Όταν βλέπω αυτό το παιδί στην εικόνα νιώθω μεγάλη λύπη και σκέφτομαι πόσο μεγάλη τύχη είχε που σώθηκε από τον πόλεμο.

Εύχομαι ο πόλεμος στη χώρα του να τελειώσει γρήγορα και να γυρίσει πίσω. Ελπίζω έστω κι αν πίσω δεν γυρίσει να βρει σπίτι, δουλειά, φαγητό και οικογένεια. Εύχομαι επίσης στο δρόμο κανείς οδηγός να μην το πατήσει.

Εμείς όμως πρέπει να βοηθάμε τους πρόσφυγες γιατί μια φορά μπορεί να βρεθούμε κι εμείς σε αυτή τη θέση. Κι αν εμείς δεν βρίσκουμε μέρος να πάμε γι αυτό πρέπει να βοηθάμε τους πάντες.

Το καημένο το παιδί

μες στον δρόμο περπατεί

μα ο κόσμος τον αγνοεί.

Πρέπει κάποιος να βοηθήσει

πριν νοσταλγήσει.

Βοήθα τώρα κι εσύ για να βοηθήσεις

το παιδί μήπως και σωθεί!!!!

Βασίλης Τ.

Αν έχουν πεθάνει οι γονείς του δεν θα έχει καμία ελπίδα να επιβιώσει εκτός αν κάποιος το βοηθήσει. Όλοι πρέπει να γίνουν καλοί και ευγενικοί με αυτό το παιδί.

Οι πρόσφυγες ζητούν να ανοίξουν τα σύνορα και να μπορούν να μετακινηθούν σε άλλες χώρες και να πάνε στον προορισμό τους. Λέτε να έχουν σκεφτεί οι φύλακες των συνόρων(στρατιώτες) ότι αν γινόταν πόλεμος στη χώρα τους και δεν τους άφηναν να περάσουν από τα γειτονικά τους σύνορα θα έκαναν τα ίδια; Όχι φυσικά!!

Κωστής Τ.

Εύχομαι αυτοί οι πρόσφυγες να γυρίσουν σπίτι τους και να μην ξαναβρεθούν σε τέτοια θέση. Εύχομαι να σταματήσει ο πόλεμος. Αν οι πρόσφυγες ήταν στα Ιωάννινα εγώ θα τους βοηθούσα πχ. φάρμακα, τροφή.

Παντελής Γ.

Τα προσφυγόπουλα μπορούν να τα υιοθετούν όταν δεν έχουν γονείς!!!

Παναγιώτης Σ.

Πρέπει να βοηθούμε όλοι τους πρόσφυγες στις δύσκολες στιγμές γιατί όταν ευκατασταθούν θα σου το ανταποδώσουν.

Κάτω στον πόλεμο και στον ρατσισμό!!!!

Αυτή η εικόνα μου έφερε στο μυαλό πολλές σκέψεις και συναισθήματα γι αυτό το παιδί. Αυτό το παιδί όπως φαίνεται στην εικόνα έχει στερηθεί κάποια βασικά πράγματα όπως: την αγάπη, την οικογενειακή θαλπωρή και άλλα πολλά.

Έτσι πιστεύω πως είναι σωστό να το βοηθήσουμε όπως μπορεί ο καθένας, όχι μόνο αυτό αλλά και όλους τους συνανθρώπους μας που καταφθάνουν ταλαιπωρημένοι, βρεγμένοι και φοβισμένοι για ότι έχουν περάσει και θα περάσουν!!! Για τους λόγους αυτούς δεν πρέπει να τους κοροϊδεύουμε για την καταγωγή τους ή να τους βρίζουμε αλλά να τους βοηθάμε όσο μπορεί ο καθένας γιατί εξάλλου και οι Έλληνες έχουν γίνει πρόσφυγες στην Μικρασιατική καταστροφή, θυμάστε;

Παντελής Κ.

Καθημερινά στο Αιγαίο πέλαγος πνίγονται πολλοί πρόσφυγες γι αυτό στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με το προσφυγικό.

Όπως δείχνει και η εικόνα είναι ένα παιδί μόνο του που περπατάει στον δρόμο. Όπως, βλέπουμε αυτό το παιδί λογικά δεν έχει γονείς γιατί περπατάει μόνο του.

Όλα τα μικρά προσφυγόπουλα μπορούν να τα υιοθετήσουν και πολλοί άλλοι γονείς για να έχουν ένα καλύτερο αύριο.

Λευτέρης Κ.

