Aikido... στο ΣουφλίΑΡΑΜΠΑΝΤΖΗ ΝΑΝΤΕΖΝΤΑ – Aikido… στο Σουφλί

Aikido, όπλα

ΑΡΑΜΠΑΝΤΖΗ ΝΑΝΤΕΖΝΤΑ — Mon, 29 Jan 2024 03:04:15 +0000

Στο AIKIDO εκτός των άοπλων τεχνικών, υπάρχουν και μία σειρά απο τεχνικές, ασκήσεις και ΚΑΤΑ, που υλοποιούνται με την χρήση όπλων που είναι ξύλινες απομιμήσεις. Οι απομιμήσεις όπλων που χρησιμοπούνται είναι:

Tanto: Ξύλινο ομοίωμα μαχαιριού. Σκοπός της προπόνησης είναι να καταλάβουμε την απόσταση που πρέπει να διατηρούμε κατά τη διάρκεια κάθε τεχνικής. Ο συγχρονισμός και η ταχύτητα βελτιώνονται μέσω του φόβου που δημιουργεί μια επίθεση με μαχαίρι. Οι τεχνικές που γίνονται με αυτό τον τρόπο ονομάζονται Tantodori. Πρέπει να σημειώσουμε για οποιονδήποτε σκοπεύει να ασχοληθεί με το Aikido για να μπορέσει να ανταποκριθεί σε μια τέτοια επίθεση ότι αυτό είναι αδύνατο. Καμία πολεμική τέχνη δεν μπορεί και δεν πρέπει να δίνει στο μαθητή της την πεποίθηση ότι μπορεί να ανταπεξέλθει σε μια συμπλοκή με μαχαίρι.
Bokken: Ξύλινο ομοίωμα σπαθιού.
Jo: Ξύλινο κοντάρι.

Οι τεχνικές ονομάζονται Bokkendori, jodori αντίστοιχα.

Πηγή: https://www.bushinkan.gr/aikido/weapons

Τι είναι το Aikido;

ΑΡΑΜΠΑΝΤΖΗ ΝΑΝΤΕΖΝΤΑ — Sun, 28 Jan 2024 16:56:57 +0000

Το αϊκίντο (ακριβέστερα:αϊκιντόο) (ιαπωνικά: 合気道‎‎) (aikido ή ακριβέστερα aikidou) είναι μία πολεμική τέχνη που κατάγεται από την Ιαπωνία. Δημιουργήθηκε από τον Μοριχέϊ Ουεσίμπα στη δεκαετία του 1920. Το αϊκίντο είναι τεχνική άμυνας, που επιτρέπει στον αμυνόμενο να προφυλάξει τον εαυτό του χωρίς να τραυματίσει τον αντίπαλο. Βασίζεται περισσότερο στην εκμετάλλευση της αίσθησης ισορροπίας και της τεχνικής του αμυνόμενου παρά στη μυϊκή δύναμη, ενώ εκτός από σωματική αποτελεί και πνευματική άσκηση. Γι” αυτό και ονομάζεται η τέχνη της μη αντίστασης. Συνδυάζει χτυπήματα, λαβες, και εξάσκηση με όπλα.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%8A%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%BF

Μοριχέϊ Ουεσίμπα

ΑΡΑΜΠΑΝΤΖΗ ΝΑΝΤΕΖΝΤΑ — Sun, 28 Jan 2024 16:23:42 +0000

Η ιστορία του αϊκίντο είναι συνδεδεμένη με το πρόσωπο του Μοριχέϊ Ουεσίμπα (1883-1969), μιας από τις πιο διακεκριμένες φυσιογνωμίες των ιαπωνικών πολεμικών τεχνών του 20ου αιώνα. Ο Ουεσίμπα πέρασε τις πρώτες τρεις δεκαετίες της ζωής του μελετώντας διάφορες πολεμικές τέχνες (κυρίως το τζουτζούτσου της σχολής Ντάιτο-ρίου αλλά και κεντζούτσου –ξιφασκία– και άλλα στιλ πάλης) και από τα μέσα της δεκαετίας του ’30, άρχισε να διδάσκει τη δική του εκδοχή μιας τέχνης που στηρίζεται στις ρίψεις και τις ακινητοποιήσεις αλλά και που περιλαμβάνει τεχνικές αφοπλισμού ενάντια σε αντιπάλους οπλισμένους με ξύλινο ξίφος (μποκέν), μακρύ ξύλινο ραβδί(μπο), κοντό ξύλινο ραβδί μήκους 1,20 μ. (τζο) ή μαχαίρι (τάντο). Βασικό χαρακτηριστικό του αϊκίντο έναντι άλλων τεχνών της κατηγορίας τζουτζούτσου είναι η ιδεολογία του Ουεσίμπα η οποία απαγορεύει τους αγώνες και προάγει την αρμονία και την αλληλοκατανόηση μεταξύ των ανθρώπων. Το αϊκίντο σήμερα είναι χωρισμένο σε τρία μεγάλα στιλ, το ένα από τα οποία (Αϊκικάι) διοικείται από τους απογόνους του Ουεσίμπα (αυτή τη στιγμή από τον εγγονό του), κατά το παραδοσιακό ιαπωνικό σύστημα.

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%8A%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%BF