Φτάνοντας στο σχολείο τα βλέμματα συνεχίζονταν και αυτή τη φορά δεν ήταν για να κρίνουν..
Συνηθισμένο..
Βγαίνοντας για διάλειμμα η καθηγήτρια ήθελε βοήθεια με το κουβάλημα των βιβλίων. Να μια ευκαιρία για να φανώ χρήσιμη!
«Φώναξε τα αγόρια να με βοηθήσουν» είπε.
Χαμογέλασα και είπα εντάξει δίχως να ξέρω πως το ξεστόμισα.
Το σχολείο τελείωσε.
Ακόμη μια μέρα που δεν τελειώνει όπως άρχισε.
Συνηθισμένο..
Περπατάω μέχρι τη στάση και στη διαδρομή συναντάω μια παρέα αγοριών.
Με χαιρετάνε με ένα νεύμα του κεφαλιού τους, κλείνοντας το μάτι.
Όμως δεν τους ξέρω.
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ
Συνηθισμένο..
..ένα έφηβο κορίτσι είμαι άλλωστε.

Συνέντευξη με  Προπονήτρια Κολύμβησης 

Μαθήτρια : Καλημέρα σας πως ονομάζεστε;
Προπονήτρια: Γεια σας ονομάζομαι Κλεοπάτρα Αγγελίδου.
Μαθήτρια: Ποιο ακριβώς επάγγελμα ασκείτε;
Προπονήτρια:Το επάγγελμα που ασκώ  είναι προπονήτρια καλλιτεχνικής κολύμβησης, παράλληλα εργάζομαι και σε έναν παιδικό σταθμό ως βρεφονηπιοκόμος δηλαδή νηπιαγωγός.

Μαθήτρια: Περιγράψτε μας μια συνηθισμένη μέρα σας.
Προπονήτρια: Μια συνηθισμένη μέρα μου, ξεκινάει στις 6 το πρωί όπου ξυπνάω ώστε να πάω στην πρωινή δουλεία μου που ξεκινάει στις 7 το πρωί και ολοκληρώνεται  στις 3 το μεσημέρι. Μετά επιστρέφω στο σπίτι μου. Στη συνέχεια προγραμματίζω την προπόνηση  κάθε ημέρας ώστε να είμαι έτοιμη  να δώσω στις αθλήτριες μου το καλύτερο δυνατό . Ξαπλώνω λιγάκι για να πάρω δύναμη και αργότερα γύρω στις 4.30 ξανά φεύγω ώστε να πάω στην πισίνα όπου και προπονώ τις αθλήτριες μου μέχρι τις 8.30. Τέλος γυρίζω σπίτι κάνω μπάνιο και αφιερώνω μισή με μία ώρα να δω κάποια βίντεο από την προπόνηση, σκέφτομαι αν πρέπει να αλλάξω ή να διορθώσω κάτι στην αυριανή προπόνηση. Στη συνέχεια χαλαρώνω και κοιμάμαι. Αυτή είναι μια τυπική μέρα της καθημερινότητας μου.

Μαθήτρια: Ποια προσόντα κατά την γνώμη σας πρέπει να έχει κάποιος για να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα;
Προπονήτρια: Τα προσόντα που θα πρέπει να έχει κάποιος για να γίνει προπονητής και μάλιστα καλλιτεχνικής κολύμβησης είναι κατά την γνώμη μου δύο. Το ένα είναι να αγαπάει τα παιδιά και το άλλο να έχει υπομονή και αγάπη για το ίδιο το άθλημα γιατί είναι πολύ δύσκολο και θέλει χρόνο ώστε το κάθε παιδί να καταφέρει τις ασκήσεις που πρέπει αλλά και να φέρει το αποτέλεσμα που χρειάζεται είτε στις προπονήσεις είτε στους αγώνες.

Μαθήτρια: Ποιες δυσκολίες εντοπίζεται;
Προπονήτρια: Οι δυσκολίες είναι αρκετές. Αυτό συμβαίνει γιατί τα παιδιά έχουν διαφορετικό χαρακτήρα  κι επειδή το άθλημά μας είναι ομαδικό πρέπει να βρω έναν τρόπο με τον οποίο η ομάδα θα καταφέρει να είναι ενωμένη, οι αθλήτριες μου όλες να εξελιχθούν ατομικά αλλά και ως ομάδα. Ακόμα ένα σημαντικό κομμάτι και δύσκολο σχετίζεται με την ώρα των αγώνων όπου χρειάζεται να τους δώσω κουράγιο και δύναμη ώστε να πιστέψουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν να πετύχουν τον στόχο που έχουμε θέσει ως ομάδα και να έχουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε.

