Η αερόβια άσκηση (ή καρδιαγγειακή άσκηση, όρος που έχει αποδοθεί λόγω των πολλών οφελών για την καρδιαγγειακή υγεία) αναφέρεται στην άσκηση που περιλαμβάνει ή βελτιώνει την κατανάλωση οξυγόνου από το σώμα. ⁴Αερόβιος σημαίνει «με οξυγόνο» και αναφέρεται στη χρήση οξυγόνου στις διαδικασίες μεταβολισμού ⁵ και παραγωγής ενέργειας του σώματος. Πολλές μορφές άσκησης είναι αερόβιες και εξ’ ορισμού γίνονται σε μέτρια επίπεδα έντασης για παρατεταμένες χρονικές περιόδους. Η ένταση μπορεί να ποικίλλει από 50-80% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας.

Το τρέξιμο μιας μεγάλης απόστασης με μέτριο ρυθμό είναι μια αερόβια άσκηση, ενώ το σπριντ (γρήγορο τρέξιμο μικρής απόστασης) δεν είναι. Το τένις, με τη συνεχή κίνηση, θεωρείται συχνά αερόβια άσκηση, ενώ το διπλό τένις (σε ζευγάρια), με τις σύντομες εκρήξεις  δραστηριότητας που γίνονται με μικρά τακτικά διαλείμματα, ίσως να μην είναι κυρίως αερόβια.

Μεταξύ των αναγνωρισμένων οφελών της τακτικής αερόβιας άσκησης είναι:

• Δυνατότερη καρδιά: ο καρδιακός μυς δυναμώνει και αυξάνει σε μέγεθος, για να βελτιώσει την ικανότητά του να διοχετεύει αίμα και μειώνοντας την καρδιακή συχνότητα ηρεμίας.
• Αύξηση του συνολικού αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων στο σώμα, έτσι ώστε να μεταφέρεται ευκολότερα το οξυγόνο στο σώμα
• Βελτιωμένη αναπνοή: ΟΙ μύες που συμμετέχουν στην αναπνοή δυναμώνουν για να διευκολύνουν τη ροή αέρα εντός και εκτός των πνευμόνων.
• Βελτιωμένη μυϊκή υγεία: Η αερόβια άσκηση διεγείρει την ανάπτυξη των μικρών αιμοφόρων αγγείων (τριχοειδών αγγείων) στους μύες. Αυτό βοηθά το σώμα να μεταφέρει ευκολότερα οξυγόνο στους μύες, μπορεί να βελτιώσει την κυκλοφορία γενικά, να μειώσει την πίεση του αίματος και να απομακρύνει περιττά παράγωγα του μεταβολισμού, όπως το γαλακτικό οξύ από τους μύες.
• Απώλεια βάρους: Συνδυασμένη με μια υγιεινή διατροφή και κατάλληλη προπόνηση ενδυνάμωσης, η αερόβια άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην απώλεια βάρους.
• Μείωση κινδύνου για διάφορες ασθένειες: Το επιπλέον βάρος συνεισφέρει σε καταστάσεις όπως η καρδιακή νόσος, η υπέρταση, το εγκεφαλικό επεισόδιο, ο διαβήτης και κάποιες μορφές καρκίνου. Καθώς μειώνεται το βάρος, μειώνεται και ο κίνδυνος εμφάνισης αυτών των ασθενειών. Επιπλέον, η αερόβια άσκηση με μετακίνηση βάρους, όπως το περπάτημα, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου για οστεοπόρωση και τις επιπλοκές της. Οι αερόβιες ασκήσεις με μικρή αντίσταση, όπως το κολύμπι, το ποδήλατο και οι ασκήσεις σε πισίνα, μπορούν να βοηθήσουν όσους έχουν αρθρίτιδα να παραμείνουν σε καλή φυσική κατάσταση, χωρίς να πιέζουν πολύ τις αρθρώσεις τους.
• Βελτιωμένο ανοσοποιητικό σύστημα: τα άτομα που ασκούνται τακτικά είναι λιγότερο ευάλωτοι σε μικρές ιογενείς λοιμώξεις όπως το κρύωμα και η γρίπη. Είναι πιθανό ότι η αερόβια άσκηση ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό και το προετοιμάζει να αντιμετωπίσει τις λοιμώξεις.
• Βελτιωμένη πνευματική υγεία: Η τακτική αερόβια άσκηση οδηγεί στην έκκριση ενδορφινών, που είναι τα φυσικά αναλγητικά του σώματος. Οι ενδορφίνες μειώνουν επίσης το στρες, την κατάθλιψη και το άγχος.
• Αυξημένη αντοχή: Η άσκηση μπορεί να μας κουράζει βραχυπρόθεσμα, δηλαδή κατά τη διάρκειά της και αμέσως μετά, αλλά μακροπρόθεσμα αυξάνει την αντοχή μας και μειώνει την κόπωση.

