https://files.e-me.edu.gr/s/8QdqyHrD9cB9Xyb

https://files.e-me.edu.gr/s/mtJkomRfiSsZ2C6

https://files.e-me.edu.gr/s/gyEqG2zo8mD4a5B

Η εκπαιδευτική εκδρομή του Γυμνασίου μας στον Βόλο πραγματοποιήθηκε στις αρχές Απριλίου και αποτέλεσε ένα ευχάριστο διάλειμμα από τα μαθήματα και τις υποχρεώσεις μας. Στην εκδρομή συμμετείχαμε μαθητές από τα προγράμματα ομίλων του σχολείου και συγκεκριμένα της Τοπικής Ιστορίας, της Δημοσιογραφίας και των Παραδοσιακών Χορών.

Η αναχώρησή μας έγινε νωρίς το πρωί από την Κομοτηνή με το λεωφορείο. Η ατμόσφαιρα στη διαδρομή ήταν σχετικά ήσυχη καθώς ήταν πολύ νωρίς και ήμασταν όλοι νυσταγμένοι. Μετά από μια στάση με ξενάγηση στο ενδιαφέρον Μουσείο Τεχνολογίας, στο Πανεπιστήμιο Κατερίνης και με πολύ βροχερή διαδρομή, φτάσαμε στον Βόλο, ξεκουραστήκαμε για λίγο στο ξενοδοχείο και φύγαμε για το Εντομολογικό Μουσείο. Νομίζω πως εντυπωσιαστήκαμε όλοι από όσα είδαμε. Στη συνέχεια κάναμε έναν μικρό περίπατο στην παραλία του Βόλου και πήγαμε για ύπνο στο ξενοδοχείο, καθώς ήμασταν όλοι εξαντλημένοι.

Την επόμενη μέρα σηκωθήκαμε αρκετά νωρίς και φάγαμε πρωινό, το οποίο ήταν πλούσιο και νόστιμο. Η μέρα ξεκίνησε με την επίσκεψή μας στο Αθανασάκειο Αρχαιολογικό και αμέσως μετά, στο υπαίθριο Σιδηροδρομικό Μουσείο. Συνεχίσαμε στον αρχαιολογικό χώρο Διμηνίου που βρίσκεται λίγο έξω από τον Βόλο. Μετά από ένα μικρό διάλειμμα για φαγητό και ξεκούραση στην παραδοσιακή περιοχή Παλαιά, συνεχίσαμε την περιήγηση στη Νέα Ιωνία, την γειτονιά των μικρασιατών προσφύγων και στο Λαογραφικό της μουσείο. Η μέρα μας έκλεισε με δείπνο σε ένα παραδοσιακό μαγαζί και με κινηματογραφική προβολή στα Village Cinemas. Αυτή η μέρα είχε έντονη δραστηριότητα και την απολαύσαμε όλοι.

Η τρίτη μέρα ξεκίνησε πάλι με πρωινό στο ξενοδοχείο. Η πρωινή μας ξενάγηση περιελάμβανε επίσκεψη στο Μουσείο Τύπου και στο Αρχοντικό Κοντού, στην Ανακασιά, όπου είδαμε εξαιρετικές τοιχογραφίες του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου. Παρά την έντονη βροχή είδαμε τα γραφικά χωριά Μακρυνίτσα και Πορταριά, καθήσαμε κάτω από τον πλάτανο του Παπαδιαμάντη, αγοράσαμε και μερικά αναμνηστικά, ενώ η βροχή μας έκανε τη χάρη και σταμάτησε. Επιστρέφοντας στον Βόλο δειπνήσαμε στο ξενοδοχείο και περπατήσαμε ξανά στην όμορφη παραλία, ως τον παραθαλάσσιο Άγιο Κωσταντίνο. Η μέρα έκλεισε σε έναν χώρο με ηλεκτρονικά παιχνίδια όπου διασκεδάσαμε και χαλαρώσαμε όλοι μαζί.

