Η Κύθνος φημίζεται για τις 102 μαγικές παραλίες της. Επίσης  είναι γνωστή για τις ιαματικές πηγές στα Λουτρά (Θερμιά) από τον 12ο αιώνα. Τον 19ο αιώνα ο βασιλιάς Όθωνας και η βασίλισσα Αμαλία, θέλοντας να αξιοποιήσουν αυτό το θησαυρό της φύσης, έχτισαν τα νεοκλασικά κτίρια με τα λουτρά. Ακόμα αξίζει να ανακαλύψετε τη Δρυοπίδα, ένα παραδοσιακό, μεσογειακό χωριό με κεραμοσκεπές. Στην περιοχή υπάρχει και το εντυπωσιακό σπήλαιο Καταφύκι με τους σταλακτίτες. Από εκεί μεταφέρανε σίδηρο και χαλκό μέσα από τούνελ που έφτανε στην παραλία Λεύκες και από εκεί τα πηγαίνανε στο Λαύριο.

Η Κύθνος είναι ένα καταπληκτικό νησί που σας προτείνω να το επισκεφθείτε.

Η πρώτη μας στάση είναι πάντα η Κοιλάδα των Πεταλούδων. Εκεί έχει πολλά δένδρα και ζουν πέντε με έξι διαφορετικά είδη πεταλούδων, η πιο γνωστή είναι η «Παναξία». Αυτό που μου αρέσει πιο πολύ είναι να τις βλέπω να κάθονται ήσυχες, η μία δίπλα στην άλλη, κολλημένες πάνω στα δένδρα. Μπορώ να κάθομαι με τις ώρες σε ένα παγκάκι, να ακούω τον ήρεμο ήχο από το ποτάμι και να παρατηρώ τους γυρίνους που κολυμπάνε και τα καβούρια που ζουν εκεί. Είναι ένα πολύ ήσυχο μέρος, που όμως, μερικές φορές, οι τουρίστες το χαλάνε, επειδή δεν ακολουθούν τους κανόνες προστασίας.

Μετά πηγαίνουμε για δροσιά στις «Επτά Πηγές». Εκεί βρίσκεται το γνωστό στενό τούνελ των 186 μέτρων και απολαμβάνω να μπαίνω μέσα. Βγάζω τα παπούτσια, τα κρατάω στο χέρι και περπατάω ξυπόλυτη στο σκοτάδι. Το κρύο νερό σπρώχνει τα πόδια, πατάω πάνω σε πέτρες και προσπαθώ να κρατήσω την ισορροπία πιάνοντας τα τοιχώματα, επειδή είναι στενό το πέρασμα. Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, κλείνω τα μάτια μου και τα ξανανανοίγω, χωρίς να καταλαβαίνω τη διαφορά, έχει πλάκα! Ακόμα κι όταν κάποιοι τουρίστες ανάβουν φακούς και φαίνονται όλα, εγώ κλείνω τα μάτια μου για να μη χάσω την εμπειρία.

Για το τέλος, αφήνω την Παλιά Πόλη. Έχει εννέα πύλες, μεγάλη ιστορία και έξι χιλιάδες μόνιμους κατοίκους. Επειδή όμως έχω πάει πολλές φορές στα ιστορικά μέρη, τώρα μου τραβούν περισσότερο την προσοχή τα καταστήματα που πουλούν χειροποίητα αντικείμενα. Τα χρώματα και η φαντασία ταξιδεύουν εκεί μέσα. Μου αρέσει να χαζεύω τα πλεκτά κουκλάκια και σκουλαρίκια με μικρές μινιατούρες. Κάθε φορά που πάω εκεί, έχει και κάτι καινούργιο και ενδιαφέρον να δω.

Τελικά, η Ρόδος είναι ένα πανέμορφο νησί. Φτάνει μόνο να πας, να δεις τα χρώματά της και να ανακαλύψεις τις ομορφιές της. Έτσι, θα έχεις υπέροχες καλοκαιρινές αναμνήσεις, όπως εγώ!!!

