Η εκδρομή αυτή πραγματοποιήθηκε στις 24-28 Φεβρουαρίου και είχε απόλυτη επιτυχία, καθώς όλοι οι μαθητές και όλες οι μαθήτριες γυρίσαμε με υπέροχες αναμνήσεις και εμπειρίες από τα μέρη και το τοπία που είχαμε τη ευκαιρία να απολαύσουμε. Μείναμε σε καλά ξενοδοχεία και μας εντυπωσίασε η συμπεριφορά των καθηγητών προς εμάς, καθώς νοιάζονταν και φρόντιζαν για όλους μας σαν να ήμασταν τα  παιδιά τους.  Έτσι μας δόθηκε η ευκαιρία να έρθουμε πιο κοντά τους. Μπορεί να είχαμε μια μικρή αναποδιά με το ξενοδοχείο, αλλά οι καθηγητές φρόντισαν να ανταμειφθούμε με το παραπάνω. Τα τοπία τα οποία είδαμε θα μας μείνουν σίγουρα αξέχαστα για μια ζωή, καθώς ήταν κάτι διαφορετικό από αυτό που αντικρίζουμε  καθημερινά. Οι μεγάλες κόκκινες πλατείες που κοσμούν κάθε γωνιά των πόλεων που επισκεφθήκαμε καθώς και τα επιβλητικά κτίρια θα μείνουν στο μυαλό μας χαραγμένα ως γλυκές αναμνήσεις από το σχολείο και τη συγκεκριμένη εκδρομή. Τέλος, αυτή η εκδρομή ήταν υπέροχη, επειδή όλοι οι μαθητές καταφέραμε να γίνουμε μια παρέα, να έρθουμε  κοντά και να μοιραστούμε τις ανησυχίες μας. Μακάρι να επαναληφθεί και να γνωρίσουμε νέα μέρη.

Γεωργία Π.

«Είναι μια καινούργια τεχνολογία. Απαιτεί τεράστια βήματα στην αναγνώριση φωνής και εικόνας, στην τεχνολογία των μπαταριών και στο επίπεδο των επικοινωνιών. Μου αρέσει να βλέπω αυτές τις εικόνες από το μέλλον, αλλά μην ετοιμάζεστε να το χρησιμοποιήσετε» ομολογεί ο ειδικός αναλυτής, Ρόκι Άγκροαλ.

Στο ντεφιλέ της Ντάιαν φον Φίρστενμπεργκ τον περασμένο Σπετέμβριο, τα μοντέλα φορούσαν τα γυαλιά που λανσάρει η Google, δίνοντας τότε μια πρώτη γεύση του τι θα μας περιμένει σύντομα. Η εταιρία έχει αρχίσει να πουλάει το συγκεκριμένο προϊόν σε επιλεγμένα άτομα και ομάδες. Στην αγορά θα κυκλοφορήσουν στα τέλη του 2013 ή στις αρχές του 2014. Δεν είναι όμως τόσο εύκολο να τα αποκτήσει κανείς. Καταρχάς κοστίζουν 1500 δολάρια. Στη συνέχεια η Google θέλει να ξέρει για ποιο λόγο και πώς θα τα χρησιμοποιήσεις, καθώς υπάρχουν σοβαρά ζητήματα ασφάλειας δεδομένων, ιδιωτικότητας και ελέγχου.

«Θα δημιουργήσουν μερικές νέες, ενδιαφέρουσες καταστάσεις στην κοινωνία. Κάποιοι θα βλέπουν κάποιους άλλους να φορούν αυτά τα γυαλιά και θα ξέρουν ότι μπορεί να τους βγάζουν φωτογραφία ή να τραβούν βίντεο, εκείνη τη στιγμή. Υπάρχει κάτι τρομακτικό σε όλο αυτό», δηλώνει ο συγγραφέας βιβλίων τεχνολογίας, Μάικ Λίντκε.

Υπάρχουν και αυτοί που υποστηρίζουν ότι τα συγκεκριμένα γυαλιά δεν θα βρίσκονται τόσο πολύ στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, στέλνοντάς τους συνέχεια πληροφορίες και αποσπώντας τους από τον πραγματικό κόσμο. Αντίθετα, μπορούν να τους απελευθερώσουν από την τεχνολογία, καθώς δεν θα χρειάζεται να χρησιμοποιούν πολλές, διαφορετικές συσκευές.

