Και ποιος άνθρωπος δεν έχει συνδυάσει το συναίσθημα με το χρώμα. Ακούγεται παράλογο κι όμως είναι αληθινό. Τα χρώματα είναι ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν την ψυχολογική κατάσταση των ανθρώπων. Διαφορετικά νιώθει κανείς όταν κινείται σε χώρους με ζωντανά, ζεστά χρώματα και διαφορετικά όταν είναι γεμάτοι από μουντά, θολά, ξεθωριασμένα χρώματα.

Τα χρώματα που χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους συχνά φανερώνουν την ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Δεν είναι τυχαίο που οι έφηβοι φορούν πολύ συχνά το μαύρο χρώμα. Επίσης οι ζωγράφοι με τα διάφορα χρώματα στους πίνακές τους φανερώνουν τα συναισθήματα που νιώθουν την ώρα της δημιουργίας τους.

Τα συναισθήματα συνδυάζονται με τα χρώματα όμως κάθε άτομο κάνει διαφορετικούς συνδυασμούς. Ωστόσο υπάρχουν χρώματα που είναι χαρακτηριστικά για συγκεκριμένες καταστάσεις. Όπως το μαύρο, το οποίο χαρακτηρίζει το πένθος, την θλίψη και θεωρείται καταθλιπτικό χρώμα. Σε αντίθεση με το άσπρο που δείχνει την ευτυχία, την χαρά, την αγνότητα, την αισιοδοξία για την ζωή. Το κόκκινο είναι το χρώμα του πάθους,  της δράσης, της επαναστατικότητας.

Χρώματα επαναφέρουν εικόνες από το πολύχρωμο παρελθόν, εικόνες που έχουν χαραχθεί μέσα στο μυαλό των ανθρώπων, συναισθήματα που έχουν θαφτεί στην ψυχή τους και ζωντανεύουν με το αντίστοιχο χρώμα. Πόσες φορές το πράσινο του λιβαδιού δεν μας θύμισε τα ξέγνοιαστα παιχνίδια με τους παιδικούς μας φίλους ή το γαλάζιο της θάλασσας τις καλοκαιρινές διακοπές με την οικογένεια;

Η ζωή είναι γεμάτη χρώματα από το άσπρο ως το μαύρο σε όλες τις αποχρώσεις. Ο καθένας από εμάς, σε κάθε φάση της ζωής του, ανάλογα με την ψυχολογική του κατάσταση επιλέγει αυτό που του ταιριάζει ή αυτό στο οποίο θα ήθελε να είναι…

1.  ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΡΓΥΡΩ 

   Τα χρώματα παρουσιάζουν μία προφανή επίδραση στη διάθεσή μας , στα συναισθήματά μας αλλά και στη συμπεριφορά μας.Εμείς ασυνείδητα καταφεύγουμε σε αυτά για να περιγράψουμε πως νιώθουμε ή και να εξηγήσουμε την αντίδρασή μας σε κάτι. Έτσι ,χρησιμοποιούμε μαύρο χρώμα για να δείξουμε πως είμαστε δυστυχισμένοι , πράσινο για να δείξουμε τη φύση ,καφέ ως ένδειξη ωριμότητας , λευκό για να δείξουμε αγνότητα , κίτρινο για φωτεινότητα , και κόκκινο ως ένδειξη επιθετικότητας και δυναμικότητας.

2.  ΓΟΥΛΑ ΣΟΦΙΑ 

   Η αλήθεια είναι ότι όσα γράφτηκαν σε αυτό το άρθρο είναι σωστά και δικαιολογημένα! Παρ’ όλ’ αυτά εγώ έχω διαφορετική άποψη. Δεν λέω, καμιά φορά χαρακτηρίζουμε το μπλε ως το χρώμα που μας κάνει να ονειρευόμαστε, φοράμε άσπρα σε μια νέα αρχή… Αλλά δεν σημαίνει πάντα ότι όταν π.χ. κάποιος φοράει σκούρα χρώματα είναι και λυπήμενος. Ή ότι όταν φοράει κίτρινα είναι δειλός…
   Συμπαιρένουμε λοιπόν ότι, ΝΑΙ, τα χρώματα επηρεάζουν δείχνουν συναισθήματα, αλλά καμιά φορά μας παραπλανούν! :Ρ

Οι περισσότεροι άνθρωποι στις μέρες είτε θέλουν είτε χρειάζονται ένα κινητό. Βέβαια υπάρχουν και εκείνοι που θεωρούν το να έχεις κινητό εντελώς λάθος και υπερβολικά βλαβερό για την υγεία. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα πάνω σε αυτό το θέμα.

Ας αρχίσω λοιπόν με τα πλεονεκτήματα. Αρχικά, εάν έχεις κινητό μπορείς να το έχεις πάντα μαζί σου, ώστε να μην χάσεις σημαντικά τηλεφωνήματα. Επίσης, εάν χαθείς μπορείς να πάρεις τηλέφωνο και να ζητήσεις οδηγίες. Επιπλέον, κάτι ακόμα σημαντικό που θα πρέπει να έχεις στο μυαλό μας είναι το, αν συμβεί ένα ατύχημα θα πρέπει να καλέσεις την αστυνομία ή ένα ασθενοφόρο σε περίπτωση τραυματισμού. Επιπρόσθετα, τα κινητά έχουν φωτογραφική μηχανή οπότε μπορείς να βγάλεις φωτογραφία οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας όπου κ αν βρίσκεσαι και έτσι δημιουργείς αναμνήσεις. Ένα ακόμα πολύ σημαντικό πράγμα που υπάρχει είναι ότι τα κινητά μπορούν να συνδεθούν στο διαδίκτυο και έτσι μπορείς να ελέγχεις τα e-mail σου ή οτιδήποτε άλλο.

Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν και μειονεκτήματα όπως το ότι τα κινητά μπορεί να είναι ακριβά και δεν έχουν όλοι την οικονομική δυνατότητα να πάρουν ένα αρκετά εξελιγμένο κινητό. Ένα ακόμα μειονέκτημα είναι ότι κάποια κινητά δεν έχουν σήμα σε ορισμένες περιοχές οπότε δεν μπορείς να επικοινωνήσεις με κανέναν. Επίσης τα κινητά είναι όντως πολύ βλαβερά για την υγεία αν δεν χρησιμοποιούνται σωστά, δηλαδή εάν δεν τα χρησιμοποιείς όλη μέρα δεν κινδυνεύεις τόσο πολύ από την ακτινοβολία που εκπέμπουν. Επιπλέον, κάποιοι άνθρωποι αποκτούν εξάρτηση από το κινητό γιατί τα χρησιμοποιούν πολλές φορές και κάθε μέρα και έτσι χάνουν την επαφή με τον έξω κόσμο, αποκόβονται από τις παρέες τους και σιγά – σιγά αντικοινωνικοποιούνται. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν τα κινητά, ενώ οδηγούν με αποτέλεσμα να γίνονται ατυχήματα. Αλλά και ατυχήματα άλλου είδους μπορούν να προκαλέσουν στο σχολείο, αφού κάποιοι μαθητές τα χρησιμοποιούν εν’ ώρα μαθήματος, δηλαδή μπορεί κάποιος καθηγητής να τους το πάρει, να μην ακούσουν κάποια σημαντική πληροφορία επειδή δεν προσέχουν.

Kατά τη γνώμη μου όλοι θα πρέπει να έχουμε κινητό, αλλά θα πρέπει να τα χρησιμοποιούμε με μέτρο, ώστε να μην αποκτήσουμε κάποιο από τα παραπάνω προβλήματα.

ΠΑΠΑΡΗ ΕΛΕΝΗ ΜΑΡΙΑ

1.  ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΡΓΥΡΩ Kινητό……..ένα πολύ σημαντικό μέσο επικοινωνίας! Και ποιος δε έχει ένα σήμερα;Παρ΄όλα τα ωφέλη που αποκομίζουμε από τη χρήση του (επικοινωνία , κλήση άμεσης βοήθειας , σύνδεση στο internet) δεν παύει να είναι  βλαβερό για την υγεία μας , αλλά και μας προκάλεί εθισμό.Για να αποφύγουμε τέτοια φαινόμενα καλό θα ήταν να χρησιμοποιούμε το κινητό μας τηλέφωνο με μέτρο.
            Επομένως πρέπει να  το χρησιμοποιούμε  μόνο όταν είναι απαραίτητο και όχι συνέχεια όπως συμβαίνει σήμερα τόσο από την πλευρά των μαθητών όσο και από την πλευρά των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων!!!!!!!

1. ΡΟΥΜΠΗ ΕΛΕΝΑ 

   ΕΡΩΤΑΣ…. ΙΣΩΣ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΙΟ ΩΡΑΙΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.. ΑΥΤΗ Η ΛΕΞΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ 6 ΓΡΑΜΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ… ΕΡΩΤΑΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΓΑΠΗ,ΣΕΒΑΣΜΟΣ, ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΤΟΜΩΝ, ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ…

2.  ΣΟΥΡΟΠΑΝΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

   ΕΡΩΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙΣ Ή ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΗ.ΕΡΩΤΑΣ ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΖΟΥΝΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

3.  ΤΕΤΡΙΜΕΛΗ ΜΑΓΔΑ 

   H ΑΓΑΠΗ ΠΟΝΑΕΙ ΑΛΛΑ Η ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΘΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ…

4.  ΤΣΕΡΤΟΥ ΜΑΡΙΑ 

   Ο έρωτας σίγουρα είναι ένα δυνατό συναίσθημα. Εύκολα κάποιος μπορεί να ερωτευτεί ή να καταλάβει ότι είναι ερωτευμένος έχοντας βέβαια φανερά τα συμπτώματα. Κατά την γνώμη μου, ο έρωτας είναι το ομορφότερο συναίσθημα στον κόσμο που πάντα υπήρχε, υπάρχει και σίγουρα θα συνεχίζει να υπάρχει. Πρέπει όμως να τονίσω ότι κάποιες φορές ο έρωτας εισβάλλει στη ζωή μας αποφέροντας αρνητικά αποτελέσματα. Συνεπώς, πρέπει να υπάρχει έρωτας ανάμεσα στους ανθρώπους όμως καλό θα ήταν να είμαστε πολύ προσεκτικοί!

Οι νέοι πάντα είχαν μια τάση προς την διαφορετικότητα. Η αλήθεια είναι όμως, πως πολύ συχνά η διαφορετικότητα αυτή οδηγεί στην κριτική και στην περιθωριοποίηση. Κάποιοι δεν θέλουν να γίνουν ένα με τη μάζα όπως άλλωστε δείχνει η εξωτερική τους εμφάνιση, οι πράξεις και οι συνήθειές τους. Οι άνθρωποι όμως πολλές φορές βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα τα οποία δεν είναι πάντα σωστά και αυτό γιατί βασιζόμαστε σε αυτό που βλέπουμε.