Βιβλιογραφικές αναφορές

¹ Wilmore, J., Knuttgen, H. 2003. Aerobic Exercise and Endurance Improving Fitness for Health Benefits. The Physician and Sportsmedicine, 31(5). 45. Retrieved October 5, 2006, from ProQuest database.
² de Vos, N., Singh, N., Ross, D., Stavrinos, T., et al. 2005. Optimal Load for Increasing Muscle Power During Explosive Resistance Training in Older Adults. The Journals of Gerontology, 60A(5), 638-647. Retrieved October 5, 2006, from ProQuest database.
³ O’Connor, D., Crowe, M., Spinks, W. 2006. Effects of static stretching on leg power during cycling. Turin, 46(1), 52-56. Retrieved October 5, 2006, from ProQuest database.

Η νευρική ανορεξία (Anorexia nervosa) πιο γνωστή ως ανορεξία είναι μια διατροφική διαταραχή που χαρακτηρίζεται κυρίως από άρνηση για διατήρηση ενός υγιούς φυσιολογικού βάρους και έναν μανιώδη φόβο για την απόκτηση βάρους σε συνδυασμό με μια διαστρεβλωμένη εικόνα για τον εαυτό τους που μπορεί να διατηρηθεί από διάφορες προκαταλήψεις σχετικά με το σώμα, το φαγητό και την διατροφή τους.

Τα άτομα με νευρική ανορεξία συνεχίζουν να νιώθουν πείνα αλλά επιτρέπουν στους εαυτούς τους μόνο πολύ μικρές ποσότητες φαγητού. Η μέση ημερήσια πρόσληψη θερμίδων για άτομα με ανορεξία είναι 600-800 θερμίδες αλλά υπάρχουν και ακραίες περιπτώσεις ολικής αθρεψίας. Είναι μια σοβαρή ψυχική αρρώστια με υψηλό ποσοστό παρενεργειών και το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από όλες τις ψυχικές ασθένειες.

Η νευρική ανορεξία εκδηλώνεται συνήθως στην εφηβεία και είναι πιο συχνή στους έφηβους. Παρόλο που μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους κάθε ηλικίας, φύλου και κοινωνικοοικονομικής κατάστασης η νευρική ανορεξία επηρεάζει τις γυναίκες 10 φορές περισσότερο από τους άντρες.

Ο όρος νευρική (ανορεξία) καθιερώθηκε το 1873 από τον Σερ Γουίλλιαμ Γκαλ Sir William Gull έναν από τους προσωπικούς γιατρούς τηςΒασίλισσα Βικτωρίας. Ο όρος έχει ελληνική προέλευση από το ἀν -( πρόθεμα που δηλώνει άρνηση) και το ὄρεξις (όρεξη) άρα σημαίνει έλλειψη της επιθυμίας του ατόμου να τραφεί.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B5%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%BE%CE%AF%CE%B1

για να ενημερωθείτε πατήστε  ΕΔΩ

Ορισμός

Βουλιμία – μια σοβαρή, δυνητικά απειλητική για τη ζωή διατροφική διαταραχή. Συχνά κατηγοριοποιείται μαζί με την νευρογενή ή ψυχογενή ανορεξία και πιθανά είναι τελικώς μια και μοναδική διαταραχή, με δυο εκφάνσεις.

Τα άτομα με βουλιμία μπορεί να καταβροχθίζουν κρυφά μεγάλες ποσότητες τροφής και στη συνέχεια να προσπαθούν να απαλλαγούν από τις επιπλέον θερμίδες με ένα νοσηρό τρόπο. Για παράδειγμα, κάποιος με βουλιμία μπορεί να προκαλεί εμετό ή να υποβάλλεται σε υπερβολική σωματική άσκηση.

Αιτίες

Η ακριβής αιτία της βουλιμίας είναι άγνωστη. Υπάρχουν πολλοί πιθανοί παράγοντες που θα μπορούσαν να παίζουν ένα ρόλο στην ανάπτυξη των διατροφικών διαταραχών.

Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο της βουλιμίας μπορεί να περιλαμβάνουν:

Φύλο: Τα κορίτσια και οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να έχουν βουλιμία ό, τι οι άνδρες και τα αγόρια.

