Γραβάνη Φωτεινή

Ζητείται ελπίδα. Ένα μήνυμα προς τον κόσμο

Ζητείται ελπίδα. Γιατί σήμερα ο κόσμος είναι πολύ ψυχρός και σκληρός. Εμφανίζεται πόλεμος σε κάθε γωνιά του κόσμου και όλοι ελπίζουμε πως κάποτε αυτό θα λήξει. Κάθε μέρα όλο και περισσότερο αγωνιούμε για το αν θα είμαστε εμείς η επόμενη χώρα που θα εμπλακεί σε αυτή την ιστορία.

Ζητείται ελπίδα, γιατί κάθε λεπτό ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι σκοτώνονται εξαιτίας ενός πολέμου. Ενός πολέμου για τον οποίο δεν φταίνε οι ίδιοι. Πεθαίνουν και ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, χωρίς φαγητό και νερό. Χάνουν αγαπημένους και μαζί τους την ελπίδα. Ή ήταν από εκείνη τη μοίρα τους;

Όμως η ανθρωπότητα δεν θα χαθεί έτσι. Ελπίζω πως θα αγωνιστούμε. Ελπίζω πως οι άνθρωποι θα ανακτήσουν κάποτε την έννοια της ελευθερίας και αυτό θα δώσει ελπίδα.

Ζητείται ελπίδα, γιατί οι άνθρωποι πρέπει να ζήσουν. Γιατί δεν αξίζει να χαθούν ζωές από τα δεινά ενός λάθους.

Ζωή Γιαννοπούλου

«Ζητείται ελπίδα γιατί…»

Ζητείται ελπίδα γιατί ο κόσμος τη χρειάζεται. Σε πολλά μέρη του κόσμου τώρα γίνεται πόλεμος, παιδιά πεθαίνουν, άνθρωποι τραυματίζονται και πολλές γυναίκες βασανίζονται.

Ζητείται ελπίδα γιατί ο ένας απομακρύνεται από τον άλλο. Όλοι είναι παγιδευμένοι στον δικό τους μικρόκοσμο, έχοντας για παρέα την τεχνητή νοημοσύνη, χιλιάδες διαδικτυακούς «φίλους», ψηφιακά εργαλεία και φίλτρα που δημιουργούν μία άλλη εκδοχή του εαυτού τους.
Ζητείται ελπίδα γιατί κυριαρχούν η αδικία και ο εγωισμός. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Ζητείται ελπίδα γιατί η αγάπη, η εμπιστοσύνη και η ευγένεια είναι υπό εξαφάνιση. Οι πραγματικές φιλίες είναι δύσκολο να βρεθούν, οι άνθρωποι αποξενώνονται και η μοναξιά είναι κυρίαρχη.

Ζητείται ελπίδα για εσένα, για εμένα, για όλους.

Κίμων Δημητριάδης

Ζητείται Ελπίδα

Οι άνθρωποι περπατούν βιαστικά στους δρόμους. Δεν κοιτάζουν γύρω τους. Τα μάτια τους είναι κουρασμένα, σαν να έχασαν κάτι σημαντικό. Κάθε μέρα ακούμε τα ίδια νέα: πόλεμοι, φτώχεια, βία, παιδιά που μεγαλώνουν μέσα στον φόβο, δάση που καίγονται, άνθρωποι μόνοι. Και εμείς αρχίσαμε να συνηθίζουμε.

Χθες είδα έναν ηλικιωμένο να ψάχνει στα σκουπίδια. Κανείς δεν τον σταμάτησε. Ένα παιδί ζητούσε βοήθεια στο φανάρι και οι οδηγοί κοιτούσαν αλλού.

Κι όμως κάπου υπάρχει ακόμη μια μικρή σπίθα. Γι’ αυτό Ζητείται Ελπίς. Γιατί χωρίς αυτήν ο κόσμος γίνεται πιο σκοτεινός.