Μαθήτρια: Αφηγηθείτε μας δύο περιστατικά από τον επαγγελματικό σας χώρο: να που σας έδωσε μεγάλη χαρά και ένα που σας απογοήτευσε.
Προπονήτρια: Μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της καριέρας μου ως προπονήτρια, ήταν τον Ιούνιο του 2021 όπου η αθλήτρια μου Γιαλαμά Κρύστη μέλος της εθνικής ομάδας της Ελλάδας κατάφερε με την εθνική μας και τις συναθλήτριες να πάρει την πρόκριση για  τους αγώνες του ΤΟΚΙΟ . Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, μέσα σου νιώθεις τόση έντονη χαρά που δεν μπορείς να την περιγράψεις με λόγια γιατί οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι οι πιο σημαντικοί αγώνες σε όλο τον κόσμο! Φυσικά, κι άλλες στιγμές υπάρχουν ακόμα και στη προπόνηση με γέλια χαρές και πολλά συναισθήματα. Στη πραγματικότητα στιγμές απογοήτευσης  είναι μόνο για εκείνη την στιγμή που βλέπω τις αθλήτριες μου να κλαίνε γιατί νιώθουν αδικία ή ακόμα και στεναχώρια για το αποτέλεσμα που κατάφεραν. Αυτές είναι οι στιγμές που με απογοητεύουν.

Μαθήτρια: Αφού σας ευχαριστήσουμε παρακαλούμε να μας δώσετε μια συμβουλή για όσους μαθητές σκέφτονται να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα. Πώς να προετοιμαστούν από την εφηβική ηλικία;
Προπονήτρια: Η συμβουλή μου για όσους θέλουν να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα είναι «Να αγαπάτε αυτό με το οποίο ασχολείστε. Δεν χρειάζεται να κάνετε καμία προετοιμασία, να περνάτε ωραία, ευχαριστιέστε ό,τι κάνετε και αν είστε χαρούμενοι αυτό θα φαίνεται στην δουλειά σας!»

Μαθήτρια: Σας ευχαριστούμε ξανά για τον χρόνο σας και τις όμορφες εμπειρίες που μοιραστήκατε μαζί μας.

Η συνέντευξη με την προπονήτρια της καλλιτεχνικής κολύμβησης μόλις έλαβε τέλος. Εύχομαι στην κ.Κλεοπάτρα Αγγελίδου να συνεχίσει να πραγματοποιεί το όνειρο της και να είναι μια καταπληκτική προπονήτρια.!

 Συνέντευξη με Μηχανολόγο Μηχανικό

Μαθήτρια: Καλημέρα σας ! Πώς ονομάζεστε;
Καθηγητής: Ονομάζομαι Κώστας Κονταξάκης.
Μαθήτρια: Ποιο ακριβώς επάγγελμα ασκείτε;
Καθηγητής: Εργάζομαι ως καθηγητής στο Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο στο τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής.

Μαθήτρια: Περιγράψτε μια συνηθισμένη μέρα σας.
Καθηγητής: Κάθε μέρα στο πανεπιστήμιο είναι διαφορετική. Το πρωί πηγαίνω στο χώρο εργασίας μου και είτε ετοιμάζω τα μαθήματα που έχω είτε ασχολουμε με την έρευνα που διεξάγω με την ερευνητική ομάδα. Συνήθως μέσα στο πρωινό γίνονται τα μαθήματα και τα εργαστήρια. Στη συνέχεια έχω συναντήσεις με τους φοιτητές που κάνουν μαζί μου τη διπλωματική τους ή άλλες εργασίες με τους συναδέλφους ερευνητές. Μεγάλο μέρος του χρόνου καταλαμβάνει το διοικητικό έργο όπου αποφασίζονται πολλά θέματα που απασχολούν τη λειτουργία του Πανεπιστημίου και τη καθημερινότητα των φοιτητών. Επίσης το απόγευμα διδάσκω στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα και συνεχίζεται μέχρι το βράδυ η ενασχόληση με προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης.

