ΠΕΤΩΝΤΑΣ  ΣΤΟΝ…  ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ  ΑΕΡΑ!

 

 

 

 

Τι  σχέση  μπορεί  να  έχει  μια  άρια  της  Μαρίας  Κάλας  με  ένα  χιπ χοπ  τραγούδι;  Σε  τι  διαφέρει  η  τηλεόραση  από  το  ραδιόφωνο;  Ποια  είναι  η  συνταγή  για  μια  επιτυχημένη  ραδιοφωνική  εκπομπή;  Αυτά  είναι  κάποια  από  τα  ερωτήματα  που  τέθηκαν  κατά  τη  διάρκεια  της  συζήτησής  μας  με  τον  κ.  Γεώργιο  Αλλαμανή,  δημοσιογράφο  και  ραδιοφωνικό  παραγωγό,  τον  οποίο  συναντήσαμε  κατά  τη  διάρκεια  εκπαιδευτικής  επίσκεψης  στο  Ίδρυμα  Λασκαρίδη.

Μιλήσαμε  για  τη  μαγεία  του  ραδιοφώνου,  το  μέλλον  του  και  το  μεράκι  που  πρέπει  να  διαθέτει  ένας  ραδιοφωνικός  παραγωγός.  Με  τον  πρωτότυπο  λόγο  του  και  την  ευχάριστη,  καθαρή  φωνή  του  μας  έδειξε  πώς  σχεδιάζεται  και  υλοποιείται  μια  ραδιοφωνική  εκπομπή.  Στο  τέλος…  μας  χάρισε  το  μυστικό  της  ομαδικής  δουλειάς: «Όπου  λαλούν  πολλά  κοκόρια,  συνεννοούνται  προηγουμένως…»

 

Γιατί  γίνατε  ραδιοφωνικός  παραγωγός;  Τι  σας  ελκύει στο  ραδιόφωνο;

 

Γιατί δεν μπορούσα να ζήσω χωρίς τη μουσική, γιατί δεν έγινα επαγγελματίας ροκ ντράμερ, γιατί έβαζα δίσκους στα πάρτι για να χορεύουν οι συμμαθητές μου, γιατί ήθελα να μιλάω ενθουσιασμένος για τη μουσική στους άλλους. Στο ραδιόφωνο με ελκύει το ότι χτίζω μόνος, χωρίς να φαίνομαι, ένα απέραντο ηχο-τοπίο με λόγια, τραγούδια και μουσικές. Κάθε ακροατής το «βλέπει» με τα μάτια της δικής του φαντασίας.

 

Ποιες  είναι  οι  δυσκολίες  του  επαγγέλματος;

 

Πρώτη δυσκολία : στην Ελλάδα ελάχιστοι βιοπορίζονται από το ραδιόφωνο, ιδίως από το μουσικό ραδιόφωνο. Δεύτερη δυσκολία ; στον πλανήτη το ραδιόφωνο αλλάζει ριζικά, γιαυτό χρειάζεται ανοιχτό μυαλό και προσαρμοστικότητα για να το ακολουθήσουν οι παλαιότεροι. Για το πώς αλλάζει, δείτε στην απάντησή μου στην έβδομη ερώτησή σας.

 

Αγχώνεστε την  ώρα  που  είστε  στον  «αέρα»;  Πώς  καταπολεμάτε  το  άγχος  σας;

Τα πρώτα χρόνια αγωνιούσα αν αυτό που είχα σχεδιάσει θα προσέγγιζε αυτό που θα έβγαινε στον αέρα. Εδώ όμως και δεκαετίες δεν έχω άγχος (άρα δεν χρειάζεται να το καταπολεμήσω) για δύο λόγους : γιατί  πάντα προετοιμάζω καλά τις εκπομπές αποφεύγοντας τους αυτοσχεδιασμούς, και γιατί έχω πλέον χιλιάδες «ώρες πτήσης».

Τι  μουσική  ακούγατε  στην  εφηβεία  σας;

Να σας το πω με μια φράση.      Άκουγα ή ροκιές ροκιές ή πενιές πενιές. Πού και πού κανένα αιθέριο βαλσάκι… Υπάρχει πάντως ένας δίσκος που λάτρεψα όταν ήμουν έφηβος. Κι ανατριχιάζω ακόμα όταν τον ακούω: ο Μεγάλος Ερωτικός» του Μάνου Χατζιδάκι.

Θα  σας  ενδιέφερε  να  εργαστείτε  για  την  τηλεόραση;  Ποια  πιστεύετε  πως  είναι  η  μεγαλύτερη  διαφορά  ανάμεσα  σε  εκείνη  και  το  ραδιόφωνο;

 

Έχω εργαστεί στην τηλεόραση, παράλληλα με το ραδιόφωνο, είτε ως συντάκτης σε δελτία ειδήσεων είτε ως αρχισυντάκτης σε εκπομπές. Στο «Αλ τσαντίρι» του Λάκη Λαζόπουλου εργάστηκα ως αρχισυντάκτης επί τρεις σεζόν (2009 – 2011). Η τηλεόραση είναι σαν την εφημερίδα : μια συλλογική δουλειά δεκάδων ή και εκατοντάδων ανθρώπων, δημοσιογράφων, εικονοληπτών, τεχνικών, οδηγών, διοικητικών κ.ά. Ένα  εργοστάσιο όπου ο χρόνος είναι αμείλικτος, όλοι τρέχουν ταυτόχρονα. Αν κάτι δεν πάει καλά, η αλυσίδα καταρρέει. Αντίθετα το ραδιόφωνο είναι πιο ολιγομελές και χειροποίητο μέσο : ένας παραγωγός και ένας ηχολήπτης αρκούν για το μικρό ραδιοφωνικό «θαύμα» – όποτε προκύπτει.

Έχουμε  ακούσει  ότι  στα  ΜΜΕ  υπάρχει  κώδικας  δεοντολογίας. Ποιος  είναι  ο  κώδικας  δεοντολογίας  ενός  ραδιοφωνικού  παραγωγού;

Μιλώντας περιληπτικά (και μόνο για μουσικούς παραγωγούς), θα έλεγα: άκου πολλά και διαφορετικά μουσικά είδη, βάζε τραγούδια που σου αρέσουν από την Ελλάδα και απ’ όλο τον κόσμο, πριν μιλήσεις σκέψου τι θα πεις, φτιάξε μια εκπομπή που θα την άκουγες και εσύ ο ίδιος ως ακροατής.

Πώς  θα  είναι  το  ραδιόφωνο του  μέλλοντος;

Ένα «πολυμέσο» : θα έχει ταυτόχρονα ήχο, εικόνα, βίντεο, ζωντανές συνδέσεις και προηχογραφημένες εκπομπές, εικόνα σε livestreaming, φωτογραφίες στο instagram και σχόλια στο facebook ή σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η εποχή που το ραδιόφωνο ήταν μόνο ήχος, τελειώνει. Σημασία όμως έχει η υψηλή ποιότητα του περιεχομένου, όποιο κι αν είναι το μέσο. Μ’ άλλα λόγια να ακούμε, να βλέπουμε και να διαβάζουμε ό,τι μας κάνει καλύτερους ανθρώπους. Ο,τι καλλιεργεί την κοινωνική αλληλεγγύη. ‘Ο,τι μας οδηγεί στο ταξίδι της τέχνης.

 

Χαλακατεβάκη Νεφέλη Β5

Μόσαλου Χριστίνα Β5