Ηλικία: η βουλιμία συχνά ξεκινά στο τέλος της εφηβείας ή στην πρώιμη ενήλικη ζωή.

Βιολογία: άτομα με συγγενείς πρώτου βαθμού (αδέλφια ή τους γονείς) πάσχοντα από μια διατροφική διαταραχή μπορεί να είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν και τα ίδια μια διατροφική διαταραχή, που υποδηλώνει μια πιθανή γενετική σύνδεση. Είναι επίσης πιθανό ότι ανεπάρκεια της σεροτονίνης στον εγκέφαλο μπορεί να διαδραματίσει έναν ρόλο.

Ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα: Οι άνθρωποι με διατροφικές διαταραχές μπορεί να έχουν ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα που συνεισφέρουν στη διαταραχή, όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση, τελειομανία, παρορμητική συμπεριφορά, προβλήματα διαχείρισης θυμού, κατάθλιψης, αγχώδεις διαταραχές ή ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, παλαιότερα τραυματικά γεγονότα μπορεί να είναι ένας παράγοντας που να συμβάλλει στην ανάπτυξη της διαταραχής.

Κοινωνική πίεση: Τα κοινωνικά πρότυπα των καλλίγραμμων σωμάτων σε άνδρες και γυναίκες και η δοξασία ότι αυτά τα άτομα είναι επιτυχημένα στην ζωή τους, μπορεί να προκαλέσει μια ακατανίκητη επιθυμία μιμητισμού του τρόπου ζωής τους και της διατροφής τους.

Συμπτώματα

Τα άτομα που πάσχουν από νευρογενή ή ψυχογενή βουλιμία συνήθως:

Ασχολούνται με το σχήμα του σώματος και το βάρος τους

Ζουν με το φόβο απόκτησης βάρους

Έχουν αίσθηση ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τη διατροφική συμπεριφορά τους

Τρώνε μέχρι το σημείου να νιώσουν δυσφορία ή πόνο

Τρώνε πολύ περισσότερο φαγητό σε ένα κανονικό γεύμα

Υποβάλλουν τον εαυτό τους να κάνει εμετό ή να ασκούνται πάρα πολύ

Κάνουν κατάχρηση καθαρτικών, διουρητικών ή κλύσματα μετά το φαγητό

Χρησιμοποιούν συμπληρώματα διατροφής ή φυτικά προϊόντα για την απώλεια βάρους.

Θεραπείες και φάρμακα

Ο θεραπευτικός συνδυασμός που περιλαμβάνει την ψυχοθεραπεία με τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να είναι η πιο αποτελεσματική για την αντιμετώπιση της διαταραχής. Η θεραπεία περιλαμβάνει γενικά μια συντονισμένη προσέγγιση που περιλαμβάνει, την οικογένειά, τον γιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας ή άλλων ιατρικών υπηρεσιών, καθώς επίσης υπηρεσία παροχής ψυχικής υγείας και ένα διαιτολόγο με εμπειρία στην αντιμετώπιση των διατροφικών διαταραχών.

Ψυχοθεραπεία

Συνήθως περιλαμβάνει:

Γνωστική συμπεριφορική θεραπεία θα σας βοηθήσει να εντοπίσετε αρνητικές πεποιθήσεις και συμπεριφορές σχετικά με την διατροφή, αλλά και την ψυχολογική σας κατάσταση και την τροποποίηση αυτών των σκέψεων και συμπεριφορών με θετικές και υγιείς.

Η διαπροσωπική ψυχοθεραπεία, εντοπίζει τις δυσκολίες στις στενές σχέσεις σας, βοηθά να βελτιώσετε την επικοινωνία σας και τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων, να χειρίζεστε το άγχος, και να ρυθμίζετε τα συναισθήματά σας ώστε να βελτιώσετε τις σχέσεις σας με τους άλλους.

Η Οικογενειακή θεραπεία εφαρμόζεται για να βοηθήσει τους γονείς να παρέμβουν για να σταματήσει ο/η έφηβος τις κακές διατροφικές συμπεριφορές, ώστε στη συνέχεια να βοηθηθεί να ανακτήσει τον έλεγχο αυτών των συμπεριφορών.

Φάρμακα

Τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να βοηθήσουν στα συμπτώματα της βουλιμίας, όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με την ψυχοθεραπεία. Το μόνο αντικαταθλιπτικό που έχει ειδική έγκριση από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων για τη θεραπεία της βουλιμίας είναι η φλουοξετίνη, ένα είδος εκλεκτικού αναστολέας επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI).

