Μπορείτε να δείτε το βίντεο της παράστασης και να διαβάσετε για τους συντελεστές και την υπόθεση του έργου πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο:

https://blogs.sch.gr/3gymmega/2025/06/19/to-video-tis-parastasis-quot-o-neytonas-kai-i-chartorichtra-mantam-za-ra-quot/

Λίγα λόγια από τον κ. Τσιριγώτη, κειμενογράφου και σκηνοθέτη της παράστασης

???????????????????? ???????? ???????????????????????????????????????? ???????????????????????????????????? ???????????? ???????????????????? ???????????? ???????????????????????????????????????? ???????????????????? ???? ???????????????????????????????????? ????????????

Ευχαριστούμε ολόψυχα τα παιδιά της θεατρικής ομάδας του 3ου Γυμνασίου Μεγάρων για την θεατρική παράσταση που μας έδωσαν την ευκαιρία να στήσουμε μαζί: την κωμωδία με τίτλο «O Νεύτωνας και η χαρτορίχτρα μαντάμ Ζαΐρα». Πολύ δύσκολο και επίπονο εγχείρημα αφού αυτή τη φορά συμμετείχαν περίπου 40 μαθητές.

Το ζητούμενο κάθε φορά είναι η τόλμη της αλλαγής. Γιατί το θέατρο δεν είναι τίποτα άλλο από αλλαγή μπαίνοντας στη θέση άλλων. Και δεν υπάρχει πιο φοβιστική αλλαγή, πιστέψτε με, από την αλλαγή προς το καλύτερο. Γιατί ο μεγαλύτερος μύχιος φόβος μας δεν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς, αλλά ότι είμαστε χωρίς όρια, απέραντοι . Το θέατρο και γενικά η τέχνη μάς κάνει να μην φοβόμαστε την απεραντοσύνη μας.

Όταν κάποιος παίζει θέατρο μοιάζει να ζωγραφίζει έναν άλλο κόσμο πιο όμορφο από τον πραγματικό και να μπαίνει μέσα του για λίγο…….για να επιστρέψει πίσω με μία άλλη ματιά για τον εαυτό του και για τον κόσμο.

Προσωπικά υποκλίνομαι σε αυτά τα παιδιά. Η έκθεση και το ρίσκο που παίρνουν είναι ασύλληπτο. Πραγματικά τα θαυμάζω. Εγώ όταν ήμουν στην ηλικία τους δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω κάτι παρόμοιο. Και με μία έννοια τα βάζω τώρα να κάνουν ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω εγώ από μόνος μου.

Η αναζήτηση της έκφρασης στα παιδιά δεν είναι απλά παιδαγωγικό ζητούμενο αλλά ικανοποίηση βασικής ανάγκης. Είναι ψυχική τροφή και θα έπρεπε κανονικά να είναι βασικός στόχος της εκπαιδευτικής διαδικασίας όπως είναι σε όλες τις εκπαιδευτικά προηγμένες χώρες του κόσμου. Αλλά δυστυχώς στη χώρα μας δεν παραχωρούμε εύκολα «τη σκηνή» στα παιδιά. Τα προτιμάμε σε ρόλους παθητικών δεκτών και θεωρούμε τις τέχνες μη χρήσιμες για το μέλλον τους.

Ξέρετε εμείς οι μεγαλύτερες γενιές έχουμε μια τάση να υποτιμούμε τις νέες γενιές και να υποστηρίζουμε ότι « παλιά οι νέοι ήταν καλύτεροι». Κάνουμε πολύ μεγάλο σφάλμα. Είμαι βαθύτατα πεπεισμένος ότι τα σημερινά παιδιά κρύβουν απίστευτο πλούτο και ποιότητα. Απλά δυστυχώς στην καθημερινότητα του σχολείου δεν μπορείς να τον δεις . Δεν έχεις χρόνο να «σκάψεις». Αυτός είναι και ο λόγος που οι συνάδελφοί μου και εγώ πιστεύουμε και στις εναλλακτικές μεθόδους εκπαίδευσης όπως εν προκειμένω στο θέατρο, στο χορό, στο τραγούδι. Πιστεύουμε ότι μαζί με τα μαθήματα τα παιδιά έχουν ανάγκη και από άλλα πράγματα ώστε να μάθουν να εκφράζονται και να καλλιεργούν τον εαυτό τους. Αυτό λοιπόν θέλουμε να κάνουμε, «να σκάψουμε» όπως το όργωμα του χωραφιού πριν την σπορά. Όμως ο σπόρος ανήκει αποκλειστικά στα παιδιά.

