Ακόμη, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αγαπά γενικότερα τον συνάνθρωπο και πάντοτε βρίσκει τρόπους να τον βοηθήσει. Άρα, είναι άνθρωποι γεμάτοι γενναιοδωρία και αλληλοβοήθεια. Επίσης, είναι γενναίοι διότι υπερασπίζονται την χώρα τους και προσπαθούν να διατηρήσουν την δημοκρατία. Αξίζει να αναφερθεί ότι οι ‘Έλληνες αγαπούν τις καλές τέχνες και επιστήμες. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός ταλαντούχων και διάσημων ανθρώπων προέρχεται από την Ελλάδα.

Δεν θα μπορούσα να παραλείψω τα ελαττώματα των Ελλήνων τα οποία είναι δυστυχώς αρκετά. Αρχικά, ένα από τα σημαντικότερα, είναι ότι τώρα πια οι περισσότεροι νοιάζονται μόνο για το ατομικό τους συμφέρον και προσπαθούν να ωφεληθούν με πλάγια μέσα χωρίς να ενδιαφέρονται για τον συνάνθρωπο τους. Ακόμη, συχνά, παραβιάζουν τους νόμους και είναι άνθρωποι που δεν είναι οργανωμένοι λόγω έλλειψης προγραμματισμού. Επιπλέον τους έχει κυριεύσει η ξενομανία, δηλαδή μιμούνται τα ξένα πρότυπα χωρίς να συνειδητοποιούν την αξία του δικού τους πολιτισμού.

Παρότι υπάρχουν όλα τα παραπάνω θετικά και αρνητικά, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα είναι κατά βάθος μια χώρα που είναι αξιαγάπητη από όλους τους ανθρώπους του κόσμου!

Φωτεινή Φακιολά

]]> https://schoolpress.sch.gr/3gymlamias/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%bb%ce%b1%cf%84%cf%84%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ae%ce%bd/feed/ 0 https://schoolpress.sch.gr/3gymlamias/%ce%b7-%ce%b5%cf%86%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%b4%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%b8%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%af-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%bc%ce%bf%ce%af-%cf%83%cf%84/ https://schoolpress.sch.gr/3gymlamias/%ce%b7-%ce%b5%cf%86%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%b4%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%b8%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%af-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%bc%ce%bf%ce%af-%cf%83%cf%84/#comments Sun, 08 Feb 2026 16:52:48 +0000 3ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΑΜΙΑΣ (ΜΟΥΣΤΑΚΕΙΟ) http://schoolpress.sch.gr/3gymlamias/?p=208 Πληκτρολογήσαμε το όνομα της εφημερίδας μας στη μηχανή αναζήτησης της Google και η «Επισκόπηση ΑΙ» μας έδωσε το παρακάτω αποτέλεσμα που μας αιφνιδίασε και ταυτόχρονα μας εξέπληξε εννοείται ευχάριστα.

Τα μέλη του 15μελούς συμβουλίου για τη σχολική χρονιά 2025-26 είναι τα εξής:

• Πρόεδρος: Κανδηλάρης Φίλλιπος
• Αντιπρόεδρος: Πολυμέρου Γρηγόρης
• Γραμματέας: Τραγουλιάς Δημήτριος
• Ταμίας: Μιλόγιεβιτς Δημήτριος
• 1° Μέλος: Μπαγκλέζος Γεώργιος

Υπόλοιπα Μέλη:

• Ζαχάρης Παναγιώτης
• Γκουτζαμάνης Σπυρίδων
• Κατσούλας Παναγιώτης
• Ξηρού Αναστασία
• Ζίρκα Στυλιανός
• Καρυωτάκη Ειρήνη
• Έλληνας
• Σκαμαγούλη Κωνσταντίνα
• Καραπλής Λευτέρης
• Αναστασίου Ασημίνα

Ακολουθούν τα 5μελή του σχολείου μας:

Α1

• Πρόεδρος: Δαουκλιώτης Ιωάννης
• Γραμματέας: Δούκας Νικόλαος
• Ταμίας: Μαρία Βρέκου
• Μέλος: Καλότυχου Ντέμπορα-Μαρία
• Μέλος: Βαλαμβάνης Παντελής

Α2

• Πρόεδρος: Μαΐστρος Φιλόδωρος
• Γραμματέας: Κατόπη Χρυσούλα
• Ταμίας:  Κυριάκου Δημήτριος
• Μέλος: Κορωναίος Παναγιώτης
• Μέλος: Καραλιόλιου Σήλια

Α3

• Πρόεδρος: Τασούλα Ελένη
• Γραμματέας: Τσιούμας Ιωάννης
• Ταμίας: Χαραλαμπάκης Χρήστος
• Μέλος: Σκουτέλης Κωνσταντίνος Φανούριος
• Μέλος: Στόκα Σταυρούλα

Β1

• Προέδρος: Αϊβάζογλου Ιάσωνας
• Γραμματέας: Γούλα Τζορτζίνα
• Ταμίας: Κουρεμάδα Άννα-Μαρία
• Μέλος: Έλληνας Αργύρης
• Μέλος: Γεωργακόπουλος Κωνσταντίνος

Β2

• Προέδρος: Λαμπαδιάρης Παναγιώτης
• Γραμματέας: Μπάκας Βαγγέλης
• Ταμίας: Μαγγόπουλος Χρήστος
• Μέλος: Ξυνοτρούλας Νάσος
• Μέλος: Μπουσάι Ανουάρ

Β3

• Πρόεδρος: Τσατζαλής Ιωάννης
• Γραμματέας: Ποταμιά Χριστίνα
• Ταμίας: Στόκα Παναγιώτα
• Μέλος: Τσιρώνης Αστέριος
• Μέλος: Χριστόπουλος Επαμεινώνδας

Γ1

• Προέδρος: Ζαγγανάς Γεώργιος
• Γραμματέας: Γκουτζαμάνης Σπυρίδων
• Ταμίας: Ζίρκα Στυλιανός
• Μέλος: Ζαχάρης Παναγιώτης
• Μέλος: Δάρας Λουκάς

Γ2

• Πρόεδρος: Καυκά Σοφία Βασιλεία
• Γραμματέας: Παπαδημητρίου Αθανασία
• Ταμίας: Συψή Γαρυφαλλιά
• Μέλος: Καρυωτάκη Ειρήνη
• Μέλος: Πάπτσι Εριόνα-Κατερίνα

Γ3

• Πρόεδρος: Χρήστου Κωνσταντίνος
• Γραμματέας: Κανδηλάρης Φίλλιπος
• Ταμίας: Πρέτζα Κατερίνα
• Μέλος: Ρασούλη Κατερίνα
• Μέλος: Τοπαλλάι Αρμέλα

Ακολουθεί   συνέντευξη από τον  πρόεδρο του 15μελούς:

• Μπορείς να μας δώσεις κάποιες πληροφορίες για εσένα;

Ονομάζομαι Φίλιππος Κανδηλάρης και πηγαίνω στο 3° γυμνάσιο Λαμίας. Φέτος είχα την τιμή να βγω πρόεδρος του σχολείου μου. Τα προηγούμενα χρόνια  ήμουν απλό μέλος στο 15μελές. Επειδή αυτή την σχολική  χρονιά έχω καταλάβει τις ανάγκες των μαθητών θα είμαι πιο ικανός.

• Τι σε οδήγησε να γίνεις πρόεδρος;

Έβαλα υποψηφιότητα επειδή θέλω να βελτιώσω το σχολείο. Από μικρότερη ηλικία  ονειρευόμουν να γίνω μία μέρα πρόεδρος του σχολείου μου.

• Τι θα ήθελες να βελτιώσεις στο σχολείο σου;

Αυτό που θέλω να βελτιώσω στο σχολείο μου είναι οι αθλητικές  εγκαταστάσεις, όπως το κλειστό γυμναστήριο του σχολείο μας και  να ενημερώσουμε τον δήμο Λαμιέων να φτιάξει τα κάγκελα του σχολείου  για να ανοίξει και το επάνω προαύλιο .Επιπλέον θα προσπαθήσω να σταματήσω τον σχολικό εκφοβισμό.

• Ποιες είναι οι προβλέψεις σου για την φετινή σχολική χρονιά ;

Ο στόχος μου είναι να υπάρχει σχέση σεβασμού και αλληλοκατανόησης, συνεργασία μεταξύ καθηγητών και μαθητών. Οι προβλέψεις ως πρόεδρος του 15μελούς είναι ότι θα υπάρχουν στιγμές πίεσης, άλλα και πολλές όμορφες στιγμές. Για παράδειγμα εκδρομές, εκδηλώσεις και αθλητικές δράσεις, που θα μας ενώσουν ως σχολική κοινότητα.

• Ποια είναι τα συναισθήματα σου που έγινες πρόεδρος;

Αρχικά, τα συναισθήματά μου ήταν πολύ ευχάριστα  που βγήκα πρόεδρος του 15μελούς . Κατά την άποψή μου έκανα μεγάλη  προσπάθεια για τον λόγο που έβγαλα  για να εκλεχθώ  πρόεδρος. Έχω άγχος, διότι  έχω να λάβω πολλές υποχρεώσεις και δεν ξέρω αν θα τα πάω καλά.

Συνοψίζοντας, έχω μεγάλα οράματα  στη θέση που βρίσκομαι και θα  προσπαθήσω να υλοποιήσω όσο πιο πολλά μπορώ!

