Ο μαθητής του Γ4, Κυριάκος Φωτόπουλος, όχι μόνο μας δίνει τη δική του άποψη για την τηλεκπαίδευση μα μέσα στην απουσία του δηλώνει ΠΑΡΩΝ στο σχολείο που όπως λέει ο ίδιος «του πρόσφερε απλόχερα γνώση, αγάπη,  ενδιαφέρον και πολλές όμορφες αναμνήσεις με τους συμμαθητές του».

Το διαδίκτυο ολοένα και με μεγαλύτερη  συχνότητα μπαίνει στη ζωή μας ,αποτελώντας ένα νέο μέσο επικοινωνίας και ενημέρωσης. Στις δύσκολες αυτές μέρες που διανύουμε λόγω του ιού (covid-19) ανακαλύψαμε καινούργιες δυνατότητες που παρέχονται από την εξέλιξή της τεχνολογίας και του διαδικτύου, όπως να προσφέρεται η δυνατότητα στους μαθητές να πραγματοποιούν τα μαθήματά τους χωρίς την φυσική παρουσία στο χώρο του σχολείου.

Το νέο αυτό μοντέλο εκπαίδευσης ονομάστηκε «εξ αποστάσεως» εκπαίδευση και έχει χωριστεί σε «σύγχρονη» δηλαδή να μπορεί ο μαθητής να  παρακολουθεί από απόσταση αλλά σε πραγματικό χρόνο τα μαθήματα και σε «ασύγχρονη» όπου ο εκπαιδευτικός αναρτά σε κάποια πλατφόρμα υλικό και ο μαθητής πρέπει να προγραμματίζει ο ίδιος την μελέτη του στο χρονικό πλαίσιο που έχει οριστεί.

Στη νέα αυτή πραγματικότητα διακρίνουμε πλεονεκτήματα  αλλά και μειονεκτήματα  του νέου αυτού εγχειρήματος.

Εστιάζοντας στα πλεονεκτήματα της ηλεκτρονικής μάθησης θα δούμε ότι δεν μπορεί να αντικαταστήσει την φυσική διδασκαλία αλλά να την εμπλουτίσει και να την συμπληρώσει. Επιπλέον δίνει ανεξαρτησία λόγω της απόστασης και το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση των εργασιών. Επίσης υπάρχει ευκολία στην αναζήτηση και την εύρεση πληροφοριών, καθώς και συνεχόμενη επικοινωνία.

Παρόλα αυτά η ηλεκτρονική μάθηση υστερεί, καθώς υπάρχει έλλειψη συσκευών και σύνδεσης με το διαδίκτυο σε αρκετά σπίτια μαθητών και εκπαιδευτικών. Επιπροσθέτως η έλλειψη  εκπαίδευσης και εξοικείωσης  εκπαιδευτικών και μαθητών με την τεχνολογία καθιστά πιο δύσκολη την τηλεκπαίδευση. Βέβαια το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η κοινωνική απομόνωση των μαθητών από την κοινωνική ομάδα του  σχολείου.

Συμπερασματικά τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παραδοσιακή διδασκαλία αλλά και την φυσική παρουσία στο σχολείο. Γι’ αυτό και εγώ όλο αυτό τον καιρό στερήθηκα βόλτες και παρέες , με το σκεπτικό να είμαι υγιής και να μπορέσω να γυρίσω στο σχολείο μου να το αποχαιρετήσω όπως του αρμόζει, αφού είμαι μαθητής της Γ΄ γυμνασίου και σε λίγες μέρες ανοίγω τα φτερά μου για νέους στόχους. Σίγουρα από την νέα σχολική χρονιά  δεν θα είμαι εκεί αλλά οι σκέψεις μου και η καρδιά μου θα είναι για πάντα, αφού πήρα απλόχερα γνώση ,αγάπη, ενδιαφέρον από τους καθηγητές μου και πολλές όμορφες αναμνήσεις με τους συμμαθητές μου.

                             Κυριάκος Φωτόπουλος, Γ’4

» Το διαδίκτυο αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο ψηφιακής τεχνολογίας και έχει επιφέρει επανάσταση στο σχολείο και την οικογένεια κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας.

