Καταρχάς, αν είσαι πιεσμένος από την καθημερινότητα, από τα φροντιστήρια και από τα πολλά διαγωνίσματα του σχολείου, ο αθλητισμός είναι το καλύτερο πράγμα που μπορείς να  κάνεις, για να ηρεμήσεις και να ξεφύγεις από όλα τα εμπόδια και τις δυσκολίες  της καθημερινότητας. Όταν αθλείσαι αυτομάτως ενεργοποιείται μέσα σου η ορμόνη της ευτυχίας και της ηρεμίας, ενώ η ορμόνη του άγχους και του στρες απενεργοποιείται. Τα νέα παιδιά το προτιμούν αυτό, επειδή συνήθως είναι πολύ πιεσμένα από τις δραστηριότητές τους στο σχολείο.

Η πειθαρχεία επίσης είναι από τα σημαντικότερα πράγματα στον αθλητισμό. Μέσα από τον αθλητισμό μαθαίνεις να σέβεσαι τον προπονητή και τους συμπαίκτες, ακόμα και τους αντιπάλους. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ο προπονητής υπάρχει μόνο για να  σου μαθαίνει πώς να παίζεις. Αλλά κάνουν  μεγάλο λάθος, γιατί, αν δουν πιο βαθιά, θα καταλάβουν ότι σου μαθαίνει πώς πρέπει να συμπεριφέρεσαι στους γύρω σου. Σου μαθαίνει ότι πρέπει να υπάρχει σεβασμός και ηρεμία μεταξύ των αθλητών και όχι βρίσιμο, κόντρα και ασέβεια. Δηλαδή με λίγα λόγια να μην επικρατεί φανατισμός, αλλά πειθαρχία και σεβασμός. Αυτό είναι τεράστιο πλεονέκτημα, επειδή μαθαίνεις να φέρεσαι έτσι και εκτός γηπέδου.

Η συνεργασία είναι ένας άλλος βασικός παράγοντας στη ζωή μας. Τα περισσότερα αθλήματα γίνονται με συνεργασία, όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το βόλεϊ, το ράγκμπι και πολλά άλλα. Αλλά υπάρχουν και αθλήματα χωρίς συνεργασία για παράδειγμα ο στίβος, το τένις, η κολύμβηση, το πινκ πονκ. Στις μέρες μας οι νέοι διαλέγουν συνήθως τα αθλήματα με τη συνεργασία όχι μόνο, επειδή είναι πιο ωραία, κατά τη γνώμη μου, αλλά επειδή γνωρίζουν καινούρια παιδιά και κάνουν φίλους. Το πιο ωραίο όμως στα αθλήματα συνεργασίας για εμένα είναι, όταν νικάει η ομάδα, που πανηγυρίζεις με όλους τους συμπαίκτες και νιώθεις μέσα σου  ικανοποίηση και χαρά. Δηλαδή μέσα από τον αθλητισμό μαθαίνεις να συνυπάρχεις με άλλους ανθρώπους.

Ωστόσο το να αθλείσαι στο Γυμνάσιο και Λύκειο είναι ένα από τα δυσκολότερα πράγματα, γιατί είσαι πολύ πιεσμένος από τα φροντιστήρια, τις δραστηριότητες, το σχολείο και τα πολλά διαγωνίσματα. Όταν έχεις να κάνεις τόσα πράγματα σε μια μέρα, είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστείς τον χρόνο. Ο αθλητισμός σε βοηθάει στο να κάνεις ένα πρόγραμμα το οποίο θα σε βοηθάει να μοιράζεις τον χρόνο σου σωστά και να μην τον σπαταλάς παίζοντας όλη μέρα με το κινητό ή  με βιντεοπαιχνίδια.

Μέσα από αυτό το άρθρο θέλω να σας εμψυχώσω και να σας παροτρύνω να ξεκινήστε ένα άθλημα όσο είναι καιρός, γιατί ο αθλητισμός προσφέρει τα πενταπλάσια πράγματα από ό,τι προσφέρουν τα κινητά και γενικότερα οι οθόνες.

Ο στόχος είναι να πετύχουν περισσότερα και καλύτερα χτυπήματα στον αντίπαλό τους, αποφεύγοντας παράλληλα τα δικά του. Οι αθλητές πρέπει να ακολουθούν αυστηρούς κανόνες, για να προστατευτούν από τραυματισμούς. Οι αγώνες διαρκούν λίγους γύρους και ο νικητής καθορίζεται από πόντους ή νοκ-άουτ. Δεν είναι μόνο θέμα δύναμης, αλλά και ταχύτητας, στρατηγικής και αντοχής.

