Ο Μιχάλης Κατσαρός είναι ένας απ’τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές και συγγραφείς. Γεννήθηκε το 1919 στην Κυπαρισσία και δημοσίευσε το πρώτο του ποίημα το 1929, στο περιοδικό «Διάπλασις των Παίδων», σε ηλικία, μόλις 10 ετών. Το 1937, σε ηλικία 17 ετών, ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα όπου μπήκε πρότακτος στην Ελληνική Αεροπορία. Στην συνέχεια, μετέβη στη Θεσσαλονίκη όπου τον πρόλαβε ο πόλεμος και η Ιταλική επίθεση του 1940. Επέστρεψε στην Αεροπορία μετά την αποχώρηση των Γερμανών, στις 12 Οκτωβρίου του 1944. Κατά την Γερμανική Κατοχή βασανίστηκε άγρια όταν συνεργάτες των Γερμανών τον παρέδωσαν στην Γκεστάμπο, καθώς και στις φυλακές «Χατζηκώστα».
Κατά τα Δεκεμβριανά, (Δεκ. 1944-Ιαν. 1945), ανέπτυξε στενούς φιλικούς δεσμούς με τον Μίκη Θεοδωράκη.Θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της σύγχρονης ελληνικής ποίησης. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αργότερα εργάστηκε ως καθηγητής. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από βαθιά φιλοσοφική σκέψη, ενώ οι θεματικές του επικεντρώνονται στην ανθρώπινη ύπαρξη, την ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Ο Κατσαρός επηρεάστηκε από τα κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα της εποχής του και η γραφή του έχει έντονο πολιτικό περιεχόμενο. Εξέδωσε πολλές ποιητικές συλλογές, ενώ έχει ασχοληθεί και με τη μετάφραση έργων σημαντικών ξένων συγγραφέων. Ένα από τα πιο γνωστά ποιήματα του Μιχάλη Κατσαρού είναι το «Ο Άνθρωπος», ένα ποίημα που εκφράζει τις σκέψεις του για την ανθρώπινη φύση, τις δυσκολίες και τις αντιφάσεις της ύπαρξης. «Ο άνθρωπος είναι ο μοναδικός ζωντανός οργανισμός που πέθανε πριν να γεννηθεί. Είναι ο μόνος που ξέρει το τέλος του κι ας μην το “χει ζήσει ακόμα.»
Λαμπροπούλου Κατερίνα, Β1