Υπάρχουν άμεσα αλλαγές στη συμπεριφορά από την υπερβολική χρήση του διαδικτύου.

• Μείωση του χρόνου του εφήβου με την οικογένεια του
• Τάσεις απομόνωσης
• Σύνδεση με άγνωστα άτομα
• Μείωση άσκησης και κίνησης

Πιθανές δευτερογενείς επιπτώσεις

• Κατάθλιψη
• Παχυσαρκία
• Παραμέληση ατομικής υγιεινής
• Μυοσκελετικά και οφθαλμολογικά προβλήματα
• Απουσίες στο σχολείο

Πιθανές επιπτώσεις από χρήση σε βίαια παιχνίδια

• Αλλαγή στη συμπεριφορά
• Αντικοινωνική συμπεριφορά
• Επιθετικότητα
• ΑΡΝΗΤΙΚΉ ΔΙΆΘΕΣΗ

Θα πρέπει να αναπτυχθεί μια ιδιαίτερη συμπεριφορά των γονιών απέναντι σ αυτό το καινούργιο φαινόμενο. Οι ακραίες αντιδράσεις των γονιών αρκετές φορές φέρνουν το αντίθετο αποτέλεσμα στη διαπαιδαγώγηση και στην οριοθέτηση των παιδιών.

Η πλήρης απαγόρευση είναι σίγουρα ουτοπία και ένας  πιθανός λόγος για περαιτέρω σύγκρουση.

Εξάλλου είναι τόσο εύκολη η πρόσβαση στο διαδίκτυο εκτός της οικογένειας, που σίγουρα δεν αποτελεί το πιο αποτελεσματικό μέτρο προστασίας των παιδιών.

Όμως συστήνεται να υπάρχει από την οικογένεια:

• επίβλεψη
• συζήτηση με τα παιδιά
• φιλική συμπεριφορά προς τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και προώθηση των θετικών στοιχείων
•  

  Η σωστή χρήση του διαδικτύου έχει να κάνει γενικότερα με την ύπαρξη ορίων και πειθαρχίας  στη συμπεριφορά μας.

  Αυτός ο παράγοντας θα πρέπει να θεωρηθεί ο πιο σημαντικός για το ρόλο των γονιών απέναντι στα παιδιά!

   

Ο Χρήστος Κλουκινιώτης, μαθητής του Γ1, εντυπωσιάστηκε από την ύπαρξη εορτασμού παγκόσμιας Ημέρας της Οικογένειας και  έστειλε ένα χειρόγραφο άρθρο, εξαίροντας το θεσμό της οικογένειας στην υφήλιο, που παρά τις όποιες αλλαγές συνεχίζει να αποτελεί το βασικό κύτταρο της κοινωνίας. Πηγή των γνώσεων του Χρήστου υπήρξε ένα κείμενο της μητέρας του. Σας το παραδίδω.

«Αμέσως μετά τη γιορτή της μητέρας σειρά έχει ο εορτασμός της οικογένειας. Σήμερα, 15 Μαΐου, είναι η Ημέρα της οικογένειας, που έχει ορισθεί να γιορτάζεται παγκοσμίως σε ετήσια βάση, τις 15 Μαΐου

Η ημέρα καθιερώθηκε από το 1993 για να τονίσει το ρόλο και τη σημασία που  η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει στις οικογένειες. Σκοπός της παγκόσμιας ημέρας είναι να προωθεί την ενημέρωση για ζητήματα που αφορούν την οικογένεια και να αυξήσει τη γνώση των κοινωνικών, οικονομικών, και δημογραφικών ζυμώσεων στις οποίες υπόκεινται οι οικογένειες.

Παρ ότι οι οικογένειες έχουν αλλάξει μορφή κατά τις τελευταίες δεκαετίες όσον αφορά τη δομή τους  αλλά και ως αποτέλεσμα των παγκόσμιων τάσεων και δημογραφικών αλλαγών, τα Ηνωμένα Έθνη συνεχίζουν να αναγνωρίζουν την οικογένεια ως βασική μονάδα της κοινωνίας. »

Η παγκόσμια Ημέρα Οικογένειας γιορτάζεται σε όλες τις χώρες, δείχνοντας τη σημασία που έχει η οικογένεια, για τη σύγχρονη κοινωνία των ριζικών αλλαγών!»

Τον ρώτησα αν θα μπορούσε να κάνει το άρθρο του πιο προσωπικό και να δώσει παραδείγματα στα οποία έχει να παίξει δυναμικό ρόλο η οικογένεια. Και μάλιστα ίσως να μας έλεγε την άποψη της οικογένειας του για τη δική του χρήση όσον αφορά το διαδίκτυο.

Υπήρξα άτυχη τυχερή! Ατυχία γιατί περίμενα να βγάλω «λαβράκι». Αλλα από την άλλη, πώς να μη χαρεί κανείς; Να λοιπόν που δεν είναι όλα τα παιδιά «κολλημένα» στο διαδίκτυο. Αυτό είναι ευλογία.

«Εγώ, κυρία, δεν μ αρέσει το ίντερνετ! Σπάνια μπαίνω. Πιο πολύ ασχολούμαι με τον αθλητισμό! Έγραψα κάτι γενικά, αν θέλετε»

Έστειλε λοιπόν ο Χρήστος την επόμενη μέρα ένα δεύτερο κείμενο χειρόγραφο γενικά για τη χρήση του νετ. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Χρήστος όλες του τις ασκήσεις και εργασίες ,εξάλλου,  (και ήταν κάμποσες) τις  έστειλε χειρόγραφες σε φωτογραφία, όπως φαντάζομαι έκανε σε όλους τους καθηγητές του.

Το κείμενο του θα το διαβάσετε εδώ

Ήδη από το 1983 που επισημοποιήθηκε η λειτουργία του διαδικτύου, δηλαδή 37 χρόνια από τότε δεν αποτελεί πια μόνο ένα μέσο επικοινωνίας αλλά πλέον αποτελεί και ένα μέσο εργασίας.

Το διαδίκτυο  είναι ένα από τα χρησιμότερα εργαλεία που ανακαλύφτηκε από τον άνθρωπο. Από τότε που άρχισε να εισβάλει και να ενσωματώνεται στην καθημερινότητα η κάθε χώρα το χρησιμοποιεί με βάση τις δυνατότητές της. Το διαδίκτυο έχει γίνει πια μέρος της ζωής μας. Το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών από σχετικά μικρή ηλικία έχουν δικά τους κινητά, τάμπλετ και κάθε λογής πράγματα που οι γονείς μας στη δική μας ηλικία δεν φαντάζονταν ποτέ την ύπαρξη τους. Σήμερα μιλάμε για το ηλεκτρονικό εμπόριο, την τηλεργασία και την τηλεκπαίδευση . Οι πιο πολύ ακούνε τηλεκπαίδευση και αναρωτιούνται τι είναι, πώς μπορεί να λειτουργεί ή αν  λειτουργεί. Μα είναι δυνατόν; Και εγώ όταν το άκουσα αναρωτήθηκα και μπήκα σε σκέψεις. Βέβαια στην κατάσταση που βρεθήκαμε η χρήση του διαδικτύου έγινε επιτακτική.

Όλα άρχισαν τον Ιανουάριο του 2020 στην Κίνα, στην περιοχή Γουχαν που εντοπίστηκε ένας νέος ιός με το όνομα Covid19(κορονοϊος). Οι πληροφορίες έλεγαν ότι ο ιός είναι θανατηφόρος, ότι μεταδίδεται πολύ γρήγορα και ότι εμφανίζει πολύ ύπουλα συμπτώματα. Ο κορονοΪός μέσα σε δύο περίπου μήνες κατάφερε να μεταδοθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη. Εξαιτίας λοιπόν αυτών όλα τα σύνορα των χωρών έκλεισαν και μαζί με αυτά έκλεισαν όλα τα κέντρα εκπαίδευσης και οι περισσότερες επιχειρήσεις. Όμως το χειρότερο γεγονός είναι ότι σήμερα 12/5/2020 έχουμε  4.026.993 κρούσματα και 276.385 θανάτους λόγω του ιού παγκοσμίως. Το θετικό βέβαια είναι ότι έχουν αναρρώσει 1.393.268 άτομα.

