Την Τετάρτη 27/11/2019 ο χρυσός Ολυμπιονίκης Ιωάννης Μελισσανίδης επισκέφτηκε στο σχολείο μας και έτσι είχαμε τη χαρά να συναντηθούμε και να συνομιλήσουμε μαζί του.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

«Ονειρευτείτε όσο πιο πολύ μπορείτε, αλλά άλλο τόσο αγωνιστείτε για το όνειρό σας»

School is Cool: Ποιο ήταν το μεγαλύτερο όνειρό σας όταν ήσασταν παιδί;

Το μεγαλύτερο μου όνειρο ήταν να συμμετέχω στους Ολυμπιακούς αγώνες. Αυτό ήταν το πρώτο μου όνειρο και μέσα σε αυτό υπήρχε ένα μεγάλο συννεφάκι, ήταν το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο.

School is Cool: Πιστεύετε ότι είναι εύκολο για κάποιον που ασχολείται με τον αθλητισμό να είναι εξίσου καλός και στο σχολείο;

Ο πρωταθλητισμός και ο αθλητισμός είναι δύο διαφορετικοί πλανήτες. Ο αθλητισμός είναι κάτι που κάνουμε όλοι. Ο πρωταθλητισμός όμως που έκανα κι εγώ, χρειάζεται πολλές ώρες. Είναι πολύ δύσκολο να τα συνδυάσεις και τα δύο, γι’ αυτό υπήρχαν αθλητικά σχολεία. Μακάρι να ξαναγίνουν τα αθλητικά σχολεία γιατί ένα παιδί στην ηλικία σας που ξοδεύει 7 ή 8 ώρες στο γυμναστήριο και χρειάζεται άλλες 8 ώρες για να κοιμηθεί, δεν έχει καθόλου χρόνο. Είναι δύσκολο να τα συνδυάσεις, αλλά αν έχεις έναν σωστό προγραμματισμό μπορείς να είσαι ένας αριστούχος μαθητής. Εγώ έκανα 8 με 9 ώρες προπόνηση την ημέρα και μου έλεγαν πώς είναι δυνατόν να βρίσκεις χρόνο, να διαβάζεις και να είσαι πρώτος μαθητής. Ήμουν όμως πάντα μέσα στους πρώτους μαθητές. Κάποιες φορές βέβαια ζοριζόμουν και έλεγα «δεν μπορώ» ή «δεν αντέχω  τα μαθήματα». Το κόλπο μου ήταν να προσέχω πολύ τους καθηγητές και να κρατώ σημειώσεις. Μετά πήγαινα σπίτι συγκεντρωνόμουν για πολλές ώρες και έτσι έγινα αριστούχος μαθητής.

School is Cool: Συναντήσατε δυσκολίες ή ατυχήματα στην αθλητική σας πορεία;

Είχα πολλούς τραυματισμούς, όπως τέσσερα κατάγματα κοπώσεως στα πόδια μου, τέσσερα κατάγματα στα χέρια μου, δύο σπασμένα πλευρά και όλα αυτά δεν σας τα λέω για να σας φοβίσω, αλλά για να σας τονώσω το ηθικό. Όταν είχα σπάσει το χέρι μου ήμουν με γύψο δύο μήνες. Με τις κοίλες που είχα στη μέση, κοιμόμουν στο πάτωμα. Όλα αυτά με δυναμώσανε. Από τις πτώσεις μας μαθαίνουμε για να πάμε στις πτήσεις μας! Δηλαδή όσες φορές έχω πέσει, άλλες τόσο έχω σηκωθεί. Αυτές οι πτώσεις με έκαναν να βρίσκομαι εδώ ανάμεσά σας και να μπορώ να μοιραστώ αυτές τις εμπειρίες.

School is Cool: Υπήρχαν στιγμές που μετανιώσατε για την επιλογή σας να ασχοληθείτε με τον πρωταθλητισμό;

Υπήρχαν αρκετές στιγμές που δυσκολεύτηκα, τραυματίστηκα. Δεν μετάνιωσα όμως ποτέ. Έκανα πολλές φιλίες, πολλά ταξίδια στο εξωτερικό. Όταν αγαπάς κάτι δεν το μετανιώνεις.

School is Cool: Πώς αισθανόσασταν πριν από κάθε αγώνα;

Είχα πολύ άγχος. Όταν όμως είσαι πολύ καλά προετοιμασμένος μπορείς να το ελέγξεις. Είναι παράλογο να μην έχεις άγχος.

School is Cool: Ήταν δύσκολο να κατακτήσετε το χρυσό μετάλλιο στους ολυμπιακούς αγώνες της Ατλάντα;

Αυτό το μετάλλιο που φέραμε με τον προπονητή μου κ. Καπνίδη και τον φυσιοθεραπευτή μου κ. Καρβουνίδη, έχει ένα ειδικό βάρος, γιατί είναι  το πρώτο μετάλλιο της Ελληνικής Γυμναστικής στις Ασκήσεις Εδάφους. Είναι ένα μετάλλιο σε ένα άθλημα πολύ δύσκολο, που δεν υπάρχει αντικειμενική κρίση.  Έπρεπε να πείσουμε τους Ρώσους, τους Κινέζους ότι είμαστε τόσο καλοί όσο και αυτοί. Θέλω να σας πω ότι η Ελλάδα με 10 εκατομμύρια πληθυσμό, χωρίς ιστορία στο άθλημα, χωρίς παράδοση, χωρίς Ακαδημία στη γυμναστική, τα έβαλε με «Τιτάνες», όπως είναι οι Κινέζοι, οι Ρώσοι οι Ουκρανοί. Ήταν μια «Τιτανομαχία» σε Ολυμπιακό επίπεδο. Και όμως τα καταφέραμε, γιατί το πίστεψα, το ήθελα, το δούλεψα σκληρά! Αυτό το άθλημα το αγάπησα πάρα πολύ. Θυμάμαι ακόμα και τώρα, μετά από τόσα χρόνια, τις στιγμές που χαιρέτησα τους κριτές και που εκτέλεσα την άσκηση. Η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου δεν ήταν μία «ζαριά» στον αέρα, αυτό που είδατε στους ολυμπιακούς αγώνες. Για να έρθει το αποτέλεσμα 9,850 το εκτέλεσα χιλιάδες φορές στην προπόνηση. Καμιά ολυμπιακή διάκριση δεν έρχεται χωρίς προπόνηση και την υπερπροσπάθεια που κάνει ο κάθε αθλητής. Τίποτα δε σου χαρίζεται στη ζωή. Όλα είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς. Η αξία ενός μεταλλίου είναι να το κερδίσεις εσύ. Αν σας δώσω το δικό μου μετάλλιο δεν έχει αξία για εσάς, γιατί δεν αγωνιστήκατε για να το κερδίσετε.

