Το «τρίγωνο των Βερμούδων» ή και «Τρίγωνο του Διαβόλου» όπως αποκαλείται, δεν αντιστοιχεί πια μόνο σε μια συγκεκριμένη περιοχή, αλλά καλύπτει γενικότερα το φαινόμενο των μυστηριωδών εξαφανίσεων, που άλλοι αποδίδουν σε απλά καθημερινά επιστημονικά φαινόμενα και άλλοι απλώς σε δίνες του χρόνου…
Οι ρεαλιστικές ιστορίες που το συνοδεύουν είναι τραγικές, οι μύθοι γύρω του όμως γοήτευσαν και συνεχίζουν να γοητεύουν εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα. Εγινε γνωστό καθώς φέρεται να είναι ο τόπος ενός μεγάλου αριθμού εξαφανίσεων πλοίων και αεροπλάνων, υπό μυστηριώδεις συνθήκες και, συνήθως, χωρίς κανένα ίχνος.
Βρίσκεται ανάμεσα στις Βερμούδες, το Μαϊάμι της Φλόριντα και το Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο, καλύπτοντας μια τεράστια θαλάσσια περιοχή 500.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων
Στα βόρεια και τα ανατολικά της περιοχής του Τριγώνου βρίσκεται μόνο ο Ατλαντικός Ωκεανός και η Θάλασσα των Σαργασσών, μέρος της οποίας περιλαμβάνεται σε αυτό. Στα δυτικά ρέει το Ρεύμα του Κόλπου και στη συνέχεια βρίσκονται οι ηπεριωτικές ΗΠΑ. Στα νότια-νοτιοδυτικά βρίσκονται η Κούβα και οι Μπαχάμες, ενώ στα νότια οι Αντίλλες.

Η περιοχή του τριγώνου χαρακτηρίζεται από μεγάλα βάθη ωκεανού και ιδιαίτερα μετεωρολογικά φαινόμενα. Το βάθος του ωκεανού είναι στα περισσότερα σημεία κάτω από τα 5.500 m, ενώ στα ανοιχτά των ακτών του Puerto Rico βρίσκεται το βαθύτερο σημείο του Ατλαντικού Ωκεανού με βάθος περίπου 8.300 m.
Ο καιρός είναι ιδιαίτερα ευμετάβλητος και απρόβλεπτος. Ακόμα και όταν οι ευρείας κλίμακας προγνώσεις είναι καλές είναι πιθανό να αναπτυχθούν απότομα θύελλες με ταχύτητες ανέμου έως και 75 κόμβους οι οποίες είναι περιορισμένες, χωρικά, σε μικρά τμήματα της θάλασσας, αλλά τρομερά βίαιες.

Ένα άλλο φαινόμενο της περιοχής είναι κυκλώνες που αναπτύσσονται και παρασύρουν μάζες νερού σε ύψος αρκετών δεκάδων, ή και εκατοντάδων μέτρων, απειλώντας αεροσκάφη που πετούν χαμηλά.
Οι καταιγίδες της περιοχής φορτίζουν την ατμόσφαιρα με στατικό ηλεκτρισμό, σε βαθμό μεγαλύτερο από το συνηθισμένο, με αποτέλεσμα να είναι πιο συχνή η εμφάνιση του φαινομένου της Φωτιάς του St Elmo, ή επί το επιστημονικότερο εκκένωσης κορόνα. Αυτό το φυσικό φαινόμενο συνίσταται στη δημιουργία ενός αδύναμου φωτός στο περίγραμμα αντικειμένων, κατά τη διάρκεια καταιγίδων. Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί στις αντένες και τις προπέλες πλοίων, τα φτερά αεροπλάνων, αλλά και σε κτίσματα στη στεριά.

Η κακή φήμη του φαίνεται πως ξεκίνησε από τον Χριστόφορο Κολόμβο, ο οποίος στις 8 Οκτωβρίου του 1492 έγραψε στο ημερολόγιό του ότι συμβαίνουν διάφορα περίεργα στην περιοχή, ιδίως με τις πυξίδες. Ομως χρειάστηκε να περάσοουν περίπου 100 χρόνια για να βγει κάποιος δημόσια να αναφερθεί στο μυστήριο της περιοχής. Ο Εντουαρντ Βαν Γουίνκλ Τζόουνς σε άρθρο του στο Associated Press (1950) έγραψε για διάφορα περιστατικά μυστηριωδών εξαφανίσεων πλοίων και αεροπλάνων στο Τρίγωνο των Βερμούδων. Ο Τζόουνς αναφέρθηκε σε περίπου 135 ανθρώπους, που χάθηκαν στα νερά της περιοχής χωρίς να αφήσουν πίσω τους ούτε ένα ίχνος.
το γεγονός που κατέστησε το Τρίγωνο των Βερμούδων ως ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του κόσμου ήταν η διάσημη Πτήση 19, για την ακρίβεια η εξαφάνισή της.

Μια από τις χαρακτηριστικές θεωρίες που έχουν διατυπωθεί σχετικά με το Τρίγωνο των Βερμούδων λέει ότι στα βάθη του κρύβεται η χαμένη Ατλαντίδα, γι αυτό και στα νερά του υπάρχουν μαρτυρίες ότι κρύβονται κρυστάλλινα αντικείμενα όπως μεγάλες πυραμίδες. Και μεγάλοι ενεργειακοί κρύσταλλοι, οι οποίοι επέζησαν της καταστροφής της ηπείρου, έχοντας υποστεί σημαντικές ζημιές. Οι βλάβες αυτές είχαν ως αποτέλεσμα οι κρύσταλλοι να παράγουν και να εκπέμπουν δέσμες ενέργειας σε άτακτα χρονικά διαστήματα. Όταν λαμβάνουν χώρα αυτές οι εκπομπές ενέργειας όσα άτυχα πλοία ή αεροπλάνα βρεθούν στην πορεία τους εξαϋλώνονται και εξαφανίζονται χωρίς κανένα ίχνος και χωρίς να προλάβουν να επικοινωνήσουν με κανένα

ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΠΑΞΙΑ ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΩΝ ΒΕΡΜΟΥΔΩΝ
Η Ανωμαλία του Νότιου Ατλαντικού