Δημήτρης Σ.

Τέσσερις τοίχοι κι ένα απέραντο κενό.

Μονάχα μια σκιερή γκρίζα όψη,

Γονυπετής λικνίζεται στο βάθος πλάι σε μια σκοτεινή ηλιαχτίδα.

Μαύρο και πικρό το δάκρυ,

Δίκοπο μαχαίρι που ματώνει ανελέητα την ψυχή.

Και η ψυχή αργοπεθαίνει κλειδωμένη στου μυαλού τα υπόγεια.

Κι όλο βρέχει εδώ, σ’ αυτή την ερημική πλατεία

Μια ερυθρή βροχή απ’ τα βάθη του ουρανού της.

Τα κλαδιά στο δέντρο της καρδιάς άδεια και γεμάτα πόνο.

Κάποτε φαινόταν ο ουρανός,

Κάποτε κοιτούσα στο άπειρο.

Κι ήταν τα όνειρά μου χρώματα

Που ξεχύνονταν απ’ της καρδιάς τα βάθη βάφοντας γη και ουρανό.

Τώρα, ένας γκρίζος καμβάς,

Τα χρώματα σκεπάστηκαν με το μελάνι της λήθης.

Κι αυτά, σα μια κόκκινη μπογιά,

Που σα χείμμαρος ορμητικά επιτίθεται να σβήσει το σκοτάδι,

Να διαλύσει τη σιωπή που κυριεύει.

Μα σα κλείσουν τα μάτια,

Ένα μεγάλο κύμα φωτός πλημμυρίζει τα άδυτα

Κι όλα γεμίζουν ζωή.

Σαν απλώνω το χέρι, αυτό αγγίζει το άπειρο.

Η ψυχή μου φορά τα λευκά της φτερά

Κι αυτά την κάνουν ένα με το γαλάζιο μανδύα του ουρανού.

Τα όνειρα είναι μια λάμψη που δίνει ζωή.

Σφιχτά τα βαστώ στα χέρια μου, ποτέ δε θα τ’ αφήσω.

Με τα βλέφαρα κλειστά θα ξεγλιστρώ από τη δίνη της πραγματικότητας.

Τα μάτια της ψυχής βλέπουν τα αφανέρωτα.

Μαρία Γ.

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Πάτμος: Στο νησί της Πάτμου, υπάρχει χρόνια τώρα το έθιμο του «νιπτήρα», μια αναπαράσταση του Νιπτήρα που τέλεσε ο Ιησούς στους μαθητές του μετά το Μυστικό Δείπνο. Γίνεται κάθε Μεγάλη Πέμπτη μεσημέρι, στη πλατεία Ξάνθου, μπροστά στο δημαρχείο όπου έχει στηθεί από νωρίς το σκηνικό. Τους ρόλους των 12 Αποστόλων υποδύονται μοναχοί ή κληρικοί και το ρόλο του Χριστού ο ηγούμενος της Μονής Θεολόγου, ενώ το ρόλο του Ευαγγελιστή ένας κληρικός. Η αναπαράσταση γίνεται μέσα σε αυστηρά μοναστηριακό κλίμα με τον Απόστολο Πέτρο και τον Ιούδα ως «πρωταγωνιστές» μέχρι την ώρα που ο ηγούμενος θα ραντίσει συμβολικά τα πόδια των μοναχών με νερό. Η πομπή ξεκινάει και επιστρέφει στο Μοναστήρι.

Ύδρα: Στην Ύδρα, έχουν ένα ξεχωριστό έθιμο την Μεγάλη Παρασκευή. Εκεί στην συνοικία Καμίνι, ο Επιτάφιος μπαίνει στην θάλασσα και διαβάζεται η ακολουθία του. Στη συνέχεια οι Επιτάφιοι τεσσάρων ενοριών συναντώνται στο κεντρικό λιμάνι, δίνοντας ένα ιδιαίτερο χρώμα. Την ώρα της Ανάστασης τα πολλά βαρελότα φωτίζουν την νύχτα.