School is Cool: Θυσιάσατε πολλά πράγματα για να γίνεται ολυμπιονίκης;

Δεν το βλέπω έτσι, εγώ έβγαινα με τους φίλους μου, αλλά δεν πήγαινα στις εκδρομές γιατί είχα προπόνηση. Δεν πιστεύω πως θυσίασα κάτι γιατί έχω κερδίσει πολλά.

School is Cool: Ποια ήταν τα συναισθήματά σας όταν πήρατε το χρυσό μετάλλιο;

Αισθανόμουν πολύ περήφανος για τον εαυτό μου. Όταν άκουσα τον εθνικό ύμνο η χαρά μου ήταν τεράστια.

School is Cool: Ασχολείστε σήμερα με τον αθλητισμό;

Δεν εγκατέλειψα ποτέ τον αθλητισμό! Είμαι μάχιμος -και θα παραμένω μάχιμος- για πάντα! Προπονούμαι καθημερινά, συνεχίζω να αγωνίζομαι σε κάποια διεθνή τουρνουά, ενώ έχω στο μυαλό μου αρκετά πράγματα για το μέλλον. Απ’ την άλλη, πάντα αγαπούσα το θέατρο, τη μουσική, τις τέχνες. Χαίρομαι που σπούδασα κάτι που αγαπούσα και πιστεύω ότι το υπηρετώ με σοβαρότητα.

School is Cool: Τηλεόραση παρακολουθείτε;
Όχι.  Θα σας έλεγα ότι δεν είναι καλό να καθόμαστε στους καναπέδες και να βλέπουμε μόνο τηλεόραση. Ή να θολώνουν τα μάτια μας από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Και αυτά βέβαια είναι μέσα στο πρόγραμμα, αλλά με μέτρο.  Όλοι έχετε ένα «δαιμόνιο» μέσα σας! Αρκεί να το πιστέψετε και να δουλέψετε για το πετύχετε.

School is Cool: Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά;

Αυτό που λέω μέσα από την καρδία μου είναι: «ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΤΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ, ΑΛΛΑ ΆΛΛΟ ΤΟΣΟ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΑΣ». Δεν φτάνει μόνο να ονειρευόμαστε! Το όνειρο είναι το πρώτο βήμα, αλλά το πιο δύσκολο βήμα είναι να αγωνιστείτε όσο μπορείτε για το όνειρό σας! Ούτε τρία πόδια έχω, ούτε τρία μάτια έχω, ούτε είκοσι πέντε δάχτυλα για να γίνω «Spider man». Ήμουν ένα παιδί σαν εσάς που δούλεψα πάρα πολύ, αγωνίστηκα πάρα πολύ! Το ίδιο πρέπει να κάνετε κι εσείς.

Μπορεί αυτό να είναι σε έναν άλλο τομέα ή σε μια επιστήμη. Κάποιοι μπορεί να γίνουν σπουδαίοι μαθηματικοί, σπουδαίοι φυσικοί, καλλιτέχνες χορευτές ηθοποιοί, αρχιτέκτονες. Ένα μέρος των σπουδών μου ήταν στη ιατρική. Δηλαδή μπορεί να ξεκινήσουμε κάτι και να μη μας βγει στην πορεία. Να μην μας αρέσει, να μην είναι αυτό που θέλουμε με πάθος να κάνουμε. Σίγουρα καθένας από εμάς κρύβει μια μεγάλη δύναμη μέσα του, αρκεί να συγκεντρωθεί, να αγωνιστεί, να πει στους γονείς του αυτό θέλει να κάνει.

Το σχολείο πρέπει να είναι προτεραιότητά σας. Να ξέρετε ότι, όσο πιο δυνατές είναι οι γνώσεις σας, τόσο πιο ανίκητοι γίνεστε. Δηλαδή η δύναμη του πλούτου σας είναι η γνώση σας και αυτό στην πορεία θα το δείτε ακόμη περισσότερο. Τώρα που είσαστε μικροί, σας λέω πέντε πράγματα, τα περισσότερα θα τα ξεχάσετε, γιατί έτσι έκανα κι εγώ, όταν μου μιλούσαν στο Δημοτικό. Αλλά θέλω δύο πράγματα να σας μείνουν. Να ονειρεύεστε, να μην επιτρέψετε ποτέ κανέναν να σας απαγορεύσει να ονειρεύεστε. Αλλά και να επιμείνετε σ’ αυτό το όνειρό σας, γιατί ο καθένας από εσάς μπορεί να γίνει «Σούπερ Ήρωας» και να πετάξει με τα  δικά του φτερά στην επιστήμη, στη ζωγραφική, στον αθλητισμό ή στις επιχειρήσεις.

School is Cool: Πείτε μας μια φράση που σας χαρακτηρίζει;

«Nothing is impossible» ή «everything is possible”. Να θυμάστε ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ.

Η συντακτική ομάδα

Απομαγνητοφώνηση, επιμέλεια: Γεωργία Μυριούνη, Βάσω Αλεξανδρίδου, Στ΄ τάξη

………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2016 επισκεφτήκαμε το Ελληνικό Προξενείο του Ντύσσελντορφ για να συναντηθούμε με τον Γενικό Πρόξενο κ. Γρηγόρη Δελαβέκουρα και πάρουμε συνέντευξη για το περιοδικό μας. Ο Γενικός πρόξενος μας υποδέχτηκε πολύ εγκάρδια και μας οδήγησε στο γραφείο του για να συζητήσουμε και να απαντήσει πρόθυμα στις ερωτήσεις μας. Αμέσως μετά μας ξενάγησε σε όλους τους χώρους του Προξενείου και μας εξήγησε αναλυτικά τις υπηρεσίες που παρέχει το κάθε τμήμα.

……………………………………………………………………………………………………………………………………..

Γρηγόρης Δελαβέκουρας: «Ο καθένας από εμάς, ουσιαστικά είναι και ένας πρεσβευτής της πατρίδας μας, της Ελλάδας.»

School is Cool: Σε ποια πόλη μεγαλώσατε; Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια;

Μεγάλωσα στην Αθήνα. Ο πατέρας μου είναι από την Αθήνα και η μητέρα μου από τη Νάουσα. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν πολύ όμορφα. Θυμάμαι ότι βγαίναμε έξω στη γειτονιά και παίζαμε μέχρι να νυχτώσει, καμιά φορά και αφού είχε νυχτώσει, οπότε μας έψαχναν οι γονείς μας. Έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις από εκείνη την περίοδο.

School is Cool: Τι θέλατε να γίνετε όταν ήσασταν μικρός;

Όταν ήμουν στην ηλικία σας δεν είχα αποφασίσει ακόμα τι θέλω να κάνω όταν μεγαλώσω. Αποφάσισα ότι θέλω να γίνω διπλωμάτης όταν ήμουν 16 χρονών. Τότε πήρα αυτήν την απόφαση.

