Μανούλα μου γλυκιά, λιμάνι μου και φως,
της ζωής μου ο πιο όμορφος και καθαρός σκοπός.
Εσύ που με το βλέμμα σου τον φόβο τον μερώνεις,
και με μια σου μόνο λέξη την ελπίδα δυναμώνεις.

Στα χέρια σου μεγάλωσαν τα όνειρά μου όλα,
εσύ ήσουν το στήριγμα στην πιο μεγάλη μπόρα.
Κι αν ο καιρός περνά γοργά και όλα γύρω αλλάζουν,
τα μάτια σου για μένα πάντα «αγάπη» θα στάζουν.

Σου χρωστάω τα χαμόγελα, σου χρωστάω τη χαρά,
που με έμαθες να ανοίγω με θάρρος τα φτερά.
Μα όλο τον κόσμο αν γυρίσω, όπου κι αν βρεθώ,
στη δική σου την αγκαλιά πάντα θα επιστρέφω για να σωθώ.

Χρόνια πολλά, στήριγμά μου, πηγή μου και πνοή,
μανούλα μου γλυκιά, είσαι η ίδια μου η ζωή!

Σαββίνα Βασιλακάκου