Η κύρια εικόνα του άρθρου είναι έργο της συντάκτριας.

Ποια είναι η σημασία, όμως, του όρου “χορωδία”; Ποιες είναι οι υποχρεώσεις ενός μέλους και ποιες μιας βοηθού; Καταρχάς, για πολλούς, ο όρος “χορωδία” σημαίνει, απλώς την ωδή {το τραγούδι}, που τραγουδιέται από μια ομάδα. Για εμάς, ωστόσο ήταν μια αγκαλιά, όπου με την βοήθεια της κας Ιωσηφίδου μάθαμε όχι μονάχα νότες, στίχους, μα να στεκόμαστε μαζί, ενωμένοι! Τί σημαίνει, λοιπόν, “χορωδία” για εμένα; Σημαίνει να αφήνεις το “εγώ” στην άκρη, ώστε να δυναμώνει διαρκώς το “εμείς”, μόνο με συνεργασία και σεβασμό. Σημαίνει πως, σαφώς, έχοντας καθένας διαφορετική χροιά, να προσπαθήσει με κάποιο τρόπο, όχι να ταιριάξει, αλλάζοντας. Αντιθέτως, να συμπληρώσει την ομάδα, όντας, απλώς, ο εαυτός του… Έχοντας την ευκαιρία, να το ζήσω, έχω να πω, ότι ως μέλος, γέμιζε η ψυχή μου, νότες και χαρά, νιώθοντας πως σε αυτό το πλαίσιο είχα την δυνατότητα να στηρίξω μια ομάδα, να συνεργαστώ με αυτή, μα και να βελτιωθώ στο τραγούδι, ακούγοντας προσεκτικά τις οδηγίες της κας Ιωσηφίδου, παρατηρώντας τον τρόπο ερμηνείας των παιδιών. Για να είμαι ειλικρινής, ένιωθα “ελεύθερη”, όπως ακριβώς νιώθω και όταν χορεύω παραδοσιακούς χορούς, αφού έκανα κάτι, το οποίο λάτρευα και συνεχίζω να λατρεύω. Τραγουδούσα…. Τραγουδούσα χωρίς ντροπή, αυξάνοντας την αυτοπεποίθησή μου. Τραγουδούσα αυτό, που ένιωθα. Τραγουδούσα και είχα την αίσθηση πως όλη η πίεση και το άγχος εξαφανίζονταν, εκείνη τη στιγμή. Ήμουν ο εαυτός μου. Ακόμα και τώρα, όταν τραγουδάω, είμαι ο εαυτός μου! Ως βοηθός και ως μέλος σε αυτή τη χορωδία, είχα τόση γαλήνη μέσα μου, που όταν επέστρεφα στο σπίτι, αισθανόμουν πανέμορφα!

Όσο εύκολο μου είναι να εκφραστώ γραπτώς, μου είναι αδύνατο να αποτυπώσω εμπειρίες και συναισθήματα τριών χρόνων σε ένα κείμενο. Τί έκανα ως βοηθός; Κάθε ημέρα, ρωτούσα την κα Ιωσηφίδου “Σε ποιο διάλειμμα έχουμε χορωδία;”. Εφόσον, οι πρόβες υλοποιούνταν πάντοτε μόνο  στα διαλείμματα. Έτσι, 10 λεπτά πριν το διάλειμμα, καθημερινά, σε αυτά τα χρόνια, πήγαινα σε κάθε τμήμα και ανακοίνωνα: “Σε αυτό το διάλειμμα έχουμε χορωδία”. Επιπλέον, γνώρισα και ευθύνες. Λόγου χάρη, έπρεπε να μάθω όλα τα μέλη, με σκοπό, τη διανομή φουλαριών και γραβατών. Το απολάμβανα! Θυμάμαι, ακόμα πως στις αρχές μου ως βοηθός, στην Α’, η Β’ και η Γ’ με φώναζαν  “Χορωδία” και στη Β’, η Γ’ αντίστοιχα, μιας και δεν γνώριζαν το όνομά μου. Ήταν μια γλυκιά ανάμνηση, που σίγουρα χαμογελώ, όταν την θυμάμαι.