Για την συνέντευξη

Ξηρού Αναστασία, Ιωακείμ Παναγιώτης, Αναστασίου Ασημίνα, Φραγγίστα Ιωάννα

Εικόνα ανάρτησης από: https://blog.mindmanager.com/ via google

Η ημερίδα περιλάμβανε 2 θεματικές ενότητες. Στην πρώτη ενημερωθήκαμε για το
πώς μπορούν τα προσωπικά μας δεδομένα να χρησιμοποιηθούν εναντίον μας. Στην
συνέχεια – στη δεύτερη ενότητα της ημερίδας- μας πληροφόρησαν πώς μπορούμε να
προστατευτούμε και από πού μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια, εάν μας συμβεί κάτι
τέτοιο.

Η ενότητα 1 είχε θέμα τους κινδύνους για τους ανηλίκους, νομικές και κοινωνικές
προεκτάσεις.

Ομιλητές:

1. Κ. Φώτιος Ρουμπιές ,τμηματάρχης του Τμήματος Δίωξης Εξιχνίασης
εγκλημάτων και αλλοδαπών.
2. κος Βασίλης Μπερτάνος, Διευθυντής Κυβερνοεγκλήματος .
3. κα Αιμιλία Δουκέλη, Τμηματάρχης ΤμήματοςΚκαινοτόμων Δράσεων και
Στρατηγικής.
4. κα Παναγιώτα Θεοδωρακοπούλου από το τμήμα Διαδικτυακής Προστασίας
Ανηλίκων και Ψηφιακής Διερεύνησης
5. κος Γιώργος Νάκος, Ψυχολόγος και αστυνόμος Α΄ Κυβερνοπαρακολούθησης
6. κα Μαρινέλλα Βούλγαρη, αντιεισαγγελέας κυβερνοεγκλήματος
7. κος Αθανάσιος Μακρυγιάννης, πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου

Σε αυτή την ενότητα μας ενημέρωσαν πώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να
δημιουργήσει ψεύτικα βίντεο χρησιμοποιώντας τα δεδομένα μας από διάφορες
κοινωνικές πλατφόρμες , τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς την θέλησή
μας θέτοντας την ιδιωτικότητά μας σε κίνδυνο. Επιπλέον, μας είπαν πώς μπορούμε να
παρακολουθήσουμε στο YouTube μια ταινία μικρού μήκους που αναφέρει τους
κινδύνους που προκαλεί η τεχνητή νοημοσύνη, εάν δεν κάνουμε σωστή χρήση. Η
ταινία αυτή λέγεται « We protect ». Επίσης, υπάρχει μια νόμιμη εφαρμογή,
StopNCII.org, στην οποία μπορείς να δεις εάν κάποια φωτογραφία που έχεις
ανεβάσει έχει πορνοποιηθεί σε άλλο app.

Η δεύτερη ενότητα είχε θέμα πώς το σχολείο μπορεί να γίνει πεδίο πρόληψης των
παρεμβάσεων και τις ψυχολογικές επιπτώσεις στα ανήλικα θύματα του φαινομένου
του διαδικτυακού εκφοβισμού.

Ομιλητές:

1. κα Ελένη Μπενιάτα, Διευθύντρια Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας
και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Στερεάς Ελλάδας.
2. κα Παρασκευή Τσιροπούλου, Σύμβουλος Εκπαίδευσης Ψυχολόγων.
3. κα Ελένη Χριστοδούλου, Σύμβουλος Εκπαίδευσης Κοινωνικών Λειτουργών.

Σε αυτή την ενότητα μας μίλησαν περισσότερο για τον ρόλο του σχολείου και της
οικογένειας στην πρόληψη των παιδιών αλλά και στην εκπαίδευσή τους για τους
κινδύνους που μας επιφυλάσσει το διαδίκτυο. Επίσης, μας μίλησαν για το πώς μπορεί
να δημιουργηθούν ψυχολογικές διαταραχές από την ψηφιακή κακοποίηση αλλά και
για το πώς μπορούμε να στηρίξουμε το κακοποιημένο άτομο.

Συντάκτριες: Οι μαθήτριες της Γ’ τάξης Μαρία Πιλίντσι και Κατερίνα Πρέντζα.

Εικόνα ανάρτησης από https://www.zerounoweb.it/ via google

Με τη νέα σχολική χρονιά να έχει ήδη ξεκινήσει, και αφού κατοθώσαμε να ξεπεράσουμε μια «ταλαιπωρία» καθαρά τεχνικής φύσης, που μας κόστισε, είναι αλήθεια, σε χρόνο, ερχόμαστε ξανά κοντά σας με φρέσκιες
ιδέες, νέες στήλες και ανανεωμένη διάθεση για δημιουργία, ενημέρωση και ψυχαγωγία!

Η ομάδα της εφημερίδας μας μεγάλωσε, γέμισε με νέα πρόσωπα και καινούργιες φωνές,
έτοιμες να μοιραστούν σκέψεις, απόψεις και ιστορίες από τη σχολική μας ζωή και όχι μόνο!
Ελπίζουμε οι σελίδες που θα ακολουθήσουν να σας ταξιδέψουν, να σας κάνουν να σκεφτείτε,
να χαμογελάσετε και – γιατί όχι – να σας εμπνεύσουν!

Καλή σχολική χρονιά σε όλους με υγεία, δημιουργικότητα και όρεξη για μάθηση!

Συντάκτρια: Καραγεώργου Κωνσταντίνα

Εδώ θα θέλουμε να σας πούμε κάτι, να σας αποκαλύψουμε ένα, ας πούμε, μυστικό (όχι ολόκληρο! ):  την επόμενη χρονιά οι «Μαθητικοί Παλμοί» σχεδιάζουν κάτι καινοτόμο για το σχολείο μας – ίσως και για ολόκληρο το νομό μας. Σε αναμονή με υπομονή λοιπόν.

Ευχόμαστε σε όλους/ες τους/τις συμμαθητές/τριες, καθηγητές και καθηγήτριες του 3ου Γυμνασίου Λαμίας ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

Η συνέντευξη τελείωσε με την επιθυμία εκ μέρους του Δημάρχου να επαναληφθεί η συνάντηση τη νέα σχολική χρονιά για να καταθέσουν προτάσεις και ιδέες τα παιδιά και την υπόσχεση αλλά και τη χαρά όλης της ομάδας για την επόμενη συνάντηση!

Συμμετείχαν οι μαθητές: Αναστασίου Σιμώνη, Καλαμάρα Κων/να, Καραγεώργου Κων/να, Καρατράντα Ελένη, Κοτοπούλου Αποστολία, Κουκουφίκη Μαρία, Κούτρα Κων/να, Μπαγιάκος Παναγιώτης, Ξηρού Αναστασία, Πιλίτζι Μαρία, Φακιολά Φωτεινή.

Ακολουθεί η συνέντευξη:

• Από πού κατάγεστε;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Γραβιά όπου έμεινα και φοίτησα μέχρι την Τρίτη Γυμνασίου. Έπειτα σταμάτησα το σχολείο, παρόλο που ήμουν καλός μαθητής, για να εργαστώ στα Τρίκαλα και επέστρεψα στα δεκαοκτώ μου στη Γραβιά. Όλα τα καλοκαίρια, όσο ήμουν παιδί, δούλευα. Παρόλο που ήμουν καλός μαθητής, δεν συνέχισα το σχολείο ούτε αποφοίτησα. Όμως πέτυχα επαγγελματικά και έτσι αποφάσισα να  ασχοληθώ με τα κοινά και να βάλω υποψηφιότητα για δήμαρχος.

•  Ποιο ήταν το κίνητρο που σας ώθησε να βάλετε υποψηφιότητα ως Δήμαρχος της πόλης μας;

Τα κίνητρα ήταν πολλά άλλα το κυριότερο ήταν ότι, λόγω επαγγέλματος, αλλάζω πόλεις ακόμη και χώρες. Όμως το κυριότερο ήταν που έβλεπα και βλέπουμε, ότι όλα τα παιδιά σπουδάζουν και μετά φεύγουν από την πόλη. Για εμένα αυτό είναι λάθος και από τα ίδια τα παιδιά αλλά και από τους μεγάλους,  γιατί δεν τους έχουμε δώσει αυτό που πρέπει να έχει μια ολοκληρωμένη πόλη. Φεύγει η νεολαία και η πόλη μας έχει κάνει όχι βήματα πίσω, δεν μου αρέσει να χρησιμοποιήσω αυτή την έκφραση,  αλλά προχωρά με αργά βήματα. Το κίνητρο ήταν να αλλάξουμε την πόλη,  να γίνει πιο ανθρώπινη. Εγώ προσωπικά δεν είμαι ευχαριστημένος, που είμαι και ο Δήμαρχος της πόλης. Εγώ θέλω να εξελιχθεί όχι τεχνολογικά αλλά να είναι πιο φιλική προς τα παιδιά,  προς τους δημότες και προς όλους τους ανθρώπους. Θέλω η πόλη μας να γίνει καλύτερη.

•  Ποιο είναι/ήταν το επάγγελμά σας;

Έως και σήμερα ασχολούμαι με κατασκευές και τεχνικά έργα για παράδειγμα δρόμους, λιμάνια και άλλα έργα στην τοποθεσία της Λαμίας. Είναι ένα ξεχωριστό επάγγελμα που με ευχαριστεί.

