ΘΕΜΑ: «ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ & ΑΕΙΦΟΡΙΑ»

Μέλος του Εθνικού Δικτύου «Τουρισμός και Περιβάλλον» και του Περιφερειακού Δικτύου «ένας κήπος στο σχολείο μου».

«Εναλλακτικός τουρισμός; μα φυσικά!!» Διότι η τουριστική δραστηριότητα επιφέρει όχι μόνο θετικές, αλλά και αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην κοινωνία. Από τη μια πλευρά δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας, κατασκευή υποδομών και αναστήλωση των ιστορικών μνημείων. Όμως, από την άλλη, ο τουρισμός έχει επικριθεί για καταστροφή του περιβάλλοντος μέσω της άναρχης δόμησης και της αλόγιστης χρήσης των φυσικών πόρων (νερό, ενέργεια κ.λ.π.)

Θα μάθουμε για τις διάφορες μορφές εναλλακτικού τουρισμού (οικοτουρισμός, αγροτουρισμός, πολιτιστικός τουρισμός, οινοτουρισμός, γαστρονομικός τουρισμός κ.ά.), για την κλιματική αλλαγή και θα περιποιηθούμε τα παρτέρια του σχολείου. Στόχος είναι να συνειδητοποιήσουν οι μαθητές την σημασία της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-φύσης, υποστηρίζοντας με αυτό τον τρόπο τις αρχές της Αειφορίας.

Υπεύθυνες Καθηγήτριες: Μ.Χατζάκη, Ι.Πάσχου, Γ.Χαϊδεμενοπούλου

Επίσκεψη Περιβαλλοντικής Ηράκλειο- Λασίθι

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕ Η ΦΕΤΙΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΝ ΜΑΪΟ ΤΟΥ 2025, ΣΕ ΗΡΑΚΛΕΙΟ-ΛΑΣΙΘΙ :

· ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ 2ΩΡΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΕΠΕΑ AΡΧΑΝΩΝ: “ΗΡΑΚΛΕΙΟ, Η ΠΟΛΗ ΜΕ ΤΑ ΚΡΥΜΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ” (ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ)

· ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΕ ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ, CRET@QUARIUM (ΟΙΚΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ)

· ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΟΤΣΑΝΑ (ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ)

· «ΛΑΣΙΝΘΟΣ» – ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΤΟ ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΛΑΣΙΘΙΟΥ (ΟΙΚΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ)

· ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ ΙΔΑΙΑ: ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΣΙ (ΟΙΝΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ)

· ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟ ΦΟΔΕΛΕ, ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛ ΓΚΡΕΚΟ (ΟΙΚΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ)

https://vote.europeanschoolradio.eu/vote/2/podcast

- 2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΑΝΙΑ

Το podcast έχει θέμα που αφορά όλους μας. Το δημοκρατικό σχολείο είναι το σχολείο που θα θέλαμε όλοι μας να έχουμε. Έχοντας παρακολουθήσει πρόσφατα στο Άμστερνταμ στο πλαίσιο του Erasmus + σεμινάριο για το δημοκρατικό σχολείο και έχοντας τη σχολική χρονιά που διανύουμε στην ομάδα Εrasmus+ του σχολείου ως θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα γεννήθηκε η ιδέα να κάνουμε ένα podcast που αφορά στιγμιότυπα από την καθημερινή σχολική ζωή, όπως βιώματα και επιθυμίες των παιδιών.

 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΛΟΚΗ ΜΑΘΗΤΩΝ

Οι μαθητές ανήκουν στην ομάδα Erasmus,οπότε είχαν κάνει ήδη έρευνα-μελέτη-εργασίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ήθελαν να κάνουν podcast για να αλληλεπιδράσουν και να γνωρίσουν καλύτερα τον μαγικό κόσμο του ραδιοφώνου.Eνθουσιάστηκαν όταν τους είπα για τον διαγωνισμό. Στις συναντήσεις μας που γίνονταν στον χώρο του σχολείου προέκυψε ότι έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για θέματα που αφορούν τη σχολική τους πραγματικότητα. Εκαναν έρευνα, άκουσαν πολλά άλλα μαθητικά και μη podcast, συγκέντρωσαν υλικό, κουβέντιαζαν για το πως θέλουν να είναι το σχολείο τους. Δουλέψαμε πολύ, μοιράσαμε και ξαναμοιράσαμε ρόλους, γράψαμε, σβήσαμε και ξαναγράψαμε ιστορίες τις οποίες σκεφτήκαμε και συζητήσαμε όλοι μαζί, κάναμε πολλές πρόβες με έλεγχο αναπνοών. Βοήθησε το ότι η ομάδα ήταν δεμένη και το κλίμα ήταν ευχάριστο και δημοκρατικό.