Περαιτέρω διαπίστωσή μου ήταν πως στην Α’ Γυμνασίου συμμετείχαν ενεργά πολλά παιδιά στη χορωδία και αντίστοιχα στην ορχήστρα. Στη Β’ μειώθηκαν αρκετά, ενώ στην ορχήστρα αποχώρησαν λιγότερα. Στην Γ’ καταλήξαμε με 33 άτομα, όμως με λιγότερα στην ορχήστρα. Παρ’ όλα αυτά, η ορχήστρα, πάντοτε βρισκόταν εκεί, το στήριγμα μας. Όπου τα μέλη της, με την καθοδήγηση του κ. Στεφάνου, με τη συμβολή τους συνόδευαν και ομόρφαιναν κάθε μουσικό κομμάτι. Έτσι, σε κάθε γενική πρόβα μεταξύ της χορωδίας και της ορχήστρας υπήρχε μια αρμονία και μια συνεννόηση, που άξιζε την απουσία μας για 2-3 ώρες από τις διδακτικές ώρες, ακόμα και την μία παραπάνω ώρα σε 7ωρο, άμα είχαμε 6ωρο. Όντας ενωμένοι όλοι μαζί, προσπαθούσαμε για ένα μαγευτικό αποτέλεσμα, με τη βοήθεια, πάντοτε της κας Ιωσηφίδου και του κ. Στεφάνου.

Χαραγμένες στιγμές στο μυαλό μου πρόκειται να παραμείνουν αρκετές. Ακολουθούν μερικές… Αρχικά, το γεγονός, όπου έπιανα τον εαυτό μου να τραγουδά στο σπίτι, τα τραγούδια της χορωδίας, όταν ήμουν ανεβασμένη  ψυχολογικά. Επιπλέον και όταν χρειαζόμουν ένα σωσίβιο, λίγη δύναμη, θυμάμαι να τραγουδώ και αγαπημένα μου κομμάτια. Θυμάμαι ακόμα να τραγουδώ με την παρέα μου στα διαλείμματα, κάνοντας πρόβα μόνες μας. Ειδικά στην περίπτωση, που θα τραγουδούσα ντουέτο με τη φίλη μου, την Κ.Π., το κομμάτι “Ένα το χελιδόνι”. Κάτι πρωτόγνωρο για εμένα, καθώς χρειάστηκε να τραγουδήσουμε μπροστά σε γονείς, παιδιά, καθηγητές, το οποίο, όμως το απόλαυσα με όλη μου την καρδιά και θα ήθελα πολύ να το ξαναζήσω στο κοντινό μέλλον.

Από όλες, όμως, αυτές τις στιγμές, μία από εκείνες, που χαράχτηκε στην καρδιά μου ήταν με το λεύκωμα. Τότε, συνέλεξα σε ένα τετράδιο, ευχές για την συνταξιοδότηση της κας Ιωσηφίδου από έναν μεγάλο αριθμό μαθητών και αυτή η πράξη μου άγγιξε την καρδιά, διότι ήταν μέλη χορωδίας, που συνέχιζαν, που είχαν αποχωρήσει και μαθητές, που απλώς θέλησαν να τις ευχηθούν. Στις 25 Μαΐου 2026 ήταν η τελευταία φορά, που πέρασα από τις τάξεις για την χορωδία. Συγκινήθηκα και πήγαινα από τάξη σε τάξη, δακρυσμένη. Κατόπιν, μαζεύτηκε όλη η χορωδία, της το προσφέραμε και μας ευχαρίστησε. Τα χαμόγελα, οι αγκαλιές, τα δάκρυα της χαράς και της συγκίνησης, θα μου μείνουν αξέχαστα.

