Η επίσκεψή μας στα ιστορικά μνημεία της Χαλκίδας στις 20 Απριλίου 2026 ήταν ένας αξέχαστος περίπατος. Μάθαμε για την πόλη μας πράγματα που δεν  θα  μαθαίναμε ποτέ!

Πρώτος μας προορισμός το 2ο Γυμνάσιο. Εκεί έγινε μια παρουσίαση από την κ. Βασιλείου Ευαγγελία σχετικά με τη μεσαιωνική και οθωμανική περίοδο της Χαλκίδας.   Δημιουργήσαμε μια ομάδα σε συνεργασία με παιδιά από το 2^ο Γυμνάσιο Χαλκίδας και κάναμε αυτή την ξενάγηση ακόμη πιο συνεργατική και διασκεδαστική.

Η περιήγησή μας ξεκίνησε από το  άγαλμα του Μαρδοχαίου Φριζή. Λίγο παρακάτω συναντήσαμε το μνημείο εκτελεσθέντων  του 1944 και αμέσως μετά εντοπίσαμε το μόνο σωζόμενο μέρος του μεσαιωνικού τείχους, όπου στεγάζεται σήμερα το λαογραφικό μουσείο. Συνεχίσαμε στην οικία Παίδων και στην ΕβραΪκή Συναγωγή. Τελευταίες στάσεις το Τζαμί Ερίρ Ζαδέ και η Οικία Βαϊλου απέναντι από την Αγ. Παρασκευή.

Τα μεσαιωνικά κτήρια και τα στενά δρομάκια μάς εντυπωσίασαν ιδιαίτερα. Σε κάθε μνημείο γινόταν μια μικρή παρουσίαση από τους μαθητές του 2^ου Γυμνασίου. Στη συνέχεια κάναμε δραστηριότητες σχετικές με αυτό, κάτι το οποίο μας κέντριζε το ενδιαφέρον.

Ολοκληρώνοντας τον περίπατό μας καταλήξαμε στο Εμπορικό Επιμελητήριο Χαλκίδας ,στα θεμέλια του οποίου υπάρχουν ακόμα μέρη του τείχους. Εκεί πραγματοποιήσαμε ένα debate.   Μεταφερθήκαμε νοητά στα 1885, τότε που λήφθηκε η απόφαση για την κατεδάφιση των τειχών της πόλης και ως αντίθετες παρατάξεις του δημοτικού συμβουλίου προβάλαμε και αντικρούσαμε επιχειρήματα  υπέρ ή κατά της κατεδάφισης.

Μια ξεχωριστή μέρα λοιπόν: Μάθαμε, περάσαμε υπέροχα και δημιουργήσαμε αναμνήσεις που θα μας μείνουν ανεξίτηλες.

Σαββίνα Καραμπούλη Β1

Αλεξάνδρα Ζούδιαρη Β4

Σε αυτό το σημείο γινόνταν εκτελέσεις αγωνιστών της Αντίστασης συνήθως για αντίποινα σε κάποια επίθεση σε Γερμανούς, που είχε προηγηθεί .

Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι απλά ονόματα πάνω σε μια πέτρα…ήταν πιθανόν άνθρωποι με οικογένεια…άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν τα παιδία τους, να αγκαλιάσουν για μια τελευταία φορά την γυναίκα τους, τους φίλους τους ή τους γονείς τους…το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να τους γράψουν ένα γράμμα πριν την μέρα της εκτέλεσής τους.

Επιλέξαμε αυτό το μνημείο γιατί μας έκανε να νιώσουμε θλίψη για τους ανθρώπους που χάθηκαν άδικα, συγκίνηση όταν σκεφτόμαστε τα γεγονότα, σεβασμό προς τα θύματα, οργή για την βία και την αδικία ενώ μας δημιουργήθηκε και προβληματισμός   για το πώς δεν θα ξαναγίνουν αυτά τα γεγονότα… Μας συγκίνησε γιατί μας έφερε σε επαφή με το τραγικό κομμάτι της θυσίας της ανθρώπινης ζωής για την ελευθερία και την ειρήνη.

