Στους βασικούς στόχους της διδακτικής διαδικασίας εντάσσεται η καλλιέργεια των Δεξιοτήτων του 21ου αιώνα στις τρεις βασικές κατηγορίες, στις οποίες αυτές διακρίνονται: α. δεξιότητες μάθησης (κριτική σκέψη, δημιουργικότητα, συνεργασία και επικοινωνία), β. δεξιότητες αλφαβητισμού και γ. δεξιότητες ζωής (ευελιξία, ηγεσία, ανάληψη πρωτοβουλίας και παραγωγικότητα).  Καθώς επίσης, και η ανάπτυξη των κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων των μαθητών. Η καλλιέργεια των παραπάνω στοιχείων στην καθημερινή σχολική ζωή και  σε όλες τις δράσεις  αποτελεί για τους μαθητές/τριες  το κατάλληλο υποστηρικτικό πλαίσιο για την προσωπική τους ευημερία και ευεξία αλλά και για τη μελλοντική εξέλιξή τους σε αυτόνομα, ενεργά και παραγωγικά μέλη της κοινωνίας.

Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς καταβάλλεται  προσπάθεια να εφαρμοστούν στο πλαίσιο της καθημερινής διδακτικής πρακτικής καινοτόμες προσεγγίσεις που καλλιεργούν τη διαμόρφωση κλίματος εμπιστοσύνης, σεβασμού και αλληλοκατανόησης μέσα στη σχολική τάξη. Πιο συγκεκριμένα, οι μαθητές /τριες εργάζονται είτε ατομικά είτε ομαδικά σε ομάδες τεσσάρων ατόμων. Ακολουθείται  η μαθητοκεντρική, ομαδοσυνεργατική διδασκαλία, η ανακαλυπτική-συνεργατική μάθηση και  η διαφοροποιημένη διδασκαλία Ο ρόλος των μαθητών είναι ενεργητικός. Εργάζονται είτε ατομικά είτε ομαδικά είτε  στην  ολομέλεια της τάξης,  έτσι ώστε να έρχονται σε επαφή μεταξύ τους και με τον δάσκαλο. Οι μαθητές/τριες με τον ενεργό ρόλο  τους αναλαμβάνουν οι ίδιοι το μεγαλύτερο μέρος της μάθησή τους. Με τις παραπάνω διδακτικές πρακτικές  αναβαθμίζουν την αυτοεικόνα, την αυτοπεποίθηση  τους και αυτενεργούν. Η διαβάθμιση του βαθμού δυσκολίας των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων καθώς και η όλη οργάνωση της τάξης με το ομαδικό μοντέλο εργασίας αποσκοπούν στην συμπερίληψη όλων των μαθητών. Η εκπαιδευτικός οργανώνει το υλικό της, τα μέσα και την τάξη. Είναι ο καθοδηγητής και εμψυχωτής στις δραστηριότητες των μαθητών.

Ο Μέγας Βασίλειος έγραψε πολλά βιβλία. Ίδρυσε τη Βασιλειάδα – σχεδόν μία ολόκληρη πόλη – με νοσοκομείο, πτωχοκομείο, γηροκομείο, λεπροκομείο, σχολείο, ξενώνα κλπ. Γι’ αυτά όλα ονομάστηκε Μέγας. Ο Μέγας Βασίλειος γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου το 330 μ.Χ..  Τόση ήταν η φιλομάθειά του, που σπούδασε ιατρική, ρητορική, αστρονομία, γεωμετρία, θεολογία. Περισσότερο όμως προόδευσε στην αρετή και τη χριστιανική ζωή. Έτσι αρνήθηκε τη δόξα των ανθρώπων και τη φήμη του σοφού κι αφιερώθηκε στον Θεό. Έγινε ο γνωστός αρχιεπίσκοπος Καισαρείας, . Στο έργο αυτό της φιλανθρωπίας αφιέρωσε όλα του τα πλούτη και όλη του τη ζωή, μέχρι την κοίμησή του το 350.

Ο Γρηγόριος  ο Θεολόγος είχε ευαίσθητη ψυχή. Έγραψε πολλά ποιήματα. Τον ονόμασαν Θεολόγο, γιατί τα κηρύγματα και τα γραπτά του στερέωσαν την ορθόδοξη πίστη.  Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος ήταν φίλος και συσπουδαστής του Βασιλείου, συνομήλικός του. Σπούδασε κι έγινε κάτοχος όλης της γνωστής σοφίας. Γρήγορα όμως τ΄ άφησε όλα και αφοσιώθηκε στον Χριστό. Ως επίσκοπος της Ναζιανζού και ως Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως πολέμησε με ευγλωττία και γενναιότητα όλες τις αιρέσεις και κράτησε την πίστη μας ανόθευτη. Για την προσφορά του στην ορθοδοξία ονομάστηκε Θεολόγος και είναι ο δεύτερος που παίρνει αυτόν τον «τίτλο» μετά τον ευαγγελιστή Ιωάννη.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος του οποίου το κήρυγμά ήταν κάτι το εξαιρετικό. Όταν κήρυττε ήταν σαν να έτρεχε χρυσάφι από το στόμα του. Μοίραζε φαγητό σε 7.000 φτωχούς κάθε μέρα.  Μα ο Ιωάννης προτίμησε να αφιερωθεί στον Θεό.  Σε κάθε ομιλία του μαζευόταν πλήθος πολύ. Χάρη στην ευγλωττία του πήρε το όνομα Χρυσόστομος.