Θωμάς Σουλίωτης
Καθώς διάβαζα τα διηγήματα του Σαμαράκη, μου τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή το «Ποτάμι». Όχι μόνο η ιστορία του διηγήματος μου άρεσε, αλλά και το πως η περιγραφές του Σαμαράκη έκαναν τους αναγνώστες να μπορούν να φτιάξουν μια εικόνες στο μυαλό τους αλλά και να μπουν στο ρόλο των ηρώων του διηγήματος.
Ξεκινώντας να διαβάζω, συμπάθησα πολύ τον στρατιώτη που πρωταγωνιστεί στο μικρό διήγημα διότι δίνεται μία πλήρης περιγραφή για τα συναισθήματα και τις σκέψεις του. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης μου κράταγε συνεχώς το ενδιαφέρον η σκέψη του στρατιώτη να μπει στο ποτάμι αλλά και η αγωνία για την εξέλιξη της ιστορίας.
Μία από τις σκηνές που μου άρεσαν στο διήγημα ήταν όταν ο κουρασμένος στρατιώτης επιτέλους μπήκε στο ποτάμι και ανακουφίστηκε καθώς περίμενε αυτή τη στιγμή από την αρχή της ιστορίας.
Το βιβλίο μού προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα λόγω της απρόσμενης εξέλιξης. Θα το πρότεινα σε όσους αγαπούν τις περιπετειώδεις ιστορίες.
Ειρήνη Σπηλιωτοπούλου
Ένα βιβλίο που θα πρότεινα είναι το «Ζητείται Ελπίς» και συγκεκριμένα το διήγημα «Το ποτάμι». Το διήγημα μιλά για το πώς ο πόλεμος χωρίζει τους ανθρώπους και πώς τους σκληραίνει.
Η ιστορία του διηγήματος εξελίσσεται κοντά σε ένα ποτάμι όπου, καθώς υπάρχει πόλεμος, απαγορεύεται στους στρατιώτες να κολυμπήσουν. Ο πρωταγωνιστής μας όμως το τολμά, αλλά όπως φαίνεται δεν ήταν ο μόνος.
Το διήγημα μου δημιούργησε διάφορες σκέψεις και συναισθήματα. Σε ορισμένα σημεία ένιωσα άγχος και αγωνία, ενώ σε άλλα στεναχώρια και απογοήτευση.
Η αγαπημένη μου σκηνή ήταν όταν ο ένας στρατιώτης αποφάσισε να διαλέξει την ειρήνη και να μην πυροβολήσει τον άλλο στρατιώτη. Αυτή η συγκεκριμένη σκηνή μου έφερε γαλήνη και ένιωσα μια ελπίδα ότι ακόμη και στον πόλεμο υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται ανθρώπινα. Θα έλεγα επίσης πως αυτός ο στρατιώτης ήταν ο αγαπημένος μου χαρακτήρας γιατί πιστεύω πως κι εγώ θα έκανα το ίδιο.
Κάτι που θα μου άρεσε να περιλάμβανε επίσης είναι οι σκέψεις και τα συναισθήματα του αντίπαλου στρατιώτη.
Συνοψίζοντας, πρόκειται για ένα πολύ καλογραμμένο και ενδιαφέρον διήγημα. Αν έπρεπε να το βαθμολογήσω, θα του έδινα 8/10.
Δανάη Παπαδάκου
Ένα βιβλίο που θα πρότεινα είναι το «Ζητείται Ελπίς». Ένα διήγημα της συλλογής που μου κέντρισε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον είναι το διήγημα «Το ποτάμι».
Η ιστορία του διηγήματος εκτυλίσσεται σε εμπόλεμη ζώνη. Το θέμα του διηγήματος είναι μια απρόσμενη συνάντηση δύο στρατιωτών που προσπαθούν να ξεφύγουν για λίγο από τα δεινά του πολέμου. Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας ήταν ο στρατιώτης του οποίου παρακολουθούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα.
Οι χαρακτήρες γενικά έχουν αρκετή αληθοφάνεια εξαιτίας των συναισθημάτων τους που περιγράφονται τόσο αναλυτικά και ζωντανά.
Η αφήγηση μου κράτησε το ενδιαφέρον, ιδιαίτερα η σκηνή στην οποία συναντιούνται οι δύο στρατιώτες καθώς με ενδιέφερε να δω τις αντιδράσεις τους
Το διήγημα μού προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα. Χάρηκα σε σκηνές όπου οι ήρωες ένιωθαν ανακούφιση και ηρεμία, αλλά λυπήθηκα για την τραγική εξέλιξη.
Θα άλλαζα ίσως το τέλος, ώστε οι δύο στρατιώτες να μιλήσουν περισσότερο για τη ζωή τους πριν από τον πόλεμο.
Θεωρώ ότι το διήγημα είναι κατάλληλο για όλες τις ηλικίες και θα του έδινα 8/10.
Αναστάσιος Αυλωνίτης
Το διήγημα που μου άρεσε περισσότερο από τη συλλογή διηγημάτων «Ζητείται Ελπίς» είναι το «Ποτάμι». Το εν λόγω διήγημα παίρνει μέρος σε έναν πόλεμο. Η πλοκή του διηγήματος έχει να κάνει με έναν στρατιώτη που, για να χαλαρώσει και να ξεκουραστεί από τον πόλεμο, θέλει να πάει να κολυμπήσει σε ένα ποτάμι. Όμως έχει διαταγή να μην πάει.
Ο χαρακτήρας ήταν αληθοφανής και έκανε κυρίως αυτά που θα έκανε ο οποιοσδήποτε άνθρωπος στη θέση του. Το αγαπημένο μου μέρος του διηγήματος ήταν το τέλος και το μήνυμα που αφήνει στον αναγνώστη. Η πλοκή είναι ενδιαφέρουσα και σε κάνει να θέλεις να δεις τι θα γίνει στη συνέχεια. Δεν νομίζω ότι υπήρχε κάτι που δεν μου άρεσε.
Πιστεύω ότι το διήγημα αυτό θα σας αρέσει, όπως άρεσε και σε εμένα. Το προτείνω στους λάτρεις των μικρών διηγημάτων αλλά και των πολεμικών μυθιστορημάτων. Το βαθμολογώ με 8,5/10, γιατί μου άρεσε πολύ και με έκανε να περάσω ευχάριστα τον χρόνο μου. Όμως δεν του βάζω παραπάνω, γιατί δεν είναι το είδος βιβλίων που συνήθως διαβάζω.


