Στη σημερινή εποχή ζούμε στιγμές όπου δεν έχει ξαναζήσει η γενιά μας. Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από φαινόμενα έντονης αμφισβήτησης αξιών και θεσμών. Η αμφισβήτηση αυτή επιδεινώθηκε από την δεινή κοινωνική, οικονομική και συναισθηματική κατάσταση που βιώνουν σήμερα οι περισσότεροι Έλληνες.

Στο άρθρο αυτό δεν θα αναφερθούμε στις αιτίες, αλλά στο πώς η οικονομική κρίση επηρεάζει γενικότερα το σχολείο και ακόμη περισσότερο το μαθητή, έτσι ώστε οι περισσότεροι άνθρωποι να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχει ελπίδα σωτηρίας για τους μαθητές μας και αυτή είναι και στα χέρια των δασκάλων, αρκεί να το πιστέψουν και να μη μένουν θεατές της κατάστασης. Οι συνέπειες λοιπόν είναι οι εξής:

Α) Λιγότερα έσοδα για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων

Β) Μείωση του ρυθμού ανέγερσης σχολικών κτιρίων

Γ) Συγχωνεύσεις τμημάτων (υπάρχουν τμήματα με 30 μαθητές)

Δ) Συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων

Ε) Μείωση των προσλήψεων νέων εκπαιδευτικών

Στ)Μεταβολή των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών (περισσότεροι καθηγητές σε δύο ή τρία σχολεία)

Ζ) Μείωση των μισθών

Η) Γενικά τα σχολεία υπολειτουργούν

Η δεινή όμως οικονομική κρίση έχει εισβάλει σε όλα τα σπίτια των μέσων οικονομικά και πολιτισμικά οικογενειών, τα οποία αποτελούν εξάλλου και τη συντριπτική πλειοψηφία των συμμετεχόντων στη δημόσια εκπαίδευση και στα δημόσια σχολεία και έχει δημιουργήσει ένα πλήθος προβλημάτων και παρενεργειών στους μαθητές. Αυτά μεταφέρονται από το σπίτι στο σχολείο, όπου και παρατηρούνται πρωτόγνωρα οδυνηρές καταστάσεις. Κι όμως, τα παιδιά έχουν την ανάγκη να πιστεύουν τον κόσμο στον οποίο ζουν και αναπτύσσονται. Χρειάζεται να μάθουν να πιστεύουν πως ο κόσμος γύρω τους διαθέτει μια στοιχειώδη δομή, σταθερότητα και λογική. Χρειάζονται να μεγαλώσουν συναισθηματικά ασφαλή και με αυτοπεποίθηση, να μπορούν να ονειρεύονται και να ελπίζουν. Χρειάζεται να τα προστατέψουμε από τη βία και τον παραλογισμό της μάζας. Πως λοιπόν να τους πούμε πως ο μπαμπάς δεν έχει πια δουλειά γιατί απολύθηκε; Πώς να παραδεχτούμε πως δεν μπορούμε να τους αγοράσουμε τίποτα από όσα ίσως διαθέτουν ακόμα οι φίλοι τους, επειδή δεν υπάρχουν τα χρήματα;

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

• Δεν πρέπει να παρασύρονται από σενάρια φόβου και πανικού που δεν οδηγούν πουθενά, παρά μόνο ενισχύουν το αίσθημα της αβεβαιότητας και καταλήγουν σε λανθασμένες και βιαστικές αποφάσεις.
• Πρέπει να κάνουν μια επανεκτίμηση των προτεραιοτήτων τους, χωρίς όμως να ξοδεύουν σπάταλα τα χρήματα.
• Υπάρχουν εναλλακτικές μορφές διασκέδασης, όπως οι συγκεντρώσεις φίλων σε σπίτια, ακόμη και άλλες μορφές διακοπών (εξοχικά σπίτια φίλων, κάμπινγκ), που μπορεί να αποδειχθούν ακόμη πιο ευχάριστες από τις πολυδάπανες μορφές που έχουμε συνηθίσει.
• Ας οριοθετήσουν τις ανάγκες τους. Κάποιες από αυτές είναι πλασματικές και αποσκοπούν μόνο στην επίδειξη και την περιττή πολυτέλεια.
• Η ψυχολογική αντίδραση και η νοοτροπία τους είναι το ίδιο σημαντική όπως και οι πράξεις τους, αν όχι περισσότερο σημαντική. Η δυσφορία που βιώνουν οι άνθρωποι οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στην ερμηνεία που δίνουν στα πράγματα και όχι στα πράγματα αυτά καθεαυτά.
• Ας εντάξουμε τα παιδιά σε υποσυστήματα όπως είναι ο προσκοπισμός, οι ομάδες ζωγραφικής, οι αθλητικές ομάδες, το κατηχητικό.

