Το σκούπισμα εξυπηρετεί στο να λειανθεί ο πάγος από τους πολλούς μικρούς κρυστάλλους που εμποδίζουν την πέτρα να ολισθαίνει. Κάθε αγώνας περιλαμβάνει 10 innings (ή ends). Για κάθε πέτρα που είναι πιο κοντά στον μπλε, κεντρικό κύκλο (tee) κερδίζει ένα πόντο η κάθε ομάδα. Στόχος είναι να φέρει η ομάδα τις περισσότερες πέτρες κοντά στο κέντρο. Η περίπλοκη φύση του αθλήματος έκανε ορισμένους να αναφέρονται σε αυτό ως «σκάκι πάνω στον πάγο» διότι χρειάζεται μεγάλη συγκέντρωση και στρατηγική. 

Πατρίδα του κέρλινγκ θεωρείται η Σκωτία, όπου μετρά 5 αιώνες συνεχούς παρουσίας. Το άθλημα είναι πολύ δημοφιλές στονΚαναδά και στις σκανδιναβικές χώρες. Το κέρλινγκ είναι επίσημα άθλημα των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων από το 1998. Είναι επίσης άθλημα στους Παραολυμπιακούς Αγώνες  (κέρλινγκ με αμαξίδιο). Η Παγκόσμια Ομοσπονδία του Κέρλινγκ (WCF) ιδρύθηκε το 1966.

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα κέρλινγκ διεξάγεται υπό την αιγίδα της Ελληνικής oμοσπονδίας Κέρλινγκ. Διεξήχθη για πρώτη φορά στις 21 Μαρτίου του 2007στις παρυφές του Παρνασσού, 10 χλμ. έξω από την Αράχωβα. Τον πρώτο πανελλήνιο τίτλο κατέκτησε ο ΑΓΣ Αιγάλεω. Το δεύτερο πανελλήνιο πρωτάθλημα διεξήχθη στο Γιαμίκοβο της Βουλγαρίας το 2008 και έλαβαν μέρος συνολικά 15 σύλλογοι. Μετά το 2008, το άθλημα δεν έχει καθόλου αγωνιστική δράση.

Ένα βασικό ερώτημα όμως σήμερα είναι εάν υπάρχει το κέρλινγκ στην Ελλάδα. Μπορεί οι περισσότεροι να μην γνωρίζουν τι είναι το κέρλινγκ, αλλά  γίνεται προσπάθεια από παράγοντες για να μπει στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή!

Το Φεβρουάριο του 2013, ζητήθηκε από την Ελληνική Ομοσπονδία Κέρλινγκ να συμπεριληφθεί στην Ολομέλεια της ΕΟΕ και να έχει δικαίωμα ψήφου στις επερχόμενες εκλογές. Επίσης, ζήτησαν να ενταχθεί το άθλημα τους στους κόλπους της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, έχοντας μάλιστα ως αποδεικτικό στοιχείο ύπαρξης της Ομοσπονδίας, έγγραφο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας του κέρλινγκ που το πιστοποιεί.

Ωστόσο, όπως έγινε γνωστό από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, η Ελληνική Ομοσπονδία Κέρλινγκ δεν έχει καμία δραστηριότητα, άρα δεν πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για να ενταχθεί στην Ολομέλεια της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής!

Η ίδια ιστορία είχε συμβεί και πριν από τις προηγούμενες εκλογές της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και τελικά ο εκπρόσωπος του κέρλινγκ παρόλο που ψήφισε, στην πρώτη συνεδρίαση της Ολομέλειας αποφασίστηκε ότι δεν είναι σύννομη η παρουσία του στους κόλπους της ΕΟΕ. Άλλωστε όλα τα χειμερινά σπορ που είναι ενταγμένα στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων ανήκουν στη στέγη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Παγοδρομιών.

