Μα υπήρχε και μια πολύ κακιά που τη λέγανε κοκκινοσκουφίτσα και έμενε σε μια μικρή καλύβα στο δάσος.

Μια μέρα που ο λύκος ξεκίνησε να πάει στο σπίτι της γιαγιάς του ξαφνικά στο δάσος συνάντησε την Κοκκινοσκουφίτσα.

• Ε! Καλέ Λύκε θα μου δώσεις το φαγητό που έχεις για να φάω: Είπε η Κοκκινοσκουφίτσα
• Όχι δεν θα σου το δώσω! Είναι της γιαγιάς μου που είναι άρρωστη απάντησε ο λύκος. Και συνέχισε το δρόμο του.

Η Κοκκινοσκουφίτσα όμως κλείδωσε την γιαγιά στην ντουλάπα και πήρε τα ρούχα της. Μετα από λίγο έφτασε και ο λύκος.

Όταν είδε την Κοκκινοσκουφίτσα ντυμένη γιγιά ρώτησε:

• Γιαγιά γιατί έχεις τόσο μεγάλα δόντια:
• -Για να σε φάω απάντησε  η Κοκκινοσκουφίτσα

Όρμησε τότε να σκοτώσει τον λύκο. Ευτυχώς εκείνη τη στιγμή έφτασε ο κυνηγός με το όπλο του. Μόλις τον είδε η Κοκκινοσκουφίτσα, φοβήθηκε και έτρεξε να φύγει για να σωθεί.

΄Έτσι γλίτωσε ο Λύκος, ελευθέρωσαν και τη γιαγιά και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Κωνσταντινίδης Αντρέας

Η Κοκκινοσκουφίτσα ήταν πολύ άτακτο κορίτσι. Δεν βοηθούσε καθόλου την μαμά της στις δουλειές και γενικά ήταν πολύ ανυπάκουη.

Είχε και μια γιαγιά που έμενε ψηλά στο βουνό. Κάθε φορά που η μαμά ζητούσε από την Κοκκινοσκουφίτσα να πάει φαγητό στη γιαγιά γινόταν φασαρία. Στο δρόμο για τη γιαγιά της τυραννούσε τα διάφορα ζώα που συναντούσε. Σε άλλα πετούσε πέτρες, άλλα τα χτυπούσε με ξύλα και γενικά με τον τρόπο που τους μιλούσε έδειχνε πως τα αντιπαθούσε πάρα πολύ.

Μια μέρα είδε έναν λύκο τον οποίο δεν μπόρεσε να τον χτυπήσει. Σκέφτηκε λοιπόν να του στήσει παγίδα για να τον πιάσει και να τον σκοτώσει. Έστησε λοιπόν μια θηλιά με ένα σκοινί για να τον πιάσει.

Την επόμενη μέρα πηγαίνοντας στο βουνό ξέχασε την παγίδα που έβαλε και πιάστηκε η ίδια. Κρεμάστηκε στο δέντρο και άρχισε να φωνάζει βοήθεια.

Εκείνη την ώρα περνούσε ο λύκος. Την είδε κρεμασμένη να φωνάζει βοήθεια, αλλά σκέφτηκε πως ο ίδιος του δεν μπορούσε να τη βοηθήσει. Πήγε τρέχοντας προς το σπίτι της γιαγιάς για να βρει κάποιον και να του ζητήσει βοήθεια με τον τρόπο του.

Συνάντησε έναν κυνηγό που για καλή του τύχη δεν τον πυροβόλησε. Του έδωσε να καταλάβει με τον τρόπο του και τον οδήγησε προς την Κοκκινοσκουφίτσα.

Ο κυνηγός κατέβασε την Κοκκινοσκουφίτσα, η οποία κατάλαβε ότι ο λύκος την έσωσε. Ζήτησε από τον κυνηγό να μην τον σκοτώσει και ορκίστηκε στον εαυτό της να μην ξαναχτυπήσει κανένα ζώο και να είναι πολύ υπάκουη στη μαμά της.

Έτσι άλλαξε συμπεριφορά και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Ισμήνη Χαραλαμπίδου

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα δάσος ζούσε η κακιά Κοκκινοσκουφίτσα και ο καλός ο λύκος με την οικογένειά του. Ο λύκος ζούσε σε μια μεγάλη σπηλιά και η Κοκκινοσκουφίτσα σε ένα σπίτι γεμάτο λουλούδια.

