Η πρωτοχρονιά μας βρήκε οικογενειακώς στο Άμστερνταμ. Φυσικά το μουσείο Van Gogh ήταν το κύριο αξιοθέατο στο πρόγραμμά μας

Φτάσαμε νωρίς και απολαύσαμε καταρχήν την αρχιτεκτονική του κυλινδρικού κτιρίου. Η τεράστια αίθουσα υποδοχής με τις ψηλές τζαμαρίες και τα πολλά επίπεδα μας ενθουσίασε.

Η πρώτη αίθουσα ήταν αφιερωμένη στις αυτό προσωπογραφίες του καλλιτέχνη. Και εγώ που νόμιζα ότι ήταν μια, αυτή η πολύ γνωστή αυτοπροσωπογραφία. Τελικά ήταν πολλές, πάρα πολλές. Με χρώμα ή μόνο με μολύβι και κάποιες ίσως με κάρβουνο. Ήταν τόσες πολλές που γέμιζαν μια ολόκληρη αίθουσα.

Στην ξενάγηση έμαθα ότι ο Βίνσεντ από την εφηβεία του ακόμη αγαπούσε τα λουλούδια τα πουλιά, τα έντομα και εντυπωσίαζε με την ικανότητά του να ζωγραφίζει. Τα αγαπημένα του λουλούδια ήταν ταυτόχρονα και τα πιο διακριτικά, αυτά που ζουν και ανθίζουν χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση. Ο καλλιτέχνης πίστευε ότι «η φύση πάντα εναντιώνεται στον καλλιτέχνη αλλά όποιος παίρνει την τέχνη στα σοβαρά δεν θα αφήσει αυτήν την αντίσταση να τον αποθαρρύνει». Πίστευε ότι έχει αποκτήσει μια αμοιβαία φιλική σχέση με τη φύση και σε μια επιστολή προς τον αδελφό του Τεό έγραψε για την επιθυμία του να στολίσει το ατελιέ του στην Αρλ, που μετακόμισε αργότερα, με « πέντε-έξι πίνακες με ηλιοτρόπια».

Τα ηλιοτρόπια του Van Gogh με ενθουσίασαν τόσο που ήθελα να τα αποτυπώσω με το δικό μου χέρι και να φανταστώ για λίγο πώς θα ήταν να ζωγράφιζα τον Bίνσεντ από κοντά.

Σε κάθε παιδί με περιέργεια για την τέχνη, προτείνω το μουσείο Van Gogh στο Άμστερνταμ! Θα γνωρίσει έναν ευαίσθητο και λίγο παράξενο καλλιτέχνη με έργα που μπορεί να καταλάβει και να απολαύσει ακόμα και ένα παιδί.

Μπάμπης Μαστρογιάννης (Α2)

Πηγή

Art Book, Van Gogh, Eκδ. Electa