•  Ποια είναι τα τοπικά όρια του δήμου;

Τα τοπικά όρια του δήμου είναι σαράντα έξι κοινότητες. Ο δήμος Λαμιέων έχει συγχωνευτεί. Παλαιότερα ήταν και άλλοι δήμοι εδώ στην περιοχή,  όπως ο δήμος Λιανοκλαδίου, ο δήμος Γοργοποτάμου, ο δήμος Παύλιανης  και ο δήμος Υπάτης .Όταν έγινε το αυτοδιοικητικό σύστημα ο Καλλικράτης, συγχωνεύτηκαν και έγιναν δήμος Λαμιέων. Τα όρια ξεκινάνε λίγο πιο κάτω από τις Θερμοπύλες και φτάνουν έως και λίγο πιο έξω από την Αγία Μαρίνα.

• Μετά από 2 χρόνια διοίκησης-διαχείρισης των υποθέσεων του δήμου είστε ικανοποιημένος με όσα έχουν γίνει;

Θα σας πω σε τι είμαι ικανοποιημένος και σε τι δεν είμαι. Ικανοποιημένος δεν είμαι ποτέ, και ποτέ δεν πρέπει να είμαστε. Μπορούμε και καλύτερα, μπορούμε και περισσότερα, να το ξέρετε. Αυτό πρέπει να είναι και μότο. Ό,τι και να κάνουμε, πάντα θα βάζουμε στόχους, θα μπορούμε και περισσότερα και καλύτερα. Είμαι ικανοποιημένος σε θέματα όπως τα σχολεία, γιατί πρώτος στόχος ήταν οι σχολικές εγκαταστάσεις. Σίγουρα ό,τι έχει να κάνει με τα παιδιά, με παιδεία πρέπει να δίνουμε το χώρο και αυτό που πρέπει: να αισθάνονται άνετα στο σχολείο, δηλαδή το σχολείο να είναι ευχάριστο. Και δυστυχώς δεν είχαμε τις καλύτερες σχολικές εγκαταστάσεις και δεν έχουμε ακόμη. Άρα και στα σχολεία, έτσι όπως πηγαίνουμε αυτή τη στιγμή και με τον αντιδήμαρχο τον κύριο Παρχαρίδη και με τις υπηρεσίες εδώ, μπορώ να πω ότι είμαι σε μεγάλο βαθμό ευχαριστημένος.

Στα πεζοδρόμια και όλα αυτά έξω που απασχολούν τους πολίτες, έχουμε ξεκινήσει πάρα πολλές πεζοδρομήσεις και σήμερα- τώρα πριν λίγο είδατε έναν κύριο- είναι ο αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών. Σχεδιάζουμε όλη τη βόρεια είσοδο γιατί έχει μείνει ημιτελής- να τελειώνει και αυτή η είσοδος. Είμαι ευχαριστημένος, αλλά δεν έχουμε πιάσει αυτό που θέλουμε. Είμαι ευχαριστημένος από την πορεία .…  Εδώ ο Δήμος δεν είναι μόνο ο δήμαρχος, να ξέρετε. Εγώ μπορώ να παίρνω προτάσεις, αλλά θα πρέπει  κάποιοι να τις υλοποιούν. Ένα θέμα υλοποίησης είναι και το οικονομικό. Για να κάνω έργα πρέπει να έχω χρήμα. Χρήματα από πού θα έχουμε; Ο Δήμος παίρνει από την κεντρική κυβέρνηση ή από αυτά που πληρώνουν οι πολίτες για τον καθαρισμό, τον φωτισμό, που πληρώνουν στο λογαριασμό ρεύματος, τα ανταποδοτικά τέλει. Με αυτά τα χρήματα κινούμαστε. Άρα όλα ξεκινάνε από τα οικονομικά. Και μετά έχεις να κάνεις τον σχεδιασμό· και πρέπει ή να κάνεις με κάποιους δικός σου εργαζόμενους κάποια έργα ή με τις λεγόμενες εργολαβίες. Έχουμε κάνει πάρα πολλά, σχεδιάζουμε συνέχεια. Ο Δήμος σε ένα χρόνο από σήμερα θα έχει αλλάξει πολύ σε πολλά σημεία της πόλης. Θα δείτε, θα γίνουν και άλλες κυκλικές πεζοδρομήσεις. Δεν φτάνουν όλα αυτά. Συνέχεια θα πρέπει να γίνονται. Δεν τελειώνουν ποτέ τα έργα, να ξέρετε. Και επειδή η κοινωνία συνέχεια εξελίσσεται, δεν θα τελειώνουν ποτέ τα έργα. Ας πούμε  τώρα φέρνουμε 50 ηλεκτρικά ποδήλατα, να το ξέρετε! Να τα παρκάρετε. Μπορεί να το παίρνεις φορτισμένο! Εκεί φοβόμαστε ότι θα έχουμε κάποια κρούσματα… Τα κλασικά….Αυτά που τα παίρνουν κάποιοι και τα πετάνε….

Είμαι ευχαριστημένος, αλλά δεν έχουμε πάει στον βαθμό που θα είμαι χαρούμενος. Ευχαριστημένος είμαι. Όμως χαρούμενος ότι έχουμε καταφέρει- να το πω έτσι απλά στη γλώσσα μας- δεν είμαι.

•  Τι θα θέλατε να αλλάξετε στην πόλη μας και γιατί;

Ένα πράγμα που θα πρέπει να αλλάξουμε είναι η νοοτροπία μας. Διότι μπορεί η Λαμία να έχει μικρά θέματα-προβλήματα αλλά είναι μια πόλη με χαρίσματα. Με άλλα λόγια οφείλουμε να λέμε ότι η πόλη μας είναι καλή και μπορεί να γίνει και καλύτερη. Εάν αλλάξουμε τη νοοτροπία μας, τότε θα αρχίζουν να αλλάζουν πολλά πράγματα προς το καλύτερο. Ακόμη εκτός από τον τρόπο σκέψης, θα πρέπει να αλλάξει η παιδεία. Σε αυτό θα συμβάλουν οι έφηβοι οι οποίοι θα προσπαθήσουν να αλλάξουν την παιδεία των μεγαλύτερων.

• Έχετε μετανιώσει για κάτι που κάνατε ή δεν κάνατε στην μέχρι τώρα θητεία σας;

Δεν μετανιώνω για κάτι που κάνω, απλώς έχω κάνει κι εγώ λάθη. Αυτό που προσπαθώ είναι να μην επαναλαμβάνω κάτι που έχω κάνει και δεν μου έχει βγει. Να μην το επαναλαμβάνω. Όταν επιχειρείς κάτι – για να ξέρετε και εσείς – 10 πράγματα θα κάνετε, 2 θα στραβώσουν. Όχι, δεν έχω μετανιώσει για κάτι, απλώς αυτή η λέξη μετανιώνω δεν μου αρέσει. Αυτό που μου αρέσει είναι ότι όταν κάνω ένα λάθος, το βλέπω και προσπαθώ να μην το επαναλάβω. Γιατί όταν επαναλαμβάνεις ένα λάθος, πάει να πει ότι σου αρέσει το λάθος. Όμως το πάθημα να σου γίνεται μάθημα. Επίσης ό,τι κάνω εγώ δεν είναι δικό μου, δεν είναι το σπίτι μου, δεν είναι τα χρήματά μου, είναι των πολιτών. Οπότε τα περιθώρια που υπάρχουν δεν χωράνε πολλά λάθη.  Από τα λάθη μαθαίνει ο άνθρωπος να προχωράει μπροστά.

• Ρομά: ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα της πόλης μας. Διαβάζουμε καθημερινά για τα προβλήματα που δημιουργούν. Το βλέπουμε και στην πλατεία Πάρκου μαθαίνουμε για τις κλοπές και για την ατιμωρησία τους. Υπάρχει πραγματική επιθυμία εξεύρεσης λύσης από Δήμο και αστυνομία;

