Το εμβληματικό του αυτό έργο είναι η απόλυτη ωδή στη δίψα για μάθηση. Σε μια εποχή που το σχολείο συχνά θεωρείται «αγγαρεία», η ιστορία του Μέλιου υπενθυμίζει σε μας τους μαθητές ότι η μόρφωση είναι δικαίωμα, επανάσταση και εισιτήριο για την ελευθερία.

Χρειάζεται να έχεις έναν ουρανό, για να μπορείς να μετρήσεις τα άστρα..

Το “ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕΤΡΆΕΙ Τ΄ΑΣΤΡΑ” είναι μία υπέροχη συγκινητική και διαχρονική ιστορία που απευθύνεται στο μυαλό και την ψυχή. Είναι ένας ύμνος στην παιδική αθωότητα…

Ένα τρυφερό και γλυκά μελαγχολικό παραμύθι που έρχεται να δημιουργήσει σε όλες τις νεανικές συνειδήσεις ισχυρά αντισώματα ελπίδας και ονείρου. Ένα έργο ύμνος στο μαθητή στον εκπαιδευτικό, το σχολείο, στη δύναμη της θέλησης και την αξία της μόρφωσης.

Η κεντρική υπόθεση

Το βιβλίο εξιστορεί την περιπέτεια του Μέλιου Καδρά – ενός φτωχού και ορφανού αγοριού: Στο χωριό του Μέλιου, το αφεντικό του, δεν τον αφήνει να μορφωθεί, διότι υποστηρίζει, πως θα του αποσπά την προσοχή από τη δουλειά. Ένας καλός δάσκαλος του χωριού, θα καταλάβει τη δίψα του παιδιού για μάθηση, και θα του δώσει, αρχικά, κάποια βιβλία. Ο Μέλιος, μοιάζει να συγκλονίζεται από τα βιβλία, όσες φορές κι αν τα διαβάσει. Η όρεξή του για μάθηση, τελικά, θα τον προδώσει στο αφεντικό, που μόλις μαθαίνει ότι ο Μέλιος ασχολείται με τα βιβλία θυμώνει πολύ. Και του απαγόρευσε να ξανασυναντήσει τον δάσκαλο. Ωστόσο, οι δρόμοι του παιδιού και του δάσκαλου χωρίζουν, ο Μέλιος πήγε στην πόλη, ολομόναχος ώστε να πάει σε σχολείο. Εκεί, θα ζήσει την αδικία και το δίκιο, την αγάπη και το μίσος, την καλοσύνη και την κακία, τη φιλία και την έχθρα, αλλά ο μόνιμος συνοδοιπόρος του, σε αυτό το κακοτράχαλο ταξίδι, θα είναι πάντα το βιβλίο και η δίψα του, η αστείρευτη, για μάθηση.

 Μενέλαος Λουντέμης: Μια Συνομιλία Καρδιάς          

Λόγια που δεν διαβάζονται απλώς — νιώθονται.

Δημοσιογράφος: Κύριε Λουντέμη, τι είναι για εσάς η αγάπη;

Μενέλαος: «Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ…»

Δημοσιογράφος: Πιστεύετε πως η αγάπη συνδέεται με τον πόνο;

Μενέλαος: «Κείνοι που μπορούν ν’ αγαπούν, μπορούν και να υποφέρουν.»

Δημοσιογράφος: Τι σημαίνει ελευθερία;

Μενέλαος: «Η ελευθερία θέλει αρετή και τόλμη.»

Δημοσιογράφος: Ποιον κίνδυνο πρέπει να φοβάται περισσότερο ο άνθρωπος;

Μενέλαος: «Μη φοβάσαι αυτόν που σου παίρνει τη ζωή. Να φοβάσαι αυτόν που σου παίρνει τα όνειρα.»

Δημοσιογράφος: Τι θα λέγατε στους νέους που απογοητεύονται;

Μενέλαος: «Να ονειρεύεστε. Κι όταν σας λένε πως τα όνειρα είναι ψέματα, να θυμάστε πως κι η πραγματικότητα κάποτε ήταν όνειρο.»

Δημοσιογράφος: Υπάρχει ελπίδα σε δύσκολους καιρούς;

Μενέλαος: «Η ελπίδα είναι το τελευταίο που πεθαίνει. Κι αν πεθάνει κι αυτή, τότε πεθαίνουμε κι εμείς.»

Δημοσιογράφος: Πώς θα θέλατε να σας θυμούνται;

Μενέλαος: «Δεν έζησα για να με αγαπούν. Έζησα για να αγαπώ.»

Ο παραπάνω διάλογος αποτελεί προϊόν φαντασίας και πλαισιώθηκε από τα αποφθέγματα που μας άφησε ο Μενέλαος Λουντέμης, με σκοπό να αναδειχθεί η βαθιά και διαχρονική του συμβολή στην ελληνική λογοτεχνία. Τα ρητά του Μενέλαου Λουντέμη έχουν χαραχθεί στη συλλογική μνήμη, μεταφέροντας διαχρονικά μηνύματα ανθρωπιάς και αγώνα.

«Από τον Μέλιο στο παιδί του σήμερα: η παιδική ηλικία ως κοινωνικός καθρέφτης»

«Πόσο δύσκολο είναι να κυνηγάς τα όνειρά σου όταν οι συνθήκες σου λένε το αντίθετο; Ο Μενέλαος Λουντέμης, ο συγγραφέας που μας έδειξε ότι «όσο σκοτεινός και αν είναι ο ουρανός, τα άστρα είναι πάντα εκεί για όποιον έχει το κουράγιο να τα μετρήσει», κλείνει φέτος 120 χρόνια από τη γέννησή του. Ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε τον άνθρωπο που έκανε την ελπίδα επάγγελμα και να δούμε γιατί οι λέξεις του παραμένουν τόσο ζωντανές για τη δική μας γενιά. Σας προσκαλούμε, λοιπόν, να ανακαλύψετε ή να ξαναδιαβάσετε το «Ένα παιδί μετράει τ” άστρα»· ίσως ανάμεσα στις σελίδες του να βρείτε κι εσείς τον ουρανό που χρειάζεστε για να αρχίσετε να μετράτε τα δικά σας άστρα.

Υπογραφή του Μενέλαου Λουντέμη

Εύα Τσετσενέκου,  Μαριάννα Σκαλτσά Γ₃