Η τέταρτη και τελευταία μέρα της εκδρομής μας περιελάμβανε επίσκεψη στο μουσείο Πόλης του Βόλου αλλά και στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος, όπου παιδιά της ομάδας μας παρουσίασαν στον Αρχιεπίσκοπο το έθιμο Λαζαρίνες. Εντυπωσιαστήκαμε όλοι από την παρουσίασή τους. Πήραμε τον δρόμο της επιστροφής και μετά από λίγες ώρες φτάσαμε στον Αρχαιολογικό Πάρκο Δίον και ξεναγηθήκαμε στο Μουσείο. Μετά από ένα μικρό γεύμα και την απαραίτητη ξεκούραση από την περιήγηση, η ομάδα μας αναχώρησε για την Κομοτηνή. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα το λεωφορείο μας έφτασε μπροστά στο σχολείο μας όπου μας περίμεναν οι γονείς μας.

Για  τους περισσότερους από εμάς, ήταν η πρώτη φορά που ταξιδέψαμε μόνοι μας. Ήταν μια αξέχαστη και μοναδική εμπειρία.  Το ταξίδι αυτό δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς τους συνοδούς μας οι οποίοι οργάνωσαν την εκδρομή και ήταν δίπλα μας σε οτιδήποτε χρειαστήκαμε.

Μάρω Λαμπρογιάννη, Α’2

Πιστεύουμε ότι ο παιδικός εκφοβισμός, γνωστός και ως bullying, είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που εμφανίζεται συχνά στα σχολεία, όπως και στο σχολείο μας κάποιες φορές… Συμβαίνει όταν ένα παιδί ή μια ομάδα παιδιών κοροϊδεύει, προσβάλλει ή ενοχλεί επανειλημμένα ένα άλλο παιδί που δυσκολεύεται να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ο εκφοβισμός μπορεί να γίνει μέσα στην τάξη, στην αυλή του σχολείου, αλλά και στο διαδίκτυο. Δυστυχώς, πολλά παιδιά, ακόμα και κάποιοι φίλοι μας, έχουν βρεθεί είτε στη θέση του θύματος είτε στη θέση του παρατηρητή ενός τέτοιου περιστατικού.

Αυτό το φαινόμενο μπορεί να εμφανιστεί με διάφορους τρόπους. Μπορεί να είναι σωματικός εκφοβισμός, δηλαδή να περιλαμβάνει σπρωξίματα, χτυπήματα ή καταστροφή προσωπικών αντικειμένων. Μπορεί επίσης να είναι λεκτικός, με κοροϊδίες, προσβολές και άσχημα σχόλια για την εμφάνιση ή τις ικανότητες ή τις αδυναμίες κάποιου. Υπάρχει ακόμα και ο κοινωνικός εκφοβισμός, όταν ένα παιδί αποκλείεται από μια παρέα ή διαδίδονται ψέματα για αυτό. Στη σημερινή εποχή υπάρχει και ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός, που γίνεται μέσα από το internet ή μέσα από μηνύματα που στέλνονται στο κινητό.

Οι λόγοι που κάνουν ένα παιδί να εκφοβίζει κάποιο άλλο, μπορεί να είναι πολλοί. Μερικές φορές θέλει να δείξει ότι είναι πιο δυνατό ή να κερδίσει την προσοχή των άλλων. Άλλες φορές μπορεί να επηρεάζεται από το περιβάλλον του ή από αυτά που βλέπει γύρω του. Όμως ο εκφοβισμός μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για τα παιδιά που τον βιώνουν. Πολλά από αυτά νιώθουν φόβο, άγχος ή μοναξιά και μπορεί να αρχίσουν να μην θέλουν να πηγαίνουν στο σχολείο ή ακόμα και να φύγουν και από το σπίτι τους. Θεωρούμε πολύ άδικα όλα αυτά για ένα παιδί και προσπαθούμε να φανταστούμε πώς θα νοιώθαμε αν ήμαστε στη θέση τους.