Πηγή: http://users.sch.gr/akoptsi/images/7perif_docs/Arthra_Epistimonika/oikonomikh_krish_sxoleio.pdf

Η μέρα που ο Einstein φοβόταν έφτασε! Δείτε την φωτογραφία που ΣΑΡΩΝΕΙ…!

Πηγή: http://www.tsekouratoi.gr/2014/03/einstein.html#ixzz2wz9FSr78

Η εξεταστική περίοδος είναι μια δύσκολη δοκιμασία  για τα παιδιά, αφού τα ίδια και οι γονείς τους έχουν άγχος και παράλληλα αγωνία  τόσο στο να επιτύχουν όσο και να εκπληρώσουν τα όνειρα, τους στόχους και τις επιθυμίες  τους.

Ιδιαίτερα φέτος όπου η οικονομική κρίση έχει κάνει πολύ έντονη την εμφάνισή της, τα παιδιά θα  πρέπει να είναι πολύ συγκεντρωμένα, έτσι ώστε να πετύχουν στην δικιά τους πόλη, γιανα μην χρειαστεί οι γονείς τους να αναγκαστούν να τους στέλνουν κάθε μήνα χρήματα για στέγαση και σίτιση.

Μικρά απλά βήματα για την διαχείριση του άγχους είναι τα εξής:

1. Μείωση των σωματικών συμπτωμάτων του άγχους με μυϊκή χαλάρωση, ή απόσπαση της προσοχής σε άσχετα περιβαλλοντικά ερεθίσματα για τουλάχιστον 3 λεπτά.

2. Τροποποίηση σκέψεων που σχετίζονται με το άγχος.

Αναρωτηθείτε: μήπως υπερβάλλω; μήπως βγάζω γρήγορα συμπεράσματα; μήπως εστιάζω μόνο στα αρνητικά;

3. Τροποποίηση συμπεριφορών που σχετίζονται με το άγχος.

Αποφύγετε καταστάσεις που δημιουργούν άγχος, για παράδειγμα : Πριν την εξέταση ο μαθητής είναι καλό να αποφεύγει την παρέα με μαθητές που διαβάζουν την τελευταία στιγμή, ψάχνουν τα sos και είναι αγχωμένοι. Όπως επίσης και μετά την εξέταση δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να ψάχνει κανείς τις σωστές απαντήσεις ή να επηρεάζεται από άλλους.

Πηγή: http://psycho-logia.gr/2012/04/το-άγχος-των-πανελληνίων-εξετάσεων/

Ας θυμηθούμε τον «τουρκοφάγο» Νικηταρά, του οποίου το ήθος θαύμαζαν και οι Τούρκοι, που συνελήφθη το Δεκέμβρη του 1839 με την κατηγορία της συνομωσίας κατά του Όθωνα και δικάστηκε. Εξορίστηκε για ενάμιση χρόνο στην Αίγινα και η πατρίδα, όταν γύρισε από την εξορία τυφλός, του «παραχώρησε» μια θέση ζητιάνου έξω από το ναό της Ευαγγελίστριας.

Ανάλογη «τιμή» περίμενε και τη Μαντώ Μαυρογένους, που έδωσε όλη την περιουσία της στον Αγώνα, αλλά διώχτηκε από τις συνωμοτικές ενέργειες του Κωλέττη και του Μαυροκορδάτου. Μετά το τέλος του Αγώνα έκανε αίτηση και ζητούσε από το κράτος μια μικρή σύνταξη. Ο κρατικός υπάλληλος τη ρώτησε: «και τι κάνατε για τον Αγώνα;» Και εκείνη απάντησε «τίποτα». Πέθανε σε ηλικία 44 χρόνων φιλοξενούμενη σ’ ένα σπίτι φίλων.