Άγγελος Βαγγέλη, Β1

Ο αποκλεισμός αυτός, ωστόσο, αφορούσε κατά βάση τις παντρεμένες γυναίκες, αφού για τις νεαρές και ελεύθερες, υπάρχουν μαρτυρίες για την συμμετοχή τους σε αγώνες, αφού σύμφωνα με τον ιστορικό Παυσανία κάθε 4 χρόνια τελούνταν στην Ολυμπία τα “Ηραια, αγώνες προς τιμήν της Ήρας, που περιλάμβαναν αγώνες δρόμου.

Στα νεότερα χρόνια, ενώ οι Ολυμπιακοί Αγώνες έδωσαν μια καινούργια ώθηση στα αντρικά αγωνίσματα,  οι γυναίκες δυσκολεύτηκαν να επιβληθούν στα αθλητικά στάδια. Πρωτοπόροι του γυναικείου αθλητισμού παγκοσμίως μπορεί να θεωρηθούν η Γαλλία και η Αυστρία. Το 1917 ιδρύθηκε η Ομοσπονδία Γυναικείου Αθλητισμού της Γαλλίας και τον επόμενο χρόνο οργανώθηκε το πρώτο γυναικείο πρωτάθλημα της Αυστρίας, ενώ το 1921 γεννήθηκε στο Παρίσι η Διεθνής Ομοσπονδία Γυναικείου Αθλητισμού. Στην Ελλάδα το πρώτο γυναικείο αθλητικό τμήμα οργανώθηκε στον πρωτοπόρο Πανιώνιο Γυμναστικό Σύλλογο το 1926.

Ουσιαστικά, ο γυναικείος αθλητισμός καθιερώθηκε με την συμμετοχή γυναικών στους δεύτερους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900 στο Παρίσι στα αγωνίσματα του τένις και του γκολφ- στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα δεν επιτράπηκε η συμμετοχή γυναικών.

Το 1904, στους αγώνες του Σεντ Λούις, γυναίκες διαγωνίστηκαν στην τοξοβολία το 1908, στο Λονδίνο και στο καλλιτεχνικό πατινάζ, ενώ το 1912, στην Στοκχόλμη, στην κολύμβηση. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ, το 1928, συμμετείχαν 290 γυναίκες, από 21 κράτη-τότε καθιερώθηκε η γυναικεία συμμετοχή και στα αγωνίσματα στίβου. Σταδιακά, λοιπόν, η συμμετοχή των γυναικών επεκτάθηκε σε όλο και περισσότερα αθλήματα και σήμερα οι γυναίκες μπορούν να διαγωνίζονται σε 21 αθλήματα του ολυμπιακού προγράμματος.

Άγγελος Βαγγέλη, Β1

Εκείνοι, ενθουσιασμένοι, ασχολήθηκαν με διάφορα αθλήματα εκπροσωπώντας ο κάθε μαθητής την τάξη του. Όλοι μαζί αγωνίστηκαν με σκοπό να διασκεδάσουν και παράλληλα να γυμναστούν μαζί με τους φίλους τους. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας αθλητικής ημέρας τα παιδιά αισθάνθηκαν χαρούμενα για την λήξη της σχολικής χρονιάς, ενώ παράλληλα είναι φορτωμένα με διαβάσματα και επαναλήψεις για την αρχή των εξετάσεων.

Καλή επιτυχία λοιπόν σε όλους στις εξετάσεις και καλό διάβασμα…

Δημήτρης Βαβαλίδης, Β1

Ένα από τα θαλάσσια σπορ είναι το wind serf ή ιστιοσανίδα. Η ιστιοσανίδα  είναι ένα συναρπαστικό άθλημα για όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου. Δεν απαιτεί ιδιαίτερη σωματική δύναμη αφού τον κυριότερο ρόλο παίζει η σωστή τεχνική. Η ιστιοσανίδα (windsurfing, «γουίντ-σέρφινγκ») είναι μια ειδική σανίδα-σκάφος μήκους 1-2 μέτρων που επιπλέει και κινείται με τη βοήθεια ενός ελεύθερου πανιού. Ως ελεύθερο πανί θεωρείται ένα κατάρτι στερεωμένο σε ένα σταθερό σημείο που μπορεί να περιστρέφεται και να αλλάζει θέση κατά τη διάρκεια της ναυσιπλοϊας. Το πανί δεν έχει σταθερή διάσταση αλλά εξαρτάται από την ηλικία και τις ικανότητες του αθλητή/αθλήτριας.