Αναρωτηθήκατε ποτέ αν υπάρχει περιοχή που να θυμίζει «Τρίγωνο των Βερμούδων» στο Διάστημα; Υπάρχει και ονομάζεται South Atlantic Anomaly (Ανωμαλία του Νότιου Ατλαντικού). Η SAA είναι η περιοχή που αποδυναμώνει το μαγνητικό πεδίο της Γης γρηγορότερα από κάθε άλλη περιοχή. Βρίσκεται ανάμεσα στο Νότιο Ατλαντικό και στο κέντρο της Νότιας Αμερικής μόλις λίγο έξω από τις ακτές της Βραζιλίας. Είναι ένας αρκετά γνωστός κίνδυνος για τα διαστημικά σκάφη, δεδομένου ότι δημιουργεί μια απότομη πτώση του πεδίου, ωθώντας φορτισμένα σωματίδια στην τροχιά των δορυφόρων με αποτέλεσμα το βραχυκύκλωμα των ηλεκτρονικών τους οργάνων.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.. Το τηλεσκόπιο Hubble όταν κοιτάζει προς αυτή την κατεύθυνση παρουσιάζει σχεδόν πάντα ανωμαλίες, οι κάτοικοι του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού αποφεύγουν τους διαστημικούς περιπάτους όταν διέρχονται μέσα από το SAA (κάτι που συμβαίνει μέχρι και 5 φορές την ημέρα) ενώ πολλοί αστροναύτες αναφέρουν ότι βλέπουν «πεφταστέρια» και παράξενα φώτα στο οπτικό πεδίο τους.

Η Θάλασσα του Διαβόλου

Η Θάλασσα του Διαβόλου ή το Τρίγωνο του Δράκου είναι μια περιοχή στον Ειρηνικό Ωκεανό, όπου τα περίεργα συμβάντα που βιώνουν οι επισκέπτες της ανταγωνίζονται επάξια αυτά του Τριγώνου των Βερμούδων. Βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών της Ιαπωνίας, κοντά στο νησί Μιγιάκι, περίπου 10 χλμ μακριά από το Τόκιο. Μαγνητικές ανωμαλίες, ανεξήγητα φώτα και αντικείμενα, και φυσικά, μυστηριώδεις εξαφανίσεις είναι μόνο μερικά από τα φαινόμενα που συχνά σήμερα αποδίδονται σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία.
Κάποιοι αρχαίοι θρύλοι μιλούσαν για δράκους που ζούσαν στα ανοικτά της Ιαπωνίας και καταβρόχθιζαν τα πλοία που έβρισκαν στο δρόμο τους. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, Τσαρλς Μπέρλιτζ, η Ιαπωνία έχασε πέντε πολεμικά πλοία την περίοδο 1952-1954, με 100 επιστήμονες να εξαφανίζονται μαζί με αυτά. Μετά από αυτό η ιαπωνική κυβέρνηση έστειλε ένα ερευνητικό σκάφος, το Kaio Maru No. 5, για να διερευνήσει τι προκάλεσε την εξαφάνιση των πλοίων και τι πραγματικά συνέβαινε σε αυτό το σημείο της θάλασσας. Το Kaio Maru και το πλήρωμά του, συνολικά 31 άνθρωποι, είχαν την τύχη των πολεμικών πλοίων. Κανείς δεν τους είδε και κανείς δεν έμαθε ποτέ τι απέγιναν.
Μια άλλη ιστορία αναφέρει ότι όταν ο Κουμπλάι Χαν προσπάθησε να εισβάλει στην Ιαπωνία από τη Θάλασσα του Διαβόλου, έχασε τουλάχιστον 40.000 άνδρες. Τι συμβαίνει πραγματικά; Υπάρχουν οι συνήθεις θεωρίες που ακούγονται και για το Τρίγωνο του Διαβόλου (ΑΤΙΑ, πύλες σε παράλληλα σύμπαντα, Ατλαντίδα) αλλά υπάρχουν και θεωρίες που θεωρούν υπεύθυνα τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία αλλά και την υψηλή ηφαιστειακή δραστηριότητα που υπάρχει στην περιοχή.

Tο τρίγωνο του Μίτσιγκαν

Το τρίγωνο του Μίτσιγκαν (Michigan Triangle) είναι ένα άλλο μυστηριώδης γεωγραφικό τρίγωνο και βρίσκεται στη μέση της λίμνης Μίσιγκαν. Από τον 19ο αιώνα έχουν καταγραφεί στην περιοχή μια σειρά ανεξήγητων ναυαγίων αρχικά αλλά και αεροπορικών ατυχημάτων στην συνέχεια. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα πλοία ή τα αεροπλάνα που χάθηκαν, δεν βρέθηκαν ποτέ.

http://www.astrikiprovoli.com/

http://www.thetoc.gr/

http://www.e-diseis.gr/

Η λέξη Λοχ ανήκει στην γλώσσα Gaelic, γλώσσα της κέλτικης φυλής και σημαίνει «λίμνη». Νες ονομάζεται η λίμνη στην οποία κατοικεί το μυστηριώδες αυτό πλάσμα. Συνοψίζοντας, συμπεραίνουμε ότι Λοχ Νες σημαίνει «λίμνη Νες». Άρα το «Loch Na Beastie» σημαίνει «της λίμνης το τέρας».

Η λίμνη Νες βρίσκεται στο Great Glen (Μεγάλο Φαράγγι), το οποίο μοιάζει με ένα σχίσιμο στο έδαφος διασχίζοντας τη Σκωτία από την μια πλευρά στην άλλη. Όλη η λίμνη είναι περιτριγυρισμένη από απότομες βουνοπλαγιές. Είναι μια ανεξερεύνητη και επικίνδυνη περιοχή. Οι εκτιμήσεις των επιστημόνων λένε πως η λίμνη ξεπερνά τα 300 μέτρα σε βάθος και το μήκος της εκτείνεται στα 35-40 χλμ. Γενικότερα χρειάζεται μεγάλη τεχνολογική υποστήριξη για την εξερεύνηση της λίμνης, καθώς, λόγω της μεγάλης ποσότητας λεπτής τύρφης στα νερά της, αυτά είναι πάντα σκοτεινά και λασπώδη και η ορατότητα κάτω από αυτά είναι περιορισμένη. Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω μπορούμε να πούμε πως υπάρχουν στα βάθη της λίμνης περιοχές ανεξερεύνητες, ώστε ακόμα και αν δεν υπάρχει τίποτα, ο χώρος αυτός μπορεί να φιλοξενήσει πολλά είδη πλασμάτων.