Μια ηλιόλουστη μέρα βγήκε ο λύκος να μαζέψει χαμομήλια, για να πιει η οικογένειά του και κυρίως τα παιδιά του που ήταν άρρωστα.

Μόλις έφτασε στο μέρος που είχε τα χαμομήλια εμφανίστηκε η Κοκκινοσκουφίτσα, με το κόκκινο σκουφί της και άρχισαν να συζητούν μεταξύ τους διάφορα πράγματα.

-Γειά σου λύκε θα ήθελες να έρθεις μαζί μου;

-Ναι! Αλλά πού θα πας;

-Θα πάω σε ένα μέρος που έχει πολλά χαμομήλια.

-Εντάξει πάμε.

Όταν έφτασαν σε εκείνο το μέρος, ο λύκος είδε μόνο ένα σπίτι που ήταν καλυμμένο με λουλούδια. Είχε νυχτώσει όμως και γι’ αυτό άρχισε να ανησυχεί πολύ.

Η Κοκκινοσκουφίτσα του είπε να μπει μέσα, αλλά εκείνος ήταν διστακτικός και σκεφτικός. Παρ’ όλα αυτά όμως μπήκε. Η Κοκκινοσκουφίτσα τον ρώτησε αν ήθελε κάτι να φάει ή να πιει. Έπειτα από δυο ολόκληρες ώρες η Κοκκινοσκουφίτσα του είπε να πάνε σε ένα άλλο δωμάτιο και πάλι ο λύκος διστακτικά την ακολούθησε.

Το δωμάτιο ήταν σκοτεινό και είχε μόνο μια καρέκλα με ένα μεγάλο σκοινί. Δεν  υπήρχε πουθενά φως μα ούτε και παράθυρο. Το χειρότερο ήταν πως το πάτωμα είχε κόλλα. Τότε ο λύκος κατάλαβε πως κάτι κακό θα του συνέβαινε.

Και πράγματι έγινε! Η Κοκκινοσκουφίτσα έδεσε τον λύκο στην καρέκλα και δεν μπορούσε να κουνηθεί. Ο λύκος δεν κατάφερε να γυρίσει στην οικογένειά του.

Πέρασαν πέντε ολόκληρες μέρες και ο λύκος δεν είχε επιστρέψει ακόμη στο σπίτι του. Η γυναίκα του και τα παιδιά του ανησύχησαν. Είδαν ότι δεν έρχεται και πήγαν να τον βρούνε. Ντύθηκαν γρήγορα και έτρεξαν.

Το μικρό τους το παιδί είδε με την άκρη των ματιών ένα σπίτι και το είπε στη μαμά του. Έτρεξαν γρήγορα εκεί και χτύπησαν την πόρτα. Τους άνοιξε η Κοκκινοσκουφίτσα. Την ρωτήσανε αν είδε πουθενά τον λύκο. Εκείνη τους απάντησε πως τον είδε και τους κάλεσε να περάσουν μέσα στο σπίτι.

Η Κοκκινοσκουφίτσα σκέφτηκε πως ήταν πολύ άσχημο αυτό που έκανε και μετάνιωσε. Έτσι πήγε τον έλυσε και τον οδήγησε στην οικογένειά του. Όταν αντίκρυσαν τον λύκο έτρεξαν τα μικρά και η μαμά τους και όλοι μαζί αγκαλιάστηκαν. Έπειτα έφυγαν και γύρισαν στο σπίτι τους.

Έτσι έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Αναστασία Μπαμπαλή

Η Κοκκινοσκουφίτσα ήταν ένα κακομαθημένο κοριτσάκι που έβαζε παγίδες στα ζώα του δάσους και τα ταλαιπωρούσε καθημερινά!

Κάποιο πρωί η μαμά της ετοίμασε ένα καλάθι με τρόφιμα και φαγητά και της το έδωσε να το πάει στη γιαγιά. Της είπε όμως να μην περάσει μέσα από το δάσος και να μην ενοχλήσει τα ζωάκια του δάσους.

Η Κοκκινοσκουφίτσα έδωσε την υπόσχεσή της αλλά δεν την κράτησε! Πέρασε λοιπόν μέσα από το δάσος. Περίμενε να δει τον λύκο πιασμένο σε καμιά παγίδα από αυτές που είχε στήσει. Όμως απρόσεχτη όπως ήταν, ξαφνικά πέφτει μέσα στον λάκκο που είχε φτιάξει η ίδια για τον λύκο και τον είχε καλύψει καλά με κλαδιά για να μην φαίνεται. Άρχισε να φωνάζει και να κλαίει γιατί φοβόταν.