Εκτός από διασκέδαση και ολυμπιακό άθλημα, το windsurfing έχει γίνει και επαγγελματικό σπορ από το 1985, καθώς και άθλημα επιδείξεων και αγώνων σε κλειστούς χώρους, όπου δημιουργούνται τεχνητά οι απαραίτητες συνθήκες.

Καθώς στην Ελλάδα, οι καιρικές συνθήκες είναι ιδανικές (ήπιο κλίμα, κατάλληλη ένταση ανέμων κ.λπ.) το άθλημα έχει γνωρίσει θεαματική ανάπτυξη και ολοένα και περισσότεροι Έλληνες ασχολούνται συστηματικά με αυτό. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, πραγματοποιούνται σε διάφορα σημεία της χώρας ευρωπαϊκοί και παγκόσμιοι αγώνες (τουρνουά) και πρωταθλήματα, μερικοί από τους οποίους είναι από τους σημαντικότερους διεθνώς. Στις περισσότερες οργανωμένες παραλίες της χώρας, έχετε τη δυνατότητα να χαρείτε το άθλημα της ιστιοσανίδας ή να πάρετε μαθήματα από εξειδικευμένους εκπαιδευτές. Υπάρχουν πολλοί καλοκαιρινοί προορισμοί στην Ελλάδα που ενδείκνυνται για τους λάτρεις του windsurfing. Αναφέρουμε ενδεικτικά: στην Αττική στις παραλίες Αναβύσσου, Βάρκιζας,  Σχοινιά, στις Κυκλάδες στην Πάρο (παραλίες Χρυσή Ακτή, Νέα Χρυσή Ακτή, Τσουκαλιά, Σάντα Μαρία και Πούντα), στη Μύκονο (παραλίες Φτελιά και Καλαφάτης), στη Νάξο (παραλίες Άγιος Γεώργιος και Μικρή Βίγλα), στην Ίο (παραλία Μυλόποτας), στη Λευκάδα (παραλία Βασιλική), στην Σκιάθο,  στη Χαλκιδική (παραλία Sunny Beach) κ.α.

Ένα άλλο σπορ που κερδίζει συνέχως οπαδούς είναι και το kite surfing. Αποτελείται από μια σανίδα, έναν τεράστιο αετό και σχοινιά που φτάνουν τα 30 μέτρα. Η ταχύτητα που φτάνει είναι μέχρι και τα 50 χιλιόμετρα. Αυτή η δύναμη είναι και το στοιχείο, που διαφοροποιεί το kitesurf από τα υπόλοιπα θαλάσσια αθλήματα, όπου ο αναβάτης χρησιμοποιεί μεν τη δύναμη της έλξης είτε του πανιού με τα οποία, όμως, αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο και έχει περιορισμένες δυνατότητες αλμάτων, αφού η έλξη αυτή δεν τον ωθεί προς τα πάνω και, άρα, δεν έχει τα προτερήματα, που του προσφέρουν τα μακριά σχοινιά (20 – 30μ) του αετού σε συνδυασμό, πάντοτε, με τη δύναμη της άντωσης.