ΧΡΗΣΗ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ

Χρησιμοποιήθηκε μικρόφωνο και βρήκαμε μουσική κυρίως από την πλατφόρμα audio library. Μια μαθήτρια της ομάδας ήξερε αρκετές τεχνικές επειδή είχε κάνει μαθήματα κινηματογράφου. Βοήθησε στην ηχογράφηση και στο μοντάζ και ο τεχνολόγος του σχολείου μας.

ΤΥΠΟΣ podcast

Θέατρο στο ραδιόφωνο.

Μαθητές που πήραν μέρος:

Γιουσουφέλα Βασιλική, Κονταράκης Γιάννης, Μπολάκη Εμμέλεια, Μαρής Χάρης, Ορνεράκη Ειρήνη

Στις 9 Μαρτίου στις 5:30 το πρωί άρχισε αυτή η πικρή περιπέτεια μας. Συναντήθηκε η ομάδα στο αεροδρόμιο, αποχαιρετήσαμε τους αγαπημένους μας και κάναμε ένα βήμα προς το άγνωστο. Έπειτα από 2 αεροπλάνα φτάσαμε στο αεροδρόμιο του Άμστερνταμ όπου μετά από μια ανεπιτυχή προσπάθεια να επιβιβαστούμε στο τρένο για Ρόντερνταμ και μια παρεξήγηση με μια βαλίτσα αποφασίσαμε να ζητήσουμε οδηγίες. Έτσι, επιβιβαστήκαμε στο τρένο χωρίς πλέον άγχος. Μόλις φτάσαμε, τα παιδιά μας υποδέχτηκαν με θερμότητα, καλός ορίζοντας μας και βάζοντας μας στις οικογένειες τους. Η ημέρα τελείωσε με το κάθε παιδί να πηγαίνει στο σπίτι της οικογένειας που το φιλοξενούσε. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας από τη Δευτέρα 10 Μαρτίου έως και την Παρασκευή 14 Μαρτίου, συμμετείχαμε σε μια σειρά από εκπαιδευτικές και διαπολιτισμικές δραστηριότητες, που μας πρόσφεραν πολύτιμες εμπειρίες και ευκαιρίες για μάθηση, συνεργασία και προσωπική ανάπτυξη.

Τη Δευτέρα 10 Μαρτίου επισκεφθήκαμε ένα μουσείο στην Χάγη, όπου παρακολουθήσαμε την έκθεση SDG. Η συγκεκριμένη έκθεση αναδεικνύε τα ανθρώπινα δικαιώματα μέσω κάποιον δραστηριοτήτων. Δίνοντας έτσι στην μάθηση μορφή παιχνιδιού και όχι αγγαρίας. Έπειτα παρακολουθήσαμε μια προβολή στο Omniversum. Το Omniverseum ήταν ενα πλανητάριο που βρισκόταν μέσα στο μουσείο. Εκεί είδαμε μια μικρή ταινία-δοκιμαντερ για την εξέλιξη των δεινοσαύρων.  Μετά την επιστροφή μας στο σχολείο, συμμετείχαμε σε εισαγωγικά παιχνίδια που μας βοήθησαν να γνωριστούμε καλύτερα και να δημιουργήσουμε ένα θετικό και συνεργατικό κλίμα ανάμεσα σε εμάς και τα παιδιά των άλλων χορών.

Την Τρίτη 11 Μαρτίου, παρακολουθήσαμε ένα εργαστήριο στο πυροσβεστικό σώμα, το οποίο μας έδωσε χρήσιμες γνώσεις για την πρόληψη και διαχείριση κινδύνων. Οι πυροσβέστες μας ξενάγησαν στον χώρο, μας έδειξαν το εξοπλισμό τους, το πυροσβεστικό όχημα, αφήνοντας μας στο τέλος μέχρι και να χρησιμοποιήσουμε την μάνικα. Στη συνέχεια, ξεκινήσαμε την εβδομαδιαία εργασία με θέμα την ασφάλεια.

Την επόμενη μέρα στις 12 Μαρτίου Τέταρτη επισκεφθήκαμε την πόλη του Ρότερνταμ όπου γνωρίσαμε την πόλη μέσα από έναν εκπαιδευτικό περίπατο. Το απόγευμα δοκιμάσαμε τις δυνάμεις μας στον τοίχο αναρρίχησης, μια δραστηριότητα που προώθησε τη φυσική μας κατάσταση, την αυτοπεποίθηση και την εμπιστοσύνη στην ομάδα.

Την Πέμπτη 13ης ταξιδέψαμε στις Βρυξέλλες και επισκεφθήκαμε το μουσείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Εκεί, μας χώρισαν ομάδες των τριών και μας δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο που έπρεπε να απαντηθεί μέσα από τα εκθέματα.

Κάτι σαν κυνήγι θησαυρού αλλά μαθαίναμε ταυτόχρονα. Μέσα από αυτή την εμπειρία, κατανοήσαμε καλύτερα τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον ρόλο του ενεργού πολίτη. Το βράδυ, απολαύσαμε όλοι μαζί το αποχαιρετιστήριο δείπνο στο σχολείο καθώς οι μαθητές που είχαν έρθει από την Γερμανία έφευγαν την παρασκευή. Στο δείπνο οι μαθητές και οι γονείς συνέβαλαν με σνακ, ενισχύοντας το πνεύμα συνεργασίας και φιλοξενίας.

Την Παρασκευή ολοκληρώσαμε την εβδομαδιαία εργασία και παρουσιάσαμε τα τελικά μας βίντεο μέσα από τα οποία εκφράσαμε όσα μάθαμε και τις παρουσιάσεις για την ασφάλεια όπου είχαμε φτιάξει με την βοήθεια της διευθύντριας στο σχολείο. Το απόγευμα αποχαιρετήσαμε τους Γερμανούς μαθητές. Νωρίς το Σάββατο συναντηθήκαμε στον σταθμό του τρένου ώστε να αποχωρήσουμε για το αεροδρόμιο. Η αποχώρηση από τα παιδιά ήταν σκληρή και γεμάτη συγκίνηση καθώς είχαμε έρθει πολύ κοντά και οι πιθανότητες να ξαναβρεθούμε είναι ελάχιστες.

Η εβδομάδα αυτή αποτέλεσε για όλους μας μια αξέχαστη εμπειρία μάθησης, μια περιπέτεια σε

αγνώστους τόπους και ενδυνάμωσης των δεσμών μεταξύ των μαθητών διαφορετικών χωρών.

Στο τέλος, δεν ήμασταν πια τα ίδια άτομα που πήγαν στην Ολλανδία. Ήμασταν  πιο ώριμοι, πιο ανοιχτοί, γεμάτοι αναμνήσεις και ευγνωμοσύνη για αυτή την ανεπανάληπτη εμπειρία.

Άρτεμις Αντωνιάδη

Η τρίτη γυμνασίου του σχολείου μας αποχαιρέτησε τον Μαρτη στην κοσμοπολίτικη συμπρωτεύουσα όπου πραγματοποιήθηκε η πενθήμερη εκδρομή της. Οι μαθητές και οι μαθήτριες απόλαυσαν το ταξίδι αδρατοντας την κάθε μέρα και δημιουργώντας αξέχαστες στιγμές με τους φίλους τους.

Την πρώτη μέρα μετά από το πολύωρο ταξίδι έγινε ξενάγηση στην γραφική άνω πόλη και στα ιστορικά κάστρα της.Αργότερα τα λεωφορεία πήγαν τα παιδιά βόλτα στην πόλη και οι ευγενέστατες ξεναγοί τους έδωσαν πλήθος πληροφοριών για την όμορφη Θεσσαλονίκη. Το ίδιο βράδυ περπάτησαν στην παραλιακή και φωτογραφήθηκαν στο ονειρικό ηλιοβασίλεμα που έκανε το τοπίο μαγικό.

Την επομενη μερα μετα το δύσκολο πρωινο ξύπνημα και λίγη ώρα δρόμου με το λεωφορείο επισκέφτηκαν τους Τάφους της Βεργίνας. Εκεί ξεναγήθηκαν στους Αρχαιολογικούς Χώρους της Βεργίνας, όπου βρίσκονταν οι τάφοι ιστορικών προσώπων όπως του βασιλιά Φιλλίπου Β. Έπειτα, επισκέφθηκαν στους εντυπωσιακούς καταράκτες της Έδεσσας. Τα παιδιά αλλά και οι καθηγητές εντυπωσιάστηκαν με την μαγεία της φύσης και κάθισαν εκεί για να απολαύσουν το τοπίο που ήταν πραγματικά φανταστικό. Στη συνέχεια, έπειτα από ένα διάλειμμα 2 ωρών τα παιδιά επισκέφθηκαν ένα κέντρο νυχτερινής διασκέδασης όπου εκτόνωσαν την ένταση των 2 αυτών ημερών.

Την 3η μέρα εξερευνήσαν τον μαγευτικό χώρο Διον και ξεναγήθηκαν στο φυσικό τοπίο με τα καταπράσινα λιβάδια και τα εντυπωσιακά ποτάμια. Αμέσως μετά την επίσκεψη τα παιδιά είχαν ένα μεγάλο διάλειμμα στο ξενοδοχείο και μετά επισκέφτηκαν ένα άλλο μέρος διασκέδασης όπου χορέψαν και διασκέδασαν με ζωντανή μουσική. Μετά από ένα μεγάλο γλέντι γυρίσανε πίσω για να προετοιμαστούν για την επόμενη μέρα.

Με το επόμενο φως της ημέρας, οι μαθητές επισκέφθηκαν το πολεμικό μουσείο Θεσσαλονίκης όπου ενημερώθηκαν για την πολεμική ιστορία της περιοχής, η οποία ήταν εντυπωσιακή. Αμέσως μετά, παρά τις δυσκολίες του καιρού, ανέβηκαν στον διάσημο Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης. Μετά από την ανάβαση πολλών σκαλοπατιών απολαύσαν την θέα που πραγματικά σου έκοβε την ανάσα. Το ίδιο βράδυ, πέρασαν για μια τελευταία φορά από το λιμάνι και είχαν ελεύθερο χρόνο στην περιοχή. Την τελευταία μέρα τα παιδιά είχαν ελεύθερο χρόνο σε ένα εμπορικό κοντά στο αεροδρόμιο όπου περάσανε τις τελευταίες τους στιγμές και την ίδια μέρα μετά από ένα μεγάλο ταξίδι γυρίσανε πίσω .

Ήταν μια αξέχαστη εμπειρία!!!

Ελένη Αντωνάκου

Κυριακή 6 Οκτωβρίου – Οι πρώτες αφίξεις

Το μεσημέρι, παρακολούθησαν παρουσίαση για τα Fake News και ακολούθησε παιχνίδι Kahoot με θεματολογία σχετική με την ψηφιακή ενημέρωση.

Το πρόγραμμα Erasmus δεν είναι απλώς ένα ταξίδι ή ένα σχολικό project. Είναι μια εμπειρία ζωής που μας έφερε πιο κοντά, μας δίδαξε τον σεβασμό στη διαφορετικότητα και μας άνοιξε τους ορίζοντες. Οι αναμνήσεις, οι φιλίες και τα συναισθήματα αυτής της εβδομάδας θα μας συντροφεύουν για πάντα.

 Η αναχώρηση μας έγινε από το αεροδρόμιο των Χανίων την Κυριακή 6 Απριλίου από όπου πήραμε το αεροπλάνο για την Αθήνα. Στη συνέχεια επιβιβαστήκαμε στο επόμενο αεροσκάφος με προορισμό την Κατανια. Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο αργα το απόγευμα  και κατόπιν πήγαμε βόλτα στην πόλη όπου είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε το παραδοσιακό ιταλικό φαγητό.

    Τη δεύτερη μέρα ξεκινήσαμε νωρίς από το ξενοδοχείο με προορισμό τον Ακραγαντα και πιο συγκεκριμένα την Κοιλάδα των Ναών. Εκεί, περιπλανηθήκαμε ανάμεσα στην ανθισμένη φύση και στους αρχαίους ναούς που δημιουργήθηκαν πολλούς αιώνες πριν, περίπου την ίδια περίοδο με την Ακρόπολη στην Αθήνα. Είδαμε και φωτογραφίσαμε τους ναούς του Ηρακλή , του Δια , της Αφροδίτης και των Διόσκουρων, με τον ήλιο να κάνει τα μάρμαρα να γυαλίζουν. Οι ναοί αποτελούνται κυρίως από κίονες δωρικού ρυθμού των οποίων το πλάτος μειώνεται όσο το  ύψος τους αυξάνεται, σχηματίζοντας μια καμπύλη. Ακολούθησε επίσκεψη σε εκπτωτικό χωριό και η μέρα ολοκληρώθηκε με μαγείρεμα στο ξενοδοχείο.

Την επόμενη μέρα, επισκεφθήκαμε το σχολείο του Μαυρολυκου, το οποίο στεγάζεται σε διατηρητέο κτήριο του 1930. Μας υποδέχτηκαν τα παιδιά της τελευταίας τάξης του λυκείου , δηλαδή της 5ης , μαζί με τον καθηγητή των ελληνικών και την διευθύντρια τους. Η ομάδα μας μετά από πολύωρες πρόβες ήταν έτοιμη για την παρουσίαση! Αρχικά μιλήσαμε για τα ιστορικά στοιχεία του σχολείου μας ενώ παράλληλα προβάλλονταν φωτογραφίες του από την έναρξη της λειτουργίας του έως σήμερα. Ακολούθησε η απαγγελία του ποιήματος «Ιθάκη» του Κ. Καβαφη, συνοδευόμενη από κλασική μουσική, καθώς και  ποιημάτων του Ν. Βρετακου από την ποιητική συλλογή του «Σικελικά» στα ελληνικά αλλά και στα ιταλικά.