Ζάκυνθος: Η κατανυκτική ατμόσφαιρα και οι ιδιαιτερότητες του «Ζακυνθινού Πάσχα» με τα ιδιόμορφα «αντέτια» (έθιμα) το κάνουν να είναι ξεχωριστό σε όλη την Ελλάδα. Το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής, πλήθος πιστών συμμετέχει στην περιφορά του Εσταυρωμένου που διασχίζει όλη την πόλη.
ευχές στο νερό. Όταν πλησιάζει η ώρα της πρώτης Ανάστασης, κάποιος πέφτει στο βαρέλι και παίρνει τα λεφτά, υπό τους ήχους της μπάντας.
Χίος: Στην Χίο, υπάρχει το γνωστό σε όλους πια έθιμο, του «ρουκετοπόλεμου». Αυτό είναι ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του από την εποχή της Τουρκοκρατίας. Οι κάτοικοι των ενοριών του Αγίου Μάρκου και της Παναγίας της Ερειθιανής, δύο εκκλησιών που βρίσκονται αντικριστά, έφτιαχναν παλιά, αυτοσχέδια κανονάκια, που με τα χρόνια εξελίχθηκαν σε αυτοσχέδιες ρουκέτες. Ο ρουκετοπόλεμος, αποτελεί ένα ιδιαίτερο έθιμο στην Χίο, γι” αυτό και η προετοιμασία των ρουκετών ξεκινά αμέσως μετά το Πάσχα για να είναι έτοιμες τον επόμενο χρόνο.

Λεωνίδιο: Το βράδυ της Ανάστασης, οι πιστοί των ενοριών, κατασκευάζουν φωτεινά «αερόστατα» τα οποία και απελευθερώνουν ώστε να πετάξουν ψηλά στον ουρανό. Πρόκειται για ένα από τα εντυπωσιακότερα και πιο φαντασμαγορικά πασχαλιάτικα έθιμα της χώρας μας. Οι πιστοί των πέντε ενοριών του Λεωνιδίου έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα για εκείνη την κρίσιμη στιγμή, έχοντας ήδη κατασκευάσει τους εκατοντάδες «αφανούς», όπως λένε τα χάρτινα αερόστατα.
Μόλις οι ιερείς αναγγείλουν το «Χριστός Ανέστη» ανάβουν τις ποτισμένες με πετρέλαιο και λάδι «κολλημάρες» και περίπου 600 πολύχρωμα αερόστατα ανυψώνονται κατακλύζοντας τον ουρανό πάνω από την πόλη. Κάποια χάνουν τον δρόμο για τα ψηλά, καθώς μπλέκονται στα ηλεκτροφόρα ή καίγονται από τις υπερμεγέθεις «κολλημάρες».
Αυτοί που για οποιοδήποτε λόγο δεν καταφέρνουν να ανυψώσουν τους «αφανούς» τους «στιγματίζονται» και την επόμενη μέρα, μετά τις πασχαλινές ευχές, δέχονται τα πειράγματα των ανταγωνιστών τους. Κίνδυνος για φωτιά δεν υπάρχει αφού σύμφωνα με την παράδοση, όποιες και αν είναι οι καιρικές συνθήκες στο Λεωνίδιο, ο καιρός αλλάζει την ώρα της Ανάστασης, με νηνεμία και ένα ελαφρό δυτικό αεράκι που σπρώχνει τα αερόστατα προς τη θάλασσα. Σύμφωνα με μελετητές της τοπικής ιστορίας, το έθιμο έφεραν οι πολυταξιδεμένοι ναυτικοί του Λεωνιδίου, από τη μακρινή Κίνα και την Ιαπωνία.