Ψυχίατρος – Ψυχοθεραπευτής

Εμμανουήλ  Πολυζόπουλος

http://www.iatropedia.gr/diatrofi/ti-ine-ke-pos-antimetopizete-i-nevrogenis-voulimia/33757/

ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ  ΠΑΤΗΣΤΕ Εδω

Η βιταμίνη Β12 ή κοβαλαμίνη είναι η μεγαλύτερη και πιο περίπλοκη βιταμίνη. Μια μικρή έλλειψη της βιταμίνης Β12 μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, κούραση, μανία και κατάθλιψη ενώ μεγάλο διάστημα έλλειψης της μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στον εγκέφαλο και στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Η βιταμίνη Β12 μπορεί να κατασκευαστεί μόνο από βακτήρια και βρίσκεται σε φυσική μορφή μόνο σε ζωικά προϊόντα, αλλά η συνθετική της μορφή είναι ευρέως διαθέσιμη και προστίθεται σε πολλά τρόφιμα, όπως τα δημητριακά.
Η βιταμίνη Β12 μπορεί να καταναλωθεί σε μεγάλες δοσολογίες γιατί η πλεονάζουσα ποσότητα της απεκκρίνεται από τον οργανισμό ή αποθηκεύεται στο συκώτι για χρήση όταν οι προμήθειες της μειώνονται. Η αποθηκευμένη Β12 διατηρείται μέχρι ένα χρόνο.

Παρακάτω αναφέρονται 10 τροφές με την μεγαλύτερη περιεκτικότητα βιταμίνης Β12 ανά μερίδα.

1- Οστρακόδερμα

2- Συκώτι (Βοδινό)

3- Ψάρι (Σκουμπρί)

4- Μαλακόστρακα (Καβούρια)

5- Εμπλουτισμένα Προϊόντα Σόγιας

6- Εμπλουτισμένα Δημητριακά

7- Κόκκινο Κρέας (Βοδινό)

8- Γαλακτοκομικά Χαμηλά Σε Λιπαρά

9- Τυρί (Ελβετικό)

10- Αυγά (Κότας)

Πλεονεκτήματα Της Βιταμίνης Β12 Για Την Υγεία Μας

Προστατεύει ενάντια στις καρδιακές παθήσεις. Επαρκή επίπεδα βιταμινών Β12, Β6 και Β9, έχει αποδειχτεί ότι μειώνουν τα επίπεδα μιας πρωτεΐνης του αίματος, της ομοκυστεΐνης . Τα χαμηλά επίπεδα ομοκυστεΐνης βελτιώνουν την ενδοθηλιακή λειτουργία, η οποία προωθεί την καρδιαγγειακή υγεία και μειώνει την πιθανότητα καρδιακών προσβολών.
Προστατεύει και επιδιορθώνει το DNA, μειώνει την πιθανότητα καρκίνου και καθυστερεί την γήρανση. H απορρόφηση της βιταμίνης Β12 και του φολικού οξέος (Folate – Β9) είναι απαραίτητη για τον μεταβολισμό και διατήρηση του DNA, που βοηθάει στην αποτροπή του καρκίνου και στην καθυστέρηση της γήρανσης.

Προστατεύει από την Άνοια και την Γνωστική Παρακμή. Η έλλειψη της βιταμίνης Β12 αυξάνει τα επίπεδα ομοκυστεΐνης, που οδηγούν τον οργανισμό στην μείωση της ικανότητας μεταβολισμού των νευρομεταβιβαστών. Λόγω τον περιορισμών στις χρόνιες μελέτες στους ανθρώπινους πληθυσμού, δεν βρέθηκαν σαφής συσχετίσεις στην αύξηση των επιπέδων της βιταμίνης Β12 και της γνωστικής παρακμής. Παρόλα αυτά αρκετές μελέτες παρατήρησης αποδεικνύουν ότι η αύξηση των επιπέδων της ομοκυστεΐνης αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης Αλτσχάιμερ και άνοιας, και ότι τα χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης Β12 σχετίζονται με την γνωστική παρακμή.

Προστασία από το Αλτσχάιμερ. Μελέτες αποδεικνύουν ότι η ανεπάρκεια σε Βιταμίνη Β12 και Φολικό Οξύ (Folate – Β9) μπορούν να διπλασιάσουν την πιθανότητα εμφάνισης Αλτσχάιμερ.
Ενέργεια και Αντοχή. Έλλειψη βιταμίνης Β12 μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία και αδυναμία. Τα επαρκή επίπεδα βιταμίνης Β12 είναι απαραίτητα για την διατήρηση των επιπέδων ενέργειας σε φυσιολογικά επίπεδα. Ισχυρισμοί για χρήση της βιταμίνης Β12 σαν πηγή ενέργειας ή ενίσχυσης των αθλητών δεν έχουν αποδειχτεί.
Ομάδες Ανθρώπων Που Κινδυνεύουν Από Ανεπάρκεια Της Βιταμίνης Β12.

