">

Στα πλαίσια του μαθήματος της Τεχνολογίας, την Παρασκευή 9-5-2014, πραγματοποιήθηκε έκθεση έργων των μαθητών και μαθητριών της Α΄και Β΄τάξης του σχολείου μας.

Τα έργα της Α΄ τάξης επιλέχθηκαν σύμφωνα με τις ενότητες του σχολικού βιβλίου της Τεχνολογίας:

• Εργαλεία – Μηχανές
• Μεταφορές – Επικοινωνίες
• Ενέργεια – Ισχύς

">

Τα έργα της Β΄τάξης είναι μακέτες, αποτέλεσμα ομαδικών εργασιών, που αναφέρονται σε μονάδες του πρωτογενούς, δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα παραγωγής προϊόντων.

">

Στον ίδιο χώρο, στα πλαίσια του μαθήματος των Καλλιτεχνικών, εκτέθηκαν τα καλύτερα έργα ζωγραφικής των μαθητών και μαθητριών του σχολείου μας.

">

Πολύτιμοι αρωγοί στην προσπάθεια των παιδιών ο καθηγητής Τεχνολογίας κ. Καφώρος και
η καθηγήτρια Καλλιτεχνικών κ. Καζιάνη.

Με τα παρακάτω 4 βίντεο περιηγηθείτε στην Έκθεση
και θαυμάστε τις δημιουργίες των παιδιών!
(δυναμώστε τον ήχο και απολαύστε…)

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Ο όρος anime (άνιμε) χρησιμοποιείται από τον δυτικό κόσμο για να χαρακτηρίσει τα Ιαπωνικά κινούμενα σχέδια. Η λέξη αποτελεί συντόμευση της αγγλικής λέξης animation, η οποία στα Ιαπωνικά προφέρεται άνιμεσον με παχύ «σ». Όπως και οι περισσότερες αγγλικές λέξεις που έχουν προστεθεί στην Ιαπωνική γλώσσα, έτσι και το animation συχνά «κόβεται» στην πιο σύντομη μορφή anime. Στην Ιαπωνία ως anime / animation χαρακτηρίζονται όλα τα κινούμενα σχέδια ανεξάρτητα από την χώρα προέλευσής τους, αντίθετα εκτός Ιαπωνίας έχει καθιερωθεί να χαρακτηρίζονται ως anime μόνο τα Ιαπωνικά κινούμενα σχέδια.

Τα άνιμε έχουν αρκετές διαφορές και κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που τα κάνουν να ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα κινούμενα σχέδια. Η μεγαλύτερη διαφορά είναι πως αντίθετα με αυτό που πιστεύεται στην δύση, πως τα κινούμενα σχέδια είναι κάτι μόνο για παιδιά, στα άνιμε αυτό δεν ισχύει. Υπάρχουν φυσικά άνιμε για παιδιά αλλά δεν περιορίζεται το είδος μόνο σε αυτό. Υπάρχουν άνιμε με πολύ πλούσια θεματολογία για όλες τις ηλικίες και ομάδες ανθρώπων. Άνιμε για αγόρια (shounen) (σ’όνεν), άνιμε για κορίτσια (shoujo) (σ’ότζο), για μικρές ηλικίες ως και αποκλειστικά για ενήλικους  (seinen) (σέινεν)….

Χαρακτηριστικά εξωτερικά γνωρίσματα των άνιμε, είναι το ύφος που χρησιμοποιείται στον σχεδιασμό τους και ορισμένες τεχνικές. Οι χαρακτήρες στα άνιμε έχουν συνήθως αρκετά μεγάλα μάτια. Κάτι που βοηθάει πάρα πολύ στην έκφραση των συναισθημάτων. Με τα μάτια απεικονίζει ο σχεδιαστής των άνιμε την λύπη, χαρά, φόβο, οργή και οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα των ηρώων του. Επίσης συνήθως δίνεται αρκετή σημασία στην λεπτομέρεια, έτσι ώστε τα σχέδια να είναι όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικά και όχι σουρεαλιστικά όπως συμβαίνει συνήθως στην δύση. Οι εκφράσεις ακόμα των ηρώων δεν είναι φυσιολογικές, αφού το πρόσωπο και άλλα χαρακτηριστικά του μεγεθύνονται ανάλογα με την περίσταση. Έτσι δεν θα είναι περίεργο το στόμα να ανοίγει διάπλατα και να καλύπτει το μισό πρόσωπο σε περιπτώσεις που ο ήρωας χαίρεται.

