Το είδος με το οποίο ασχολούμαι εγώ προσωπικά είναι το K-pop, που κανονικά είναι είδος μουσικής (Korean-pop) αλλά μπορεί να θεωρηθεί και είδος χορού. Όλα τα τραγούδια τις K-pop έχουν μια συγκεκριμένη χορογραφία αλλά δεν είναι ένα μόνο το είδος της. Συνδυάζει Ηip-Hop, Locking, Popping ,Tutting, Waacking, Σύγχονο, Μπαλέτο κ. ά. και τα κάνει  συνυπάρχουν  σε ένα είδος μουσικής.

Ο χορός δεν είναι μια εύκολη ασχολία. Ένας άνθρωπος, για να καταφέρει να μάθει μια χορογραφία τριών λεπτών  χρειάζεται πολλές ώρες δουλειάς, κάτι που οι θεατές δεν βλέπουν. Ακόμα πιο δύσκολη είναι η ομαδική δουλειά, καθώς ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται τον χρόνο που του ορίζει το σώμα του για να μάθει την κάθε κίνηση, κάνοντας τον συγχρονισμό ακόμα δυσκολότερα εφικτό, κάτι που συνεπάγεται μήνες δουλειάς. Ο χορός, χρειάζεται ταλέντο,συγχρονισμό, πολλή υπομονή και αγάπη για το αντικείμενο, αλλιώς  δεν θα βγει ένα καλό αποτέλεσμα.

Για μένα ο χορός είναι η ζωή μου. Λατρεύω τα πάντα γι” αυτό και δεν θα μπορούσα να ζήσω αν κάποιος μου το απαγόρευε.

Βασιλική Κώστα

Αυτά είναι κάποια από τα ονόματα και οι ημερομηνίες γέννησης  των ατόμων που έχασαν τη ζωή τους κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Νεκροί βρέθηκαν 215, ενώ αγνοούμενοι 223.  Αυτοί οι 438 άνθρωποι προέρχονταν από Ελληνικό και Κυπριακό στρατό, αστυνομικούς, άτομα των ειδικών δυνάμεων του στρατού και απλούς πολίτες. Στην μοιραία μέρα της 20^ης  Ιουλίου του 1974 άντρες, γυναίκες και παιδιά θανατώνονταν αλύπητα από τον τουρκικό στρατό στην Κύπρο.

Οι πολεμικές σειρήνες άρχισαν να χτυπάνε ξημερώματα της 20^ης Ιουλίου ξυπνώντας και πανικοβάλλοντας τους Κυπρίους. Τα σπίτια των ντόπιων εγκαταλείφθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους. Προσπαθώντας να βρουν ένα ασφαλές μέρος να κρυφτούν οι πολίτες έγιναν αιχμάλωτοι. Πολλοί από αυτούς δεν είχαν μαζί τους τίποτα παραπάνω από τα ρούχα που φορούσαν. Μάνες προσπαθώντας να σώσουν τα παιδιά κατέληγαν αιχμάλωτες και πληγωμένες μακριά από τα παιδιά τους.

Οι χρονολογίες γέννησης των ατόμων κυμαίνονται από το 1912 μέχρι το 1974. Ο Αντρέας Κυριακού ήταν το μικρότερο σε ηλικία άτομο που πέθανε στην εισβολή του 1974 σε ηλικία μόλις έξι μηνών. Η ζωή του Αντρέα χάθηκε κατά την δεύτερη φάση της εισβολής πλάι στην μητέρα και τη γιαγιά του στο χωράφι έξω απ” το χωριό τους. Μαζί με τον Αντρέα χάθηκε και μια ολόκληρη γενιά Κυπρίων που, αν ζούσαν, θα ήταν μεσήλικες. Μέχρι σήμερα τα σώματα παιδιών και ενηλίκων δεν έχουν βρεθεί. οι ακαριαίες επιθέσεις του τουρκικού στρατού διέλυσαν πόλεις και χωριά εξαφανίζοντας πληθώρα κατοίκων. Οι άνθρωποι, που αγωνίστηκαν για την Κύπρο μέχρι τελευταία στιγμή της ζωής τους, χάθηκαν και μένουν στην ιστορία. Φέτος οι τραγικές αυτές ημέρες κλείνουν 50 χρόνια. Το ψευδοκράτος των τουρκοκυπρίων κάθε χρόνο γιορτάζει αυτή την ημέρα με παρελάσεις, ενώ για τους Κύπριους είναι μια μέρα πένθους για τους ανθρώπους που χάθηκαν.

Βασιλική Κώστα

Η ταινία ξεκιναει με την Kate, παραμονή Χριστουγέννων να βλέπει video από περασμένα Χριστούγεννα στην camera τής μητέρας της. Αποφασίζει να στείλει μια βιντεοκασέτα στον Αï-Βασίλη λέγοντας του τι θα ήθελε για τα Χριστούγεννα. Ο αδελφός της την κοροïδεύει, καθώς είναι μεγαλύτερος και δεν πιστεύει στον «μύθο» του Αϊ-Βασίλη. Η Kate θέλοντας  να αποδείξει την ύπαρξή του, στήνει μια παγίδα, ώστε να μπορέσει να τον δει. Μαζί με τον αδελφό της μένουν ξύπνιοι και καταφέρνουν να τον δουν, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για την Kate. Μετά από περιπέτειες, όλοι μαζί προσπαθούν να σώσουν τα Χριστούγεννα πριν το ξημέρωμα. Θα τα καταφέρουν;

Χαρακτηριστική στην ταινία είναι η σκηνή, όπου ο Αι-Βασίλης έδωσε συναυλία μέσα στο κελί της φυλακής μαζί με όλους τους κρατούμενους για να ανεβάσει το ποσοστό των Χριστουγέννων. Η αγαπημένη μου στιγμή όμως είναι, όταν έπρεπε τα δύο παιδιά να ξεφύγουν από την αστυνομία, ώστε να μπορέσουν να σώσουν τα Χριστούγεννα, καθώς οι τάρανδοι, με την Kate και τον Teddy οδηγό, πέταξαν πάνω από τα περιπολικά που τους περιτριγύριζαν. Η περιπέτεια είναι στοιχείο που δεν λείπει από αυτήν την ταινία η οποία είναι  καλοφτιαγμένη με εφέ που εντυπωσιάζουν. Όλοι οι  ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί, με αποτέλεσμα να κάνουν την ταινία πολύ ευχάριστη.

Βασιλική Κώστα