School is Cool: Ποιο ήταν το αγαπημένο σας μάθημα στο σχολείο;

Μου άρεσε πολύ η ιστορία και συνεχίζει να μ’ αρέσει. Μου άρεσαν επίσης και τα μαθηματικά, αλλά νομίζω ότι η ιστορία ήταν το αγαπημένο μου μάθημα.

School is Cool: Ποιο ήταν το αγαπημένο σας σπορ;

Το αγαπημένο μου σπορ ήταν το Χάντμπολ. Στο σχολείο που πήγαινα είχαμε πολύ καλή ομάδα χάντμπολ και συμμετείχα σ’ αυτήν. Έτσι, ξεκίνησα το χάντμπολ στην 5^η Δημοτικού και το συνέχισα και αφού τελείωσα το σχολείο, σε μια ομάδα αντρική, σ’ ένα σύλλογο.

School is Cool: Ποια ομάδα υποστηρίζετε;

Είμαι ΠΑΟΚ, κυρίως λόγω της μητέρας μου και της Νάουσας. Περνούσαμε τις διακοπές μας, Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρι στην Νάουσα, και οι πιο πολύ φίλοι μου εκεί ήταν ΠΑΟΚ, οπότε μ’ επηρέασαν και έγινα κι εγώ ΠΑΟΚ.

School is Cool: Τι σπουδάσατε;

Έχω σπουδάσει Διεθνείς Σχέσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Επέλεξα αυτήν τη σχολή, γιατί ήθελα να γίνω Διπλωμάτης, οπότε το πρόγραμμα σπουδών της είναι πολύ κοντά στα μαθήματα που εξετάζονται στις εξετάσεις στο Υπουργείο Εξωτερικών για να γίνει κανείς Διπλωμάτης. Την περίοδο των Σπουδών μου έκανα και 6 μήνες στη Ρώμη, με το πρόγραμμα Erasmus, στο πανεπιστήμιο La Sapienza, με αντικείμενο τις Διεθνείς Σχέσεις.

School is Cool: Ήταν πάντα το όνειρό σας να μπείτε στο Διπλωματικό σώμα;

Όπως σας είπα από τα 16 τουλάχιστον αυτό ήταν το όνειρό μου και δεν έχει αλλάξει. Επέμεινα αρκετά σ’ αυτό, χρειαζότανε δουλειά, καλή προετοιμασία, αλλά ευτυχώς πήγαν όλα καλά.

School is Cool: Τι ήταν αυτό που σας άρεσε περισσότερο σε αυτή τη δουλειά;

Πρώτα απ’ όλα το να δουλεύεις για την Ελλάδα, για την πατρίδα σου και να εκπροσωπείς και να προασπίζεις τα συμφέροντά της. Επίσης, είναι πολύ διαφορετική, από πόστο σε πόστο, ανάλογα με τα καθήκοντα που ασκείς. Μέχρι τώρα έχω υπηρετήσει στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, στη μόνιμη αντιπροσωπεία της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη και τώρα στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στο Ντύσσελντορφ. Όπως καταλαβαίνετε το αντικείμενο είναι πολύ διαφορετικό στην κάθε θέση. Στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, η δουλειά ήταν πολιτική. Ακούτε κι εσείς ότι στον ΟΗΕ συζητιούνται από τους εκπροσώπους όλων των χωρών του κόσμου, τα προβλήματα που απασχολούν την ανθρωπότητα, ώστε να βρεθεί ένας κοινός παρανομαστής, να βρεθούν δηλαδή κοινές θέσεις, στις οποίες θα συμφωνούν όλοι, έτσι ώστε να υπάρχει τάξη και να υπερισχύει το Διεθνές Δίκαιο στον κόσμο. Τα καθήκοντα που έχω εδώ είναι πολύ διαφορετικά. Το Γενικό Προξενείο Ντύσσελντορφ είναι το μεγαλύτερο Προξενείο της Ελλάδας στην Ευρώπη, εξυπηρετούμε 140.000 Έλληνες πολίτες που ζουν εδώ πέρα. Κάθε χρόνο 20.000 επισκέπτονται το Προξενείο για να κάνουν κάποια δουλειά. Επιπλέον, φροντίζουμε για τις σχέσεις της χώρας μας με την κυβέρνηση του κρατιδίου, καθώς και με τους Δήμους, με όλες τις πόλεις που βρίσκονται εδώ, πολλές από τις οποίες έχουν μεγάλες ελληνικές κοινότητες. Παράλληλα, επειδή αυτό το κρατίδιο έχει πολύ σημαντικό οικονομικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα, καθώς είναι το μεγαλύτερο κρατίδιο της Γερμανίας και με τη μεγαλύτερη οικονομία της Γερμανίας, προσπαθούμε να υποστηρίζουμε τις Ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται εδώ. Προσπαθούμε να ενισχύσουμε τη δικτύωση των Ελλήνων που ζουν εδώ, μέσα από τους Συλλόγους και τους οργανωμένους φορείς που υπάρχουν, ώστε να πυκνώσουν οι επαφές μεταξύ τους. Προσπαθούμε ακόμα να βοηθήσουμε τους Γερμανούς πολίτες να γνωρίσουν την πατρίδα μας και να την αγαπήσουν και παράλληλα να την επισκεφτούν για να τη γνωρίσουν ακόμα καλύτερα.

School is Cool: Αν είχατε την ευκαιρία να κάνετε κάτι άλλο στη ζωή σας τι θα ήταν αυτό;

Αυτό το έχω σκεφτεί αρκετές φορές. Μου αρέσει η δουλειά που κάνω και θα ήθελα να συνεχίσω να την κάνω. Επέλεξα να γίνω διπλωμάτης και δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα το αντικαθιστούσα με κάτι άλλο.

School is Cool: Τι ικανότητες χρειάζεται για να γίνει κάποιος Διπλωμάτης;

Όπως μας έλεγε ο Διευθυντής Σπουδών μας, πρώτα απ’ όλα «Ψυχραιμία». Επειδή έχει πολύ διαφορετικά καθήκοντα που καλείσαι να εκπληρώσεις, θα πρέπει κάποιος να έχει ανοικτό μυαλό, κοινή λογική, καλή γνώση της ιστορίας και του διεθνούς δικαίου, αλλά και γνώσεις σχετικά με την οικονομία, την πολιτική καθώς και για άλλα πιο εξειδικευμένα θέματα. Το πιο σημαντικό όμως νομίζω ότι είναι να αγαπάει τη πατρίδα του, να έχει συναίσθηση ότι την εκπροσωπεί και ότι καθετί, που κάνει, ή λέει, αντανακλάει και στην εικόνα της Ελλάδας. Επίσης, πρέπει να προσπαθεί, με κάθε ευκαιρία, να προβάλλει την Ελλάδα με θετικό τρόπο, να μαζεύει φίλους γύρω της, να αυξάνει τους φίλους της, και να προστατεύει τα συμφέροντά της.