Η παρουσίαση ολοκληρώθηκε με παραδοσιακούς κρητικούς χορούς που εντυπωσίασαν τους Ιταλούς μαθητές . Δυστυχώς εκείνοι λόγω έλλειψης χρόνου και των απαιτήσεων της τελευταίας τάξης του λυκείου δεν κατάφεραν να μας κάνουν μια αντίστοιχη παρουσίαση και ξενάγηση στην πόλη και το σχολείο τους. Αργά το απόγευμα, γυρίσαμε στην Κατανια και περπατήσαμε στο κέντρο της, στην οδό «Via Etna». Ο δρόμος είναι λιθόστρωτος και από το μεγαλύτερο μέρος του δεν περνούν αυτοκίνητα. Πλαισιώνεται από επιβλητικά διατηρητέα κτήρια βαμμένα με γήινα χρώματα και τερματίζει με θέα το ηφαίστειο της Αίτνας από το οποίο έχει πάρει και το όνομά του. Καταλήξαμε σε παραδοσιακό ταβερνάκι όπου κάναμε την ζωή των αγαπημένων μας συνοδών δύσκολη…  Πρώτον αποφασίσαμε να τους κάνουμε μια έκπληξη για τα γενέθλια που δεν είχαν. Καταφέραμε να συνεννοηθούμε με τον σερβιτόρο με έναν συνδυασμό γλωσσών ώστε να μας φέρει ένα πεντανόστιμο , κατά την γνώμη των καθηγητριών  , γλυκό . Μετά από πολύ γέλιο, τρέξαμε έξω και κρυφτήκαμε πίσω από κάποια παρκαρισμένα αυτοκίνητα.

Τις είδαμε να βγαίνουν από το εστιατόριο και λίγα δευτερόλεπτα πριν αρχίσει η κα Μαρτσακη να φωνάζει τόσο δυνατά που θα την ακούγατε κι εσείς από τα Χανιά , αρχίσαμε να χοροπηδάμε ουρλιάζοντας. Τέλος, κλεισαμε την ημέρα παίζοντας όλοι μαζί παιχνίδια όπως «Παλέρμο».

Την τέταρτη μέρα, απολαύσαμε την επίσκεψη μας στις Συρακουσες και περιηγηθήκαμε στο νησί της Ορτυγιας. Περιπλανηθήκαμε στα στενά του νησιού που έμοιαζαν πολύ με την Παλιά Πόλη των Χανίων αφού χτίστηκαν από τον ίδιο λαό. Παρακολουθήσαμε μια διαδραστική ξενάγηση στο μουσείο του Αρχιμηδη – Νταβιντσι. Περπατήσαμε στην μαγευτική παραλία δίπλα στα κρυστάλλινα νερά που λαμποκοπούσαν στον ήλιο. Επίσης, περάσαμε από την πηγή της Αρεθουσας. Κατά την Ελληνική Μυθολογία η Αρεθουσα ήταν νύμφη των πηγών και των δασών, συνοδός της θεάς Αρτεμιδος, καθώς και θιγατερα του Νηρέα και της Ωκεανίδας Δωριδος.

Αυτήν αγάπησε ο Ποτάμιος θεός Αλφειός τον οποίο, για να αποφύγει η Αρεθουσα διαπέρασε τη θάλασσα μεταξύ Πελοποννήσου και Σικελιας και, φτάνοντας στο νησί της Ορτυγιας μεταμορφώθηκε από την Αρτεμη σε πηγή πλούσια σε γάργαρο νερό. Τότε, ο Αλφειός μεταμορφώθηκε σε ισχυρό υποθαλάσσιο ποταμό ώστε να ενώσει τα ύδατά του με εκείνα της πηγής της Αρεθουσας. Στη συνέχεια, απολαύσαμε ιταλικό φαγητό στην πλατεία Μητροπολεος και περιπλανηθήκαμε στο τοπικό παζάρι. Η μέρα μας ολοκληρώθηκε ξανά με μια βόλτα στην Κατανια , πιο συγκεκριμένα στο “Duomo” κι σε έναν πεζόδρομο γεμάτο ζωή .

Την τελευταία μέρα, κατευθυνθήκαμε προς την Ταορμίνα. Για να πάμε εκεί , χρειάστηκε να επιβιβαστούμε σε δυο διαφορετικά μικρά λεωφορεία που σκαρφάλωσαν μέχρι την  είσοδο της ακρόπολης της Ταορμινας. Περπατήσαμε στα γραφικά γεμάτα μαγαζιά στενά του κέντρου της πόλης και φτάσαμε στο Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο χτισμένο κατά τη διάρκεια του τρίτου αιώνα πΧ. Ξαποστάσαμε στα καθίσματα (ίσως να κάναμε και ηλιοθεραπεία) στα καθίσματά του χαζεύοντας τη θέα . Το τοπίο ήταν συνδυασμός βουνού και θάλασσας ενώ στο βάθος μπορούσαμε να διακρίνουμε τον ορίζοντα.  Ακόμη  είδαμε ζωντανά ο,τι διαβάσαμε στο μάθημα των αρχαίων από μετάφραση για τα αρχαία ελληνικά θέατρα. Αργά το μεσημέρι πήραμε τον δρόμο της επιστροφής και φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Κατανιας στις 16:00.  Η αναμονή ήταν μεγάλη καθώς η πτήση μας ήταν προγραμματισμένη για τις 19:00. Μπορούσαμε εύκολα να διακρίνουμε τον εκνευρισμό που υπήρχε στην ατμόσφαιρα καθώς το υπέροχο αυτό ταξίδι πλησίαζε στο τέλος του. Ομως το συναίσθημα γρήγορα μετατράπηκε σε άγχος και αγωνία διότι η πτήση μας είχε όλο και μεγαλύτερη καθυστέρηση και υπήρχε κίνδυνος να μην προλάβουμε την ανταπόκριση. Κάναμε σενάρια για την πιθανή διαμονή μας στην Αθήνα και γελούσαμε όλοι μαζί κάνοντας το κλίμα λίγο πιο ελαφρύ. Τελικά, η πρώτη πτήση έγινε στα 2/3 του κανονικού χρόνου και έτσι μετά από λίγο τρέξιμο προλάβαμε το αεροπλάνο στην Αθήνα. Το ταξίδι ήταν πολύ κουραστικό αλλά όταν ήρθε η ώρα του αποχωρισμού η συγκίνηση ήταν τεράστια!