Μετά από λίγη ώρα πέρασε από εκεί ο λύκος. Την είδε μέσα στον λάκκο και έφυγε. Η Κοκκινοσκουφίτσα απελπίστηκε. Όμως ο λύκος πήγε και ζήτησε βοήθεια από έναν πολύ καλό κυνηγό που γνώριζε.

Ο κυνηγός με τον λύκο πήγανε στο δάσος εκεί που έδειξε ο λύκος και βγάλανε την Κοκκινοσκουφίτσα από τον λάκκο.

Από τότε η Κοκκινοσκουφίτσα έβαλε μυαλό και δεν ξαναέκανε ποτέ παγίδες για τα ζώα του δάσους, ούτε και τα ενοχλούσε. Παρέα με τον λύκο πήρανε το καλάθι με τα φαγητά και το πήγανε στην άρρωστη γιαγιά.

Έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Τάσος Χατζηπάντου

-Κοκκινοσκουφίτσα χρυσό μου πάνε αυτό το καλάθι με φαγητό στη γιαγιά σου που είναι άρρωστη.

-Ουφ! Κι αυτή η γριά συνέχεια αρρωσταίνει! Να πας εσύ που είναι και μάνα σου! Διαμαρτυρήθηκε η Κοκκινοσκουφίτσα.

-Μα τι λόγια είναι αυτά; Πού τα έμαθες;

-Τι σε νοιάζει εσένα κουτσομπόλα;

-Αρκετά ως εδώ! Πήγαινε τώρα! Της είπε θυμωμένα η μητέρα της.

κοκκινοσκουφίτσα

Έτσι η Κοκκινοσκουφίτσα παίρνει τον δρόμο για το σπίτι της γιαγιάς. Καθώς προχωρούσε προς τον προορισμό της, συνάντησε έναν ευγενικό, καλόκαρδο λύκο που ήθελε να την βοηθήσει. Αυτή τον αγνόησε αλλά δεν πρόσεξε ότι είχε έναν νερόλακκο μπροστά της. Ο λύκος θέλοντας να την βοηθήσει μπήκε μπροστά της και δεν την άφησε να πέσει.

Η αγενέστατη Κοκκινοσκουφίτσα του είπε:

-Μπορούσα να περάσω τον νερόλακκο και μόνη μου δεν χρειαζόμουν βοήθεια από ‘σένα κι επίσης έχω να πάω ένα καλάθι στη γριά μου, γι’ αυτό εξαφανίσου από μπροστά μου!

-Συγγνώμη εγώ ήθελα απλά να βοηθήσω, είπε ο λύκος και την χαιρέτισε ευγενικά.

Η Κοκκινοσκουφίτσα έφτασε στο σπίτι της γιαγιάς της, της πέταξε το καλάθι στα μούτρα κι έφυγε βαριεστημένη. Εκεί όμως που περπατούσε είδε πάλι τον λύκο, ταυτόχρονα όμως είδε κι έναν κυνηγό. Ο κυνηγός μόλις είδε τον λύκο πήγε να τον σκοτώσει, όμως γρήγορα κατάλαβε πως ο λύκος ήταν ήρεμος και καλός.

Όταν η Κοκκινοσκουφίτσα είδε πως δεν είχε σκοπό να σκοτώσει τον λύκο ο κυνηγός, θύμωσε, πήρε την καραμπίνα του κυνηγού και μπάμ!μπάμ! Σκότωσε τον λύκο και τον κυνηγό.

Μόλις έφτασε στο σπίτι της τι να δει! Η γιαγιά της ήταν μέσα και ήταν πολύ θυμωμένη. Τότε έβγαλε από την τσέπη της ένα μαγικό ραβδί, την στόχευσε μ’ αυτό και είπε τα εξής λόγια: «νζιγκλιγκικλόν. Το κακομαθημένο κοριτσάκι καλό να γίνει στη στιγμή νζιγκλιγκικλόν.»

Αμέσως η Κοκκινοσκουφίτσα έγινε καλή, ζήτησε συγνώμη και η γιαγιά με το μαγικό ραβδί της ανάστησε τον λύκο και τον κυνηγό.

Έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Ελευθερία Τζουβαρά

Αναστασία Μπαμπαλή

Ανδρέας Κωνσταντινίδης

Αλέξης Μιλιτίδης

Ελευθερία Τζουβαρά