School is Cool: Τι σας έκανε εντύπωση όταν ήρθατε στο Ντύσσελντορφ;

Παρόλο που είχα δει τους αριθμούς, εντούτοις είναι τελείως διαφορετικό να βλέπεις πως σε κάθε πόλη αυτού του κρατιδίου, υπάρχει ουσιαστικά μια Ελλάδα. Κάθε πόλη έχει μια ελληνική ταυτότητα, γιατί οι Έλληνες ζουν εδώ από τη δεκαετία του 1960, όπως θα ξέρετε. Είμαστε ήδη στην τρίτη ή τέταρτη γενιά Ελλήνων, οπότε η ελληνική ταυτότητα είναι μέσα στις ταυτότητες των πόλεων στις οποίες ζουν. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπεις πως οι Έλληνες συνεχίζουν να είναι  μαζί, κρατάνε τις παραδόσεις τους, είναι πάρα πολύ καλά ενσωματωμένοι στη Γερμανία, βοηθούν τη Γερμανική κοινωνία, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο οικονομικό θαύμα της Γερμανίας για την ανοικοδόμηση της οικονομίας της μετά τον πόλεμο, αλλά ακόμα και σήμερα, ενώ ταυτόχρονα διατηρούν ένα τόσο ισχυρό δεσμό με την πατρίδα τους, την Ελλάδα.

School is Cool: Σίγουρα θα υπάρχουν δυσκολίες στη δουλειά σας. Πώς τις αντιμετωπίζετε;

Με ψυχραιμία! Υπάρχουν δυσκολίες καθώς έχουμε να διαχειριστούμε πάνω από 20.000 περιπτώσεις κάθε χρόνο. Όπως καταλαβαίνετε κάποιες από αυτές είναι πιο δύσκολες, κάποιες είναι πιο μπερδεμένες, κάποιες είναι πολύ δύσκολο να λυθούν. Από τους 20.000 ανθρώπους, κάποιοι μπορεί να είναι συνεργάσιμοι κι άλλοι λιγότερο συνεργάσιμοι, οπότε πρέπει να μπορείς όλα αυτά να τα διαχειριστείς και κάποιες φορές αυτό είναι δύσκολο. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις τους κανόνες και να τους εφαρμόζεις, γιατί εδώ πέρα ουσιαστικά, εμείς εκπροσωπούμε το ελληνικό κράτος, οπότε πρέπει να εφαρμόζεται η νομοθεσία του. Και να προσπαθείς να καταλάβεις το πρόβλημα που έχει ο άλλος ώστε να μπορέσεις να τον βοηθήσεις. Χρήσιμο είναι βέβαια να μπορεί κι εκείνος να καταλάβει ποιοι είναι οι κανόνες.

School is Cool: Έχετε πετύχει όλους τους στόχους που θέσατε όταν αναλάβατε τη θέση του πρόξενου;

Σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό ναι. Κάναμε πολλές αλλαγές στο Προξενείο από τότε που ήρθα και νομίζω ότι μπορέσαμε να δημιουργήσουμε ένα ωραίο περιβάλλον για τη λειτουργία του Προξενείου, ένα περιβάλλον που αντιπροσωπεύει την Ελλάδα με πολύ όμορφο τρόπο. Δημιουργήσαμε ένα χώρο, ο οποίος είναι φιλόξενος και στον οποίο μπορούν να έρχονται όλοι για να γνωρίσουν την Ελλάδα και την Ελληνική φιλοξενία. Βέβαια το κρατίδιο είναι πάρα πολύ μεγάλο, και ο όγκος της δουλειάς είναι πάρα πολύ μεγάλος, οπότε κάποιες φορές υπάρχουν δυσκολίες. Είμαστε 12 άτομα προσωπικό και έχουμε να εξυπηρετήσουμε πολύ μεγάλο αριθμό πολιτών, οπότε εκ των πραγμάτων αυτό απαιτεί μεγάλη προσπάθεια. Νομίζω όμως πως όταν υπάρχει καλή διάθεση, μπορείς να ξεπερνάς τις δυσκολίες και να καταφέρνεις  τους στόχους σου. Συνολικά όμως νομίζω ότι έγιναν πολλά καλά πράγματα και ούτως ή άλλως αυτό είναι ένα project που έχει συνέχεια, δεν έχει αρχή και τέλος, και όταν θα αναχωρήσω εγώ θα έρθει κάποιος άλλος και θα συνεχίσει το ίδιο καλά ή ακόμα καλύτερα.

School is Cool: Τι σας αρέσει να κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας;

Θέλω να περνώ τον ελεύθερο χρόνο με την οικογένειά μου. Βέβαια, δεν έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, λόγω της φύσης της δουλειάς μου. Παράλληλα με τη λειτουργία του Προξενείου, υπάρχουν πάρα πολλές εκδηλώσεις, που γίνονται στη Βόρεια Βεστφαλία, από τη κυβέρνησή της και τα πολιτικά κόμματα, από τους διάφορους Δήμους, από άλλες οργανώσεις, από άλλα Προξενεία, από τους ελληνικούς φορείς. Σε πάρα πολλές από αυτές τις εκδηλώσεις πηγαίνω κι εγώ για να εκπροσωπήσω την Ελλάδα, Οπότε, ο ελεύθερος χρόνος μου είναι σχετικά περιορισμένος. Αλλά όταν υπάρχει, μου αρέσει πολύ να τον περνάω με την οικογένεια μου.

School is Cool: Είμαστε ένας ενωμένος λαός, ιδιαίτερα στο εξωτερικό;

Θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να έχουμε ενότητα, κι είναι αυτό που ζητάει η Ελλάδα από εμάς. Έχουμε καταφέρει να διατηρήσουμε τους δεσμούς μας, αυτό φαίνεται ξεκάθαρα εδώ στη Βόρεια Ρηνανία-Βεσφαλία, και μόνο από το γεγονός ότι υπάρχει τόσο μεγάλη δραστηριότητα ελληνικών φορέων και οργανισμών. Πάντα επιδιώκεις το καλύτερο, πάντα υπάρχουν περιθώρια για βελτίωση, αλλά νομίζω ότι ο κάθε ένας από εμάς πρέπει να αναγνωρίσει, ότι οι Έλληνες εδώ στη Γερμανία έχουν καταφέρει να διατηρήσουν την ταυτότητα και τις παραδόσεις τους, πετυχαίνοντας παράλληλα μια πολύ καλή ενσωμάτωση και συνεχίζουν αυτή τη στιγμή να δουλεύουν μαζί, να ενώνονται για  κοινούς σκοπούς, σε μια περίοδο που είναι πολύ σημαντική και για την ίδια την Ελλάδα. Πάντα, λοιπόν, πρέπει να προσπαθούμε για ακόμα μεγαλύτερη ενότητα, είναι πολύ σημαντική, ιδιαίτερα για τον ελληνισμό του εξωτερικού, αλλά θα πρέπει να αναγνωρίζουμε και τα καλά που έχουμε πετύχει.

School is Cool: Ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες στο εξωτερικό;

Προβλήματα υπάρχουν. Πρώτα απ’ όλα τα τελευταία χρόνια, λόγω της οικονομικής κρίσης, έχουν έρθει πολλοί Έλληνες εδώ στη Γερμανία, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν σχέση με τη Γερμανία, οπότε αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες κατά την πρώτη τους εγκατάσταση. Υπάρχουν και περιπτώσεις οικονομικών δυσκολιών, τις οποίες γνωρίζουμε πολύ καλά. Νομίζω όμως ότι είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε οι Έλληνες να εμπιστευόμαστε τους άλλους Έλληνες. Αυτό έχει να κάνει με την ενότητα που είπα προηγουμένως. Έχουμε ευτυχώς ένα πάρα πολύ καλό δίκτυο ελληνικών φορέων, οι οποίοι στηρίζουν ο ένας τον άλλον, γίνεται πολλή και καλή δουλειά. Αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι υπάρχουν και σημαντικές δυσκολίες, ιδιαίτερα για κάποιους συμπολίτες μας.

School is Cool: Από τις επαφές που έχετε με τις γερμανικές αρχές ποια εικόνα θεωρείτε ότι έχουν για την Ελλάδα και τους Έλληνες;

Πιστεύω ότι εκτιμούν πάρα πολύ τους Έλληνες. Μην ξεχνάτε ότι ο καθένας από εμάς που ζει εδώ πέρα, ουσιαστικά είναι και ένας πρεσβευτής της πατρίδας μας, της Ελλάδας. Ακόμα και άνθρωποι που δεν έχουν επισκεφτεί τη χώρα μας, τη γνωρίζουν μέσα από εσάς, μέσα από την επικοινωνία μαζί σας. Με όσους έχω μιλήσει, αυτό που έχω αποκομίσει, είναι ότι έχουν μια πολύ καλή γνώμη για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Μην ξεχνάτε ότι υπάρχει ελληνισμός εδώ, για περισσότερα από 60 χρόνια, κι αυτός ο ελληνισμός έχει αφήσει ένα πάρα πολύ θετικό αποτύπωμα στη γερμανική κοινωνία. Κάθε φορά, λοιπόν, που μιλάτε με οποιονδήποτε, πρέπει να κι εσείς να έχετε στο νου σας ότι είστε ένας πρέσβης της Ελλάδας.

School is Cool: Πώς νιώθετε τώρα που φεύγετε;

Ακόμα είναι νωρίς να πω την αλήθεια, δεν έχω προλάβει να το συνειδητοποιήσω. Το καλοκαίρι θα ολοκληρωθεί η θητεία μου εδώ στη Γερμανία και θα μετακινηθώ σε κάποια άλλη χώρα. Σίγουρα, θα είναι μια μεγάλη αλλαγή για μένα, αλλά και για την οικογένειά μου. Βέβαια, ξεκινάμε γνωρίζοντας ότι αυτή είναι ζωή που θα ζήσουμε. Για τα παιδιά μου ίσως όχι τόσο, γιατί είναι ακόμα μικρά και δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί θα πρέπει να μετακινούμαστε κάθε λίγα χρόνια, ενώ όλοι οι άλλοι μένουν σταθεροί στο μέρος που βρίσκονται.

Σίγουρα έχω αποκομίσει πάρα πολλές εμπειρίες, θα φύγω με πάρα πολύ όμορφες αναμνήσεις, αλλά για να είμαι ειλικρινής ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Είναι λίγο νωρίς.

School is Cool: Ξέρετε σε ποια χώρα θα πάτε;

Όχι ακόμα. Υπάρχει μια διαδικασία για τις μεταθέσεις στο Υπουργείο Εξωτερικών, η οποία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Θα το γνωρίζω κάποια στιγμή την άνοιξη.

School is Cool: Με αφορμή το περιστατικό της Άγκυρας και τη δολοφονία του ρώσου πρέσβη, νομίζετε ότι υπάρχει κίνδυνος στις δημόσιες εμφανίσεις σας;

Δεν θεωρώ ότι υπάρχει κάποια απειλή στο πρόσωπό μου, αλλά αυτό το τρομοκρατικό χτύπημα, το οποίο το καταδίκασε η Ελλάδα με τον ποιο ξεκάθαρο τρόπο, ήτανε πραγματικά άλλη μια απόδειξη, ότι  χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ τη συνεννόηση μεταξύ των χωρών, είτε στα πλαίσια των διεθνών οργανισμών, είτε απευθείας μεταξύ τους, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προστατεύσουμε την ειρήνη όπου υπάρχει και να σταματήσουμε τον πόλεμο, όπου αυτός υπάρχει. Είναι ζωτικής σημασίας, έτσι ώστε να μπορέσει να προχωρήσει η ανθρωπότητα σε ειρήνη και να συνεχίσει να προοδεύει.

School is Cool: Τι θα θέλατε να ευχηθείτε για το Νέο Έτος σε όλους τους Έλληνες που ζουν εδώ;

Θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους τους συμπατριώτες μας να έχουν αγάπη, να έχουν υγεία, να είναι ενωμένοι, να είμαστε ενωμένοι γιατί έτσι μας θέλει η πατρίδα μας, να θέτουν υψηλούς στόχους, και με συνεργασία και εμπιστοσύνη μεταξύ μας, να τους πετυχαίνουμε.

Εύχομαι αγάπη και υγεία σε όλους σας.

School is Cool: Θα θέλατε να μας πείτε λίγα πράγματα για εσάς ώστε να σας γνωρίσουμε καλύτερα;

Με λένε Μανώλη Σοφό, είμαι δάσκαλος και φιλόλογος αγγλικής φιλολογίας. Είμαι πατέρας τριών παιδιών, ο πρώτος μου γιός πηγαίνει Στ΄ Δημοτικού, το επόμενο πηγαίνει Ε΄ και το τρίτο μου παιδί πηγαίνει παιδικό σταθμό.

School is Cool: Πόσο καιρό είστε Συντονιστής Εκπαίδευσης στη Γερμανία;

Είμαι στη Γερμανία ως συντονιστής εκπαίδευσης από το Σεπτέμβριο του 2015, περίπου 1,5 χρόνο. Η έδρα μου είναι στο Βερολίνο, αλλά έχω και την ευθύνη της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, γι’ αυτό έρχομαι, όσο πιο συχνά μου το επιτρέπει η δουλειά, και εδώ.

School is Cool: Είναι δύσκολη η δουλειά σας ως συντονιστής; Ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζετε;

Η δουλειά μου έχει πολλές δυσκολίες, αλλά έχει και πολλές χαρές. Οι δυσκολίες έχουν τις περισσότερες φορές να κάνουν με το να είναι όλα τα πράγματα, όλοι οι δάσκαλοί σας στην ώρα τους, στη θέση τους. Αυτό το πετυχαίνουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό, και προσπαθούμε ώστε όλα να λειτουργούν όσο το δυνατόν καλύτερα. Οι χαρές που παίρνω είναι όταν επισκέπτομαι τα σχολεία και διαπιστώνω ότι όλοι οι μαθητές και μαθήτριες είναι ευχαριστημένοι και ευτυχισμένοι, ότι όλοι μαθαίνουν και ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί δίνουνε τον καλύτερό τους εαυτό μέσα στα σχολεία της ομογένειας. Γιατί, αυτό διαπιστώνω, ότι οι δάσκαλοι σας δίνουνε τον καλύτερό τους εαυτό μέσα στα σχολεία της ομογένειας και βλέπω να γίνονται πολλά και ωραία πράγματα. Χαίρομαι ιδιαίτερα, όταν επισκέπτομαι σχολεία.

School is Cool: Μετακινήστε συχνά λόγω δουλειάς;

Ναι μετακινούμε συχνά λόγω δουλειάς, όσο συχνά το απαιτούν οι περιστάσεις.

School is Cool: Τι προβλήματα αντιμετωπίζουν τα ελληνικά σχολεία στη Γερμανία;

Όλα τα προβλήματα, είτε είναι προβλήματα που αντιμετωπίζουν σχολεία, είτε προβλήματα που αντιμετωπίζουν σχολικές τάξεις, είτε είναι προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές μεταξύ τους, όλα λύνονται όταν υπάρχει καλή συνεργασία και θέληση να τα λύσουμε.

School is Cool: Ποια προβλήματα αντιμετωπίζουν στα ελληνικά σχολεία οι μαθητές;

Τις περισσότερες φορές τα νέα παιδιά που έρχονται από την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, αντιμετωπίζουν προβλήματα προσαρμογής, από την ελληνική πραγματικότητα στη γερμανική. Αρκετές φορές, φυσικά, αντιμετωπίζουν και το πρόβλημα της ξένης γλώσσας. Όμως σε αυτά τα προβλήματα, εσείς, που είστε παλαιότεροι εδώ, μπορείτε να βοηθήσετε όλα τα παιδιά να τα αντιμετωπίσουν. Η καλή συνεργασία και η αλληλοβοήθεια μέσα στην τάξη βοηθάει τους νέους σας συμμαθητές σας να ξεπεράσουν πιο εύκολα τα προβλήματα τους. Χρειάζεται επομένως συνεργασία, αλληλοϋποστήριξη και διάβασμα.

School is Cool: Ποιο νομίζετε ότι είναι το πιο δύσκολο μάθημα για τους μαθητές του δημοτικού;

Δεν υπάρχουν εύκολα και δύσκολα μαθήματα. Άλλοι μπορούν να πουν ότι το πιο δύσκολο μάθημα είναι η γλώσσα, άλλοι θα πουν πως είναι τα μαθηματικά, άλλοι πως είναι η φυσική ή η ιστορία. Εγώ θα σας πω ποιο ήταν το αγαπημένο μου μάθημα στο δημοτικό. Λοιπόν, δύο ήταν τα αγαπημένα μου μαθήματα. Το πρώτο, ήταν το διάλειμμα, γιατί και το διάλειμμα είναι μάθημα. Μαθαίνουμε πώς να λειτουργούμε σε μια σχολική αυλή με τους συμμαθητές μας, μεγαλύτερους και μικρότερους. Το δεύτερο μάθημα που μου άρεσε πάρα πολύ, ήταν η γεωγραφία. Όμως, με καλή και συστηματική προσπάθεια, δεν υπάρχουν δύσκολα μαθήματα. Υπάρχουν μαθήματα στα οποία πρέπει να αφιερώσεις λίγο περισσότερο χρόνο για διάβασμα και λίγη παραπάνω προσοχή, και μαθήματα τα οποία τα μαθαίνεις λίγο πιο εύκολα.  Τις περισσότερες φορές, βέβαια, μαθαίνουμε πιο εύκολα εκείνο που αρέσει πιο πολύ. Ότι δε μας αρέσει και τόσο, το μαθαίνουμε πιο δύσκολα. Όλα όμως μπορούμε να τα μάθουμε.

School is Cool: Ποιες νομίζετε ότι είναι οι κυριότερες διαφορές στο γερμανικό και στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα;

Υπάρχουν αρκετές διαφορές, ανάμεσα στα δύο εκπαιδευτικά συστήματα. Θα έλεγα ότι εμείς στην Ελλάδα, κάνουμε πιο πολλά μαθήματα, εξετάζουμε δηλαδή πολλά πράγματα σε μεγάλη έκταση, ενώ στη Γερμανία τα μαθήματα είναι λιγότερα, αλλά τα εξετάζουν σε μεγαλύτερο βάθος.

School is Cool: Ποιες αλλαγές θεωρείτε ότι θα μπορούσαν να δώσουν ώθηση στην αναβάθμιση του επιπέδου της εκπαιδευτικής διαδικασίας;

Οι αλλαγές που θα μπορούσαν να δώσουν ώθηση στην αναβάθμιση του επιπέδου της εκπαιδευτικής διαδικασίας, κατά τη γνώμη μου, έχουν να κάνουν με τη λειτουργία των σχολείων, και φυσικά με την αναμόρφωση του αναλυτικού προγράμματος, στα σημεία τα οποία οι ειδικές επιτροπές θα κρίνουν ότι πρέπει να αναμορφωθεί. Όταν λέμε αναλυτικό πρόγραμμα, εννοούμε το πόσα μαθήματα διδασκόμαστε και με ποιο τρόπο τα διδασκόμαστε. Για μένα είναι πολύ σημαντικό, όχι μόνο το μάθημα, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο θα διδαχθεί.

School is Cool: Ποια είναι τα κυριότερα μοντέλα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στη Γερμανία και ποιο κατά τη γνώμη σας είναι το καταλληλότερο;

Το δικό σας σχολείο είναι το αμιγές ελληνικό σχολείο, δηλαδή ακολουθούμε το ελληνικό πρόγραμμα με αυξημένες ώρες γερμανικών. Για μένα είναι ένα μοντέλο, το οποίο, εφόσον δουλεύεται σωστά, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην εκμάθηση και των δύο γλωσσών και στην αποτελεσματική ενσωμάτωση των μαθητών στη γερμανική κοινωνία. Όλα τα μοντέλα εκπαίδευσης έχουν θετικά και αρνητικά. Το ζήτημα είναι στο κάθε μοντέλο, να δίνουμε έμφαση στα θετικά του και να προσπαθούμε να ελαχιστοποιούμε τα αρνητικά του σημεία. Δεν υπάρχει τέλειο μοντέλο, όπως δεν υπάρχουν και τέλειοι άνθρωποι.

