Το διήγημα η στοιχειωμένη κάμαρα περιγράφει τη ζωή της Αρετής μετά την απώλεια της μητέρας της και του καινούργιου γάμου του πατέρα της με κεντρικό θέμα την απώλεια, την προδοσία και τη συγχώρεση.

Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας είναι η Αρετή γιατί μετά από ό,τι πέρασε καταφέρνει να συγχωρέσει τον πατέρα της. Πιστεύω ότι το διήγημα έχει αληθοφάνεια ειδικά για την εποχή στην οποία διαδραματίζεται, ενώ μέσα από τις ανατροπές καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Η αγαπημένη μου σκηνή είναι όταν συγχωρεί τον πατέρα της γιατί είναι μία σκηνή που σε γεμίζει συγκίνηση και προκαλεί ευγενικά συναισθήματα.

Ωστόσο λόγω της καθαρεύουσας το διήγημα γίνεται δύσκολο στην κατανόηση και στο διάβασμα οπότε θα το πρότεινα στους ενήλικες αναγνώστε καθώς τους νέους μπορεί να τους οδηγήσει να χάσουν το ενδιαφέρον τους.

Με βάση όλα τα παραπάνω θα βαθμολογούσα το διήγημα με 8/10 εφόσον έχει πολύ ωραία ιστορία αλλά η γλώσσα στην οποία είναι γραμμένο μπορεί να δυσκολέψει το νεανικό κοινό.

Μελίνα Αντωνίου (Γ1)