Η πυγμαχία δεν είναι μόνο ένας δυναμικός αγώνας αλλά και μια άριστη μορφή άσκησης που προσφέρει πολλά οφέλη. Γυμνάζει ολόκληρο το σώμα, αλλά και το μυαλό. Βοηθά στη βελτίωση της φυσικής κατάστασης, στην ανάπτυξη της μυϊκής δύναμης, της αντοχής και της ταχύτητας. Επίσης βελτιώνει την αυτοσυγκέντρωση και την πειθαρχία. Πολλοί νέοι επιλέγουν να ασχοληθούν με την πυγμαχία όχι μόνο για να μάθουν αυτοάμυνα, αλλά και για να αποκτήσουν αυτοέλεγχο και δύναμη.

Αν και φαίνεται σκληρό άθλημα, η πυγμαχία διδάσκει σεβασμό, επιμονή και πειθαρχία. Πολλοί σπουδαίοι αθλητές, όπως ο Μοχάμεντ Άλι και ο Μάικ Τάισον, έχουν γράψει ιστορία μέσα στο ρινγκ, εμπνέοντας πολλούς νέους να ασχοληθούν με το άθλημα αυτό, είτε αγωνιστικά είτε για άσκηση.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι η μεγαλύτερη εκδήλωση αθλητικής αριστείας παγκοσμίως. Οι αγώνες αυτοί προωθούν εξαιρετικά την ειρήνη και βέβαια το «ευ αγωνίζεσθαι». Λόγω των θετικών χαρακτηριστικών τους αποτελούν έμπνευση για τους νεαρούς αθλητές, γιατί πολύ απλά οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι το αποκορύφωμα όλης της σκληρής προσπάθειας που καταβάλλουν οι αθλητές.

Πρώτα από όλα εμπνέουν τον κάθε αθλητή να ξεπεράσει τα όριά του, να αγωνιστεί ενάντια σε καταξιωμένους αθλητές, φυσικά να γράψει ιστορία,  ακόμα και να αφήσει το στίγμα του στον κόσμο του αθλητισμού. Επίσης οι Ολυμπιακοί Αγώνες κάνουν τους αθλητές να νιώθουν υπερηφάνεια. Ποιος δεν θα ήταν περήφανος, εάν εκπροσωπούσε τη χώρα του σε κάτι τόσο σπουδαίο; Η τόσο μεγάλη ακτινοβολία τους πηγάζει επίσης από το γεγονός ότι η συμμετοχή των αθλητών σε αυτούς ανοίγει εκατοντάδες νέες ευκαιρίες κυρίως επαγγελματικές, οι οποίες προφανώς ενισχύουν την οικονομική τους κατάσταση, αλλά και τη φήμη ή τη δημοσιότητά τους.

Κλείνοντας θέλω να τονίσω πως οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν είναι απλά μια εκδήλωση αθλητικής αριστείας, αλλά και ύμνος για τη σκληρή προσπάθεια και εξαιρετική αφοσίωση των αθλητών παρά τις αντίξοες συνθήκες. Μέσω των σπουδαίων αυτών αγώνων βλέπουμε τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης. Οι ιστορίες χιλιάδων αθλητών των  Ολυμπιακών Αγώνων μας εμπνέουν και αποτελούν σύμβολο της ελπίδας. Δείχνουν πως τα όνειρα είναι εφικτά για όλους μας.

Ο αθλητισμός είναι ατομική ή ομαδική δραστηριότητα  που γίνεται συστηματικά και μεθοδικά με σκοπό τη γύμναση του σώματος. Ο αθλητισμός είναι κάτι που όλοι μπορούν να κάνουν, αν το θέλουν, και πιστέψτε με δε θα το μετανιώσουν.

Ο αθλητισμός δεν περιορίζεται μέσα σε ένα γήπεδο ή γυμναστήριο. Ακόμα και το να πηγαίνεις να περπατάς κάποια χιλιόμετρα στη φύση μπορεί να είναι μία αθλητική άσκηση. Με αυτήν την έννοια εκατομμύρια άνθρωποι ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, αλλά και σωματότυπου αθλούνται. Ένα παιδί πρέπει να μάθει να αθλείται από μικρή ηλικία, για να μπορεί να συνεχίσει και στο μέλλον. Βέβαια, αν κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει, τότε ένας άνθρωπος ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσει να αθλείται.