Τον Σεπτέμβρη θα φοιτήσω στο 39ο Λύκειο Αθηνών και εύχομαι να υπάρχει χορωδία, αν και γνωρίζω πως δεν πρόκειται να είναι το ίδιο, σίγουρα θα είναι κάτι το διαφορετικό….

                                                                                 ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω ορισμένα άτομα που συνέβαλαν στις γιορτές, αφιερώνοντας σημαντικό μέρος του χρόνου τους, ώστε να διοργανωθούν και να πραγματοποιηθούν.

- Κυρία Ιωσηφίδου, σας υπερευχαριστώ που με υποδεχτήκατε με ανοιχτές αγκάλες, στο πλαίσιο της χορωδίας. Ήταν τιμή μου που σας είχα καθηγήτρια, μα και συντονίστρια των εορτών. Σας ευχαριστώ που, μέσα από το τραγούδι, μου αυξάνατε την αυτοπεποίθηση, με κάνατε να πιστέψω στον εαυτό μου . Σας ευχαριστώ που με χρίσατε βοηθό σας και μου προσφέρατε την ευκαιρία για το ντουέτο. Σας ευχαριστώ που, μέσα από τη χορωδία, γνώρισα καινούρια άτομα και έχτισα νέες φιλίες. Σας ευχαριστώ για κάθε σας συμβουλή, για κάθε στιγμή που πιστέψατε σε εμένα, όταν δεν πίστεψα εγώ. Σας ευχαριστώ που ήσαστε πάντα εκεί. Χαίρομαι που ήμουν μαθήτριά σας!!!

- Κύριε Στεφάνου, σας ευχαριστώ που βρισκόσαστε διαρκώς εκεί, για οποιαδήποτε ανάγκη της χορωδίας. Σας ευχαριστώ που οργανώνατε την ορχήστρα στην εντέλεια και πάντοτε συνοδεύατε την χορωδία, χαρίζοντάς της την βάση όλων των εορτών, το ρυθμό. Σας ευχαριστώ, γιατί, χωρίς ορχήστρα, δεν θα υπήρχε αυτή η δυναμική, αυτή η σύνδεση μεταξύ των δύο ομάδων. Σας εύχομαι, λοιπόν, να το συνεχίσετε και μελλοντικά!!!

- Μέλη χορωδίας και ορχήστρας, σας ευχαριστώ που σε κάθε πρόβα κάνατε το καλύτερο που μπορούσατε. Σας ευχαριστώ που όταν ανακοίνωνα για πρόβα, οι περισσότεροι ερχόσασταν αμέσως. Σας ευχαριστώ που με κάποιους από εσάς γίναμε φίλοι!!! Χαίρομαι πραγματικά που σας γνώρισα και συστηθήκαμε μέσω των μελωδιών!!!

- Κυρία Γαβαλά, σας ευχαριστώ που διοργανώσατε γιορτές με προσοχή και τόση λεπτομέρεια, έχοντας ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα. Μα κυρίως, σας είμαι ευγνώμων, που με καλοδεχτήκατε και με επιλέξατε, να γράψω το πρώτο άρθρο στη σχολική μας εφημερίδα! Και σήμερα να ανοίξω την καρδιά μου, στους αναγνώστες για την εμπειρία μου στη χορωδία. Σας ευχαριστώ, λοιπόν, απέραντα!!!

- Κυρία Παπαϊωάννου και κυρία Μακαβέλου, σας ευχαριστώ πάρα πολύ, που στις γιορτές, τις οποίες διοργανώνατε, παρουσιάσατε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σας και καταφέρατε να έχετε ένα, πραγματικά, υπέροχο αποτέλεσμα!!!

- Κύριε Μπαρδάκα, σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την καλλιτεχνική σας συμβολή, με τις μαγευτικές δημιουργίες των μαθητών σας, που μου έδιναν την εντύπωση, ότι θα μου μιλήσουν!!!