Είναι και αυτό το θέμα. Και τώρα υπήρξε και αυτή τη φορά πρόβλημα που έβαλαν φωτιά. Ναι, έγινε φωτιά, γιατί έφυγε ένας  ρωμά και δεν ήθελε να πάρει την καλύβα άλλος και την έκαψε. Εκεί είναι ένα περίεργο. Σήμερα, πριν λίγο είχαμε αυτή την κουβέντα εδώ, για τον βόρειο οικισμό των Ρωμά. Εμείς, η δημοτική αρχή, και το αισθάνομαι αυτό και το λέω με δύναμη, ότι έχουμε πιάσει από την αρχή το θέμα των ρωμά. Προσπαθούμε να το λύσουμε. Μιλάμε συνέχεια με το Υπουργείο. Αύριο θα είμαστε πάνω στον καταυλισμό. Πρέπει κάποια στιγμή και αυτοί να μάθουν ότι υπάρχουν σε όλα όρια και ανοχές, και σίγουρα και αυτοί έχουν κάποια μικρά δίκια. Εδώ στη Λαμία όμως η κατάσταση από αυτούς ή από κάποιους- γιατί δεν είναι όλοι το ίδιο, να το ξέρετε- είναι κάπως… Υπάρχουν και άνθρωποι που είναι μία μειονότητα, υπάρχουν και άνθρωποι που δεν ενοχλούν. Αλλά υπάρχει και ένα μεγάλο μέρος που δημιουργεί αυτά τα θέματα, τα γνωστά και όχι μόνο. Λοιπόν, αύριο έχουμε πάνω μια συνάντηση. Προσπαθούμε να τους κάνουμε τον καταυλισμό πιο ανθρώπινο, να έχουν αυτά που πρέπει να έχει ένας καταυλισμός. Για να λυθεί όμως τελείως το πρόβλημα παιδιά, όποιος σας το πει, θα σας πει ψέματα. Αυτό που προσπαθούμε είναι να καταλάβουν ότι διέπονται και αυτοί από τους ελληνικούς νόμους, από το ελληνικό σύνταγμα και υπάρχουν κανόνες στη ζωή. Αυτό προσπαθούμε και θα προσπαθήσουμε, και έτσι θα σας το πω απλά και λαϊκά, να μαζευτούν λίγο. Δεν μπορεί να φεύγουμε από το σπίτι και να φοβόμαστε μη μας ανοίξουν και μπούνε μέσα και μας κλέψουν. Να φοβόσαστε να περπατήσετε στην πλατεία Πάρκου μετά τις 12 το βράδυ ή τις 11 ή το χειμώνα στις 9. Όλα αυτά θέλουμε να τα μαζέψουμε και να μπουν και αυτοί στους κανόνες της ζωής του Δήμου και του κράτους. Είναι μια μεγάλη άσκηση. Μας ταλαιπωρεί από την πρώτη μέρα που ήρθαμε εδώ, και επειδή είστε μεγάλα παιδιά και δεν είστε μικροί, σας λέω ότι δεν πρέπει κι εμείς οι πολιτικοί να κάνουμε συναλλαγές με τους ρωμά. Και οι πολιτικοί και οι πολίτες. Και τι εννοώ εμείς οι πολιτικοί: Δεν μπορούμε στις εκλογές να πηγαίνουμε να λέμε τι καλοί που είναι οι ρωμά και να λέμε «ψηφίστε μας».  Δηλαδή να γίνεται αυτή η συναλλαγή. Κάπου τους έχουμε δώσει κι εμείς θάρρος. Εγώ – αυτό το λέω όμως με περηφάνεια- είμαι ο μόνος δήμαρχος που δεν πήγα εκεί. Δεν τους θέλω απέναντί μου αλλά δεν θα πάω να υποχρεωθώ να με ψηφίσουν για να με έχουν την άλλη μέρα στο χέρι τους και να με κάνουν ό,τι θέλουν. Είμαι, πιστεύω, απ’ τους λίγους δημάρχους που δεν πήγαν να ζητήσουν ψήφους. Όταν πας και ζητάς, και παρακαλάς μετά είσαι δέσμιος. Εμείς αυτό που έχουμε ξεκαθαρίσει με τους ρωμά  είναι ότι πρέπει να είναι απέναντι στην κοινωνία τυπικοί. Έχουμε συνέχεια συναντήσεις με την αστυνομία. Αύριο είμαστε πάλι πάνω στον καταυλισμό. Λίγοι δήμαρχοι έχουν πάει. Εγώ θα πάω ο ίδιος προσωπικά. Δεν έχω δούναι και λαβείν, δεν τους φοβάμαι. Εγώ θα πάω, και έχω ξαναπάει και μόνος μου. Και την υπόσχεση που σας δίνω είναι ότι θα μαζευτεί πολύ όλο αυτό. Θα μαζευτεί, αλλά δεν θα λύσουμε τελείως το πρόβλημα. Υπάρχουν παντού, είναι μειονότητα, έχουν την προστασία της Ευρωπαϊκής  Ένωσης. Βέβαια να σας το πω πιο απλά. Εμείς οι υπόλοιποι πολίτες, αν κάνουμε κάτι παράνομο, θα μας πάνε κατευθείαν στο τμήμα. Αυτούς σε πολλές περιπτώσεις δεν τους πάνε, γιατί, αν τους πηγαίνανε όλους κάθε μέρα στο τμήμα, δεν θα είχαν να βάλουν κανέναν άλλον. Δηλαδή, αν πας και χτίσεις ένα σπίτι παράνομο, θα έρθει η πολεοδομία και θα σου το γκρεμίσει. Αν οδηγήσεις παράνομα με τα αυτοκίνητο  χωρίς ασφάλεια, θα έρθει η αστυνομία, θα σου το πάρει, θα σου το κατασχέσει. Εδώ έχει δείξει και κάποια ανοχή η πολιτεία. Εννοώ η κεντρική πολιτεία. Μας έχουν πει από το κράτος ότι αυτό θα λυθεί κάποια στιγμή. Δυστυχώς ακόμα στην πραγματικότητα δεν το έχουμε δει. Οι ρωμά έχουν δρόμο ακόμα. Προσπαθούμε να τους κάνουμε έναν σύγχρονο οικισμό. Έχουμε υποβάλλει στο Υπουργείο πρόταση 3,5 εκατομμύρια. Αλλά έχουν μια επιφύλαξη ότι θα τους κάνουμε τον οικισμό. Όμως δεν θα λυθούν όλα τα προβλήματα. Και φοβάμαι πολλές φορές ότι δεν σέβονται κι αυτοί οι ίδιοι. Αυτά που θα τους φτιάξουμε δεν τα σέβονται. Έχουμε θέμα εκεί.

• Τι δράσεις λαμβάνετε για τη βελτίωση και την ασφάλεια της ζωής των πολιτών;

Η δράση που λαμβάνουμε είναι η χρήση της δημοτικής αστυνομίας και σε συνεννόηση με το αστυνομικό τμήμα.  Πάντα βρισκόμαστε σε συνεννόηση με την δημοτική αστυνομία, και κάθε βράδυ υπάρχουν βάρδιες τουλάχιστον 8 ατόμων. Καταρχάς, δεν φέρουν όπλα, αν πιάσουν τους εγκληματίες, η δημοτική αστυνομία τους  παραπέμπει και  ειδοποιεί την κοινωνική αστυνομία.

Επιπλέον η δημοτική αστυνομία κάνει μεγάλο έργο με τις νέες διαβάσεις που έχουν δημιουργηθεί στην πόλη. Επίσης γίνονται έργα και στα πεζοδρόμια, να είναι σωστά έτσι ώστε ο κόσμος να διευκολύνεται. Ένα  θέμα που έχουμε είναι αυτό το παρκαρίσματος που γίνεται στο κέντρο. Με κάποιο τρόπο αυτό το πρόβλημα πρέπει να εξαλειφθεί. Δίνουμε οδηγίες συνεχώς αλλά δεν λύνουν πλήρως το πρόβλημα. Λαμβάνουμε  μέτρα στο επίπεδο που θέλουμε, απλώς χρειάζεται λίγη προσπάθεια από τους ίδιους τους πολίτες για να λυθεί και να εξαλειφθεί. Για παράδειγμα : Αν κάποιος πολίτης θέλει να παρκάρει και δεν γνωρίζει που βρίσκεται το πάρκινγκ, θα το παρκάρει όπου βρει. Το θέμα που πρέπει να ξεκαθαρίσει είναι ότι δεν υπάρχει παρκινγκ εκεί κοντά. Ή άλλο ένα παράδειγμα είναι το εξής: βρισκόμαστε 10-15 μέτρα κοντά σε σχολείο που έχει διάβαση αλλά εμείς θέλουμε να περάσουμε από το σημείο που εμείς  βρισκόμαστε και εκείνη τη στιγμή μπορεί να συμβεί κάποιο ατύχημα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη παιδείας. Και παρόλο που η αστυνομία παρέχει οδηγίες και μάλιστα το κάνει σωστά, εμείς πάλι δεν ακούμε  ότι υπάρχουν οι διαβάσεις.

• Γράφτηκε σε κάποιο ημερήσιο ηλεκτρονικό έντυπο (πριν το Πάσχα) ότι ο Δήμος λειτουργεί με 25% λιγότερο προσωπικό, γεγονός που επηρεάζει την ποιότητα ζωής των πολιτών, τη λειτουργικότητα του Δήμου, την παροχή βασικών υπηρεσιών. Αληθεύει αυτό; Τι συνέπειες έχει πραγματικά για την καθημερινότητα των πολιτών; Μπορεί να γίνει κάτι;

Δυστυχώς, έχουμε μεγάλη έλλειψη σε τεχνικό προσωπικό, όπως σε τεχνίτες, σε οδηγούς και σε άλλους πολλούς. Ακόμα και όταν προσπαθούμε να προσλάβουμε κόσμο με συμβάσεις, δεν βρίσκουμε άτομα με τα κατάλληλα προσόντα. Αυτό είναι ένα πρόβλημα που ήδη επηρεάζει την καθημερινότητα και θα γίνει χειρότερο τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, σήμερα μπορείς εύκολα να βρεις έναν δικηγόρο αλλά το καλοκαίρι, όταν θα χρειαστείς έναν ψυκτικό, μπορεί να περιμένεις μέχρι και μια εβδομάδα. Όπως παρόμοια και στη Γερμανία, για να βρεις έναν ψυκτικό, μπορεί να περιμένεις έναν μήνα και να πληρώσεις τα διπλάσια από έναν δικηγόρο. Η κατάσταση λοιπόν είναι δύσκολη και ελπίζουμε να λυθεί σύντομα.