Μέσα από τον αθλητισμό ένας άνθρωπος βελτιώνεται και αποκτά δεξιότητες που θα του χρησιμεύσουν στη ζωή του έξω από το γήπεδο. Για παράδειγμα μαθαίνει την πειθαρχία πρώτα στον ίδιο του τον εαυτό, αλλά και στους άλλους, αφού σε μία ομάδα ο καθένας δεν κάνει ό,τι θέλει, αλλά υπάρχουν κανόνες, στους οποίους πρέπει ένας αθλητής να δείχνει σεβασμό. Επίσης μαθαίνει να συνεργάζεται με τον προπονητή, αλλά και τους ίδιους τους συμπαίκτες του και τέλος, αποκτά μία νοοτροπία που θα τον ακολουθεί για όλη του τη ζωή, όπως να κοιμάται νωρίς, να μην πίνει και να μην καπνίζει.

Εγώ προσωπικά αθλούμαι από πολύ μικρή ηλικία και είναι κάτι για το οποίο δε θα μετανιώσω ποτέ. Συγκεκριμένα παίζω σε ομάδα ποδοσφαίρου από μόλις τεσσάρων χρονών και νιώθω ευτυχία που το έκανα αυτό, επειδή ο αθλητισμός μού προσφέρει τόσο σωματική όσο και ψυχική υγεία. Σωματική καθώς χτίζεις ένα αξιόλογο σώμα και κυρίως ψυχική, διότι όχι μόνο κοινωνικοποιείσαι και δημιουργείς ισχυρές φιλίες με άλλους, αλλά και ηρεμείς, αποκτάς αυτοπεποίθηση, έχεις περισσότερη ενέργεια και τέλος, εξίσου σημαντικό, μειώνεις το άγχος.

Συμπερασματικά πιστεύω ότι ένας άνθρωπος γίνεται καλύτερος μέσα από τον αθλητισμό. Ανεπιφύλακτα θα πρότεινα στον καθένα να ξεκινήσει να αθλείται. Είναι κάτι που θα τον βοηθά σε όλη του τη ζωή.

Ο Γιάννης είναι ένας άνθρωπος που έχει περάσει πολλές δυσκολίες στη ζωή του, διότι ξεκίνησε κυριολεκτικά από το μηδέν. Οι γονείς του μετανάστευσαν για μια καλύτερη ζωή από τη Νιγηρία στην Ελλάδα όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, παρότι οι περισσότεροι τον ξέρουν ως «Νιγηριανό». Οι πολλές δυσκολίες που αντιμετώπισε στη συνέχεια ως «ξένος» δεν τον σταμάτησαν από το να κυνηγήσει το όνειρό του. Μάλιστα, στα δεκαοχτώ του χρόνια επιλέχθηκε, για να πάει στο μεγαλύτερο και στο πιο γνωστό πρωτάθλημα μπάσκετ που υπάρχει στον κόσμο, το ΝΒΑ. Από εκεί και πέρα έφτασε στην «κορυφή» του κόσμου, καθώς έγινε από τους πιο γνωστούς παίκτες, αφού κατέκτησε τριάντα δύο βραβεία μέχρι σήμερα και ακόμα συνεχίζει, κατακτώντας τον τίτλο του MVP το 2024 συνολικά για τέταρτη φορά.

Ο Γιάννης είναι το είδωλό μου, διότι και εγώ ασχολούμαι με το μπάσκετ. Επίσης, όπως ανέφερα προηγουμένως, γιατί είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες μπάσκετ στην εποχή μας. Βέβαια, δεν είναι μόνο οι επιτυχίες και τα βραβεία του που με κάνουν να θέλω να μοιάσω σε αυτόν, αλλά και ο χαρακτήρας του, οι δεξιότητές του, το πώς κινείται μέσα στο γήπεδο, ακόμα και ο σκληρός τρόπος που έκανε προπόνηση, όταν βρισκόταν στην ηλικία μου.

Για αρχή, να αναφέρω πως ορισμένοι νέοι, κυρίως μαθητές και φοιτητές, επιλέγουν να μην ασχολούνται καθόλου με τον αθλητισμό, για να κάνουν τα μαθήματά τους σε όλο τον ελεύθερό τους χρόνο. Αυτό όμως έχει και τις συνέπειές του, όπως το να είναι πολύ ευάλωτοι σε αρρώστιες.

