Η εταιρεία Lamborghini ιδρύθηκε το 1963 από τον Φερούτσιο Λαμποργκίνι (Ferruccio Lamborghini). Το 1963, ο Φερούτσιο Λαμποργκίνι, με απώτερο σκοπό να ανταγωνιστεί τη Ferrari, αποφάσισε να ακολουθήσει το όνειρό του δημιουργώντας τα δικά του «υπερ – αυτοκίνητα», πετυχαίνοντας τα μοντέλα της Lamborghini να αποτελούν σύμβολα της απόδοσης και του πλούτου.

Μετά από μια δεκαετία ανάπτυξης, το 1973 ξέσπασε παγκόσμια οικονομική κρίση και κρίση πετρελαίου. Το 1978 η εταιρεία πτώχευσε, πέρασε αρχικά από τα χέρια Ελβετών επιχειρηματιών για να καταλήξει στην Chrysler η οποία απέτυχε να την κάνει κερδοφόρα. Πουλήθηκε το 1994 σε μια Ινδονησιακή εταιρεία, η οποία με τη σειρά της την μεταπώλησε στην Audi AG, με αποτέλεσμα τον Σεπτέμβριο του 1998 να ενταχθεί στον όμιλο Volkswagen, όπου ανήκει μέχρι σήμερα. Φυσικά, η κατασκευή των Lamborghini συνεχίζει να γίνεται χειροποίητα στο πατρογονικό σπίτι της στην Sant” Agata. Επίσης, σήμερα στην Sant” Agata φιλοξενούνται και τα μουσεία Lamborghini (Museo Lamborghini), όπου μπορεί ο καθένας να μάθει για την ιστορία αυτών των «υπερ-αυτοκινήτων» και να τα θαυμάσει, καθώς και το μουσείο προς τιμή του εφευρέτη Φερούτσιο Λαμποργκίνι (Museo Ferrucio Lamborghini).  Το σήμα της Lamborghini απεικονίζει έναν ταύρο που επιτίθεται και αυτό ήταν μια προσωπική επιλογή του ιδρυτή Φερούτσιο Λαμποργκίνι. Για την ακρίβεια, χρησιμοποίησε το ζώδιό του, που ήταν Ταύρος, καθώς γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1916, ως σήμα για την εταιρεία του. Ταυτόχρονα, για τον ίδιο λόγο, καθιέρωσε εξ αρχής την παράδοση να δίνει στα μοντέλα της εταιρείας ονόματα διάσημων ταύρων, κυρίως από ταυρομαχίες, μια παράδοση που συνεχίζεται από την εταιρεία μέχρι σήμερα. Ειδικότερα όμως το δεύτερο SUV στην ιστορία της φίρμας (μετά την Lamborghini LM002 που είχε παραχθεί από το 1986 έως το 1993 σε μόλις 328 αντίτυπα), το οποίο μπήκε στην παραγωγή τον Φεβρουάριο του 2018, ονομάστηκε Lamborghini Urus, δηλαδή Ούρος (γνωστός επίσης και ως βους o αρχέγονος), ο πρόγονος της οικόσιτης αγελάδας.

πηγή:https://el.wikipedia.org/wiki/Lamborghini

Η ανθρωπογενής ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλείται κυρίως από τρεις ανθρώπινες δραστηριότητες, τη βιομηχανία, τις μεταφορές και τα νοικοκυριά. Σε μια τυπική πόλη, η βιομηχανία ευθύνεται για το 50% της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, τα μέσα μεταφοράς για το 35%, ενώ τα νοικοκυριά για το 15%. Η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι πιθανό να φτάσει σε επίπεδα που δημιουργούν ανεπιθύμητες συνθήκες διαβίωσης. Για την περιγραφή της κατάστασης αυτής έχει επικρατήσει ο όρος νέφος.

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Η ρύπανση της ατμόσφαιρας αποτελεί σοβαρό υγειονομικό, περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα, γιατί τα αέρια που τη ρυπαίνουν, όπως το διοξείδιο του άνθρακα έχουν σοβαρές συνέπειες, όπως την υπερθέρμανση της γης, αναπνευστικά προβλήματα και άλλα προβλήματα υγείας. Η τρύπα του όζοντος προκλήθηκε από τη χρήση των χλωροφθορανθράκων, απαγορευμένων σήμερα χημικών ενώσεων που χρησιμοποιούνταν στην ψυκτική και τα σπρέι.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση γίνεται κυρίως από οξείδια, όπως οξείδια του αζώτου, του θείου, του άνθρακα και άλλα, και από αιθάλη (άκαυστος άνθρακας σε αέρια μείγμα αέρα). Τα οξείδια του αζώτου προκαλούν το φωτοχημικό νέφος, συνήθως στα κέντρα μεγαλουπόλεων ή και στις γύρω περιοχές. Τα οξείδια του θείου και του άνθρακα αντιδρούν με τους υδρατμούς των νεφών δημιουργώντας όξινη βροχή, η οποία προσβάλλει τα δάση, ενώ το θειικό οξύ (συστατικό της όξινης βροχής) προσβάλλει τα μάρμαρα μετατρέποντάς τα σε γύψο. Το διοξείδιο του άνθρακα, αλλά και άλλα αέρια που παράγονται από ατελείς καύσεις, όπως άκαυστοι υδρογονάνθρακες, συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Στις πόλεις που βρίσκονται κοντά σε εργοστάσια παραγωγής ενέργειας όπου γίνεται καύση ορυκτών καυσίμων, όπως το πετρέλαιο ή ο λιγνίτης, υπάρχουν αρκετά αναπνευστικά περιστατικά, ενώ τα κρούσματα καρκίνου του πνεύμονα είναι αυξημένα.