Φυσικά δεν είναι δυνατόν να υπάρξει εκδρομή χωρίς απρόσμενα γεγονότα . Αρχικά εκτός από τις αλλεργίες της άνοιξης , βρεθήκαμε αντιμέτωποι με πυρετούς , πονοκεφάλους , πονοκοιλους. Παρόλα αυτά, τίποτα δεν μας εμπόδισε από το να απολαύσουμε την μοναδική αυτή εμπειρία αφού η ψυχολογία μας παρέμενε υψηλή! Επίσης δεν ήταν ανύπαρκτες οι περιπτώσεις που παιδιά βρέθηκαν στο πάτωμα καθώς οι συγκάτοικοι τους είχαν άστατο ύπνο. Ακόμα, αναστατωθήκαμε ιδιαίτερα όταν συνειδητοποιήσαμε ότι ένα διαβατήριο είχε χαθεί. Για καλή μας τύχη όμως βρέθηκε από αστυνομία της περιοχή και το παρέλαβε η διευθύντρια όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο. Τελος, δεν γίνεται να μην αναφέρουμε ότι πανικοβληθήκαμε όταν δεν μπορούσαμε να εντοπίσουμε την διευθύντρια καθώς δεν είχε το κινητό της τηλέφωνο κι είχε απομακρυνθεί αρκετά.

Συνοψίζοντας οι μαθητές απόλαυσαν την εκδρομή στο μέγιστο ενώ παράλληλα αποκόμισαν μαγευτικές εμπειρίες. Πιστεύουμε ότι το ταξίδι δεν θα ήταν τόσο ξεχωριστό χωρίς τα συγκεκριμένα παιδιά και τις αγαπημένες μας καθηγήτριες , την κα Μαρτσακη και την κα Κατακη , αλλά και την διευθύντρια μας. Τέλος ευχαριστούμε πολύ την κα Βομβολακη που διευκόλυνε την επικοινωνία μιλώντας άπτεστα την ιταλική γλώσσα.

La vita è bella

Δύο λόγια από τις συνόδους μας:

κα Μαρτσάκη :

TO TAΞIΔI MAΣ ΣTH ΣIKEΛIA, ME AΦOPMH THN AΔEΛΦOΠOIHΣH ME TO Liceo Classico Maurolico, HTAN MIA ΠOΛY OMOPΦH EMΠEIPIA! MΠOPEI NA HTAN MONO TEΣΣEPIΣ MEPEΣ, AΛΛA HTAN ΓEMATEΣ ME EIKONEΣ KAI TOΠIA. ΣYNANTHΣAME THN IΣTOPIA MAΣ KAI TO ENTONO AΠOTYΠΩMA TΩN APXAIΩN EΛΛHNΩN ΣTH ΣIKEΛIA!  ΠEPAΣAME YΠEPOXA ME 20 YΠEPOXA ΠAIΔIA!!!

κα Κατάκη :