Μαθήτρια: Ποια προσόντα κατά τη γνώμη σας πρέπει να έχει κάποιος για να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα;
Καθηγητής: Πρέπει να έχει καλές γνώσεις στα θετικά μαθήματα δηλαδή μαθηματικά, φυσική αλλά κυρίως τη θέληση να είναι δημιουργικός και χρήσιμος στη κοινωνία.

Μαθήτρια: Ποιες δυσκολίες εντοπίζετε;
Καθηγητής: Αν υπάρχει η σοβαρότητα και η ανάγκη της προσφοράς στην κοινωνία δεν υπάρχουν δυσκολίες.
Μαθήτρια: Αφηγηθείτε μας δυο περιστατικά από τον επαγγελματικό σας χώρο ένα που σας έδωσε χαρά και ένα που σας τρόμαξε ή σας απογοήτευσε.
Καθηγητής: Θυμάμαι πολλές στιγμές επιτυχίας των φοιτητών μου που παίρνουν το Δίπλωμα τους και γίνονται άξιοι Μηχανικοί. Αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά. Μια άτυχη στιγμή ήταν όταν κάποιοι φοιτητές εγκατέλειψαν τις σπουδές τους γιατί δεν ήθελαν να συνεχίσουν.

Μαθήτρια: Αφού σας ευχαριστήσουμε παρακαλούμε να μας δώσετε μια συμβουλή για όσους μαθητές σκέφτονται να ασκήσουν αυτό το επάγγελμα. Πώς να προετοιμαστούν από την εφηβική τους ηλικία;
Καθηγητής: Οι μαθητές που θα ήθελαν να γίνουν Μηχανολόγοι Μηχανικοί θα πρέπει να προετοιμάζονται από την εφηβική τους ηλικία στα θετικά μαθήματα αλλά κυρίως να βάζουν συνεχώς ερωτήσεις πως, που, πότε, γιατί για όλα τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω τους.

Μαθήτρια: Σας ευχαριστούμε ξανά για τον χρόνο σας και τις όμορφες εμπειρίες που μοιραστήκατε μαζί μας. Σας ευχόμαστε μια καριέρα όπως την ονειρευόσαστε!

Συνέντευξη με Μηχανικό Ανάπτυξης Λογισμικού

Μαθήτρια : Καλημέρα σας πως ονομάζεστε;
Επαγγελματίας: Ονομάζομαι Μαρία Δοξαστάκη.
Μαθήτρια: Ποιο ακριβώς επάγγελμα ασκείτε;
Επαγγελματίας: Είμαι Μηχανικός Ανάπτυξης Λογισμικού.

Μαθήτρια: Περιγράψετε μια συνηθισμένη μέρα σας.
Επαγγελματίας: Μια συνηθισμένη μέρα στο Ίδρυμα Τεχνολογίας Έρευνας ξεκινά και συνεχίζει γράφοντας κώδικα είτε διορθώνοντας λάθη από παραδοτέα έργα pagz είτε γράφοντας καινούργια κομμάτια ανάπτυξης κώδικα developrment .

Μαθήτρια: Ποια προσόντα κατά τη γνώμη σας πρέπει να έχει κάποιος για να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα;
Επαγγελματίας: Θα πρέπει να έχει ευχέρεια στη συγγραφή νέων κομματιών κώδικα, να μπορεί να μαθαίνει γρήγορα διάφορες τεχνολογίες, να έχει μια καλή σχέση με τις καινούργιες τεχνολογίες και να μπορεί να προσαρμόζεται εύκολα. Κυρίως, θα πρέπει να έχει μια κλίση στα μαθηματικά προς το κώδικα και θετικές επιστήμες.