Επιπλέον, η συγκεκριμένη λίμνη αποτελεί τον μεγαλύτερο όγκο γλυκού νερού στη Βρετανία, ενώ οι λίμνες της Σκωτίας είναι σημαντικές όχι μόνο για τη ποσότητα γλυκού νερού που περιέχουν, αλλά και για το βάθος τους. Σύμφωνα με τους γεωλόγους, η λίμνη Νες δημιουργήθηκε πριν από 400 εκατομμύρια χρόνια, την ιδία περίοδο με τις λίμνες της Σκανδιναβίας και της Ιρλανδίας, μια εποχή κατά την οποία η Σκωτία (θεωρητικά πάντα) μετατοπίστηκε από την Αυστραλασία στην μεγα-ήπειρο της Παγγαίας. Όταν μετακινήθηκαν οι τεκτονικές πλάκες, η Σκωτία διέσχισε τον Ισημερινό, ενώ οι τεκτονικές πλάκες χωρίστηκαν και άρχισαν να έλκονται προς τους Πόλους. Ήταν η αρχή της Εποχής των Πάγων.Συγκεκριμένα οι λίμνες της Σκωτίας σχηματιστήκαν και οι συνεχόμενες περίοδοι παγετώνων βάθυναν τις κοιλάδες και έτσι σχηματίστηκε το φαράγγι Great Glen, όπου βρίσκεται η λίμνη Λόχνες. Καταγράφοντας λοιπόν τη μορφή της λίμνης μπορούμε να αναλύσουμε και το μύθο του τέρατος του Λόχνες, που ονομάζεται και χαϊδευτικά «Νέσσυ».

ιστορική αναδρομή του μύθου

Η Νέσσυ είναι ένας από τους πιο ανθεκτικούς μύθους. Η ιστορία της αρχίζει με τον άγιο Columba (ή Columcille, άγιος της Ιρλανδίας, που έζησε από το 521 μέχρι το 597 μ.Χ.) και αρχαία σκαλίσματα των Πιχτών. Οι Πίχτες ήταν ένας αρχαίος λαός που καταλάμβανε τις περιοχές όπου σήμερα βρίσκεται η Σκωτία.

Τα σκαλίσματά τους, που βρέθηκαν στα Highlands, περιλαμβάνουν την περιγραφή ενός παράξενου τέρατος με πτερύγια και ράμφος. Λαϊκοί μύθοι μιλούν για πνεύματα των νερών, κακόβουλα «υδρόβια άλογα» που έλκουν παιδιά στο θάνατό τους, και παλιοί χάρτες περιέχουν μέρη που σημειώνονται ως «Loch Na Beistie» (Λοχ με τέρας).
Eπόμενη αναφορά στο τέρας του Λοχ Νες γίνεται το 16ο αιώνα από τον ιστορικό Έκτορ Μπόες.
Οι πιο μαζικές «μαρτυρίες» για την εμφάνιση του τέρατος του Λοχ Νες αρχίζουν μετά τη διάνοιξη ενός καινούριου δρόμου κατά μήκος της ακτής του Λοχ Νες το 1933, όταν το ζεύγος Σπάισερ ισχυρίστηκε ότι είδε κάτι σαν «δράκο ή προϊστορικό ζώο, μεγάλο και γλιστερό με τεραστία ουρά» να περνά μπροστά από το αυτοκίνητό τους στη βόρεια ακτή του Νες.

Έπειτα οι ιστορίες συνεχίζονται από διαφόρους κατοίκους της περιοχής και μη. Οι μαρτυρίες για τη θέαση του τέρατος είναι αναρίθμητες, όπως και πάμπολες είναι οι φωτογραφήσεις και οι βιντεοσκοπήσεις της «Νέσσι». Μονό τη χρονιά του 1933 υπήρχαν περίπου 50 μαρτυρίες. Η αλήθεια όμως είναι κάτι το πολύ υποκειμενικό, γι’αυτό και οι ειδικοί δεν μπορούν να είναι απόλυτα σίγουροι για το αν όλα τα περιστατικά είναι αληθή.

Η πίστη και το ενδιαφέρον για το τέρας του Λοχ Νες αυξήθηκε τη δεκαετία του 60, όταν η Νέσσυ υιοθετήθηκε από την κοινωνία των ανθρώπων που ασχολούνταν με τον αποκρυφισμό, ως ένα από τα ανεξήγητα μυστήρια του κόσμου. Η Κρυπτοζωολογία είναι, σύμφωνα με τους υποστηρικτές της, κλάδος της γενικότερης επιστήμης της ζωολογίας. Ο όρος προκύπτει από την ελληνική λέξη «κρυπτός», και σημαίνει το «άγνωστο», το «μυστηριώδες», το «αινιγματικό», το «μυστήριο». Κατά συνέπεια λοιπόν, μιλάμε για την έρευνα και μελέτη των κρυμμένων ζώων, όπου και αν βρίσκονται, δηλαδή στην ξηρά, τη θάλασσα, τα ποτάμια, τις λίμνες, τα βουνά, τα δάση, τις ερήμους. Αν και υπάρχει μια μεγάλη λίστα από ζώα που θα μπορούσαμε να κατατάξουμε στην κατηγορία των ανεξερεύνητων και των μυστηριωδών, η Νέσσυ αποτελεί το μεγαλύτερο όνομα της Κρυπτοζωολογίας. Οι αναφορές για τη Νέσσυ είναι λίγες και ασαφείς, αλλά πλέον έχει γίνει θρύλος στην περιοχή και παγκοσμίως
Οι ψυχικοί (μέντιουμ) είπαν ότι το Λοχ Νες ήταν μια πύλη μεταξύ ενός κόσμου και ενός άλλου, ενώ οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας υπέθεσαν ότι η Νέσσυ ήταν ένας δεινόσαυρος που ταξίδευε στο χρόνο. Όταν η επιστήμη αμφισβήτησε τις μαρτυρίες, ο θρύλος μεγάλωσε.