Οι ήρωες στα άνιμε δεν μοιάζουν επίσης τόσο πολύ με αυτούς που μας έχει συνηθίσει η Δύση, ή μάλλον καλύτερα η Αμερική. Δεν είναι ακραίες εκδόσεις των φύλων, με στενά κολλητά ρούχα που διαγράφουν το σώμα. Οι ήρωες είναι απλοί συνηθισμένοι άνθρωποι όπως εμείς, oι οποίοι εργάζονται, πάνε σχολείο, ερωτεύονται, απογοητεύονται, ονειρεύονται όπως εμείς. Αυτοί οι συνηθισμένοι άνθρωποι όμως έχουν κάτι το ιδιαίτερο. Έχουν κάποια κρυφή μαγική δύναμη, ή γνωρίζουν κάποιο μαγικό πλάσμα ή έχουν πρόσβαση σε έναν άλλο κόσμο.

Οι κακοί δεν είναι απόλυτοι, και οι καλοί δεν κάνουν μόνο καλό. Οι ήρωες πεθαίνουν, ή εξαφανίζονται και ξεχνιούνται. Αυτά τα λίγα και άλλα πολλά κάνουν τα άνιμε να ξεχωρίζουν.

Πηγή :  http://el.wikipedia.org/wiki/Άνιμε

 

Βάσω Λύγκου – Β2

Δε θα μπορούσαμε να κλείσουμε το τεύχος αυτό, χωρίς να γράψουμε ένα άρθρο – αφιέρωμα στη Μαρία Αμαλία (Μελίνα) Μερκούρη, μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου και ηγετική μορφή του αντιδικτατορικού αγώνα, που έφυγε από τη ζωή πριν 20 χρόνια, στις 6 Μαρτίου 1994.

Η Μαρία Αμαλία Μερκούρη γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1920 στο σπίτι του παππού της Σπύρου Μερκούρη, ο οποίος διατέλεσε δήμαρχος Αθηνών για περίπου είκοσι χρόνια. Ο πατέρας της, Σταμάτης, ήταν επίσης πολιτικός. Σε ηλικία δεκαοχτώ ετών γίνεται δεκτή στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ τον επόμενο χρόνο παντρεύεται τον Παναγιώτη Χαροκόπο.

Το 1944 εμφανίζεται για πρώτη φορά στο σανίδι, ξεκινώντας τη θρυλική πορεία της στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Στην θεατρική και κινηματογραφική της καριέρα συνεργάζεται με κορυφαία ονόματα της ελληνικής και παγκόσμιας Τέχνης, όπως με τον Δημήτρη Μυράτ, την Ειρήνη Παππά, τον Τίτο Βανδή, Κάρολο Κουν, Μάνο Κατράκη, Γιώργο Παππά, Μάνο Χατζιδάκη, Μίκη Θεοδωράκη, Μιχάλη Κακογιάννη, Ιάκωβο Καμπανέλλη και τους Ζυλ Ντασσέν, Άντονι Πέρκινς, Ρόμι Σνάιτερ, Πίτερ Ουστίνοφ, Λόρενς Ολιβιέ, Έλεν Μπέρστιν και πολλούς άλλους.