• Πώς προετοιμάζεται ο δήμος για πλημμύρες και σεισμούς;

Προετοιμασίες πάντα κάνουμε, υπάρχει και πρόγραμμα ασφαλείας καθώς και συνεργασία με την πυροσβεστική και την αστυνομία. Έχουν γίνει και ασκήσεις. Αλλά για να είμαστε ειλικρινείς: υπάρχουν καιρικά φαινόμενα στα οποία μπορούμε να είμαστε προετοιμασμένοι και να ανταπεξέλθουμε, υπάρχουν όμως μερικές φορές κάποια, που δυστυχώς δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Δηλαδή, αν γίνει ένας σεισμός, που είναι απρόβλεπτο και δύσκολο φαινόμενο, το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και να προστατευτούμε στο καλύτερο σημείο. Για τις  φωτιές – ένα θέμα που μας απασχολεί αρκετά -  σαν δήμος κόβουμε και καθαρίζουμε συνεχώς τα χόρτα. Τώρα, για παράδειγμα, καθαρίζονται περιοχές του δήμου, όπως ο Άγιος Λουκάς το  Ισαδάκι και άλλα μέρη. Πρέπει να γίνεται γρήγορη ενημέρωση και αντιμετώπιση από την πυροσβεστική. Και πρέπει να ενημερώνουμε τους πολίτες να μην ανάβουν φωτιές σε μπάρμπεκιου, να είναι προσεκτικοί σε ηλεκτροκολλήσεις  κλπ. Η πρόληψη είναι το πιο σημαντικό. Υπάρχει και συνεννόηση με την ΔΕΗ ώστε να καθαρίζονται τα χόρτα γύρω από τις κολόνες και για τυχόν βλάβες. 

• Τι δράσεις λαμβάνετε για να προστατέψουμε και να βελτιώσουμε το περιβάλλον μας;

Οι δράσεις που θέλουμε να λάβουμε είναι οι δεντροφυτεύσεις  μέσω των σχολείων. Επίσης θέλουμε να αρχίσει η δράση της ανακύκλωσης η οποία δεν λειτουργεί με τον τρόπο που θα έπρεπε στα περισσότερα μέρη της Στερεάς Ελλάδας. Είναι μεγάλο πρόβλημα καθώς το μεγαλύτερο ποσοστό σκουπιδιών που θα έπρεπε να είναι στην ανακύκλωση βρίσκεται στους δρόμους και στο περιβάλλον μας.

• Πόσο κοντά είναι ο Δήμος σε ευπαθείς ομάδες και ανθρώπους που έχουν ανάγκη τη βοήθεια της πολιτείας (όπως  παράδειγμα  ΑΜΕΑ, άποροι, κακοποιημένες γυναίκες;)

Τα ΑΜΕΑ είναι η καθημερινότητα, οι διαβάσεις, οι ράμπες. Όμως – εδώ θα σας πω και κάτι – κάποια προγράμματα που είναι για άπορες κοινότητες, για δομές – δυστυχώς – τα χρήματα τα πήρε η περιφέρεια. Ενώ τα προηγούμενα χρόνια είχαμε πιο πολλούς πόρους εμείς, τώρα πηγαίνουνε  στην περιφέρεια, και η περιφέρεια θα διαχειριστεί από εκεί  τις ευάλωτες ομάδες. Όμως αφήνουμε αυτό, εμείς βελτιώνουμε συνέχεια τις διαβάσεις. Τώρα τελευταία κάναμε καινούριες διαβάσεις . Όπου κάναμε τα καινούργια πεζοδρόμια, δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στις προσβάσεις και για τους τυφλούς και για τα ΑΜΕΑ και παίρνουμε και  προσωπικό για εργασία από τα άτομα αυτά. Είμαστε ο πρώτος δήμος που θα πάρει δέκα άτομα  προσωπικό ΑΜΕΑ. Προσλαμβάνουμε άτομα με κάποιες ειδικότητες σε τμήματα που μπορούν να προσφέρουν. Λοιπόν, είμαστε από τους πρώτους δήμους που προσλάβαμε δέκα άτομα γιατί και αυτοί έχουν δικαίωμα στη ζωή, και αυτοί είναι άνθρωποι που είναι δικοί μας, ανάμεσά μας και δυστυχώς κάποιοι από εμάς – όχι από εμάς εδώ μέσα -  αλλά κάποιοι από την κοινωνία μας τους παραμελούν και είναι μια ευαίσθητη ομάδα που  πρέπει να έχει ειδικό βάρος από την κοινωνία. Γιατί αν δεν προστατεύεις και αν δεν δίνεις ειδικό βάρος για τα ΑΜΕΑ, δεν μπορείς να λέγεσαι  κοινωνία, μια κοινωνία που σέβεται και αγαπάει τον πολίτη. Εμείς κάνουμε ενέργειες και θα συνεχίσουμε να κάνουμε για τους ανθρώπους με ειδικά προβλήματα.

Τώρα είναι οι δομές, , υπάρχει μια δομή των κακοποιημένων γυναικών, που μακάρι να καταφέρουμε να μην χρειάζεται – καταλαβαίνετε τι εννοώ -  γιατί δεν είναι ό,τι καλύτερο στην εποχή μας. Και όταν λέω κακοποίηση, δεν είναι πάντα η κακοποίηση σωματική, καμιά φορά η ψυχολογική είναι πολύ χειρότερη από τη σωματική. Έχουμε τη δομή κακοποιημένων γυναικών μαζί με το υπουργείο οικογένειας, αλλά κάποια στιγμή αυτό θα το αναλάβουμε μόνοι μας, γιατί σταματάνε τα χρηματοδοτικά εργαλεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχουμε το κοινωνικό παντοπωλείο και φαρμακείο που  πάνε κάποιες οικογένειες που έχουν θέμα. Υπάρχουν κάποια κριτήρια και παίρνουν ήδη πρώτης ανάγκης, φαγητά ή φάρμακα από το κοινωνικό φαρμακείο.

• Πώς ενημερώνεστε για τα προβλήματα των δημοτών;

Τα προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι, τα μαθαίνω είτε από τους ίδιους είτε από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είτε ακόμη και από το ραδιόφωνο. Δεν είμαι υπεύθυνος για τα πιο μικρά σε έκταση προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι αλλά παίρνω μέρος σε αυτά που είναι σημαντικά για την κοινότητα. Τα πιο απλά ζητήματα τα αναλαμβάνουν άλλοι άνθρωποί μου που είναι υπεύθυνοι γι’ αυτά.

• Πώς είναι η καθημερινότητά σας ως Δήμαρχος;

 Υπάρχουν μέρες που είναι ήρεμες ,αλλα υπάρχουν και μέρες που σκάνε προβλήματα. Αν θες να σε αγαπάνε οι πολίτες, πρέπει να είσαι κοντά στα προβλήματά τους και να είσαι 16 με 17 ώρες την ημέρα σε κίνηση, χώρια από τις εκδηλώσεις. Είναι πολύ δύσκολη, και πολλές φορές το βράδυ καταλήγεις σπίτι σου με πολλά προβλήματα μέσα στο μυαλό σου και πρέπει να κάτσεις να δώσεις λύσεις σε όποια μπορείς και το πρωί να ξυπνάς και να τα λύνεις. Επίσης πρέπει να γίνεις ένα με τα προβλήματα του πολίτη, αλλά δεν μπορείς  να τα λύσεις και όλα. Όμως πρέπει να ξεκινάς από τα πιο σοβαρά και να κλείνεις με τα πιο απλά και μικρά. Εγώ συνήθως ξυπνάω εφτά  και μισή το πρωί – τα τηλέφωνα λαμπαδιάζουν από το πρωί – και κάνω μια ώρα μόνο τηλεφωνήματα, έπειτα πίνω έναν καφέ σκέτο και ξεκινάω προς το Δημαρχείο. Εδώ θα κάτσω δύο με τρεις ώρες και μετά θα βγω έξω να γυρίζω και να ελέγχω . Το μεσημέρι θα κάτσω μισή ώρα να φάω κάτι στο σπίτι μου. Μόλις πάει εννιά ή δέκα  το βράδυ γυρνάω σπίτι αλλά και εκεί συνεχίζω την δουλειά. Η καθημερινότητα ενός δημάρχου είναι δύσκολη.

•  Έχετε ελεύθερο χρόνο για την οικογένειά σας και για εσάς τον ίδιο;

 Πολύ λίγο χρόνο  περνάω με την οικογένεια μου και δυστυχώς είναι αυτό που με στενοχωρεί , γιατί αυτό ήταν δική μου επιλογή. Αλλά ακόμα καμιά φορά μπορείς να ρωτήσεις και την οικογένειά σου για τις επιλογές που θες να κάνεις. Βέβαια με στηρίζουν, όπως και την επιλογή μου .Τους είπα να κάνουν υπομονή. Δεν έχω χρόνο, οι διακοπές είναι μετρημένες και τις Κυριακές που πάμε για φαγητό υπάρχει ελάχιστος χρόνος· πάντα κάτι συμβαίνει και αρκετές φορές αλλάζει και τα πλάνα μας. Η επιλογή να γίνω δήμαρχος ήταν αποκλειστικά δική μου, θέλω πάντα να βρίσκομαι δίπλα στους πολίτες και να βοηθάω όσο χρειαστεί. Αν καταφέρω και βρω χρόνο, θα ξεκουραστώ, μετά προτεραιότητα έχει η οικογένεια. Στην αρχή δεν είχα ως στόχο να γίνω πολιτικός ή δήμαρχος αυτό άλλαξε στην πορεία, διότι κάποια θέματα με στεναχωρούσαν σε σχέση με την Λαμία. Έβλεπα πως αρκετά πράγματα μπορούσα να τα αλλάξω κάποια άλλα όχι. Έτσι πήρα την απόφαση να βάλω υποψηφιότητα και να κατέβω για δήμαρχος.

