Στα χρυσάνθεμα πατάει,

βρέχει, αστράφτει και βροντάει

Με την πρώτη ανατριχίλα

πέφτουν κίτρινα τα φύλλα.

Παγκόσμιες ημέρες: 1^η Οκτωβρίου – Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας

                                      4 Οκτωβρίου – Παγκόσμια Ημέρα Ζώων

Με αφορμή την Παγκόσμια Τρίτης Ηλικίας, θα επισκεφθεί το νηπιαγωγείο μας μία γιαγιά για να μας διαβάσει το παραμύθι «Το παιχνίδι του παππού», Συγγραφέας: Meddour Wendy, Εικονογράφος: Egnéus Daniel, Μεταφραστής: Κωνσταντοπούλου Μαρία

Στις 28 Οκτωβρίου η χώρα μας γιορτάζει την επέτειο του ΟΧΙ. Για να τιμήσουμε την επέτειο αυτή, στις 27 Οκτωβρίου 2026 θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του σχολείου  ανοιχτή γιορτή για να τιμήσουμε τους ήρωες του ’40

Σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά που έχουν συχνή επαφή και καλή σχέση με τις γιαγιάδες και τους παππούδες, αποκτούν πιο ξεκάθαρη οικογενειακή ταυτότητα και αντλούν σημαντικές γνώσεις μέσα από την εμπειρία τους (π.χ. μέσα από την αφήγηση ιστοριών και βιωμάτων) που είναι βοηθητικές για τη μετέπειτα εξέλιξή τους, γιατί τα παιδιά μπορούν να μάθουν περισσότερα για τον εαυτό τους και την οικογενειακή τους ιστορία. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες από την πλευρά τους αντλούν μεγάλη χαρά και ενέργεια μέσα από τη συναναστροφή και το ατελείωτο παιγνίδι με τα εγγόνια τους και ο χρόνος που περνούν μαζί είναι ζωτικής σημασίας, καθώς στο ηλικιακό  στάδιο που βρίσκονται, τους βοηθά να νιώθουν ενεργοί και χρήσιμοι και ενισχύει σε σημαντικό βαθμό την αυτοεκτίμησή τους. Επίσης, τα παιδιά περνώντας  χρόνο με τους παππούδες και τις γιαγιάδες λαμβάνουν το ενδιαφέρον και την αγάπη τους.

Κάποιες φορές οι παππούδες παρεμβαίνουν, καλοπροαίρετα πάντα, σε μεγαλύτερο βαθμό από όσο πρέπει και προκαλούν άθελά τους συγκρούσεις είτε ανάμεσα στο ζευγάρι είτε ανάμεσα στα παιδιά και στους γονείς τους

Είναι σημαντικό το ζευγάρι να ορίσει ξεκάθαρα ποια είναι τα όρια και οι κανόνες στα οποία μπορούν να παρέμβουν οι παππούδες και ποια είναι τα αδιαπραγμάτευτα όρια ανάλογα με τον τρόπο που επιθυμούν να ανατραφεί το παιδί τους. Οι νέοι γονείς πρέπει να κάνουν ξεκάθαρους τους κανόνες διαπαιδαγώγησης των παιδιών και οι γιαγιάδες και οι παππούδες οφείλουν να τους σέβονται. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες μέσα από τη συνεργασία με τους γονείς καλούνται να θέσουν κοινούς στόχους και να ακολουθούν τις ίδιες πρακτικές. Ενώ ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς είναι μοναδικός,  πρέπει να σέβονται, να εμπιστεύονται και να συνεργάζονται με τους γονείς ακόμα και αν έχουν διαφορετική άποψη.