Μαθήτρια: Αφηγηθείτε μας δυο περιστατικά από τον επαγγελματικό σας χώρο ένα που σας έδωσε χαρά  ένα που σας τρόμαξε ή σας απογοήτευσε.
Επαγγελματίας: Μου δίνει χαρά το γεγονός ότι έχω καταφέρει να φτιάξω κάποια συστήματα τα οποία βοηθάνε ανθρώπους που έχουν ειδικές ανάγκες καθώς και φοιτητές οι οποίοι έχουν κάποιο είδος αναπηρίας να μπορούν να προσλαμβάνουν προσβάσιμα συγγράμματα γιατί σε αυτό το κομμάτι εργάζομαι. Από την άλλη μου έχει προκαλέσει ανησυχία το γεγονός ότι κάποιες φορές τα συστήματα μπορεί να μη δουλεύουν για κάποιο λόγο που δε μπορούμε να καταλάβουμε αμέσως και αυτό μας προκαλεί άγχος διότι εξαρτώνται πολύ από τη τεχνολογία και από τα συστήματα αυτά.

Μαθήτρια; Αφού σας ευχαριστήσουμε παρακαλούμε να μας δώσετε μια συμβουλή για όσους μαθητές σκέφτονται να ασκήσουν αυτό το επάγγελμα. Πώς να προετοιμαστούν από την εφηβική τους ηλικία;
Επαγγελματίας: Μία συμβουλή που θα έδινα στους νέους που θέλουν να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα είναι να ασχοληθούν από νωρίς με τους υπολογιστές όχι απλά ως χρήστες αλλά να αναρωτιούνται καθετί που βλέπουν πως έχει δημιουργηθεί, τι υπάρχει από πίσω από αυτό, τι χρειάζεται για να παρουσιαστεί μια πληροφορία στο διαδίκτυο έτσι, τι χρειάζεται για να στηθεί το content  και μέσα από τη διερεύνηση θα αγαπήσουν αυτό το επάγγελμα.
Μαθήτρια: Σας ευχαριστούμε ξανά για τον χρόνο σας και τις όμορφες εμπειρίες που μοιραστήκατε μαζί μας. Σας ευχόμαστε μια δημιουργική πορεία στο χώρο που τόσο αγαπάτε!

Συνέντευξη με Κοινωνική Λειτουργό

Μαθήτρια: Καλημέρα σας! Πως ονομάζεστε;
Κοινωνική: Λειτουργός-Ονομάζομαι Μανωλιτσάκη Μαρία.
Μαθήτρια : Ποιο ακριβώς επάγγελμα ασκείτε;
Κ.Λειτουργός: Εργάζομαι ως Κοινωνική Λειτουργός στο κέντρο κοινότητας του Δήμου Ηρακλείου.

Μαθήτρια: Περιγράψτε μια συνηθισμένη μέρα σας.
Κ.Λειτουργός: Μια συνηθισμένη μέρα δεχόμαστε πολίτες που θέλουν να κάνουν αίτηση για κάποιο επίδομα όπως αναπηρικό επίδομα, στέγασης κ.α. Πολίτες που έχουν ανάγκη στήριξης για διάφορα προβλήματα και προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να τους βοηθήσουμε είτε οικονομικά είτε παρέχοντας τρόφιμα είτε προσφέροντας εργασία είτε συμβουλευτική κ.α .Πηγαίνουμε σε κοινωνικές έρευνες για εισαγγελικές εντολές σε ανθρώπους κάθε ηλικίας που βρίσκονται σε κίνδυνο. Αυτά γίνονται καθημερινά.

Μαθήτρια: Ποια προσόντα κατά τη γνώμη σας πρέπει να έχει κάποιος για να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα;
Κ.Λειτουργός: Για να ασκήσει κάποιος αυτό το επάγγελμα πρέπει να θέλει να ακούσει το πρόβλημα του άλλου (καλός ακροατής) και να θέλει να βοηθήσει. Να μην είναι ρατσιστής και προκατειλημμένος.
Μαθήτρια: Ποιες δυσκολίες εντοπίζετε;
Κ.Λειτουργός: Δυστυχώς οι δυσκολίες είναι πολλές ειδικά αν πρόκειται για πολίτες με εισαγγελική εντολή. Πολλοί είναι αβοήθητοι, δεν θέλουν να συνεργαστούν και κάποιες φορές γίνονται επικίνδυνοι. Ο Δήμος Ηρακλείου δυστυχώς δεν έχει μονάδες στήριξης αλλά ούτε και η Κρήτη γενικά και κάποιες φορές δεν μπορείς να βοηθήσεις ολοκληρωτικά.