Εκεί που τα βλέπεις να είναι τα περισσότερα μέσα στη διάσπαση προσοχής, να έχουν απλανή βλέμματα και να ασχολούνται συνέχεια με το κινητό τους, αρκεί μόνο μια σπίθα για να πάρει φωτιά το μυαλό τους. Ας μην υποτιμούμε λοιπόν τα σημερινά παιδιά . Το μόνο που δεν τα βοηθάει να μάς φανερώνουν το πλούσιο περιεχόμενό τους είναι η δική μας υποτίμηση.

Τέλος να ευχαριστήσω και τα «μεγάλα παιδιά», τους συναδέλφους μου που βοήθησαν ή έπαιξαν στην παράσταση, για την κατάθεση κόπου και ψυχής (Μπέττυ Εξαπηχίδου, Κλεοπάτρα Σκαλιαράκη, Εύα Δέδε και Κατερίνα Ζαφειροπούλου) καθώς και τη Διεύθυνση, το Σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του 3ου Γυμνασίου Μεγάρων και το Σύλλογο Διδασκόντων για την γενναιόδωρη ικανοποίηση όλων των αναγκών της παράστασης.

 (Δημήτρης Τσιριγώτης)

Έντονη ήταν και η συγκίνησή τους από την επίσκεψη στο ελληνόφωνο σχολείο Μανώλης Γλέζος ,όπου τους δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουν τους απογόνους των Ελλήνων που στέριωσαν στην ξενιτιά και έκαναν σκοπό της ζωής τους την ενίσχυση του ιερού αγώνα για την ελευθερία της πατρίδας τους.

Οι μαθητές εργάστηκαν σε ομάδες, μελέτησαν λογοτεχνικά κείμενα,  που απέπνεαν το αγωνιστικό κλίμα της εποχής, εκπόνησαν δημιουργικές εργασίες και επισκέφτηκαν όμορφους προορισμούς και  βίωσαν   αξέχαστες στιγμές που χαράχτηκαν ανεξίτηλα στο μυαλό και στην ψυχή τους.

Συγκεκριμένα, βραβεύτηκαν από τη Γ γυμνασίου  οι μαθήτριες  Καστάνη Ήρια και Παλογάκη Κωνσταντίνα καθώς και ο μαθητής Βασιλείου Δημήτριος, από τη Β γυμνασίου η μαθήτρια Χατζοπούλου Χριστίνα και από την Α γυμνασίου ο μαθητής Βλάχος Γεώργιος και η μαθήτρια Χατζηγεωργίου Γεωργία. Η τελετή απονομής πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της εταιρίας Ελλήνων λογοτεχνών, παρουσία συγγραφέων, εκπαιδευτικών και γονέων. Οι μαθητές μας, με σεμνότητα και ωριμότητα, παρέλαβαν τα βραβεία  και τους επαίνους τους και μας απέδειξαν ότι η λογοτεχνία δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη, στήριγμα και φως στους δύσκολους καιρούς που ζούμε!!!
Θερμά συγχαρητήρια  στα παιδιά που  τόλμησαν να νιώσουν, να εκφραστούν ,να ονειρευτούν!!Κάθε τους λέξη μια σπίθα, κάθε τους σκέψη ένα παράθυρο στο αύριο, κάθε σελίδα τους ένα μικρό θαύμα!!!!
Ευχόμαστε ολόψυχα να συνεχίσουν να γράφουν, να δημιουργούν και να μας εμπνέουν με το λόγο και τη φαντασία τους κι εμείς σταθερά δίπλα τους να τα καμαρώνουμε και να τα στηρίζουμε σε κάθε τους βήμα!!!

Επισκεφθήκαμε την Παλαιά Πόλη με τα δύο φρούρια, το Παλαιό και το Νέο. Προσκυνήσαμε στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, του πολιούχου και προστάτη της Κέρκυρας με τη θαυματουργή διπλή σαρκοφάγο, που βρίσκεται στην καρδιά της Παλαιάς Πόλης. Περιηγηθήκαμε τα γραφικά πλακόστρωτα καντούνια, την πλατεία Λιστόν (τη μεγαλύτερη πλατεία των Βαλκανίων), το «κανόνι», τη Μονή της Παναγίας των Βλαχερνών, το Ποντικονήσι, ξεναγηθήκαμε στο Μουσείο Ασιατικής Τέχνης και στη Φιλαρμονική Εταιρεία «Νικόλαος Μάντζαρος», έναν από τους πιο ιστορικούς πνευστούς οργανισμούς στην Ελλάδα.