Από την άλλη, κάποιοι νέοι δε διαβάζουν τα μαθήματά τους, γιατί έχουν σκοπό να γίνουν επαγγελματίες αθλητές, ξέροντας βέβαια τις ελάχιστες πιθανότητες που έχουν για μια μεγάλη επιτυχία. Αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα είτε να έχουν χαμηλές επιδόσεις στο σχολείο, είτε, αν είναι φοιτητές, να καθυστερήσουν να πάρουν το πτυχίο τους.

Υπάρχει και μία κατηγορία παιδιών που δεν τους ενδιαφέρει καθόλου ο αθλητισμός και πηγαίνουν για προπόνηση μόνο, για να ξεφεύγουν από την υποχρέωση να διαβάζουν τα μαθήματά τους.

Κατά τη γνώμη μου, οι νέοι δεν πρέπει να βάζουν τα μαθήματα πάνω από τον αθλητισμό, ούτε τον αθλητισμό πάνω από τα μαθήματα. Πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία, δηλαδή να γυμνάζονται, για να είναι υγιείς, αλλά και να είναι συνεπείς στα μαθήματά τους.

Με τον αθλητισμό οι νέοι ενδυναμώνουν τον χαρακτήρα τους. Ενισχύουν την αυτοπεποίθηση, όταν επιτυγχάνουν σε αγώνες ή καταφέρνουν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους.  Μαθαίνουν ακόμη, σε περίπτωση ήττας,  να αντιμετωπίζουν την αποτυχία.  Επίσης διδάσκονται στην πράξη την αξία της ομαδικότητας, της συνεργασίας, του σεβασμού προς τους συναθλητές, πράγματα πολύτιμα για τη ζωή τους.

Θα πρέπει, όμως, να γίνει διάκριση ανάμεσα στον αθλητισμό και τον πρωταθλητισμό. Κύριο γνώρισμα του πρωταθλητισμού είναι η συνεχής και απαιτητική προπόνηση. Όσοι στρέφονται στον πρωταθλητισμό πρέπει να αφιερώσουν πολύ χρόνο και να κάνουν σκληρή προπόνηση, αλλά και κατάλληλη δίαιτα. Μπορεί να μην τους μένει χρόνος αρκετός για τα μαθήματά τους, γιατί έχουν αυτόν τον στόχο, να διακριθούν σε ένα άθλημα.  Μπορεί ακόμη να νιώθουν μια τεράστια καθημερινή πίεση.  Ωστόσο κερδίζουν πολύ ωραίες εμπειρίες ζωής, όπως τα ταξίδια και η γνωριμία με σπουδαίους αθλητές.

Εγώ προσωπικά ασχολούμαι με τον πρωταθλητισμό και έχω καταλάβει ότι, αν κάποιος βάλει στόχο να φτάσει σε ένα υψηλό επίπεδο πρέπει να κάνει πολλές θυσίες στη ζωή του. Για παράδειγμα, να  στερείται κάποιες από τις καθημερινές χαρές, όπως εξόδους  και  ελεύθερο χρόνο. Όμως, ο πρωταθλητισμός μού έχει προσφέρει μεγάλη χαρά και η ζωή μου δεν θα ήταν ίδια, αν δεν ασχολούμουν με αυτόν.

Ο αθλητισμός λοιπόν και ο πρωταθλητισμός, για όσους τον επιλέξουν, είναι σημαντικοί για τους νέους. Σίγουρα πρέπει να υπάρχει υποστήριξη και καθοδήγηση από την οικογένεια, για να αντιμετωπιστούν οι δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν. Οι ωφέλειες όμως είναι πολύ μεγαλύτερες. Μήπως τελικά ο αθλητισμός πρέπει να υπάρχει στη ζωή κάθε εφήβου;

Οργανωμένοι Οπαδοί η Επαγγελματίες ταραχοποιοί;

Ο Άλκης πέθανε και το μυαλό όλων είναι στη στυγερή δολοφονία του από κάποιους που καταχρηστικά ονομάζονται «άνθρωποι». Αυτοί βγήκαν παγανιά, για να σκοτώσουν και να αφαιρέσουν μία ζωή. Φυσικά και μετά την κινητοποίηση των δυνάμεων της αστυνομίας αλλά και  του υπουργού Προστασίας του πολίτη συνελήφθησαν οι δράστες, δέκα στον αριθμό.  Το θέμα όμως δεν είναι μόνο «να πιάσουμε τους δράστες και να σαπίσουν στην φυλακή», όπως ακούγεται από πολλούς.  Αυτό που πρέπει να γίνει σίγουρα είναι να δούμε πού αποτύχαμε μέχρι τώρα  ως κοινωνία, πού κάναμε λάθος, για να χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα. Το κακό βρίσκεται στην ομαδική  βία; Βρίσκεται στο φανατισμό;