Κέρκυρα: Παραδόσεις βγαλμένες από την ιστορία του νησιού και επηρεασμένες από τη μακρά κατοχή των Ιταλών.
Η αρχή γίνεται την Κυριακή των Βαΐων, με τη μεγάλη λιτανεία του Σεπτού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνα και συνοδεία όλων των Φιλαρμονικών. Γίνεται από το 1630 σε ανάμνηση της απαλλαγής του νησιού από τη φοβερή πανώλη που το 1629 χτύπησε αλύπητα τους Κερκυραίους. Το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής ξεκινά η περιφορά του επιβλητικού Επιταφίου από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στο Παλαιό Φρούριο. Μέχρι το βράδυ, όλες οι εκκλησίες έχουν βγάλει τους Επιταφίους τους, με τη συμμετοχή της μπάντας κάθε ενορίας. Τελευταίος βγαίνει ο Επιτάφιος της Μητρόπολης. Το έθιμο του τεχνητού σεισμού αποτελεί παράδοση για τον Ιερό Ναό της Παναγίας των Ξένων και αναπαριστά τον σεισμό που περιγράφεται στο Ιερό Ευαγγέλιο, ως επακόλουθο της Αναστάσεως του Κυρίου. Στις 9 το πρωί γίνεται η περιφορά του Επιταφίου της Εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα μαζί με το σκήνωμα του Αγίου. Μετά το τέλος της λιτανείας, ο Άγιος θα παραμείνει στη θύρα του, μέχρι την Τρίτη του Πάσχα για προσκύνημα. Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου πραγματοποιείται η πρώτη Ανάσταση και όταν τελειώνει η ακολουθία στη Μητρόπολη, χτυπούν οι καμπάνες των εκκλησιών και από τα παράθυρα των σπιτιών πέφτουν κατά χιλιάδες πήλινα δοχεία (μπότηδες) γεμάτα νερό στους δρόμους, με μεγάλο κρότο.Ένα άλλο έθιμο που αναβιώνει είναι το «Μαστέλο» (βαρέλι). Στην «Πίνια», το παλιό εμπορικό κέντρο, τοποθετείται ένα ξύλινο βαρέλι γεμάτο νερό, στολισμένο με μυρτιές. Οι περαστικοί καλούνται να ρίξουν νομίσματα για ευχές στο νερό. Όταν πλησιάζει η ώρα της πρώτης Ανάστασης, κάποιος πέφτει στο βαρέλι και παίρνει τα λεφτά, υπό τους ήχους της μπάντας. Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου γίνεται η Ανάσταση στην Άνω Πλατεία και το θέμα είναι μοναδικό. Τα παράθυρα των μεγάλων σπιτιών είναι ανοικτά, στολισμένα με χιλιάδες κεριά και από κάτω οι πιστοί παρακολουθούν την τελετή της Ανάστασης στη μεγαλύτερη πλατεία της Ελλάδας.

Μαριατινα Γ.

Τι χρειαζόμαστε:

• 1 κεσεδάκι φρέσκα μανιτάρια
• 1 ματσάκι άνηθο
• 1 ματσάκι κρεμυδάκια φρέσκα
• 1 κουταλιά της σούπας ρύζι
• 2 αυγά
• 1 λεμόνι
• αλάτι, πιπέρι

Πώς το κάνουμε:

1. Περνάμε τα μανιτάρια για λίγο από το τηγάνι για να το σωτάρουμε (προαιρετικά).
2. Προσθέτουμε νεράκι και τα κρεμυδάκια ψιλοκομένα σε ροδέλες. Μετά από 10 λεπτά προσθέτουμε και τον άνιθο.
3. Όταν τα υλικά αυτά είναι σχεδόν έτοιμα προσθέτουμε το ρύζι.
4. Όταν η σούπα είναι έτοιμη και ακόμη πολύ ζεστή, χτυπάμε το αυγολέμονο σε μεγάλο μπωλ.  Προσθέτουμε σιγά σιγά ζουμί από την σούπα (μέχρι να γεμίσει το μπωλ) χτυπώντας το συνεχώς. Αμέσως μετά κάνουμε ακριβώς την ανάποδη διαδικασία. Ρίχνουμε το αυγολέμονο στη σούπα σιγά σιγά αλλά ανακατεύοντας την γρήγορα.

Άννα Β.

Τίτλος: Ποτέ, μα ποτέ ξανά…

Συγγραφέας: Λίτσα Ψαραύτη

Εικονογράφος: Αλεξία Οθωναίου

Εκδότης: Πατάκη (Συλλογή Κύκνοι)

Είδος Βιβλίου: Μυθιστόρημα

Το βιβλίο που διάβασα:

Τόπος: Αθήνα

Χρόνος: Η ιστορία του βιβλίου διαδραματίζεται από το χρονικό σημείο της ζωής της Ηλέκτρας (πρωταγωνίστρια) όπου η καθημερινότητά της έχει αλλάξει τελείως. Αφού, η επιχείρηση του πατέρα της έχει χρεοκοπήσει. Έως το σημείο όπου έχει ξεπεράσει το μεγάλο κίνδυνο που αντιμετώπισε ,ο οποίος, της δημιουργήθηκε μέσω της συνομιλίας της με έναν άγνωστο μέσο του facebook.