Μείναμε στο Βελιγράδι, την πρωτεύουσα και τη μεγαλύτερη πόλη της Σερβίας για 5 ημέρες και συγκεκριμένα στο ξενοδοχείο PRAG.

Στο κέντρο του Βελιγραδίου επισκεφτήκαμε το κέντρο της πόλης με τα πανέμορφα νεοκλασικά κτίρια του 19 ου και 20 ου αιώνα και τους πλακόστρωτους δρόμου γεμάτους με μαγαζιά καθώς και το στρατηγικής και ιστορικής σημασίας φρούριο το οποίο είναι χτισμένο στο ψηλότερο σημείο της πόλης. Ακόμα επισκεφτήκαμε το Νέο Βελιγράδι το οποίο χτίστηκε μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο για να εξυπηρετήσει της ανάγκες στέγασης των πολιτών. Αν και όχι κάτι ιδιαίτερο από αρχιτεκτονικής άποψης, ήταν γεμάτο με πάρκα και παιδικές χαρές. Τέλος επισκεφτήκαμε το τρίτο και πιο μοντέρνο μέρος της πόλης, γεμάτο ουρανοξύστες, εμπορικά κέντρα και μοντέρνα κτίρια.

Τα βράδια συνήθως κάναμε βόλτες, εκτός από ένα βράδυ που κάναμε ιδιωτική κρουαζιέρα και πάρτι στο πλοίο ανάμεσα στον ποταμό Σάββα και Δούναβη………..

Είδαμε αρκετές εκκλησίες και μοναστήρια τόσο στο κέντρο όσο και έξω από την πόλη. Ιδιαίτερα ξεχωριστός ήταν ο Καθεδρικός ναός του Αγίου Σάββα και η μητρόπολη – κατά την γνώμη μου αρκετά ξεχωριστή και ιδιαίτερη εκκλησία. Την τελευταία ημέρα πριν την αναχώρηση πήγαμε και στο Νόβι Σαντ, μια πόλη βόρεια του Βελιγραδίου και η δεύτερη μεγαλύτερη της χώρας…να αφήσουμε το Λαμιώτικό μας αέρα! Στην πόλη ανεβήκαμε στο φρούριο Πετροβαραντίν, ένα κάστρο φτιαγμένο στις όχθες του Δούναβη απέναντι από το Νόβι Σαντ. Βρήκαμε και έναν Ελληνοσέρβο που πουλούσε μαγνητάκια …. Συνεχίσαμε την ξενάγησή μας με ευχάριστες βόλτες μέσα στην πόλη.

Συμπέρασμα αυτών των ημερών: αποτέλεσε μια ξεχωριστή εμπειρία για όλους μας στο πλαίσιο της εξωστρέφειας του σχολείου μας και της βιωματικής μάθησης που ζήσαμε. Είδαμε πράγματα τα οποία δεν θα είχαμε την ευκαιρία να δούμε υπό άλλες συνθήκες, δοκιμάσαμε και φαγητά· εννοείται χωρίς αυτό πώς θα είχαμε ολοκληρωμένη εικόνα της χώρας!

Μπαγιάκος Παναγιώτης

Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας από το σχολείο νωρίς το πρωί, με προορισμό την πανέμορφη Κέρκυρα. Μετά από δύο ώρες μέσα στο λεωφορείο κάναμε μια στάση δεκαπέντε λεπτών στα μαγευτικά Μετέωρα, όπου θαυμάσαμε την φυσική ομορφιά του τοπίου. Μιάμιση ώρα αργότερα βρεθήκαμε στο πανέμορφο, γραφικό χωριό, Μέτσοβο. Καθίσαμε εκεί περίπου μια ώρα, πράγμα που μας έδωσε την ευκαιρία να απαθανατίσουμε όμορφες στιγμές με φωτογραφίες αποτυπώνοντας την χαρά και την ενθουσιασμό μας.

Τέλος, μετά από μια διαδρομή μιάμισης ώρας, φτάσαμε στην Ηγουμενίτσα με σκοπό να αποπλεύσουμε…αφού πρώτα κάναμε διάλειμμα  για φαγητό και ξεκούραση. Η Ηγουμενίτσα αποτέλεσε το σημείο εκκίνησης για την επόμενη φάση της περιπέτειας μας…την άφιξή μας στην Κέρκυρα.

Μετά από μιάμιση ώρα φτάνουμε επιτέλους στον προορισμός μας! Την πανέμορφη Κέρκυρα! Μόνο η πρώτη ματιά είναι αρκετή για να σε μαγέψει! Μόλις κατεβαίνεις από το πλοίο, η Κέρκυρα ξεδιπλώνεται μπροστά σου σαν ένας ζωντανός πίνακας ζωγραφικής, με τα πολύχρωμα κτήριά της, τη γαλήνια θάλασσα και τα καταπράσινα τοπία που υψώνονται στον ορίζοντα. Η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη από αρώματα λουλουδιών και αλμύρα, ενώ η αίσθηση της ιστορίας σε κατακλύζει.

Φτάνοντας στο ξενοδοχείο μπορώ με σιγουριά να πω πως όλοι μείναμε με το στόμα ανοιχτό. Μπροστά μας είχαμε ένα άσπρο πανέμορφο κτήριο με χρυσές λεπτομέρειες! Ακριβώς δίπλα από το κτήριο βρισκόταν μία πισίνα με ξαπλώστρες και τραπεζάκια, επίσης το μέρος ήταν γεμάτο με πολύχρωμα λουλούδια και τέλος είχε έναν ξύλινο φράχτη γύρω του. Όταν εγώ και οι συμμαθήτριές μου πρωτομπήκαμε στο δωμάτιό μας, μείναμε έκπληκτες. Το δωμάτιο είχε άσπρους τοίχους, ξύλινα και άσπρα ράφια, ξύλινες ντουλάπες και κομοδίνα, δύο καθρέφτες, ένα μικρό μπάνιο, μια μικρή τηλεόραση και τρία κρεβάτια στρωμένα με άσπρα σεντόνια, άσπρα μαξιλάρια και πολύχρωμα παπλώματα. Καθίσαμε στο ξενοδοχείο από τις τέσσερεις έως τις έξι. Τα περισσότερα άτομα επέλεξαν να κολυμπήσουν στην πισίνα ενώ άλλοι προτίμησαν να ξεκουραστούν στο δωμάτιό τους. Κατά τις έξι πήγαμε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου για να φάμε. Το εστιατόριο είχε αρκετές επιλογές φαγητού με κάποιες καλές και άλλες όχι τόσο. Γενικά όμως το γεύμα μας ήταν καλό και σύντομο, αφού διήρκεσε μόνο ένα τέταρτο. Μετά το βραδινό, κατά τις εφτά, πήγαμε στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα. Αφότου τελείωσε η λειτουργία ήμασταν ελεύθεροι να περιηγηθούμε στο όμορφο Λιστόν για να ψωνίσουμε και να ξεκουραστούμε μέχρι τις εννιάμισι περίπου. Αργότερα επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο όπου, όσοι από εμάς θέλαμε, μπορούσαμε να μείνουμε με τους φίλους μας έως τις έντεκα. Μετά τις έντεκα όλοι μας έπρεπε να έχουμε επιστρέψει στα δωμάτιά μας για να κοιμηθούμε, ώστε να είμαστε ξεκούραστοι για την επόμενη περιπετειώδη μέρα στην Κέρκυρα.

Εφτά και μισή το επόμενο πρωί εγώ και οι φίλες μου έχουμε ξυπνήσει και ετοιμαζόμαστε. Κατά τις οκτώ έχουμε κατέβει στο εστιατόριο του ξενοδοχείου για πρωινό, το οποίο ευτυχώς ήταν καλύτερο από το προηγούμενο βραδινό! Στις εννιά πάρα τέταρτο έχουμε όλοι μαζευτεί έξω και περιμένουμε το λεωφορείο ώστε να πάμε να παρακολουθήσουμε ένα περιβαλλοντικό πρόγραμμα σε συνεργασία με το ΚΕΠΕΑ Κέρκυρας. Καθώς ξεκίνησε το πρόγραμμα, πήγαμε για έναν περίπατο με εκπαιδευτικό σκοπό: στις αμμοθίνες. Από εκεί είδαμε την λιμνοθάλασσα και μάθαμε πολλά πράγματα για την βλάστηση του τόπου. Καθώς συνεχίσαμε την βόλτα μας η καθηγήτριά μας, κ. Τριανταφύλλου, επινόησε ένα αστείο παιχνίδι κατά το οποίο, όποιος ήθελε, μπορούσε να ξαπλώσει στην άμμο και να κατρακυλήσει κάτω από έναν αμμόλοφο, χωρίς να τραυματιστεί. Πολλά παιδιά το δοκίμασαν και φαινόταν να έχει πολύ πλάκα. Μετά πήγαμε στην παραλία που βρισκόταν δίπλα στις αμμοθίνες και αρκετά άτομα αποφάσισαν να κάνουν μια βουτιά. Ύστερα πήγαμε στο κανονάκι όπου πρώτα επισκεφτήκαμε το εκκλησάκι και έπειτα ανεβήκαμε στο κανονάκι για να απολαύσουμε την μαγευτική θέα, να ξεκουραστούμε και να ψωνίσουμε. Μετά από περίπου μισή ώρα φύγαμε από το κανονάκι και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για μεσημεριανό. Αφότου φάγαμε, επιβιβαστήκαμε ξανά στο λεωφορείο και αναχωρήσαμε για τον επόμενο προορισμό μας, στο μουσείο ασιατικής τέχνης. Εκεί γνωρίσαμε και μάθαμε για την κουλτούρα διαφόρων ασιατικών πολιτισμών, η πλειονότητα των εκθεμάτων βέβαια ήταν ιαπωνική και κινεζική. Καθώς τελείωσε η επίσκεψή μας στο μουσείο ήμασταν ελεύθεροι να κάνουμε μια βόλτα στο κέντρο της Κέρκυρας. Μας επέτρεψαν να μείνουμε έξω έως τις έντεκα και μισή. Κάποιοι φίλοι μου θέλανε να φάνε σε ένα εστιατόριο, οπότε αποφάσισα να πάω μαζί τους και έπειτα βολτάραμε στο κέντρο. Στις εντεκάμισι φύγαμε για να επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο.