Δεν παραλείψαμε το μουσείο κέρινων ομοιωμάτων «Casa Parlante», που ζωντανεύει την Κερκυραϊκή οικογένεια κατά την Ενετοκρατία. Eπίσης  γνωρίσαμε την Παλαιοκαστρίτσα με το εντυπωσιακό φυσικό τοπίο,  την παραλία με τα σμαραγδένια νερά της, καθώς και το Μοναστήρι της Παναγίας. Βεβαίως δοκιμάσαμε και το φημισμένο κουμ-κουάτ, το παραδοσιακό φρούτο του νησιού. Ψυχαγωγηθήκαμε, διασκεδάσαμε σε επιλεγμένα μέρη. Επιστρέφοντας περπατήσαμε το Γιοφύρι της Άρτας. Τα παιδιά μας  ήταν ενθουσιασμένα με άψογη συμπεριφορά, θαύμασαν το νησί και μαζί με τους εκπαιδευτικούς δήλωσαν ότι αυτή η εκδρομή θα μείνει αξέχαστη χαραγμένη στην καρδιά τους. Προστέθηκαν αξέχαστες αναμνήσεις, στις οποίες θα αναπολούμε με χαρά και συγκίνηση.

Είμαστε ευτυχείς και συγχαίρουμε τους μαθητές και τις μαθήτριές μας και ευχόμαστε ο ενθουσιασμός και η έμπρακτη βοήθειά τους σε ανθρώπους αναξιοπαθούντες να συνεχιστεί εφ’ όρου ζωής. Βεβαίως ευχή μας είναι να παύσουν να υπάρχουν άνθρωποι που στερούνται τα βασικά για την επιβίωσή τους. Μέχρι τότε όμως πρέπει να βρίσκονται στο μυαλό και στις καρδιές μας. Και του χρόνου….

Η γιορτή ξεκίνησε με ένα αφιέρωμα στο αληθινό νόημα των Χριστουγέννων: ποιήματα, αφηγήσεις και παρουσιάσεις από τους μαθητές ζωντάνεψαν τα παλιά ελληνικά έθιμα, από το χριστόψωμο ως το αμίλητο νερό, γεφυρώνοντας το τότε με το τώρα. Ένα συγκινητικό βίντεο και έπειτα η χορωδία που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για την εκδήλωση, πλαισίωσαν την ατμόσφαιρα με τραγούδια γεμάτα συναίσθημα —ελληνικά, ευρωπαϊκά, κλασικά και παραδοσιακά.

Το δεύτερο μέρος της γιορτής ήταν μία εμπειρία ξεχωριστή. Οι μαθητές της Γ’ Γυμνασίου διασκεύασαν και ανέβασαν τη θεατρική παράσταση «Τα Πτερόεντα Δώρα», βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Έγραψαν το θεατρικό, έκαναν τη διανομή των ρόλων, σκηνοθέτησαν, επιμελήθηκαν τα σκηνικά και έπαιξαν – όλα μόνοι τους.

Η συμμετοχή των καθηγητών περιορίστηκε στην ηθική στήριξη και την τεχνική καθοδήγηση: εκεί ακριβώς που χρειαζόταν. Η φιλολόγος κ. Εύη Κοκόρια, η καθηγήτρια Αγγλικών και υπεύθυνη της χορωδίας κ. Εύα Δέδε και η φιλόλογος κ. Νεκταρία Ρετσινά στάθηκαν δίπλα στα παιδιά με διακριτικότητα και πίστη στις δυνατότητές τους.

Το αποτέλεσμα ήταν συγκινητικό. Γονείς, καθηγητές και μαθητές παρακολούθησαν με προσοχή και ενθουσιασμό ένα έργο που μίλησε κατευθείαν στην καρδιά. Χωρίς εντυπωσιασμούς, χωρίς επιτήδευση-μόνο με καθαρή πρόθεση, αφοσίωση και μια δημιουργική φλόγα που δεν βλέπεις εύκολα. Η σιωπή στην αίθουσα και τα βλέμματα στο τέλος ήταν ίσως η πιο δυνατή επιβράβευση.