Μπουραντά Μάιρα Β2

Ζούδιαρη Αναστασία Β4

Πρόκειται για ένα από τα τρία τζαμιά που υπήρχαν στην πόλη, το οποίο διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Επάνω στην είσοδο του τζαμιού υπάρχει η επιγραφή στην Αραβική γλώσσα: «Είσελθε εδώ εν ειρήνη και θα είσαι αθάνατος εις το όνομα του Παντελεήμονος θεού».

Στο εσωτερικό του υπάρχει μια κεντρική τετράγωνη αίθουσα, όπου οι πιστοί παρατάσσονταν σε σειρές με το μέτωπο προς της Μέκκα, γι αυτό και η είσοδος σε αυτά είναι σε αντίθετη διεύθυνση. Η αρχιτεκτονική του μνημείου είναι εντυπωσιακή και προκαλεί θαυμασμό σε όποιον το επισκέπτεται για πρώτη φορά. Η πρόσβαση σε αυτό είναι πολύ εύκολη καθώς βρίσκεται στο κέντρο της πόλης

Το τζαμί αποτελεί ένα τοπόσημο που δίνει ιδιαίτερο χαρακτήρα στην πόλη καθώς συνδυάζει ιστορία, θρησκεία και πολιτισμό.

Χάρις Μητάκη, Α2

Πηγές:

https://eviaportal.gr/tzami-emir-zade-sti-chalkida/

https://archaeologicalmuseums.gr/el/museum/5f9170a232dc212c48701684/exhibition-hall-emir-zade-chalkis

*Κάστρο ονομαζόταν η μεσαιωνική Χαλκίδα, σημερινή γειτονιά Αγίας Παρασκευής, που τότε περικλειόταν από τείχη.

Η γνώμη μου για την οικία παίδων

Πιστεύω ότι η Οικία Παίδων είναι ένας «κρυμμένος θησαυρός» για τη Χαλκίδα. Είναι κρίμα που ένα τόσο παλιό και όμορφο αρχοντικό έφτασε σε σημείο να κινδυνεύει με κατάρρευση, γιατί κουβαλάει πάνω του όλη την ιστορία της πόλης από την εποχή της Τουρκοκρατίας μέχρι σήμερα. Το γεγονός ότι ξεκίνησαν επιτέλους τα έργα αποκατάστασης είναι πολύ ευχάριστο, γιατί όταν τελειώσουν, δεν θα έχουμε απλά ένα ανακαινισμένο κτίριο, αλλά έναν ζωντανό χώρο που θα μας θυμίζει πώς ήταν η ζωή στην παλιά Χαλκίδα. Τέτοια μνημεία δίνουν χαρακτήρα στην πόλη και είναι σημαντικό να τα προσέχουμε για να μην χαθούν οριστικά.

Ραφαήλ Λιάπης, Α2

Πηγές:

• wikipedia
• evia portal
• square.gr
• Gemini

Ελένη Δεμερτζή, Β4

Στις 5 Μαρτίου οι μαθητές της Β” Λυκείου πήγαμε πολυήμερη εκδρομή στην Πάτρα. Από εκεί κάναμε μια μονοήμερη επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας και στο αρχαιολογικό μουσείο της περιοχής. Εκεί όχι μόνο είδαμε από κοντά τα υπέροχα μνημεία, αλλά κατανοήσαμε καλύτερα και την ιστορία του χώρου.

Αρχικά, πρώτη μας στάση ήταν το αρχαιολογικό μουσείο. Το μουσείο ήταν χωρισμένο σε αίθουσες ανάλογα με τα διάφορα ευρήματα. Υπήρχε πλήθος χάλκινων λεβήτων, αγαλμάτων, καθώς και γυάλινα δοχεία διαφόρων χρήσεων. Τα εντυπωσιακότερα, ωστόσο, ήταν το άγαλμα της Νίκης του Παιωνίου, ο Ερμής του Πραξιτέλους και τα αετώματα του ναού του Διός.