Ένας κίνδυνος που εγκυμονεί  από την  εμπλοκή των γιαγιάδων και των παππούδων στην ανατροφή των παιδιών είναι πως οι γονείς μπορεί να εφησυχάσουν και να αφεθούν ολοκληρωτικά στην καλοπροαίρετη αυτή παρέμβαση των παππούδων. Λόγω του ότι οι γονείς λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι οι παππούδες αναλαμβάνουν εξολοκλήρου τη φροντίδα των εγγονιών, όπως να τα πάνε στο σχολείο, να τα διαβάσουν κτλ. και μερικές φορές να τα φροντίσουν και το Σαββατοκύριακο, ώστε οι γονείς να κάνουν μια εκδρομή για να ξεκουραστούν.

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως οι παππούδες σε καμιά περίπτωση δεν αντικαθιστούν τους γονείς όσο σημαντική και εάν είναι η ύπαρξη και η συμμετοχή τους στο μεγάλωμα των παιδιών. Τα παιδιά χρειάζονται να περνούν ποιοτικό χρόνο με τους γονείς τους για να έχουν μια υγιή ψυχική εξέλιξη. Φυσικά υπάρχουν κάποιες παγίδες και από την πλευρά της γιαγιάς και του παππού και χρειάζεται και εκεί μεγάλη προσοχή. Πολλές φορές οι παππούδες δένονται τόσο πολύ με τα εγγόνια τους που ταυτίζουν τη ζωή τους μαζί τους, με αποτέλεσμα να παραμελούν τα ενδιαφέροντα και τις δραστηριότητές τους και καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, να βιώνουν πολύ έντονα τη μοναξιά.

Παράλληλα, οι νέοι γονείς κατανοώντας τις ανάγκες των παιδιών τους και την πολύτιμη συμβολή των γιαγιάδων και των παππούδων στη ζωή τους, οφείλουν να αφήνουν περιθώρια για χαλαρότητα και φροντίδα. Το παιδί είναι σε θέση να αναγνωρίζει ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές που πρέπει να σέβεται στο σπίτι του και ποια όρια μπορούν να παραβιαστούν στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού.

Η σχέση, λοιπόν, γιαγιάς και παππού με τους νέους γονείς δεν πρέπει να είναι ανταγωνιστική, αλλά συμπληρωματική.

             Σεπτέμβρης

Πρώτος του φθινοπώρου γιος

φέρνει μαζί του αεράκι δροσερό,

πρωτοβρόχια, μιαν αρχή

και έναν αποχωρισμό…

Αρχή για μια σχολική χρονιά,

υπέροχη και συναρπαστική και «αντίο»

στις ακρογιαλιές και την αύρα τη θαλασσινή.

Παγκόσμιες Ημέρες Σεπτέμβρη 

21 Σεπτεμβρίου – Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης

25 Σεπτεμβρίου -  13η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού – Ευρωπαϊκή Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού 2026.

Στα πλαίσια του εορτασμού της 13^ης Πανελλήνιας

Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού τα παιδιά θα έχουν

την ευκαιρία να συμμετέχουν στο πρόγραμμα

«Kid’s word – out – Γυμναζόμαστε παίζοντας!».

Στόχος είναι τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τον αθλητισμό και την κίνηση

μέσα σε ένα απόλυτα ασφαλές, χαρούμενο και παιδαγωγικό περιβάλλον. Λαμβάνοντας

υπόψιν τη συμπερίληψη και τη διαφοροποίηση των αθλητικών δοκιμασιών οι δραστηριότητες

προσαρμόζονται κατάλληλα , έστω να συμμετέχουν ισότιμα και με ασφάλεια όλα τα παιδιά.

Τα σχολεία ξεκινούν και για κάποιους μικρούς μας φίλους η αρχή αυτή είναι δύσκολη. Όμως, η πλειονότητα των ανησυχιών των παιδιών και τα προβλήματα προσαρμογής στο σχολικό περιβάλλον κατά την έναρξη του σχολικού έτους πηγάζουν από το άγχος που έχουν οι γονείς. Είναι σημαντικό να εντοπίσετε τι είναι αυτό που σας αγχώνει και να προσπαθήσετε να το λύσετε. Αν σας ανησυχεί κάτι με την προσαρμογή ή τη λειτουργία του σχολείου καλό είναι να ρωτήσετε τους παιδαγωγούς για να λύσουν τις απορίες σας. Το παιδί έχει ανάγκη να νιώθει ασφάλεια κι ότι το αφήνετε σε καλά χέρια, διαφορετικά η ανασφάλεια που έχετε μεταφέρεται στο ίδιο. Σημαντικό, λοιπόν, είναι να έχετε εμπιστοσύνη στο σχολείο. 

Η συνεργασία μας είναι πολύτιμη, ώστε να νιώσει κάθε παιδί ασφαλές, χαρούμενο και να εξελιχθεί ομαλά. Για μια ομαλή προσαρμογή καλό είναι να λάβουμε υπόψιν τα εξής:

Ένα πρωινό ξύπνημα μέσα σε ευχάριστο κλίμα, χωρίς εντάσεις παίζει σημαντικό ρόλο για ένα καλό ξεκίνημα. Το παιδί πρέπει να έχει συμπληρώσει τις ώρες ύπνου, ώστε να είναι ξεκούραστο και να έχει χρόνο να ετοιμαστεί, να ντυθεί, να φάει πρωινό χωρίς να βιάζεται. Η επιλογή μαζί με το παιδί των ρούχων της επόμενης μέρας, τα οποία πρέπει να είναι άνετα και απλά ρούχα, χωρίς ζώνες, πολλά κουμπιά, βοηθά στην αποφυγή εντάσεων και καθυστερήσεων.

Υπομονετικά, δώστε του χρόνο να προσαρμοστεί στο νέο πρόγραμμα και το νέο περιβάλλον. Με ένα φιλάκι, μια αγκαλιά χωρίς βιασύνη, λέγοντάς του πως στο σχολείο θα περάσει όμορφα και το μεσημέρι θα τα ξαναπείτε, μειώστε το άγχος αποχωρισμού . Επαινέστε κάθε μικρή, μα σημαντική κατάκτησή του. Στο σχολείο εξάλλου θα πραγματοποιηθούν και δραστηριότητες προσαρμογής ώστε όλα τα παιδιά να έρχονται ευχάριστα στο νηπιαγωγείο. Όλα όμως θέλουν το χρόνο τους.

Όταν γυρίζει από το σχολείο είναι προτιμότερο να μην το βομβαρδίζετε με ερωτήσεις. Δώστε του χρόνο να μιλήσει μόνο του για τις εμπειρίες του, τους νέους του φίλους κτλ. Ερωτήσεις του τύπου: «Είναι καλή η δασκάλα σου;», «Έκανες φίλους;» υποχρεώνουν το παιδί να απαντήσει μονολεκτικά και δεν προσφέρουν τίποτα. Ανοιχτού τύπου ερωτήσεις όπως: «Ποιο παιχνίδι σου άρεσε περισσότερο;», « Με τι γελάσατε;», «Σε στενοχώρησε κάτι;», δίνουν τη δυνατότητα στο παιδί να εκφράσει τα συναισθήματά του και να αφηγηθεί όσα βίωσε.

Επισημάνετε πως η δασκάλα είναι αυτή που μπορεί να το βοηθήσει αν χρειαστεί κάτι στο σχολείο, γι’ αυτό αν χρειάζεται κάτι , να της το πει.

Η συνεργασία σχολείου – οικογένειας έχει θετικές επιδράσεις τόσο στην ανάπτυξη και την πρόοδο των παιδιών, όσο και στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Είναι σημαντικό να αισθάνεστε το σχολείο ως ένα χώρο όπου γονείς κι εκπαιδευτικοί εργάζονται παράλληλα προς την επίτευξη ενός κοινού στόχου, την ευτυχία και την ισόρροπη ανάπτυξη των παιδιών. Στόχο μας αποτελεί, η διαμόρφωση κλίματος εμπιστοσύνης, εκτίμησης και αλληλοσεβασμού  ανάμεσά μας ώστε να υπάρχει συνεχής και ειλικρινής επικοινωνία.  ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ!!!

                                                                           ψάθινο και με γυαλιά,

                                                                           τα παιδιά αποχαιρετάει

                                                                           απ’ του σχολειού την αγκαλιά.

Ρένα Καρθαίου

Άλλη μια σχολική χρονιά φτάνει στο τέλος της. Στιγμές γλυκιές και αναμνήσεις αφήνουν το αποτύπωμά τους στο πέρασμά της και αναπολώντας τες νοιώθουμε μια γλυκιά νοσταλγία.

Τα νέα του Ιούνη είναι τα εξής:

4 Ιουνίου 2026, στις 19.00μμ θα πραγματοποιηθεί η καλοκαιρινή γιορτή μας. Τα παιδιά θα παρουσιάσουν τη θεατρική παράσταση: « Η Ανακύκλωση και οι φίλοι της».  Η ευαισθητοποίηση και η ανάληψη δράσης θα βοηθήσουν στην προστασία του πλανήτη μας και τα παιδιά μεταδίδουν το μήνυμα αυτό.

8 Ιουνίου 2026, 18.00 – 20.00μμ. το σχολείο μας θα συμμετέχει στην έκθεση σχολείων, που θα πραγματοποιηθεί στο Άλσος Περιστερίου.

15 Ιουνίου 2026 παραλαβή αναμνηστικών και εργασιών από το νηπιαγωγείο.

21 Ιουνίου 2026 μην ξεχάσετε να πείτε ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους μπαμπάδες, εκείνη την ημέρα είναι η γιορτή του πατέρα. Το αξίζουν, γιατί και ο δικός τους ρόλος είναι εξίσου σημαντικός και περισσότερο ενεργός σήμερα στο μεγάλωμα των παιδιών. 

Ο ρόλος του πατέρα στην οικογένεια και στην ανατροφή των παιδιών δεν αφορά μόνο στην κάλυψη των υλικών αγαθών και παροχή ασφάλειας μέσω της εργασίας του. Ο πατέρας πρέπει να εμπλέκεται σε όλα τα κομμάτια της ανάπτυξης του παιδιού τόσο σε πρακτικό επίπεδο όσο και σε συναισθηματικό. Ο πατέρας πρέπει να είναι κοντά στο παιδί από την αρχή της ζωής του. Να αφιερώνει ποιοτικό χρόνο στο παιδί, μέσω του παιχνιδιού, μέσω συνομιλίας και δείχνοντας κατανόηση και στοργή. Το παιδί έτσι αποκτά ψυχική ισορροπία γιατί καταλαβαίνει ότι αξίζει τον χρόνο και την προσοχή του πατέρα του. Ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός με της μητέρας, καθοριστικός για την ολόπλευρη ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη, την κοινωνικοποίηση και τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού. Η συμβολή του πατέρα στην ανάπτυξη των παιδιών είναι απαραίτητη, διότι προσφέρει ασφάλεια και προστασία, αφού θεωρείται από το παιδί σύμβολο δύναμης και εξουσίας.  Ένας ενεργός πατέρας προσφέρει συναισθηματική ασφάλεια, θέτει όρια, ενθαρρύνει την εξερεύνηση, λειτουργεί ως πρότυπο και συμβάλλει στη δημιουργία ισχυρής αυτοεκτίμησης, μειώνοντας προβλήματα συμπεριφοράς.

Οι μπαμπάδες έχουν την τάση να παρακινούν τα παιδιά τους να παίρνουν ρίσκα, να μην φοβούνται και να εμπιστεύονται τον εαυτό τους και τις ικανότητες τους, ισοσταθμίζοντας με αυτό τον τρόπο την υπερπροστατευτική τάση που πολλές φορές υιοθετούν οι μητέρες. Με αυτό τον τρόπο, οι πατέρες βοηθάνε τα παιδιά να ανακαλύψουν τα όρια τους, να μην γίνονται φοβικά ή δειλά. Επιπλέον, τα παιδιά τα οποία περνάνε χρόνο με τον μπαμπά τους φαίνεται να εκδηλώνουν μειωμένο φόβο αποτυχίας συγκριτικά με τα παιδιά τα οποία για οποιονδήποτε λόγο δεν βλέπουν τον πατέρα τους (π.χ. διαζύγιο, απώλεια κτλ).

Στη σημερινή εποχή, ο νέος μπαμπάς συμμετέχει ενεργά σε διάφορες πτυχές της ζωής των παιδιών του, συμπεριλαμβανομένης της φροντίδας, της εκπαίδευσης και της συναισθηματικής τους ανάπτυξης. Ο σύγχρονος πατέρας εμπλέκεται ενεργά σε όλες τις αρμοδιότητες του σπιτιού και τις μοιράζεται με την μητέρα. Αυτή η ισότητα και η αρμονική σχέση μεταξύ των γονέων επηρεάζει θετικά την προσωπικότητα του παιδιού. Οι σύγχρονοι πατεράδες αναγνωρίζουν τη σημασία της ενεργής παρουσίας τους στην ζωή των παιδιών, χτίζοντας ισχυρούς δεσμούς από την πρώιμη βρεφική ηλικία έως την εφηβεία, αλλά και μετά.

Όλο και περισσότεροι νέοι μπαμπάδες υπερβαίνουν τις παραδοσιακές προσδοκίες, και γίνονται συναισθηματικά διαθέσιμοι για τα παιδιά τους. Δημιουργούν ασφαλή χώρο για ανοιχτή επικοινωνία, ακούν ενεργά τις ανησυχίες των παιδιών τους και παρέχουν καθοδήγηση και υποστήριξη. Αυτή η συναισθηματική σύνδεση βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν ανθεκτικότητα, ενσυναίσθηση και υγιείς σχέσεις στην ενήλικη ζωή τους.

O σύγχρονος πατέρας δεν είναι ανάγκη να είναι τέλειος, καθώς κανείς δεν είναι, ούτε χρειάζεται να έχει απαντήσεις για τα πάντα. Είναι όμως ανάγκη να είναι παρών, συνοδοιπόρος στο ταξίδι ζωής του παιδιού του παρέα με την μητέρα, να διαπαιδαγωγεί, να παίζει, να καθοδηγεί και να στηρίζει. Ο ρόλος του είναι το ίδιο σημαντικός με εκείνον της μητέρας, είναι άμεσος και πολυδιάστατος και χρειάζεται να είναι απλά ενεργός.

Πηγές:

https://www.mysunshine.gr/mysunshine-blog/moro-paidi/i-ekseliksi-tis-patrotitas-o-rolos-toy-sygkhronoy-patera/

https://www.hamogelo.gr/gr/el/ta-nea-mas/o-rolos-tou-patera-stin-anatrofi-ton-paidion/

https://www.epapsy.gr

https://psyxology.gr/blog/

https://paidagogiko.gr/blog/o-simantikos-rolos-tou-patera-stin-oloplevri-anaptyksi-ton-paidion

                               με  στέφανα μαγιάτικα μ” όμορφα τριαντάφυλλα.» 

Την δεύτερη Κυριακή του Μάη γιορτάζουν, σε όλο τον κόσμο, οι Μανούλες, κι εμείς δεν θα μπορούσαμε να τις ξεχάσουμε. Στις 8 Μαΐου, θα γιορτάσουμε στο σχολείο τη γιορτή της Μητέρας, μια γιορτή, γεμάτη συναίσθημα, ευγνωμοσύνη και τρυφερότητα.

Το Μάιο έχουμε προγραμματίσει, να μας μιλήσει για την προστασία του Περιβάλλοντος αλλά και την προστασία από τους σεισμούς, πρώην ανώτερος υπάλληλος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Στα πλαίσια του προγράμματος, Ομαλής Μετάβασης στο Δημοτικό, θα πραγματοποιηθεί επίσκεψη σε κοντινό Δημοτικό σχολείο.

Σας ενημερώνουμε ότι το μήνα Μάιο θα παρακολουθήσουμε τις εξής παραστάσεις:

στις 5 / 5 / 2026 – θα παρακολουθήσουμε από τον θίασο Μαγικό Πεφταστέρι την παράσταση: » Ψάχνοντας τις Νότες»

στις 18 / 5 / 2026 – θα παρακολουθήσουμε από τον θίασο Μαγικό Πεφταστέρι την παράσταση: » Απόδραση στο χαμένο νησί » (ΔΩΡΕΑΝ )

στις 27 / 5 / 2026 – θα παρακολουθήσουμε από την FLUX FOR ART την βιωματική θεατρική παράσταση:      «ΠΛΑΝΗΤΗΣ- SOS: Η αποστολή των πουλιών»

                                                Μάνα, Μητέρα, Μανούλα, Μαμά 

στα μάτια κάθε παιδιού η δική του μητέρα, φαντάζει η πιο καλή, η πιο γλυκιά, η πιο όμορφη, η μία και ΜΟΝΑΔΙΚΗ! Το ίδιο ισχύει και για τις μανούλες το δικό της παιδί είναι το παιδί, που όμοιό του δεν υπάρχει… και το έχει κάθε μητέρα.

Με όποιον τρόπο και αν δόθηκε ο ρόλος της μητέρας, βιολογικό ή όχι, όταν σου έχει δοθεί η ευκαιρία να μεγαλώσεις ένα παιδί, τα συναισθήματα είναι υπέροχα και συγκλονιστικά. Η παρουσία της Μάνας είναι πάντα σημαντική. Μια παροιμία λέει: «ο Θεός έφτιαξε τις μανάδες, γιατί δεν μπορούσε να είναι παντού».

Η μητρότητα είναι ευθύνη όχι μόνο για τον εαυτό σου, αλλά και ενός πλάσματος που εξαρτάται, ειδικά τον πρώτο καιρό, αποκλειστικά από σένα. Πολλές φορές με τη βίωση της μητρότητας, εκτιμούμε, κατανοούμε και σεβόμαστε περισσότερο τη μητρότητα της δικής μας μητέρας. Η κάθε Μανούλα είναι μοναδική, ξεχωριστή για το παιδί της κι η αγκαλιά της καταφύγιο, όσο κι αν μεγαλώνουμε.

Η Μητέρα αξίζει να γιορτάζει κάθε μέρα, ας μην ξεχνάμε να τις χαρίζουμε ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά σαν επιβράβευση  για όσα στερήθηκε, έκανε και κάνει για μας.

Χρόνια πολλά, σε όλες τις Μαμάδες !

Αν ένα παιδί μπορούσε να περιγράψει, τι θα ήθελε να προσέξει η μαμά του, καθώς το μεγαλώνει, θα συνοψίζονταν στα εξής:

                              Μαμά μου, μην ξεχνάς…

                                                               Από τον ΡΟΥΝΤΟΛΦ ΝΤΡΑΪΚΩΡΣ*

Μη με παραχαϊδεύεις. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνεις πάντα ότι σου ζητώ. Σε δοκιμάζω μονάχα για να δω.

Μη διστάζεις να είσαι σταθερή μαζί μου. Το προτιμώ. Με κάνεις να νοιώθω περισσότερη σιγουριά.

Μη με κάνεις να νιώθω μικρότερος από ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

Μη μου κάνεις παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείς. Θα προσέξω περισσότερο αυτά που θα μου πεις, αν μου μιλήσεις ήρεμα μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

Μη μου δημιουργείς το αίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει ν’ αναγνωρίζω.

