Το καράτε (空手道) είναι πολεμική τέχνη με καταγωγή από την Οκινάουα της Ιαπωνίας. Το όνομά της στα ιαπωνικά σημαίνει             <<άδειο χέρι>>, που πέρα από τη σημασία του ότι στο καράτε δεν χρησιμοποιούνται όπλα, κυρίως σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να αδειάσει την ψυχή και το μυαλό του από την περηφάνια και τα πάθη, και αναζητήσει την αρετή στην τελειοποίηση της τέχνης του. Τα πιο διαδεδομένα συστήματα παραδοσιακού καράτε παγκοσμίως είναι το Shotokan το οποίο είναι το κύριο και το πιο σύνηθες, το Gōjū-Ryū, το Wado-Ryu, το Shito-Ryu και το Uechi-Ryu και το Shidokan. Τα Shorin-Ryu,Goju-Ryu και Uechi-Ryu είναι αδελφά σύστημα με κοινές ρίζες στο Κινέζικο Κουνγκ-Φου. Στις αρχές του 1900 οι πολεμικές τέχνες άδειων χεριών της Οκινάουα χωρίζονταν σε 4 γκρουπ ανάλογα με την περιοχή που τα εξασκούσαν: 1) Shuri-Te, 2) Naha-Te, 3) Tomari-Te,4) Pangai-Noon. Για κάποιους το Pangai-noon κατατάσσεται στα Naha-Te συστήματα με βάση την πόλη της Νάχα.

Μετά τις 25 Οκτωβρίου του 1936 το γκρουπ Shuri -Te μετονομάστηκε σε “ Shorin -Ryu ” το γκρουπ Naha -Te σε “Goju -Ryu ” και το γκρουπ Tomari -Te ενώθηκε με τα δύο προηγούμενα. Το έτος 1940 το τέταρτο γκρουπ Pangai -Noon μετονομάστηκε σε “Uechi -Ryu ”.

Επίσης Το 2005 η Συνέλευση του Νομού της Οκινάουα επίσημα ανακήρυξε την ημέρα της 25 ης Οκτωβρίου σαν «Μέρα του Καράτε».

Κατά κύριο λόγο το καράτε χρησιμοποιείται για αυτοάμυνα αλλά και σαν τρόπος άσκησης. Στην Ελλάδα έκανε την εμφάνισή του λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’60, και γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη κυρίως τη δεκαετία του ’80. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καράτε(ΕΛ.Ο.Κ.) ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1986 και το 1990 αναγνωρίστηκε από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού

 Οι βαθμίδες και τα αντίστοιχα χρώματα σε ζώνες έως το πρώτο dan απεικονίζονται παρακάτω:

10ο Kyū – Άσπρη Ζώνη

9ο Kyū –Κόκκινη Ζώνη

8ο Kyū – Κίτρινη Ζώνη

7ο Kyū – Πορτοκαλί Ζώνη

6ο Kyū – Πράσινη Ζώνη

5ο Kyū – Μπλε Ζώνη

4ο Kyū – Μοβ Ζώνη

3ο Kyū – 1η Καφέ Ζώνη

2ο Kyū – 2η Καφέ Ζώνη

1ο Kyū – 3η Καφέ Ζώνη

1ο Dan – Μαύρη Ζώνη

 Κάθε Dojo (σχολή) μπορεί να έχει διαφορετική σειρά ζωνών ως προς το χρώμα ή την κατάταξη.

Χτυπήματα χεριών:Τσούκι

Τζόνταν τσούκι (ανοδική γροθιά), όπου η γροθιά ξεκινάει από κάτω προς τα επάνω με περιστροφή του καρπού 90 μοίρες. Τάτε τσούκι (κάθετη γροθιά), όπου η γροθιά είναι γραμμική με την διαφορά ότι η παλάμη είναι κάθετη. Ουράκεν (πλαϊνή ημικυκλική γροθιά), όπου η πορεία της γροθιάς είναι ημικυκλική και από έξω προς τα μέσα. Κάγκε τσούκι (αγκιστρωτή γροθιά), όπου η πορεία της γροθιάς είναι γραμμική και παράλληλη με τον κορμό του σώματος. Σέικεν τσούκι (ευθεία γροθιά), όπου η γροθιά είναι γραμμική και στρίβει 180 μοίρες

Σούτο Ούτσι

Σούτο ούτσι σημαίνει χτύπημα με «χέρι-σπαθί». Πανίσχυρο χτύπημα που χρησιμοποιείται στην τέχνη του καράτε – ντο, αλλά και σε άλλες τέχνες όπως το νίνπο. Ο σχηματισμός του χεριού γίνεται έχοντας τα δάκτυλα ενωμένα και τεντωμένα και ο αντίχειρας λυγισμένος προς το μέσα της παλάμης. Ανάλογα με την κίνηση του χεριού, χωρίζεται σε όμοτε σούτο ούτσι (με κίνηση από εξω προς τα μέσα) και ούρα σούτο ούτσι (από μέσα προς τα έξω). Το σούτο ούτσι είναι ένα άκρως αποτελεσματικό χτύπημα, που αν εκτελεστεί σωστά σε κάποιο ευαίσθητο σημείο του ανθρωπίνου σώματος, μπορεί να προκαλέσει άμεσο θάνατο στο άτομο που θα το υποστεί.