Πιστεύουμε, ως μαθητές, ότι το σχολείο και οι συμμαθητές μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Οι καθηγητές πρέπει να δημιουργούν ένα κλίμα ασφάλειας και αλληλοσεβασμού μέσα στην τάξη και να παίρνουν τα σωστά μέτρα, όταν βλέπουν τέτοιες συμπεριφορές. Όμως κι εμείς, οι μαθητές, πρέπει να στηρίζουμε τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές μας και να μιλούμε σε έναν ενήλικα όταν βλέπουμε κάποιο περιστατικό εκφοβισμού. Αν όλοι δείχνουμε κατανόηση και σεβασμό, μπορούμε να κάνουμε το σχολείο ένα πιο ασφαλές και φιλικό μέρος για όλους.

Λύκος Ιωάννης, Καραγιάννης Παναγιώτης – Α΄ Γυμνασίου 

Ερώτησα κάποια παιδιά,

Να μου μιλήσουν για τη λευτεριά,

Για το Πολυτεχνείο να μου μιλήσουν,

Την ιστορία του να μου θυμίσουν.

Με κοιτάξανε καλά,

Και μου είπανε δειλά:

Δεν ξέρω να σου πω,

Οι Τούρκοι μας είχανε θαρρώ.

Ανοίγω διάπλατα τα μάτια

Καθώς με κάνανε κομμάτια,

Μα, για το Πολυτεχνείο να μην γνωρίζουν

Και ότι μας είχανε οι Τούρκοι να νομίζουν;

Κάθησα, λοιπόν, τους είπα την ιστορία

Και με άκουγαν με αγωνία,

Καθώς μιλούσα για τους φοιτητές,

Τους μεγάλους μαχητές,

Που καθόντουσαν στα τείχη,

Με τεράστιο θάρρος μεσ’  στα στήθη

Και φώναζαν για τη δικαιοσύνη,

Μέχρι που τους πήρε η λήθη

Και ακούστηκαν τριγύρω χιλιάδες θρήνοι.

Απ΄ το ραδιόφωνο μας μιλούσαν,

Να πιστέψουμε ζητούσαν,

Πως θα έρθει μία μέρα,

Που η δικτατορία θα αναγκαστεί να κάνει πέρα,

Και θα βγει ο Έλλην και θα πει:

“Ανήκε και θα ανήκει στη δημοκρατία ετούτη η γη!”

Αυτό γιορτάζουμε 17 Νοέμβρη,

Πως η Ελλάδα δεν σωπαίνει,

Ακόμη κι αν ξαναπέσουμε

Το παράδειγμα αυτό θα έχουμε

Για να λέει στον καθένα “Μη σιωπάς”

Να αγωνίζεσαι μη σταματάς

Δικαιοσύνη πάντα θα βρίσκεται

Αρκεί τον φόβο σας να πνίξετε

Και να βγαίνετε μπροστά,

Κάνοντας την διαφορά

Και να φωνάζετε πάντα για τα σωστά.

Όπως πολλοί μπορεί να έχουμε παρατηρήσει, τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια προσπάθεια από νέους για εκμάθηση πολλών ξένων γλωσσών. Ο καθένας μπορεί να το κατανοήσει αυτό, ρίχνοντας μια ματιά στα άτομα του στενού του κύκλου, το ίδιο συμβαίνει και στον δικό μου. Αυτή η απαίτηση για γλωσσομάθεια φαίνεται σε κάποιους μη αναγκαία και χρονοβόρα. Παρόλα αυτά, πολλές φορές ξεχνάμε πόσο σημαντική είναι για το μέλλον αλλά και το μυαλό μας.