Ήταν η πρώτη φορά που οργανώθηκε χριστουγεννιάτικη θεατρική παράσταση στο σχολείο μας κι ελπίζουμε να μην είναι η τελευταία. Για άλλη μια φορά επιβεβαιώθηκε ότι όταν τα παιδιά δημιουργούν με ελευθερία και πίστη, τότε τα Χριστούγεννα αποκτούν νέο νόημα. Ένα νόημα που δεν γράφεται απλώς αλλά  νιώθεται.

Παρακολουθήστε το video της Εορτής των Χριστουγέννων εδώ. 

Στο τμήμα Α3, η κ. Αλεβίζου,  μίλησε με λόγια θετικά και ενθαρρυντικά, για να ανεβάσει το ηθικό και την αυτοπεποίθηση των μαθητών/-τριών. Στη συνέχεια, απάντησε με μεγάλη προθυμία στις απαντήσεις μας. Τόνισε ότι η μόδα είναι δημιούργημα του 20ου αιώνα και διαμορφώνεται από τους σχεδιαστές. Εξήγησε το πώς η επιλογή των χρωμάτων μπορεί να αποκαλύπτει στοιχεία του χαρακτήρα μας. Για παράδειγμα, το κόκκινο μπορεί να επιλέγεται από ανθρώπους που νιώθουν αυτοπεποίθηση.  Αν έφτιαχνε το δικό της brand, θα ήθελε να φτιάχνει ρούχα που να κάνουν τους ανθρώπους να νιώθουν ευτυχισμένοι.

Στο Β1 και στο Β3, η κ. Αλεβίζου μίλησε με ενθουσιασμό για τις σπουδές της, την αγάπη της για τη μόδα και το πώς κατάφερε να συνδυάσει τη δημιουργικότητα με τη συγγραφή. Το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο «Ιστορίες Μόδας και Εγκλημάτων», της πήρε 3,5 χρόνια να το ολοκληρώσει, με έμπνευση από άλλα βιβλία μόδας. Μας εντυπωσίασε με το χαμόγελο, τη θετική της διάθεση και το πόσο παθιασμένη είναι με ό,τι κάνει.

Ήταν μια επίσκεψη που μας έδωσε έμπνευση να κυνηγάμε τα όνειρά μας, όποια κι αν είναι αυτά! Θα μας μείνει αξέχαστη!

Πιπή Ελευθερία, Β3 – Χατζηγεωργίου Τζώρτζια, Α3

Η εκδρομή πραγματοποιήθηκε μέσα στα πλαίσια του προγράμματος του
σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού, που εντάσσεται στην τρίτη τάξη του γυμνασίου.Η
επίσκεψη αυτή αποτέλεσε μια εξαιρετική ευκαιρία για τους ίδιους, έτσι ώστε να έρθουν σε επαφή
με τον κόσμο της στρατιωτικής ναυτικής εκπαίδευσης.
Η επίσκεψη των μαθητών αποτέλεσε μια μοναδική εκπαιδευτική εμπειρία. Στην αρχή της
επίσκεψης, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να μάθουν για τις εκπαιδευτικές διαδικασίες που
ακολουθούν οι σπουδαστές. Συγκεκριμένα παρακολούθησαν μια παρουσίαση της σχολής, σχετικά
με την βαθιά ιστορία της, καθώς και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που ακολουθούν οι δόκιμοι κατά
την διάρκεια της θητείας τους. Επίσης, ενημερώθηκαν για τον τρόπο εισαγωγής στην Σχολή
Ναυτικών Δοκίμων μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και για τις
επαγγελματική αποκατάσταση των δοκίμων μετά το πέρας της θητείας τους. Στη συνέχεια, αφού
είδαν τα βραβεία της σχολής και μερικά αντικείμενα που χαρακτηρίζουν το κύρος και την ιστορία
της σχολής, οι μαθητές προχώρησαν στον εξωτερικό χώρο του στρατοπέδου. Εκεί, τους έγινε
περιήγηση σχετικά με τα κεντρικά γραφεία της σχολής και με τις αθλητικές εγκαταστάσεις που
παρέχονται στους δόκιμους, όπως το κλειστό κολυμβητήριο και τα διαφορά γήπεδα, που
συμβάλλουν στην επαρκή και σωστή εκπαίδευση των εκπαιδευτών.