Για παράδειγμα, αν βλέπαμε στο δρόμο ένα κορίτσι ντυμένο με σκισμένα ρούχα, βαμμένα μαλλιά, και να έχει τατουάζ σε όλο της το σώμα, χωρίς να ξέρουμε τίποτα γιαυτό, δεν θα βγάζαμε το συμπέρασμα πως ίσως να μην έχει καλή ανατροφή, να είναι κακή μαθήτρια και να έχει μπλέξει με κακές παρέες; Λάθος.  Αυτή η κοπέλα μπορεί να είναι αισιόδοξη, με τα δικά της όνειρα και φιλοδοξίες, τους δικούς της στόχους και κάτι ακόμα, το οποίο λείπει απ’τους περισσότερους. Έχει τα κότσια και τη δύναμη να δείχνει στον κόσμο αυτό που έχει στην ψυχή της, αγνοώντας παρ’ όλα αυτά τη γνώμη του. Και τα τατουάζ που έχει, τα έχει κάνει για κάποιο λόγο τον οποίο κανείς μας δεν θα μάθει γιατί ποτέ κανείς δεν θα τολμήσει να ρωτήσει. Και αυτό γιατί όταν έχουμε επίγνωση του διαφορετικού και πολλές φορές του καλύτερου, το φοβόμαστε και το σνομπάρουμε.

Ένα αγόρι το οποίο είναι απομονωμένο, δεν ανοίγεται, παρά είναι προσηλωμένος σε ένα χαρτί με σχέδια όλη μέρα, αδιαφορώντας για το τι γίνεται γύρω του. Κάποιος θα έλεγε πως είναι αναίσθητος, χωρίς προτεραιότητες και χωρίς επίγνωση για τον εαυτό του. Αυτό το αγόρι μπορεί να έχει χάσει ένα αγαπημένο του πρόσωπο, μπορεί να αντιμετωπίζει προβλήματα στο οικογενειακό του περιβάλλον, μπορεί να μην έχει φίλους γιατί δεν έχει βρει κάποιον με τον οποίο θα ταιριάζει και μπορεί τα σχέδια που κάνει να είναι το όνειρό του για το μέλλον. Δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε τους άλλους, από τη στιγμή που όλοι μας έχουμε αρχίσει να μαζοποιούμαστε κατά κάποιον τρόπο. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι άνθρωπος είναι ο καθένας αν πρώτα δεν τον γνωρίσουμε. Εδώ κολλάει το ρητό ‘μην κρίνεις ένα βιβλίο απ’το εξώφυλλο’.

Σκεφτείτε απλά πως μπορεί και εσείς να πέφτατε θύματα μιας ανάλογης συμπεριφοράς. Δεν θα αναρωτηθείτε τι έχετε κάνει λάθος; Τι και αν σε κάποιον αρέσει το Heavy Metal, σε κάποιον άλλον η Jazz, και κάποιος άλλος να ακούει με τρέλα Hip-hop; Είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφράζεται μέσα από οποιοδήποτε είδος μουσικής και οποιοδήποτε είδος ντυσίματος.  Πολλοί από αυτούς συχνά πέφτουν θύματα ρατσισμού λόγο των προτιμήσεών τους και σ’ αυτούς δίνονται ονόματα όπως ‘φρικιά’ και ‘αποτυχημένοι’, μόνο και μόνο γιατί έχουν έναν δικό τους τρόπο σκέψης και μια δική τους νοοτροπία, η οποία απέχει μίλια απ’ αυτή των ‘ανώτερων’, ‘επιτυχημένων’ και πάνω απ΄όλα ‘φυσιολογικών’ και ‘μυαλωμένων’.

Γιατί σήμερα πλέον αν δεν καπνίσεις είσαι αποτυχημένος, αν δεν πιεις δεν είσαι cool, αν δεν πας στα μπαράκια και αν δεν μένεις μέχρι αργά έξω δεν είσαι μάγκας. Μαγκιά όμως στις μέρες μας είναι να έχεις το θάρρος να πεις ΌΧΙ όταν όλοι οι άλλοι λένε ΝΑΙ. Μαγκιά είναι να ακούς τη φωνή μέσα σου γιατί ξέρεις ότι σου λέει το σωστό. Και μαγκιά είναι να μην παρασύρεσαι απ’τους άλλους, παρά να έχεις μια δική σου μοναδική προσωπικότητα, η οποία θα ξεχωρίζει πάντα.

Γιατί πολύ απλά το να είσαι ο εαυτός σου και να μην σε νοιάζει η άποψη των άλλων, είναι το πιο σημαντικό πράγμα.
ΝΕΖΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ

1.  

   Πραγματικά έχω συγκινηθεί. Είναι τόσο σημαντικό να γνωρίζεις τι πρέπει να είσαι, τι έχεις το δικαίωμα να είσαι. Ότι δεν πρέπει να κρίνουμε τον άλλον απο το «εξώφυλλό» του, αλλά από τον κόσμο μέσα του. Το να ακούς pop, rock, metal, δεν λέει τίποτα. Το να φοράς μαύρα, φαρδιές φόρμες, πουκάμισα, πάλι δεν λέει κάτι. Σε αυτούς που θα «πει» είναι σε αυτούς που έχουν τα κόμπλεξ και σε αυτούς που δεν γνωρίζουν ότι μέσα σε έναν άνθρωπο ζει μια άλλη διάσταση που σίγουρα είναι για κάποιον μαγευτική.
   Όσον αφορά το κάπνισμα, το ποτό, τα ναρκωτικά… πόσο εύκολο να παρασυρθείς και πόσο δύσκολο να κρατηθείς μακρυά λόγω τον ατόμων που σε περικυκλώνουν. Αλλά εκεί είναι που φαίνεται ποιος είναι δυνατός και ποιος όχι, ποιος ξέρεις ποιος πραγματικά είναι και πού ανήκει. ΓΟΥΛΑ ΣΟΦΙΑ

2.  

   ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ , ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΝΟΥΝ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΘΕΩΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ Η ΔΕΝ ΚΑΠΝΙΖΕΙ… ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΣΟΙ, ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ.. ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΒΑΡΕΤΑ. Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΟΠΗΚΟΤΗΤΑ..ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ… ΡΟΥΜΠΗ ΕΛΕΝΑ

3.  

   Η εξωτερική εμφάνιση ενός ανθρώπου είναι δικαίωμά του και σίγουρα κανείς δεν μπορεί να την κρίνει.Είναι σημαντικό όμως να κατανοήσουμε ότι η κρίση ενός ανθρώπου δεν πρέπει να γίνεται από τα ρούχα που φοράει ή το πώς φτιάχνει τα μαλλιά του.Στη ζωή του ανθρώπου μαγκιά είναι να μπορείς να κρίνεις τον άλλον ανάλογα με την εσωτερική του εμφάνιση.Αυτό πιστεύω είναι που έχει μεγαλύτερη αξία.ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑς ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΑΦΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΕΜΑΣ ΘΑ ΑΡΕΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΚΡΙΝΟΥΝ… ΤΣΕΡΤΟΥ ΜΑΡΙΑ

4.  

   Δεν πρέπει να κρίνουμε τους φίλους μας ή τους συνανθρώπους μας από την  εξωτερική τους εμφάνιση.Ο καθένας είναι ελεύθερος να ντύνεται όπως θέλει και εμάς δε μας πέφτει κανένας λόγος για αυτό .Είναι σαν να βρισκόμαστε σε μία παρέα και αντί να φωνάζουμε το φίλο μας με το όνομά του λέμε »εκείνος με το Lacoste » ή » εκείνη με τo Benetton».Ακόμη θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι στη ζωή του ανθρώπου μεγαλύτερη σημασία έχει ο εσωτερικός κόσμος και όχι η εξωτερική εμφάνιση. Μόνο τότε θα καταφέρουμε να προοδεύσουμε !!!!!! ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΡΓΥΡΩ

Το parkour (παρκούρ) είναι γνωστό ως τέχνη της φυγής. Προέρχεται από την Γαλλία όπου είναι μια τέχνη σωματικής και πνευματικής άσκησης. Το όνομά του δόθηκε από τον Raymond Belle και έναν φίλο του, την δεκαετία του 80, τον Hubert Koundé. Είχαν την ιδέα να αλλάξουν την ονομασία parcours (η λέξη αυτή προέρχεται από ένα είδος στρατιωτικού αγωνίσματος δρόμου μετ’ εμποδίων) και να δημιουργήσουν έτσι την λέξη parkour.

Στόχος του parkour είναι ουσιαστικά η υπερπήδηση εμποδίων, φυσικών και τεχνητών, όπου ως εμπόδια μπορούν να θεωρηθούν τα πάντα, από βράχοι, ποτάμια, ή κλαδιά μέχρι τοίχοι, πεζούλια ή κάγκελα. Ένας traceur καλλιεργεί την ικανότητα να εντοπίζει εναλλακτικούς τρόπους κίνησης και πορείας, τους οποίους ενδέχεται να χρησιμοποιήσει τόσο στην καθημερινή του ζωή, όσο και σε καταστάσεις εκτάκτων αναγκών.

To parkour είναι ένα από τα αγαπημένα μου αθλήματα, μπορεί να μην το ξέρω να το κάνω πολύ καλά, αλλά μου αρέσει πάρα πολύ, γιατί κάνουν πολύ ωραία κόλπα. Ακόμη εύκολα μπορείς να ξεφύγεις αν σε κυνηγάει κάποιος ή αν παίζεις κυνηγητό. Οι κινήσεις στο parkour είναι εντυπωσιακές, πηδάνε από κτίριο σε κτίριο, από τοίχο σε τοίχο με προσγείωση roll-to-roll (ένα κόλπο στην προσγείωση, με τρόπο για να μην τραυματιστούν). Βέβαια δεν τα κάνουν αυτά αμέσως, στην αρχή κάνουν προπόνηση σε ειδικά μέρη, με ασφάλεια.

Προσπαθώ να το μάθω, είχα μερικά ατυχή γεγονότα (χτύπημα στο χέρι και στο πόδι μου), αλλά δεν θα τα παρατήσω, θα συνεχίσω γιατί είναι το άθλημα που με εκφράζει
ΠΑΤΣΙΑΟΥΡΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

1. Το parkour είναι ένα απο τα πιο διαδεδομένα αθλήματα σε όλον τον κόσμο. Πολλά παιδιά από την Αταλάντη ασχολούνται με το parkour και πιστεύω ότι ο θεσμός του parkour σε κάποια χρόνια θα είναι πολύ αναπτυγμένος. Σας συνιστώ να συνεχίσετε την ενασχόλησή σας με το συγκεκριμένο άθλημα, ώστε μελλοντικά να καταστεί διαδεδομένο άθλημα.  ΧΟΝΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
2.  

   Κατά την άποψή μου, το parkour είναι ένα από τα πιο δημοφιλή αθλήματα της σύγχρονης ανθρωπότητας. Όλο και περισσότεροι έφηβοι (και κυρίως αγόρια, λόγω της μεγαλύτερης σωματικής  δύναμής τους) ξεκινούν το parkour ως χόμπι και στη συνέχεια γίνεται μέρος της καθημερινής τους ζωής. Είναι ένα πολύ εντυπωσιακό άθλημα, καθώς μέχρι σήμερα δεν είχαμε συνηθίσει τέτοιου είδους αθλήματα. Παρ΄όλα αυτά χρειάζεται πάρα πολύ μεγάλη προσοχή, ιδίως για τους αρχάριους. Σου εύχομαι να συνεχίσεις ό,τι κάνεις, καθώς το parkour είναι ένα σπουδαίο άθλημα    ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΡΓΥΡΩ

3.  

   Σύμφωνα με έναν φίλο μου που ασχολείται με το παρκούρ , και ο οποίος τα πηγαίνει και πολύ καλά με το άθλημα, είναι ένα από τα καλύτερα αθλήματα καθώς σου δίνει την ευκαιρία να εκτονωθείς και να ξεφύγεις λίγο από τα συνηθισμένα αθλήματα. Το αίσθημα που βιώνεις όταν καταφέρεις να κάνεις ένα πολύ δύσκολο τρικ, πχ. Wall Gainer , αψηφώντας τον κίνδυνο που συνεπάγεται με αυτό είναι ασύγκριτο και νιώθεις πως μετά από αυτό μπορείς να κάνεις τα πάντα. Εγώ προσωπικά, θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι δεν υπολογίζουν τίποτα και θέλουν να αψηφήσουν τον νόμο της βαρύτητας, όσο δύσκολο και να είναι αυτό . ΣΑΚΕΛΛΙΟΥ ΣΩΤΗΡΙΑ

Στις μέρες μας, πολλά παιδιά συμπεριφέρονται άσχημα απέναντι στους φίλους τους, στους καθηγητές τους αλλά και στους γονείς τους. Τα παιδιά φέρονται με νευρικό και άκομψο τρόπο, είτε γιατί φοβούνται είτε γιατί κάτι τους απασχολεί. Με αυτόν τον τρόπο ξεσπάνε και σε άλλα παιδιά, χωρίς αυτά να φταίνε σε κάτι.

Κατά τη γνώμη μου, σε όλα τα σχολεία θα έπρεπε να υπάρχει τουλάχιστον ένας ψυχολόγος, ώστε το κάθε παιδί να μπορεί να απευθυνθεί σε αυτόν, εάν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, για να το βοηθήσει. Ο ψυχολόγος σίγουρα θα ξέρει πώς να κάνει το παιδί να μιλήσει εάν φοβάται και να το βοηθήσει με κάποιο τρόπο.

Αυτή η το είδος συμπεριφοράς χαρακτηρίζει κάποια παιδιά, κάποια άλλα όμως συμπεριφέρονται με έναν γελοίο τρόπο. Σε αυτή την περίπτωση πιστεύω πως φταίει η εφηβεία και οι αλλαγές που γίνονται στην ψυχολογία του παιδιού. Η εφηβεία είναι ένα κομμάτι της ζωής όλων μας. Κυρίως την φοβούνται οι γονείς, γιατί δεν ξέρουν πώς θα είναι το παιδί τους (ως προς τον χαρακτήρα) και πως θα μπορέσουν να το βοηθήσουν.

Επιπλέον, υπάρχουν νέα παιδιά που έχουν παραβατική συμπεριφορά και προβλήματα με το νόμο. Σε αυτή την περίπτωση, τα παιδιά συμμετέχουν σε κλοπές, σε βιασμούς, σε τσακωμούς και σε άλλα διάφορα. Αυτά τα παιδιά πρέπει να τα κρατάνε στο σπίτι τους οι γονείς τους και να τα απασχολούν σε δημιουργικές δραστηριότητες, ώστε να μην επιτίθενται σε άλλα παιδιά αλλά και σε μεγαλύτερούς τους. Πρέπει να υπάρχει ένας ψυχολόγος και σε αυτή την περίπτωση!!

Τέλος πάντων, το θέμα της συμπεριφορά των νέων για εμένα είναι ένα σοβαρό ζήτημα, γιατί φοβάμαι και εγώ, διότι δεν ξέρω πως πρέπει να βοηθήσω τον εαυτό μου αλλά και τους φίλους μου!!! Η συμβουλή μου είναι να υπάρχει στα σχολεία έστω και ένας ψυχολόγος και οι γονείς να προσπαθούν να κατανοούν όσο μπορούν τα παιδιά τους και  τέλος εμείς τα παιδιά να προσέχουμε τη συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους!!!
ΙΑΚΩΒΑΚΗ ΡΑΦΑΗΛΑ ΘΕΟΔΩΡΑ

1.  

   Συμφωνώ με τις απόψεις της συμμαθήτριας μου γιατί αυτό αφορά όχι μόνο εμένα αλλά και τους υπόλοιπους εφήβους. Όντως πρέπει σε κάθε σχολείο να υπάρχει ένας ψυχολόγος τουλάχιστον για να μπορέσουν τα παιδιά να μιλήσουν σε κάποιον εάν έχουν κάποιο πρόβλημα, για να μπορέσουν να το λύσουν. Δυστυχώς, το κράτος δεν φροντίζει τους εφήβους τόσο όσο πρέπει ώστε να μπορέσουν να λύσουν τα προβλήματα τους.ΚΡΑΝΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΙΧΑΕΛΑ

2.  

   Συμφωνώ με το παραπάνω άρθρο καθώς και το θέμα. Στη σημερινή εποχή δεν έχουμε την δυνατότητα παροχής πολλών ανέσεων. Το πρόβλημα αυτό της συμπεριφοράς των νέων είναι αποκλειστικό μέλημα των γονιών. Αυτοί καλλιεργούν την συμπεριφορά του παιδιού και του δίνουν τις κατάλληλες βάσεις ώστε το παιδί να γίνει καλός και σωστός άνθρωπος. Είναι εκείνοι που συμβάλλουν και στην ψυχολογία του οπότε κατά τη γνώμη μου η ύπαρξη μιας ψυχολόγου σε κάθε σχολείο θα ήταν περιττή. Σε περίπτωση απουσίας των γονιών σίγουρα η κοινωνία θα έπρεπε να έχει λάβει μέτρα για την σωστή ανατροφή του παιδιού!!!!!!!!!
   ΤΣΕΡΤΟΥ ΜΑΡΙΑ

3.  

   Ευχαριστώ που σχολιάσατε το άρθρο μου….Η γνώμη σας μετράει πολύ για εμένα…και πιστεύω πως πρέπει όλοι να έχουμε και μια δεύτερη γνωμη!!!!Μαρία πιστεύω πως ένας ψυχολόγος θα έπρεπε να υπάρχει σε κάθε σχολείο διότι πολλά παιδιά ντρέπονται να μιλήσουν στους γοννείς τους…οπότε καλύτερα η ύπαρξη του ψυχολόγου, ώστε τα παιδιά να μιλάνε ελεύθερα χωρίς ντροπή και φόβο!!!
   ΙΑΚΩΒΑΚΗ ΡΑΦΑΗΛΑ ΘΕΟΔΩΡΑ

Ζούμε σε μια κοινωνία που ο καθένας ζει για τον εαυτό του. Λίγοι είναι οι άνθρωποι που νοιάζονται πραγματικά όταν σου συμβαίνει κάτι. Οι υπόλοιποι είναι απλά περίεργοι να μάθουν! Πως μπορεί κανείς, λοιπόν, να εμπιστευτεί, να σεβασθεί, να αισθανθεί, να αγαπήσει;

Καθημερινά επικοινωνούμε με πολλούς ανθρώπους είτε από ανάγκη, είτε από συμφέρον, είτε από θέληση, είτε από θυμό, είτε επειδή δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Αλήθεια, ποιοί απ’ αυτούς αξίζουν πραγματικά λίγο απ’τον χρόνο μας; Ποιοί απ’ αυτούς αξίζουν να είναι στην ζωή μας; Γέλια, τσακωμοί, λύπες, χαρές, καταστάσεις που μοιραζόμαστε μαζί τους και στιγμές που μένουν στην καρδιά και στο μυαλό μας.

Υπάρχει όμως και η μοναξιά. Γιατί ένας άνθρωπος είναι μόνος; Αναγκάζεται να είναι ή απλά το επιλέγει; Και γιατί να υπάρχει η επιλογή της μοναξιάς; Λένε πως το αντίθετο της ζωής δεν είναι ο θάνατος, αλλά η μοναξιά. Συμφωνώ. Δεν γίνεται να έχεις μια ευχάριστη ζωή όταν την βιώνεις μόνος σου. Είναι οι φίλοι, η οικογένεια, μια σχέση, μια γνωριμία, ένας άνθρωπος. Ναι, αρκεί ένας άνθρωπος για να δώσει νόημα στην ζωή κάποιου άλλου! Αλλιώς τίποτα. Τι να ευχαριστηθείς; Τι να νιώσεις; Τι να απολαύσεις; Πού να πας; Όταν είσαι μόνος σου είσαι μόνο εσύ. Εσύ και οι σκέψεις σου.

Προσωπικά, διχάζομαι. Να αφεθώ σε έναν κόσμο που πληγώνει ή να ζήσω με την μοναξιά; Αν και αυτή πληγώνει περισσότερο… σίγουρα ξέρει τι θέλει απ’την αρχή μέχρι το τέλος. ΠΑΡΕΑ.
ΚΟΡΟΜΗΛΑ ΓΕΩΡΓΙΑ

1. Αυτός ο κόσμος ο οποίος θα σε πληγώσει θα σου προσφέρει και ευχάριστες αναμνήσεις. Αναμνήσεις οι οποίες θα σου κρατάνε συντροφιά μια ζωή και θα σου υπενθυμίζουν στις δύσκολες στιγμές σου πως η κατάσταση σύντομα θα αλλάξει. Οπότε γιατί να επιλέξεις την μοναξιά, ενώ ξέρεις ότι στο τέλος είσαι δυστυχισμένος και να μην επιλέξεις να ζήσεις την ζωή  με τους ανθρώπους οι οποίοι νοιάζονται πραγματικά για εσένα??? Στο κάτω-κάτω κανείς δεν είναι ποτέ πραγματικά μόνος του. Ακόμα και στη μοναξιά έχεις για παρέα τον ίδιο σου τον εαυτό ο οποίος παίρνει σάρκα και οστά μέσα από τις σκέψεις σου.ΣΑΚΕΛΛΙΟΥ ΣΩΤΗΡΙΑ
    
2.  

   Ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε για να είναι μόνος. Ένα πιστό παράδειγμα είναι εκείνο του Αδάμ και της Εύας… Έτσι και σήμερα χωρίς τους συνανθρώπους μας θα είμασταν μόνοι. Κάποιες φορές βέβαια έχουμε όλοι πικραθεί από κάποιον όμως το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι όλα να τα προσπεράσουμε και να μην μείνουμε σε ένα πράγμα που μας έχει πληγώσει. Ξέρεις, θα υπάρξουν πολλές φορές που θα πληγωθούμε από συνανθρώπους μας. Γι’αυτό και δεν¨θα πρέπει εμείς να «κλεινώμαστε» στον εαυτό μας επιλέγοντας ως μόνη λύση την μοναξιά αλλά πάντα να κοιτάμε μπροστά.
   Αν κάποιος επιλέξει την μοναξιά θα είναι πάντα μόνος. ΑΝ όμως επιλέξει το αντίθετο θα είναι με ανθρώπους που αγαπά και αγαπούν μέσα σε έναν όμορφο κόσμο!!!!!!!!ΤΣΕΡΤΟΥ ΜΑΡΙΑ

3.  

   Η άποψη αυτή σχετικά με την μοναξιά με «οδήγησε» να γράψω το παρακάτω ποίημα!
   
   Στη ζωή δεν γεννηθήκαμε για να είμαστε μόνοι
   ο άνθρωπος χρειάζεται παρέα
   μόνος του δεν θα μπορούσε να επιβιώνει,
   δεν θα ήταν ωραία!
   
   Η μοναξιά δεν είναι λύση
   όλοι έχουμε προβλήματα
   όμως μόνο ο εαυτός μας
   μπορεί να τα λύσει.
   
   Ο άνθρωπος έχει προβλήματα πολλά
   γι’αυτό και καλό θα ήταν 
   να τα αφήνει πίσω αυτά 
   και πάντα να κοιτά μπροστά
   
   Αυτή είναι η ουσία της ζωής 
   γιατί αυτή πραγματικά αξίζει
   και ό,τι μας έχει πληγώσει πολύ
   σίγουρα μας στοιχίζει.
   
   Όμως δεν πρέπει να χάνουμε 
   εμείς την ελπίδα που μας έχει απομείνει
   να ρισκάρουμε πάντοτε 
   και τότε το πρόβλημα ξεδιαλύνει.
     
   Σημαντικά λόγια αυτά πιστεύω
   και η ουσία ???
   όσοι μας πληγώνουν
   δεν έχουν καμία απολύτως αξία !!!

   ΤΣΕΡΤΟΥ ΜΑΡΙΑ

“ Οι ρίζες της jazz “

Η jazz γεννήθηκε από σκλάβους. Και η ιστορία της είναι γραμμένη από το πάθος για το χορό και την ανάγκη έκφρασης μέσω του ρυθμού.

 

 

Αναζητώντας την αφετηρία της jazz ερχόμαστε σ΄επαφή με εικόνες ζωής που θα μπορούσαν να ονομαστούν παρακμιακές. Καταρχάς, η jazz ήταν η ανάγκη έκφρασης ανθρώπων αφρικανικής κυρίως καταγωγής που στις αρχές του 1800 έφτασαν σε μια νέα πατρίδα – τις ΗΠΑ –  χωρίς, κυριολεκτικά, τύχη. Σήμερα λατρεύουμε καλλιτέχνες όπως ο τρομπετίστας Miles Davis. Θεωρούμε πως η Blue Note είναι μια σοφιστικέ δισκογραφική εταιρία. Πως η υπέρλαμπρη χωρίστρα και τα πληθωρικά κοστούμια του Cab Calloway είναι δηλώσεις στυλ. Όσα πιστεύουμε για τη jazz σήμερα απέχουν κατά πολύ από τα βάσανα που πέρασε ναι ολόκληρη γενιά μεταναστών, που θέληση μέσω της μουσικής να λειάνει τον πόνο της ζωής στο περιθώριο.

Το 1808 περίπου μισό εκατομμύριο Αφρικανοί έφτασαν στη Νέα Υόρκη. Όλοι ήταν παιδιά της πάμπτωχης δυτικής Αφρικής. Μία από τις αξίες πολιτισμού που μετέφεραν στην ψυχή τους ήταν η ιδιαίτερη αφρικανική παράδοση στην ερμηνεία κρουστών. Ένα γεγονός, μια αξία, που αργότερα, με την προσθήκη δυτικών οργάνων, ονομάστηκε jazz.

Η πρώτη καταγραφή οργανωμένης ζωντανής ερμηνείας jazz μουσικής υπολογίζεται το 1830 στις κυριακάτικες βραδιές που οργανώνονταν στο κλαμπ Place Congo της Νέας Ορλεάνης. Στις αρχές του 19^ου αιώνα εμφανίστηκαν οι πρώτοι έγχρωμοι μουσικοί που είχαν μάθει να παίζουν δυτικά όργανα. Βιολί αρχικά. Αργότερα ήρθε το πιάνο. Μετά η κιθάρα. Ο συνδυασμός των οργάνων με τους μονότονους αφρικανικούς ρυθμούς ήταν μαγευτικά πρωτόγονος. Και ήταν εκείνος που οδήγησε στην παραγωγή της jazz. Σήμερα η jazz θεωρείται πολύτιμη. Έχει μπει στα πανεπιστήμια.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής της οι χώροι όπου μπορούσε κάποιος να την ακούσει ήταν τρεις: τα κακόφημα μπαρ, τα «κλειστά» κλαμπ και οι -δημοφιλέστεροι για τους λευκούς- οίκοι ανοχής. Ιδιαίτερα στη Νέα Ορλεάνη, στις αρχές του 1900 οι τζαζίστες έπαιζαν τη μουσική τους στην «κόκκινη» συνοικία, που ονομαζόταν «Storyville». Ένας από τους ικανότερους μουσικούς της jazz, ο Jelly Roll Morton, ξεκίνησε την καριέρα του από εκεί. Από το 1904 έπαιζε μουσική στους πιο κακόφημους χώρους του αμερικάνικου Νότου, κατάφερε όμως να γίνει γνωστός και σε πολιτείες όπως το Σικάγο και η Νέα Υόρκη. Το “Jelly Roll Blues” κυκλοφόρησε το 1915. Ήταν το πρώτο jazz τραγούδι που τυπώθηκε σε δίσκο και κατάφερε να μεταφέρει το στυλ της Νέας Ορλεάνης σ΄ολόκληρες τις ΗΠΑ. Το πρώτο μαύρο συγκρότημα που κατάφερε να κυκλοφορήσει τα τραγούδια του σε δίσκο ήταν ο James Reese και η μπάντα του, Society Orchestra. Ο James Reese ζούσε στη Νέα Υόρκη. Ήταν από τους πρώτους μουσικούς της jazz που κατάφερε να μπει στο φημισμένο Carnegie Hall για να δώσει κονσέρτο. Το 1913, χρονιά που οι  μαύροι μουσικοί μπήκαν σε στούντιο για να ηχογραφήσουν τα τραγούδια τους, η jazz είχε ανακηρυχθεί μουσικό φαινόμενο και κέρδιζε οπαδούς σ΄ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η jazz μεγάλωνε επειδή μεγάλωνε το ακροατήριο που ήθελε να διασκεδάσει μ΄αυτήν. Έως σήμερα, η jazz παραμένει μια μαγική υπόθεση.

Σ΄αυτό το άρθρο παρουσιάσουμε μερικούς από τους σπουδαιότερους μουσικούς, αθάνατους θρύλους της jazz, που αντιπροσωπεύουν με το όνομά τους την πιο ιδιαίτερη μουσική του κόσμου.

MILES DAVIS (1926-1991) Από τους σπουδαιότερους τρομπετίστες όλων των εποχών και κυριότερα ένας ολοκληρωμένος μουσικός με απόλυτα προσωπικό ύφος.Εφεύρε ένα πιο χαμηλότονο στυλ, που γνώρισε στον κόσμο σαν ήρεμη τζαζ (cool jazz). Αυτό το στυλ επηρέασε μεγάλο αριθμό γκρουπ που έπαιζαν στη δυτική ακτή. Οι ηχογραφήσεις στη Capitol records που βγήκαν με τον τίτλο “The Birth of the Cool” το 1949 προκάλεσαν μεγάλη αίσθηση.

LOUIS ARMSTRONG (1901-1971) Αρχικά ο Amstrong διακρίθηκε ως βιρτουόζος του κορνέτου και της τρομπέτας. Οι πιο σημαντικές από τις πρώτες ηχογραφήσεις αναδείχθηκαν μέσα από τα μουσικά σχήματα των Hot Five και Hot Seven και οι αυτοσχεδιασμοί του σε αυτές αποτελούν μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για τη μελωδικότητα, τις καινοτομίες και τον εκλεπτυσμό τους.

JOHN COLTRANE (1926-1991) Tο έργο του σημάδεψε την αφροαμερικανική μουσικήπαράδοση στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Ο Κολτρέιν θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους τζαζ συνθέτες και σαξοφωνίστες μαζί με τον Κόλμαν Χώκινς, τονΛέστερ Γιανγκ ή τον Σόνι Ρόλινς που επίσης καινοτόμησαν με το παίξιμό τους.

ΠΑΛΑΠΕΛΑΣ ΗΛΙΑΣ

Ακούμε καθημερινά στις ειδήσεις και διαβάζουμε στις εφημερίδες ότι έρχεται από το εξωτερικό κρέας αλόγου, που τo πουλάνε στα super market και στα κρεοπωλεία. Ειδικά στις μεγάλες πόλεις το πρόβλημα είναι αρκετά μεγάλο. Σε πολλά κρεοπωλεία μαζί με το καλό κρέας μας πουλάνε και το χαλασμένο σαν ντόπιο, χωρίς να νοιάζονται για τις επιπτώσεις στην υγεία μας.

Τα πιο υγιεινά κρέατα είναι αυτά στα χωριά, που τα μεγαλώνει μόνη της η κάθε οικογένεια ξεχωριστά. Όλα τα ζώα (κοτόπουλα, γουρούνια, αρνιά κλπ) μεγαλώνουν με τον πιο υγιεινό τρόπο.

Εμείς που ζούμε στο χωριό, ξέρουμε τι τρώμε και από πού προέρχεται το καθένα. Τα ζώα, βόσκουν ελεύθερα και τρώνε ζωοτροφές που παράγουμε μόνοι μας. Τα παράγωγα των ζώων και των πουλερικών, όπως γιαούρτι, γάλα, τυρί, αυγά, όταν τα καταναλώνουμε από οικόσιτα δικά μας ζώα, ξέρουμε τι τρώμε και ξέρουμε ότι είναι υγιεινά, χωρίς φάρμακα, αρρώστιες ή βρώμικα, πράγμα που πιθανόν να είναι από τις αγορές. Με την ευκαιρία να πούμε ότι τα παράγωγα των οικόσιτων ζώων είναι πολύ θρεπτικά και πλούσια σε βιταμίνες και καλό είναι να τα καταναλώνουμε σχεδόν καθημερινά .

Όταν συναναστρεφόμαστε με τα ζώα αποκτούμε μια ιδιαίτερη σχέση μαζί τους. Πρέπει να τα αγαπάμε και να τα σεβόμαστε έτσι και αυτά να μας δίνουν τα αγαθά τους. Να διατηρούμε καθαρούς τους χώρους όπου τρώνε και κοιμούνται . Και καλό είναι τις κοπριές να τις συγκεντρώνουμε σε χώρο αποβλήτων και να γίνεται λίπασμα για τους κήπους μας, ώστε τα λαχανικά μας να γίνονται πιο νόστιμα από ότι με το λίπασμα του εμπορίου.

Να αγαπάμε τα ζώα όλοι, από τους κτηνοτρόφους μέχρι τους κρεοπώλες για την καλή διατροφή και την υγειά μας.
ΠΟΛΥΓΕΝΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