Μαθήτρια: Αφηγηθείτε μας δυο περιστατικά από τον επαγγελματικό σας χώρο ένα που σας έδωσε χαρά και ένα που σας τρόμαξε ή σας απογοήτευσε.
Κ.Λειτουργός: Ένα περιστατικό που με χαροποίησε ήταν με έναν άστεγο πολίτη ο οποίος δεν είχε οικογένεια και αντιμετώπιζε θέματα υγείας. Ο ίδιος μέσα από πολλές συζητήσεις συνεργάστηκε μαζί μου και κατάφερε να βρει εργασία και στη συνέχεια να ενοικιάσει σπίτι. Κατάφερα να τον βοηθήσω να επικοινωνήσει με την κόρη του η οποία για χρόνια δεν του μιλούσε και σε συνεργασία με το νοσοκομείο να λάβει βοήθεια για τα θέματα υγείας του. Ένα περιστατικό που ήταν αρκετά στενάχωρο και επικίνδυνο ήταν όταν ένας πολίτης μεθυσμένος και έχοντας κάνει χρήση ουσιών ήρθε στο γραφείο και άρχισε να φωνάζει και να πετάει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Αναγκαστήκαμε να καλέσουμε την αστυνομία για να προστατέψουμε τον εαυτό μας και τους υπόλοιπους πολίτες που ήταν στο κέντρο εκείνη την ώρα.

Μαθήτρια: Αφού σας ευχαριστήσουμε παρακαλούμε να μας δώσετε μια συμβουλή για όσους μαθητές σκέφτονται να ασκήσουν αυτό το επάγγελμα. Πώς να προετοιμαστούν από την εφηβική τους ηλικία;
Κ.Λειτουργός: Θα πρέπει να έχουμε από μικροί στο μυαλό μας ότι κάθε άνθρωπος άσχετα με το φύλο, την καταγωγή του και την οικονομική του κατάσταση έχει δικαιώματα και αξίζει προστασία. Πρέπει να προσφέρουμε βοήθεια σε όποιον έχει ανάγκη όχι απαραίτητα οικονομική. Ακόμα και το να ακούσουμε το πρόβλημα του άλλου ή να του δώσουμε μια συμβουλή μπορεί να είναι σημαντικό! Δεν πρέπει να κρίνουμε τους άλλους γιατί κάποια στιγμή μπορεί να βρεθούμε εμείς οι ίδιοι σε μια δύσκολη κατάσταση και να αναζητάμε βοήθεια….

Η συνέντευξη με την Κοινωνική Λειτουργό έλαβε τέλος. Εύχομαι στην κ.Μαρία Μανωλιτσάκη να συνεχίσει με τον ίδιο σκοπό και να βοηθήσει όσους περισσότερους πολίτες μπορεί.

του Αναστάση  Βαμβάτσικου, Β1

Το σχολείο του μέλλοντος δεν θα ήθελα να έχει πολλές διαφορές από το σημερινό. Μια βασική διαφορά που πρέπει να το χαρακτηρίζει αφορά  τις συμπεριφορές των παιδιών πώς δηλαδή θα ελέγχει το παιδί τα συναισθήματα του. Αν για παράδειγμα αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, να ψάξει έναν τρόπο να το λύσει χωρίς να χτυπήσει κάποιο άλλο παιδί για να εκτονωθεί. Ούτε να στενοχωρήσει κάποιον. Επίσης να σέβεται τους συνομηλίκους του αλλά και τους μεγαλύτερούς του. Αυτό είναι κάτι απλό και βασικό που δεν έχει καταφέρει το σχολείο να κάνει μέχρι σήμερα. Δεν πρέπει κανένα παιδί να νιώθει μόνο και πληγωμένο ούτε στο σχολείο αλλά ούτε και στην καθημερινότητά του!

Όσον αφορά τις υποδομές του σχολείου θα ήθελα πιο χαρούμενο κλίμα όπως στο δημοτικό. Ζωγραφιές στους τοίχους, περισσότερα φυτά και μια πιο ζεστή σχέση μεταξύ καθηγητή και παιδιού. Θα επιθυμούσα επίσης  τον απαραίτητο εξοπλισμό στα εργαστήρια για ορισμένα μαθήματα.Μικροσκόπια στη Βιολογία για να μελετάμε τους μικροοργανισμούς, πειραματικούς σωλήνες για τη Χημεία ώστε να μελετάμε τις χημικές αντιδράσεις. Στη μουσική  μουσικά όργανα για να πειραματιζόμαστε πάνω σε διάφορα κομμάτια.