Στη συνέχεια, επισκεφτήκαμε τον αρχαιολογικό χώρο, όπου μας δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι γυρίσαμε πίσω στον χρόνο. Όσο περπατούσαμε, βλέπαμε γύρω μας τα κατάλοιπα των κτηρίων που μας θύμιζαν τις χιλιετίες που έχουν περάσει και την ιστορία αυτού του χώρου μέσα στους αιώνες. Υπήρχαν κτήρια από την κλασική και ρωμαϊκή εποχή, διαφόρων χρήσεων, καθώς και το γυμνάσιο, η παλαίστρα, το στάδιο και οι ναοί του Δία και της Ήρας.

Μετά από αυτήν την επίσκεψη όλοι μας είχαμε αποκτήσει πολλές γνώσεις για τον χώρο και ήρθαμε πιο κοντά με την ιστορία της χώρας μας. Η εμπειρία μας έμεινε αξέχαστη και γεμίσαμε αναμνήσεις που θα έχουμε για πάντα.

Ελένη Δεμερτζή, Β4

Σάρα Ισάκ, Β1

Στις 21 Νοεμβρίου του 2025 οι μαθητές των τμημάτων Β1,Β2, Β3 και Β4 επισκεφτήκαμε το θέατρο Λαμπέτη για να παρακολουθήσουμε τη θεατρική παράσταση «Το Κύμα». Πρόκειται για μια αληθινή ιστορία από τις ΗΠΑ το 1967, όπου ο καθηγητής ιστορίας  κ. Τζόουνς αποφασίζει να κάνει ένα πείραμα, για να απαντήσει στην ερώτηση μιας μαθήτριάς του.

Συγκεκριμένα, στο μάθημα για τον Β” Παγκόσμιο πόλεμο η κοπέλα τον ρώτησε: «Πώς ήταν δυνατόν απλοί άνθρωποι να υποστηρίξουν ένα καθεστώς, όπως αυτό του Ναζισμού, να τηρήσουν στάση σιωπής ή και συμμετοχής στις ωμότητες που διεξάγονταν, και επιπλέον, όταν όλα τελείωσαν, να αρνηθούν ότι είχαν έστω και την παραμικρή γνώση για αυτά που γίνονταν;». Με αφορμή την ερώτηση, ο κ. Τζόουνς ξεκίνησε ένα κοινωνικό πείραμα με τα παιδιά της τάξης του, όπου τους έδειξε με ρεαλιστικό τρόπο πώς οι άνθρωποι επηρεάζονται από φανατικά κινήματα, χωρίς να το αντιλαμβάνονται οι ίδιοι. Για την επόμενη εβδομάδα, ο κ. Τζόουνς δημιούργησε ένα «κίνημα» που ονόμασε «το τρίτο κύμα», στο οποίο συμμετείχαν τα παιδιά και είχε χαρακτήρα ολοκληρωτικού καθεστώτος, με αυστηρούς κανόνες για πειθαρχία και ακόμα αυστηρότερες ποινές. Ωστόσο, αναγκάστηκε να το διακόψει, διότι, όπως διαπίστωσε, ο ενθουσιασμός των παιδιών όλου του σχολείου και η απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά τους απέβη σχεδόν μοιραία.

Η παράσταση διήρκησε σχεδόν 1 ώρα και 30 λεπτά και μας άφησε όλους άφωνους. Πέρα από τις ξεχωριστές ερμηνείες των ηθοποιών που παρουσίασαν την ιστορία με τον καλύτερο τρόπο, το κυριότερο και πιο ενδιαφέρον κομμάτι ήταν η αλληλεπίδραση

των χαρακτήρων με το κοινό, γεγονός που έκανε την ιστορία ακόμα πιο ζωντανή. Ωστόσο, εκτός από την υπέροχη παραγωγή, είναι σημαντικό να ασχοληθούμε και με τα βαθύτερα νοήματα της συγκεκριμένης παράστασης.