School is Cool: Ποιοι είναι οι στόχοι σας ως συντονιστή εκπαίδευσης;

Οι στόχοι μου είναι να κάνω τη δουλειά του όσο πιο σωστά και έντιμα μπορώ, και να βοηθήσω από τη θέση στην οποία βρίσκομαι, όσο περισσότερο μπορώ, τόσο τους μαθητές, όσο και τους εκπαιδευτικούς.

(Η συνέντευξη δόθηκε με αφορμή την επίσκεψη του κ. Σοφού στο Σχολείο μας στις 20 Ιανουαρίου. Την επιμελήθηκαν οι μαθητές/τριες: Αντόνωφ Β., Ιωάννου Α., Ζαμπακόλα Β., Ζήκα Β., Ζιάγκαλου Κ. Καρατζίδου Σ., Κυνηγοπούλου Α., Λακάνου Γ., Λινάρδου Σ., Παπαβασιλείου Θ.)

………………………………………………………………………………………………………………………………

Έλενα Αρτζανίδου: Η λογοτεχνία μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή.

School is Cool: Κα Αρτζανίδου πείτε μας λίγα λόγια για τη ζωή σας

Γεννήθηκα εδώ, στη Γερμανία αφού οι γονείς μου είχαν έρθει στη Γερμανία μετανάστες. Μέχρι τα εννιά μου χρόνια έζησα εδώ και μετά επέστρεψα στην Ελλάδα. Θεωρώ ότι πέρασα πολύ ωραία παιδικά χρόνια. Μετά σπούδασα και τα τελευταία είκοσι χρόνια ασχολούμαι με τη λογοτεχνία. Η ζωή μου είναι όμορφη, έχει βέβαια και τις δυσκολίες της, όπως όλων των ανθρώπων.

School is Cool: Τι σπουδάσατε;

Σπούδασα Νηπιαγωγός και εργάζομαι 33 χρόνια ως Νηπιαγωγός.

School is Cool: Ποιο ήταν το αγαπημένο σας μάθημα στο σχολείο;

Μου άρεσε πάντα η ιστορία. Οι καλύτεροι βαθμοί μου ήταν στην ιστορία. Την αγαπούσα πολύ και ακόμα την αγαπώ.

School is Cool: Πότε ξεκινήσατε να γράφετε βιβλία;

Ξεκίνησα να γράφω το 1996. Το 1997 βγήκε το πρώτο μου βιβλίο «Φιλαρέτη και Πάτη» από τις εκδόσεις Πατάκη, το οποίο κυκλοφορεί ακόμα.

School is Cool: Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να γράψετε το πρώτο σας βιβλίο;

Η αλήθεια είναι ότι όταν ήμουν παιδί δε σκεφτόμουν ότι θα γίνω συγγραφέας. Ωστόσο όταν σχολούσα από το σχολείο έβλεπα πάντα τα σύννεφα. Καθόμουν στο μπαλκόνι του πατρικού μου σπιτιού, παρατηρούσα τους σχηματισμούς τους κι έφτιαχνα ιστορίες: «Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένας κουρσάρος και ήρθε μια μάγισσα». Αυτό το έκανα καθημερινά, φτιάχνοντας κάθε φορά άλλες ιστορίες. Μόνο που δεν τις έγραφα. Μέχρι που μεγάλωσα και κάποια στιγμή έγραψα μια ιστορία, χωρίς να καταλάβω γιατί γράφω. Κι αν δεν το έβλεπε μια φίλη που με ενθάρρυνε, νομίζω πως δε θα το είχα στείλει ποτέ για δημοσίευση.

Πόσα βιβλία έχετε γράψει;

Έχω γράψει σαράντα βιβλία.

Ποια είναι η πηγή έμπνευσης για να γράψετε ένα βιβλίο;

Η πηγή έμπνευσης είναι διαφορετική κάθε φορά. Δεν είναι τόσο εύκολο να βρεις τι θα γράψεις. Ανησυχείς αν θα βρεις το κατάλληλο θέμα. Όμως, το ερέθισμα έρχεται μόνο του να σε βρει. Είναι σαν το σπόρο. Πέφτουν πολλοί σπόροι μέσα σου, αλλά δε θα φυτρώσουν όλοι. Μόνο ένας, ο πιο δυνατός, θα βγει στην επιφάνεια.

Για παράδειγμα, το βιβλίο μου «Μυστικά και ψέματα», το έγραψα όταν διαπίστωσα ότι όλοι, μικροί και μεγάλοι, έχουν μυστικά. Όταν όμως έχεις μυστικά, τότε αναγκάζεσαι συχνά, να λες ψέματα, έστω και ανώδυνα.

Στο τελευταίο μου βιβλίο, «Πιάσε το τιμόνι , Γίγαντα», Eκδ. Ψυχογιός, το ερέθισμα προήλθε από μια συκιά στη Ρόδο. Την άκουσα, ένιωσα πως μου «μίλησε». Εκεί στη συκιά είδα μια γριά που κατάλαβα ότι πονάει. Ήταν η γιαγιά του ήρωα μου του Αργύρη. Έτσι έπλασα το βιβλίο. Μου πήρε όμως δύο χρόνια να το ολοκληρώσω γιατί προσπαθούσα να καταλάβω τι τον βασανίζει.

Πόσο χρόνο χρειάζεστε για να γράψετε ένα βιβλίο;

Κάθε βιβλίο χρειάζεται άλλο χρόνο για να ολοκληρωθεί. Τα βιβλία μου που είναι για μικρά παιδιά, π.χ. το «Ψηλά τα χέρια», έχουν περίπου 2.000 λέξεις. Αφού σκεφτώ και αποφασίσω τι θα γράψω, τότε το στάδιο του γραψίματος μου παίρνει μια βδομάδα περίπου.  Μετά όμως το δουλεύω για ένα έως τρεις μήνες, μέχρι να φτάσω στο σημείο που θέλω.

Τα βιβλία όμως που απευθύνονται σε μεγαλύτερες ηλικίες π.χ. +11 έχουν 10.000 και πάνω λέξεις. Έχεις δηλαδή το περιθώριο να δουλέψεις περισσότερο τους χαρακτήρες, να πας πιο βαθιά. Έτσι μπορεί να μου πάρει και δύο χρόνια για το τελειώσω. Το γράψιμο βέβαια μπορεί να κρατήσει 3 μήνες, όμως μετά το δουλεύω και το διορθώνω. Εγώ όταν γράφω ένα βιβλίο, δε γράφω από το πρωί ως το βράδυ. Γράφω συστηματικά κάθε μέρα, από νωρίς το πρωί ως τις 12.00 το μεσημέρι κάθε καλοκαίρι. Τις διορθώσεις όμως τις κάνω τους υπόλοιπους μήνες, κυρίως τις βραδινές ώρες, γιατί το πρωί εργάζομαι και δεν έχω χρόνο.