- Κυρία Κασάπη, σας υπερευχαριστώ, που σε κάθε εορτή συμβάλατε με πολλή χαρά και ευχαρίστηση και μας βοηθούσατε και μας στηρίζατε κάθε στιγμή! Σας ευχαριστώ, που από τον τρόπο, τον οποίο διαβάζατε τους μέσους όρους στους επαίνους, το κοινό διέκρινε την υπερηφάνεια και την αγάπη σας!!! Ήταν μεγάλη μου χαρά, να σας έχω για δύο χρονιές, καθηγήτριά μου!!!

- Κύριε Μαρμαρινέ, σας ευχαριστώ, που με το γεγονός ότι ήσαστε παρών σε κάθε μας εορτή, δείχνατε την εμπιστοσύνη σας σε εμάς, τη στήριξή σας προς εμάς!!! Με την καλή σας διάθεση, αισθανόμαστε την έγκριση και την αποδοχή σας για κάθε γιορτή!!! Έτσι, συνεχίζαμε…

- Κυρία Τσαρουχά, σας ευχαριστώ, που παρουσιάζατε σε κάθε ευκαιρία μια άλλη τέχνη, αυτή των παραδοσιακών χορών. Σας ευχαριστώ για όλες τις στιγμές πού βρίσκαμε αφορμή να χορέψουμε! Σας ευχαριστώ, που με ρωτούσατε από τους πρώτους για τη συμμετοχή μου, επειδή, οι παραδοσιακοί χοροί είναι το οξυγόνο μου, αφού νιώθω πως χωρίς αυτούς δεν μπορώ να ανασάνω! Είναι η ζωή μου!!!

- Κυρία Καλαθά, σας ευχαριστώ απέραντα, που πάντοτε βρισκόσαστε κοντά μας! Σας ευχαριστώ, που σε κάθε εορτή, βοηθούσατε όσο πιο πολύ μπορούσατε έως το τελευταίο λεπτό! Σας ευχαριστώ, που σε κάθε γιορτή με το ζεστό σας χαμόγελο, το γλυκό σας βλέμμα, μας δίνατε μια μικρή ώθηση, να συνεχίζουμε… Σας ευχαριστώ, που με αφορμή της εορτής της Κύπρου, μας διδάξατε τόσα πολλά για την ιστορία της, όσο και για τη ζωή, που θα δημιουργήσουμε, οι ίδιοι! Σας ευχαριστώ, που μου χαρίσατε την ευκαιρία να συμμετέχω στην αντίστοιχη εορτή, στη Β’ Γυμνασίου. Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι, να συνεχίζετε, να πραγματοποιείτε αυτού του είδους τις εκδηλώσεις!!!

 ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους, καθηγητές και μαθητές για την πολύτιμη βοήθειά τους σε κάθε εκδήλωση!!!

Με εκτίμηση, σεβασμό και αγάπη προς όλους.

Ζησίμου Αγγελική, πρώην μαθήτρια του Γ’1 .

Το μάθημα αυτό, που βασίζεται στη φιλοσοφία των Ανοικτών Προγραμμάτων Σπουδών και Διαδικασιών, ενισχύει την ανάπτυξη ήπιων δεξιοτήτων, δεξιοτήτων συνεργασίας και υπευθυνότητας, καθώς και δεξιοτήτων ψηφιακής μάθησης, τεχνολογίας και επιστημονικής σκέψης. Παράλληλα, ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα, την κριτική σκέψη και την ενεργό συμμετοχή των μαθητών στη μαθησιακή διαδικασία.

Στο πλαίσιο αυτού του πρωτοποριακού μαθήματος, οι μαθητές και οι μαθήτριες εργάστηκαν τόσο ατομικά όσο και ομαδικά πάνω στην υποθεματική της τρίτης ενότητας: «Παγκόσμια και Τοπική Πολιτιστική Κληρονομιά». Μέσα από διαθεματικές προσεγγίσεις, συνεργάστηκαν επίσης στα μαθήματα των Αγγλικών και της Τεχνολογίας, δημιουργώντας ενδιαφέρουσες και δημιουργικές εργασίες που ανέδειξαν τη σύνδεση της πολιτιστικής κληρονομιάς με τη σύγχρονη μάθηση και την καθημερινή ζωή.