Το ταξίδι στη Σικελία επισφράγισε τις συναντήσεις φιλαναγνωσίας ως τελικός στόχος.  Οι συναντήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν με μια ομάδα παιδιών της Β και της Γ Γυμνασίου καθόλη τη διάρκεια του σχολικού έτους 2024-25, τα απογεύματα της Παρασκευής.  Ήταν συναντήσεις ευχάριστες και εποικοδομητικές καθώς εκτός ωρολογίου προγράμματος οι μαθητές εκφράζονται αυθόρμητα και έτσι γευτήκαμε τη δροσιά της ηλικίας τους.  Ξεναγηθήκαμε στο νησί πριν να το επισκεφθούμε, ανατρέξαμε στις περιοχές όπου ο ελληνισμός και όσοι τον διαδέχθηκαν πολιτισμοί άφησαν τα χνάρια τους   και ταξιδέψαμε στον κόσμο της φαντασίας με το λογοτεχνικό βιβλίο “Ο βιβλιοπώλης του Σελινούντα”.  Με το υπέροχο πραγματικά ταξίδι στη Σικελία, νιώσαμε όλοι πόσο ωραία αλληλοσυμπληρώνονται οι πολιτισμοί, όταν οι φορείς τους, οι άνθρωποι ευημερούν.  Η “Μεγάλη Ελλάδα” φανέρωσε για μια ακόμη φορά, μετά από τόσες χιλιετίες τις ομοιότητές της με τη “Μικρή Ελλάδα” στο φυσικό τοπίο, στην πολιτιστική παράδοση, στη φυσιογνωμία και  τον χαρακτήρα των ανθρώπων της.  Ένα ταξίδι απολαυστικό που χάρισε σε όλους και όλες τη χαρά της γνωριμίας με έναν ωραίο τόπο τόσο γνωστό από το βάθος των αιώνων.

Δοϊτσίδου Μαριάννα

Καντερακη Μαρίλια Γ’1

“Γιατί αποφασίσατε να αναλάβετε το ρόλο του διευθυντή;”

Στην ερώτηση αυτή ο κος Αθανασάκης μας απάντησε ότι δεν στόχευε στη δόξα, στο κύρος ή στην “θέση”.  Αντίθετα μας είπε πως είχε ένα όραμα για το σχολείο, το οποίο εν τέλει έγινε πραγματικότητα.

“Μπορείτε να μας περιγράψετε αυτό το όραμα;”

Καθώς περιέγραψε το σχολείο της παιδικής του ηλικίας ως σχολική φυλακή, μας είπε πως ήθελε να δημιουργήσει ένα σχολείο αντίθετο από το δικό του, ένα σχολείο ελκυστικό στα παιδιά.  Οραματιζόταν το σχολείο να είναι ένας οικείος χώρος για τα παιδιά, ένας χώρος που θα τον ένιωθαν σα το δεύτερό τους σπίτι.  Σκόπευε να δώσει στους μαθητές περισσότερα δικαιώματα και να τους κάνει να νιώθουν ότι φοιτούν σε ένα δημοκρατικό σχολείο.  Ήθελε να δώσει στα παιδιά την ευκαιρία να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις, να δράσουν σα σύνολο και να έρθουν αντιμέτωποι με τις θετικές και τις αρνητικές συνέπειες των αποφάσεών τους.

“Τί είναι για εσάς η εκπαίδευση;”

Όταν ρωτήσαμε τον κο Αθανασάκη τι σημαίνει “εκπαίδευση” για τον ίδιο είπε χαρακτηριστικά ότι: “Η εκπαίδευση είναι κάτι ευρύτερο.  Συνέχισε λέγοντας ότι η εκπαίδευση δεν συνδέεται απαραίτητα με το μάθημα που γίνεται μέσα στην τάξη.    Αναλυτικότερα τα παιδιά έχουν πλήθος άλλων ενδιαφερόντων εκτός από τα “βασικά” μαθήματα.

Πώς προωθήσατε εσείς την ενασχόληση των μαθητών με άλλα αντικείμενα;

Απάντησε πως προσπάθησε να δώσει ερεθίσματα μέσω της διοργάνωση εξωσχολικών ομάδων.  Καθηγητές του σχολείου μας ή από άλλα σχολεία της πόλης μας, ήταν πρόθυμοι να δημιουργήσουν τους δικούς τους ομίλους και να προωθήσουν το αντικείμενό τους.  Στόχος του ήταν οι μαθητές να βρουν άλλου δρόμους και να αποκτήσουν καινούργια ενδιαφέροντα.  Για παράδειγμα το “Schoolspace” που λάμβανε χώρα κάθε Σάββατο στο σχολείο μας με υπεύθυνο καθηγητή τον κο Καγιά.  Σ΄αυτή την ομάδα παιδιά όλων των ηλικιών και ανεξαρτήτως σχολείου που φοιτούσαν, μάθαιναν να προγραμματίζουν με Python διάφορες συσκευές.

Ποιά ήταν τα αποτελέσματα της δημιουργίας αυτών των ομίλων;

Με αυτόν τον τρόπο το σχολείο άνοιξε προς την κοινωνία, μέσω εκθέσεων και παρουσιάσεων.  Ταυτόχρονα ο διευθυντής μας κατάφερε σε συνεργασία με τους αγαπημένους μας καθηγητές να φέρει την κοινωνία μέσα στο σχολείο.  Ακόμη μέσω των ομίλων τα παιδιά εντάχθηκαν  πιο ομαλά στη σχολική κοινότητα και διευκολύνθηκε η κοινωνικοποίησή τους.  Τέλος ο κος Αθανασάκης ήθελε οι μαθητές να βρουν  τα ταλέντα τους και να τα ακολουθήσουν στο μέλλον.