Ξυπνήσαμε αλλού μετά την δολοφονία…

Μετά τη στυγερή δολοφονία του Άλκη από οπαδούς αντίπαλης ομάδας στην Θεσσαλονίκη οι οποίοι ενήργησαν σαν τάγμα εφόδου είναι σαν να ξυπνήσαμε σε άλλη χώρα.  Ξαφνικά όλα λειτουργούν ρολόι, η αστυνομία κάνει ξαφνικά «ντου» σε όλους τους συνδέσμους. Ο κόσμος ευαισθητοποιήθηκε  και οι οπαδοί όλων των ομάδων βρίσκονται ενωμένοι κατά της βίας. Νομίζαμε ότι βρισκόμαστε σε άλλη χώρα σε άλλα μέρη.

Βέβαια όλοι όσοι είχαμε την ψευδαίσθηση δυστυχώς επιστρέψαμε στην πραγματικότητα όταν σε αγώνα τοπικού πρωταθλήματος Χαλκιδικής που ενώ το παιχνίδι ξεκίνησε με ενός λεπτού σιγή για την μνήμη του αδικοχαμένου Άλκη το παιχνίδι διακόπτεται εβδομήντα πέντε  λεπτά μετά την έναρξη λόγω πολύ σοβαρών επεισοδίων. Πραγματικά τραγικό, τι άλλο θα μπορούσα να πω!

Μακάρι να υπάρχει αληθινή διάθεση, για να εξευγενιστεί το ποδόσφαιρο. Μακάρι να θέλουν οι αρμόδιες αρχές να βελτιώσουν την εικόνα του δημοφιλέστερου αθλήματος στον κόσμο. Μακάρι ο κόσμος να θέλει να κάνει το άθλημα πιο καλό, απαιτώντας να απαλλαγεί από φαινόμενα βίας, φανατισμού που αμαυρώνουν την ιστορία του αθλήματος και απωθούν νέα παιδιά από το να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο.

Φεβρουάριος ένας μήνας θλίψης στο ποδόσφαιρο

Πάντως και στην Ελλάδα και παγκοσμίως ο Φεβρουάριος είναι ένας μήνας που ο κόσμος του  ποδοσφαίρου θα ήθελε να μην υπάρχει, διότι στις οκτώ πρώτες ημέρες του έχουμε τρεις θλιβερές τραγωδίες παγκόσμια γνωστές. Πέρα βέβαια από την δολοφονία του Άλκη στις 1 Φεβρουαρίου του 2022 εξήντα τέσσερα  χρόνια πριν, στις 6 Φεβρουαρίου το 1958, το αεροπλάνο της αποστολής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ γυρίζοντας από το Βελιγράδι μετά από έναν αγώνα με τον Ερυθρό Αστέρα λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών δεν μπόρεσε να αποβιβαστεί  κατευθείαν στο Μάντσεστερ της Αγγλίας, αλλά έπρεπε να γίνει μια ενδιάμεση  στάση στο Μόναχο. Ο πιλότος υπερεκτίμησε  τις δυνατότητες του σκάφους και στην προσπάθεια να προσγειωθεί, το αεροπλάνο γλίστρησε  πολλά μέτρα στο παγωμένο έδαφος και προσέκρουσε. Αυτό ήταν : είκοσι τρείς  άνθρωποι χάθηκαν άδικα μεταξύ των οποίων οχτώ παίκτες, οχτώ  δημοσιογράφοι, κάποιοι τεχνικοί και ο πιλότος. Το ανατριχιαστικό είναι πως έξω από το Old Trafford (στάδιο της ομάδας ) το ρολόι είναι σταματημένο την ώρα της πρόσκρουσης 3:04.