Ήρωες: Η Ηλέκτρα ή Ira14 (πρωταγωνίστρια), Ο Μπάμπης ή Jerry7 ( ο άγνωστος στο facebook και ο κολλητός του αδερφού της Ηλέκτρας, Θανάση), Η Ερατώ (κολλητή της Ηλέκτρας). Υπάρχουν και άλλα πρόσωπα στο βιβλίο που δεν έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά εμφανίζονται πολλές φορές και ο ρόλος του είναι αρκετά σημαντικός. Όπως η γιαγιά και ο παππούς αλλά και η μαμά με τον μπαμπά της πρωταγωνίστριας.

Αφηγητής: Η Ηλέκτρα

Σπουδαία γεγονότα: Η απόφαση της Ηλέκτρας να πάει στο πάρτι με τον Jerry7, τα γεγονότα που συνέβησαν εκεί, η απόδραση αυτοκτονίας της Ηλέκτρας, η διήγηση των όσων συνέβησαν- από την  αρχή ως  το τέλος – από την πρωταγωνίστρια στην γιαγιά της και οι απειλές του Μπάμπη προς την Ηλέκτρα.

Βιβλίο και υπόθεση:

Η Ηλέκτρα, μια νεαρή κοπέλα από πλούσια οικογένεια, αναγκάζεται να ζήσει μία τελείως διαφορετική ζωή, καθώς λόγω της οικονομικής κρίσης η επιχείρηση του πατέρα της καταστρέφεται. Αυτός πέφτει σε βαριά κατάθλιψη, ενώ το δημόσιο γυμνάσιο και το μικρό σπίτι φαίνονται στην Ηλέκτρα πάρα πολύ διαφορετικά. Το μόνο που κάνει την πρωταγωνίστρια να αισθάνεται καλύτερα είναι το αγόρι με το οποίο συνομιλεί στο facebook το οποίο δεν φαίνεται να έχει τελικά τις καλύτερες διαθέσεις.

Μου άρεσε / Δεν μου άρεσε επειδή…

Μου άρεσε επειδή, έχει γρήγορη αφήγηση, νεανικούς διάλογους, φυσική γλώσσα, δυνατούς χαρακτήρες, επίκαιρο θέμα, μεγάλη ανατροπή. Δεν μου άρεσε γιατί πολλές φορές η πρωταγωνίστρια δείχνει αρκετά ανόητη.

Βαθμολογία:

8-9(Πολύ Καλό)

Ελένη Δ.

Σκοπός ενός θεάτρου είναι να οξύνει την ευαισθησία του κόσμου! Ένα θεατρικό έργο πρέπει να σου δίνει να σκεφθείς κάτι[iii].

 Το θέατρο δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Αρχαία Αθήνα, σαν μια εξέλιξη του διθυράμβου, λυρικού άσματος ενθουσιαστικού χαρακτήρα, προς τιμή του Διονύσου .

Στο αρχαίο ελληνικό θέατρο πρωταγωνιστούσαν μονάχα άντρες και ακόμη και σε γυναικείους ρόλους ντύνονταν οι ίδιοι γυναίκες. Έπειτα ο χώρος του θεάτρου μέσα από το πέρασμα των χρόνων εξελίχτηκε, και τώρα στις σκηνές του θεάτρου πρωταγωνιστούν τόσο γυναίκες όσο και παιδιά.

Ο ηθοποιός είναι ο καλλιτέχνης που συμμετέχει σε θεατρική παράσταση ή σε κινηματογραφικό, τηλεοπτικό, ραδιοφωνικό έργο και ερμηνεύει ρόλο. Η λέξη είναι σύνθετη από το ρήμα ποιώ και το ουσιαστικό ήθος που στην Αρχαία Γλώσσα σήμαινε χαρακτήρας. Ηθοποιός σημαίνει αυτός που φτιάχνει – υποδύεται- κάποιον χαρακτήρα. Ένας ηθοποιός πρέπει να φλέγεται εσωτερικά με φαινομενική άνεση εξωτερικά[iv]. Ένας ηθοποιός δεν πρέπει ποτέ να ερωτεύεται κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό του[v]. Ηθοποιός είναι αυτός που, όταν δεν μιλάς για τον ίδιο, δεν ακούει[vi]. Το μόνο πράγμα που χρωστάει ένας ηθοποιός στο κοινό του είναι να μην τους κάνει να βαριούνται[vii].