Αλλά το επίσημο ελληνικό κράτος πρόσφερε «ανταπόδοση» και στη μεγαλύτερη φυσιογνωμία της ελληνικής επανάστασης, το Γέρο του Μοριά. Ο Κολοκοτρώνης, μετά την ανάκτηση της Τριπολιτσάς και τη συντριβή του Δράμαλη στα Δερβενάκια, έγινε σύμβολο στις καρδιές των σκλαβωμένων Ελλήνων, αλλά και επικίνδυνος για τους πολιτικούς.

Έτσι, αναίτια φυλακίζεται το 1825 στην Ύδρα και το 1833 μαζί με τον Πλαπούτα συλλαμβάνεται για «εσχάτη προδοσία» και φυλακίζεται στα μπουντρούμια του Παλαμηδίου. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο από το δικαστήριο, το οποίο αποτελούνταν από τον Πρόεδρο Πολυζωίδη και τους δικαστές Τερτσέτη, Λουκόπουλο, Σούτσο και Πάικο. Την καταδικαστική απόφαση αρνήθηκαν να υπογράψουν ο Πολυζωίδης και ο Τερτσέτης. Αργότερα ο Όθωνας μετέτρεψε τη θανατική ποινή σε 20/ετή κάθειρξη.

Δυστυχώς, τέτοιες σκοπιμότητες χαρακτηρίζουν την ιστορική πορεία της φυλής μας από την Αρχαιότητα και επιτρέπουν στον εθνικό μας ποιητή να πει:

«Σαν μισούνται ανάμεσό τους

Δεν τους πρέπει ελευθεριά»

Ας διδαχτούμε, λοιπόν, από το ’21.

Αν αποκτήσουμε μόρφωση και ενότητα «αλλοίμονο» σε όλους εκείνους, που, ιδιαίτερα σήμερα, μας κοιτάζουν με μια ειρωνεία στο βλέμμα… αλλά οι Έλληνες μέσα στις δυσκολίες «ανεβαίνουν», με την αριστοτελική σημασία της λέξης «ανάβασις».

Μεταξία Αλεξανδρή

Μαυρομάτης  Γιάννης  - Β2

Τι κοινό  έχουν ο Μπεν Τζόνσον και ο Μάικλ Τζόρνταν; Και οι δύο είναι άνδρες, θα μπορούσε να πει κανείς. Και οι δύο είναι επιτυχημένοι αθλητές, θα απαντούσε κάποιος άλλος. Υπάρχει, όμως, και μια τρίτη σωστή απάντηση: έχουν και οι δύο μαύρο χρώμα δέρματος.

Η τρίτη αυτή απάντηση ενδιαφέρει περισσότερο από τις υπόλοιπες, ιδιαίτερα μάλιστα όταν συνδυάζεται με τη δεύτερη κοινή ιδιότητα των ανθρώπων αυτών. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι ένας από τους άγραφους νόμους στον αθλητικό χώρο είναι ότι οι έγχρωμοι αθλητές αποδίδουν, κατά κανόνα, πολύ καλύτερα από τους λευκούς.

Ίσως, κάποιοι αναρωτηθούν, αν οι διακρίσεις αυτές έχουν νόημα ή πρέπει να γίνονται όταν αναφέρεται κανείς σε έναν τομέα όπως ο αθλητισμός. Και όμως, για πολλούς ο αθλητισμός δεν είναι ένα ουδέτερο πεδίο. Μάλιστα, δεν ενοχλεί κανέναν η άποψη ότι οι έγχρωμοι είναι καλοί αθλητές, επειδή δεν έχουν ανάλογες ευκαιρίες σε άλλους τομείς. Εκείνο που ενοχλεί πολλούς είναι η εκδοχή πως οι έγχρωμοι είναι καλοί αθλητές ακριβώς επειδή είναι έγχρωμοι…

Για τους λόγους αυτούς δεν είναι όλοι πρόθυμοι να σημειώσουν το γεγονός ότι στον φετινό μαραθώνιο της Βοστώνης 13 από τις 20 πρώτες θέσεις κατακτήθηκαν από αφρικανούς αθλητές. Ούτε βέβαια να υπενθυμίσουν ότι στη φετινή σεζόν του ΝΒΑ σχεδόν το 80% των αθλητών είναι έγχρωμοι. Για να μη μιλήσει κανείς για τον τελικό των 100 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, στον οποίο και οι οκτώ αθλητές που συμμετείχαν, ήταν έγχρωμοι.