Την 3η μας μέρα ξυπνήσαμε νωρίς, φάγαμε πρωινό και φύγαμε  με το λεωφορείο για τον επόμενο προορισμό μας, την Παλαιοκαστρίτσα.  Αρχικά επισκεφθήκαμε το εκκλησάκι της Παναγίας της Παλαιοκαστρίτσας από όπου και είδαμε την πανέμορφη θέα από ψηλά. Έπειτα πήγαμε σε ένα μικρό μουσείο δίπλα από την εκκλησία. Αφότου φύγαμε από την εκκλησία χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες και επισκεφθήκαμε το ενυδρείο της Παλαιοκαστρίτσας όπου είδαμε διαφορά είδη θαλάσσιων ζώων και ερπετών καθώς και μάθαμε πληροφορίες για αυτά, τον τρόπο ζωής τους, τον τόπο προέλευσής τους και τον τρόπο αναπαραγωγής τους. Επίσης η επίσκεψή μας έδωσε την ευκαιρία στους πιο θαρραλέους να κρατήσουν στα χέρια τους ένα φίδι. Όταν όλες οι τρεις ομάδες είχαν επισκεφθεί το ενυδρείο, ήμασταν ελεύθεροι για μισή ώρα. Κάποιοι αποφάσισαν να κάνουν μια βουτιά στην παγωμένη παραλία ενώ άλλοι να βολτάρουν στην περιοχή. Εγώ μαζί με μια φίλη μου πήγαμε και πήραμε κάποια σουβενίρ. Το μεσημέρι επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο όπου φάγαμε μεσημεριανό και μετά είχαμε την επιλογή να ξεκουραστούμε ή να κολυμπήσουμε στην πισίνα. Το απόγευμα αναχωρήσαμε για το παλαιό φρούριο. Πρώτα επισκεφθήκαμε την εκκλησία που υπήρχε εκεί και μετά είχαμε την ευκαιρία να ανέβουμε πάνω στο φρούριο και να απολαύσουμε την θέα από ψηλά. Αφότου φύγαμε από το παλαιό φρούριο είχαμε, για τελευταία φορά, ελεύθερο χρόνο στο κέντρο της Κέρκυρας. Κατά τις εννιάμισι είχαμε επιστρέψει στο ξενοδοχείο και από εκεί ξεκινήσαμε με τα πόδια για ένα beach bar κοντά στο ξενοδοχείο όπου κάποιοι αποφάσισαν να πάρουν ποτά, χωρίς αλκοόλ φυσικά. Κατά τις εντακάμισι γυρίσαμε στο ξενοδοχείο και αρχίσαμε να φτιάχνουμε τις βαλίτσες μας ώστε να τις έχουμε έτοιμες για την επόμενη μέρα, την μέρα τις αναχώρησής μας από την Κέρκυρα.

Η 4η μέρα ξημερώνει και δεν θέλω να σηκωθώ με τίποτα από το κρεβάτι. Κατά τ” άλλα σηκώνομαι με το ζόρι κατά τις επτά και πενήντα και πάω για πρωινό. Τελειώνω το πρωινό στις οκτώ και τέταρτο και βγαίνω στον εξωτερικό χώρο του ξενοδοχείου όπου βρίσκεται η πισίνα, οι ξαπλώστρες και τα τραπεζάκια, τραβάω μια φωτογραφία. Όχι με το κινητό, με το μυαλό, έτσι ώστε να θυμάμαι όλες τις όμορφες αναμνήσεις που δημιουργήθηκαν σ” εκείνο το μέρος.

Κατά τις εννιάμισι φεύγουμε με το λεωφορείο για το λιμάνι της Κέρκυρας. Φτάνουμε περίπου μισή ώρα αργότερα και επιβιβαζόμαστε στο πλοίο. Μετά από μιάμιση ώρα φτάνουμε στην Ηγουμενίτσα όπου ανεβαίνουμε στο λεωφορείο και ξεκινάμε να επιστρέφουμε πίσω στην Λαμία. Κάναμε 2 στάσεις, η πρώτη ήταν  στα Ιωάννινα και η δεύτερη στα Τρίκαλα. Τέλος μας πήρε περίπου μιάμιση ώρα να επιστρέψουμε από την τελευταία μας στάση πίσω στην Λαμία.

Κάθε κομμάτι αυτής της εκδρομής θα μου μείνει πραγματικά αξέχαστο! Όλες οι αναμνήσεις που δημιουργήθηκαν σε αυτή την εκδρομή με τους φίλους μας αλλά και με τους καθηγητές μας σίγουρα έχουν μια μοναδική θέση στην καρδιά μας. Ελπίζω πραγματικά να μας ξαναδοθεί η ευκαιρία να πραγματοποιήσουμε μια ακόμα εκπαιδευτική εκδρομή σαν αυτή στην Κέρκυρα!

Κατόπη Αμαλία-Ιωάννα

 _____________________________________

Τετραήμερη εκπαιδευτική εκδρομή στην Κέρκυρα

• Πρώτη μέρα:

Η πρώτη μας μέρα ξεκίνησε νωρίς το πρωί, καθώς πέντε και μισή έπρεπε να ήμαστε στο σχολείο  για να αναχωρήσουμε για την εκδρομή μας στην Κέρκυρα. Από την Λαμία αναχωρήσαμε κατά τις έξι και μετά από δυο ώρες φτάσαμε στην πρώτη μας στάση , στα όμορφα Μετέωρα. Ύστερα από ένα μικρό διάλειμμα ξεκινήσαμε ξανά το ταξίδι μας για τον επόμενο προορισμό ο οποίος θα ήταν το Μέτσοβο. Μετά από μιάμιση ώρα φτάσαμε στο Μέτσοβο, οπού είχαμε μιάμιση ώρα να περιηγηθούμε στο γραφικό κέντρο της πόλης . Η πόλη του Μετσόβου – κατά την γνώμη μου – ήταν μαγευτική και δεν κατάλαβα πότε πέρασε η ώρα! Από εκεί  συνεχίσαμε το ταξίδι μας προς το λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Όταν φτάσαμε, είχαμε λίγο χρόνο για ένα γρήγορο γεύμα ή μια βόλτα στο λιμάνι.  Στη  μια και μισή το μεσημέρι αποπλεύσαμε από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας προς τον αρχικό και τελευταίο μακρινό προορισμό μας, την Κέρκυρα. Μετά από περίπου δυο ώρες  φτάσαμε επιτέλους στο νησί των Φαιάκων! Από το λιμάνι πήγαμε  με το λεωφορείο μας στο ξενοδοχείο, το οποίο απείχε το πολύ είκοσι λεπτά από το λιμάνι του νησιού. Όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο, τακτοποιηθήκαμε και υπό την επίβλεψη των καθηγητριών μας, μας επετράπει να κάνουμε μια δροσιστική βουτιά στην πισίνα του ξενοδοχείου. Στις έξι το απόγευμα πήγαμε να γευματίσουμε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου και υστέρα ετοιμαστήκαμε για να πάμε βόλτα στο κέντρο της Κέρκυρας, στα Λιστόν και στον Άγιο Σπυρίδωνα. Φτάσαμε στο κέντρο του νησιού στις εφτά το απόγευμα. Πρώτα επισκεφτήκαμε την εκκλησία του Άγιου Σπυρίδωνα και μετά από αυτό μέχρι τις εννιά και μισή είχαμε ελεύθερη ώρα για να βολτάρουμε στα πανέμορφα Λιστόν. Όταν γυρίσαμε στο ξενοδοχείο είχαμε ελεύθερο χρόνο μέχρι τις έντεκα για να περάσουμε μαζί με τους φίλους και τις φίλες μας. Μετέπειτα ακολούθησε η ξεκούραση και ο ύπνος καθώς και ο ενθουσιασμός για την επόμενη μέρα.

