Αγαπητοί αναγνώστες,
Σας ξαναγράφω η ίδια μαθήτρια γιατί αυτή τη φορά θα ήθελα να σας μιλήσω για ένα δυσάρεστο γεγονός που τυραννά τα περισσότερα σχολεία, και είναι το θέμα του εκφοβισμού.
Αυτό το θέμα κάθε χρόνο γίνεται όλο και μεγαλύτερο και τρομοκρατεί αλλά και ανησυχεί μαθητές και καθηγητές. Αυτό γίνεται για πολλούς λόγους. Όμως μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό για να βοηθήσουμε τους μαθητές που το έχουν υποστεί ή το υφίστανται ακόμα;
Αν γνωρίζουμε τι περνάει ο μαθητής, θα πρέπει να τον πλησιάσουμε, να τον ενθαρρύνουμε και να τον παροτρύνουμε να κάνει το σωστό, ώστε να είναι αυτός ασφαλής αλλά να βοηθήσουμε και το παιδί που το προκαλεί. Αν όμως δεν κάνουμε τίποτα γι’ αυτό το πρόβλημα, το παιδί που το προκαλεί θα το κάνει και σε άλλα παιδιά -αν δεν το κάνει ήδη- και έτσι θα μάθει πως αυτό είναι το σωστό….. και όταν έρθει η ώρα να βγει στην κοινωνία, δεν θα είναι εύκολα τα πράγματα.
Αντιθέτως, το παιδί που το παθαίνει, καταλαβαίνει ότι είναι αδύναμο και κατώτερο και έτσι δεν θα πετύχει όλα όσα του αξίζουν, γιατί θα έχει πάντα τον φόβο για οτιδήποτε στη ζωή του. Αυτό στο οποίο θέλω να καταλήξω είναι ότι, αν ποτέ υπάρξει κάποιο παιδί που δέχεται τον εκφοβισμό, θα πρέπει να το βοηθήσουμε και να μην το εγκαταλείψουμε. Γιατί, αν είμαστε πολλοί μαζί εμείς οι μαθητές αλλά και οι καθηγητές, δεν θα φοβόμαστε. Και κανείς ποτέ δεν ξέρει, μπορεί να σταματήσει. Μακάρι!
Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία!