Πηγή : http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=90054

Δημητρίου Κυριακή – Γ1, Σοναντή Ελπίδα – Γ5

Τον τελευταίο καιρό, αναθεωρητές της ελληνικής ιστορίας προσπαθούν να αλλάξουν τα ιστορικά δεδομένα, παρουσιάζοντας κάποιες απόψεις με σκοπό να κρύψουν την ιστορική αλήθεια. Μειώνουν το ρόλο της εκκλησίας στην επανάσταση του 1821, στυλώνουν αγωνιστές   και τονίζουν ότι η εκκλησία ήταν καθέτως αντίθετη με την ιδέα της επανάστασης. Από τη μία, όπως έχουμε διδαχτεί, η Ελληνική εκκλησία δεν ήταν σύμφωνη από την αρχή, αλλά στη συνέχεια βοήθησε ενεργά στην επανάσταση του 1821.

Εξάλλου, επισημαίνουμε ότι ο αρχηγός της Επαναστάσεως, Αλέξανδρος Υψηλάντης, είχε διαμηνύσει από τον Ιανουάριο του 1821 προς τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη ότι ενδέχεται ο Πατριάρχης να προβεί σε αποκήρυξη της Επαναστάσεως, για να προστατεύσει τους Έλληνες των μη επαναστατημένων περιοχών, και η αποκήρυξη αυτή δεν θα εκφράζει το πραγματικό φρόνημά του. Δύο άντρες υπήρξαν τότε σωτήρες του έθνους. Ο Εθνομάρτυρας Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄και ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο οποίος έσωσε την Επανάσταση με τη διπλωματική δεξιοτεχνία του, καθώς επέτυχε στο Λάιμπαχ να ματαιώσει απόφαση των εκεί συγκεντρωμένων αρχηγών των Μεγάλων τότε Δυνάμεων για επέμβαση του αντεπαναστατικού συνασπισμού των εναντίον του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων και, μάλιστα, για να επιτύχει τη ματαίωση αυτή, προσπάθησε να συντάξει ο ίδιος αποκήρυξη του Αλεξάνδρου Υψηλάντη ως Αρχηγού της Επαναστάσεως των Ελλήνων.

Δυο «αποκηρύξεις», λοιπόν, συνέβαλαν κρίσιμα για την περίσωση το 1821 του Γένους των Ελλήνων και για τη μη καταστολή με διεθνή σύμπραξη της απελευθερωτικής του Επαναστάσεως. Έτσι πιστεύω ότι οι ιστορικοί δημιουργούν λάθος γνώμη για αυτές τις αποκηρύξεις, πόσο μάλλον και για τον ρόλο της εκκλησίας.

Πηγή: http://lomak.blogspot.gr/

Κυβερνήτη Μαρία – Ελένη, Μανιτάρη Σοφία, Λαμπροπούλου Χριστίνα – Β2

Το παρακάτω είναι ένα από τα πιο συγκινητικά βίντεο που προκαλούν προβληματισμό και ανησυχία στην κοινωνία σήμερα, αντικατοπτρίζοντας τη λύπη και τη δυστυχία που νιώθει ένα παιδί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το μήνυμα που υπογραμμίζεται στο τέλος του βίντεο είναι: «Just because it isn’t happening here, it doesn’t mean it isn’t happening» που σημαίνει : «Επειδή δε συμβαίνει εδώ, αυτό δε σημαίνει πως δε συμβαίνει».

Παρακολουθήστε το, επιλέγοντας τον παρακάτω σύνδεσμο!!!!!

">

Σε αυτό το άρθρο θα θέλαμε να σας αναφέρουμε πως τελικά τα κινούμενα σχέδια δεν είναι τόσο αθώα όσο φαίνονται. Στο διαδίκτυο έχουν αναρτηθεί δεκάδες άρθρα που υποστηρίζουν πως η Disney περνάει υποσυνείδητα μηνύματα στα παιδιά. Όπως φαίνεται και σε εικόνες, τα καρτούν προωθούν κάποια μηνύματα σεξουαλικού, καθώς και σατανιστικού περιεχομένου και σκληρής βίας. Θα αναρωτιέστε πώς τα μικρά παιδιά θα καταλάβουν κάτι τέτοιο, όμως κάποια σύμβολα όπως το πεντάλφα, σατανιστικές χειρονομίες και “πονηρές” εικόνες μένουν στο υποσυνείδητο των παιδιών και είναι πολύ πιθανό στο μέλλον να τα υιοθετήσουν.