Κουβαλάει στις αποσκευές του όλη την ανθρωπότητα.
Είναι ο πατέρας μου, ο γιος μου, ο παππούς μου, ο θείος μου.
Είναι το παιδί από τη Χιροσίμα.
Σκύβω και του φιλώ τα πόδια με σεβασμό και αγάπη!!!

Η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό μόλις είδα την εικόνα ήταν πόσο κακοί μπορεί να είναι κάποιοι άνθρωποι για να κακοποιούν μικρά και ανήμπορα παιδιά. Αυτό το παιδί ξέρει τι θα πει κακουχίες και γι αυτό πρέπει να το σεβόμαστε και να το αγαπάμε σαν τον εαυτό μας.

Στη θέση αυτού του παιδιού θα μπορούσε να βρισκόταν ο καθένας από εμάς και για αυτό όπως κι εμείς θα θέλαμε κάποιος να σταθεί δίπλα μας σε αυτή τη δύσκολη θέση πρέπει κι εμείς να τον βοηθήσουμε και να του χαρίσουμε στέγη, τροφή, νερό και λίγη αγάπη.

Κάθε πρόσφυγας χρειάζεται στήριξη τώρα που έχει χάσει τα πάντα από τη ζωή του και νιώθει αδύναμος και άχρηστος. Επίσης, αν βοηθήσουμε τώρα αυτούς τους ανθρώπους μπορεί αν  βρεθούμε στη θέση τους στο μέλλον και γίνουμε κι εμείς πρόσφυγες, αυτοί θα θυμούνται τη βοήθεια που τους είχαμε προσφέρει τότε και θα μας ανταποδώσουν το καλό που τους κάναμε.

Γι αυτό πιστεύω πως πρέπει να βοηθάμε τον συνάνθρωπό μας όπως μπορεί ο καθένας!!!!

Κουβαλάει στις αποσκευές του όλη την ανθρωπότητα.
Είναι ο πατέρας μου, ο γιος μου, ο παππούς μου, ο θείος μου.
Είναι το παιδί από τη Χιροσίμα.
Σκύβω και του φιλώ τα πόδια με σεβασμό και αγάπη!!!

Αυτή η εικόνα μας δείχνει ένα προσφυγόπουλο να κουβαλάει τα πράγματά του από τη Συρία που γίνεται πόλεμος κι έφυγε για να σωθεί. Αυτά τα λόγια θα πρέπει να τα θεωρούμε σημαντικά γιατί έχει περάσει πάρα πολλά. Επίσης, πρέπει να σεβόμαστε όλους τους πρόσφυγες γιατί όλοι έχουν περάσει τα ίδια και χειρότερα. Εμείς τώρα είμαστε μια χαρά αλλά αύριο, μεθαύριο μπορεί να βρεθούμε στην ίδια θέση χωρίς τρόφιμα, λεφτά και ρούχα.

Εμείς πρέπει να τους σεβόμαστε και να τους δεχόμαστε στη χώρα μας, γιατί όταν βρεθούμε εμείς στην ίδια θέση θα κάνουν και αυτοί το ίδιο για εμάς.

Η οικογένεια του μικρού παιδιού μπορεί να έχει πεθάνει και να ζει μόνο του. Αυτό το παιδί μπορεί να έχει όνειρα και στόχους γι αυτό πρέπει να το βοηθήσουμε να τους πετύχει.

Μιχάλης Ξ.

πρασφυγες

Αν εμείς ήμασταν στη θέση του τότε θα καταλαβαίναμε πόσο δύσκολη είναι η ζωή του. Πόσο λυπημένος είναι και το χειρότερο, να μην υπάρχει κάποιος να τον φροντίσει. Όσο περπατάει στον δρόμο νομίζει ότι αυτή είναι η αρχή για την ζωή του. Γι αυτό το παιδί ευθυνόμαστε κι εμείς γιατί όπου πηγαίνει τον διώχνουν γιατί είναι πρόσφυγας. Όλα όσα έχουμε εμείς λόγω της ειρήνης δεν τα έχουν όλοι, επειδή στη χώρα τους γίνεται πόλεμος. Γι αυτό πρέπει να σταματήσουν οι πόλεμοι και να έχουν όλοι οι άνθρωποι μια ήρεμη και γαλήνια ζωή σαν τη δικιά μας. Για τους πολέμους ευθύνονται οι μεγάλοι και γι αυτό πρέπει να βοηθήσουμε όλοι να σταματήσουν οι πόλεμοι.

Σας παρακαλώ σκεφτείτε τι θα κάνατε αν ήσασταν στη θέση των προσφύγων…..Γι αυτό προσφέρεται κάτι για τους πρόσφυγες που δεν έχουν τίποτε…..

Νίκος Κ.