Η επίσκεψη αυτή, πέρα από τη γνώση και τις δεξιότητες που πρόσφερε, αποτέλεσε και πηγή
έμπνευσης για πολλούς μαθητές. Μερικοί από αυτούς, εντυπωσιασμένοι από την ναυτική
εκπαίδευση, σκέφτονται σοβαρά την πιθανότητα να ακολουθήσουν αυτήν την επαγγελματική
πορεία στο μέλλον. Η εμπειρία αυτή συνέβαλε παράλληλα και στη διεύρυνση των οριζόντων τους
και τους ενθάρρυνε να εξετάσουν διαφορετικές επαγγελματικές επιλογές στον τομέα των
ναυτικών επιστημών

Την Τετάρτη 19 Μαρτίου, οι μαθητές και μαθήτριες του τμήματος Α3 στο 3ο Γυμνάσιο Μεγάρων
έγραψαν και απήγγειλαν τα δικά τους ποιήματα με την καθοδήγηση της φιλολόγου τους Στέλλας
Παντζαρτζή. Αφού απόλαυσαν και εμπνεύστηκαν από τα υπέροχα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου
«Τζιτζίκια στήσαν το χορό» και του Οδυσσέα Ελύτη «Κάτω στης μαργαρίτας το αλωνάκι» – που
βρίσκονται στο σχολικό τους βιβλίο – χωρίστηκαν σε ομάδες και έγραψαν τα δικά τους ποιήματα.
Ας απολαύσουμε μερικά από αυτά:
1. Θαλασσινά Αρώματα (Ασημίνα, Εβελίνα, Μαρίσα)
Κάτω στης θαλάσσης το ακρογιάλι
Στήσαν τα κύματα χορό
Ιδρώνει ο ήλιος στάζει στο νερό
της αγάπης το άρωμα
2. Ο χορός της χαράς (Γεωργατζής Κυριάκος, Τζώρτζια Χατζηγεωργίου)
Μια μέρα μεσημέρι
οι πεταλούδες στήσαν χορό
μεγάλο και ξακουστό
στης αντηλιάς το φως.
Κυνηγητό και κρυφτό
και λιώνει ο ιδρώτας
και φωνές χαράς λαλούν
και φέρνουν καλοκαίρι
3. Το καλοκαιρινό μπανάκι (Βοριζανάκης Χρήστος, Μηλαθιανάκης Χρήστος)
Το καλοκαίρι έφυγα και πήγα για μπανάκι
Συνάντησα τον Γιάννη και έφαγα παγωτάκι.

Ντάλα μεσημέρι πήγε η ώρα αυτή
και φύγαμε από εκεί γρήγορα για φαῒ

4. Το καλοκαιράκι (Γιώργος Δάβαρης)
Καλοκαίρι έστησα βιβλίο
Μες το ντάλα μεσημέρι
Για να πάρω το πτυχίο
Και τρώω παγωτό
Για να μου φύγει το μυαλό

5. Το καλοκαιρινό μελάκι (Ερμής, Γιάννης)
Στο ντάλα μεσημέρι
σηκώνεται το χέρι,
μες το καλοκαίρι
και βγάζει λίγο μέλι
Η μαμά μου πάει
στον μπακάλη για να αγοράσει
λίγο fairy

6. Τα παιδιά στο ζεστό καλοκαίρι (Βασίλης, Παναγιώτης)
Μες τη ντάλα ζέστη παίζουν τα παιδιά
Ιδρώνουν όμοιοι με μελαμψό ουρανό
Μυρίζουν μοσχοκάρυδο
Και τρώνε Kinderakia

7. Το καλοκαιρινό πρωί (Γιάννης, Σωτήρης)
Ξύπνησα εγώ πρωί
από τις φωτεινές ηλιαχτίδες
άνοιξα τα μάτια μου
τζιτζίκια στήσαν το χορό μαζί με χελιδόνια
ιδρώνει ο ήλιος από το χορό
κι από το πολύ ποτό.

8. Το καλοκαιράκι (Βασίλης Κωστόπουλος)
Κάθε χρόνο το καλοκαίρι
όλο και πιο πολύ ζέστη
στις παραλίες όλη μέρα
δροσιζόμαστε μεμιάς
Τα απογεύματα του καλοκαιριού
βγαίνουν έξω τα παιδιά
να παίζουν στις πλατείες με χαρά
έως να έρθει η νύχτα