Αυτά που θα ήθελα να μείνουν ίδια είναι όλα τα μαθήματα γιατί όλα είναι απαραίτητα για να βγει ένας  καλλιεργημένος και ώριμος  άνθρωπος από το σχολείο. Επίσης όλα έχουν και το ενδιαφέρον τους. Οι καθηγητές οι οποίοι κάνουν ό,τι μπορούν για να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους και η μελέτη η οποία, αν και θα μπορούσε να είναι λίγο περισσότερη μας δείχνει ότι η δουλειά δεν γίνεται μόνο από τους άλλους αλλά και από εμάς τους ίδιους!

Αυτά που θα απέρριπτα από το σχολείο είναι οι αίθουσες οι οποίες είναι μικρές σαν αποθήκη διαμερίσματος. Εννοείται όμως ότι το σημαντικότερα κατά τη γνώμη μου είναι τα στερεότυπα που υπάρχουν. Τι θα πει ότι κάποιος έχει διαφορετικό στυλ από τους άλλους ή ότι έχει έλξη από άτομα του ίδιου φύλου που στην πραγματικότητα στην ηλικία μας δεν ξέρουμε καλά καλά το όνομα μας και θα ξέρουμε κάτι τέτοιο; Ή αν κάποιος είναι από άλλη χώρα ή έχει διαφορετικό χρώμα; Τι πάνε να πούνε όλα αυτά, ότι είναι κατώτερος και καημένος; Αυτά είναι που πραγματικά πρέπει να αλλάξουν για να είναι καλύτερες οι νέες γενιές και να μην έχουν μολυσμένα μυαλά. Κανένα παιδί δεν πρέπει να πληγώνεται για αυτά που λέει ο συμμαθητής του. Πέρα από τα αναφερθέντα βασικά προβλήματα, το σχολείο είναι ένας κόσμος διασκέδασης και πειθαρχίας το οποίο μας προετοιμάζει για τη ζωή μετά από αυτό.

 ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2026

• Πραγματοποιήθηκε διδακτική επίσκεψη των τμημάτων στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής Ηρακλείου.
• Διδακτικές  επισκέψεις τμημάτων στη Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη και σε μνημεία του κέντρου της πόλης του Ηρακλείου.
• Διδακτικές επισκέψεις  στο Τμήμα Επιστήμης και Μηχανικής Υλικών του Πανεπιστημίου Κρήτης.
• Διδακτική επίσκεψη στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Αρχανών-Ρούβα-Γουβών
•  Διδακτικής επίσκεψης τμημάτων  στο Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας «Κώστας Κοτσανάς».
• Διδακτικές επισκέψεις των τμημάτων στο Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου στο πλαίσιο της Μαθητικής Έκθεσης ΕΚ ΕΠΑΛ «Δημιουργώντας Μαθαίνοντας».
• Διδακτικής επίσκεψη στο εργοστάσιο εμφιάλωσης νερού στοΖαρό
• Διδακτική επίσκεψη στο Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου για να γνωρίσουν οι μαθητές και να παρακολουθήσουν το «Ρέκβιεμ» των Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ και Σίμου Παπάνα από την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.
• Διδακτική επίσκεψη στην Ι.Μ. Παναγίας Σπηλιώτισσας στο Χουδέστι και στο μουσείο Μουσικών Οργάνων.
• Περιβαλλοντικά και πολιτιστικά προγράμματα.

από την Άννα Νταϊλιάνη, Β4

Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι γράφτηκε το 1890 από τον συγγραφέα θεατρικών έργων Όσκαρ Ουάιλντ. Ήταν το μόνο μυθιστόρημα που έγραψε στη ζωή του, και προκάλεσε σύγκρουση απόψεων και κοινωνική αναταραχή στην εποχή του. Ο Ουάιλντ, γράφοντας αυτό το βιβλίο, άσκησε έντονη κριτική στον πουριτανικό τρόπο ζωής των περισσότερων ανθρώπων και κυρίως αριστοκρατών του 19 ου αιώνα.