Μέσα από την παράσταση καταφέραμε να κατανοήσουμε καλύτερα και εμείς τη νοοτροπία των φασιστικών καθεστώτων, καθώς και να δούμε τα αποτελέσματα που αυτά έχουν στην πράξη. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αλλαγή της συμπεριφοράς των μαθητών. Ακόμα και οι πιο εσωστρεφείς από αυτούς άρχισαν να αποκτούν αυτοπεποίθηση από την ψευδή αίσθηση ισότητας που υπήρχε μεταξύ των μελών του «κύματος», με αποτέλεσμα να θέλουν να συνεχίσουν το συγκεκριμένο πείραμα. Επιπλέον, καταλάβαμε και εμείς το πόσο δύσκολο είναι να αντιληφθεί κάνεις ότι επηρεάζεται από ολοκληρωτικές ιδεολογίες, καθώς υφίσταται πλύση εγκεφάλου, ώστε να θεωρεί τις πράξεις του σωστές. Τέλος, αναγνωρίσαμε και τη σημασία της αντίστασης σε οτιδήποτε δεν θεωρούμε σωστό, καθώς μόνο έτσι μπορούμε να αλλάξουμε πραγματικά τον κόσμο γύρω μας.

Βλέποντας τη συγκεκριμένη παράσταση, όχι μόνο κατανοήσαμε κάποια πολύ σοβαρά και διαχρονικά ζητήματα, αλλά απολαύσαμε και ένα πολύ διδακτικό  θέαμα!

Ελένη Δεμερτζή Β4

Μερικούς μήνες πριν, το τμήμα Α2 του 4ου ΓΕΛ Χαλκίδας πραγματοποίησε δύο επισκέψεις στο ΕΕΕΕΚ Χαλκίδας. Το ΕΕΕΕΚ (Ειδικό Εργαστήριο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης) είναι ένα σχολείο που φιλοξενεί μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες με σκοπό να τους δώσει τα κατάλληλα εφόδια για την επαγγελματική τους αποκατάσταση.

Την ημέρα σχολικού αθλητισμού πραγματοποιήθηκε η πρώτη μας επίσκεψη κατά την οποία μαθητές και εκπαιδευτικοί μας καλωσόρισαν και μας ξενάγησαν σε μερικούς από τους χώρους του σχολείου. Μετά την ξενάγηση οι μαθητές των δύο σχολείων, συνεργάστηκαν και με την βοήθεια των υπευθύνων γυμναστριών δοκίμασαν διάφορα αθλήματα.

Κατά την δεύτερη επίσκεψη, που ακολούθησε λίγες εβδομάδες μετά την πρώτη, οι γυμνάστριες του ΕΕΕΕΚ μας μίλησαν για θέματα όπως η ζωή των ατόμων που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, καθώς και για τις δυνατότητες που έχουν πολλά από αυτά τα άτομα, για τις οποίες οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν.

Έπειτα μας δόθηκε η ευκαιρία να μπούμε στα εργαστήρια στα οποία εκπαιδεύονται οι μαθητές του ΕΕΕΕΚ. Δουλέψαμε μαζί τους σε εργαστήρια αυτόνομης διαβίωσης, αγγειοπλαστικής και κηπουρικής.

Μετά από τις επισκέψεις αυτές αποκτήσαμε αρκετές γνώσεις για τα παιδιά με αυτισμό και σύνδρομο Down και για τις ιδιαίτερες ικανότητες που έχουν. Τέλος πλέον αποτελεί πεποίθηση μας ότι η συμπερίληψη των παιδιών αυτών στην κοινωνία είναι απαραίτητη

                                                                                                                                                                                                               Χάρις Mητάκη Α2