Η ιστιοπλοΐα θεωρείται το κατεξοχήν θαλάσσιο άθλημα. Αποτελείται από μια βάρκα και ένα πανί και τα μεγέθη πάνε ανάλογα με το ύψος και την ηλικία. Αυτό το σπορ θέλει πολύ σκέψη. Είναι συναρπαστικό και ένα από τα ωραιότερα που υπάρχουν, γιατί συνδυάζει τη γοητεία της θάλασσας με τις ικανότητες των αθλητών, που πρέπει να είναι πολύ καλά γυμνασμένοι, ειδικά στα πόδια και τη μέση. Η εξάπλωση του αθλήματος της ιστιοπλοΐας στις τελευταίες δεκαετίες είναι τρομακτική, γι” αυτό και οι ειδικοί έχουν φτιάξει πολλές κατηγορίες σκαφών. Σκαφών μεγάλων που είναι για αγώνες ανοικτής θάλασσας και σκαφών που είναι για αγώνες τριγώνου. Στα σκάφη ανοικτής θάλασσας επιβαίνουν πολλοί αθλητές, που μπορεί να συμμετέχουν 9, αλλά και 15. Η ιστιοπλοΐα είναι το τρίτο κυρίαρχο άθλημα, μετά την κολύμβηση και την κωπηλασία στον λεγόμενο ναυταθλητισμό, η οποία και περιλαμβάνεται στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Υπάρχουν και θαλάσσια σπορ δημοφιλή σε μικρές ηλικίες που έχουν σκοπό αποκλειστικά τη διασκέδαση. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα tubes, το crazy sofa  και το fly- fish.

Τα tubes είναι φουσκωτές μπάλες τις οποίες τραβάει με σχοινιά ένα ταχύπλοο (γρήγορο σκάφος με μηχανή 150 ίππων).

Το crazy sofa είναι ένας μεγάλος φουσκωτός καναπές που χωράει  5 άτομα και τον τραβάει επίσης ένα ταχύπλοο.

Τέλος, το fly- fish είναι ένα φουσκωτό 5 μέτρων που το τραβάει ένα ταχύπλοο. Το φουσκωτό όταν πηγαίνει αντίθετα στον άνεμο σηκώνεται στον αέρα σε ύψος 10 μέτρων.

Όλα τα θαλάσσια σπορ είναι φανταστικά αλλά θέλουν πολύ προσοχή και γι’ αυτό πάντα θα πρέπει να ακολουθούμε τους κανόνες ασφαλείας.

Αλέξανδρος Γιαννακάκος, Α1

ΚΟΡΩΠΙ-ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Η μεγάλη ομάδα της ανατολικής Αττικής που έφτασε στη Β” εθνική.

Το Κορωπί ιδρύθηκε το 1903. Έχει παίξει στη Γ” εθνική στα επσανά και έχει φτάσει μέχρι τη Β” κατηγορία.  Είναι από τις λίγες ομάδες της Aνατολικής Αττικής που έχει φτάσει στη Β” κατηγορία.

Έχει πολλούς τίτλους:

• 1966: Πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας ΕΠΣ Αθήνας
• 1969: Άνοδος στη Β” Εθνική
• 1971: 2η θέση στη Β” Εθνική
• 1979: ήττα στο μπαράζ ανόδου από την Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορια
• 2004: Πρωταθλητς Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής
• 2006: Πρωταθλητής στη Δ” Εθνική
• 2011 Κυπελλούχος ΕΠΣ Ανατολικής Αττικής.

Σήμερα το Κορωπί παίζει στην Α” Επσανά και βρίσκεται στην δεύτερη θέση πίσω από την Θύελλα Ραφήνας. Σίγουρα αυτή η κατηγορία δεν αξίζει για το Κορωπί. Αξίζει για παραπάνω και του χρόνου όλοι ελπίζουμε να τα καταφέρει!

ΚΟΡΩΠΙ-ΜΠΑΣΚΕΤ

ΕΝΑ ΑΘΛΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟ

Το Κορωπί στο μπάσκετ δεν έχει να επιδείξει κάτι αξιόλογο αφού δεν έχει κανένα τρόπαιο. Είναι στην δεύτερη θέση πίσω από τον Κρόνο στη Β” εθνική. Κατά τη γνώμη μου το Κορωπί έχει δώσει μεγαλύτερη βάση στο ποδόσφαιρο παρά στο μπάσκετ, κάτι που είναι πολύ δυσάρεστο για τους πολίτες του Κορωπίου, να βλέπουν το ποδόσφαιρο να έχει μεγάλη άνθηση ενώ το μπάσκετ να περνά απαρατήρητο.