Ενήλικες με ατροφική γαστρίτιδα. Η ατροφική γαστρίτιδα επηρεάζει το 30-50% των ενηλίκων πάνω από 50 ετών και επηρεάζει την ικανότητα τους να απορροφήσουν τη βιταμίνη Β12 από τις τροφές. Σε αυτή την ομάδα ανθρώπων συστήνεται η χρήση συμπληρωμάτων διατροφής.
Ολέθρια αναιμία. Παρουσιάζεται στο 1-2% των ενήλικων και θεραπεύεται αποτελεσματικά μόνο με ενέσιμη χορήγηση βιταμίνης Β12.
Χορτοφάγοι και αυστηρά χορτοφάγοι. Η βιταμίνη Β12 βρίσκεται, φυσικά, σε ζωικά προϊόντα, παρόλα αυτά υπάρχουν μερικές τροφές χορτοφάγων πλούσιες σε Β12, καθώς και εμπλουτισμένα τρόφιμα με Β12.
Έγκυες και γυναίκες που θηλάζουν και είναι χορτοφάγοι ή αυστηρά χορτοφάγοι.

Άτομα που ακολουθούν συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή:
- Η Ομεπραζόλη και η λανσοπραζόλη, που χρησιμοποιούνται για την θεραπεία του γαστρεντερικού έλκους μπορούν να παρεμποδίσουν την απορρόφηση της βιταμίνης Β12.
– Η μετφορμίνη, που συχνά χρησιμοποιείται για τον διαβήτη τύπου ΙΙ, μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση της βιταμίνης Β12 σε ορισμένους ανθρώπους.
– Ανταγωνιστές της ισταμίνης, όπως η σιμετιδίνη, η φαμοτιδίνη και η ρανιτιδίνη, που χρησιμοποιούνται για την θεραπεία του πεπτικού έλκους, μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση της βιταμίνης Β12 καθυστερώντας την απελευθέρωση του υδροχλωρικού οξέος στο στομάχι.
– Τα βακτηριοστατικά αντιβιοτικά, όπως η χλωραμφαινικόλη, μπορούν να επιδράσουν στην ανταπόκριση των ερυθροκυττάρων στα συμπληρώματα της βιταμίνης Β12.
– Τα αντισπασμωδικά έχει αποδειχθεί ότι αναμιγνύονται στον μεταβολισμό της βιταμίνης Β12 και Β9(φολικό οξύ). Μια μελέτη απέδειξε ότι άτομα τα οποία έπαιρναν φολικό οξύ ως συμπλήρωμα διατροφής και αντισπασμωδικά είχαν 50% πτώση των επιπέδων βιταμίνης Β12 στο αίμα τους.

http://e-diatrofi.org

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η βόλτα με το ποδήλατο είναι μια δραστηριότητα, την οποία μπορούν να χαρούν άνθρωποι όλων των ηλικιών – μικροί και μεγάλοι. Όμως, παράλληλα με τη διασκέδαση, η ποδηλασία είναι μια μορφή άσκησης, η οποία είναι δυνατό να βελτιώσει σημαντικά τη φυσική μας κατάσταση. Μάλιστα, το γεγονός ότι η ποδηλασία συνδυάζει ιδανικά τη διασκέδαση με την άσκηση αποτελεί ίσως και την αιτία που πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να ασκηθούν με αυτόν τον τρόπο.

Οι θετικές επιδράσεις στην υγεία

 Ως μορφή άσκησης, προσφέρει την ευκαιρία να περάσουμε κάποιες ώρες με τους φίλους μας, να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους, αλλά και καινούργια μέρη στα οποία η πρόσβαση με το αυτοκίνητο είναι δύσκολη ή αδύνατη. Ταυτόχρονα, ως μέσο μεταφοράς, μπορεί να αποδειχθεί ο καλύτερος τρόπος μετακίνησης σε κοντινές αποστάσεις, αποφεύγοντας την κυκλοφοριακή συμφόρηση και το πρόβλημα της ανεύρεσης χώρου στάθμευσης. Είναι απολύτως φιλικό προς το περιβάλλον, το οποίο δεν επιβαρύνει όπως συμβαίνει με άλλα μέσα μεταφοράς.

πηγή http://healthnotesandnews.blogspot.gr/2011/05/blog-post_3414.html