Μην αναστατώνεσαι τόσο όταν σου λέω «δεν σε χωνεύω». Δεν απευθύνομαι σε σένα αλλά στη δύναμη που έχεις να μου εναντιώνεσαι.

Μη με προστατεύεις πάντα απ’ τις συνέπειες. Χρειάζεται καμιά φορά να πάθω για να μάθω.

Μη δίνεις μεγάλη σημασία στις μικροδιαθέσεις μας. Καμιά φορά δημιουργούνται ίσα-ίσα για να κερδίσω την προσοχή που ζητούσα.

Μη μου κάνεις συνεχώς παρατηρήσεις. Γιατί τότε θα χρειαστεί να προστατέψω τον εαυτό μου, κάνοντας τον κουφό.

Μη μου δίνεις επιπόλαιες υποσχέσεις. Νιώθω πολύ περιφρονημένος, όταν δεν τις κρατάς.

Μην υπερτιμάς την τιμιότητά μου. Συχνά οι απειλές σου με σπρώχνουν στην ψευτιά.

Μην πέφτεις σε αντιφάσεις. Με μπερδεύεις έτσι, αφάνταστα και με κάνεις να χάνω την πίστη μου σ’ εσένα.

Μη με αγνοείς, όταν σου κάνω ερωτήσει. Αν κάνεις κάτι τέτοιο, θα ανακαλύψεις πως θ’ αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες από άλλες πηγές.

Μην προσπαθείς να με κάνεις να πιστέψω πως είσαι τέλεια ή αλάνθαστη. Είναι σοκ για μένα όταν ανακαλύπτω, πως δεν είσαι ούτε το ένα , ούτε το άλλο.

Μη διανοηθείς ποτέ, πως θα πέσει η υπόληψή σου , αν μου ζητήσεις συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση ενός λάθους σου, μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σου.

Μην ξεχνάς πως μου αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σε παρακαλώ παραδέξου το.

Μην ξεχνάς πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σου είναι δύσκολο να κρατήσεις το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπάθησε, σε παρακαλώ.

Μην ξεχνάς, πως δεν θα μπορέσω ν’ αναπτυχθώ χωρίς πολύ κατανόηση κι ΑΓΑΠΗ, αυτό όμως δεν χρειάζεται να στο πω, έτσι δεν είναι;

*(Ο Ρούντολφ Ντράικωρς, ήταν ψυχίατρος και παιδαγωγός. Προσέγγισε την εκπαίδευση από μια άλλη οπτική γωνιά, δίνοντας έμφαση στην ισοτιμία, την ενθάρρυνση και τη δημοκρατική διαπαιδαγώγηση, με βιβλία όπως «Το παιδί: Μια νέα αντιμετώπιση».)

                       

Το μήνα Απρίλιο θα πραγματοποιηθούν δράσεις συνδεδεμένες με το Πάσχα και τη Διαγενεακή προσέγγιση.

Τραγουδάμε μαζί με τις γιαγιάδες μας τα Κάλαντα του Λαζάρου και φτιάχνουμε Λαζαράκια.

Θα βάψουμε αυγά, με παραδοσιακό τρόπο (με κρεμμυδόφλουδες), και θα καταγράψουμε τα υλικά που χρησιμοποιήσαμε.

Στο πλαίσιο της Διαγενεακής προσέγγισης, μετά το Πάσχα, θα προγραμματίσουμε οι γιαγιάδες μας και οι παππούδες μας να επισκεφτούν το σχολείο και να παίξουμε μαζί τα παιχνίδια που έπαιζαν εκείνοι, όταν ήταν παιδιά.

Μετά το Πάσχα, επίσης, θα πραγματοποιηθεί ενημέρωση γονέων σχετικά με την μαθησιακή εξέλιξη των παιδιών.