Το 1970, όπως και τα επόμενα χρόνια, ο Dr Robert Rines προσπάθησε να εντοπίσει τη Νέσσυ, χωρίς όμως επιτυχία

Έχουν κυκλοφορήσει πολλές φωτογραφίες της Νέσσυ στον διεθνή Τύπο. Ορισμένες ήταν πολύ θολές και δεν μπορούσαν να αποτελέσουν αποδείξεις. Κάποιες από αυτές έδειχνε ξεκάθαρα την Νέσσυ. Ο φωτογράφος της έγινε διάσημος και η επίσημη Ζωολογία ήταν έτοιμη να αναγνωρίσει το ζώο ως υπαρκτό είδος και να το κατατάξει ως νέο είδος.

Ο φωτογράφος όμως λίγο πριν πεθάνει ομολόγησε πως η φωτογραφία ήταν πλαστή για λόγους διαφήμισης, δίνοντας έτσι άδοξο τέλος σ αυτήν την ιστορία.
Ιστορική απάτη: η διάσημη «φωτογραφία του χειρουργού» που υποτίθεται πως δείχνει τη Νέσι. Την τράβηξε ο γιατρός Ρόμπερτ Ουίλσον το 1934 αλλά κατόπιν παραδέχτηκε πως ήταν πλαστή.

http://www.tovima.gr

Μια σοβαρή έρευνα έγινε το 1983 από τους Ρίκυ Ράζνταν και Αλαν Κιέλαρ. Διηύθυναν την εταιρείαν ISCAN, μια επιχείρηση στο Ρότσεστερ που ασχολείται με ηλεκτρονικά συστήματα εντοπισμού πλοίων. Το χόμπι τους ήταν η έρευνα της υπόθεσης του τέρατος του Λοχ Νες. Ξεκίνησαν λοιπόν, εμπνεόμενοι από πίνακες και αναφορές για ένα πλάσμα στη λίμνη του Λοχ Νες και με την ελπίδα ότι θα το ανακαλύπτανε οι ίδιοι.

Σε κάποιο τμήμα λοιπόν της Λοχ Νες, όπου είχαν γίνει αρκετές αναφορές για την Νέσσυ, εγκατέστησαν ένα σύνολο από 144 ηχητικές συσκευές που καλύπτανε έκταση 1920 τετραγωνικών μέτρων, με 9 υποβρύχιους εκτοξευτές που εκτοξεύουν μηχανισμούς οι οποίοι με τη σειρά τους αποσπούν δείγματα από το δέρμα των ζώων για βιοψία. Κάθε αντικείμενο πάνω από 3 μέτρα σε μήκος, που κολυμπάει σε ακτίνα δράσης των μηχανημάτων, θέτει σε λειτουργία ένα σύστημα συναγερμού, το σόναρ το εντοπίζει αυτόματα και οι εκτοξευτές ενεργοποιούνται. Κάθε ζωικός ιστός που αποσπάται από το μηχανισμό της εκτόξευσης μπορεί να εξεταστεί για να μας δείξει αν πράγματι προέρχεται από άγνωστο είδος ζώου. Μετά από έξι εβδομάδες όμως και χωρίς ούτε ένα ενδεικτικό ήχο από το σύστημα οι νεαροί μηχανικοί εγκατέλειψαν το σχέδιο τους.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα http://www.nessie.co.uk/ η τελευταία φορά που «εθεάθη» η Νέσσι ήταν τον Ιούνιο του 1998.
Πρέπει να αναφέρουμε πως το σχήμα της λίμνης είναι τέτοιο ώστε ο τεράστιος όγκος νερού με τις πολλές αντανακλάσεις και σκιές μπορεί να δημιουργεί οφθαλμαπάτες. Παρόλα αυτά όμως, οι μαρτυρίες έχουν απίστευτες ομοιότητες. Συγκεκριμένα μιλούν για ένα καφεπράσινο πλάσμα με μακρύ λαιμό, πολλές καμπούρες και μεγάλη ουρά που κινείται με πολλή μεγαλή ταχύτητα στο νερό.

Η επιστημονική αλήθεια πίσω από το μύθο

Η πιο πρόσφατη επιστημονική άποψη που καταρρίπτει τον μύθο υποστηρίζεται από έναν Ιταλό γεωλόγο, τον Λουίτζι Πικάρντι. Αρχικά, αυτό που υπογράμμισε ο Ιταλός επιστήμονας είναι πως πολλοί μύθοι που αναπτύχθηκαν στον χώρο της Μεσογείου οφείλονται στη γεωλογική δραστηριότητα. Άλλωστε η παλαιότερη μαρτυρία για το τέρας του Λόχνες, τον 6ο αιώνα μ. Χ., υπογραμμίζει πως η εμφάνιση και η εξαφάνιση του τέρατος συνοδεύτηκε από έναν σεισμό. Επίσης, η συγκεκριμένη λίμνη τυγχάνει να βρίσκεται ακριβώς πάνω στο ενεργό μεγάλο τεκτονικό ρήγμα Great Glen. Το ρήγμα του «Great Glen» που διατρέχει το υπέδαφος κάτω ακριβώς από τη μεγαλύτερη λίμνη της Βρετανίας, στα υψίπεδα της Σκωτίας, είναι μια από τις λίγες ενεργές ηφαιστειακές περιοχές της χώρας.
Είναι ευρέως αποδεκτό το γεγονός πως οι σεισμοί επηρεάζουν τα όντα που βρίσκονται μέσα στο νερό. Οι σεισμικές δονήσεις δημιουργούν τα κύματα προκαλώντας κίνηση στο νερό και αποσπώντας ιζήματα του εδάφους και της ακτής. Τα αντικείμενα και τα αέρια στο κατώτατο ίζημα είναι πολύ πιθανό να έρθουν στην επιφάνεια. Οι σεισμοί μπορούν επίσης να προκαλέσουν εκρηκτικούς θορύβους. Πιθανόν εκεί να οφείλονται οι θόρυβοι του «τέρατος» που πολλοί μάρτυρες αναφέρουν. Σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθείγια το περιστατικό του έκτου αιώνα, οι επιστήμονες καταλήγουν πως όντως πρέπει να οφειλόταν σε μια σεισμική δόνηση. Οι τελευταίες συνεχόμενες εμφανίσεις του τέρατος του Λοχ Νες, συνέπεσαν με την πρόσφατη αυξημένη κινητικότητα που είχε παρουσιάσει το άνω ρήγμα. Ακόμη και η ιστορία που αναφέρεται στο «άλογο του νερού», ως αναφορά στη ζωή του Αγίου Κολούμβιου του 6ου αιώνα, μιλάει για στιγμές «μεγάλες αναταραχής του νερού που αναδυόταν το «άλογο» από τα νερά». Η πρώτη αυτή εμφάνιση της Νέσσυ έγινε στη βόρεια άκρη της λίμνης, σημείο «όπου παρατηρείται η μεγαλύτερη σεισμική δραστηριότητα», σύμφωνα με τον Δρ. Πικάρντι.
Ο Ιταλός επιστήμονας επίσης υποστήριξε πως όντως ο μύθος του Λόχνες μπορεί να προέρχεται και να βασίζεται σε υπόγειους σεισμούς, παρόλα αυτά, αυτό που κρατάει τον μύθο ζωντανό είναι η ανθρώπινη φύση. Οι άνθρωποι τείνουν να ζωντανέψουν τον κόσμο γύρω τους και σπεύδουν να δώσουν ονόματα σε αφύσικα γεγονότα ή σε οτιδήποτε τους φαίνεται παράξενο.