Το κοινό είναι το σύνολο των ανθρώπων που παρακολουθούν μια θεατρική παράσταση. Στην αρχαία Ελλάδα θέατρο ονομάζονταν αρχικά το ακροατήριο και αργότερα η ονομασία επικράτησε για τον τόπο των παραστάσεων με το σύνολο των κτισμάτων του. Δεν υπάρχουν θεατές και ηθοποιοί. Κανένας δεν είναι το ένα ή το άλλο, αλλά όλοι είναι και τα δύο μια δεδομένη χρονική στιγμή. Βλέπεις, αλλά συγχρόνως παίζεις γιατί δεν υπάρχει ηθοποιός χωρίς θεατή[viii]. Καλύτερα να δίνεις παράσταση μπροστά σε άδειες καρέκλες παρά μπροστά σε άδεια πρόσωπα[ix].

Γενικά ο συγγραφέας γράφει ένα έργο, οι ηθοποιοί παίζουν ένα άλλο και το κοινό καταλαβαίνει ένα τρίτο[x]. Σε κάποιο βαθμό όλα είναι ρεαλιστικά. Δεν υπάρχουν σύνορα ανάμεσα στη φαντασία και στο πραγματικό[xi].  Η ποιότητα ενός θεατρικού έργου είναι η ποιότητα των ιδεών του[xii].

Θεοδώρα Σ.

Το παραπάνω κείμενο αποτελεί συρραφή λόγων σπουδαίων ανθρώπων του θεάτρου και του κινηματογράφου για αυτό που αποτέλεσε το έργο της ζωής τους.

Αγχώδης συνδρομή ή stress είναι οι ορατοί ή οι αόρατοι «κίνδυνοι» που βάζουν σε ενέργεια το μηχανισμό αντίδρασης-άμυνας του οργανισμού. Η σημερινή κοινωνία απαιτεί από τα τέκνα της χιλιάδες προσόντα, προκειμένου να αποκτήσουν το προσωνύμιο ενός ικανού, υπεύθυνου και άξιου πολίτη, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι άνθρωποι να κλονίζονται από ψυχικές ή και σωματικές ασθένειες. Σαφώς, ένα ορισμένο επίπεδο stress είναι αναγκαίο για να αισθάνεται κανείς άνετα, ευτυχισμένος και δραστήριος. Το έντονο stress μπορεί να καταστεί άκρως επικίνδυνο για τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς καταστέλλει τον οργανισμό και επιφέρει μη επιθυμητές ανταποκρίσεις του, ακόμα και ψυχοσωματικές ασθένειες.

Κατά την επίδραση μιας αγχώδους συνδρομής στον ανθρώπινο οργανισμό, ένα τμήμα του αυτόνομου νευρικού συστήματος όπου συνδέεται με την αντίδραση του οργανισμού σε τέτοιου είδους καταστάσεις ενεργοποιείται. Εκκρίνεται αδρεναλίνη, αυξάνεται η πίεση του αίματος, επιταχύνεται η αναπνοή και το αίμα κατευθύνεται προς τον εγκέφαλο, την καρδιά και τους μύες. Η χειρότερη, όμως, επίπτωση που μπορεί να επιφέρει το χρόνιο άγχος είναι η έκκριση κορτιζόλης, μιας πολύ ιδιαίτερης και χρήσιμης για τον οργανισμό ορμόνης, η οποία έκκριση εάν εξελιχτεί σε υπερκορτιζολιασμό, μπορεί να καταδικάσει το σώμα και τον ψυχικό μας κόσμο. Κάποιες από τις επιπτώσεις του υπερκορτιζολιασμού είναι η αντίσταση του οργανισμού μας στην παραγωγή ινσουλίνης, μιας ορμόνης που η έλλειψή της οδηγεί σε διαβήτη τύπου Β, καταστρέφεται το κολλαγόνο του σώματος, επηρεάζεται αρνητικά το ανοσοποιητικό σύστημα και καταστρέφονται τα λεμφοκύτταρα, αυξάνεται σημαντικά ο καρδιαγγειακός κίνδυνος, σε αυτόν οφείλονται πολλές ψυχικές διαταραχές, το έλκος, το σύνδρομο Cushing, ενώ χάρη σε αυτόν μειώνεται η αποτελεσματικότητα του αποδοχέα της βιταμίνης D, με αποτέλεσμα να μένει ανενεργή και να απομακρύνεται από τον οργανισμό.