Μπορείτε να μας μιλήσετε για τη δημοσιογραφική ομάδα του σχολείου;

Τελειώνοντας τη συνέντευξη, μας μίλησε για τη δημιουργία της δημοσιογραφικής ομάδας του Γυμνασίου μας.  Μας είπε πως ήταν η πρώτη παγκρήτια εφημερίδα και ονομάστηκε “Μαθητική Ηχώ”.  Αργότερα η εφημερίδα απέκτησε ηλεκτρονική μορφή και έγινε δίγλωσση.

Θα θέλαμε να τον ευχαριστήσουμε πολύ για το χρόνο που διέθεσε γι΄αυτή τη συνέντευξη.

Πάντοτε είναι χαρά μας να συζητάμε μαζί του.

Μαρίλια Καντεράκη

Μαριάννα Δοϊτσίδου

Η Κριτσωτοπούλα είναι η κορυφαία λογοτεχνική στιγμή του Διαλυνομιχάλη. 

Πρόκειται για την ιστορία της Ροδάνθης από την Κριτσά.

Η Ροδάνθη ήταν η μοναχοκόρη του ιερέα Πρωτόπαπα και ζούσε στην Κριτσά με τους γονείς της και τον μικρό της αδερφό.  Ο πατέρας της τη σπούδαζε στο μοναστήρι της Παναγίας της Φανερωμένης και σκόπευε να την κάνει δασκάλα για να μορφώσει και τους υπόλοιπους χωριανούς.  Η Ροδάνθη ήταν καλόψυχη, στοργική, όμορφη και μορφωμένη.  Για κακή της τύχη την είδε ο Χουρσίτ Αγάς από το Χουμεριακό, ο πλούσιος και παντοδύναμος Τούρκος διοικητής της περιοχής.  Ο χουρσίτ Αγάς την ερωτεύτηκε και τη ζήτησε για γυναίκα του. Μετά την άρνηση των γονιών της και αφού σκότωσε τη μητέρα της την απήγαγε με τη βία, ανάγκασε τη Ροδάνθη να ασπαστεί τον ισλαμισμό και την παντρεύτηκε.  Την πρώτη νύχτα το γάμου και πάνω στο νυφικό κρεβάτι, η Ροδάνθη έσφαξε τον Χουρσίτ Αγά και κατόπιν ανέβηκε στα βουνά και πολέμησε με το αντάρτικο σώμα του Καπετάν Καζάνη.  Η Ροδάνθη ντυμένη άντρας και με το όνομα Μανώλης πολέμησε με ηρωισμό και αυτοθυσία τους Τούρκους και έπεσε μαζί με πολλούς άλλους Κρητικούς ήρωες στη μάχη της Κριτσάς το 1823.

Μαρίλια Καντεράκη

Στις μέρες μας οι άνθρωποι πολλέ φορές τα παρατουν, χωρίς να έχουν καν προσπαθήσει.  Σύμφωνα όμως με το Μπρεχτ, αυτοί που προσπαθούν είναι αδιαμφισβήτηα σε ανώτερο επίπεδο από αυτούς που δεν έχουν καταβάλει την ελάχιστη προσπάθεια, ακόμα και αν τελικά χάσουν.  Αυτό συμβαίνει γιατί, εάν κάποιος δεν προσπαθήσει, δεν πρόκειται να πάρει τηνπαραμικρή ικανοποίηση, αφού δεν θα έχει ούτε την ευκαιρία να κερδίσει, αλλά ούτε και την ευχαρίστηση της εκπλήρωσης κάποιυ προσωπικού στόχου.  Επιπλέον η προσπάθεια δεν τελειώνει μετά την πρώτη ήττα.  Ακόμα και να μην φθάσει ποτέ στη νίκη, το άτομο είναι σύγουρα κερδισμένο, καθώς αποκομίζει εμπειρίες, παίρνει μαθήματα και βιώνει συναισθήματα.  Όλα αυτά αναμφίβολα, θα του φανούν χρήσιμα σε κάποια στιγμή τηςζωής του.  Αντίθετα, κάποιος που δεν προσπαθεί, τα μόνα συναισθήματα που έχει την ευκαιρία να νιώσει είναι ανασφάλεια, απογοήτευση και τύψεις που δενμπήκε στη διαδικασία να δοκιμάσει τις δυνάμεις του.

Μαρίλια Καντεράκη

Δοϊτσίδου Μαριάννα, Δασκαλάκη Χριστίνα, Δρούτσου Κατερίνα, Καντεράκη Μαρίλια, Αλίγια Άννα, Ανδρικίδη Μαρία, Αντωνάκου Ελένη, Γιουσουφέλα Βασιλική, Μαρής Χάρης, Μιελάκης Νίκος, Καρπαθίου Σταμάτης Δημήτρης