Μια διαφορετική εξήγηση για το τι συμβαίνει με το τέρας του Λόχνες σχετίζεται με ένα άλλο φυσικό φαινόμενο αποκαλούμενο seiche («saysh»). Αυτό είναι πολύ κοινό στις μεγάλες, κρύες λίμνες σε όλο τον κόσμο. Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό αυτό το φαινόμενο, ας το παρομοιάσουμε με το τι συμβαίνει όταν βγαίνουμε έξω από μια γεμάτη με νερό μπανιέρα. Το νερό κινείται πέρα δώθε ομαλά για αρκετό χρονικό διάστημα. Το φαινόμενο «Seiche» προκαλείται συνήθως από τις καιρικές αλλαγές, μετά από συνεχόμενες ωθήσεις του αέρα που στέλνουν το νερό προς μια πλευρά της λίμνης. Όταν ο αέρας σταματά, το νερό κινείται προς τα πίσω και ξεκινούν αργοί παφλασμοί. Το φαινόμενο «Seiche» συμβαίνει επίσης εξαιτίας σεισμών, με χαμηλής συχνότητας κινήσεις, που μπορούν να είναι ανεπαίσθητοι από τους ανθρώπους. Αφού αρχίσει το «seiche», μπορεί να συνεχιστεί για περισσότερο από μια εβδομάδα.

Το φαινόμενο ασκεί επιρροή στα εσωτερικά κύματα που έχουν επιπτώσεις στα πυκνά στρώματα του κρύου νερού στο κατώτατο σημείο λιμνών. Οι αλληλεπιδράσεις των ανέμων στην επιφάνεια της λίμνης με τα κατώτατα στρώματα του πυθμένα της σε συνδυασμό με τις παρεμβάσεις των κυμάτων προκαλούν κινήσεις και εκρήξεις στο νερό. Γενικά, υπάρχει μια βάσιμη θεωρία που αφορά όχι μόνο τη Νέσσυ, αλλά και άλλα «τέρατα» που έχουν εμφανιστεί σε μεγάλες, κρύες λίμνες σε όλο τον κόσμο.

Πηγές:

http://atlaswikigr.wikifoundry.com/

http://greek-weather.org/

http://aneksigita-fainomena.blogspot.gr/

https://periplanomeno.wordpress.com

1. Μια σκάλα προς το φεγγάρι

Εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες της Αυστραλίας κάθε χρόνο βλέπουν από το Μάρτιο μέχρι τον Οκτώβριο, την αντανάκλαση του φεγγαριού πάνω σε ελώδεις περιοχές η οποία δημιουργεί την απίστευτη ψευδαίσθηση ότι μια σκάλα ανεβαίνει προς τον ουρανό.

2. Κύματα που θυμίζουν καπουτσίνο

Θα πρέπει να είστε στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή για να δείτε τη θάλασσα να δημιουργεί πηχτά κύματα που θυμίζουν αφρόγαλα καπουτσίνου. Το πιο πρόσφατο περιστατικό έλαβε χώρα στη Νέα Νότια Ουαλία το 2013.

3. Παραλία που φωσφορίζει

Μια παραλία στις Μαλδίβες λάμπει τη νύχτα. Η άμμος έμοιαζε να έχει στο εσωτερικό της εκατομμύρια μικρά μπλε φωτάκια που δεν ήταν τίποτα άλλο από βιοπλαγκτόν Lingulodinium polyedrum.

4. Τα κατεψυγμένα δέντρα της Φινλανδίας

Όταν οι θερμοκρασίες πέφτουν κάτω από το μηδέν, τα χιονισμένα τοπία εντυπωσιάζουν. Ο Ιταλός φωτογράφος Niccolo Bonfadini τα παγωμένα δέντρα της Φινλανδίας με λυγισμένα κλαδιά από το χιόνι, τα οποία μοιάζουν με γιγάντια σκουλήκια που προεξέχουν από τον πάγο.

5. Ανοδικές αστραπές

Οι ανοδικές αστραπές είναι πιθανόν να συμβαίνουν όταν μια “κανονική” αστραπή που συμβαίνει σε ένα σημείο δημιουργεί ένα τέτοιο ηλεκτρικό φορτίο που της επιτρέπει να «αναρριχηθεί» προς τα πάνω.

6. Τριπλό ουράνιο τόξο

Είναι τόσο σπάνιο που μόνο πέντε περιστατικά τριπλού ουράνιου τόξου έχουν καταγραφεί σε 250 χρόνια επιστημονικής βιβλιογραφίας. Μέχρι πρόσφατα, το 2011, η πλειοψηφία των επιστημόνων δεν πίστευαν στην ύπαρξή τους. Ωστόσο η εικόνα αποδεικνύει την αλήθεια. Το τριπλό ουράνιο τόξο σχηματίζεται μόνο στην πλευρά του ουρανού όπου βρίσκεται ο ήλιος, αντίθετα με το μονό και το διπλό, ενώ προκαλείται από τρεις αντανακλάσεις κάθε ακτίνας του φωτός μέσα σε μια σταγόνα βροχής.