Δεν είναι όμως μόνο αυτά τα δύο  γιατί και στις οχτώ  του Φλεβάρη του 1981 πριν σαράντα ένα  χρόνια είχαμε ίσως το πιο λυπητερό συμβάν στον  ελληνικό αθλητισμό αφού σε έναν αγώνα  μεταξύ Ολυμπιακού και ΑΕΚ, καθώς οι οπαδοί κατεβαίνουν όλοι προς τα κάτω για να πανηγυρίσουν, το κιγκλίδωμα πέφτει πάνω τους και είκοσι ένας  άνθρωποι έφυγαν για τον άλλο κόσμο.

 Το ποδόσφαιρο αποτελεί τον τέλειο συνδυασμό ατομικής προσπάθειας και ομαδικής συνεργασίας. Το κάθε άτομο μέσα από τις ατομικές του ικανότητες προσπαθεί να βοηθήσει την ομάδα του και να λειτουργήσει μέσα σε αυτή.

Επίσης ένα από τα σημαντικότερα οφέλη του ποδοσφαίρου εκτός από τη σωματική υγεία είναι η ψυχική ανάπτυξη των αθλητών. Η ενασχόληση των παιδιών με το ποδόσφαιρο βοηθάει τα παιδιά να ωριμάσουν, να μοιράζονται, να συνεργάζονται στην ομάδα, να προσπαθούν να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό, για να τα καταφέρουν, να μάθουν την πειθαρχεία στους κανόνες του παιχνιδιού.

Το ποδόσφαιρο είναι ένα πολύ ενδιαφέρον και δημοφιλές άθλημα. Είναι ένα παιχνίδι, ένα χόμπι που μας βοηθάει να διασκεδάσουμε, να γυμναστούμε, να κάνουμε φίλους, να γνωρίσουμε τη μαγεία του αθλητισμού. Είναι ένα άθλημα για όλους: παιδιά, εφήβους, αγόρια, κορίτσια, άνδρες και γυναίκες!

Του Βαγγέλη Κωτσίδη (Α3)

Η βία μπορεί να είναι λεκτική με απαράδεκτα συνθήματα και βρισιές ή με ξυλοδαρμούς, όχι μόνο στις κερκίδες, αλλά και στα στέκια των φιλάθλων. Συχνά προκαλούνται μεγάλες υλικές καταστροφές στο γήπεδο, αλλά και σε ιδιωτικές περιουσίες από φανατισμένους χούλιγκανς που καταστρέφουν ό,τι βρεθεί στο δρόμο τους. Δε λείπουν βέβαια και επεισόδια σοβαρών τραυματισμών.

Υπάρχει προβληματισμός, για να βρεθεί λύση, αφού η κατάσταση είναι σοβαρή. Αν και η πολιτεία έχει πάρει κάποια μέτρα, ωστόσο αυτά δεν έχουν φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα και πρέπει να παρθούν περισσότερα από όλους τους φορείς.

Αρχικά λοιπόν το κράτος θα πρέπει να ψηφίσει πιο αυστηρούς νόμους οι οποίοι, αν εφαρμοστούν σωστά, θα έχουν αποτέλεσμα. Σίγουρα δε θα πρέπει η βία να αντιμετωπίζεται με βία. Έπειτα το ίδιο το σχολείο, καλό είναι, να μεταφέρει στα παιδιά ηθικές αξίες και να τους διδάξει πως σημασία δεν έχει πάντα η νίκη, αλλά ο αγώνας. Στο ίδιο πλαίσιο θα πρέπει να κινηθεί και η οικογένεια, η οποία φέρνοντας τα παιδιά σε επαφή με τον αθλητισμό να τους μάθει την αξία της προσπάθειας και όχι του ανταγωνισμού. Αλλά και τα Μ.Μ.Ε μπορούν να συμβάλουν στη λύση του προβλήματος, μεταδίδοντας τηλεοπτικά σποτ με γνωστούς αθλητές που θα καταδικάζουν τη βία. Εκτός αυτού, διεθνείς αθλητές να καλούνται στα κανάλια και να μιλούν για τα οφέλη του «υγιούς αθλητισμού».

Οι ωραίοι αγώνες είναι μια απολαυστική ψυχαγωγία για τους φιλάθλους και περνάνε ωραία μηνύματα, όπως η άμιλλα, ο σεβασμός του αντιπάλου, ο τίμιος αγώνας και η προσπάθεια για τη διάκριση. Πρέπει αυτά να τα διατηρήσουμε, για να έχουμε έναν υγιή αθλητισμό ειδικά στη χώρα μας όπου γεννήθηκε το ολυμπιακό πνεύμα.

Του Αλκιβιάδη Γεωργιάδη (Γ1)