Πιο συγκεκριμένα, μελέτησαν τα Νησιά της Πατρίδας μας. Έκαναν παρουσιάσεις για τα αξιοθέατα, τα έθιμα και παραδόσεις, αλλά και τα γραστρονομικά προϊόντα και τοπικές συνταγές. «Απολαύστε» κάποιες από αυτές!

Δύο ζωγραφικά έργα της Αθηνάς Γιαλαμά, Β2

Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, οι μαθητές της Α΄ Γυμνασίου γνώρισαν τον συναρπαστικό κόσμο της τεχνολογίας. Μελέτησαν την εξέλιξή της από την αρχαιότητα έως σήμερα, τη σχέση της με την επιστήμη, καθώς και τις επιδράσεις της στον άνθρωπο και το περιβάλλον. Παράλληλα, ασχολήθηκαν με σημαντικές τεχνολογικές ενότητες, όπως τα εργαλεία και οι μηχανές, οι μεταφορές και οι επικοινωνίες, η ενέργεια και η γεωργική τεχνολογία.

Εργαζόμενοι σε ομάδες, επέλεξαν την ενότητα που τους ενδιέφερε περισσότερο και στη συνέχεια ο καθένας ανέλαβε να μελετήσει ένα συγκεκριμένο τεχνολογικό έργο. Ερεύνησαν την ιστορία του, την εξέλιξή του στον χρόνο, τον τρόπο λειτουργίας και τη χρησιμότητά του στην καθημερινή ζωή. Η εργασία τους ολοκληρώθηκε με την κατασκευή εντυπωσιακών μικρογραφιών από ανακυκλώσιμα και απλά υλικά, συνδυάζοντας τη γνώση με τη δημιουργική έκφραση.

Οι μαθητές της Β΄ Γυμνασίου στράφηκαν στον κόσμο της βιομηχανίας. Μελέτησαν τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας μιας βιομηχανικής μονάδας και διερεύνησαν τη διαδικασία παραγωγής των προϊόντων της. Κάθε ομάδα επέλεξε ένα διαφορετικό είδος βιομηχανίας και τα μέλη της ανέλαβαν συγκεκριμένους ρόλους, όπως διευθυντής παραγωγής, οικονομικών, προσωπικού και άλλων τμημάτων. Μέσα από τη συνεργασία και την έρευνα, γνώρισαν τις αρμοδιότητες κάθε τομέα και παρουσίασαν τα αποτελέσματα της εργασίας τους στην τάξη.

Η δημιουργική διαδικασία κορυφώθηκε με την κατασκευή μακετών εργοστασίων από ανακυκλώσιμα υλικά, οι οποίες αναπαριστούσαν με λεπτομέρεια τη δομή και τη λειτουργία των βιομηχανιών που μελέτησαν.   

Όλες οι κατασκευές παρουσιάστηκαν στην Έκθεση Τεχνολογίας που φιλοξενήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας. Μαθητές και εκπαιδευτικοί επισκέφθηκαν την έκθεση, θαύμασαν τις δημιουργίες και ενημερώθηκαν για τα θέματα που μελέτησαν οι ομάδες. Η έκθεση αποτέλεσε μια γιορτή γνώσης και δημιουργίας, αναδεικνύοντας τη σημασία της ομαδικής εργασίας, της καινοτομίας και της αξιοποίησης ανακυκλώσιμων υλικών στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές για την προσπάθεια, την πρωτοτυπία και τον ενθουσιασμό τους!

Στην κεντρική εικόνα του άρθρου έγινε επεξεργασία με το εργαλείο: https://www.remove.bg/