Έχετε χρησιμοποιήσει προσωπικά σας βιώματα στα βιβλία σας;

Πολύ λίγα είναι τα προσωπικά μου βιώματα, κυρίως στα πρώτα μου βιβλία.

Από τα βιβλία που έχετε γράψει ποιο είναι το αγαπημένο σας;

Όλα μου τα βιβλία τα αγαπώ, όπως κάθε μάνα τα παιδιά της, και το τελευταίο το αγαπώ πιο πολύ γιατί με χρειάζεται περισσότερο και γιατί είναι πιο φρέσκο, οι μνήμες μου είναι νωπές.

Τι σας αρέσει περισσότερο να γράφετε, βιβλία για μεγάλους ή για παιδιά;

Μου το ρωτάνε πολλές φορές αυτό. Δεν ξέρω αν μου αρέσει περισσότερο να γράφω για παιδιά, αλλά διαπιστώνω ότι στα 20 χρόνια που γράφω βιβλία, γράφω με μεγαλύτερη ευκολία παιδική-νεανική λογοτεχνία. Για ενήλικες γράφω κάθε 5-6 χρόνια. Αυτό συμβαίνει, νομίζω, επειδή είμαι σε επαφή με τα παιδιά πολλά χρόνια τώρα, το βρίσκω πιο ενδιαφέρον και ίσως να με κάνει και μένα παιδί.

Το επάγγελμα του συγγραφέα στην Ελλάδα μπορεί να προσφέρει σε κάποιον τα απαραίτητα χρήματα για να ζήσει;

Όχι, στην Ελλάδα δεν είναι επάγγελμα. Για να είναι επάγγελμα πρέπει να σου δίνει τα απαραίτητα χρήματα για να ζήσεις. Στην Ελλάδα αυτό, εκτός από κάποιες εξαιρέσεις, δεν είναι εφικτό.  Οι Έλληνες συγγραφείς δεν μπορούν να ζήσουν μόνο από αυτό γιατί δεν υπάρχουν τόσο πολλοί αναγνώστες. Επίσης η ελληνική γλώσσα μιλιέται μόνο στην Ελλάδα και στην Κύπρο, το αναγνωστικό κοινό λοιπόν είναι πολύ μικρό.  Γι’ αυτό άλλωστε κι εγώ έχω τη δουλειά ως Νηπιαγωγός.

Αν έπρεπε να διαλέξετε ανάμεσα στο επάγγελμα του νηπιαγωγού και της συγγραφέας ποιο θα διαλέγατε;

Τώρα, θα ήθελα να ασχοληθώ μόνο με τη λογοτεχνία. Έχω δουλέψει πολλά χρόνια στην εκπαίδευση κι έτσι αυτή τη στιγμή η μεγάλη μου αγάπη είναι η λογοτεχνία. Με αυτήν θέλω να ασχολούμαι περισσότερο.

Έχετε δεχτεί αρνητική κριτική για τα βιβλία σας;

Όχι ποτέ. Επειδή όμως δεν έχει μιλήσει κάποιος, δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους άρεσε κάτι. Δεν το ξέρω όμως. Από την άλλη δεν είναι κακό να ακούς αρνητικά πράγματα γιατί βελτιώνεσαι.

Τι σας αρέσει να κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας;

Στο ελεύθερο μου χρόνο θέλω να είμαι με τους φίλους μου, να ταξιδεύω , να διαβάζω πολύ. Γενικά, μου αρέσει να έχω ελεύθερο χρόνο και το επιδιώκω. Τα καλοκαίρια π.χ,. όταν σταματάω το γράψιμο, προσπαθώ να κάνω πολλά πράγματα ,όπως να κολυμπάω, να περνάω πολύ χρόνο με τους φίλους μου, να μιλάμε για ότι μας απασχολούν.

Ποιο ήταν το αγαπημένο σας βιβλίο ή συγγραφέας όταν ήσαστε παιδί;

Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι να διάβασα, ήταν «Ο δεκαπενταετής πλοίαρχος» του Ιούλιου Βερν. Θυμάμαι ότι το διάβασα πολλές φορές. Μαγεύτηκα τόσο πολύ, γιατί δεν τον ήξερα αυτό τον κόσμο. Στο σχολείο που πήγαινα, στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή, υπήρχε μια τεράστια βιβλιοθήκη. Μια καθηγήτρια μου, η Πελαγία Βουτσά, μου είπε «Έλα, βούτα και πάρε ότι θες». Ο κόσμος αυτός μου άλλαξε τη ζωή. Πραγματικά, το πιστεύω ακράδαντα ότι η λογοτεχνία μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή.

Από την επαφή που έχετε με τους μαθητές ποια νομίζετε πως είναι η σχέση των παιδιών με τη λογοτεχνία;

Στην Ελλάδα νομίζω πως η σχέση αυτή δεν είναι πολύ καλή. Ακούω για τις άλλες χώρες, π.χ. τη Γερμανία, ότι υπάρχει πολιτική βιβλίου. Δε φταίνε νομίζω τα παιδιά για αυτό, αλλά το εκπαιδευτικό σύστημα.

Πιστεύετε ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα βοηθάει στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας;

Όχι, προσπάθησε βέβαια να κάνει κάτι, βάζοντας επίσημα τη λογοτεχνία στο σχολείο. Όταν βάζεις κάτι επίσημα, γίνεται συστηματικά και έχει θετικά αποτελέσματα. Όταν όμως το κάνει όποιος θέλει, τότε η κατάσταση δυσκολεύει. Φταίει και το εκπαιδευτικό σύστημα, φταίνε όμως και οι βιβλιοθήκες. Σε άλλες χώρες, το ρόλο της καλλιέργειας της φιλαναγνωσίας, τον έχει αναλάβει  η βιβλιοθήκη του τόπου, που είναι  οργανωμένη, που έχει πρόγραμμα. Στην Ελλάδα δεν είμαστε τόσο πίσω, όσο στο παρελθόν, ωστόσο πολιτική φιλαναγνωσίας, με δράσεις συστηματικές, δεν υπάρχει. Υπήρχε παλιότερα το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και από την ώρα που έκλεισε, τα πράγματα πήγαν ακόμα πιο πίσω. Αυτό, έχει σαν αποτέλεσμα τα Ελληνόπουλα να μην διαβάζουν. Κι όταν διαβάζεις, δε σημαίνει πως δεν παίζεις με τον υπολογιστή, δε διασκεδάζεις με τους φίλους σου, δεν ξαπλώνεις. Το διάβασμα πάει με όλα. Μπορείς να τα συνδυάσεις όλα. Όταν διαβάζεις βιβλία έχεις άποψη, Είσαι ένας πολίτης με κρίση. Σκέφτεσαι αλλιώς και απαιτείς τα καλύτερα για τη ζωή σου.