Όπως αναφέραμε παραπάνω ο κορονοϊος ήταν η αιτία για να διακοπεί η εκπαίδευσή των παιδιών τουλάχιστον στην Ευρώπη. Οι κυβερνήσεις των χωρών αποφάσισαν ότι δεν είναι  επιτρεπτό οι μαθητές να σταματήσουν τη διδασκαλία, την καλλιέργεια και την ανάπτυξη των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων τους . Ειδικότερα οι χώρες που έχουν κλειστά σχολεία και κατέχουν την υποδομή δημιούργησαν κάποιες διαδικτυακές σχολικές πλατφόρμες ώστε τα παιδιά να μην χάσουν την επαφή με τους καθηγητές και το σχολείο τους. Η Ελλάδα συμμετείχε και αυτή με τις δύο πλατφόρμες την e-me και την eclass που διέθετε ήδη. Εννοείται βέβαια ότι όποιο παιδί ήθελε συμμετείχε. Είναι κοινά παραδεκτό ότι από εκείνο το σημείο η εξ αποστάσεως εκπαίδευση ξεκίνησε!

Η αλήθεια είναι ότι χάρηκα αρκετά όταν άκουσα ότι θα ξαναρχίσουν τα μαθήματα. Φοβόμουν ότι η ύλη δεν θα μπορέσει να βγει με αποτέλεσμα να μην ήμουν έτοιμη για το λύκειο. Όμως όταν είδαμε την ενημέρωση από τον γυμνασιάρχη ηρέμησα. Αρχικά όλοι οι μαθητές και καθηγητές απέκτησαν ένα κωδικό πρόσβασης σε αυτές τις ιστοσελίδες. Έπειτα από ένα διάστημα προσαρμογής βάλαμε ένα πρόγραμμα για να ξεκινήσει η εκπαίδευση εξ αποστάσεως . Οι καθηγητές κάθε σχολείου, λοιπόν, άρχισαν να διαμορφώνουν μέσα σε αυτές τις σελίδες υποσελίδες για τα μαθήματα που διδάσκουν. Με την αναμόρφωση όλων των υποσελίδων οι καθηγητές ξεκίνησαν να μας στέλνουν επαναληπτικές ασκήσεις. Φυσικά οι μαθητές έπρεπε να κατεβάσουν τις ασκήσεις, να τις λύσουν, να τις στείλουν στους καθηγητές κι εκείνοι με τη σειρά τους να τις διορθώσουν και να μας τις στείλουν πίσω. Αυτό ακούγεται και είναι πολύ το κουραστικό το ξέρω! Σίγα, σιγά όμως η εξ αποστάσεως εκπαίδευση άρχισε να ακμάζει. Εκτός απ’ το  γεγονός ότι αυτές οι δύο πλατφόρμες βελτιώθηκαν, λίγο μετά τη δημιουργία και την χρησιμοποίησή τους ξεκίνησαν οι δοκιμές για τα ζωντανά μαθήματα ανά δύο τμήματα . Μετά από πολλή προσπάθεια για τη διαμόρφωση και τη δοκιμή των ζωντανών μαθημάτων αποφάσισαν να τα ενσωματώσουν και αυτά στην εκπαίδευση. Ίσως αυτό να ήταν καλό σκέφτηκα, ίσως έτσι θα μπορούσα να νιώσω ότι βρίσκομαι πιο κοντά στο κλίμα της σχολικής μου τάξης. Όταν ήρθε η μέρα για το πρώτο μου ζωντανό μάθημα ήμουν ενθουσιασμένη. Οι καθηγητές μας μας έστειλαν πως να συνδεθούμε στο μάθημα. Πατώντας λοιπόν πάνω στο σύνδεσμο που μας είχε στείλει ο καθηγητής ,μας έβγαζε στην εφαρμογή όπου και μπαίναμε στο μάθημα. Όταν συνδεθήκαμε, χαιρετηθήκαμε, μιλήσαμε και μετά από λίγη ώρα άρχισε η παράδοση. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος είχαμε τις κάμερες και τα μικρόφωνα κλειστά. Όποιος ήθελε να μιλήσει έλεγε ‘’να πω’’ και αν ο καθηγητής του έδινε την άδεια έπαιρνε τον λόγο και μίλαγε.  Το κάθε ζωντανό μάθημα διαρκεί περίπου πενήντα λεπτά. Η αλήθεια είναι ότι διέφερε αρκετά από το μάθημα στο σχολείο. Έλειπαν οι συζητήσεις, τα γέλια , τα αστεία, απουσίαζε ο αυθορμητισμός. Επίσης, δεν είναι το ίδιο να επικοινωνείς με τους φίλους και τους καθηγητές σου εικονικά, χωρίς να υπάρχει φυσική παρουσία. Καθώς περνούσε ο καιρός  τα μαθήματα και οι ασκήσεις άρχισαν να αυξάνονται. Έκτος από τα μαθήματα του σχολείου είχα και τα μαθήματα του φροντιστηρίου των Αγγλικών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να είμαι πολλές ώρες στο διαδίκτυο λύνοντας τις ασκήσεις ή έχοντας μαθήματα. Για μένα αυτό ήταν πολύ κουραστικό. Ήμουν τόσες πολλές ώρες απέναντι από τον υπολογιστή που κουραζόμουν πιο πολύ από τότε που πήγαινα στο σχολείο. Μερικές φορές με πόναγαν τα μάτια μου και το κεφάλι μου. Για να μιλήσω ειλικρινά, υπήρχαν κάποιες στιγμές αδυναμίας που άφηνα τις ασκήσεις στη μέση και τις τελείωνα την επόμενη μέρα. Δεν ήταν λίγες φορές που έκλαιγα από την κούραση και την εξάντληση. Μετά όμως σκεφτόμουν και συνειδητοποιούσα ότι αυτό γίνεται για το δικό μου καλό και γέμιζα ξανά δυνάμεις και ξεκινούσα  από την αρχή. Τελικά αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι όσο περνούσε ο καιρός τα νούμερα των μαθητών στα ζωντανά μαθήματα άρχισαν να μειώνονται. Πιο συγκεκριμένα ενώ στο ένα μάθημα  συνδέονταν τριάντα παιδιά των δύο τάξεων των είκοσι τεσσάρων παιδιών, τώρα στο πιο πρόσφατο μάθημα συνδέθηκαν τα δεκαπέντε. Φυσικά υπάρχουν και αρκετά παιδιά που δεν είχαν πρόσβαση σε αυτό το σύστημα εξαιτίας διάφορων λόγων, αλλά όπως εγγυήθηκε ο αρμόδιος υπεύθυνος θα λυθεί σύντομα και αυτό.

Αβίαστα λοιπόν, συνάγεται το συμπέρασμα ότι το διαδίκτυο στην περίοδο του Κορονοϊού αναδείχθηκε το πιο χρήσιμο εργαλείο για όλους μας. Η εφαρμογή της τηλεκπαίδευσης συνάντησε πολλά εμπόδια αφού κανείς δεν ήταν προετοιμασμένος για όλο αυτό. Η  ομαλή συνεργασία των καθηγητών Πληροφορικής  με τους διευθυντές, με τους υπόλοιπους καθηγητές, τους γονείς και τα παιδιά οδήγησαν σε ένα καλό αποτέλεσμα χωρίς να λείπουν και τα ανάλογα παράπονα. Το διαδίκτυο ως μέσο εκπαίδευσης θα μείνει σίγουρα ως παρακαταθήκη για αντίστοιχες κρίσιμες περιόδους της χώρας μας.

Η μαθήτρια της Γ γυμνασίου

 Παναγιώτα Μακρή

Η μαθήτρια του Γ1, και μέλος της σχολικής εφημερίδας, Μαρία Κορκόντζηλα, γράφει για το πώς βίωσε το ίντερνετ εν μέσω καραντίνας.

Στη σημερινή εποχή το διαδίκτυο έχει γίνει αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινότητάς μας. Οι χρήσεις του ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία, τις ασχολίες και τα ενδιαφέροντα του καθενός. Μπορεί να είναι μέσο ψυχαγωγίας, εκπαίδευσης, ενημέρωσης ή/και επικοινωνίας. Το μόνο σίγουρο, όμως, είναι πως όλοι μας το χρησιμοποιούμε και, όσο κι αν το αρνούμαστε, μας είναι δύσκολο, πλέον, να «αποχωριστούμε». Αν και το διαδίκτυο περιέχει πολλούς κινδύνους, εν μέσω πανδημίας καταλάβαμε όλοι πόσο χρήσιμο είναι.

Αρχικά, με τη βοήθεια του διαδικτύου πραγματοποιήθηκαν διαδικτυακά μαθήματα. Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί, χάρη στην τηλεκπαίδευση, καταφέραμε να συνεχίσουμε τα μαθήματά μας. Αν και όλοι μας αντιμετωπίσαμε δυσκολίες, ως προς την προσαρμογή μας στη νέα αυτή πραγματικότητα, αλλά και στην χρήση του διαδικτύου και του ηλεκτρονικού υπολογιστή, καταφέραμε να τις ξεπεράσουμε και να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό, για να πετύχουμε τους στόχους μας. Έτσι, τα θετικά στοιχεία που αποκομίσαμε είναι πολυάριθμα. Εξελίξαμε τις τεχνολογικές μας δεξιότητες, ανακαλύψαμε «εργαλεία» που έκαναν την διαδικασία της μάθησης ακόμη πιο εύκολη και ενδιαφέρουσα. Επιπλέον, χάρη στο διαδίκτυο, μπορέσαμε να επικοινωνήσουμε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, που λόγω της καραντίνας, δεν είχαμε τη δυνατότητα να επισκεφτούμε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί το αίσθημα της μοναξιάς και της αποξένωσης που, σίγουρα, όλοι νιώσαμε. Παράλληλα, αρκετοί από εμάς κατάφεραν να μείνουν απασχολημένοι, παρακολουθώντας σειρές και ταινίες, παίζοντας κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι ή απολαμβάνοντας την αγαπημένη μας μουσική.

Αντίθετα, τα αρνητικά της χρήσης του διαδικτύου παραμένουν πολυάριθμα. Η παραπληροφόρηση αυτόν τον καιρό είναι ένα κοινό φαινόμενο. Η ανάγκη να μάθουμε για τις νέες εξελίξεις οδήγησε πολλούς να δημιουργήσουν διάφορα σενάρια, τα οποία αρκετοί πίστεψαν χωρίς δισταγμό. Ταυτόχρονα, θεωρώ ότι ο κίνδυνος εθισμού έχει αυξηθεί, καθώς, για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, όλα βασίζονταν στην τεχνολογία: οι αγορές, η πληρωμή λογαριασμών, η επικοινωνία μας με φίλους και συγγενείς, η ψυχαγωγία. Εξαιτίας αυτού, ο ποιοτικός χρόνος με την οικογένειά μας μειώθηκε και η αναπροσαρμογή μας στην κοινωνία θα είναι αρκετά δύσκολη.

Η εμπειρία αυτή ήταν πρωτόγνωρη για όλους. Όμως, το διαδίκτυο βοήθησε αρκετά ώστε να γίνει η καραντίνα πιο ευχάριστη. Παρ’όλ’αυτά, οι ηλεκτρονικές συσκευές δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ανθρώπινη επαφή, αν και προς το παρόν πρέπει να είναι αρκετά μειωμένη, για να προφυλάξουμε την υγεία μας και των αγαπημένων μας προσώπων.

Προτείνεται από το μέλος του Μπλογκ, Γεωργία Ζ.,  Γ1

Η Γεωργία Ζ., μαθήτρια Γ1, μοιράζεται μαζί μας ένα άρθρο που βρήκε και είναι πράγματι αρκετά ενδιαφέρον εν μέσω περιορισμού όλων  μας στο σπίτι, μακρυά από τις καθημερινές δραστηριότητες μας όπως τις ξέραμε.

Ο εθισμός στο διαδίκτυο είναι μια σχετικά νέα μορφή εξάρτησης. Αναφέρεται στη περίπτωση όπου το διαδίκτυο αποκτά μεγαλύτερη σημασία και προτεραιότητα στη ζωή σου από τους φίλους, την οικογένεια και την εργασία σου, κυριαρχεί στη καθημερινότητα σου και είναι ένα στοιχείο της που δεν θέλουμε να αποχωριστείς. Αν και ο όρος «εθισμός» στο Διαδίκτυο παραμένει αμφιλεγόμενος από την επιστημονική κοινότητα, εν τούτοις έχουν αναφερθεί αρκετές περιπτώσεις παιδιών και εφήβων που δαπανούν υπερβολικά πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή παίζοντας ηλεκτρονικά-διαδικτυακά παιχνίδια, μιλώντας διαδικτυακά σε δωμάτια συνομιλιών ή σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης , ενώ ξεχνούν ή παραμελούν άλλες σημαντικές δραστηριότητες. Το Διαδίκτυο έχει την ικανότητα να καλύψει συγκεκριμένες ψυχολογικές ανάγκες σου. Ένα από τα χαρακτηριστικά του μέσου είναι ότι σου δίνει τη δυνατότητα να προβάλλεις μια επιθυμητή και όχι την πραγματική εικόνα του εαυτού σου, χωρίς να έχεις περιορισμούς και συνέπειες. Η εξάρτηση από το διαδίκτυο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα άλλων ψυχικών διαταραχών, όπως κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, διαταραχές προσωπικότητας και κοινωνική φοβία.

Σοβαρό πρόβλημα ο εθισμός στο διαδίκτυο

Προειδοποιητικές ενδείξεις για τον εθισμό στο διαδίκτυο

Αδυναμία του ατόμου να σταματήσει τη δραστηριότητα, ή ανεπιτυχείς προσπάθειες να μειώσει ή να ελέγξει το χρόνο ενασχόλησης με το διαδίκτυο.
Επιθυμία να περνά ολοένα και περισσότερο χρόνο στο Διαδίκτυο και περισσότερο από αυτό που είχε αρχικά προγραμματιστεί.
Σκέψεις για προηγούμενες online δραστηριότητες ή αναμονή της επόμενης δραστηριότητας online.
Χρήση του Διαδικτύου για όλο και περισσότερο χρονικό διάστημα προκειμένου να ικανοποιηθεί.
Παραμέληση ή και απομόνωση από την οικογένεια και τους φίλους και διακινδύνευση απώλειας σημαντικών σχέσεων ή εκπαιδευτικών ευκαιριών και μείωση των σχολικών επιδόσεων.
Συναισθηματικό κενό, ανία, ανησυχία, άσχημη διάθεση, επιθετικότητα, όταν δεν είναι online, ή όταν προσπαθεί να περιορίσει τη χρήση.
Επανάπαυση στην οικογένεια και τους φίλους ή αδιαφορία σχετικά με τις δραστηριότητες και τις ευθύνες που του αναλογούν.
Αίσθηση ευεξίας, ευτυχίας και ευφορίας όταν βρίσκεσαι στον υπολογιστή.
Αισθήματα ενοχής ή αμυντική συμπεριφορά σχετικά με τη χρήση του Διαδικτύου που μπορούν να εκδηλωθούν και με ψέματα προς τα μέλη της οικογένειας ή φίλους, προκειμένου να αποκρύψει το χρόνο παραμονής στο Διαδίκτυο.
Χρήση του Διαδικτύου σαν ένα τρόπο για να ξεφύγει από τα προβλήματα η να απαλλαγεί από ένα αίσθημα δυσφορίας και κακής διάθεσης.
Μπορούν όμως να παρατηρηθούν και διάφορα σωματικά συμπτώματα όπως:

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα.
Ξηροφθαλμία.
Ημικρανίες και σοβαροί πονοκέφαλοι.
Προβλήματα και πόνοι στη μέση.
Διατροφικές ατασθαλίες, όπως, για παράδειγμα, η παράλειψη γευμάτων.
Παραμέληση της προσωπικής υγιεινής.
Διαταραχές του ύπνου και αλλαγές στις ώρες του ύπνου, όπως υπνηλία τις πρωινές ώρες εξαιτίας της χρήσης του Διαδικτύου τη νύχτα.
lampΣυμβουλές για αντιμετώπιση του φαινομένου
Εάν το πρόβλημα αναγνωριστεί σε αρχικό στάδιο, είναι πολύ πιο εύκολο να αντιμετωπισθεί.
Να αναζητήσουμε βοήθεια, εάν χρειαστεί.
Καλλιεργούμε σωστές στάσεις αξιοποίησης του διαδικτύου από μικρή ηλικία έτσι ώστε να απολαμβάνουμε τα θετικά της τεχνολογίας χωρίς αρνητικές συνέπειες.
Να μην παραμελούμε τις δραστηριότητές μας, τον ύπνο μας, τους φίλους μας και την οικογένειά μας προς χάρη του Διαδικτύου.

Υλικό
Εδώ μπορείτε να κατεβάσετε μια παρουσίαση για τον Εθισμό σε μορφή pptx .

Επίσης μπορείτε να κατεβάσετε και να εκτυπώσετε το φυλλάδιο του Εθισμού εδώ.

Τέλος, μπορείτε παρακάτω να παρακολουθήσετε ενα διαδικτυακό σεμινάριο για τον Εθισμό στο διαδίκτυο:" rel="nofollow">

Καλωσορίζουμε τους νεαρούς και τις νεαρές μαθήτριες με τη δημιουργία του τρίτου τεύχους μας.

Διατρέχουμε εδώ και δύο μήνες σχεδόν μια περίοδο κατά την οποία το internet παίζει εξαιρετικό ρόλο στη ζωή όλων. Θα θέλαμε τα μέλη να μας περιγράψουν πως βιώνουν τη σχέση αυτή με το διαδίκτυο εν μέσω κοροναϊού και εν μέσω του κατ’οίκον περιορισμού.

.

Ωστόσο, ακριβώς πριν τη καταιγίδα που χτύπησε σχεδόν ταυτόχρονα με λίγη πράγματι χρονική διαφορά σχεδόν ολόκληρο τον πλανήτη, είχε ζητηθεί από τις ομάδες να παραδώσουν σε λίστα τα κυριότερα σημεία των απόψεων τους. Μια από τις ομάδες είχε καταφέρει να παραδώσει έγκαιρα τις απόψεις τους σε ένα φύλλο χαρτί.

Πρόκειται για την ομάδα τεσσάρων κοριτσιών- Νικολίας, Αθανασίας, Αναστασίας και Δήμητρας.

Οι συγκεκριμένες λοιπόν μαθήτριες δεν πιστεύουν πως το πρόβλημα είναι τόσο έντονο, ωστόσο παραδέχονται πως όλοι τους σίγουρα κάποια στιγμή θα πέσουν στην παγίδα του να παρουσιάσουν κάτι ψεύτικο! Επίσης δε δέχονται ότι η παρέα με τους φίλους/φίλες είναι μια μοναχική πορεία όπως παρουσιάζεται στα βιντεάκια

Ιδού το δικό τους συμπέρασμα:

«Δε χρειάζονται τα πάντα που κάνεις την προσοχή των άλλων»

Και ενώ λοιπόν το διαδίκτυο γίνεται όλο και πιο δημοφιλές στα παιδιά, στα νοσοκομεία Παίδων λειτουργούν πλέον κλινικές για άτομα που έχουν εθιστεί.

Τι σημαίνει εθισμός στο Διαδίκτυο και ποια συμπτώματα παρουσιάζουν τα παιδιά; Διαβάστε περισσότερα στο site με τον παρακάτω σύνδεσμο

https://www.hamogelo.gr/gr/el/ta-nea-mas/prin-chtipisei-to-koudouni-antimetopizo-ton-ethismo-sto-diadiktio/