7. Hverir

Η Ισλανδία έχει πολλά συναρπαστικά αξιοθέατα, συμπεριλαμβανομένων καταρρακτών, θερμικών πηγών, παγετώνων… Ωστόσο οι θερμές πηγές Hverir προκαλούν το δέος όλων και ξεπερνούν κάθε προσδοκία. Το Hverir είναι ένα γεωθερμικό πεδίο που βρίσκεται κοντά στην Krafia, η οποία είναι μια ηφαιστειακή δομή στη βόρεια Ισλανδία. Ατμοί και πίδακες ζεστού νερού ξεφυτρώνουν από ρωγμές στο φλοιό της Γης, ενώ η περιοχή περιβάλλεται από καυτές πισίνες λάσπης, θόλους λάβας και λακκούβες θείου.

8. Μαύρος ήλιος στη Δανία

Δύο φορές το χρόνο, ο ήλιος γίνεται μαύρος στη Δανία. Τουλάχιστον, φαίνεται ότι είναι, δεδομένου ότι τα ψαρόνια δημιουργούν ένα θέαμα τόσο εντυπωσιακό και τεράστιο που κυριολεκτικά μπλοκάρει τον Ήλιο. Από τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, εκατομμύρια ψαρόνια αρχίζουν το ετήσιο ταξίδι τους προς τη Σκανδιναβία, επιστρέφοντας τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο, δημιουργώντας ένα σχεδόν αδιαπέραστο κάλυμα από τον ήλιο.

Πηγή: http://perierga.gr/2014/06/8-%CF%86%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%86%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B5/

Ο ποταμός Cano Cristales αποτελεί ένα μοναδικό βιολογικό θαύμα. Βρίσκεται κοντά στην πόλη La Macarena, στην Κολομβία της Νότιας Αμερικής.
Είναι γνωστός για τα πολλά του χρώματα και για αυτό πολλές φορές αποκαλείται σαν «το πιο όμορφο ποτάμι» ή «το πιο ποτάμι που ξεκινάει απ’ τον παράδεισο».
Όταν οι συνθήκες του νερού είναι ιδανικές, οι πολλές ποικιλίες των φυκιών και των βρύων που υπάρχουν στο νερό ανθίζουν, γεμίζοντας την επιφάνεια με εντυπωσιακές κηλίδες κίτρινου, μπλε, πράσινου και κόκκινου χρώματος, καθώς και με πολλές αποχρώσεις αυτών. Το αποτέλεσμα είναι μοναδικό και μας αποκαλύπτει για άλλη μια φορά τη μαγεία της φύσης.

Πηγή: http://perierga.gr/2010/09/%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BC%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BE%CE%B5%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CE%B1%CF%80o-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BF/

Ένα άκρως εντυπωσιακό φυσικό φαινόμενο παρατηρήθηκε στη λίμνη Μίσιγκαν στο βορρά των ΗΠΑ.  Η λίμνη γέμισε από χιλιάδες μπάλες πάγου προκαλώντας σε όλους την κατάπληξη και το θαυμασμό στο μεγαλείο της φύσης.

Ο συνδυασμός του αέρα, της κίνησης των κυμμάτων και της χαμηλής θερμοκρασίας οδήγησαν στη δημιουργία χιλιάδων σφαιρών πάγου στην επιφάνεια της λίμνης!

Πηγή : http://perierga.gr/2011/03/%CF%87%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%AC%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%B5-%CE%BB%CE%AF%CE%BC%CE%BD%CE%B7/

Η Παλίρροια του Ευρίπου είναι ένα σύνθετο μοναδικό φαινόμενο οφειλόμενο στις παλιρροϊκές δυνάμεις που παρατηρείται μόνο στον Πορθμό του Ευρίπου στην Χαλκίδα, (Ελλάδα), εξ ου και η ονομασία της.

Ο πορθμός και συγκεκριμένα ο δίαυλος του Ευρίπου είναι μία στενή λωρίδα θάλασσας πλάτους 39 m, μήκους 40 m και βάθους περίπου 8,5 m που συνδέει το Βόρειο Ευβοϊκό με τον Νότιο Ευβοϊκό, μεταξύ Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας στη Χαλκίδα.

Σ΄ αυτόν το χώρο παρουσιάζεται το ακόλουθο μοναδικό σύνθετο φαινόμενο, τα ύδατα του διαύλου να κινούνται συνεχώς, ενώ συγχρόνως ν΄ αλλάζουν και φορά κίνησης, κατευθυνόμενα άλλοτε προς τον Βόρειο και άλλοτε προς το Νότιο Ευβοϊκό. Η συστηματική παρακολούθηση του εν λόγω ρεύματος έδειξε ότι ενώ στις 22-23 ημέρες παρουσιάζει μια κανονικότητα αλλαγής φοράς ανά 6 ώρες περίπου, όπως ακριβώς η παλίρροια, στις υπόλοιπες 6-7 ημέρες του μήνα το ρεύμα γίνεται τόσο ακανόνιστο που μπορεί ν΄ αλλάξει φορά ακόμη και 14 φορές μέσα στο ίδιο 24ωρο!

Έτσι διαπιστώθηκε ότι το κανονικό ρεύμα αντιστοιχεί στις συζυγίες, δηλαδή 11-12 ημέρες περί τη νέα σελήνη (Ν.Σ.) και άλλες τόσες κατά τη πανσέληνο, ενώ το ακανόνιστο ρεύμα παρατηρείται κατά τους τετραγωνισμούς (Π.Τ. και Τ.Τ.).

Πηγή:

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CF%81%CF%81%CE%BF%CE%B9%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%95%CF%85%CF%81%CE%AF%CF%80%CE%BF%CF%85

Απομονωμένο και αφιλόξενο, αποτελείται από αμέτρητους κοφτερούς σαν ξυράφια κάθετους βράχους. Το κολοσσιαίο «Grand Tsingy» στη δυτική Μαδαγασκάρη είναι το μεγαλύτερο πέτρινο δάσος στον κόσμο.

Παρά την ψυχρή και επικίνδυνη εμφάνισή του, ο λαβύρινθος αυτός με τους βράχους ύψους σχεδόν εκατό μέτρων είναι το σπίτι πολλών ειδών ζώων, συμπεριλαμβανομένων έντεκα ειδών λεμούριων. Η λέξη «Tsingy» σημαίνει «εκεί που δεν μπορεί κανείς να περπατήσει» και περιγράψει τις ασβεστολιθικές δομές που έχουν διαβρωθεί από την τροπική βροχή.

Ο εξερευνητής και φωτογράφος Stephen Alvarez «αιχμαλώτισε» την ομορφιά του Grand Tsingy σε αποστολή για το National Geographic. «Είναι μία απίστευτη εμπειρία να βλέπεις τους λεμούριους να περνούν τη μέρα τους στο δάσος και να πηδούν σαν ακροβάτες από βράχο σε βράχο τη νύχτα», δήλωσε. Εκτός από τους λεμούριους, στο εθνικό πάρκο ζουν επίσης πολλά ακόμα σπάνια ζώα, εκατό είδη πουλιών και 45 είδη ερπετών.

Πηγή:

http://travelstyle.gr/portal/gr/destination_articles.php?dest_id=&id=27795

Πήρε το όνομα της από το εντυπωσιακό μπλε χρώμα του νερού της και τροφοδοτείται από την απορροή νερού από κοντινό γεωθερμικό σταθμό, ενώ τα νερά της έχουν ιαματικές ιδιότητες.

Κανονικά το νερό της πηγής θα ήταν λευκό σαν γάλα, ωστόσο το μπλε χρώμα του προκύπτει από τις υψηλές συγκεντρώσεις του οξειδίου του πυριτίου, των φυκιών και των ορυκτών μέσα σε αυτό.

Αυτό το πανέμορφο «φυσικό σπα» επισκέπτονται εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο, ωστόσο από την στιγμή που θα μπεις στο νερό, είναι μάλλον δύσκολο να θες να βγεις, αφού η θερμοκρασία του κυμαίνεται από 37 μέχρι 40 βαθμούς Κελσίου όλο το χρόνο, σε αντίθεση με του περιβάλλοντος, που συχνά πέφτει πολύ κάτω από το μηδέν.

Οι πίδακες, όπως όλοι ξέρουμε, εκρήγνυνται με τεράστια δύναμη. Αν, όμως τους πετύχετε λίγο πριν την «έκρηξη» θα δείτε ότι μοιάζουν με τεράστιες φουσκάλες νερού, δημιουργώντας ένα πολύ περίεργο θέαμα. Στην Ισλανδία μπορείτε να βρείτε πολλούς θεαματικούς πίδακες, όπως για παράδειγμα το διάσημο Strokkur, το οποίο «σκάει» κάθε 5 με 10 λεπτά, ενώ και στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone του Wyoming των Η.Π.Α. το θέαμα θα σας εντυπωσιάσει. Άλλες χώρες που θα σας προσφέρουν ανάλογο θέαμα είναι η Χιλή, η Ρωσία και η Νέα Ζηλανδία.

Δίνες
Μπορεί να μην μοιάζουν με τις δίνες που διαβάζουμε στα παραμύθια, οι οποίες ρουφάνε ολόκληρα πλοία και τέρατα, αλλά και πάλι είναι πολύ εντυπωσιακές. Η Saltstraumen στη Νορβηγία είναι η μεγαλύτερη και δυνατότερη δίνη του κόσμου και το πιο ισχυρό παλιρροιακό ρεύμα της γης. Ακόμη κι όταν η θάλασσα φαίνεται ήρεμη, υπάρχουν επικίνδυνα ρεύματα στο βυθό της γι’ αυτό αν ποτέ βρεθείτε εκεί, μην αποπειραθείτε να εξερευνήσετε το φαινόμενο μόνοι σας.

Κινούμενες… πέτρες
Οι πέτρες δεν κινούνται, σωστά; Όχι ακριβώς, τουλάχιστον στην Κοιλάδα του Θανάτου στην Καλιφόρνια. Για δεκαετίες, οι πέτρες στην κοιλάδα αποτελούν τεράστιο μυστήριο για τους επιστήμονες, αφού κινούνταν μόνες τους μακριά από τις άκρες των βουνών απ’ όπου προέρχονται. Η εξήγηση που έχει δοθεί είναι ότι το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην πτώση της θερμοκρασίας και στους κρυστάλλους που σχηματίζονται κάτω από τις πέτρες, οι οποίοι λιώνοντας τις κάνουν να γλιστράνε. Το βάρος μερικών από αυτές μπορεί να φτάνει όσο ενός ανθρώπου.

Βόρειο και Νότιο Σέλας
Όσοι έχουν δει από κοντά το ουράνιο αυτό φαινόμενο, γνωρίζουν πολύ καλά ότι πρόκειται για ένα θέαμα μαγευτικό, με έντονα, λαμπερά φώτα σε νυχτερινό ουρανό. Στη Σκανδιναβία, πάνω από τον αρκτικό κύκλο, είναι το καλύτερο μέρος για να επισκεφτείτε προκειμένου να γίνετε κι εσείς θεατές αυτού του συναρπαστικού θεάματος, αλλιώς, σε κάποια μέρη της Σκωτίας (όσο πιο βόρεια, τόσο το καλύτερο). Για το Νότιο Σέλας θα πρέπει να κατευθυνθείτε στο νότιο ημισφαίριο, στη Νότια Αμερική, τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία και την Ανταρκτική.

Ηλιακή και σεληνιακή έκλειψη
Το Μάρτιο του 2015 πρόκειται να έχουμε μια ορατή από την Ελλάδα έκλειψη ηλίου, η οποία θα φαίνεται γενικότερα από την Ευρώπη, ενώ η έκλειψη που θα γίνει το Σεπτέμβριο του 2015, θα είναι ορατή μόνο από Αφρική, Ινδία και Ανταρκτική. Στο http://eclipse.gsfc.nasa.gov/lunar.html μπορείτε να δείτε τις σεληνιακές εκλείψεις και από πού θα είναι ορατές στον κόσμο.

