Πιο συγκεκριμένα, θα λέγαμε ότι η «Τεχνολογία» προσφέρει στους μαθητές την Κατανόηση βασικών τεχνολογικών εννοιών, δηλαδή, μαθαίνουν πώς λειτουργούν διάφορα τεχνολογικά συστήματα, μηχανισμοί, υλικά, αλλά και η ενέργεια. Ταυτόχρονα, αναπτύσσεται η δημιουργική και κριτική σκέψη, με την ενθάρρυνση του σχεδιασμού λύσεων για πραγματικά προβλήματα, την εξεύρεση ιδεών και τη λήψη αποφάσεων.

Η Εξοικείωση με την έρευνα και τη μεθοδολογία υλοποιείται μέσα από την κατασκευή ατομικής ή ομαδικής εργασίας ακολουθώντας το σχήμα: έρευνα, σχεδιασμός, υλοποίηση, αξιολόγηση και η Ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων με την κατασκευή μοντέλων ή μακετών.

Η «Τεχνολογία» προωθεί, επίσης, την Καλλιέργεια συνεργασίας και ομαδικής εργασίας, σύμφωνα με τις σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας και σε αρκετά σχολεία υπάρχει και ομαδικό τεχνολογικό project, όπου οι μαθητές δουλεύουν ως “εταιρεία”.

Τέλος, το μάθημα συνδέει την τεχνολογία με την κοινωνία, δημιουργεί, δηλαδή, δεσμούς μεταξύ τεχνολογίας, καθημερινής ζωής, οικονομίας, περιβάλλοντος και πολιτισμού.

Βρισκόμαστε αισίως την 4η Βιομηχανική Επανάσταση και μας χωρίζουν ήδη αιώνες από την 1η. Πολλά πράγματα στην καθημερινότητα είναι διαφορετικά. H λογοτεχνία της 1ης Βιομηχανικής Επανάστασης επηρεάστηκε έντονα από τις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές που έφερε η εκβιομηχάνιση. Κύριο ρεύμα ήταν ο Ρομαντισμός, ενώ εμφανίστηκαν και τα πρώτα στοιχεία του Ρεαλισμού.

Στη σημερινή πραγματικότητα η λογοτεχνία και η 4η Βιομηχανική Επανάσταση συνδέονται άμεσα, καθώς η λογοτεχνία λειτουργεί ως καθρέφτης, αλλά και ως κριτικός σχολιαστής των μεγάλων αλλαγών που φέρνει η σύγχρονη τεχνολογία. Στη ζωή μας είναι έκδηλη η παρουσία της Τεχνητής Νοημοσύνης, της Ρομποτικής, της Βιοτεχνολογίας,, των Αυτοματισμών του IoT. αυτό οδηγεί σε μια Λογοτεχνία με: νέα θεματολογία, ηθικά και κοινωνικά ερωτήματα, αλλαγή στον τρόπο γραφής και ανάγνωσης.

Ως αποτέλεσμα, η λογοτεχνία ανθρωποποιεί την τεχνολογία, δίνοντάς της νόημα, καλλιεργεί την κριτική σκέψη & υπενθυμίζει ότι η πρόοδος πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο.