Γιώργος Κυριακίδης

Την άλλη μέρα ο παππούς ο Γιάννης γύρισε στο δάσος για να βρει τα παιδιά του. Όμως βρήκε μόνο τον μεγάλο του γιο. Έψαξε να βρει τον Χαράλαμπο, δεν τον βρήκε πουθενά. Κοίταξε μήπως βρει ματωμένα ρούχα, μήπως τον έφαγαν τα τσακάλια. Δε βρήκε τίποτα. Κι έτσι πίστεψε πως κάποιος τον πήρε.

Όταν ήρθε στην Ελλάδα, τον έψαχνε μέσω του Ερυθρού Σταυρού. Δεν είχαμε κανένα αποτέλεσμα.

Μαρία Κιρτικίδου

Δανάη Κυπιρτίδου

Την περίοδο των Χριστουγέννων οι Πόντιοι έκαναν τα μυστήρια της Εκκλησίας, όπως γάμους, βαφτίσεις, αρραβώνες. Αυτό το έκαναν γιατί περίμεναν να γυρίσουν οι συγγενείς τους από άλλα μέρη στα οποία ζούσαν.

Τη μέρα της Πρωτοχρονιάς, όταν έκοβαν τη βασιλόπιτα, μοίραζαν το πρώτο κομμάτι στον Χριστό, το δεύτερο στην Παναγία, το τρίτο στον Άγιο Βασίλειο, το τέταρτο στο σπίτι, το πέμπτο στους φτωχούς και όλα τα υπόλοιπα στα μέλη της οικογένειας.

Αναστάσιος Μακρής

Κάθε φορά που τα παιδιά περνούσανε από κει, προσπαθούσαν να δούνε αν είναι κανένα μωρουδάκι μέσα. Γιατί στην Αμάσεια τα μωρά δεν τα έφερναν τα λελέκια και ας είχαν ένα σωρό φωλιές. Το ποτάμι κουβαλούσε τα μωρά, όπως κουβαλούσε τον πλούτο και τη βλάστηση.

Το ποτάμι εκείνο, στα παλιά χρόνια, περνούσε, έλεγαν, από τα πίσω βουνά της Αμάσειας. Όμως, κάποτε, ένας νέος περαστικός είδε και αγάπησε μια όμορφη κοπέλα της Αμάσειας. Για χάρη της ο νεαρός έκανε τον άθλο. Γύρισε τη ροή του ποταμού και χάραξε την κοίτη μέσα στη χώρα, έτσι που να ποτίζεται πλούσια ο κάμπος και η γη της Αμάσειας. Ο νεαρός έχτισε μια μέρα μια βρύση, από τις πολλές που άφησε στον τόπο, όταν μια κακιά γριά πάει και του λέει: «Γιατί δουλεύεις και χτίζεις βρύσες; Η κοπέλα πέθανε.». Τότε ο νεαρός πέθανε επί τόπου. Κι από τότε, εκείνη τη βρύση τη λένε: «Η ματωμένη βρύση».

Στην Αμάσεια υπήρχαν πολλά τζαμιά και μιναρέδες. Ωραία και μεγαλοπρεπή κτίρια. Μερικά όμως από αυτά η παράδοση και η χριστιανική συνείδηση πίστευε ότι ήταν παλιές εκκλησίες. Ένα τζαμί από αυτά ήταν παλιά εκκλησία του Απόστολου Ανδρέα που πρώτος έφερε το μήνυμα του Χριστιανισμού στην Αμάσεια. Η εκκλησία του έγινε τζαμί, αλλά μιναρές δε στέριωσε στο καμπαναριό του. Πολλές φορές επιχείρησαν οι Τούρκοι να χτίσουν μιναρέ, μα κάθε φορά σωριαζόταν κάτω. Ώσπου το πήραν απόφαση και το άφησαν μισοτελειωμένο.

Λεοντία Σπυρίδου

Συνεργαστήκαμε και δημιουργήσαμε μια όμορφη και πολύχρωμη αφίσα με το μήνυμα «Μίλα τώρα», θέλοντας μ’ αυτόν τον τρόπο να δείξουμε τη συμπαράστασή μας στα παιδιά που δέχονται βία και εκφοβισμό στον χώρο του σχολείου αλλά και οπουδήποτε αλλού. Προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση τους και να νιώσουμε τα συναισθήματα που νιώθουν κι εκείνα κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Θελήσαμε με το μήνυμά μας να τονίσουμε ότι πρέπει να μιλούμε κάθε φορά που δεχόμαστε βία ή εμείς ή οι φίλοι μας ή οι συμμαθητές μας. Ευχόμαστε να μειωθούν ή ακόμα καλύτερα να σταματήσουν τελείως τέτοια φαινόμενα.

Οι μαθητές της Γ’ τάξης του σχολείου μας

Με μεγάλη προθυμία και με την καθοδήγηση των δασκάλων μας, αλλά και με τη βοήθεια της κ. Ανδριάνας, της καθαρίστριας του σχολείου μας που είναι πάντα δίπλα μας, βγάλαμε τα αγριόχορτα και τα ζιζάνια από τον κήπο μας ώστε να μπορέσουν τα φυτά μας να αναπτυχθούν και να μεγαλώσουν.

Πολύ μεγάλη ήταν η χαρά μας όταν ήρθε η στιγμή να κόψουμε μαρουλάκι , δυόσμο, σέλινο, μαϊντανό και κρεμμυδάκι που φυτέψαμε με τα χεράκια μας και τα φροντίζαμε με αγάπη. Και αυτά με τη σειρά τους μας προσφέρανε το άρωμά τους, τη γεύση τους και τη νοστιμιά τους.

Είμαστε ενθουσιασμένοι και δίνουμε την υπόσχεση ότι θα ασχοληθούμε και την επόμενη σχολική χρονιά με τον λαχανόκηπο μας ζητώντας και τη βοήθεια όλων των μαθητών του σχολείου μας.

Οι μαθητές της Γ’ τάξης του σχολείου μας

α) Το αγριοκάτσικο κρι – κρι

β) Η χελώνα καρέτα καρέτα

γ) Η φώκια μονάχους μονάχους

δ) Η καφέ αρκούδα

ε) Ο λύκος

Ο άνθρωπος προσπαθεί να τα προστατέψει με ειδικούς χώρους.

Έτσι, υπάρχει στο χωριό Αετός χώρος προστασίας για τον λύκο, στο Νυμφαίο ο «Αρκτούρος» για την καφέ αρκούδα, στη Ζάκυνθο ειδική παραλία για να γεννάει η χελώνα καρέτα καρέτα και θαλάσσιο πάρκο στην Αλόννησο για τη φώκια μονάχους μονάχους.

Ελπίζουμε να πετύχουν αυτές οι προσπάθειες και να μην εξαφανιστούν αυτά τα ζώα, για να μη σπάσει κανένας κρίκος στην αλυσίδα της φύσης.

Τα παιδιά της Β΄ τάξης

Από τη Μεγάλη Δευτέρα ετοιμαζόμαστε για το Πάσχα. Αρχίζουμε να φτιάχνουμε τσουρέκια, κάνουμε τις δουλειές του σπιτιού, ετοιμάζουμε τα αυγά για να τα βάψουμε κόκκινα τη Μεγάλη Πέμπτη και τα απογεύματα πηγαίνουμε στην εκκλησία. Τη Μεγάλη Τρίτη ακούμε το τροπάριο της Κασσιανής.

Ένα από τα έθιμα που κάνουμε στο χωριό μας, τον Βαθύλακκο Κοζάνης, είναι ότι τη Μεγάλη Παρασκευή το πρωί μαζευόμαστε τα παιδιά, πηγαίνουμε σε όλα τα σπίτια του χωριού και μαζεύουμε κόκκινα αυγά. Τα αυγά τα πηγαίνουμε στην παπαδιά και τα βάζουμε σε σακουλίτσες μαζί με τσουρέκια. Αυτά τα δίνουμε σε όλους που θα έρθουν στην εκκλησία το βράδυ της Ανάστασης.

Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης όλες οι γυναίκες και τα παιδιά του χωριού στολίζουν τον Επιτάφιο και ψάλουν το μοιρολόι της Παναγίας. Έπειτα κάθονται στην εκκλησία μέχρι τα ξημερώματα.

Άλλο ένα έθιμο που κάνουμε στο χωριό μας είναι το «κάψιμο του Ιούδα». Το βράδυ της Ανάστασης τοποθετούμε έξω από την εκκλησία μία πάνινη κούκλα γεμισμένη με άχυρα που παριστάνει τον Ιούδα. Μόλις η ώρα πάει 12:00, ο παπάς λέει το «Χριστός Ανέστη» και χτυπούν οι καμπάνες. Αμέσως μετά, εμείς τα παιδιά πηγαίνουμε εκεί που είναι ο Ιούδας και κάποιος τον βάζει φωτιά με τη λαμπάδα του. Τότε σκάνε και τα πυροτεχνήματα. Αυτό το έθιμο είναι από τα πολύ παλιά χρόνια. Μετά σπάμε τα αυγά και λέμε «Χριστός Ανέστη». Όταν τελειώσει η Ανάσταση πηγαίνουμε στα σπίτια μας και τρώμε μαγειρίτσα.

ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΣΤΟΝ ΡΟΔΙΤΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Τη Μεγάλη Πέμπτη όλα τα παιδιά γυρνάμε στο χωριό μας και μαζεύουμε πασχαλιές για τον Επιτάφιο. Το βράδυ βοηθάμε τις γυναίκες να στολίσουν τον Επιτάφιο. Όταν τελειώσει ο στολισμός, οι περισσότερες γυναίκες φεύγουν από την εκκλησία και καθόμαστε εμείς τα παιδιά, μέχρι να ξημερώσει.

Κάθε χρόνο, το Μεγάλο Σάββατο, δύο άτομα από το χωριό μας πηγαίνουν στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης και φέρνουνε το Άγιο Φως. Μόλις χτυπήσει η καμπάνα, πηγαίνουμε στην εκκλησία. Όταν ο πάτερ πει το «Χριστός Ανέστη», πετάμε στον ουρανό πυροτεχνήματα.

ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΕΘΙΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ (ΜΥΡΩΝΙΑ ΗΛΕΙΑΣ)

Τη Μεγάλη Εβδομάδα οι γυναίκες ετοίμαζαν τη γαλατόπιτα και τα κουλούρια που ήταν τα πασχαλινά γλυκά της Πελοποννήσου.

Τη Μεγάλη Παρασκευή τα παιδιά πήγαιναν στα χωράφια και μάζευαν αγριολούλουδα για να στολίσουν τον Επιτάφιο.

Η Ανάσταση γινόταν το πρωί της Κυριακής, στις 5:00 π.μ. Μετά την Ανάσταση μαζευόταν όλη η οικογένεια και έτρωγαν τη μαγειρίτσα.

Οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Περιοχής Βαθυλάκκου:

Λεωνιδία Ζαχαριάδου

Μαρία Κιρτικίδου

Δανάη Κυπιρτίδου

Γιώργος Κυριακίδης

Αναστάσης Μακρής

Λεοντία Σπυρίδου