Αρχικά, θέλω να θίξω ότι η οικονομία της χώρας μας, σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από τον τουρισμό, ο οποίος απαιτεί τη γνώση και τη χρήση ξένων γλωσσών. Οπότε, ειδικά για τους  Έλληνες, υπάρχει ανάγκη γνώσης τουλάχιστον μίας δεύτερης γλώσσας. Το μεγαλύτερο ποσοστό εργασιακών θέσεων, λόγω του εξαιρετικού τουρισμού της Ελλάδας, εμφανίζουν ως απαραίτητο προσόν την υποχρεωτική γνώση Αγγλικών, σε συνδυασμό με Γερμανικά και Γαλλικά και τα τελευταία χρόνια, Τουρκικά, Βουλγάρικα, Ρώσικα… Εάν εμείς, ως μελλοντικοί εργαζόμενοι, δεν διαθέτουμε τις γνώσεις αυτές, τότε θα «σαμποτάρουμε» τον εαυτό μας μπροστά σε μια επαγγελματική προοπτική, καθώς οι επιχειρήσεις θα διαλέξουν άτομα με καλύτερο βιογραφικό από κάποιον που δεν διαθέτει τη δεξιότητα της γνώσης επιπλέον γλωσσών. Εκτός από τον τομέα του τουρισμού, πολλές άλλες εργασιακές θέσεις δίνουν επαρκείς αυξήσεις στον μισθό, εάν υπάρχει το παραπάνω προσόν.

Έχουμε ακούσει όλοι, είτε από τους γονείς, είτε από καθηγητές μας, όλα τα παραπάνω, πολύ συχνά ξεχνώντας πως η γλωσσομάθεια είναι εξίσου σημαντική και για τη διεύρυνση των οριζόντων μας. Μαθαίνοντας νέες γλώσσες, ανακαλύπτουμε νέους τρόπους σκέψης και γνωρίζουμε νέους ανθρώπους. Με αυτόν τον τρόπο, διατηρούμε το μυαλό μας ακονισμένο για περισσότερα χρόνια, κατανοούμε καλύτερα την μητρική μας γλώσσα, αλλά και τον πολιτισμό των υπόλοιπων λαών, μπορούμε να ταξιδέψουμε σε ξένες χώρες και να συνεννοηθούμε άνετα, να ξεναγήσουμε ξένους επισκέπτες στη δική μας χώρα.

Ζούμε σε μια εποχή που όλα γίνονται πιο απλά με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία μας απάντα σε όλες τις ερωτήσεις, δίχως να καταβάλουμε πολλή σκέψη. Επιπρόσθετα, τα ΜΜΕ θέτουν βάσεις πληροφόρησης αλλά και  παραπληροφόρησης καθημερινά. Εμείς το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ερευνήσουμε πηγές, να διασταυρώσουμε πληροφορίες από το διαδίκτυο…  Ποιος είναι ένας καλός τρόπος να εξασκήσουμε τον νου, την κριτική μας σκέψη, εάν όχι και μέσω της γλωσσομάθειας;

Συνοψίζοντας, δεν υποτιμούμε την εκμάθηση ξένων γλωσσών, δεν βλέπουμε τη γλωσσομάθεια ως άχρηστη ασχολία, αναγνωρίζουμε ότι είναι από τις πιο σημαντικές δεξιότητες που μπορούμε να έχουμε για το παρόν μας, για το μέλλον μας…

Δεμερτζίδη Μαρία – Λυδία, Γ΄ Γυμνασίου

«Οι περιπέτειες της Γλώσσας»

Η Γλώσσα περηφανευόταν πως ήταν μία και μοναδική. Έτσι ξεκίνησε ένα ταξίδι, ώστε να απολαύσει τη μοναδικότητά της.

Το ταξίδι της ξεκίνησε από το σχολείο, όπου η σημασία της ήταν λέξεις που πετούσαν από το στόμα της καθηγήτριας και τρύπωναν στο μυαλό των μαθητών, οι οποίοι με φτυάρια και αξίνες τις καλλιεργούσαν.