Ασυνήθιστα δέντρα
Εκ πρώτης όψεως, τα εν λόγω δέντρα μπορεί να μη δείχνουν ιδιαίτερα περίεργα. Πολλά από αυτά, όμως, έχουν περίεργα σχήματα κι ασυνήθιστα χρώματα, όπως το Rainbow Eucalyptus, το οποίο –όπως υπονοεί και το όνομα- παρουσιάζει διάφορα χρώματα στον κορμό του. Τέτοια δέντρα μπορείτε να δείτε στην Ινδονησία, τις Φιλιππίνες και την Παπούα Νέα Γουινέα.

Ιριδίζοντα σύννεφα
Παρ’ όλο που δεν είναι ακριβώς σύννεφα αφού δεν προέρχονται από υδρατμούς, αλλά από νιτρικό και σουλφουρικό οξύ, τα ιριδίζοντα σύννεφα αποτελούν ένα υπέροχο θέαμα που μπορεί να δει κάποιος κατά τη διάρκεια της ανατολής και της δύσης του ηλίου σε χώρες με χαμηλές θερμοκρασίες και ψυχρό κλίμα.

Πηγή http://www.clickatlife.gr/taksidi/story/43759

Γιγάντιες… φουσκάλες
Οι πίδακες, όπως όλοι ξέρουμε, εκρήγνυνται με τεράστια δύναμη. Αν, όμως τους πετύχετε λίγο πριν την «έκρηξη» θα δείτε ότι μοιάζουν με τεράστιες φουσκάλες νερού, δημιουργώντας ένα πολύ περίεργο θέαμα. Στην Ισλανδία μπορείτε να βρείτε πολλούς θεαματικούς πίδακες, όπως για παράδειγμα το διάσημο Strokkur, το οποίο «σκάει» κάθε 5 με 10 λεπτά, ενώ και στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone του Wyoming των Η.Π.Α. το θέαμα θα σας εντυπωσιάσει. Άλλες χώρες που θα σας προσφέρουν ανάλογο θέαμα είναι η Χιλή, η Ρωσία και η Νέα Ζηλανδία.

Δίνες
Μπορεί να μην μοιάζουν με τις δίνες που διαβάζουμε στα παραμύθια, οι οποίες ρουφάνε ολόκληρα πλοία και τέρατα, αλλά και πάλι είναι πολύ εντυπωσιακές. Η Saltstraumen στη Νορβηγία είναι η μεγαλύτερη και δυνατότερη δίνη του κόσμου και το πιο ισχυρό παλιρροιακό ρεύμα της γης. Ακόμη κι όταν η θάλασσα φαίνεται ήρεμη, υπάρχουν επικίνδυνα ρεύματα στο βυθό της γι’ αυτό αν ποτέ βρεθείτε εκεί, μην αποπειραθείτε να εξερευνήσετε το φαινόμενο μόνοι σας.

Κινούμενες… πέτρες
Οι πέτρες δεν κινούνται, σωστά; Όχι ακριβώς, τουλάχιστον στην Κοιλάδα του Θανάτου στην Καλιφόρνια. Για δεκαετίες, οι πέτρες στην κοιλάδα αποτελούν τεράστιο μυστήριο για τους επιστήμονες, αφού κινούνταν μόνες τους μακριά από τις άκρες των βουνών απ’ όπου προέρχονται. Η εξήγηση που έχει δοθεί είναι ότι το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην πτώση της θερμοκρασίας και στους κρυστάλλους που σχηματίζονται κάτω από τις πέτρες, οι οποίοι λιώνοντας τις κάνουν να γλιστράνε. Το βάρος μερικών από αυτές μπορεί να φτάνει όσο ενός ανθρώπου.

Βόρειο και Νότιο Σέλας
Όσοι έχουν δει από κοντά το ουράνιο αυτό φαινόμενο, γνωρίζουν πολύ καλά ότι πρόκειται για ένα θέαμα μαγευτικό, με έντονα, λαμπερά φώτα σε νυχτερινό ουρανό. Στη Σκανδιναβία, πάνω από τον αρκτικό κύκλο, είναι το καλύτερο μέρος για να επισκεφτείτε προκειμένου να γίνετε κι εσείς θεατές αυτού του συναρπαστικού θεάματος, αλλιώς, σε κάποια μέρη της Σκωτίας (όσο πιο βόρεια, τόσο το καλύτερο). Για το Νότιο Σέλας θα πρέπει να κατευθυνθείτε στο νότιο ημισφαίριο, στη Νότια Αμερική, τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία και την Ανταρκτική.

Ηλιακή και σεληνιακή έκλειψη
Το Μάρτιο του 2015 πρόκειται να έχουμε μια ορατή από την Ελλάδα έκλειψη ηλίου, η οποία θα φαίνεται γενικότερα από την Ευρώπη, ενώ η έκλειψη που θα γίνει το Σεπτέμβριο του 2015, θα είναι ορατή μόνο από Αφρική, Ινδία και Ανταρκτική. Στο http://eclipse.gsfc.nasa.gov/lunar.html μπορείτε να δείτε τις σεληνιακές εκλείψεις και από πού θα είναι ορατές στον κόσμο.

Ασυνήθιστα δέντρα
Εκ πρώτης όψεως, τα εν λόγω δέντρα μπορεί να μη δείχνουν ιδιαίτερα περίεργα. Πολλά από αυτά, όμως, έχουν περίεργα σχήματα κι ασυνήθιστα χρώματα, όπως το Rainbow Eucalyptus, το οποίο –όπως υπονοεί και το όνομα- παρουσιάζει διάφορα χρώματα στον κορμό του. Τέτοια δέντρα μπορείτε να δείτε στην Ινδονησία, τις Φιλιππίνες και την Παπούα Νέα Γουινέα.

Ιριδίζοντα σύννεφα
Παρ’ όλο που δεν είναι ακριβώς σύννεφα αφού δεν προέρχονται από υδρατμούς, αλλά από νιτρικό και σουλφουρικό οξύ, τα ιριδίζοντα σύννεφα αποτελούν ένα υπέροχο θέαμα που μπορεί να δει κάποιος κατά τη διάρκεια της ανατολής και της δύσης του ηλίου σε χώρες με χαμηλές θερμοκρασίες και ψυχρό κλίμα.

Πηγή: http://www.clickatlife.gr/taksidi/story/43759