Στο βιβλίο πρωταγωνιστεί ο Ντόριαν Γκρέι, ένας νέος άντρας ο οποίος κατέχει τόσο εξαιρετική ομορφιά που γοητεύει όποιο άτομο τον γνωρίσει. Μόλις ένας έμπειρος ζωγράφος που νιώθει πως έχει χάσει την ικανότητα να δημιουργεί πρωτότυπα έργα τέχνης, ονομαζόμενος Μπάζιλ Χάλγουορντ, τον συναντά για πρώτη φορά, εντυπωσιάζεται από την εμφάνισή του και τον πλησιάζει. Με μοντέλο τον Ντόριαν δημιουργεί μαγευτικά έργα τέχνης και κυρίως ένα τεράστιο πορτραίτο, το οποίο παρουσιάζει εξαιρετική ομοιότητα με εκείνον. Όμως όλα αλλάζουν όταν ο κυνικός αριστοκράτης λόρδος Ερρίκος Γουώτον επηρεάζει μοιραία τον Ντόριαν, απομακρύνοντάς τον από τον ψύχραιμο και ονειροπόλο Μπάζιλ και παρασέρνοντας τον σε μία ατέλειωτη εξερεύνηση των διάφορων πτυχών του Βικτωριανού Λονδίνου χωρίς ηθικούς φραγμούς, ενώ συνεχώς τον κολακεύει για την ομορφιά του και ταυτόχρονα τον γεμίζει τρόμο για τη στιγμή που θα γεράσει και η ομορφιά του θα αρχίσει να ξεθωριάζει. Τότε, ο Ντόριαν, απελπισμένος, εύχεται το πορτραίτο του να γερνάει και να φέρνει τα σημάδια των αμαρτιών του, ενώ εκείνος θα παραμένει πανομοιότυπος καθώς τα χρόνια περνάνε, με αντάλλαγμα την ψυχή του.

Έχοντας επηρεάσει διάφορα διηγήματα, μυθιστορήματα και ταινίες μέχρι και σήμερα, Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι είναι ένα από τα πρώτα βιβλία «γοτθικού τρόμου». Παρ ’όλο που αυτό το είδος γραφής συνήθως μας φέρνει στο μυαλό στοιχειωμένα κάστρα, φαντάσματα και εγκαταλελειμμένα πανδοχεία αυτό το έργο επικεντρώνεται κυρίως στην ανησυχία που μας δημιουργεί η ιδέα πως άτομα και καταστάσεις που λατρεύουμε είναι εφήμερες. Ο συγγραφέας, έχοντας ίσως επηρεαστεί από το βιβλίο Η Περίεργη Υπόθεση του Δρα Τζέκυλλ και του κυρίου Χάιντ (1886), το οποίο επίσης πραγματεύεται το γεγονός πως το «καλό» και το «κακό» συνυπάρχουν σε κάθε άτομο, παρουσιάζει τον Ντόριαν ως ένα άνθρωπο με δύο αρκετά διαφορετικούς τρόπους συμπεριφοράς. Ενώ αρχικά μοιάζει με άτομο που αγαπά τις τέχνες και οτιδήποτε άλλο βρίσκει όμορφο και απολαυστικό, εξελίσσεται σε άνθρωπο που μπορεί να διαπράξει ειδεχθή εγκλήματα και να καταστρέψει τους γύρω του. Παρ’ όλο που ήταν εξαιρετικά πρωτοποριακό για τον καιρό του, Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι εξακολουθεί να είναι προϊόν της εποχής του καθώς πολλά κομμάτια του είναι δυστυχώς σεξιστικά. Αυτό ίσως και να είναι το μόνο στοιχείο του βιβλίου που πραγματικά με απογοήτευσε, καθώς, αν εξαιρέσουμε αυτό το χαρακτηριστικό ήταν ένα πραγματικά υπέροχο ανάγνωσμα. Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι είναι ένα εξαιρετικά συναρπαστικό μυθιστόρημα που προσφέρει άφθονη τροφή για σκέψη και μπορεί να αναλυθεί και να ερμηνευτεί με διαφορετικούς τρόπους, για αυτό σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.