Τι είναι, όμως, το γέλιο και πώς αυτό βοηθά στην καταπολέμηση του άγχους; Το γέλιο είναι το στιγμιαίο και αυθόρμητο  ξέσπασμα του οργανισμού που συσχετίζεται με ερεθίσματα του κοντινού μας περιβάλλοντος. Σύμφωνα με πολλούς μελετητές και ψυχολόγους, ο ρόλος του γέλιου στον οργανισμό μας είναι να διευκολύνει την αναπνοή, να ρυθμίζει την καρδιακή λειτουργία, να ελέγχει την πίεση του αίματος, να ηρεμεί τους μύες και να ανακουφίζει από τους πόνους, και έτσι να θεωρείται από τους περισσότερους το ιδανικό αντίδοτο για το stress.

Όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται υπό την επήρεια αγχώδους συνδρομής και ξεσπάσει σε γέλια, το σώμα ηρεμεί. Το γέλιο καταστέλλει τις ορμόνες του stress, την αδρεναλίνη και την κορτιζόλη, επιτρέποντας στον οργανισμό να ανακτήσει τη φυσιολογική του κατάσταση. Επίσης, αυξάνει την παραγωγή ενδορφινών που προκαλούν ευφορία και ηρεμία.

Ακούγεται περίεργο, αλλά είναι αληθινό! Μάλιστα, υπάρχουν πολλοί κλάδοι της ψυχολογίας που ασχολούνται με την επίδραση του άγχους στον οργανισμό μας. Ένας από αυτούς, η ψυχονευροανοσολογία, ο κλάδος της ψυχιατρικής που ασχολείται με την επίδραση διάφορων ψυχικών παραγόντων στο ανοσοποιητικό σύστημα, υποστηρίζει ότι το γέλιο είναι το καλύτερο φάρμακο. Πολλοί μελετητές και ψυχολόγοι έχουν φέρει στο φως τα θετικά αποτελέσματα του γέλιου όσον αφορά τον ανθρώπινο οργανισμό και την καταπολέμηση του άγχους.

Όπως λέει και ένα παλιό ρητό: « το γέλιο μακραίνει τη ζωή ». Γι’ αυτό, ας σταματήσουμε να δίνουμε τόσο μεγάλη βαρύτητα σε όσα μάς βαραίνουν και ας χαμογελάμε! Μας κάνει καλό!!!

Μαρία Γ.

1. Δεν θα τα παρατήσεις,
2. Αυτό υποσχέθηκες.
3. Πάντα θα ελπίζεις,
4. Είχες πει.
5. Ποτέ δεν μου απάντησες όμως,
6. Σε τι ελπίζεις και γιατί;

7. Γιατί, ενώ όλα χάνονται
8. Και στο τέλος τίποτα δε μένει,
9. Εσύ επιμένεις να μιλάς για ελπίδα
10. Και να ελπίζεις σε αυτήν;

11. Το ξέρεις, πως αυτό που εσύ υμνείς
12. είναι εύθραυστο και αδύναμο.
13. Γνωρίζεις πως κάποτε θα πεθάνει και αυτή
14. και θα εξαφανιστεί,
15.  όπως το ίδιο θα κάνεις και εσύ.

16. Είναι, λέω, γελοίο ενώ μιλάς για ρεαλισμό
17.  να υποστηρίζεις κάτι τόσο αναξιόπιστο.
18. Ουσιαστικά, ο ίδιος πληγώνεις τον εαυτό σου,
19. αφού τόσο απογοητεύεσαι και λυπάσαι,
20. κάθε φορά που αυτή δεν είναι πλάι σου.

21. Και πάντα μου λες,
22. πως ελπίζεις στην ανάστασή της.
23. Και πάντα αυτή,
24. διώχνει το πέπλο του θανάτου που την καλύπτει.

25. Ελπίζω, μου λες,
26. γιατί θέλω να ζήσω.
27. Ελπίζω, για να μην τα παρατήσω.
28. Γιατί εν τέλει,
29. η μόνη μας ελπίδα για την ανθρωπότητα,
30. είναι η ίδια η ελπίδα.

Θεοδώρα Σ.