• Δεύτερη μέρα:

Η δεύτερή μας μέρα ξεκίνησε από τις εφτά και μισή, τουλάχιστον για το δωμάτιο μας. Φάγαμε πρωινό το οποίο να πω την αλήθεια ήταν καλύτερο από το μεσημεριανό της προηγούμενης ημέρας. Ύστερα αναχωρήσαμε για να παρακολουθήσουμε ένα περιβαλλοντικό πρόγραμμα σε συνεργασία με το ΚΕΠΕΑ Κέρκυρας. Στην αρχή του προγράμματος αυτού πήγαμε για περίπατο στις Αμμοθίνες, όπου εκεί είδαμε την λιμνοθάλασσα και τα φοβερά είδη βλάστησης που φιλοξενεί ο τόπος εκεί. Επιπλέον είδαμε αρκετές αράχνες και υπήρχαν κάποιοι αμμόλοφοι οι οποίοι είχαν πετρώσει λόγο του αέρα και του θαλασσινού νερού. Από ’κει μερικά άτομα αποφασίσαμε να κατρακυλήσουμε σε μια κατηφόρα ανάμεσα στους αμμολόφους, αφού η καθηγήτρια μας, η κυρία Τριανταφύλλου, μας έδειξε πώς να κυλήσουμε χωρίς να τραυματιστούμε και να περάσουμε καταπληκτικά. Οι περισσότεροι που κυλήσαμε είχαμε γεμίσει  άμμο, και…. ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να φύγει η άμμος από πάνω μας; Μια βουτιά στη θάλασσα φυσικά! Γι’ αυτό μετά πήγαμε για μπάνιο στη θάλασσα όπου βρισκόταν κοντά στους αμμόλοφους. Παρόλο που τα νερά ήταν παγωμένα, πιστεύω πως οι περισσότεροι το ευχαριστηθήκαμε. Μετά από αυτό αναχωρήσαμε για το κανόνι.  Εκεί επισκεφτήκαμε πρώτα το εκκλησάκι και ύστερα ανεβήκαμε πάνω στο κανόνι και απολαύσαμε την μαγευτική θέα από ψηλά. Έπειτα από ένα μισάωρο επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας όπου φάγαμε μεσημεριανό, ξεκουραστήκαμε και ετοιμαστήκαμε για την απογευματινή έξοδό μας. Το απόγευμα μετά το γεύμα μας επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο και αναχωρήσαμε για το μουσείο ασιατικής τέχνης. Εκεί γνωρίσαμε την κουλτούρα κάποιων ασιατικών πολιτισμών. Πιο συγκεκριμένα της Ιαπωνίας και της Κίνας. Ύστερα από εκεί αναχωρήσαμε πάλι για μια βόλτα στο κέντρο της Κέρκυρας μέχρι το βράδυ. Στο κέντρο πολλά παιδιά έβγαλαν αναμνηστικές φωτογραφίες, άλλα κάθισαν σε κάποιο μαγαζί, ενώ κάποια άλλα βόλταραν στα στενά του κέντρου της Κέρκυρας. Το βράδυ γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, όπου ξεκουραστήκαμε και περιμέναμε με ανυπομονησία την επόμενη μέρα.

• Τρίτη μέρα:

Αυτήν την ημέρα κάποιοι ξυπνήσαμε νωρίς, κάποιοι άλλοι όμως όχι. Κάποιοι ξυπνήσαν κουρασμένοι, κάποιοι άλλοι όχι. Ωστόσο αυτό που μετράει είναι πως καταφέραμε να ξυπνήσουμε παρόλο που όλοι μας νυστάζαμε. Αφού ξυπνήσαμε, πήγαμε να πάρουμε πρωινό και ετοιμαστήκαμε να αναχωρήσουμε για τον πρώτο προορισμό της μέρας, την Παλαιοκαστρίτσα. Μετά από ένα μισάωρο φτάσαμε στον προορισμό μας. Αρχικά ανεβήκαμε στην ιερά μονή Υπεραγίας Θεοτόκου. Εκεί είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε την εκθαμβωτική θέα της θάλασσας σε συνδυασμό με την βλάστηση. Εκτός αυτού υπήρχε και ένα γαϊδουράκι το οποίο ήταν πολύ φιλικό και καταφέραμε να το χαϊδέψουμε. Έπειτα πήγαμε μέσα στο εντυπωσιακό εκκλησάκι και απολαύσαμε για άλλη μια φορά την θέα από ακόμα πιο ψηλά. Στην συνέχεια πήγαμε στο ενυδρείο όπου είδαμε διάφορα είδη θαλασσινών ζώων και ερπετών. Επίσης είχαμε την ευκαιρία να ακουμπήσουμε φίδι, όποιος επιθυμούσε φυσικά. Μετά όποιος ήθελε μπορούσε να κάνει μια βουτιά στα καταγάλανα αλλά παγωμένα νερά της παραλίας η οποίο βρισκόταν δίπλα απ’ το ενυδρείο. Κατά τη μια και μισή γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, όπου γευματίσαμε, ξεκουραστήκαμε και κάναμε και εκεί μια βουτιά στην πισίνα του ξενοδοχείου μας. Κατά τις πέντε και μισή αναχωρήσαμε για το παλαιό φρούριο της Κέρκυρας. Στο παλαιό φρούριο πήγαμε στον ναό του Αγίου Γεωργίου, ανεβήκαμε στο υψηλότερο σημείο του φρουρίου και είδαμε την πόλη της Κέρκυρας από ψηλά. Ύστερα από το φρούριο είχαμε πάλι ελεύθερο χρόνο στο κέντρο του νησιού μέχρι το βράδυ που επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο. Στον ελεύθερό μας χρόνο η παρέα μου και εγώ πήγαμε σε ένα ζαχαροπλαστείο για να  δοκιμάσουμε το παγωτό τους. Για να πω την αλήθεια πιο ωραίο παγωτό δεν έχω φάει ξανά! Αφότου γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, ετοιμαστήκαμε  για την βραδινή μας έξοδο. Ήταν σε ένα μαγαζί-bar στην παραλία κοντά στο ξενοδοχείο μας, όπου καθίσαμε εκεί μέχρι τις δώδεκα. Όταν γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, ετοιμάσαμε τα πράγματα μας και για πρώτη φορά δεν περιμέναμε με ανυπομονησία την επόμενη μέρα.

• Τέταρτη μέρα:

Καθώς η τέταρτη και τελευταία μέρα έφτασε, ξυπνήσαμε , ετοιμαστήκαμε , πήραμε πρωινό και μέχρι τις εννιά και είκοσι είχαμε όλοι βάλει τα πράγματα μας στο λεωφορείο και ήμασταν έτοιμοι να αναχωρήσουμε. Πήγαμε στο λιμάνι όπου αποπλεύσαμε για την Ηγουμενίτσα. Όταν φτάσαμε στην Ηγουμενίτσα μπήκαμε όλοι στο λεωφορείο και συνεχίσαμε για το ταξίδι της επιστροφής. Λίγη ώρα πιο μετά, αφότου φύγαμε από το λιμάνι, κάναμε μια μικρή στάση έξω απ΄τα Ιωάννινα. Από εκεί συνεχίσαμε το ταξίδι μας μέχρι τα Τρίκαλα. Στα Τρίκαλα κάναμε μια στάση για φαγητό, για ψώνια και για βόλτα στον πεζόδρομο.  Κατά τις έξι συνεχίσαμε το ταξίδι της επιστροφής. Στις οχτώ το βραδύ είχαμε φτάσει στο σχολείο μας όπου από εκεί ο καθένας γύρισε σπίτι του.

Κάπως έτσι πραγματοποιήθηκε  η εκδρομή μας στην Κέρκυρα. Για εμένα αυτή η εκδρομή θα μου μείνει ως μια αξέχαστη ανάμνηση για πολλούς λόγους και χαίρομαι που είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ το νησί με τους φίλους μου!

Πρέντζα Κατερίνα-Ιωάννα

Σας ξαναγράφω η ίδια μαθήτρια γιατί αυτή τη φορά θα ήθελα να σας μιλήσω για ένα δυσάρεστο γεγονός που τυραννά τα περισσότερα σχολεία, και είναι το θέμα του εκφοβισμού.

Αυτό το θέμα κάθε χρόνο γίνεται όλο και μεγαλύτερο και τρομοκρατεί αλλά και ανησυχεί μαθητές και καθηγητές. Αυτό γίνεται για πολλούς λόγους. Όμως μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό για να βοηθήσουμε τους μαθητές που το έχουν υποστεί ή το υφίστανται ακόμα;

Αν γνωρίζουμε τι περνάει ο μαθητής, θα πρέπει να τον πλησιάσουμε, να τον ενθαρρύνουμε και να τον παροτρύνουμε να κάνει το σωστό, ώστε να είναι αυτός ασφαλής αλλά να βοηθήσουμε και το παιδί που το προκαλεί. Αν όμως δεν κάνουμε τίποτα γι’ αυτό το πρόβλημα, το παιδί που το προκαλεί θα το κάνει και σε άλλα παιδιά -αν δεν το κάνει ήδη- και έτσι θα μάθει πως αυτό είναι το σωστό….. και όταν έρθει η ώρα να βγει στην κοινωνία, δεν θα είναι εύκολα τα πράγματα.

Αντιθέτως, το παιδί που το παθαίνει, καταλαβαίνει ότι είναι αδύναμο και κατώτερο και έτσι δεν θα πετύχει όλα όσα του αξίζουν, γιατί θα έχει πάντα τον φόβο για οτιδήποτε στη ζωή του. Αυτό στο οποίο θέλω να καταλήξω είναι ότι, αν ποτέ υπάρξει κάποιο παιδί που δέχεται τον εκφοβισμό, θα πρέπει να το βοηθήσουμε και να μην το εγκαταλείψουμε. Γιατί, αν είμαστε πολλοί μαζί εμείς οι μαθητές αλλά και οι καθηγητές, δεν θα φοβόμαστε. Και κανείς ποτέ δεν ξέρει, μπορεί να σταματήσει. Μακάρι!

Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία!