Τα χημικά στοιχεία  διακρίνονται επίσης σε μέταλλα και αμέταλλα. Στον περιοδικό πίνακα τα αμέταλλα καταλαμβάνουν την «επάνω δεξιά περιοχή», ενώ τα μέταλλα, που είναι πολύ περισσότερα, καταλαμβάνουν τον υπόλοιπο πίνακα.

Εικόνα του  Π. Π. μέσα στο άρθρο από : https://g2xhmeia.blogspot.com/

Αρθρογράφος: Γιάννης Μπουμπαγιατζόγλου Γ1

Το έθιμο του σπασίματος κεραμικών σκευών έχει ρίζες αρχαιοελληνικές , όπου συναντάμε παρόμοιες πράξεις , ενώ στον Ορθόδοξο Ελληνικό Χριστιανικό έθιμικό βίο το γεγονός εδράζεται στο δοξαστικό των αίνων της Μεγάλης Παρασκευής :

<<Ἐξέδυσάν με τὰ ἱμάτιά μου, καὶ ἐνέδυσάν με χλαμύδα κοκκίνην, ἔθηκαν ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου, στέφανον ἓξ ἀκανθών, καὶ ἐπὶ τὴν δεξιάν μου χείρα, ἔδωκαν κάλαμον, ἵνα συντρίψω αὐτούς, ὡς σκεύη κεραμέως>>. 

H τελευταία φράση του τροπαρίου , όπως γίνεται αντιληπτό , ταιρίαζει απόλυτα με το έθιμο .

Βέβαια θα πρέπει να τονίσουμε ότι την συγκεκριμένη στιγμή που λαμβάνει χώρα το έθιμο στην εκκλησία τελείται η Θεία Λειτουργία και είναι ακριβώς η στιγμή όπου έχει τελειώσει η η ανάγνωση του Αποστόλου και ψάλεται το τροπάριο << Ανάστα ο Θεός >> . και χτυπούν χαρμόσυνα οι καμπάνες προαναγγέλοντας το επικείμενο γεγονός της Ανάστασης του κυρίου μας . Με το συγκεκριμένο τροπάριο βλέπουμε και σε άλλες περιοχές της πατρίδας μας να τελούνται έθιμα τα οποία διακρίνονται για τον <<ηχηρό>. τους χαρακτήρα .

Το σπάσιμο των κεραμικών σκευών συναντάται και στα άλλα νησιά του των Επτανήσων , στην Κέρκυρα όμως το έθιμο τελείται από άκρη σε άκρη του νησιού και έτσι εκτός από την Σπινάδα , το Λιστόν και τους γύρω δρόμους , που μαζεύονται και οι περισασότεροι επισκέπτες του νησιού , σε όλες τις γειτονιές , τα καντούνια και τα χωριά οι ντόπιοι τηρούν το έθιμο ευχόμενοι ο ένας στον άλλο << Καλή Ανάσταη >> !!!

Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση !!!

                                                                                                                                                                                                                                                 Νικόλας Τρύφωνας Γ3

Ένα συγχαρητήρια στους παρακάτω :

1. Σημαιοφόρο  ΤΡΥΦΩΝΑ  ΝΙΚΟΛΑ  Γ3΄

2. Παραστάτες Γραμμής  Α-ΓΚΙΝΤΙΚΑ ΑΝΤΙΓΟΝΗ Γ3΄, ΜΠΟΥΜΠΑΓΙΑΤΖΟΓΛΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Γ1΄.

3.Παραστάτες Γραμμής  Β – Οι ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ  της Α΄,Β΄ Γυμνασίου.

Ένα μπράβο δίνεται και στη λαβαροφόρο του τμήματος με την οποία << προωθήθηκε >>   το σχολείο μας  , την Μάνδυλα Ιωάννα.

Παρευρέθηκαν στον χώρο εκείνο  και  οι καθηγητές   Σουμπλής Υάκινθος( Φυσικής Αγωγής και υποδιευθυντής)  και Αρβανιτάκης Χαράλαμπος( διευθυντής)  καθώς και η  αξιότιμη πρόεδρος του σχολείου , Πιέρρα Βελλιανίτη!

Συγχαρητήρια σε όλους ! 24.3.26.

Συγχαρητήρια σε όλους σας!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!!!

25.03.2026

Συγχαρητήρια στον κύριο Κυριάκο Κωλέση που δημιουργεί και ωθεί τα παιδιά σε αυτή την μοναδική εμπειρία.

Εξαιρετική η ιδέα και ακόμα περισσότερο το αποτέλεσμα. Φάνηκε η καλή διάθεση και η συνεργασία των παιδιών.

Μια γιορτή που παρακολουθήσαμε από την αρχή έως το τέλος με ενδιαφέρον!

Σας ευχαριστούμε πολύ!!!

Το μαρτάκι φοριέται από τα παιδιά από την 1η έως την 31η Μαρτίου  ενώ όταν περάσει ο Μάρτης , το αφήνουν στο κλαδί ενός δέντρου να το πάρουν τα χελιδόνια . Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση το μαρτάκι προστατεύει τα παιδιά από τον ήλιο .

O πραγματικός όμως λόγος που οι παλιοί θέσπισαν αυτό το έθιμο στον Μάρτιο είναι επειδή είναι ο μήνας της εαρινής μετανάστευσης των πτηνών από την Αφρικανική ήπειρο στην Ελλάδα κυρίως και κατ” επέκταση στα Βαλκάνια .

Μαζί  με τα υγιή χελιδόνια  μετανάστευαν και άλλα ασθενή πουλιά  . Ειδικά το ασθενές χελιδόνι εάν δει κόκκινο χρώμα το αποφεύγει αντιθέτως με το υγιές που βρίσκει την κλωστίτσα από το μαρτάκι και το μεταφέρει στην φωλιά του για να προστατεύσει την χρήση της από τον ασθενή και να κλωσήσει τα υγιή αβγά του .Για τον λόγο αυτό οι παλιοί είχαν σκαρφιστεί τη χρησιμότητα των χελιδονιών , κυρίως , και απέτρεπαν τα παιδιά να παίζουν μαζί τους και να πλησιάζουν τις χελιδονοφωλιές !

Αρθρογράφος : Νικόλας Τρύφωνας

Ιστορική πηγή : Κυριάκος Κωλέσης

Εκδρομή Καρδίτσα: Εικόνες

11-15/03/2026

Η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου σόκαρε το πανελλήνιο. Ένας απλός δεκαπεντάχρονος μαθητής να πέφτει νεκρός εξαιτίας ενός αστυνομικού. Άλλαξε για πάντα τους μάρτυρες και οδήγησε σε αδικοχαμένα χρόνια για τον Ρωμανό. Ο Νίκος Ρωμανός, ο κολλητός του Αλέξη ήταν εκείνος ο οποίος είδε τον 15χρονο να ξεψυχα στα χέρια του. Ο Ρωμανός ενταχθεί και συμμετείχε στην τρομοκρατική οργάνωση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς». Αυτό που είναι ξεκάθαρο στην όλη ιστορία είναι πως μια δολοφονία δε έχει μόνο ένα θύμα. Ο Νίκος Ρωμανός, συμμαθητής και φίλος του Αλέξη Γρηγορόπουλου περιγραφόταν από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως «ο άνθρωπος στα χέρια του οποίου ξεψύχησε ο Αλέξης». «Εγώ ήμουν «το παιδί του διπλανού θρανίου»» λέει. Εξήγησε εκείνο το βράδυ είχε καλέσει την παρέα σ” ένα Ιντερνετ καφέ. Ο Αλέξης δεν γινόταν να μην πάει. «Τέσσερα χρόνια πριν, ήταν ήδη μαζί με τον Νίκο απ” την πρώτη μέρα που τους θυμάμαι στου Μωραΐτη. Την τελευταία μέρα, ήταν ακόμη με τον Νίκο» λέει χαρακτηριστικά σε έναν δημοσιογράφο ο ιδιοκτήτης.

Ο Νίκος αγρίευε και φώναζε στους δημοσιογράφους όταν τον επαίρναν τηλέφωνο. Ένα παιδί, που μόλις έχει δει τον φίλο του να πεθαίνει στα χέρια του λόγω ενός διεστραμμένου αστυνομικού να έχει και τον κάθε δημοσιογράφο της κακιάς ώρας να τον καλεί. Ένας απ” τους δημοσιογράφους είπε πως τον τρομάζει αυτό το παιδί, πως δεν έχει ξαναδεί μάτια εφήβου έτσι θολά απ” την οργή. Ο Νίκος αρνήται να μιλήσει. Δε μπορεί. Δε το αντέχει. Τα κανάλια τον έπιασαν μόνο στα πλάνα της κηδείας, το παιδί που κρατά το φέρετρο, ή μάλλον που κρατιέται απ” το φέρετρο. Οι συνέπειες που υπέστει λόγω της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου ο Νίκος Ρωμανός, δεν πήγαν απαρατήρητες από την μητέρα του, την γνωστής συγγραφέα Παυλίνας Νάσιουτζικ στην Real News. «Ο Νίκος κρατούσε το φέρετρο, ο Αλέξανδρος ξεψύχησε στα χέρια του, από εκεί ξεκίνησαν όλα, δεν θέλω να προσθέσω τίποτα άλλο». Ακόμη, παρατήρησε την διαφορά στην συμπεριφορά του παιδιού και ο πατριός του Αλέξη, ο Ανδρέας Κωνσταντίνου, ο οποίος αναφέρει πως ο Νίκος Ρωμανός ήταν το δεύτερο θύμα του αστυνομικού (ειδικού φρουρού) Κορκονέα που πυροβόλησε τον 15χρονο στα Εξάρχεια .Ο Νίκος Ρωμανός, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου, δεν είχε καμία σχέση με το παιδί που γνωρίζαμε έως τότε. Ήρθε μια φορά στην Αμφισσα, χωρίς να καταθέσει. Στο δικαστήριο τον διακατείχε θυμός, ήταν σε μεγάλη σύγχυση και νευρικότητα. Είχε μέσα του οργή και φόβο. Ένα παιδί που εγκαταλείπει την οικογενειακή γαλήνη και θαλπωρή μαζί και το σχολείο, τι πορεία μπορεί να έχει; Ήταν το δεύτερο θύμα των Κορκονέα και Σαραλιώτη. Εκείνο το βράδυ οι δολοφονικές σφαίρες σκότωσαν και τον Νίκο».