Γι’ αυτό, μήπως θα πρέπει να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί με το τι βλέπουμε και να εξετάζουμε όλες τις παραμέτρους γύρω από αυτό;

Τα παιδιά ακούν συνέχεια από τους γονείς τους ότι θα πρέπει να μάθουν να σέβονται. Να σέβονται τους μεγαλύτερους, να σέβονται τους δασκάλους, να σέβονται τους συγγενείς τους και ούτω καθεξής. Καλά όλα αυτά και σύμφωνοι, όμως είναι άλλο πράγμα να ζητάνε από το παιδί να είναι ευγενικό με τους άλλους (κάτι που επιβάλλεται), και άλλο να ζητάνε να σέβεται (κάτι που κερδίζεται).

O σεβασμός δεν είναι κάτι που μπορείς να το επιβάλεις σε κάποιον. Για παράδειγμα, αν η μαμά πει στο παιδί με αυστηρή φωνή “Κάτσε να διαβάσεις, αλλιώς δεν έχει τηλεόραση” και το παιδί υπακούσει, αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί σέβεται απαραίτητα τη γνώμη της μητέρας του. Ο φόβος και η επιβολή, δεν έχουν να κάνουν με το σεβασμό. Αν οι γονείς θέλουν να φτιάξουν μια καλή σχέση με το παιδί τους και θέλουν να τους δείχνει σεβασμό, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να σέβονται οι ίδιοι το παιδί τους. Ο σεβασμός σε κάθε ανθρώπινη σχέση κερδίζεται και από τις δύο πλευρές.

Οι γονείς αρκετά συχνά και άθελά τους, δεν δείχνουν σεβασμό στα παιδιά και κατά συνέπεια, τα παιδιά όχι μόνο δεν σέβονται τους γονείς τους, αλλά ούτε τους άλλους και ούτε τον ίδιο τους τον εαυτό. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οι γονείς δεν αγαπούν τα παιδιά τους ή ότι είναι κακοί γονείς. Απλά δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και αυτό είναι που οδηγεί σε έλλειψη σεβασμού. Τα παιδιά που δεν σέβονται τον εαυτό τους είναι πιο πιθανό να επιδεικνύουν αρνητικές συμπεριφορές όπως κάπνισμα, χρήση αλκοόλ, ή να φέρονται αρνητικά στους άλλους.

Γιάννης Μαυρομάτης, Χριστίνα Λιασκώνη, Ιωάννα Μανουκιάν – Β2

Το να γελάσει κανείς 100 φορές ισούται με 15 λεπτά άσκησης. Για κάθε λεπτό καίμε 1 θερμίδα, ενώ γυμνάζονται έντονα οι κοιλιακοί μύες!! Επιπλέον, 17 λεπτά γέλιου ημερησίως θεωρούνται ικανά να αυξήσουν κατά 1 ημέρα το προσδόκιμο ζωής, ενώ οι άνθρωποι που δεν χαμογελούν είναι περισσότερο επιρρεπείς σε καρδιακές και εγκεφαλικές παθήσεις. Επίσης, μειώνει τη βουλιμία και κάνει τον άνθρωπο πιο ανθεκτικό στον πόνο. Μειώνει την πίεση, το άγχος, το στρες και αυξάνει την ευκαμψία των μυών.

Το χαμόγελο και το γέλιο, επίσης, αποτελεί το τέλειο αντιγηραντικό φάρμακο αφού για να κάνουμε μία ρυτίδα χρειάζεται να γελάσουμε 250.000 φορές ενώ με το κατσούφιασμα αρκούν οι μισές φορές! Οι ενήλικοι άνθρωποι πλέον έχουν ξεχάσει τι πάει να πουν οι λέξεις χαμόγελο και γέλιο. Ενώ ένα παιδί γελάει έως και 400 φορές την ημέρα, ένας ενήλικας γελά μόνο 17! Σίγουρα ένας ενήλικας αντιμετωπίζει περισσότερες δυσκολίες και αντιξοότητες από ένα μικρό παιδί αλλά οι ειδικοί επισημαίνουν πως ακόμα και ένα «προσποιητό» γέλιο μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο στη ψυχική και σωματική μας υγεία συγκριτικά με ένα θλιμμένο πρόσωπο.

Ξεχάστε για λίγο την καθημερινότητα, αφιερώστε κάποια στιγμή της ημέρας στον εαυτό σας όπου θα χαλαρώσετε και θα χαμογελάτε!