Ύστερα ταξίδεψε στην κουζίνα και υποδέχτηκε τη νοστιμότατη σοκολάτα της οποίας απόλαυσε τη γλυκιά γεύση. Έπειτα πέρασε από το στούντιο, γιατί ήταν καθήκον της να βοηθήσει τον τραγουδιστή να τραγουδήσει ένα νέο τραγούδι  και να μεγαλώσει τη φήμη του σε όλη την Ελλάδα.

Κατόπιν ταξίδεψε πίσω στον χρόνο, και συγκεκριμένα στις 10 Δεκεμβρίου 2003, για να δει το ματς του Ολυμπιακού με τη Γιουβέντους (0-7) και να χρησιμοποιηθεί με την κακή χρήση της εναντίον των διαιτητών.

Τέλος, αποφάσισε να πάει στην πλατεία για να ηρεμήσει από τις φωνές. Μόλις έφτασε, είδε με έκπληξη πως από τα στόματα των άλλων ανθρώπων έβγαιναν ξένες λέξεις. Στην αρχή τρόμαξε και κρύφτηκε πίσω από ένα δέντρο, αλλά κατάλαβε τελικά  πως δεν αποτελούσαν απειλή. Είδε πόσο όμορφα περνούσαν όλες οι λέξεις μαζί και αποφάσισε να πάει μαζί τους. Πήρε το μάθημά της και κατάλαβε πως δεν είναι μοναδική στον κόσμο, αλλά υπάρχουν πολλές σαν αυτήν· μόνο που ο τρόπος γραφής και επικοινωνίας αλλάζει.

Καρακάσης  Ηρακλής, Κβεκβεσκίρι Νικόλαος,

Βίντος Μάριος, Μπάρμπας Κωνσταντίνος,

Γ΄τάξη

Αν η γλώσσα μας, η ελληνική, είχε σάρκα και οστά κι ερχότανε μια βόλτα ως το σχολειό μας και στεκόταν εκεί στην άκρη, μας άκουγε, μας έβλεπε…. πολύ θα χαιρόταν που ανήμερα της παγκόσμιας γιορτής της, μια όμορφη και δροσερή φιλομαθής παρέα από παιδιά και δάσκαλους, συναχθήκαμε για να της κάνουμε τέτοια τιμή!

Να θυμηθούμε τη γέννησή της, το μεγάλωμά της, την ενηλικίωσή της, τη διάδοσή της στα πέρατα του κόσμου και τη διατήρησή της ως τα τώρα, δίχως διακοπή.

Μια από τις μακροβιότερες ζωντανές γλώσσες, που όμως δε γερνά ποτέ και διατηρεί πάντα τη φρεσκάδα της νιότης, παρά τις αλλοιώσεις που δέχτηκε, όπως όλα τα ζωντανά πλάσματα επί γης. Με τους νεολογισμούς της, με τις αφομοιώσεις της, με τα απλόχερα δάνεια σε άλλες ευρωπαϊκές φιλενάδες γλώσσες. Με την κομψότητα, την ποιότητα και τη δημοκρατική της συμβολή στη διαμόρφωση της πολιτικής σκέψης και ιδεολογίας, της φιλοσοφίας, της επιστήμης, της λογοτεχνίας…

Θα ευχαριστιόταν πολύ, με όλα αυτά που της αναγνωρίζουμε μα ίσως να μας παραπονιόταν κιόλας και να μας παρακαλούσε να μην την πληγώνουμε άκριτα, με ό,τι ξενόφερτο βρεθεί μπροστά μας, να μην την φτωχαίνουμε απορρίπτοντας εκφραστικές ομορφιές. Μέσα στη μητρική φιλόξενη ποικιλία της θα μπορούμε πάντα να βρίσκουμε την κατάλληλη λέξη για να εκφράσουμε ό,τι θέλουμε, ό,τι σκεφτόμαστε, ό,τι αγαπούμε…

Σαλαμβά Αικατερίνη