Λέανδρος Γιαννόπουλος, Α1

Η αγωνιστική ποδηλασία περιλαμβάνει αρκετά αγωνίσματα, αρκετά εκ των οποίων είναι ή υπήρξαν αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων. Η αγωνιστική ποδηλασία διαιρείται επίσημα σε:

• Ποδηλασία Δρόμου, πολύ απαιτητικό, επίπονο και δύσκολο άθλημα. (Αγώνες Δρόμου, Ατομική ή Ομαδική Χρονομέτρηση)
• Ποδηλασία Πίστας (Ταχύτητα, Χρονομέτρηση, Καταδίωξη, Αγώνας Πόντων, Μάντισον, Σκρατς κ.ά.)
• Ορεινή Ποδηλασία (Κρος Κάντρυ, Μαραθώνιοι, Κατάβαση, Τετραπλό 4Χ)kj
• Χωμάτινο ΒΜΧ
• Συκλοκρός (CX)
• Τράιαλ
• Καλλιτεχνική Ποδηλασία

Τον έλεγχο του αθλήματος έχει η Παγκόσμια Ένωση Ποδηλασίας, που έχει ως μέλη τις Εθνικές Ομοσπονδίες Ποδηλασίας, 180 περίπου χωρών. Υπάρχουν επίσης και Ηπειρωτικές συνομοσπονδίες, που δρουν στα αντίστοιχα γεωγραφικά όρια των ηπείρων και διοργανώνουν αντίστοιχα πρωταθλήματα.

Η ποδηλασία στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, η ποδηλασία ξεκίνησε στα τέλη του 19 ου αιώνα. Μάλιστα, στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες (1896), η Ελλάδα κατέκτησε μεταξύ άλλων χρυσό μετάλλιο στην Ποδηλασία Δρόμου, με τον Αριστείδη Κωνσταντινίδη.

Σημαντικότερος, σύγχρονος Έλληνας ποδηλάτης είναι ο Κανέλλος Κανελλόπουλος. Επίσης άλλος μεγάλος ποδηλάτης ο οποίος υπήρξε και αναμορφωτής του αθλήματος στην Ελλάδα ήταν ο Ηλίας Κελεσίδης. Στην σύγχρονη εποχή οι σημαντικότεροι Έλληνες αθλητές της Ποδηλασίας είναι οι Χρήστος Βολικάκης, Γιάννης Ταμουρίδης και Περικλής Ηλίας, αμφότεροι με μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

Στην Ελλάδα,υπεύθυνη για την οργάνωση και διάδοση του αθλήματος είναι η Ελληνική Ομοσπονδία Ποδηλασίας (Ε.Ο.Π.), η οποία ιδρύθηκε το 1973 και έχει ως έμβλημα ένα ποδηλάτη με ποδήλατο δρόμου, με φόντο την Ελληνική Σημαία. Έδρα της είναι το Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο, που περιλαμβάνεται στο αθλητικό συγκρότημα του Ο.Α.Κ.Α.

Το άθλημα καλλιεργείται σήμερα επίσημα από 80 περίπου σωματεία, στην Αττική, την Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο, τα Χανιά, την Πάτρα, την Τρίπολη, την Σπάρτη, τον Πύργο, την Καλαμάτα, την Κάτω Αχαΐα, το Αίγιο, την Λάρισα, τα Τρίκαλα, τον Βόλο, την Λαμία, την Χαλκίδα, την Δράμα, την Φλώρινα, τις Σέρρες, την Καβάλα, την Κομοτηνή, την Νάουσα, τα Ιωάννινα, την Κέρκυρα, την Ρόδο, και την Μυτιλήνη. Στην Ελλάδα υπάρχουν και τρεις ανδρικές επαγγελματικές ομάδες ποδηλασίας δρόμου (SP Tableware, Heraklion και Team Worldofbike.Gr), που έχουν στο δυναμικό τους την ελίτ των αθλητών του δρόμου.

Ποδηλασία στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Στις Ολυμπιάδες διεξάγονται τέσσερις κατηγορίες ποδηλατικών αγωνισμάτων:

• Ποδηλασία πίστας: από το 1896 (άνδρες) και από το 1988 (γυναίκες).
• Ποδηλασία δρόμου: από το 1896 (άνδρες) και από το 1984 (γυναίκες).
• Ορεινή ποδηλασία: από το 1996 (άνδρες-γυναίκες).
• Ποδηλασία ΒΜΧ: από το 2008 (άνδρες-γυναίκες).

Ελληνικά μετάλλια

Η Ελλάδα έχει κατακτήσει τέσσερα μετάλλια στην ποδηλασία: ένα χρυσό και τρία ασημένια, όλα στην Α΄ Ολυμπιάδα:

Χρυσό

• Αριστείδης Κωνσταντινίδης: 1896, Ατομικός αγώνας σε δημόσιο δρόμο

Ασημένια

• Σταμάτης Νικολόπουλος: 1896, Σπριντ.
• Σταμάτης Νικολόπουλος: 1896, Ατομική χρονομέτρηση.
• Γεώργιος Κωλέττης: 1896, Αγώνας 100 χλμ.

Άγγελος Βαγγέλη, Β1

Ξεκίνησα μαθήματα ιστιοπλοΐας και μετά από μια σύντομη εκπαίδευση στους ανέμους, στα εξαρτήματα και την ασφάλεια ήρθε η ώρα που από την αρχή λαχταρούσα. Με την δικιά μου στολή, μπότες, σωσίβιο, να’μαι κυβερνήτης στο δικό μου σκάφος, ένα optimist.  Ξεκινώ να δαμάζω τα κύματα. Ο κόσμος από την θάλασσα φαίνεται διαφορετικός!

Ασχολούμενος λοιπόν με το άθλημα, έψαξα να βρω τι ακριβώς είναι η ιστιοπλοΐα και τι μπορεί να προσφέρει σε άναν αθλητή.

Η ιστιοπλοΐα είναι η τέχνη του αρμενίσματος στη θάλασσα χρησιμοποιώντας ως  κύρια πηγή ενέργειας τον άνεμο.

Μέσα από την ιστιοπλοΐα μπορούμε να ενδυναμώσουμε τους χαρακτήρες των αθλητριών και των αθλητών, καλλιεργώντας τους τη θέληση, την αυτοπεποίθηση, την αποφασιστικότητα, αθλώντας παράλληλα σώμα και ψυχή.

Προάγει την άθληση, την αναψυχή, την ανάπτυξη ικανοτήτων μέσα από την κοινωνικότητα, την τόνωση της αυτοπεποίθησης, την ανάπτυξη του αισθήματος της ευθύνης, την αποφασιστικότητα, τη συνεχή μάθηση γιατί στην ιστιοπλοΐα δεν σταματάς ποτέ να μαθαίνεις καινούργια πράγματα. Παράλληλα, αποτελεί και μια φυγή από την καθημερινότητα, κάτι που τόσο χρειάζεται ο καθένας μας στις μέρες μας.

Η ιστιοπλοΐα είναι ένα άθλημα που συνδέεται άρρηκτα με την Ελλάδα μέσα από τη μακρόχρονη ιστορία της χώρας και τη μακραίωνη θαλασσινή παράδοσή της. Σήμερα, είναι ένα από τα δημοφιλέστερα αθλήματα και χιλιάδες Έλληνες ασκούνται συστηματικά (ως πρωταθλητές ή απλοί αθλητές) σε όλους τους τύπους ιστιοπλοϊκών σκαφών.

Κάθε χρόνο στην Ελλάδα οργανώνονται  εκατοντάδες αγώνες για μικρά ή μεγάλα σκάφη. Οι αγώνες είναι είτε διασυλλογικοί είτε γίνονται στα πλαίσια του παγκόσμιου πρωταθλήματος είτε για την Εθνική Ελλάδος.

Για εμένα βέβαια η συμμετοχή μου στους αγώνες είναι μια υποχρέωση που έχω στον ναυτικό μου όμιλο. Η πραγματική χαρά όμως είναι στην κάθε πλεύση, στο κάθε ταξίδι. Καμιά διαδρομή δεν μοιάζει με την άλλη. Στα μάτια μου η κάθε ιστιοδρομία, με τις δικές της δυσκολίες και τις δικές της προκλήσεις είναι ένα ταξίδι στο όνειρο και στην περιπέτεια.

Αλέξανδρος Γιαννακάκος, Α1

Έτσι λοιπόν στην αθλητική μέρα που πραγματοποιήθηκε στις 18/03/2015 όλα τα τμήματα συμμετείχαν σε μια σειρά από αθλήματα, υπό την καθοδήγηση της γυμνάστριας του σχολείου μας κ.Χαράς Μαυρομμάτη. Τα αποτελέσματα της αθλητικής μέρας αναγράφονται σε στατιστική μορφή στους παρακάτω πίνακες:

Φωτογραφίες από την αθλητική μέρα:

Ο Δήμος Κρωπίας για τέταρτη χρονιά διοργάνωσε εκδήλωση για την ανάδειξη της Σφηττίας οδού και του Αρχαίου Δήμου Σφηττού. Την Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2014 διοργανώθηκε εκδήλωση με τίτλο «Σφήττιος Δρόμος 2014 – ΤΡΕΧΩ ΣΤΟ ΚΟΡΩΠΙ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΡΩΠΙ» στις 10:30 στο αθλητικό κέντρο SAN SIRO, η οποία περιλάμβανε την ομιλία του λαογράφου και συγγραφέα Γιάννη Πρόφη. Στην εκδήλωση αυτή μπορούσαν να πάρουν μέρος παιδιά και μεγάλοι από όλες τις ηλικίες.

 Ο Σφηττός στην αρχαιότητα

Ο Σφηττός ήταν μία από τις 12 αυτόνομες και ανεξάρτητες πόλεις που δημιούργησε ο μυθικός βασιλιάς της Αθήνας Κέκροψ. Έτσι στις θέσεις Φουβάγια και Κάστρο Χριστού τοποθετείται ο αρχαιότερος δήμος Σφηττού.

Η Σφηττία οδός, όπως δηλώνεται από το όνομα της, σχετίζεται με τον δήμο Σφηττός, ο οποίος τοποθετείται στη περιοχή δυτικά του Κορωπίου στις θέσεις Κάστρο Χριστού και Φιλιάτι. Η Σφηττία οδός προσέφερε τη συντομότερη σύνδεση Άστεως και Μεσογείων. Πιθανώς ήταν κατάλληλη όχι μόνο για πεζούς και ζώα φόρτου, αλλά και για τροχοφόρα αφού σε ορισμένα σημεία ήταν διαμορφωμένη σε πλάτος 3-4μ.

Ο λαογράφος Γιάννης Πρόφης σημειώνει:  «Σφηττία είναι ένας παλαιός ορεινός αλλά ξεχασμένος τώρα δρόμος που οδηγούσε από το Κορωπί στη Αθήνα, περνώντας από το διάσελο της Ντούκας, μεταξύ των υψωμάτων Προφήτης Ηλίας και Μαυροβούνι του Υμηττού. Τον δρόμο αυτό τον θυμούνται με μεγάλη νοσταλγία οι ηλικιωμένοι Κορωπιώτες, αφού στο παρελθόν τον είχαν διαβεί πηγαίνοντας στην Αθήνα, στη Γλυφάδα και σε άλλα σημεία του λεκανοπεδίου. Τον χρησιμοποιούσαν μέχρι περίπου το 1950 για να μεταφέρουν διάφορα είδη λαχανικών και είδη που πουλούσαν στην Αθήνα. Τον χρησιμοποιούσαν επίσης οι φοιτητές για να πάνε στο Γυμνάσιο ή στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.»

Περιγραφή του μονοπατιού και η σημασία του

Το μονοπάτι της Σφηττίας Οδού ανεβαίνει το ρέμα της Ντούκας από τη δεξιά πλευρά, με ιδιαίτερα ήπια κλίση. Η περιοχή του διάσελου της Ντούκας (Σταυρός) είναι στα 454μ, το χαμηλότερο υψομετρικά πέρασμα του κυρίως όγκου του Υμηττού. Το ρέμα της Ντούκας χωρίζει το λόφο του Προφήτη Ηλία (κορυφή 659μ.) από το λόφο του Μαυροβουνίου (κορυφή 770μ.). Η εκκίνηση του μονοπατιού τοποθετείται στο τέλος του χωματόδρομου, παράλληλου προς το νότο της οδού Σφηττού. Το μονοπάτι έχει μήκος 0.56 χλμ. και στο διάσελο του Σταυρού ενώνεται με μονοπάτια που οδηγούν στην Τερψιθέα Ηλιουπόλεως, στο  οροπέδιο Σέσι και στον Προφήτη Ηλία Κορωπίου.

Η ανάδειξη της Σφηττίας Οδού εγγράφεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο προσπάθειας ανάδειξης και αξιοποίησης του Υμηττού από και για τους κατοίκους Κορωπίου, αλλά και της Αττικής γενικότερα. Η διαδρομή αφού καθαριστεί, δεν θα διαρκεί πάνω από 20 λεπτά ,με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας πόλος έλξης για τους κατοίκους των γύρω περιοχών, αλλά και της Αθήνας να γνωρίσουν το βουνό

Βαγγέλης Άγγελος, Β’1

• Ποια η γνώμη σας για την πρόσληψη συμπληρωμάτων διατροφής στην εφηβική ηλικία;

• Επιτρέπεται η δίαιτα στην εφηβεία;

• Επιτρέπεται τα παιδιά να κάνουν γυμναστική με βάρη;

• Τι πρέπει να τρώνε τα παιδιά στην εφηβική ηλικία;

• Πώς πρέπει να αθλούνται τα παιδιά στην ηλικία των 12-15 ετών;

Ο κ. Συντώσης τόνισε στη συνέντευξή του ότι τα παιδιά και οι έφηβοι δεν πρέπει να παίρνουν συμπληρώματα διατροφής εκτός αν το θεωρεί απαραίτητο ο γιατρός (π.χ. αν υπάρχουν κάποιες ελλείψεις στον οργανισμό). Ανέφερε επίσης ότι δεν είναι καλό να γίνεται δίαιτα στην εφηβική ηλικία, διότι είναι η ηλικία ανάπτυξης. Αν όμως υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας (π.χ. σάκχαρο, χοληστερόλη) τότε θα πρέπει να εφαρμόζεται κάποιο ειδικό πρόγραμμα διατροφής ,σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες και τη συναίνεση  του γιατρού.

Ένα άλλο θέμα πάνω στο οποίο μας ενημέρωσε ο κ. Συντώσης αφορούσε στη γυμναστική των παιδιών σε μικρή ηλικία. Επισήμανε ότι τα παιδιά στην εφηβική ηλικία πρέπει να ασχολούνται με τον αθλητισμό, επειδή σε αυτή τη φάση της ζωής τους διαμορφώνεται το σώμα τους. Τόνισε όμως ότι δεν πρέπει να ασχολούνται με τα βάρη που υπάρχουν στα γυμναστήρια  έως την ηλικία των 15 ετών. Αν θέλουν να γυμναστούν σε  χώρους όπου υπάρχουν όργανα γυμναστικής, μπορούν να επιλέξουν τον διάδρομο ή το ποδήλατο.

Η διατροφή ήταν ένα άλλο θέμα για το οποίο μας ενημέρωσε ο κ. Συντώσης. Τα παιδιά κυρίως, αλλά και οι έφηβοι, πρέπει να τρώνε ποικιλία τροφών, ακόμα και γλυκά  αλλά με μέτρο.

Συμπεραίνουμε λοιπόν μέσα από τα λόγια του κ. Συντώση ότι στη ζωή όλα επιτρέπονται  αλλά με σύνεση, σκέψη και ισορροπία .

Βαβαλίδης Δημήτρης, Β’1