Στο δικαστήριο τον διακατείχε θυμός, ήταν σε μεγάλη σύγχυση και νευρικότητα. Είχε μέσα του οργή και φόβο. Ένα παιδί που εγκαταλείπει την οικογενειακή γαλήνη και θαλπωρή μαζί και το σχολείο, τι πορεία μπορεί να έχει; Ήταν το δεύτερο θύμα των Κορκονέα και Σαραλιώτη. Εκείνο το βράδυ οι δολοφονικές σφαίρες σκότωσαν και τον Νίκο».

Μα τι ήταν αυτά τα «όλα» που ανέφερε μάνα του Ρωμανού αναρωτήθηκα. Τελικά αστυνομικές πηγές επισημαίνουν πως μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ο φερόμενος ως μέλος των Πυρήνων, Νίκος Ρωμανός, ριζοσπαστικοποιήθηκε και ήρθε σε επαφή με τον αντιεξουσιαστικό χώρο, ενώ σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι μαζικές διαδηλώσεις. Ο μικροαστός μαθητής, σύντομα έγινε σημείο αναφοράς, σύμβολο για τον αντιεξουσιαστικό χώρο λόγω του ότι τον θεωρούσαν «κάτι σαν συνέχεια του αδικοχαμένου Γρηγορόπουλου».

Λίγους μήνες μετά την δολοφονία του 15χρονου Γρηγορόπουλου, ο Νίκος Ρωμανός φαίνεται ότι είχε ήδη προχωρημένες επαφές με το αντάρτικο πόλεως, με την Ημερησία να υποστηρίζει πως από την ανάλυση DNA που έγινε μετά την σύλληψη του στο Βελβεντό Κοζάνης, διαπιστώθηκε πως λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του φίλου του και σε ηλικία 16 ετών πήρε μέρος σε εμπρηστική επίθεση αντιεξουσιαστών στο αμαξοστάσιο της ΕΘΕΛ στον Άγιο Δημήτριο μαζί με μέλος της «Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς» που συνελήφθη για την αποστολή των δεμάτων βομβών. Τα βήματα που ακολούθησε ο κατηγορούμενος για τρομοκρατία Ρωμανός δεν είναι ξεκάθαρα , ωστόσο οι Αρχές κάνουν λόγο για ζύμωσή του μέσα στο ανταρτικό πόλεως με μέλη του οποίου έμενε σε σπίτια-γιάφκες για δυο χρόνια .

Δύο πέθαναν τις 6 Δεκεμβρίου του 2008. Ένας πυροβολισμός, μία σφαίρα, δύο ψυχές. Ο ένας άφησε το σώμα και ο άλλος άφησε το «είναι». Δεκαπέντε χρονών, σε μια βόλτα κανονική που έπρεπε να είχε τρέξει όπως κάθε άλλη σκότωσαν οι ειδικοί φρουροί Κορκονέας και Σαραλιώτης τον κολλητό του φίλο.

Φυσικά και έχουν υπάρξει και άλλα πολλά παρόμοια περιστατικά παγκοσμίως. Φυσικά και έχουν υπάρξει επιζώντες που απέφυγαν την παρανομία. Δεν δικαιολογεί ο θάνατος του Αλέξη τις πράξεις του Νίκου, μα ήταν αυτός ακριβώς που σκότωσε την παιδικότητα και την αθωότητα της ηλικίας του με τον πιο ακαριαίο τρόπο. Η μεταβολή στο πως έβλεπε τον κόσμο είναι ο λόγος που συμμετείχε στους Πυρήνες. Γιατί η θλίψη και η ταραχή έγιναν οργή και ορμή. Γιατί η ραγδαιότητα της αλλαγής τον τρέλανε. Γιατί αγανάκτησε με την ασχήμια αυτό του κόσμου. Δεν του δόθηκε χρόνος για να χτίσει τείχη , να προστατευτεί  , να φιλτράρει . Αλλά ας συνεχίσουμε να κατηγορούμε παιδιά σαν αυτόν , ας τους ενοχλούμε ενώ θρηνούν , ας τα τραυματίσουμε με πληγές που δεν επουλώνονται και μετά ας αναρωτηθούμε < Μα γιατί τον έφαγαν οι λύκοι ; > .

Άννα Κορακιανίτη Γ2