Το κόκκινο αυτό φόρεμα ήταν το αγαπημένο της Μελίνας Μερκούρη

Η πρώτη της ταινία, η μυθική πλέον «Στέλλα» προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1955. Η σκηνοθεσία του Μιχάλη Κακογιάννη, το σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη και η ερμηνεία της Μελίνας χάρισαν στην ταινία παγκόσμια αναγνώριση και βραβεύτηκε με το βραβείο καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1960, με τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξένης ταινίας του 1956, καθώς και με το βραβείο ερμηνείας Isa Miranda, για την ερμηνεία της Μελίνας Μερκούρη, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του 1955.

Στο φεστιβάλ των Καννών η Μελίνα γνωρίζει κι ερωτεύεται κεραυνοβόλα τον Ζυλ Ντασσέν, με τον οποίο αργότερα θα παντρευτούν και θα μείνουν μαζί μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος. Με σκηνοθέτη το Ντασσέν τον επόμενο χρόνο γυρνάνε την ταινία «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», βασισμένη στο έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Το 1958-60 το ζευγάρι κινηματογραφεί το «Ποτέ την Κυριακή», την ταινία που έκανε διάσημη την ίδια και τη μουσική του Μάνου Χατζηδάκι σε όλο τον κόσμο. Η ταινία βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού και με το βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ των Καννών.

Παράλληλα με την θεατρική και κινηματογραφική της καριέρα σε Ελλάδα και εξωτερικό η Μελίνα κυκλοφορεί πάνω από 15 δίσκους, με ερμηνείες έργων των Μάνο Χατζηδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρο Ξαρχάκο, Γιάννη Μαρκόπουλο, Βασίλη Τσιτσάνη, Κουρτ Βάιλ και Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Δυο μέρες μετά την πτώση της δικτατορίας η Μελίνα Μερκούρη επιστρέφει στην Ελλάδα, ενώ την περιμένει πλήθος φίλων στο αεροδρόμιο. Εγκαθίσταται πλέον μόνιμα στη χώρα και ασχολείται ενεργά και με την πολιτική, λαμβάνοντας μέρος σε όλες τις κυβερνήσεις Παπανδρέου ως υπουργός Πολιτισμού. Ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε σχολιάσει ότι η Μελίνα Μερκούρη ήταν η μόνη που άντεξε τους 16 ανασχηματισμούς των κυβερνήσεών του. Προκειμένου να κάνει εφικτή την επιστροφή των Γλυπτών, το 1989 κήρυξε διαγωνισμό για την κατασκευή ενός νέου Μουσείου της Ακρόπολης, δίνοντας παράλληλα έμφαση στις εργασίες αναστήλωσης της Ακρόπολης αλλά και στη διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Επίσης δική της ιδέα ήταν και η ενοποίηση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, για τη δημιουργία ενός αρχαιολογικού πάρκου. «Είναι επιτακτική ανάγκη, είναι χρέος της Ελλάδας να διασώσει την καρδιά της ιστορίας της, την καρδιά της Αθήνας, το ιστορικό της κέντρο, μ΄ένα έργο που θα αλλάξει παντελώς την εικόνα και τη ζωή στο κέντρο της πόλης» δήλωνε.

Το 1983 έθεσε το ερώτημα «Πώς είναι δυνατόν μια κοινότητα που στερείται την πολιτιστική της διάσταση να μπορεί να αναπτυχθεί;» ενώπιων των υπουργών Πολιτισμού της τότε ΕΟΚ, σημειώνοντας πως ο πολιτισμός «είναι η ψυχή της κοινωνίας» και πως η ευρωπαϊκή ταυτότητα «βρίσκεται ακριβώς στο σεβασμό της ιδιαιτερότητας και στο να δημιουργήσουμε ένα παράδειγμα ζωντανό μέσα από ένα διάλογο των πολιτισμών της Ευρώπης. Η φωνή μας είναι καιρός να ακουστεί με την ίδια δύναμη όπως αυτή των τεχνοκρατών. Ο πολιτισμός, η τέχνη και η δημιουργία, δεν είναι λιγότερο σημαντικά από το εμπόριο, την οικονομία, την τεχνολογία».

Έτσι, ξεκίνησε ο ευρωπαϊκός θεσμός της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας. Η Μελίνα Μερκούρη, η αγαπημένη των Ελλήνων, υπήρξε από τις πλέον διάσημες προσωπικότητες της Ελλάδας. Στην είδηση του θανάτου της, στις 6 Μαρτίου του 1994, ο διεθνής Τύπος προέβη σε αναλυτικά αφιερώματα της ζωής της μυθικής Ελληνίδα με το βροντερό γέλιο ενώ στο Μπρόντγουεϊ τα θέατρα παρέμειναν κλειστά την ώρα που πάνω από ένα εκατομμύριο συγκινημένοι πολίτες την συνόδευαν στην τελευταία της κατοικία, στο Α΄Νεκροταφείο.

Πηγή : http://tvxs.gr/news/πορτρέτα/μελίνα-μερκούρη-η-ελληνίδα-που-συγκίνησε-τον-κόσμο

Μανιτάρη Σοφία – Β2

Η λέξη «τέχνη» κλειδώνει μέσα της πολλούς θησαυρούς της λογοτεχνίας, της ποίησης, του κινηματογράφου, του θεάτρου, της γλυπτικής, της ζωγραφικής.

Έφτιαξα αυτό το άρθρο για να σας δώσω μια ελάχιστη ιδέα για έναν από αυτούς τους τομείς και συγκεκριμένα για έναν ζωγράφο, του οποίου τα έργα μου έχουν κάνει μεγάλη εντύπωση. Θα διαπιστώσετε σύντομα τι εννοώ.

Ο Ουκρανός ζωγράφος Oleg Shuplyak δείχνει να είναι μια ιδιαίτερα ταλαντούχα, ιδιόμορφη προσωπικότητα, αφού δημιούργησε ελαιογραφίες, στις οποίες χρειάζεται να είναι κανείς πολύ παρατηρητικός για να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς απεικονίζουν.

Αποτύπωσε με ιδιαίτερα «έξυπνες» πινελιές τοπία και πρόσωπα που μπλέκονται μεταξύ τους και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό.

Μήπως μέσω της ζωγραφικής του μας στέλνει ένα σημαντικό κρυμμένο μήνυμα; Μήπως πραγματικά χρειάζεται να κοιτάζουμε τον κόσμο γύρω μας με μια δεύτερη πιο προσεκτική ματιά;

Πηγές εικόνων :

http://www.bloggers-tv.gr/2011/12/oleg-shuplyak.html

http://gk-aris.blogspot.gr/2011/11/blog-post_13.html

Λιασκώνη Χριστίνα – Β2

Η ελληνική γλώσσα κατέχει ένα μοναδικό ρεκόρ καθώς η μεγαλύτερη πραγματική λέξη στον κόσμο υπάρχει στο έργο «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη και αποτελείται από 172 γράμματα, 27 συνθετικά και 78 συλλαβές! Ο Αριστοφάνης εκμεταλλεύεται στο έπακρον την εκπληκτική ευχέρεια της Ελληνικής να σχηματίζει πολυσύλλαβες λέξεις, περιγράφοντας μέσα σε 172 γράμματα μια ολόκληρη συνταγή μαγειρικής, η οποία περιλαμβάνει ένα συνονθύλευμα τροφών! Η αριστοφανική λέξη βρίσκεται στους στίχους 1169-1175 και έχει καταγραφεί στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες:

λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιολιπαρομελιτοκατακεχυμενο
κιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτοπιφαλλιδοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγα
νοπτερυγών…

Ο λεξιλογικός αυτός «σιδηρόδρομος» είναι δύσκολο να διαβαστεί απνευστί, ενώ με μια μικρή προσπάθεια μπορούμε να μεταφράσουμε:

-πάστοπεταλίδο-γαλεοσάλαχο-τούρσοπιπεράτο-μυαλοκόμματα-
-μελοπερεχύτο-μυτζηθρότυρο-τρύγονοκοτσύφο-τσιχλοπίτσουνα -
-ψήτοσουσουράδο-κοτοκέφαλα-άγριοπεριστέρο-λαγοκούνελα -
-στράγαλοπετμέζο-φτερουγόδιπλες.

Κυβερνήτη Μαρία – Ελένη, Μανιτάρη Σοφία, Λαμπροπούλου Χριστίνα – Β2

Το παρακάτω είναι ένα από τα πιο συγκινητικά βίντεο που προκαλούν προβληματισμό και ανησυχία στην κοινωνία σήμερα, αντικατοπτρίζοντας τη λύπη και τη δυστυχία που νιώθει ένα παιδί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το μήνυμα που υπογραμμίζεται στο τέλος του βίντεο είναι: «Just because it isn’t happening here, it doesn’t mean it isn’t happening» που σημαίνει : «Επειδή δε συμβαίνει εδώ, αυτό δε σημαίνει πως δε συμβαίνει».

Παρακολουθήστε το, επιλέγοντας τον παρακάτω σύνδεσμο!!!!!

">

Ο Μάνος Χατζιδάκις υπήρξε κορυφαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης, διανοούμενος και ποιητής. Θεωρείται ο πρώτος που συνέδεσε με το έργο του, θεωρητικό και συνθετικό, την λόγια μουσική με τη λαϊκή μουσική παράδοση. Πολλά από τα εκατοντάδες έργα του αναγνωρίζονται σήμερα ως κλασικά.
Ο Μάνος Χατζιδάκις γεννήθηκε στην Ξάνθη, γιος του δικηγόρου Γεωργίου Χατζιδάκι και της Αλίκης Αρβανιτίδου. Η μουσική του εκπαίδευση ξεκινά σε ηλικία τεσσάρων ετών και περιλαμβάνει μαθήματα πιάνου. Παράλληλα, εξασκείται στο βιολί και το ακορντεόν.
Η πρώτη εμφάνιση του Χατζιδάκι ως συνθέτη πραγματοποιείται το 1944, σε ηλικία 19 ετών, με τη συμμετοχή του στο έργο «Τελευταίος Ασπροκόρακας» του Αλέξη Σολομού.
Το 1961 του απονέμεται το βραβείο Όσκαρ για το τραγούδι «Τα παιδιά του Πειραιά«, από την ταινία του Ζυλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή«. Η βράβευση αυτή του δίνει παγκόσμια δημοσιότητα, την οποία ο Χατζιδάκις προσπαθεί να αποφύγει με κάθε τρόπο, θεωρώντας ότι του στερεί την δυνατότητα να διαμορφώσει ο ίδιος την σχέση του με τον ακροατή του.
Ο Χατζιδάκις επιδιώκει μια μουσική ζωντανή, που να εκφράζει τους ανθρώπους και τον καιρό τους, και να μην είναι απλώς μια έκφραση τέχνης. Για τον λόγο αυτό απέρριψε το οικοδόμημα της κλασσικής μουσικής, και επέλεξε απ’ την αρχή την ενασχόλησή του με το τραγούδι ως «ερωτική πράξη και όχι μια έκφραση τέχνης». «Πιστεύω» -γράφει ο Χατζιδάκις- «στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων, κι όχι σ” αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας.» Το τραγούδι κατά τον Χατζιδάκι πρέπει να βασίζεται σε υψηλό ποιητικό λόγο, αλλά και να περιέχει έναν ισχυρό μύθο. Τον στόχο αυτό θεωρεί ότι τον επιτυγχάνει για πρώτη φορά με τον κύκλο τραγουδιών «Μυθολογία» (1965).
Λόγω της τοποθέτησης αυτής πάνω στο τραγούδι, το έργο του Χατζιδάκι είναι συνυφασμένο με την γενικότερη στάση του στα ζητήματα της τέχνης και του δημόσιου βίου.
Μερικά από τα έργα του:
• Το καταραμένο φίδι (1951)
• Μήδεια (1956)
• Οι Εκκλησιάζουσες (1956)
• Η Λυσιστράτη (1957)
• Οι Όρνιθες (1959)
• Ο Κύκλωπας (1959)
• Οι Βάκχες (1962)

Ακούστε το ">ΤΟ ΒΑΛΣ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ (πατώντας στο σύνδεσμο)

ΠΗΓΕΣ: http://el.wikipedia.org/wiki/Μάνος_Χατζιδάκις

Δημητρίου Κυριακή Γ’1  – Σοναντή Ελπίδα Γ’5

Θέλετε να παρακολουθήσετε μια ταινία στον κινηματογράφο και δεν ξέρετε ποια να διαλέξετε; Μπορούμε να σας βοηθήσουμε εμείς!  Στις 27-2 έκανε πρεμιέρα μια ταινία που έχει να κάνει με μια ηλικιωμένη θρησκευόμενη Ιρλανδή  γυναίκα, η οποία ψάχνει το παιδί της που παρέμεινε κρυφό στον κοινωνικό της κύκλο για 50 χρόνια. Βρίσκει, λοιπόν, έναν πρώην ανταποκριτή της BBC, τον Μάρτιν Σίξμιθ για να τη βοηθήσει στην εύρεση του παιδιού της. Ισορροπώντας στη λεπτή γραμμή δράματος και κωμωδίας, σκηνοθετημένη από τον Στίβεν Φρίαρς. Παρόλο τη δραματική πλοκή της έχει αρκετά ισχυρές δόσεις  χιούμορ αποτρέποντας την από το να γίνει δακρύβρεχτη και πληκτική. Έχοντας γίνει υποψήφια για 4 Όσκαρ, η ταινία Philomena προβλέπεται να κλέψει τις εντυπώσεις!

Στις 20 Φεβρουαρίου 2014 οι μαθητές της Γ’ Τάξης του 7ου Γυμνασίου Νέας Ιωνίας επισκέφθηκαν το Μουσείο Πόλεως Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου – Ευταξία. Στον εκθεσιακό χώρο του Μουσείου θαύμασαν ζωγραφικούς πίνακες, χαρακτικά, γλυπτά, ιστορικά έπιπλα, χαλιά, μουσικά όργανα, φωτογραφίες, ιστορικά αντικείμενα, ιστορικά κείμενα, σπάνια βιβλία και ενθυμήματα.

Οι μαθητές εντυπωσιάστηκαν ιδιαίτερα από ένα πίνακα του γνωστού Έλληνα ζωγράφου Νικολάου Γύζη, κύριου εκπροσώπου της ηθογραφίας στη νεοελληνική ζωγραφική. Ο πίνακας απεικονίζει μία αποκριάτικη σκηνή από λαϊκό σπίτι της Αθήνας. Τα μέλη της οικογένειας, καθισμένα γύρω από το χαμηλό τραπέζι, δέχονται την επίσκεψη κάποιων «μασκαράδων», ντυμένων με αυτοσχέδιες αποκριάτικες στολές.
Ο Γύζης αναπαριστά με ρεαλισμό τις λεπτομέρειες του εσωτερικού του σπιτιού και της ενδυμασίας των προσώπων. Από αυτές ακριβώς τις λεπτομέρειες αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για ένα αποκριάτικο στιγμιότυπο ανθρώπων λαϊκών στρωμάτων. Σε πρώτο πλάνο ένα παιδάκι φοβισμένο κρύβεται στην αγκαλιά προφανώς της μητέρας του.

Ν. Γύζης, Καρναβάλι στην Αθήνα. 1892. Μουσείο Πόλεως των Αθηνών.

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν οι μαθητές αναπαριστούν τον παραπάνω ζωγραφικό πίνακα.

Και στη συνέχεια φωτογραφίες από μαθητές και καθηγητές που συμμετείχαν στην εκπαιδευτική επίσκεψη

Από τη Συντακτική Ομάδα της Γ΄τάξης

Γεωργία Μερκουριάδη – Β2

Ο πολυαγαπημένος Σάκης Μπουλάς ήταν ηθοποιός, στιχουργός, ερμηνευτής και σόουμαν. Γεννήθηκε στο Κιλκίς, στις 25 Σεπτεμβρίου 1954, αλλά η καταγωγή του ήταν από τον Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Όταν ήταν μικρός, οι γονείς του τον παρότρυναν να γίνει δικηγόρος λόγω της άνεσης που παρουσίαζε στον λόγο, όμως αυτός επέλεξε το τραγούδι και την ηθοποιία. Παλαιότερα ήταν ιδιοκτήτης ενός καταστήματος με έπιπλα. Είχε επίσης πει πως δεν του άρεσε ο γάμος, καθώς έτσι αιχμαλωτίζεται η ανεξαρτησία του.

Όπως αναφέρει το ιατρικό ανακοινωθέν, «ο Αθανάσιος Μπουλάς απεβίωσε Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014 στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. Ο χαρισματικός καλλιτέχνης καθ” όλη τη διάρκεια της νοσηλείας του επέδειξε γενναιότητα και αξιοπρέπεια».

Αυτά ήταν τα λόγια, που προκάλεσαν σοκ και θλίψη στο πανελλήνιο για τον χαμό του αγαπημένου καλλιτέχνη, ο οποίος το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας και νοσηλευόταν στο νοσοκομείο »Υγεία».

Το τελευταίο αντίο είπαν στον Σάκη Μπουλά στενοί φίλοι και συγγενείς το πρωί του Σαββάτου στο νεκροταφείο στα Μελίσσια. Ο σπουδαίος καλλιτέχνης είχε βρεθεί ξανά στο συγκεκριμένο κοιμητήριο για τις ανάγκες των γυρισμάτων της αγαπημένης τηλεοπτικής σειράς «50-50».

Στο μαγαζί όμως τους περίμενε μία έκπληξη, την οποία είχε ετοιμάσει ο Σάκης Μπουλάς πριν από περίπου δέκα ημέρες. Μόλις οι φίλοι και οι συγγενείς του αγαπητού καλλιτέχνη τελείωσαν το γεύμα, ρώτησαν τον ιδιοκτήτη της ταβέρνας τι του οφείλουν. «Τίποτα, έχει καθαρίσει ο Σάκης» τους απάντησε εκείνος.«Ποιός Σάκης;» ρώτησαν με απορία εκείνοι για να ακούσουν έκπληκτοι στη συνέχεια τον ιδιοκτήτη της ταβέρνας να τους διηγείται ότι ο Σάκης Μπουλάς πριν από 10 ημέρες περίπου είχε επισκεφθεί το μαγαζί ζητώντας του να του κοστολογήσει το γεύμα της κηδείας του για 40-50 άτομα. Ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας, όπως αποκάλυψε ο ίδιος στους φίλους και τους συγγενείς του εκλιπόντος αρχικά σάστισε, ωστόσο ο Σάκης Μπουλάς όχι μόνο επέμεινε, αλλά αφού πλήρωσε τον λογαριασμό για τους κολλητούς φίλους του, άφησε και 1.000 ευρώ φιλοδώρημα.

Εδώ ακολουθεί ένα βίντεο που »ξεσπάει» ο καλός του φίλος και συνεργάτης Παύλος Χαϊκάλης αλλά και άλλα κοντινά του πρόσωπα (πατήστε στον παρακάτω δεσμό):

">

Πηγές:

http://www.newsbomb.gr/koinwnia/story/408462/sygklonistiko-o-sakis-mpoylas-eihe-plirosei-to-geyma-tis-kideias-toy

http://el.wikipedia.org/wiki/Σάκης_Μπουλάς